Στην ελεύθερη αγορά δεν υπάρχουν αδιέξοδα…

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του blog μας, η κυβέρνηση εξετάζει ανθρωπιστική πρόταση του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων για λύση στην απεργία πείνας των 300 μεταναστών. Ήδη η τρόικα έχει δώσει το πράσινο φως, ενώ ο ίδιος ο σύνδεσμος ξεκίνησε καμπάνια ενημέρωσης του κοινού.

Ο υπουργός εσωτερικών δήλωσε: "H κυβέρνηση εξετάζει θετικά την πρόταση του ΣΕΒ καθώς αυτή εμφορείται από τις σοσιαλιστικές ιδέες της ισότητας και αδελφοσύνης των πολιτών πέρα από έθνη και θρησκείες. Επιπλέον θα λειτουργήσει ως ένεση για την ανάπτυξη καθώς μαζί με την κατάργηση του αναχρονιστικού θεσμού της ασφάλισης θα εκλείψουν σοβαρά εμπόδια για την απασχόληση".

Η κυβέρνηση εξετάζει και επιδότηση της...

The party is over

Πρέπει να είναι τυφλός κάποιος για να μην βλέπει πως η αγορά προεξοφλεί εξελίξεις. Υπάρχει μια ημερομηνία, η επόμενη Παρασκευή, που θα πάρουμε μια γεύση των εξελίξεων αυτών...

Μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα θα έχουμε στη σύνοδο που θα λάβει χώρα στα τέλη του ερχόμενου Μάρτη. Πολύ φοβάμαι πως μέχρι τότε το άθροισμα των ανοδικών καθοδικών συνεδριάσεων θα βγάζει θετικό πρόσημο...
Όπως ήδη γνωρίζετε όλοι από διάφορες πληροφορίες και σενάρια που έχουν διαρρεύσει στο διεθνή τύπο, υπάρχει ένα σχέδιο ριζικής αντιμετώπισης του προβλήματος του χρέους στην ευρωζώνη.

Προχθές το γερμανικό Der Spiegel αποκάλυψε ένα...

Σε "μετωπική" κυβέρνηση – τράπεζες για τα δάνεια

Κλίμα μετωπικής αντιπαράθεσης διαμορφώνεται μεταξύ κυβέρνησης και τραπεζών με αιχμή το «στέγνωμα» της αγοράς από ρευστότητα. Τη στιγμή που τα λουκέτα διογκώνονται με γεωμετρική πρόοδο και η ρευστότητα παραμένει είδος εν ανεπαρκεία και για τις ίδιες τις τράπεζες, οι προσδοκίες ότι οι στρόφιγγες των χρηματοδοτήσεων θα ανοίξουν κατόπιν ενός «συμφώνου συνεργασίας» τραπεζών και κυβέρνησης, φαίνονται στην παρούσα φάση ανεδαφικές.

Κυβέρνηση και τράπεζες φαίνεται πως διάγουν φάση πλήρους διάστασης απόψεων που τείνει να εξελιχθεί σε οξεία αντιπαράθεση. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Μ. Χρυσοχοίδης, μιλώντας στη συνέντευξη Τύπου της ΕΣΕΕ με αφορμή την ημέρα του ελληνικού εμπορίου, χαρακτήρισε γερασμένο το τραπεζικό σύστημα και έκανε λόγο για την ανάγκη σύγχρονων χρηματοοικονομικών εργαλείων, και όχι «φιλοδωρημάτων» από τις τράπεζες.

Ακόμα πιο οξύς ήταν... σε δηλώσεις του στο ραδιοσταθμό ΑΝΤ1 ο αναπληρωτής υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Σ. Ξυνίδης, εκτιμώντας ότι το τραπεζικό σύστημα δεν ανταποκρίθηκε μέχρι σήμερα στα εργαλεία που προωθήθηκαν και τα χρήματα που δόθηκαν στις τράπεζες δεν έφθασαν στις επιχειρήσεις. «Δεν είναι δυνατόν η πολιτεία να φροντίζει να μην υπάρχουν προβλήματα στο τραπεζικό σύστημα και οι τράπεζες να ενδιαφέρονται μόνο για τη ρευστότητά τους», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Ξυνίδης.

Στο κλίμα αυτό, πρόθεση της κυβέρνησης είναι να δημιουργήσει «σύμφωνο ρευστότητας με τις τράπεζες και νέα χρηματοδοτικά εργαλεία με εύκολη, γρήγορη και φθηνή πρόσβαση στη χρηματοδότηση».

Από την πλευρά τους, οι τραπεζίτες προσγειώνουν τα φιλόδοξα σχέδια στην πεζή πραγματικότητα. Όπως επισημαίνουν τραπεζίτες μιλώντας στο Capital.gr, δεδομένων των ελλείψεων ρευστότητας που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες, οι εκταμιεύσεις δανείων δεν έχουν διακοπεί, αλλά συνεχίζονται με πολύ αυστηρότερα κριτήρια. Την ίδια στιγμή, η ζήτηση για νέα δάνεια προέρχεται από αυτούς που κρίνονται αφερέγγυοι και όχι από υγιείς πελάτες.

«Αυτοί που ζητούν τώρα δάνεια είναι οι χρεωκοπημένοι. Ποια τράπεζα θα διακινδύνευε να τους δώσει δάνειο, γνωρίζοντας εκ προοιμίου ότι θα ΄έγραφε΄ ζημιές; Επιπλέον, όταν οι τράπεζες διαπιστώνουν ότι υπάρχουν επιχειρηματίες που ζητούν δάνειο για να σώσουν την επιχείρησή τους, αλλά οι ίδιοι δεν είναι διατεθειμένοι να βάλουν το χέρι στην τσέπη για να συμπράξουν στη διάσωση αυτή, είναι λογικό να περιμένει κανείς από τις τράπεζες να δώσουν δάνεια;», διερωτάται κορυφαίος τραπεζίτης.

Το θέμα των δανειοδοτήσεων και οι πιέσεις που ασκούνται στις τράπεζες για την παροχή ρευστότητας στην αγορά, αποτελεί κύριο θέμα των συζητήσεων μεταξύ τραπεζιτών. Κοινή θέση τους έναντι των προτροπών της κυβέρνησης είναι το «μήνυμα» ότι «μέχρι να ανοίξουν οι διεθνείς αγορές για το δανεισμό του Δημοσίου και να αποκατασταθεί η ομαλή ροή ρευστότητας προς τις τράπεζες, νέα δάνεια θα δίνονται με το σταγονόμετρο».

Στο πλαίσιο αυτό, ο ρυθμός πιστωτικής επέκτασης για φέτος δεν αποκλείεται να είναι ακόμη και αρνητικός, κάτι που συμβαίνει ήδη στην υπόλοιπη Ευρώπη κατά την τελευταία διετία εξαιτίας της έλλειψης ρευστότητας που προκάλεσε η κρίση.

Σημειώνεται ότι ανοιχτό παραμένει ακόμη το θέμα των πρόσθετων εγγυήσεων, ύψους 25 δισ. ευρώ, προς τις τράπεζες με στόχο την ενίσχυση των χρηματοδοτήσεων. Μέχρι στιγμής καμία τράπεζα δεν έχει υποβάλει σχετικό αίτημα, αλλά ούτε και γνωρίζει τους όρους με τους οποίους θα δοθούν οι πρόσθετες εγγυήσεις.

της Νένας Μαλλιάρα στο capital

Και όμως υπάρχει ελπίδα...

Η πολιτική του μνημονίου βουλιάζει τη χώρα ολοένα και περισσότερο. Φέρνει τα πάνω κάτω στην κοινωνία και επηρεάζει τις ανθρώπινες σχέσεις. Σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες οι άντρες και οι γυναίκες κάνουν πλέον λιγότερο σεξ, γιατί είναι εγκλωβισμένοι στο κυνηγητό της ζωής, στον καθημερινό αδυσώπητο ανταγωνισμό ανθρώπου από άνθρωπο, στο στρες της οικονομικής επιτυχίας και της καριέρας, στις αξίες της αγοράς και του καταναλωτισμού.

Λουκέτα στην αγορά
Μια μελέτη που έγινε από το πανεπιστήμιο του Γουεστμίνστερ στο Λονδίνο και δημοσιεύτηκε στο επαγγελματικό περιοδικό The Grocer λέει με δυο λόγια ότι όσοι σπεύδουν για αγορές και πετυχαίνουν εκπτώσεις και προσφορές βιώνουν συναισθήματα όμοια με αυτά της σεξουαλικής διέγερσης.. Η μελέτη αυτή είναι όντως σοβαρή και αξιόπιστη διότι δεν γίνεται για κάποιους «ειδικούς» ψυχολόγους του επιπέδου «Άρλεκιν» και «γνωρίστε τον εαυτόν σας» που κοροϊδεύουν τον κόσμο, αλλά για λογαριασμό του βρετανικού Ινστιτούτου Προωθητικού Μάρκετινγκ! Και επειδή μάρκετινγκ σημαίνει αγορά και η αγορά με το μόνο που δεν παίζει είναι οι πωλήσεις, επομένως, αν μια ψυχολογική προσέγγιση πετυχαίνει το στόχο της αγοράς, δηλαδή «πουλάει», αυτό σημαίνει ότι λειτουργεί μια χαρά.

Η μελέτη λοιπόν διαπίστωσε κάτι που... είναι ήδη θεωρητικώς γνωστό σε εμάς τους σοφιστάς. Ότι οι ευκαιρίες που προωθούν τα καταστήματα και οι προσφορές, υποσυνείδητα προκαλούν τόσο μεγάλη διέγερση στα κέντρα του εγκεφάλου, όση απολαμβάνει κάποιος κατά τη διάρκεια του σεξ. Οι επιστήμονες μέτρησαν την εγκεφαλική δραστηριότητα που δημιουργούν διάφορες αγορές και ανακάλυψαν ότι μία προσφορά ή ένα εκπτωτικό κουπόνι, δύναται να διεγείρει τον εγκέφαλο όσο και μια ερωτική σκηνή.

Επιπλέον, οι ειδικοί χρησιμοποίησαν ένα σύστημα (iMotion) που καταγράφει τις κινήσεις των ματιών και τις συναισθηματικές αντιδράσεις του σώματος σε μια κλίμακα από το 1 έως το 10. Όπως αποδείχτηκε, στη γκάμα 5 έως 7 βαθμών της κλίμακας, εντάσσονται οι αντιδράσεις στην παρακολούθηση σεξουαλικών σκηνών, αλλά και οι δελεαστικές υποσχέσεις για εκπτώσεις και προσφορές..

Τι θέλει λοιπόν να πει ο ποιητής; Πού είναι η ελπίς; Ακριβώς λοιπόν, επειδή λόγω της κρίσης και της πολιτικής του μνημονίου έχει μειωθεί η αγοραστική δύναμη, έχει βουλιάξει η αγορά και έχουν αυξηθεί τα λουκέτα, έχει πέσει και ο καταναλωτισμός. Η δυνατότητα πλέον για αγορές είναι σημαντικά μειωμένη, ο κόσμος δεν αγοράζει ούτε με προσφορές και έτσι τα κέντρα του εγκεφάλου δεν έχουν την ευκαιρία να διεγείρονται σεξουαλικά από τις εκπτώσεις και προσφορές προϊόντων και στρέφονται αναγκαστικά προς τον άνθρωπο, την γοητεία του και τον ερωτισμό του.

Αυτό είναι το χαρμόσυνο μήνυμα αδέλφια. Η βαθιά ύφεση βοηθάει στην σεξουαλική ανόρθωση του Έλληνα και της Ελληνίδας! Επειδή ήδη έχει φέρει τα πάνω κάτω στην κοινωνία αναγκάζει τους ανθρώπους να έλθουν πιο κοντά, τους σπρώχνει να απαλλαγούν από τον υλισμό, τον καταναλωτισμό και τη μανία της διάκρισης σε βάρος του άλλου και από όλα αυτά τα «αγοραία» που τους στεγνώνουν συναισθηματικά και σεξουαλικά και τους δείχνει ότι εκτός από το κυνήγι της «επιτυχίας» και του χρήματος υπάρχουν ουσιαστικότερα, μονιμότερα και ασφαλέστερα πράγματα στη ζωή.

Εκεί λοιπόν που είχαμε απελπιστεί γιατί οι αξίες της αγοράς μας έχουν διαβρώσει τόσο πολύ ώστε να χρειαζόμαστε GPS για να βρούμε το δρόμο προς την κλειτορίδα και προς το πέος, τώρα ένα φως διακρίνεται στην άκρη του τούνελ. Η οικονομική ύφεση, στην οποία ο Γιωργάκης και το μνημόνιο βυθίζουν συνειδητά τη χώρα προκειμένου να πληρωθούν οι δανειστές, φέρνει την ελπίδα. Βρε μήπως τελικά έχει δίκιο ο Γιωργάκης γιατί βοηθάει στην σεξουαλική ανόρθωση της πατρίδος;
Θα σκάσω.
από τον σοφιστή

Αφέλεια ή έγκλημα;

Σε μία κοινωνία που έχει μάθει να λειτουργεί με όρους «μαφίας», η πιο συνηθισμένη απειλή μεταξύ επιχειρηματιών που αντιδικούν είναι ότι θα στείλει ο ένας στον άλλον το... ΣΔΟΕ. Κατά τον ίδιο τρόπο όποιος νομίζει ότι θίγεται σπεύδει να διαρρεύσει στοιχεία κατά εκείνων που θεωρεί ότι τον αδίκησαν. Αν σ΄ αυτά συνυπολογίσουμε και τον παράγοντα βλακεία, τότε το μείγμα γίνεται εκρηκτικό. Το θέμα των ομολόγων είναι ένα ακόμη επεισόδιο που χρήζει διερεύνησης.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το σύστημα νοσεί και ότι η μπόχα που αναδύεται μας έχει κάνει όλους να πιάνουμε τη μύτη μας, με αποτέλεσμα να μην είμαστε πλέον σε θέση να επωμιστούμε ούτε καν τις όμορφες μυρωδιές...

Το τελευταίο περιστατικό που έκανε αίσθηση στην αγορά είναι η «καταγγελία» που διέρρευσαν κάποιοι χρηματιστηριακοί κύκλοι ότι δήθεν η Τράπεζα της Ελλάδος ευθύνεται για το άνοιγμα των spreads, επειδή άλλαξε τον τρόπο κλεισίματος των θέσεων.

Σοβαρή καταγγελία, από κάθε άποψη. Μόνο που... το ρεπορτάζ δεν βγάζει τον πολυπόθητο «λαγό». Το αντίθετο, δείχνει ότι επί της ουσίας δεν άλλαξε κάτι στον τομέα αυτόν. Κάποιοι πιάστηκαν από ένα τεχνικό θέμα και επιχείρησαν να προκαλέσουν μέγα θέμα. Αγνοούν ακόμη και το προφανές: Ότι η Τράπεζα της Ελλάδος δεν έχει σχέση με τα CDS, τα οποία ευθύνονται σε έναν μεγάλο βαθμό για την σημερινή εικόνα των ελληνικών ομολόγων.

Ποιος είναι ο λόγος, λοιπόν, που μία τόσο σοβαρή καταγγελία κάνει τον κύκλο της αγοράς υπό την μορφή διαρροών και εμπιστευτικών πληροφοριών; Μικρό χωριό είναι η Αθήνα και γνωριζόμαστε όλοι μεταξύ μας και μάλιστα καλά. Αν δεν πρόκειται για ένα ακόμη δείγμα ημιμάθειας εκείνων που ανέλαβαν εργολαβικά αυτή την ιστορία, τότε θα πρέπει να αναζητήσουμε τα κίνητρά τους.

Στην πρώτη περίπτωση, εκείνη της ημιμάθειας, μας λύνεται αυτόματα η απορία για ποιόν λόγο η χρηματιστηριακή μας αγορά έχει τα χάλια που έχει. Επειδή ασχολούνται με όλα, ακόμη και με θέματα για τα οποία δεν έχουν την παραμικρή εμπειρία και μάλιστα με τον τρόπο που ασχολούνται.

Στη δεύτερη περίπτωση, εκείνη των σκοπιμοτήτων, δεν μπορούμε να εισέλθουμε στη σκοτεινή περιοχή του μυαλού τους. Να έχουν, πάντως, υπόψη τους, ότι η ζημία που προκαλούν είναι απείρως μεγαλύτερη από εκείνη των διεθνών κερδοσκόπων. Αν δεν είναι αφελείς, είναι εγκληματίες...
Θανάσης Μαυρίδης στο capital

Ο ρόλος του κουρέα σκύλων στην παγκόσμια κρίση

Αν ένα ζευγάρι εραστών, επιλέξει να κάνει έρωτα στο ακροκέραμο μιας σκεπής, το πιθανότερο είναι να τσακιστεί. Αυτό βεβαίως δεν θα μας κάνει να λέμε πως ο έρωτας είναι μια επικίνδυνη υπόθεση. Ούτε πως η αναπαραγωγική διαδικασία του ανθρώπινου είδους είναι σε κρίση.

Δεν νομίζω λοιπόν, πως αυτό που σήμερα με μεγάλη βεβαιότητα ονομάζουμε οικονομική κρίση, είναι μια κρίση της οικονομίας. Δηλαδή του συνόλου της παραγωγής , της κατανομής και της διάθεσης των αγαθών. Μάλλον είναι η επιλογή κάποιων για άγριο, επικίνδυνο σεξ στη σκεπή.

Η οικονομία δεν περνάει κρίση. Οι πεδιάδες των ΗΠΑ συνεχίζουν να παράγουν άφθονο καλαμπόκι,τα ορυχεία της Κίνας σιδηρομετάλλευμα και οι αγελάδες της Ολλανδίας παραμένουν παχιές. Επίσης το παγκόσμιο χρήμα δεν έχει ξαφνικά εξανεμιστεί, δεν το έριξαν κάποιοι τρελοί σε λέβητες για να το κάψουν. Άλλαξε χέρια μέσα από περίεργες κινήσεις. Αλλά τόσο το χρήμα, όσο και τα προϊόντα φτάνουν για να θρέψουν τον πληθυσμό της γης με μεγάλη ασφάλεια.

Κρίση περνά η “αγορά”. Και πρέπει να... διαχωριστούν αυτά τα δύο. Επί δεκαετίες, προσπαθούν να μας πείσουν, πω η “ελεύθερη αγορά”, δηλαδή ο αμοραλιστικός τρόπος με τον οποίο κινούν το χρήμα και μοιράζουν τα προϊόντα, δίνοντας σε αυτούς που ήδη έχουν και παίρνοντας πάντα απ αυτούς που δεν έχουν, είναι η οικονομία. Είναι απλώς οι επιλογές και οι κανόνες των κερδοσκόπων.

Σε αυτή την “αγορά”, που είναι πλήρως ελεγχόμενη και καθόλου ελεύθερη όπως λέει, ένας κουρευτής σκύλων, παίρνει περισσότερα χρήματα απ ό,τι ένας εργάτης ορυχείου. Μια τραγουδίστρια της Εθνικής περισσότερα από ένα πυρηνικό φυσικό και ένας αγράμματος ποδοσφαιριστής σίγουρα πολλά περισσότερα από έναν γιατρό. Για να μην πούμε πάλι για την Τζούλια…Τα περί δεξιοτήτων λοιπόν, ευκαιριών και δικαιοσύνης σε αυτή την αγορά είναι μύθος.

Το χρηματιστήριο για παράδειγμα δεν έχει σχέση με την πραγματική οικονομία. Είναι απλώς μια εικόνα της. Συνήθως δημιουργημένη. Δεν είναι παραγωγική διαδικασία. Δεν είναι σιτηρά, ραπανάκια ή ρύζι. Είναι ένας τζόγος με όλα αυτά. Και στην Ελλάδα το 2000, είχαμε ένα από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα, για το πώς οι αλογομούρηδες της Σοφοκλέους, πλούτισαν, έχοντας με την παραγωγή όποια σχέση είχαν και με την ηθική. Καμία.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση, μου φαίνεται πως είναι ο παγκόσμιος τζόγος όπου μια ομάδα ανήθικων τζογαδόρων, που βαφτίζονται γκουρού της οικονομίας ,βγάζουν χρήμα, ποντάροντας σε χώρες όπως παλιά πόνταραν σε εταιρείες. Σπέρνουν φήμες, δημιουργούν εξελίξεις και μαζεύουν χρήμα. Αυτό λοιπόν δεν είναι κρίση της οικονομίας. Είναι κρίση που δημιουργεί το παιχνίδι τους. Και δυστυχώς οι κυβερνήσεις που ανησυχούν για την κρίση, την βαθαίνουν κάνοντας επιλογές που ευνοούν τους “παίκτες”. Σκεφθείτε πως στην Ελλάδα, τα 25 δισεκατομμύρια που αναζητά ο Παπανδρέου, τα έδωσε ο προκάτοχός του στις τράπεζες, για να να διατηρήσουν ρευστότητα στην αγορά. Η οποία ρευστότητα βεβαίως δεν υπήρξε.

Σε αυτό τον φαύλο κύκλο, όσοι αποτελούσαν το υπόστρωμα και την εικόνα της ευμάρειας, μπορεί να εξαφανιστούν. Οι “στρατιώτες” της ελεύθερης αγοράς, μπορεί να πληρώσουν το τίμημα της ευπιστίας τους. Θα εξαφανιστούν με την ίδια ευκολία που δημιουργήθηκαν.

Είναι αφέλεια να πιστεύει κάποιος, πως η “αγορά” λειτουργεί με όρους οικονομικούς. Για να υπάρξει και να καθιερώσει τους κανόνες της, διαμόρφωσε την ίδια την προσωπική και κοινωνική μας διάσταση. Μας έκανε καταναλωτές. Αντικατέστησε βασικές αξίες με μία και μοναδική: το κέρδος. Δεν χρειάζονται μορφωμένοι άνθρωποι, ή διαφορετικοί. Χρειάζεται ένα είδος ανθρώπου, αδίστακτου που θα θέλει απλώς να επικρατεί. Χρειάζεται ένας αλαζόνας, φιλάρεσκος, ημιμαθής και εγωκεντρικός ανθρωπίσκος που μπορεί εύκολα να γίνει εντολοδόχος για να πετύχει. Ένας άνθρωπος που ταυτίζει την αδιαφορία με την ευτυχία. Τα άλλα είναι εύκολα. Δηλαδή εύκολα γίνονται αξίες οι κουρευτές σκύλων και οι άνθρωποι χάμστερς των reality. Ποτέ η Ιστορία δεν θα καταγράψει τον ρόλο του dog hair stylist στην παγκόσμια εξέλιξη. Δυστυχώς όμως θα καταγράψει την παράδοση της Ανθρωπότητας στα χέρια μιας χούφτας σύγχρονων Νερώνων.
του Κώστα Βαξεβάνη

Τι θα γίνει στο Χρηματιστήριο;

Η υποτίμηση της δραχμής από τον κ. Σημίτη αποτέλεσε τότε την αφετηρία για το χρηματιστηριακό «θαύμα» που κορυφώθηκε το 1999. Για όσους θυμούνται, τις πρώτες ημέρες της διακυβέρνησης Σημίτη υπήρχε ένα βαρύ κλίμα στην αγορά. Τι θα μπορούσε να αποτελέσει τώρα τον καταλύτη για μία νέα χρηματιστηριακή «αφύπνιση». Ίσως η έξοδος της χώρας από την κρίση.

Το μεγάλο στοίχημα για τη χώρα είναι να γλιτώσει τη χρεοκοπία. Αν φανούν κάποια πρώτα σημάδια ότι ξεφεύγουμε από την καταστροφή και τον όλεθρο και ότι εισερχόμαστε σε αναπτυξιακή τροχιά, τότε τα πράγματα μπορούν να εξελιχτούν πολύ θετικά για τη χρηματιστηριακή αγορά. Απαραίτητη προϋπόθεση, βέβαια, να υπάρχει ένα σχετικά καλό, έστω, κλίμα στις διεθνείς αγορές.

Αυτή τη στιγμή το επικρατέστερο σενάριο είναι... εκείνο των αρνητικών εξελίξεων στην Οικονομία. Η αγορά έχει προεξοφλήσει σ’ έναν βαθμό τις αρνητικές ειδήσεις, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουμε οπωσδήποτε δει τα χειρότερα. Αλλά σ’ έναν βαθμό είμαστε όλοι προετοιμασμένοι για ένα δύσκολο και σκληρό 2010.

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι τι θα συμβεί στη χρηματιστηριακή αγορά αν υπάρξει κάτι διαφορετικό από το αναμενόμενο. Είναι το μεγάλο στοίχημα για όσους θέλουν να ρισκάρουν.

Οι πιο συντηρητικοί, από την άλλη πλευρά, μπορούν να περιμένουν το εναρκτήριο λάκτισμα, όποτε κι αν γίνει. Κι αυτό διότι αν υπάρξει κούρσα στην αγορά δεν θα είναι μιας ή δύο ημερών. Θα υπάρχει συνέχεια. Αλλά θα γίνει έτσι, θα υπάρξει αφετηρία για ένα ράλι στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα;

Το χρηματιστήριο χρειάζεται αντοχή και υπομονή και όχι βιασύνη και κοντόφθαλμες λογικές. Αν κάτι πρέπει να κρατήσουμε από την εμπειρία των τελευταίων ετών είναι ότι η αγορά βρίσκει διεξόδους ακόμη και στις πιο δύσκολες ώρες της. Μία τέτοια διέξοδος μπορεί να είναι η προοπτική των deals. Η κρίση δημιουργεί προβλήματα, αλλά δημιουργεί και ευκαιρίες. Τα όσα έγιναν τις τελευταίες ημέρες με τον Όμιλο Λαυρεντιάδη είναι μία και μόνο απόδειξη για το τι μπορεί να ακολουθήσει.

Το κακό για τις ελληνικές μετοχές είναι ότι η Οικονομία μας βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού. Το καλό είναι ότι δεν μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει τις τιμές ως υπερβολικές. Κι όσον αφορά τη μικρή κεφαλαιοποίηση ειδικότερα, εκεί αρκετές μετοχικές αξίες βρίσκονται σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα τιμών.
Θανάσης Μαυρίδης στο capital

Να δεις τι σου έχω για μετά...

Η αγορά έφαγε χτες ένα ηχηρό χαστούκι. Όποιος πιστεύει ότι αυτό ήταν και τελείωσε, βρίσκεται σε πλάνη. Μας έχουν ρίξει στα σχοινιά και μας σφυροκοπούν ανελέητα. Είναι καλύτερο να προετοιμαστούμε ψυχολογικά για το επόμενο δύσκολο τρίμηνο, παρά να εξαντλούμε τα όποια αποθέματα ενέργειας σε άσκοπες ενέργειες και ανώφελες σκέψεις. Οι μετοχές «κτυπιούνται», αλλά, πιστέψτε το, αυτό δεν είναι το χειρότερο, ούτε και το τέλος του κόσμου...

Το χειρότερο είναι να μην πιστέψει η ελληνική κοινωνία ότι τα σκληρά μέτρα που θα υιοθετήσει η κυβέρνηση, θέλοντας και μη, είναι αναγκαία. Δεν πρόκειται για μία βίαιη προσπάθεια του... «ιδιωτικού και μονοπωλιακού κεφαλαίου να ανακατανείμει τα εισοδήματα» ή να «αφαιρέσει τα κεκτημένα από τα λαϊκά στρώματα». Πολύ απλά, κυρίες και κύριοι, το πάρτι τελείωσε. Ένα πάρτι που κράτησε για περισσότερο από δεκαπέντε χρόνια και στηρίχτηκε στις κοινοτικές επιδοτήσεις.

Είναι καλό να βγουν και να... πουν την αλήθεια στο λαό. Ότι θα μειωθούν οι μισθοί, ότι θα αυξηθεί υπερβολικά η φορολογία, ότι θα περιοριστεί στο ελάχιστο η παροχή υπηρεσιών από τα ασφαλιστικά ταμεία, ότι θα δημιουργηθεί ένα ασφυκτικό περιβάλλον στην αγορά. Οι υποβαθμίσεις της Οικονομίας δεν είναι προϊόν διεθνούς συνωμοσίας, αλλά αποτέλεσμα της δικής μας αδράνειας.

Η προηγούμενη κυβέρνηση έχει τεράστιες πολιτικές ευθύνες για το γεγονός ότι δεν επιχείρησε το παραμικρό στα πέντε χρόνια της διακυβέρνησής της. Η σημερινή κυβέρνηση θα έχει επίσης μεγάλη ευθύνη αν δεν αντιληφθεί γρήγορα τι πραγματικά συμβαίνει και δεν αποφασίσει να χαράξει έναν δρόμο εθνικής συναίνεσης.

Το χτεσινό ήταν ένα ακόμη επεισόδιο ενός έργου που παίζεται εδώ και καιρό στους διαδρόμους και στα παρασκήνια. Ξέρανε πολύ καλά στην κυβέρνηση ότι έρχονται οι υποβαθμίσεις και αντί να αντιμετωπίσουν κατάματα την πραγματικότητα επιχείρησαν να ρίξουν την ευθύνη για τα spreads των ελληνικών ομολόγων δεξιά και αριστερά. Με τέτοια μυαλά δεν πρόκειται να κάνουμε ούτε ένα βήμα.

Θα δούμε κι άλλες δύσκολες μέρες. Ανάλογες ίσως της χτεσινής. Κι επειδή η αυξημένη μεταβλητότητα των τιμών στα χρηματιστήρια αφορά μόνο εκείνους που αρέσκονται να κινούνται στην κόψη του ξυραφιού, καλό είναι για τους υπόλοιπους να μετρήσουν καλά την οποιαδήποτε απόφασή τους. Είναι ευχής έργο να σταματήσει η κατρακύλα των τιμών των μετοχών στα χτεσινά επίπεδα. Αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει με πρακτικές της προηγούμενης δεκαετίας. Όχι με πρακτικές, μιας δήθεν στήριξης που αργά ή γρήγορα γίνεται μπούμερανγκ για την ίδια την αγορά. «Μάγοι» δεν υπάρχουν και όσοι αυτοπροβάλλονται ως τέτοιοι δεν ευθύνονται οι ίδιοι για το θράσος τους. Η ευθύνη ανήκει σε εκείνους που τους έδωσαν έδαφος να αναπτυχθούν και έχουν μάλιστα και τα αυτιά τους τεντωμένα για να ακούσουν τις καταστροφικές τους συνταγές. Αυτά για σήμερα, τα υπόλοιπα εν καιρώ...
Θανάσης Μαυρίδης στο capital

Προειδοποιητικές βολές είναι, τα ψέματα τέλειωσαν...

Τα τελευταία αδειάσματα ελληνικών ομολόγων και μετοχών θα μπορούσαν να εκληφθούν σαν προειδοποιητικές βολές εναντίον της ελληνικής κυβέρνησης.

Η νέα ελληνική κυβέρνηση έδωσε λάθος σήματα στις αγορές σε ό,τι αφορά τις προθέσεις της στο συμμάζεμα της πραγματικά χρεοκοπημένης οικονομίας που παρέλαβε από την απελθούσα κυβέρνηση. (Το σκηνικό θυμίζει τον Τρικούπη που παρέλαβε από τον Δηλιγιάννη μια έτοιμη για χρεοκοπία χώρα η οποία τελεύτησε στα χέρια του...). Δεν χρεώνω την ευθύνη της κατάστασης που άφησε πίσω η ανικανότητα του κ. Αλογοσκούφη και η φαυλότητα των κουμπάρων στη νέα κυβέρνηση. Απλά τους χρεώνω την ευθύνη να βρούνε λύση.

Οι φόροι δεν είναι η λύση, είναι προσωρινό μπάλωμα. Το λέει η Ευρωπαϊκή Ένωση, το λέει η Tράπεζα της Ελλάδας. Κλειδί είναι η μείωση των δαπανών του δημοσίου, το χτύπημα της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς...

Η προηγουμένη κυβέρνηση ενώ... μίλαγε για μηδενικές ανοχές αποδείχτηκε ιδιαίτερα ανίκανη και δυσανάλογα με το έργο της διεφθαρμένη...

H νέα κυβέρνηση μόνο προθέσεις έχει προλάβει να δείξει. Θετικές προθέσεις είναι η αλήθεια. Θα ήταν τυφλός όμως κάποιος να αν δεν έβλεπε το κομματικό μηχανισμό να ασκεί ήδη πιέσεις για πρόσβαση στο μπεζαχτά...

Οι αγορές φοβούνται. Δεν έχουν άδικο
Οι Έλληνες πολιτικοί στη συντριπτική πλειοψηφία τους, και της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης, σε γενικές γραμμές δεν διαθέτουν ικανότητες να διαχειριστούν ούτε περίπτερο. Κάθε δεκαετία που περνά, στα κόμματα μένουν όλο και πιο ανίκανοι να βιοποριστούν αξιοπρεπώς στην ελεύθερη αγορά.

Σε μια εποχή που οι περισσότερες μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις είναι πολυεθνικές η άδικη αύξηση της φορολογίας εύκολα μπορεί να οδηγήσει αρκετές από αυτές να αλλάξουν χώρα έδρας τους και στην Ελλάδα να διατηρήσουν μια θυγατρική.

Το πολιτικό πελατειακό σύστημα για δεκαετίες συμπεριφέρεται στους πολίτες αυτής της χώρας σαν στρατός κατοχής που έχει εντολή να αφήσει πίσω του καμένη γη.

Η ιστορία του χρέους της χώρας ξεκίνησε με τα δάνεια που χάρισε η χούντα προκειμένου να αποκτήσει λαϊκό έρεισμα.

Το μοντέλο που λειτούργησε ήταν αυτό που ήθελε τους μισούς Έλληνες με πρόσχημα την εργασία στο δημόσιο να απομυζούν τους άλλους μισούς που δεν είχαν άκρη στην κομματοκρατία.

Το πρόβλημα άρχισε να διογκώνεται επειδή και ο ιδιωτικός τομέας δεν είναι ιδιαίτερα παραγωγικός και ο πλούτος που παράγει δεν ήταν αρκετός. Ο δανεισμός ήταν η εύκολη λύση.

Αυτό που ξεκίνησε την τελευταία δεκαετία με πολλά νοικοκυριά να προσπαθούν να διατηρήσουν κάποιο βιοτικό επίπεδο που δεν ανταποκρινόταν στα έσοδά τους μέσω πιστωτικών καρτών, το ελληνικό κράτος το κάνει τριάντα χρόνια.

Λοιπόν ο κόμπος έφτασε στο χτένι... Πρέπει να πληρώσουμε τις δόσεις.

Έχουμε τους λιγότερους μαθητές ανά καθηγητή και τους λιγότερους ασθενείς ανά γιατρό και όμως έχουμε τις χειρότερες υπηρεσίες παιδείας και υγείας στην Ευρώπη.

Δεν αρκούν τα λόγια πλέον...
Η νέα κυβέρνηση ξεκίνησε με το συνηθισμένο τρόπο. Θα φορολογήσω αυτούς που μπορώ εύκολα να το κάνω. Αυτούς που δηλώνουν τα εισοδήματα και θα αναφέρω ότι θα αλλάξω το σύστημα...

Σε ό,τι αφορά τη μείωση των εξόδων του δημοσίου θα κάνουμε δυο-τρία τηλεοπτικά σώου με τα κρατικά αυτοκίνητα και πάει τέλειωσε, θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε στην κοιλάδα των μακάρων... Γι’ αυτά υπήρχαν περιθώρια παλαιότερα.

Τουτέστιν, οι ξένοι θα μας δανείζουν, οι πελάτες που μας ψήφισαν να συνεχίζουν να απομυζούν το δημόσιο.

Το πατατράκ σε ομόλογα και μετοχές τις τελευταίες μέρες είναι μια προειδοποιητική βολή. Έχει παρέλθει ο καιρός των και των εκθέσεων ιδεών...

Δυστυχώς τα μέτρα που θα αναγκαστούμε να πάρουμε θα έχουν πολιτικό και κοινωνικό κόστος. Αυτό πονάει πρωτίστως του κυβερνώντες γιατί οι αντιπολιτευόμενοι με εύκολο λαϊκισμό θα τους αποσπάσουν ψηφοφόρους. Και ίδιοι όμως ομοίως πορεύτηκαν... όταν έλεγαν για ακύρωση της συμφωνίας του ΟΤΕ, του ΟΛΠ και γενικώς...

Θεραπεία σοκ
Όταν ο κόμπος φτάνει στο χτένι και το λόγο αναλαμβάνουν οι ανάλγητες αγορές τα περιθώρια επιλογών είναι ανύπαρκτα. Οι αγορές ξέρουν ένα δρόμο: Θεραπεία σοκ και αν επιζήσει ο ασθενής βλέπουμε τι δουλειά μπορεί να κάνει...

Τι σημαίνει θεραπεία σοκ; Ίσως μειώσεις μισθών και θέσεων εργασίας στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα για αρχή.

Τι άλλη επιλογή έχουμε; Εδώ που είμαστε έχουμε εξαντλήσει τα περιθώρια ήπιων προσαρμογών. Ο άλλος δρόμος είναι κοινωνική επανάσταση. Ας μην έχουμε αυταπάτες όμως για το αποτέλεσμα: πουθενά παρόμοιες εκρήξεις δεν κατάφεραν τίποτα παραπάνω από αλβανοποιημένες οικονομίες και κατ’ επέκταση κοινωνίες.
capital