Επτά χρόνια μετά την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, δεν πιστεύω να υπάρχει κάποιος που να αναρωτιέται ακόμα τι ήταν η εξέγερση του Δεκεμβρίου του 2008. Ας κοιτάξει γύρω του, ας κοιτάξει το σπίτι του, ας κοιτάξει τον καθρέφτη του και θα πάρει την απάντηση.
Τον τάφο που μας έχωσε τον έκλεισε με τόνους τσιμεντένιων νόμων ο Στουρνάρας. Ολοκλήρωσε την εντεταλμένη εργασία του ως καλός υπηρέτης των τοκογλύφων και σιγά-σιγά αποχωρεί λέγοντας με στόμφο «Ως χώρα βγήκαμε από τον τάφο. Θεωρώ ότι έχω κλείσει τον κύκλο μου στο υπουργείο Οικονομικών». Για να αποχωρεί αυτός τότε πραγματικά έχει σκάψει λάκκο βαθύ για όλους μας. Μετά και από το θεατρικό έργο που έστησαν στην Βουλή συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι είδαμε ακριβώς πόσο βαθύς είναι ο τάφος μας. Μένει μόνο να περάσει σύσσωμο το σώμα της Βουλής και να κατουρήσει πάνω από τον τάφο που μάς παράχωσε ο νεκροθάφτης Στουρνάρας.
Από μια πρόσφατη έκθεση 188 σελίδων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας προέρχονται τα εξής τρομακτικά και αποκρουστικά στοιχεία:
Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι ζούμε σε μία χώρα που της αρέσουν οι μύθοι και τα παραμύθια. Η μυθική διάσταση είναι ιδιαίτερα χρήσιμη, όταν θέλεις να τονώσεις με αρνητικό ή θετικό τρόπο συγκεκριμένα στοιχεία από την πραγματικότητα. Βέβαια, τόσο οι μύθοι, όσο και τα παραμύθια δεν μπορούν να διαρκέσουν αιώνια. Κάποια στιγμή τελειώνουν.
Τώρα πια μπορούμε να δούμε τα γεγονότα από μια χρονική απόσταση και χωρίς την καταστροφολογία με την οποία μας βομβάρδιζαν στις αρχές του 2010 τα μνημονιακά ΜΜΕ, τρομοκρατώντας μας ότι δήθεν θα χάσουμε τη βολή μας. Ας δούμε λοιπόν τι θα γινόταν αν η ελληνική κυβέρνηση έκανε στάση πληρωμών την Άνοιξη του 2010 και γυρίζαμε τότε στη δραχμή και ας δούμε που φτάσαμε σήμερα.
Για να καταλάβει ο κόσμος τι σημαίνουν στην πράξη τα λόγια των αξιωματούχων της χώρας και τα προγράμματα της τρόικας, καλό είναι να δει κανείς τι συμβαίνει πίσω από αυτά. Το σχέδιο της σημερινής άρχουσας τάξης στη δυτική οικονομία προβλέπει ότι μία χώρα -στην περίπτωσή μας η Ελλάδα- μπορεί να βγει από τη δεινή οικονομική θέση, που της επιβλήθηκε, μόνο αν αυξήσει τις εξαγωγές της ή προσελκύσει επενδύσεις.
Όταν το 69% των Γερμανών επιθυμούν την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, κάτι σαν καθαρκτήρια διαδικασία και η Μέρκελ κερδίζει στο πολιτικό επίπεδο, όταν παίζει σκληρό παιχνίδι, το να μην κάνει ένα ελληνικό κόμμα, ιδιαίτερα σε τροχιά διακυβέρνησης, πλάνο Β είναι αφέλεια ή προδοσία
Όχι, αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, αν και δραματικό, δεν είναι μια καταστροφή. Είναι επίσης μια ευκαιρία. Γιατί η δύναμη του χρήματος έχει, για πρώτη φορά, υπερβεί με ένταση το ρυθμό της μέχρι τότε σταδιακής, σχολαστικής και προσεκτικά οργανωμένης καταστροφής του δημόσιου συμφέροντος και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Και σε μια χώρα τόσο διάσημη για τη φιλοσοφία της ζωής, στον αντίποδα του αγγλοσαξονικού μοντέλου, και διάσημη για την ακούραστη αντίσταση που έχει φέρει στις πολλαπλές μορφές καταπίεσης που προσπάθησαν να τη χαλιναγωγήσουν.
Ο αγγλικός νεολογισμός «Grexit» είναι ένας φρικτός όρος, που ενδέχεται να σηματοδοτήσει μία ακόμη πιο φρικτή πραγματικότητα: την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Ο νεολογισμός αυτός κυριαρχεί πλέον σε πάμπολλες αναλύσεις, προβοκατόρικες και μη, στον διεθνή Τύπο. Κάποιοι σχεδιάζουν την ελληνική έξοδο, που θα ακολουθηθεί από μία απόπειρα δημιουργίας ενός ισχυρού τραπεζικού firewall, για να προστατέψει τις υπόλοιπες χώρες από τη μεταδοτικότητα της κρίσης.
Είναι φανερό ότι ο ελληνικός λαός χρησιμοποιείται ως πειραματόζωο προγραμμάτων λιτότητας και εξαθλίωσης, προκειμένου το πείραμα αυτό να χρησιμοποιηθεί ως μπαμπούλας και για την αντιμετώπιση άλλων λαών, ώστε να διασωθεί το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Τι παραπάνω να μας κάνουν οι εχθροί της χώρας όταν κάποιος έστω διορισμένος, έστω τραπεζίτης, Έλληνας (;) πρωθυπουργός προχωρά σε υπονομευτικές δηλώσεις κατά της πατρίδας του, όπως έκανε σήμερα ο Λ.Παπαδήμος, δηλώνοντας σε συνέντευξή του στην Wall Street Journal ότι… η Ελλάδα θα βγει από το ευρώ αν τολμήσουν να αμφισβητήσουν το πρόγραμμα των πατρώνων της κυβέρνησης Παπαδήμου, της Γερμανίας προεξαρχούσης.
Λοιπόν, για να μην λέμε πολλά λόγια και για να είμαστε όσο πιο σαφείς γίνεται, το πείραμα που υλοποιείται στην Ελλάδα, έχει περάσει στην προτελευταία φάση της ολοκλήρωσής του. Στο πείραμα αυτό (που δεν είναι άλλο από την εφαρμογή μέτρων για την οικονομική ισοπέδωση ενός λαού και η εν συνεχεία υφαρπαγή όλου του πλούτου –τόσο του λαού όσο και της χώρας- χωρίς να υπάρξουν ουσιαστικές αντιδράσεις από τον ίδιο τον λαό) το πειραματόζωο στο τέλος πρέπει να πεθάνει, προκειμένου οι υπόλοιποι λαοί να πάρουν ένα «απτό δείγμα» της άρνησης υπακοής και εκτέλεσης στις προτάσεις των «σοφών». Μάλιστα, ο θάνατος του πειραματόζωου πρέπει να γίνει με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε το ίδιο το πειραματόζωο να φαίνεται πως φέρει την ευθύνη για το «δυσάρεστο» αποτέλεσμα. Για να γίνει αυτό εφικτό, απαιτητό είναι να «βγούνε από τη σκηνή του εγκλήματος - πειράματος» όσοι συνήργησαν με έργα ή παραλείψεις τους στην ολοκλήρωσή του.
Οι αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ξεσκονίζουν ξανά τα σχέδια που είχαν αρχίσει να καταστρώνουν ήδη από τον περασμένο Οκτώβριο για το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη.
Καθώς βαδίζουμε σε νέες εκλογές -και όλα γύρω μας είναι ανθισμένα και τα πουλιά κελαηδούν-, νιώθω την ανάγκη να απευθυνθώ στο έθνος και να σας ανακοινώσω πως όλα είναι υπέροχα και θα πάνε ακόμα καλύτερα.
Σείεται εκ θεμελίων το πολιτικό σκηνικό της Ευρώπης. Η ακολουθούμενη σε όλη την ΕΕ πολιτική λιτότητας προκαλεί πλέον τόσες αντιδράσεις εκ μέρους των πολιτών σχεδόν όλων των κρατών - μελών της, ώστε και στις 16 χώρες που έχουν γίνει εκλογές τα τελευταία δύο χρόνια έχουν ανατραπεί και οι 16 κυβερνήσεις! Δεν γλίτωσε καμία! Κάθε νέα εκλογική αναμέτρηση εντάσσεται αυτομάτως πλέον στο πλαίσιο αυτό.
Η χρεοκοπία θα είναι καταστροφική για την Ελλάδα και η συνεπακόλουθη μετάδοση της κρίσης θα είναι ζημιογόνος για την Ευρώπη. Αυτή είναι η κοινή εκτίμηση. Η συζήτηση που διεξάγεται περιστρέφεται μόνο στο πόσο ισχυρή θα είναι η... μετάδοση της κρίσης και ποιος θα πρέπει να είναι ο χειρισμός για τα υπερχρεωμένα κράτη αλλά και για τους μεγάλους χρηματοδότες της Ε.Ε.
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
