Καλώς ήρθατε

11η Απριλίου: Η ημέρα που οι ΗΠΑ συνέλαβαν… τη δημοσιογραφία

Λ ίγες εικόνες θα μπορούσαν να συνοψίσουν το επίπεδο των δημοκρατικών θεσμών και της ελευθερίας του Τύπου στις κοινωνίες της Δύσης, όσο τα πρώτα πλάνα από τη σύλληψη του συν-δημιουργού του Wikileaks, Τζούλιαν Ασάνζ.

Εμφανώς καταβεβλημένος από τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει (για τα οποία η πρεσβεία του Ισημερινού του αρνούνταν θεραπεία σε μια νέα μορφή βασανιστηρίων) και κάτωχρος από τη σχεδόν ολοκληρωτική έλλειψη επαφής με τον ήλιο, ο Ασάνζ κρατούσε στα χέρια του ένα βιβλίο που αποκαλύπτει τις πραγματικές ισορροπίες δυνάμεων στο εσωτερικό του αμερικανικού κράτους: Το περίφημο History of the National Security State, στο οποίο ο Αμερικανός διανοούμενος, Γκορ Βιντάλ, εξέταζε τη διαπλοκή του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος, για το οποίο μιλούσε ο πρόεδρος Αϊζενχάουερ, με το βαθύ κράτος των μυστικών υπηρεσιών.

Λίγα λεπτά αργότερα, η Σκότλαντ Γιάρντ ανακοίνωνε και...

Η εξοικείωση με το τέρας σε κάνει να το φοβάσαι λιγότερο

Ο καλός και συνεργάσιμος φασίστας...
Σιγά σιγά αρχίζουμε να δείχνουμε ανοχή και κατανόηση: «Δεν είναι όλοι οι εθνικιστές φασίστες», «δεν χαρίζουμε τους ανθρώπους αυτούς στην άκρα δεξιά», «δεν οξύνουμε τα πνεύματα», «ο καλός και αξιοπρεπής ακροδεξιός», «ο συνεργάσιμος εθνικιστής», κι όλα αυτά μαζί προκειμένου να συνεχίσουμε την ομαλή μας συμβίωση χωρίς διχασμούς και εντάσεις. 

Την ίδια στιγμή, σημαίες στα...

Ραγιάδες

Μπορεί ως ραγιάδες να χάσαμε τον αυτοσεβασμό μας, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι, είμαστε Ευρωπαίοι ραγιάδες. Είμαστε, πως να του πούμε, σπουδαίοι ραγιάδες. Ένα είδος προνομιούχων ραγιαδο-ευνούχων. Χαλάλι μας λοιπόν που τρώμε ατέλειωτες σφαλιάρες. Που μας χώνουνε τη μούρη στο χώμα. Που δήθεν θλίβονται και μας συμπαρίστανται στις τραγωδίες μας, αλλά μας τα παίρνουν όλα. Που μας ανασκολοπίζουν με κάθε νέο Eurogroup. Που μας επισκέπτονται οι βασανιστές μας στην Αθήνα (βλέπε Αγκέλα) και μας δηλώνουν ότι …”μας στηρίζουν’!

Αφού χάσαμε το φιλότιμο, είναι αναμενόμενο οι κυβερνώντες να...

«Tο πιο όμορφο απ’ όλα, δε στο ‘χω πει ακόμα…»

ΗΜαρία Δημητριάδη δεν ήταν, μόνο, η τραγουδίστρια με την υπέροχη φωνή και τις εμβληματικές ερμηνείες, αλλά κι ένα κομμάτι της δικής μας διαδρομής, όπως αυτή «κύλησε» στο πέρασμα του χρόνου ανάμεσα στις μικρές και μεγάλες στιγμές της καθημερινότητας, στις μικρές και μεγάλες σκηνές των ονείρων μας, στους μικρούς και μεγάλους δρόμους των αγώνων μας.

Η φωνή της ταυτίστηκε με το...

Έχει όνομα, μη διστάζετε να το πείτε: φασισμός

Εδώ και ένα ο χρόνο μιλάμε για ακροδεξιά, εννοώντας πλαγίως, εμμέσως πλην σαφώς, κάτι πολύ χειρότερο, που δεν το ονοματίζουμε déclaré. Μιλάμε για ακροδεξιά πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας ή για ακροδεξιές μαθητικές παρελάσεις, ή για παρακρατικές ομάδες αποφεύγοντας να πούμε σταράτα αυτό που πραγματικά είναι. Γιατί; Μην παρεξηγηθούμε ή μην μαρμαρώσει η γλώσσα μας αντικρίζοντας καταπρόσωπο το κεφάλι της Μέδουσας. Λοιπόν, η επάρατη πολιτική νόσος έχει όνομα: φασισμός. Και δεν βοηθά κανέναν να την αποκαλούμε με το χαϊδευτικό της, ακροδεξιά.

Οι λέξεις έχουν πολύ βαθιές ρίζες για να...

Μια νέα γενιά φασιστών και τραμπούκων εκκολάπτεται

Η Χρυσή Αυγή έκανε το πρώτο της ξεπέταγμα από περιθωριακή ναζιστική γκρούπα σε πανελλαδική οργάνωση με αξιόλογο κοινωνικό έρεισμα στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Ήταν η περίοδος της μαζικής υστερίας για το Μακεδονικό με τα κρατικά οργανωμένα συλλαλητήρια και τη μονοπώληση του δημόσιου λόγου από τις «ορθές εθνικές» θέσεις. Το αφόρητα εθνικιστικό κλίμα που δημιουργήθηκε τότε, σε συνδυασμό με το ανοιχτό προμοτάρισμα από τμήμα του κρατικού μηχανισμού επέτρεψε στους ναζί να στρατολογήσουν νέο κόσμο, να στήσουν οργανώσεις σε μια σειρά πόλεις, να δικτυωθούν στα σχολεία και σε συλλόγους οπαδών.

Με την αύξηση της επιρροής τους πολλαπλασιάστηκαν και...

Όσο περισσότερο παραγκωνίζεις κάποιον από “συμπολίτη” τόσο πιο “πρεζάκι” γίνεται

Π όσες φορές δεν σου ζητήθηκε αυτό το 1 ευρώ, τα 50 λεπτά για την υποτιθέμενη τυρόπιτα, το νοίκι και το γάλα των 3 παιδιών;

Ακόμα και αν μόλις έκανε χρήση και κοιμάται όρθιος στο βαγόνι. Ακόμα και αν τα πονεμένα χέρια είναι γεμάτα από τα σημάδια της σύριγγας. Ακόμα και αν τον βλέπεις να κατεβαίνει σε μια στάση και να κάνει αλισβερίσι στον από κάτω δρόμο. Κλείνεις τα μάτια. Γυρίζεις αλλού το βλέμμα.

Είναι ένας ανεπιθύμητος, ένας άλλος, ένας ξένος που πήρε το λάθος μονοπάτι.

Ώσπου τον συναντάς ξανά σε...

Δεν υπάρχει σοβαρή συμμορία στην Ελλάδα που να μην έχει ανάμεσα στα μέλη της έναν τουλάχιστον μπάτσο

Ε λληνική Αστυνομία: Η πιο επικίνδυνη γιάφκα fake news στην Ελλάδα

Το νέο περιστατικό με τη σπείρα τραμπούκων αστυνομικών της ΕΛ.ΑΣ, οι οποίοι σύμφωνα με αποκλειστικό ρεπορτάζ της εφημερίδας Βήμα προχωρούσαν σε ληστρικές επιδρομές εναντίον Πακιστανών φορώντας κουκούλες, δεν φέρνει στο φως μόνο καταγγελίες για βαθιά διαφθορά στο εσωτερικό της ελληνικής αστυνομίας.

Η υπόθεση αντιμετωπίστηκε από την πρώτη στιγμή, από τα...

Στο πάτο της θάλασσας

Είμαι τέκνο του Αρχιπελάγους και των μικρών λουρίδων στεριάς που έχουν ξεμυτίσει πριν κάποια εκατομμύρια χρόνια μέσα απ’ τα νερά και που πάλι εκεί θα βυθιστούν κάποτε. Από τη στιγμή που ήρθα να ζήσω στο μοναδικό αυτό νησιωτικό σύμπαν, άρχισα ν’ αντιλαμβάνομαι ότι πολλά πράγματα εδώ γίνονταν στραβά.

Είχαμε αγοράσει ένα σπιτάκι ερειπωμένο στην...

Εγώ, ο χωρίς Ε9, χαμογελάω και προχωρώ σε πείσμα όλων. Εγώ, ο βρωμιάρης, άστεγος. Ο σπουδαγμένος με βιογραφικό

«H ζωή που είχα αφήσει»

Ένας νέος άνθρωπος, ένας πωλητής της «σχεδίας», ο Νίκος Σέρβος, στο τεύχος #49 του περιοδικού (Ιούνιος 2017) αφηγούνταν περιστατικά από τη ζωή του στο δρόμο, μοιραζόταν σκέψεις και διατράνωνε την επιθυμία να συνεχίσει να χαμογελά και να...
Related Posts with Thumbnails