Είχε ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο ύψους 6.754 ευρώ και από την εφορία δεσμεύτηκε τραπεζικός λογαριασμός του με υπόλοιπο 20,20 ευρώ.
Η αποκάλυψη ενός από τα μεγαλύτερα πολιτικά σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών βρισκότανε σε εξέλιξη. Η διοίκηση Μηλιάκου στην Αγροτική Τράπεζα τοποθετούσε τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων σε δομημένα προϊόντα. Έπαιζε στον τζόγο περισσότερα από 700 εκατ. ευρώ, όταν τα χρήματα αυτά ήταν το προϊόν αύξησης κεφαλαίου, δίχως την οποία η τράπεζα θα έχανε την άδεια λειτουργίας της. Ξαφνικά, όλα σταμάτησαν. Οι αποκαλύψεις, οι καταγγελίες. Μαντέψτε! 
Με έκπληξη διάβασα e-mail που έφτασε στο λογαριασμό μου με σχετικό λινκ που παραπέμπει στο πόρταλ της Βουλής, το οποίο δείχνει πως ο κ. Αντώνης Σαμαράς, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πιθανός μελλοντικός πρωθυπουργός διατηρεί το 90% των καταθέσεών του στο εξωτερικό.
Πώς λεηλάτησαν τις καταθέσεις με τα «Λαυρεντοδάνεια» - Το απόρρητο πόρισμα της Τράπεζας της Ελλάδος για την Proton Bank... 
Εδώ και μερικές μέρες έχει πλημμυρίσει το internet με μια ιστορία σχετικά με την Τράπεζα Ανατολής (ή Ανατολίας) και ότι ορισμένοι απόγονοι των μετόχων αυτών, που έχουν μετοχές αυτής της τράπεζας στα χέρια τους, αξίζουν 670 δισ. ευρώ η μια!! Μια και μόνο μετοχή είναι αρκετή για να ξεχρεώσει σχεδόν 2 φορές η Ελλάδα.
Με μία λιτή σύντομη ανακοίνωση το απόγευμα της Πέμπτης 11/8, η Alpha Bank πληροφορεί το επενδυτικό κοινό πως από 17/8 οι μετοχές της θα είναι διαπραγματεύσιμες στο Χρηματιστήριο με νέα ονομαστική αξία 0,30 ευρώ ανά μετοχή.
Η είδηση θα περάσει μάλλον στα ψιλά των εφημερίδων. Άντε, το πολύ-πολύ να απασχολήσει για λίγο τους οικονομικούς συντάκτες και τα οικονομικά έντυπα.
Αν δεν πρόκειται για μία κίνηση αβροφροσύνης, τότε θα πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε πιο «πονηρά». Η μεγάλη, η ισχυρή, η παντοδύναμη γερμανική Deutsche Bank ζήτησε από την φτωχή Εθνική να συμμετάσχει ως ανάδοχος στη γιγαντιαία αύξηση κεφαλαίου που πραγματοποιεί αυτή την περίοδο. Κάτι «ψήνεται» ή βλέπουμε παντού deals και διαπραγματεύσεις;
Σε μία άλλη περίοδο περισσότερο ομαλή η είδηση αυτή δεν θα μας έκανε τόση εντύπωση. Γνωρίζοντας όμως κανείς την ελληνική πραγματικότητα, δεν μπορεί παρά η «πρόσκληση» αυτή να αφήνει ερωτήματα.
Η Εθνική Τράπεζα δεν είναι μικρή, αλλά έχει στη ράχη της να σηκώσει ομόλογα του ελληνικού δημοσίου αξίας 20 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αυτό και μόνο το γεγονός είναι αρκετό για να κάνει κάθε σοβαρό άνθρωπο να χάσει τον ύπνο του.
Η κίνηση της Deutsche Bank μπορεί να ερμηνευτεί ως πράξη εμπιστοσύνης προς την ελληνική Οικονομία. Επίσης, ως αναγνώριση του ρόλου που διαδραματίζει η Εθνική στο χώρο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Αν όμως ανατρέξουμε στην «προϊστορία» της παρουσίας της γερμανικής τράπεζας στην Ελλάδα, τότε ίσως και να κρύβει και κάτι περισσότερο.
Στην προσπάθειά μας να... αναλύσουμε τα γεγονότα και να προσπαθήσουμε να δούμε πίσω από τις κλειστές κουρτίνες, πολλές φορές παρασυρόμαστε και κάνουμε λάθος εκτιμήσεις. Από την άλλη, η αλήθεια τις περισσότερες φορές είναι μπροστά στα μάτια μας, αλλά την αγνοούμε, επειδή δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι είναι τόσο κοντά μας.
Η διείσδυση των Γερμανών στο χώρο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης δεν είναι σημερινό θέμα. Αποτελεί γι΄ αυτούς ζωτική πολιτική επιλογή. Σε διαφορετική περίπτωση δεν θα είχαν πληρώσει τόσο ακριβά τον ΟΤΕ ή δεν θα επέμεναν στη στήριξη της ελληνικής Οικονομίας, έστω κι αν αυτή δεν έγινε δίχως κέρδος. Είναι φανερό ότι τους ενδιαφέρει να συνεχίσουν να παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή. Το ερώτημα είναι αν θα κάνουν ένα βήμα παραπάνω με την Εθνική. Οι ίδιοι έχουν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία, λόγω της κρίσης, να αγοράσουν (αν το επιθυμούν) σε προνομιακή τιμή. Το ερώτημα είναι αν εμείς θα μπορούμε να πούμε «όχι» αν οι Γερμανοί θελήσουν να κάνουν την επόμενη κίνηση...
Θανάσης Μαυρίδης στο capital
Η πρόσφατη πρόταση της Πειραιώς για εξαγορά του Τ.Τ. και της Αγροτικής Τράπεζας αποκαλύπτει το "απόστημα", που υπάρχει αυτήν τη στιγμή στην ελληνική κοινωνία. Η θρασύτατη αυτή πρόταση δεν έχει μόνον οικονομικές διαστάσεις, αλλά αποκαλύπτει τα πολύ μεγαλύτερα κοινωνικά προβλήματα, που μαστίζουν αυτήν τη στιγμή την πατρίδα μας. Στην κυριολεξία φτάσαμε στο σημείο να κάνει ο καθένας ό,τι θέλει, χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν …Χωρίς να φοβάται τη δικαιοσύνη και τον νόμο.
Είναι προφανές πλέον —ακόμα και στον πιο αδαή— ότι κάποιοι Συνέλληνες αντιλαμβάνονται το κράτος σαν ξέφραγο "αμπέλι" και κάθε φορά, που τους χρειάζεται οτιδήποτε, απλώνουν το "χέρι" κι αρπάζουν φιλέτα της κρατικής περιουσίας. Αυτό κάνει σήμερα η Τράπεζα Πειραιώς. Απλώνει το "χέρι" της στο κρατικό κεφάλαιο για να σωθεί η ίδια και οι μεγαλομέτοχοί της. Η μπατιροτράπεζα, η οποία στην κυριολεξία διατηρείται στη ζωή με κρατικά χρήματα, "απαιτεί" —με ένα πρωτοφανές θράσος— να εξαγοράσει κρατικό κεφάλαιο.
Η Τράπεζα, η οποία πέρασε με το ζόρι και στα όρια —αν και πολύ αμφιβάλουμε γι' αυτό— τα πρόσφατα στρες τεστ, θέλει να εξαγοράσει με "ψίχουλα" όχι μόνον την κρατική τράπεζα, η οποία "πρώτευσε" σ' αυτά τα τεστ, αλλά και την άλλη κρατική τράπεζα, για την οποία δεν έχουν καμία σημασία τα τραπεζικά τεστ, γιατί απλούστατα δεν είναι μια συμβατική τράπεζα, παρά αποτελεί τον πιο ισχυρό χρηματοοικονομικό "μοχλό" ανάπτυξης της εθνικής αγροτικής μας πολιτικής.
Έτσι απλά. Κάποιοι αντιλαμβάνονται το... κράτος σαν κωλοχανείο και κάνουν ό,τι θέλουν. Ούτε στις "δημοκρατίες" της υποσαχάριας Αφρικής δεν γίνονται αυτά. Ούτε καν στα καζίνο. Μόνον στους πάγκους των παπατζήδων γίνεται να ποντάρουν οι από "έξω" εις βάρος αυτού που κάνει το "παιχνίδι" και υπέρ ακόμα κι αυτών, που είναι δεδομένο ότι χάνουν σ' αυτό. Μόνον τραμπούκοι μπορούν να το κάνουν αυτό εις βάρος απατεώνων παπατζήδων.
Αυτό ακριβώς γίνεται στην περίπτωση της Πειραιώς. Μια "πεθαμένη" τράπεζα, όπως η Πειραιώς, βρίσκει έναν ξένο "επενδυτή", για να συνεχίσει τη χαμένη της "παρτίδα". Στην πραγματικότητα για να μεταφέρει το "θανατικό" της σε αντιπάλους της, οι οποίοι δεν είναι "άρρωστοι". Ο "πεθαμένος" βρήκε έναν τοκογλύφο του εξωτερικού —άγνωστο υπό ποιους όρους και μετά από ποιες μυστικές συμφωνίες— και τον βάζει στα "άβατα" της ελληνικής οικονομίας.
Με λιγότερο από ένα δισεκατομμύριο ευρώ κάποιος ξένος θέλει ν' "αγοράσει" πάνω από το 10% της "ζωντανής" ελληνικής τραπεζικής αγοράς και με αυτόν τον τρόπο θα "ζωντανέψει" και το 12,2% του υποτιθέμενου μεριδίου του "ζόμπι" της Πειραιώς. Θα αναλάβει να διαχειρίζεται τα 22 δισεκατομμύρια των καταθέσεων της Αγροτικής Τράπεζας και τα 12,5 δισεκατομμύρια των καταθέσεων του Τ.Τ. Προσθέτοντας σε αυτό το ποσό και τα 30 δις των καταθέσεων της Πειραιώς, τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο θεαματικά. Με λιγότερο από ένα δισεκατομμύριο ευρώ κάποιοι ξένοι τοκογλύφοι θα διαχειρίζονται και θα αποφασίζουν για πάνω από 22+12,5+30= 64,5 δις ελληνικού χρήματος.
Στα διαχειριστικά κέρδη αυτού του τεράστιου ποσού των ιδιωτικών καταθέσεων να προσθέσουμε ότι θα βάλουν επιπλέον "χέρι" και στο κρατικό χρήμα. Γιατί; Γιατί, αντιπροσωπεύοντας ένα τεράστιο ποσοστό της τραπεζικής αγοράς, θα διεκδικούν ένα ανάλογο ποσοστό σε όλες τις κρατικές "βοήθειες" για τη σωτηρία του τραπεζικού κλάδου. Θα "τσεπώνουν" όλες τις κρατικές βοήθειες, οι οποίες θα προβλέπονται για την επιβίωση του νέου μικτού ομίλου των "ζωντανών" και "πεθαμένων". Τον νέο "νεκροζώντανο" όμιλο, ο οποίος θα ελέγχει το 23% της ελληνικής τραπεζικής αγοράς και άρα θα έχει το αντίστοιχο μερίδιο από τα δεκάδες δις που αυτή θ' απορροφά από τα κρατικά ταμεία.
Εκτός αυτού η συμμορία των τοκογλύφων θα έχει το δικαίωμα να παίξει και παιχνίδια κερδοσκοπίας. Με τη γρήγορη εξαγορά των υγιών κρατικών τραπεζικών οργανισμών και τα κατάλληλα "παπαγαλάκια" των ΜΜΕ, θα θησαυρίσει και στο χρηματιστήριο. Ο σημερινός "πεθαμένος" θα πουληθεί για "αθλητής". Τα σημερινά άχρηστα "μετοχοκομφετί" της ημιθανούς Πειραιώς, θα πουληθούν για πραγματικές μετοχές ζωντανής τράπεζας. Ήδη άρχισε το παιχνίδι της "φούσκας". Ήδη "αγοράζουν" και "πουλούν" μεταξύ τους μετοχές της Πειραιώς οι μεγαλομέτοχοί της, μέχρι να δώσουν "ανοδικές" τάσεις στις μετοχές και να γίνει παιχνίδι. Αυτό θα κάνουν σ' αυτό το κρίσιμο διάστημα. Θα παίζουν μεταξύ τους μέχρι να "τσιμπήσουν" οι άσχετοι και στο τέλος θα τους φορτώσουν τον "μουντζούρη".
Αυτό, το οποίο πρέπει να γνωρίζει ο αναγνώστης, είναι ότι μπλέξαμε ως λαός με τις ιδιωτικές τράπεζες και δεν θα ξεμπλέξουμε εύκολα. Οι τράπεζες αυτές συνωμοτούν εις βάρος του λαού και έχουν εξαγορασμένους τους πάντες. Αυτές οι τράπεζες έχουν πολύ συγκεκριμένους λόγους να συνωμοτήσουν εις βάρος των δημόσιων τραπεζικών ιδρυμάτων. Είναι βέβαιον, δηλαδή, ότι δεν θα σωθούν εύκολα από τα "νύχια" τους ούτε το Τ.Τ. ούτε η Αγροτική Τράπεζα. Γιατί; Γιατί η ύπαρξή τους δεν αφορά μόνον την Τράπεζα Πειραιώς. Αφορά το σύνολο της άγριας "αγέλης" των ιδιωτικών τραπεζών, που μαζί με το ΔΝΤ "σπρώχνουν" σ' αυτήν την εγκληματική ιδιωτικοποίησή τους. Είναι μονόδρομος γι' αυτούς η γρήγορη ιδιωτικοποίηση αυτών των τραπεζών, γιατί αυτές οι κρατικές τράπεζες —και μόνον που υπάρχουν— απειλούν την επιβίωση των ιδιωτικών τραπεζών.
Αυτό, για να το καταλάβει κάποιος, θα πρέπει να γνωρίζει τα δεδομένα του τραπεζικού συστήματος. Ποια είναι αυτά τα δεδομένα; Οι τράπεζες σήμερα επιβιώνουν στην κυριολεξία με κρατικά χρήματα. Για όσο διάστημα τούς δίνονται αυτά τα χρήματα, αυτές όχι μόνον θα επιβιώνουν, αλλά θα δίνουν και "μπόνους" στα στελέχη τους. Ποια όμως είναι η βασική προϋπόθεση, για να ρέουν αυτά τα κρατικά χρήματα στα ταμεία τους; Το "άλλοθι", που έχει η εξουσία, για να τους δίνει χρήματα, είναι η προστασία των καταθέσεων των πολιτών. Υποτίθεται, για να μην καταρρεύσουν οι τράπεζες και παρασύρουν στην καταστροφή τους πολίτες καταθέτες τους, παίρνουν κρατικά χρήματα. Άρα; Άρα, για να συνεχίσουν να παίρνουν χρήματα, θα πρέπει να συνεχίσουν να έχουν καταθέτες. Θα πρέπει να συνεχίσουν να διατηρούν υπό την ομηρία τους τούς πολίτες.
Η ύπαρξη και μόνον κρατικών τραπεζών τους απειλεί με απόλυτη καταστροφή, γιατί απλούστατα δίνουν επιλογή τους "ομήρους". Αν για λόγους ασφαλείας μετακινηθούν οι περισσότεροι των καταθετών στις κρατικές τράπεζες, παύει να υπάρχει το δεδομένο, που δίνει "άλλοθι" στη διεφθαρμένη εξουσία να χρηματοδοτεί τις ιδιωτικές. Αν πραγματοποιηθεί μια τέτοια "μετακίνηση" των καταθετών, αυτό μπορεί να καταστρέψει τις ιδιωτικές τράπεζες μέσα σε μια μέρα. Σε μια τέτοια περίπτωση το κράτος απλά θα κληθεί να πληρώσει το "εγγυημένο" ποσό και να "συμμαζέψει" τα εκατομμύρια των καταθετών στα κρατικά τραπεζικά ιδρύματα.
Μικρό το κακό… θα έλεγε κανείς. αν σκεφτεί κάποιος ότι ήδη το κράτος, με τα χρήματα που τους έχει δώσει —δήθεν για να επιβιώσουν—, στην πραγματικότητα έχει "εξαγοράσει" ένα μεγάλο μέρος των ιδιωτικών καταθέσεων, χωρίς να έχει κάνει το παραμικρό για να τις προστατεύσει. Αν προσθέσει κάποιος τα "πακέτα" διάσωσης, τα οποία ήδη έχουν δοθεί σε σχέση με το σύνολο των καταθέσεων και των εγγυημένων καταθέσεων, εύκολα αντιλαμβάνεται την απάτη. Εύκολα αντιλαμβάνεται ότι έχουμε πληρώσει χρυσάφι για το τίποτε. Έχουμε πληρώσει χρυσάφι, για να εξακολουθούν να παριστάνουν τους τραπεζίτες οι Σάλλες και οι Νανόπουλοι. Έχουμε πληρώσει χρυσάφι, για να εξακολουθούν να έχουν περιουσίες οι Βαρδινογιάννηδες και οι Λάτσηδες.
Ο αναγνώστης αρχίζει κι αντιλαμβάνεται πόσο θεμελιώδες είναι για τις ιδιωτικές τράπεζες να "σβήσουν" από τον χάρτη της οικονομίας τις δημόσιες τράπεζες. Να τις "σβήσουν" με συνοπτικές διαδικασίες. Γι' αυτόν τον λόγο από κοινού συνωμοτούν εις βάρος τους —σε συνεργασία και με τη διεφθαρμένη πολιτική εξουσία—. Για εμάς είναι κάτι παραπάνω από δεδομένο ότι έχουν "αποφασίσει" να δώσουν τα τραπεζικά αυτά ιδρύματα στην Πειραιώς των Βαρδινογιάννηδων. Γιατί; Γιατί ο μόνος, ο οποίος θα μπορούσε να τους σταματήσει, είναι ο Λάτσης και αυτός δεν θα το κάνει. Γιατί; Γιατί ο Λάτσης πήρε τα ΕΛΠΕ ως δώρο και ακόμα φωνάζουν γι' αυτό οι Βαρδινογιάννηδες. Οι Βαρδινογιάννηδες θεωρούν ότι το κράτος τους "χρωστάει" δώρο και τώρα είναι η ευκαιρία να τους το δώσει.
Γι' αυτόν τον λόγο έχουν από καιρό στήσει έναν "βρόχο" γύρω από τα μελλοντικά τους θύματα. Έναν "βρόχο" προσώπων τα οποία συνδέονται είτε προσωπικά με τους ίδιους τους Βαρδινογιάννηδες είτε με τις επιχειρήσεις τους. Ένα κύκλωμα προσώπων που ήταν είτε φίλοι είτε υπάλληλοι των Βαρδινογιάννηδων. Των Βαρδινογιάννηδων που είναι οι ιδιοκτήτες της Πειραιώς. Των Βαρδινογιάννηδων τους οποίους ως οικογένεια στην τράπεζα τους αντιπροσωπεύει ως αντιπρόεδρός της ο Γιάννης Βαρδινογιάννης. Γύρω από αυτά τα πρόσωπα έχει στηθεί ένα δίκτυο ανθρώπων, που έχει ως στόχο να "φάει" το κρατικό κεφάλαιο.
Κατά "σύμπτωση" όλοι αυτοί, οι οποίοι πρέπει ν' αγωνιστούν, για να προστατεύσουν την κρατική περιουσία, έχουν κέρδη από την εξαγορά της. Ειδικά εάν αυτή η εξαγορά γίνει από την Πειραιώς. Γιατί; Γιατί εκτός των άλλων ήταν και εξακολουθούν να είναι μεγαλομέτοχοι της Πειραιώς. "Εγκλωβισμένοι" μεγαλομέτοχοι, όπως είδαμε πιο πάνω. Πόσο "εγκλωβισμένοι"; Σαν τα ποντίκια σε ένα καράβι που πήρε φωτιά μεσοπέλαγα. Ο Προβόπουλος για παράδειγμα έχει στην κατοχή του 225.701 μετοχές τις οποίες αγόρασε αντί 4.289.713 € και σήμερα αξίζουν 735.785€. Ο Πανταλάκης με την σειρά του έχει στην κατοχή του 296.972 μετοχές τις οποίες αγόρασε αντί 4.606.689 € και σήμερα αξίζουν 968.129€.
Υπάρχει λοιπόν θέμα για τον εισαγγελέα ή για την επιτροπή κεφαλαιαγοράς να διερευνήσει την υπόθεση; Γνώριζαν ή δεν γνώριζαν όλοι αυτοί τα σχέδια του Σάλλα; Τα σχέδια τα οποία μόλις ανακοινώθηκαν διπλασίασαν τις αξίες των μετοχών τους; Μια ανακοίνωση του Σάλλα αρκούσε για να μετατρέψει τα πεθαμένα και φθίνοντα 735.785€ σε ένα ολοζώντανο και με αυξητικές τάσεις 1.471.570€. Από αυτά και μόνον μπορεί κάποιος να καταλάβει πόσο πολύ "αιφνιδιάστηκαν" όλοι αυτοί από την πρόταση του Σάλλα. Μιλάμε για πραγματικό "αιφνιδιασμό" από κάποιον, με τον οποίο μέχρι πριν λίγους μήνες έπαιζαν καρπαζιές μεταξύ τους και έχουν κοινές μετοχές στο ίδιο "μαγαζί". Δεν γνώριζε ούτε ο Προβόπουλος ούτε ο Πανταλάκης τι ακριβώς "δώρο" τους ετοίμαζε ο Σάλλας.
Μόνον αυτά να σκεφτεί ο αναγνώστης, μπορεί να καταλάβει τι ακριβώς σημαίνει ο όρος "ασυμβίβαστα". Μιλάμε για τον ορισμό του "ασυμβίβαστου", όταν αυτός, ο οποίος "αποφασίζει", έχει άμεσο κέρδος από την "απόφασή" του. Όταν αυτός, ο οποίος καλείται να προστατεύσει τα κρατικά συμφέροντα, έχει άμεσα προσωπικά κέρδη όταν τα ξεπουλάει. Ο Προβόπουλος και ο Πανταλάκης έχουν "χασούρα" από τις μετοχές τους στην Πειραιώς τουλάχιστον 3,5 εκατομμύρια ο καθένας. "Σκουπίδια" έχουν στα χέρια τους τώρα και το γνωρίζουν. Γνωρίζουν επίσης ότι είναι υπάλληλοι, οι οποίοι δεν θα έχουν πολλές ευκαιρίες στο μέλλον για να "ρεφάρουν". Η τελευταία τους ευκαιρία για να πιάσουν καλή τιμή για τις μετοχές τους είναι η εξαγορά του Τ.Τ. και της Αγροτικής Τράπεζας από την Πειραιώς.
Για λόγους λοιπόν προσωπικών συμφερόντων θα υποστηρίξουν την ολέθρια για τα συμφέροντα του λαού εξαγορά. Επιπλέον όμως είναι και τραπεζίτες και με αυτόν τον τρόπο θα εξυπηρετήσουν τον κλάδο τους. Ειδικά ο Προβόπουλος, ο οποίος έθεσε τις υπηρεσίες του ανώτατου κρατικού τραπεζικού οργάνου στη διάθεση των τοκογλύφων συναδέρφων του. Τον προδοτικό ρόλο του Προβόπουλου μπορεί να τον καταλάβει κάποιος, αν σκεφτεί πώς συνδέονται τα συμφέροντα των τραπεζών με το ΔΝΤ. Αν δηλαδή καταλάβει πώς το ΔΝΤ εξυπηρετεί τις ιδιωτικές τράπεζες, θα καταλάβει γιατί ήταν αυτές, οι οποίες μας "έσυραν" στην κυριολεξία στα "δίκτυα" του. Οι τράπεζες μας πήγαν στο "σφαγείο" του ΔΝΤ.
Επιπλέον το ΔΝΤ τούς έχει υποσχεθεί και επιπλέον δώρα. Αν σκεφτεί κάποιος πόση ανάγκη έχουν οι ιδιωτικές τράπεζες το κρατικό χρήμα, θα καταλάβει πόσο σημαντικά είναι αυτά τα δώρα. Εξαιτίας του ΔΝΤ, οι ιδιωτικές τράπεζες εισέπραξαν ήδη 30 δις και θα εισπράξουν άμεσα κι άλλα 10 δις. Όχι μόνον δεν θα επιστρέψουν αυτά που έχουν ήδη πάρει από ένα κράτος, το οποίο κόβει τις συντάξεις των φτωχών, αλλά θα πάρουν άλλα 10 …σαν αρχή. Άρα; Άρα, τις ιδιωτικές τράπεζες τις συνέφερε αυτό, το οποίο δεν συνέφερε τον λαό. Τις συνέφερε το δώρο που τους εξασφάλισε ο Προβόπουλος, ο οποίος αγωνιά να σώσει την προσωπική του περιουσία και την κρατική θεσούλα του.
Συνέφερε τις τράπεζες να μπούμε στο ΔΝΤ. Πώς μπήκαμε στο ΔΝΤ; Σ' αυτό μπήκαμε, εξαιτίας της αδυναμίας δανεισμού της χώρας. Ξαφνικά χάσαμε την πιστοληπτική μας ικανότητα. Αυτό έγινε, γιατί κατά μία διαβολική "σύμπτωση" συνέβηκαν δύο πράγματα ταυτόχρονα. Δύο πράγματα τα οποία δυστυχώς συνέβηκαν μόνο σε εμάς και όχι στις πολύ χειρότερες από εμάς Ιρλανδία ή Πορτογαλία. Αποδείχθηκε πως το δημόσιο έλλειμμα υπερέβαινε το 10% και ταυτόχρονα τα ελληνικά ομόλογα έχασαν απότομα την αξία τους. Κατά "σύμπτωση" γι' αυτά τα δύο πράγματα ευθύνεται αποκλειστικά ο Προβόπουλος.
Στην πιο κρίσιμη στιγμή της ελληνικής οικονομίας ο Προβόπουλος έπαθε κρίση ειλικρίνειας. Αυτός βγήκε και "αποκάλυψε" την αλήθεια για το έλλειμμα και ταυτόχρονα εξαιτίας της δικής του τράπεζας εξευτελίστηκαν τα ελληνικά ομόλογα. Η τράπεζα του Προβόπουλου επέτρεψε τα παιχνίδια με τα ελληνικά ομόλογα με το γνωστό πλέον Τ10. Ο Προβόπουλος, δηλαδή, ήταν ο μέγας "ευεργέτης" όλων των ιδιωτικών τραπεζών, εφόσον αυτός τους εξασφάλισε τα κρατικά χρήματα του ΔΝΤ. Ο προδότης Προβόπουλος, ο οποίος ήδη έσωσε τη θεσούλα του και σήμερα φιλοδοξεί να σώσει και τις μετοχούλες του.
Αυτός είναι ο τραπεζικός κλάδος στην Ελλάδα. Ένας πραγματικός υπόκοσμος απόλυτα υποταγμένος στους διεθνείς κερδοσκόπους και στα αφεντικά τους. Οι ιδιωτικές τράπεζες με χρήματα των Ελλήνων έχουν διαλύσει την Ελλάδα και την ελληνική κοινωνία. Οι ιδιωτικές τράπεζες ήταν οι "πεμπτοφαλαγγίτες", που κατέστρεψαν τα πάντα στην Ελλάδα. Αυτές χρηματοδοτήθηκαν από τις Λέσχες των ξένων ιμπεριαλιστών και των τοκογλύφων, για να τους επιτρέψουν να κατακτήσουν στην κυριολεξία τη χώρα μας. Απ' όπου και να τις πιάσεις, θα "λερωθείς". Οι περισσότερες έγιναν χωρίς χρήματα. Ιδρύθηκαν ελέω κράτους και λειτούργησαν με τα χρήματα και τις περιουσίες, τις οποίες άρπαξαν παρανόμως από τους πολίτες. Με τζάμπα εξαγορές πρώην κρατικών τραπεζών και με δανεικά τοκογλύφων ξεκίνησαν το "λειτούργημά" τους. Λεηλάτησαν τους Έλληνες πολίτες, για να ξεπληρώσουν τους ξένους τοκογλύφους και να πλουτίσουν οι δωσίλογοι-μπατίρια, οι οποίοι παρίσταναν τους τραπεζίτες.
Αυτός ήταν ο ρόλος των τραπεζών. Πλήρωναν όλους όσους μπορούσαν να τις εξυπηρετήσουν στην αθλιότητά τους και όλους όσους μπορούσαν να αποχαυνώσουν τον ελληνικό λαό. Αυτοί χρηματοδότησαν την ιδιωτική τηλεόραση. Αυτοί έριξαν τόνους χρημάτων στη διαφήμιση, για να "πανηγυρίζουν" οι δημοσιογράφοι για τη "σωτηρία" μας από το ΔΝΤ. Αυτοί έκαναν πλύση εγκεφάλου στον λαό. Χρηματοδότησαν και ανέδειξαν ό,τι πιο ελεεινό υπήρχε στην ελληνική κοινωνία, προκειμένου ν' αλλάξουν τα πρότυπά της και τον προσανατολισμό της. Γιατί; Για να τη λεηλατήσουν πιο εύκολα. Για να μην αντιστέκεται. Έκαναν πρότυπο "επιτυχίας" —και βέβαια πλούσιο— το κάθε τεμπελόσκυλο της επικράτειας, για να εμφανίζεται σαν βλάκας και κορόιδο ο εργαζόμενος πολίτης.
Οι τράπεζες έβαλαν στα σπίτια μας τον κοινωνικό βόθρο. Πήραν έναν τηλεοπτικό "σωλήνα" βόθρου και με "στόμιο" την τηλεόραση του κάθε σπιτιού πλημμύρισαν τα σπίτια των Ελλήνων με ανώμαλους ανθρώπους, τους οποίους λίγα χρόνια πριν δεν θα τους ανεχόμασταν να περνάνε έξω από τα σπίτια μας. Από τον πρώτο διδάξαντα της "νέας" ελληνικής ζωής τον Κωστόπουλο μέχρι τη σημερινή Τζούλια οι πάντες έγιναν "φίρμες" με κάποια τραπεζική χορηγία. Ο Κωστόπουλος, μέσω τραπεζών, είχε μπει στο χρηματιστήριο με κεφάλαιο ένα τραπέζι και μια καρέκλα. Η Τζούλια κατά "σύμπτωση" έκανε "πορνοσουξέ" στα τηλεοπτικά κανάλια των τραπεζιτών, όταν μπαίναμε στο ΔΝΤ. Έτσι φτάσαμε στο σημείο να βλέπουμε κοινές πορνοστάρ να γίνονται celebrities, που υπογράφουν αυτόγραφα.
Όλα αυτά έγιναν από τις τράπεζες. Χρηματοδοτήθηκαν από τις τράπεζες. Γιατί; Για να οδηγήσουν τον πολίτη στην υπερκατανάλωση που τους συνέφερε, εφόσον χρηματοδοτούσαν τους εμπόρους. Αυτές στην πραγματικότητα κατέστρεψαν την ελληνική παραγωγή, χρηματοδοτώντας το εμπόριο, που οδήγησε στα καρτέλ των πολυεθνικών. Με μια μικρή έρευνα εύκολα μπορεί κάποιος να τις κατηγορήσει για εθνική προδοσία.
Όμως, τα εγκλήματά τους εναντίον της κοινωνίας δεν σταμάτησαν εκεί. Προκειμένου να "γυρνάνε" τα χρήματά τους και να καταγράφουν υπερμεγέθη κέρδη, που οδηγούσαν στα "χρυσά" μπόνους των στελεχών τους, έκαναν εγκλήματα. Χρηματοδοτούσαν διεφθαρμένες κυβερνήσεις, βάζοντάς τες να σπαταλούν χρήματα. Γιατί; Για να χρηματοδοτούν δημόσια έργα, τα οποία τα έπαιρναν οι "κολλητοί" και μεγαλοπελάτες τους. Για να χρηματοδοτούν υπερκοστολογημένες προμήθειες από τους εθνικούς προμηθευτές και τις εταιρείες των ιμπεριαλιστών. Οι ίδιες αυτές τράπεζες οδηγούσαν στον υπερδανεισμό του κράτους, αγοράζοντας με τοκογλυφικούς όρους τα ομόλογά του. Αυτές, για "επενδυτικούς" λόγους, οδήγησαν το κράτος στη σπατάλη και το έφεραν στο χείλος της χρεοκοπίας.
Οι ίδιες αυτές τράπεζες κατέστρεψαν και τους πολίτες ως άτομα. Οι περισσότεροι από τους διοικητές τους θα έπρεπε να είναι φυλακή, εφόσον κατέστρεψαν άπειρους συμπολίτες μας με τα "πανωτόκια", τα "μικρά" γράμματα και τις ψευδείς διαφημίσεις. Τις διαφημίσεις των "τζάμπα" δανείων. Τις διαφημίσεις των τεχνητών αυξήσεων των μισθών. Οι ίδιες αυτές τράπεζες σχεδίασαν και έθεσαν σε εφαρμογή το μεγαλύτερο έγκλημα, που έχει ποτέ πραγματοποιηθεί εις βάρος των Ελλήνων. Το έγκλημα του χρηματιστηρίου. Αυτές οι τράπεζες ήταν, οι οποίες "δημιούργησαν" με τα χρήματά του κόσμου τη μεγάλη "φούσκα" που τον κατέστρεψε. Αυτές έβαλαν το "τυράκι" του χρηματιστηρίου, για να παρασύρουν τους πολίτες στην παγίδα τους. 30 τρις δραχμές έχασαν οι πολίτες στο χρηματιστήριο και ούτε μία δραχμή όλες οι τράπεζες μαζί. Οι τράπεζες, που έβαλαν τον Σημίτη να πει στους πολίτες …"Ας πρόσεχαν".
Τώρα, που οι εποχές των παχιών αγελάδων πέρασαν και τα ιδιωτικά χρήματα στέρεψαν, δεν θα απαλλαγούμε τόσο εύκολα από αυτές. Οι τράπεζες θεωρούν "καθήκον" μας να τις "ταίζουμε" με κρατικό χρήμα. Θεωρούν τον εαυτό τους κάτι σαν "λειτουργό" της οικονομίας, τον οποίο πρέπει να τον προστατεύουμε όσο κι αν κοστίζει …και πραγματικά κοστίζει ακριβά. Αρκεί να σκεφτεί κάποιος ότι στην εποχή της μεγάλης κρίσης και της περικοπής των συντάξεων των φτωχών οι τράπεζες έχουν καταφέρει να εισπράξουν από το κράτος πάνω από τριάντα δις ευρώ και περιμένουν κι άλλα από τα χρήματα του ΔΝΤ. Χρήματα για τον συνταξιούχο δεν υπάρχουν, αλλά για τις τράπεζες υπάρχουν άφθονα. Τόσο άφθονα, που και μπόνους εξακολουθούν να μοιράζονται μεταξύ των στελεχών τους.
Πώς όμως καταφέρνουν όλα αυτά τα εγκλήματα ακόμα και στη σημερινή εποχή της απόλυτης ανέχειας; Μέσω του εκβιασμού. Στην κυριολεξία εκβιάζουν την κοινωνία για να τους στηρίξει, διατηρώντας υπό την "ομηρία" τους τα εκατομμύρια των καταθετών τους. Εκβιάζουν τη δική τους εξουσία, προκειμένου να εκμεταλλεύονται την "ομηρία". Εύκολο είναι να εκβιάζουν την εξουσία, αν σκεφτεί κάποιος ότι πάνω από εκατό εκατομμύρια ευρώ χρωστάει το κάθε μεγάλο κόμμα στις τράπεζες. Πώς βρέθηκε ένα κόμμα να χρωστάει τέτοια ποσά και γιατί; …Ένας μηχανισμός, χωρίς καν να διαθέτει Α.Φ.Μ;
Γιατί και με ποιους όρους χρηματοδοτήθηκαν κόμματα, τα οποία μπορεί αύριο να "διαλύσουν" και να μην πληρωθούν οι τράπεζες; Πώς "υποθήκευσαν" τα κόμματα μελλοντικές επιχορηγήσεις, όταν —με βάση την απλή λογική της Δημοκρατίας— δεν γνωρίζουν τη βούληση του λαού και άρα δεν γνωρίζουν αν θα υπάρχουν στη Βουλή; Άρα; Άρα, δεν ενδιαφέρει τις τράπεζες να πάρουν τα χρήματά τους από τα κόμματα. Τις τράπεζες τις ενδιαφέρει να πάρουν τα κρατικά χρήματα, τα οποία μπορούν να τους δώσουν τα κόμματα με την εξουσία τους. Οι τράπεζες στηρίζουν τον δικομματισμό, για να τις βοηθά στη λεηλασία του κρατικού χρήματος.
Κατάλαβε ο αναγνώστης τι συμβαίνει; Οι αντιπρόσωποι των διεθνών τοκογλύφων έχουν "δέσει" την πολιτική εξουσία στην Ελλάδα. Οι αντιπρόσωποι των διεθνών τοκογλύφων κάνουν ό,τι θέλουν. Σε υπαλλήλους τους έχουμε παραδώσει την εξουσία και έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας. Συμμαθητές στο Κολέγιο, συγκάτοικοι στις ΗΠΑ και ομοτράπεζοι στη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ είναι ο Γιωργάκης —ο οποίος ξεπουλά τη δημόσια περιουσία— και ο Σαμαράς —ο οποίος δήθεν την υπερασπίζεται—. Συμμαθητές στο Κολέγιο και ομογάλακτοι είναι ο "αγοραστής" Γιάννης Βαρδινογιάννης —ο οποίος θέλει ν' "αγοράσει"— και ο υπουργός Παπακωσταντίνου —ο οποίος "ενθουσιάστηκε" ως πωλητής—. Συμμαθητές στο Κολέγιο και γείτονες στην Εκάλη είναι ο "σφετεριστής" του Τ.Τ. Γιάννης Βαρδινογιάννης και ο Πρόεδρος του Τ.Τ. Κλεάνθης Παπαδόπουλος. Απόφοιτοι του '80 είναι και οι τρεις, όπως διαβάζουμε στις επίσημες λίστες του ΣΑΚΑ.
Εξουσίες, καναλάρχες, τραπεζίτες και πολιτικοί …όλοι μαζί συνθέτουν συμμορία και μας δουλεύουν κανονικά. Αυτό έκαναν πάντα και αυτό κάνουν ακόμα και σήμερα. Προδίδουν τον ελληνικό λαό, για να εξυπηρετήσουν τις τράπεζες. Του λένε ψέματα, για να τις βοηθήσουν στη λεηλασία. Βάζουν τα ακριβοπληρωμένα τηλεοπτικά παπαγαλάκια να διαβάλουν την κρατική περιουσία. 1,5 δις χρειάζεται δήθεν η Αγροτική Τράπεζα, για να "σωθεί". Η τράπεζα με τον ειδικό εθνικό και κοινωνικό ρόλο. Η τράπεζα, η οποία είναι απαραίτητη για την επιβίωση του αγροτικού πληθυσμού.
"Τρομερό"… για τη λογική των "παπαγάλων". Να την "ξεφορτωθούμε" …για το "καλό" μας. Λένε και ξαναλένε για το 1,5 δις, σαν να επρόκειτο για την καταστροφή της Σμύρνης. 1,5 δις, το οποίο να σημειώσουμε δεν αναλαμβάνει να το πληρώσει μόνο του το δημόσιο, εφόσον υπάρχουν και ιδιώτες μεγαλομέτοχοι στην Αγροτική. "Φωνάζει" υπέρ των λαϊκών συμφερόντων ο "παπαγάλος" Νίκος Στραβελάκης από το κανάλι των Βαρδινογιάννηδων. Ο "σταυροφόρος" των συμφερόντων μας …και κατά "σύμπτωση" επίσης συμμαθητής του Γιάννη Βαρδινογιάννη της μελλοντικά διαβόητης τάξης του ‘80. Αυτά τα χρήματα θα "γλιτώσει" ο Έλληνας πολίτης, αν ξεπουληθεί η τράπεζα στον Βαρδινογιάννη και στον Σάλλα. Λιγότερο από 1 δις δεν έχει το κράτος, για να δώσει για μια δική του τράπεζα, αλλά έχει να δώσει 30 δις στις ιδιωτικές τράπεζες. Πάνω από 6 δις έχει πάρει ήδη η τράπεζα του Σάλλα από το κράτος. Από το κράτος, το οποίο είναι ο ιδιοκτήτης της Αγροτικής Τράπεζας και που δεν έχει χρήματα, για να σώσει την ιδιοκτησία του.
Αυτοί είναι οι φανατικοί οπαδοί της ελεύθερης οικονομίας, που, μόλις δουν τα δύσκολα, απαιτούν από το κράτος τη χρηματοδότηση. Οι φανατικοί του ελεύθερου ανταγωνισμού τύπου Στέφανου Μάνου, ο οποίος είναι απόφοιτος του "ασυναγώνιστου" Κολεγίου και δηλωμένος οπαδός της ελεύθερης αγοράς. Αυτός κι αν "ενθουσιάστηκε" από την πρόταση Σάλλα. Αν σκεφτεί κάποιος ότι ο γιος του Αλέξανδρος —και επίσης κολεγιόπαις— είναι διευθύνων σύμβουλος της Πειραιώς, ο "ενθουσιασμός" μάλλον θα ήταν μεγάλος και οικογενειακός.
Αυτοί είναι οι λάτρεις της ελεύθερης οικονομίας. Αυτοί, οι οποίοι θέλουν να ζουν στην "Κυριακή", όταν γύρω τους είναι "Σάββατο". Οι άχρηστοι γόνοι που διαπρέπουν με συστατικές επιστολές και απευθείας διορισμούς. Τα ασυναγώνιστα κουτορνίθια των πάσης φύσεως ευνουχιστηρίων τύπου Χάρβαρντ και LSE. Σύμφωνα με τη λογική αυτών των εκ γενετής "πετυχημένων" ηλιθίων μόνον οι υπόλοιποι ιδιώτες "δικαιούνται" να χρεοκοπούν και οι περιουσίες τους να σκυλεύονται από τις τράπεζες. Οι τράπεζες ή οι υπόλοιπες επιχειρήσεις, στις οποίες οι ίδιοι εργάζονται, δεν πρέπει ν' αφήνονται να χρεοκοπούν, γιατί έχουν "κοινωνικό" ρόλο. Τα μπόνους των αποτυχημένων τραπεζιτών, οι οποίοι επιβιώνουν με κρατικά χρήματα, δεν "πέφτουν" ποτέ. Επιτυχημένοι είναι, είτε πετυχαίνουν είτε όχι. Μονίμως επιτυχημένοι, γιατί βάζουν τους συμμαθητές τους σε υψηλές κρατικές θέσεις για τις "δύσκολες" ώρες.
Αυτές οι τράπεζες είναι που μας οδήγησαν στο ΔΝΤ. Αχάριστες και ανθελληνικές μέχρι τέλους. Γιατί; Γιατί αυτές, οι οποίες, για να πλουτίσουν, έκλεψαν δισεκατομμύρια από τον ελληνικό λαό, χωρίς να τιμωρηθούν, στη συνέχεια του άρπαξαν επιπλέον δισεκατομμύρια, για να σωθούν από την οικονομική κρίση. Αυτές, οι οποίες επιβίωσαν χάρη στα χρήματα του λαού, στη συνέχεια έπαιξαν με την αξία των κρατικών ομολόγων, προκειμένου να μπούμε στο ΔΝΤ. Στο ΔΝΤ, το οποίο τους υποσχέθηκε και νέα χρηματοδότηση εις βάρος της επιβίωσης του ελληνικού λαού.
Αυτές είναι οι ελληνικές ιδιωτικές τράπεζες. Γι' αυτόν τον λόγο σήμερα δεν επιθυμούν την ύπαρξη των δημοσίων τραπεζών. Φοβούνται μήπως χάσουν τον "όμηρο", ο οποίος δίνει το "άλλοθι" στους "υπαλλήλους" τους να τους χρηματοδοτούν με κρατικό χρήμα. Φοβούνται μήπως δεν έχουν δικαιολογίες τα υπερχρεωμένα κόμματα των φίλων και συμμαθητών για να τις βοηθούν. Εκβιάζουν με τις καταθέσεις των πολιτών και αν συνεχιστεί το ίδιο παραμύθι, στην κυριολεξία το κράτος θα έχει εξαγοράσει αυτές τις καταθέσεις, χωρίς να τις έχει προστατεύσει στο ελάχιστο.
Ήδη έχει πληρώσει πάνω από τριάντα δις για καταθέσεις, οι οποίες παραμένουν αβέβαιες και στο σύνολό τους δεν υπερβαίνουν το τριπλάσιο αυτού του ποσού. Αντί το κράτος να στείλει στο διάολο τα "μικρομάγαζα" των τοκογλύφων και να προστατεύσει τις καταθέσεις των πολιτών σε δικά του τραπεζικά ιδρύματα —όπως είναι το υγιές Τ.Τ.— κάθεται και χρηματοδοτεί τους ιδιώτες τοκογλύφους με "άλλοθι" την προστασία των καταθέσεων. Οι τοκογλύφοι συνεχώς εισπράττουν κρατικό χρήμα και οι καταθέσεις ολοένα και πιο αβέβαιες γίνονται. Οι τοκογλύφοι "επιπλέουν" και ο λαός και το κράτος "βυθίζονται" σε ένα αβέβαιο μέλλον.
Αυτό, το οποίο έχει σημασία να καταλάβει ο αναγνώστης, είναι ότι αυτήν τη στιγμή η Ελλάδα κυβερνάται από δωσίλογους. Δωσίλογους, οι οποίοι δεν θα σταματήσουν μέχρι να ολοκληρώσουν την αποστολή τους. Δωσίλογους, οι οποίοι δεν θα διστάσουν να πραγματοποιήσουν το οποιοδήποτε εθνικό, κοινωνικό ή ατομικό έγκλημα, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα αφεντικά τους. Την Ελλάδα την κυβερνάνε προδότες της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ. Της Λέσχης των τοκογλύφων. Της Λέσχης του Σόρος, του Μπάφετ, του Τρισέ, του Στρος Καν και του Μπενράνκε. Όλοι αυτοί, οι οποίοι "ενθουσιάστηκαν" με την "έξυπνη" πρόταση του Σάλλα. Όλοι αυτοί, οι οποίοι "αιφνιδίασαν" με την πρότασή τους τούς πρώην υπαλλήλους τους και τους συμμαθητές τους.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται και πάλι. Οι ίδιοι άνθρωποι, οι οποίοι μας πρόδωσαν στη γερμανική κατοχή, είναι αυτοί, οι οποίοι μας ξαναπροδίδουν σήμερα. Στο Αμερικανικό Κολέγιο Αθηνών υπάρχει μια τεράστια "πληγή", την οποία η σημερινή οικονομική κρίση την έχει μετατρέψει και πάλι σε "απόστημα". Το Κολέγιο, το οποίο εδώ και έναν αιώνα αποτελεί το ασφαλές καταφύγιο των πάσης φύσεως δωσίλογων αυτής της χώρας. Το σχολείο των παιδιών των δωσίλογων. Το σχολείο όλων όσων τον τελευταίο αιώνα συνεργάζονται με τους ξένους ιμπεριαλιστές εις βάρος της πατρίδας μας. Το ίδιο και πάλι Κολέγιο, "σεβόμενο" την ιστορία του, μας παρέδωσε "αλυσοδεμένους" στους νέους κατακτητές του ΔΝΤ. Πάλι εξασφαλισμένους τους έχουν τους συνεργάτες τους οι κατακτητές μας. Πάλι οι ίδιοι μαυραγορίτες και δωσίλογοι θα επιχειρήσουν να θησαυρίσουν από την νέα κατοχή.
Η Ελλάδα ξεπουλιέται στους ξένους από τους προδότες και αυτοί διευθετούν τις τελικές μοιρασιές μεταξύ τους. Όλοι όσοι σήμερα πρωταγωνιστούν στο μέγα έγκλημα κατά της πατρίδας μας, ανήκουν στην ίδια συμμορία του Κολεγίου. Τόσο αυτοί που δρουν σε αυτήν την περίπτωση όπως ο Γιάννης Βαρδινογιάννης της Πειραιώς όσο και αυτοί που δεν αντιδρούν όπως ο Σπύρος Λάτσης ως ιδιοκτήτης και ο Νανόπουλος ως CEO της Eurobank. Τα έχουν συμφωνήσει όλα μεταξύ τους μέσα στο πνεύμα του Κολεγίου. Μέσα στο πνεύμα της συμμορίας.
Θα πάρουν οι Βαρδινογιάννηδες το Τ.Τ. και την Αγροτική για να σωθούν —τώρα που έχουν ανάγκη το "ζεστό χρήμα"— και ο Λάτσης —όταν θα έρθει η ώρα— θα "πιαστεί" από την Εθνική Τράπεζα. Γι' αυτό έβαλαν τον συμμαθητή του Νανόπουλου τον Γιωργάκη να κερδίσει πάση θυσία τις εκλογές, λέγοντας ψέματα στους Έλληνες. Γι' αυτό έβαλαν τοποτηρητή των τοκογλύφων —με υπογραφή ανώτερη της Βουλής—τον Παπακωνσταντίνου. Γι' αυτό γελάνε με τη "σκληρή" αντιπολίτευση του Σαμαρά. Γι' αυτό διατηρούν στη θέση του τον "προδότη" Προβόπουλο. Γι' αυτό όλοι οι συμμαθητές του Τζίγγερ "ενθουσιάστηκαν" από την πρόταση Σάλλα, αλλά δεν "γνώριζαν" τίποτε.
Εμείς ένα πράγμα έχουμε να τους πούμε...
Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού.
Κάποτε τη γλίτωσαν. Αυτό μπορεί και να μην επαναληφθεί.
Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο - ΕΑΜ Β’
από τον ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
Το θυμάστε; Τα πρώτα 28 δισ. που έδωσε ο Καραμανλής στις τράπεζες, ο Παπανδρέου τα είχε χαρακτηρίσει λευκή επιταγή, καταγγέλλοντας ότι μ’ αυτά ενισχύονται οι τραπεζίτες να αντιμετωπίσουν τις επισφάλειες και τα ανοίγματά τους και όχι η ρευστότητα στην πραγματική οικονομία! Καλούσε μάλιστα την τότε κυβέρνηση να συνδέσει την ενίσχυση προς τις τράπεζες με την παροχή εκ μέρους τους εγγυήσεων ότι τα λεφτά θα πάνε σε νέα ή αναχρηματοδοτούμενα δάνεια προς επιχειρήσεις και νοικοκυριά.
Εδώ γελάνε, θα πείτε. Ίσως και να γελάνε, ίσως όμως και να κλαίνε. Γιατί από τότε ο Παπανδρέου προίκισε τις τράπεζες με άλλα 50 περίπου δισεκατομμύρια ευρώ, αλλά η αγορά είναι πιο στεγνή από ποτέ, η εξουσία των τραπεζών πιο απόλυτη από ποτέ, κι ο Παπανδρέου μια χαρά στην πολιτική του υγεία. Τόσο μια χαρά και τόσο σίγουρος για το νέο δίκιο του, που να χαρίζει στις τράπεζες, αμέσως μόλις πέρασαν το stress test, άλλα 25 δισ. ευρώ, χωρίς καμιά απολύτως εγγύηση από αυτές που απαιτούσε στην περίοδο του σοσιαλισμού του, πριν ανακαλύψει τη γοητεία της βαρβαρότητάς του.
Θα μπορούσε να θυμηθεί και να... θυμίσει κανείς πάμπολλα τέτοια και χειρότερα, μερικά από τα οποία έχουν πια καταντήσει ανέκδοτα. Τι έλεγε ο Παπανδρέου για δημόσιο τραπεζικό πυλώνα και τι κάνει. Τι έλεγε για τις ΔΕΚΟ και τι κάνει. Τι έλεγε για μισθούς και συντάξεις και τι κάνει. Τι έλεγε για τα λεφτά που υπάρχουν και τι κάνει. Τι έλεγε για τον μεγάλο εχθρό της ανάπτυξης, τη λιτότητα, και τι κάνει. Τι έλεγε για πολύ συγκεκριμένα ζητήματα, για τη ΔΕΗ, για τον ΟΣΕ, για την αυτοδιοίκηση, και τι κάνει.
Έχουν νόημα όλα αυτά; Δεν αποτελεί η δημαγωγία στα όρια της απάτης τον κανόνα της αντιπαράθεσης ανάμεσα στα δυο κόμματα εξουσίας; Δεν έχει βγει τώρα, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, ο Σαμαράς με πρόγραμμα εξόδου από το Μνημόνιο και τις δουλείες του; Δεν έκλαψε σχεδόν ο Παπανδρέου για τη μοίρα των φτωχών και δεν κατάγγειλε ο ίδιος την πολιτική του ως κοινωνικά άδικη και σκληρή, μέχρι να δει το φως του και να αρχίσει να μιλάει για μεταρρυθμίσεις που αλλάζουν εκ βάθρων τη χώρα; Δεν αντιγράφει και σ’ αυτό ακόμα τον προηγούμενο, που άρχισε με την ήπια προσαρμογή και κατέληξε στη λογοδιάρροια των μεταρρυθμίσεων;
Επειδή όμως αυτή τη φορά το πέρασμα από τον σοσιαλισμό της προεκλογικής σάχλας στη βαρβαρότητα έγινε πολύ γρήγορα. Επειδή επίσης η απέχθεια προς την απάτη και τους απατεώνες μεταφράζεται, κάπως, σε κάποιο βαθμό, εξαιτίας των μέτρων αφανισμού, σε κατακραυγή για το πολιτικό σύστημα. Επειδή η παρουσία της τρόικας κάνει τα πράγματα απεχθή, βαριά, κατοχικά. Επειδή όλα αυτά, καλό θα είναι να θυμάται κανείς και να θυμίζει. Γιατί το καλαμπούρι δεν είναι πια καθόλου καλαμπούρι, και για να επιστρατεύσουμε τον Μαρξ: Δεν φτάνει να λέμε μόνο, όπως κάνουν οι Γάλλοι, πως το έθνος τους αιφνιδιάστηκε. Σε ένα έθνος και σε μια γυναίκα δεν συγχωρείται η απροφύλαχτη στιγμή, όπου ο πρώτος τυχών τυχοδιώκτης θα μπορούσε να τη βιάσει.
Εντάξει, ο Παπανδρέου δεν είναι ο πρώτος τυχών τυχοδιώκτης, σ’ αυτό μπορούμε να συμφωνήσουμε. Αλλά ότι χρησιμοποίησε και χρησιμοποιεί ακόμα τον πιο ακραίο λαϊκισμό, ότι επιδίδεται με άνεση στις πολιτικές κωλοτούμπες, ότι λέει με την ίδια πεποίθηση σήμερα τα εντελώς αντίθετα απ’ όσα έλεγε χτες, είναι γεγονός που πολύ δύσκολα μπορεί να το αμφισβητήσει οποιοσδήποτε. Άλλο πράγμα αν έχουν κατασκευαστεί σε χρόνο μηδέν οι κατάλληλες μπαρούφες για να δικαιολογηθούν τα αδικαιολόγητα, έχουν εφευρεθεί οι νέοι εκβιασμοί και τα νέα διλήμματα, έχει μπει στον ζυγό ακόμα και η δύστυχη πατρίδα, η οποία και βιάζεται και καλείται να το απολαύσει.
Και λοιπόν; Και λοιπόν, κάτω από αυτή τη φάβα υπάρχει λάκκος. Διότι αν ο Παπανδρέου είναι το σύνολο των μεταμορφώσεών του (ας μη μιλήσουμε για τον Σαμαρά...), αν από τη μια διακηρύσσει τον υπέρ πάντων αγώνα και από την άλλη παίζει τον μεταρρυθμιστή στην πλάτη μας, τι μπορεί να περιμένει ακόμα από αυτόν το έθνος των πασόκων; Ώς πότε θα ζουν την απροφύλαχτη στιγμή τους; Θα το πάρουν απόφαση να κινηθούν έστω τώρα, στις δημοτικές, ή θα σπεύσουν πάλι, εν δυο, εν δυο, να αποτίσουν τιμές στην τρόικα; Θα δουν τελικώς κάποτε τον γυμνό βασιλιά που ενθρόνισαν και στηρίζουν ή θα περιμένουν να καταντήσουν γυμνοί όλοι τους;
του Θανάση Καρτερού στο citypress-gr
Μην αγχώνεστε η δήλωση δεν έγινε σήμερα αλλά στις 21 Απριλίου.
Σε Τράπεζα της Αταλάντης στο όνομα ατόμου με ολική αναπηρία που αγγίζει το 90% εξέδωσαν δάνειο 200.000 Ευρώ, για 30 χρόνια, ο διευθυντής και ο προϊστάμενος χορηγήσεων τον ασφάλισαν μάλιστα στο ομαδικό ασφαλιστήριο της Τράπεζας για ΜΟΝΙΜΗ ΟΛΙΚΗ ΑΝΑΠΗΡΙΑ, ώστε να εξοφληθεί το δάνειο αν έμενε ανάπηρος και αν απεβίωνε !!!
Εγγυητής άνδρας 65 χρονών, ΧΩΡΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ για εγγύηση φυσικά, άλλωστε τι απάτη θα ήταν, και αντίκλητος παλιός γνώριμος της Δίωξης Οικονομικών Εγκλημάτων και πελάτης της Δικαιοσύνης, τοκογλύφος, κλπ, με 5 καταδίκες για απάτες και συναφή εγκλήματα. Όλα πήγαιναν κατ' ευχήν αυτών που τα σχεδίασαν.
Όχι όμως για πολύ. Γιατί ο ανάπηρος απεβίωσε και ανακάλυψαν ότι υπήρχε αδελφός.
Ο εγγυητής πανικοβλήθηκε. Λίγες ημέρες μετά... τον θάνατο του αναπήρου έστειλε εξώδικο στην Τράπεζα . Αν και αποτυχημένος επιχειρηματίας, με πολλά χρέη και 35 χρόνια εργασίας ( έκανε αίτηση συνταξιοδότησης στον ΟΑΕΕ), ΔΗΛΩΝΕ στο εξώδικο αγράμματος , ότι δήθεν δεν γνωρίζει ανάγνωση και γραφή, λόγω απουσίας στη Βραζιλία, που δεν μπορεί να αποδείξει, και δηλώνει την Τράπεζα ότι ποτέ δεν υπέγραψε σαν εγγυητής και έχει πέσει θύμα πλαστογραφίας. Ούτε που απάντησε η Τράπεζα. Τι να πει άλλωστε, ότι η για να γίνει η ΑΠΑΤΗ συνέργησαν και οι υπάλληλοι της Τράπεζας;;;
Τα ίδια άτομα εμπλέκονται και στην απάτη της ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ στην Κάρπαθο και στην ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ.
Θα επανέλθουμε σύντομα με νέες αποκαλύψεις αφού εμπλέκονται και στο ξέπλυμα ΜΑΥΡΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ. Τι έχουν κάνει οι αρμόδιες υπηρεσίες της Τράπεζας και Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ;
ΝΜΛ
Επειδή είναι πιο υγιεινό να πληκτρολογώ τις σκέψεις μου αντί να κοπανάω το κεφάλι μου στον τοίχο από απόγνωση για τον εμπαιγμό και τις προκλητικές αδικίες που συμβαίνουν στην ψευτοδημοκρατική και χρεοκοπημένη χώρα μας, παραθέτω το δημοσίευμα για ν’ απολαύσετε κι εσείς τον υπαρκτό εν Ελλάδι "σοσιαλισμό" και να καμαρώσετε εκείνον που μας φτύνει καθημερινά προτείνοντας να σφίξουμε κι άλλο το ζωνάρι.
«Ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιώργος Προβόπουλος είναι από τους πιο καλά αμειβόμενους διοικητές των κεντρικών τραπεζών στον κόσμο, σύμφωνα με το Reuters. Ο κατάλογος που καταρτίστηκε από το πρακτορείο ειδήσεων έδειξε ότι ο Προβόπουλος κερδίζει 362.500 ευρώ, ή 465.885 δολάρια ετησίως, έναντι 345.252 ευρώ που καταβάλλονται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) για τον κ. Jean-Claude Trichet. Ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ Ben Bernanke πληρώνεται με 191.300 δολάρια, ενώ η αντιπρόεδρος της ΕΚΤ Λουκάς Παπαδήμος έχει ετήσιο μισθό 295.920 ευρώ. Ο διοικητής της Τράπεζας της Ιταλίας Mario Draghi βρίσκεται στην κορυφή των κεντρικών τραπεζών της ΕΕ, που κερδίζει 500.000 ευρώ, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων, ενώ η αμοιβή που έλαβε ο Marko Kranjec της Σλοβενίας είναι μόλις 97.800ευρώ.» (ekathimerini)
Εγώ, σύντροφοι, με τον... κοινό νου που νομίζω ότι διαθέτω, δε μπορώ να καταλάβω το εξής: Αυτοί οι προκλητικοί τύποι χρυσοπληρώνονται παγκοσμίως διότι τάχα γνωρίζουν τόοοοσα πολλά για την οικονομία, δήθεν είναι τόοοοοσο έξυπνοι, υποτίθεται ότι είναι τόοοοοσο σοφοί, που οι κυβερνήσεις τους έχουν στα όπα-όπα μπας και τους χάσουν και πάνε αλλού, δηλαδή στον ιδιωτικό τομέα.
Αφού λοιπόν είναι τόοοοσο ικανοί, γιατί όλες οι οικονομίες, μαζί και η δική μας, έχουν πάει κατά διαβόλου; Γιατί δεν έδιναν εγκαίρως και πιεστικά τις κατάλληλες συμβουλές και κατευθύνσεις στις κυβερνήσεις ώστε να μην καταρρεύσουν οι οικονομίες των χωρών από τις οποίες χρυσοπληρώνονται; Τι ωφελεί το κάθε κράτος αν αυτοί οι προκλητικά αμειβόμενοι βγαίνουν εκ των υστέρων και περιγράφουν τα ελλείμματα της χώρας τους εκ του ασφαλούς; Αυτό μπορεί να το κάνει ο οποιοσδήποτε χαμηλόμισθος υπάλληλος που έχει πρόσβαση στα άδυτα του Υπουργείου Οικονομικών.
Δύο τινά λοιπόν μπορεί να συμβαίνουν:
1) Ή ο κ. Προβόπουλος δεν ξέρει τι του γίνεται από οικονομικά, οπότε τζάμπα τον χρυσοπληρώνουμε εμείς οι υποσιτιζόμενοι,
2) Ή είναι σοφός, αλλά κανείς δεν τον ακούει εγκαίρως ώστε να προληφθεί το κακό, οπότε πάλι είναι περιττός, δηλαδή διακοσμητικό στοιχείο.
Είτε το ένα συμβαίνει είτε το άλλο, δεν αξίζει να χρυσοπληρώνεται και ούτε θα χάσει η βενετιά βελόνι αν φύγει αναζητώντας άλλους ηλίθιους να τον χρυσοπληρώνουν. Θα μου πεις μεγαλύτεροι ηλίθιοι από τις Ελληνικές κυβερνήσεις δεν υπάρχουν…
Ο συλλογισμός αυτός ισχύει για όλα τα golden boys των χρεοκοπημένων ΔΕΚΟ και των αμαρτωλών κρατικών οργανισμών. Ξεπούλησαν όλα τα "ασημικά" της χώρας διότι, λέει, το κράτος δεν είναι καλός επιχειρηματίας και ήταν όλες χρεοκοπημένες, όπως, π.χ., η Ολυμπιακή. Τότε, βρε άχρηστοι, γιατί τ’ ακουμπάγατε και τ’ ακουμπάτε χοντρά στα golden boys; Για να επισπεύδουν τη χρεοκοπία; Κάτι λάκκο έχει η φάβα… Ίσως με κάποιους να τα μοιράζονται, ή κάποιους να καλύπτουν επειδή γνωρίζουν πολλά.
Και μετά περιμένουν οι άχρηστες κυβερνήσεις μας να υπάρξει εργασιακή και κοινωνική ειρήνη. Μα είναι δυνατόν να υπάρξει ειρήνη με τέτοιες προκλήσεις και αδικίες; Συγνώμη, δε λέω περισσότερα για να μην παρεκτραπώ κι άλλο. Διότι αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας κολάζουν ακόμη και άγιο.
Πόσο μεγάλο είναι το στομάχι σας, βρε αφιλότιμοι, που δε χορταίνετε; Και πού θα τον πάτε όλο τον πλούτο που συσσωρεύετε; Στον άλλο κόσμο δεν έχει τράπεζες!
από Μαρία Σεφέρου
Πριν από λίγες ημέρες ο κ. Προβόπουλος διοικητής της τράπεζας της Ελλάδος μας έλεγε ότι πρέπει να κάνουμε λιτότητα και να μειωθούν οι μισθοί των δημόσιων υπαλλήλων.
Αύριο θα διαβάσουμε στη VETO ότι δήλωσε πέρυσι στην εφορία 4.051.949 ευρώ εισόδημα.
Τι να πει κανείς εκτός από "Μπάστα σας βαρεθήκαμε!"
Αυτόν τώρα που να... το κατατάξουμε στα γαλάζια golden boys ή στα πράσινα; . Μάλλον αυτοί είναι παντός καιρού, χρώματος και κυβέρνησης!!!!
από καφενείο
Τα τελευταία αδειάσματα ελληνικών ομολόγων και μετοχών θα μπορούσαν να εκληφθούν σαν προειδοποιητικές βολές εναντίον της ελληνικής κυβέρνησης.
Η νέα ελληνική κυβέρνηση έδωσε λάθος σήματα στις αγορές σε ό,τι αφορά τις προθέσεις της στο συμμάζεμα της πραγματικά χρεοκοπημένης οικονομίας που παρέλαβε από την απελθούσα κυβέρνηση. (Το σκηνικό θυμίζει τον Τρικούπη που παρέλαβε από τον Δηλιγιάννη μια έτοιμη για χρεοκοπία χώρα η οποία τελεύτησε στα χέρια του...). Δεν χρεώνω την ευθύνη της κατάστασης που άφησε πίσω η ανικανότητα του κ. Αλογοσκούφη και η φαυλότητα των κουμπάρων στη νέα κυβέρνηση. Απλά τους χρεώνω την ευθύνη να βρούνε λύση.
Οι φόροι δεν είναι η λύση, είναι προσωρινό μπάλωμα. Το λέει η Ευρωπαϊκή Ένωση, το λέει η Tράπεζα της Ελλάδας. Κλειδί είναι η μείωση των δαπανών του δημοσίου, το χτύπημα της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς...
Η προηγουμένη κυβέρνηση ενώ... μίλαγε για μηδενικές ανοχές αποδείχτηκε ιδιαίτερα ανίκανη και δυσανάλογα με το έργο της διεφθαρμένη...
H νέα κυβέρνηση μόνο προθέσεις έχει προλάβει να δείξει. Θετικές προθέσεις είναι η αλήθεια. Θα ήταν τυφλός όμως κάποιος να αν δεν έβλεπε το κομματικό μηχανισμό να ασκεί ήδη πιέσεις για πρόσβαση στο μπεζαχτά...
Οι αγορές φοβούνται. Δεν έχουν άδικο
Οι Έλληνες πολιτικοί στη συντριπτική πλειοψηφία τους, και της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης, σε γενικές γραμμές δεν διαθέτουν ικανότητες να διαχειριστούν ούτε περίπτερο. Κάθε δεκαετία που περνά, στα κόμματα μένουν όλο και πιο ανίκανοι να βιοποριστούν αξιοπρεπώς στην ελεύθερη αγορά.
Σε μια εποχή που οι περισσότερες μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις είναι πολυεθνικές η άδικη αύξηση της φορολογίας εύκολα μπορεί να οδηγήσει αρκετές από αυτές να αλλάξουν χώρα έδρας τους και στην Ελλάδα να διατηρήσουν μια θυγατρική.
Το πολιτικό πελατειακό σύστημα για δεκαετίες συμπεριφέρεται στους πολίτες αυτής της χώρας σαν στρατός κατοχής που έχει εντολή να αφήσει πίσω του καμένη γη.
Η ιστορία του χρέους της χώρας ξεκίνησε με τα δάνεια που χάρισε η χούντα προκειμένου να αποκτήσει λαϊκό έρεισμα.
Το μοντέλο που λειτούργησε ήταν αυτό που ήθελε τους μισούς Έλληνες με πρόσχημα την εργασία στο δημόσιο να απομυζούν τους άλλους μισούς που δεν είχαν άκρη στην κομματοκρατία.
Το πρόβλημα άρχισε να διογκώνεται επειδή και ο ιδιωτικός τομέας δεν είναι ιδιαίτερα παραγωγικός και ο πλούτος που παράγει δεν ήταν αρκετός. Ο δανεισμός ήταν η εύκολη λύση.
Αυτό που ξεκίνησε την τελευταία δεκαετία με πολλά νοικοκυριά να προσπαθούν να διατηρήσουν κάποιο βιοτικό επίπεδο που δεν ανταποκρινόταν στα έσοδά τους μέσω πιστωτικών καρτών, το ελληνικό κράτος το κάνει τριάντα χρόνια.
Λοιπόν ο κόμπος έφτασε στο χτένι... Πρέπει να πληρώσουμε τις δόσεις.
Έχουμε τους λιγότερους μαθητές ανά καθηγητή και τους λιγότερους ασθενείς ανά γιατρό και όμως έχουμε τις χειρότερες υπηρεσίες παιδείας και υγείας στην Ευρώπη.
Δεν αρκούν τα λόγια πλέον...
Η νέα κυβέρνηση ξεκίνησε με το συνηθισμένο τρόπο. Θα φορολογήσω αυτούς που μπορώ εύκολα να το κάνω. Αυτούς που δηλώνουν τα εισοδήματα και θα αναφέρω ότι θα αλλάξω το σύστημα...
Σε ό,τι αφορά τη μείωση των εξόδων του δημοσίου θα κάνουμε δυο-τρία τηλεοπτικά σώου με τα κρατικά αυτοκίνητα και πάει τέλειωσε, θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε στην κοιλάδα των μακάρων... Γι’ αυτά υπήρχαν περιθώρια παλαιότερα.
Τουτέστιν, οι ξένοι θα μας δανείζουν, οι πελάτες που μας ψήφισαν να συνεχίζουν να απομυζούν το δημόσιο.
Το πατατράκ σε ομόλογα και μετοχές τις τελευταίες μέρες είναι μια προειδοποιητική βολή. Έχει παρέλθει ο καιρός των και των εκθέσεων ιδεών...
Δυστυχώς τα μέτρα που θα αναγκαστούμε να πάρουμε θα έχουν πολιτικό και κοινωνικό κόστος. Αυτό πονάει πρωτίστως του κυβερνώντες γιατί οι αντιπολιτευόμενοι με εύκολο λαϊκισμό θα τους αποσπάσουν ψηφοφόρους. Και ίδιοι όμως ομοίως πορεύτηκαν... όταν έλεγαν για ακύρωση της συμφωνίας του ΟΤΕ, του ΟΛΠ και γενικώς...
Θεραπεία σοκ
Όταν ο κόμπος φτάνει στο χτένι και το λόγο αναλαμβάνουν οι ανάλγητες αγορές τα περιθώρια επιλογών είναι ανύπαρκτα. Οι αγορές ξέρουν ένα δρόμο: Θεραπεία σοκ και αν επιζήσει ο ασθενής βλέπουμε τι δουλειά μπορεί να κάνει...
Τι σημαίνει θεραπεία σοκ; Ίσως μειώσεις μισθών και θέσεων εργασίας στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα για αρχή.
Τι άλλη επιλογή έχουμε; Εδώ που είμαστε έχουμε εξαντλήσει τα περιθώρια ήπιων προσαρμογών. Ο άλλος δρόμος είναι κοινωνική επανάσταση. Ας μην έχουμε αυταπάτες όμως για το αποτέλεσμα: πουθενά παρόμοιες εκρήξεις δεν κατάφεραν τίποτα παραπάνω από αλβανοποιημένες οικονομίες και κατ’ επέκταση κοινωνίες.
capital
Όσκαρ αξίζει στον κύριο Προβόπουλο που στο πρόσωπο του, ο κυβερνητικός θίασος βρήκε τον κατάλληλο πρωταγωνιστή.
Δεν πάει καιρός από τότε που εκφράζαμε την απορία μας για τους λόγους που ο κύριος Προβόπουλος αγιοποιήθηκε από την κυβέρνηση Παπανδρέου, όταν πριν από λίγους μήνες οι ίδιοι άνθρωποι τον αποκαλούσαν “άθλιο Βατοπαιδινό” και προανήγγειλαν την ποινική του δίωξη (!) με αφορμή την αναφορά που είχε κάνει για την υπόθεση του Βατοπαιδίου. Το γράψαμε συγκεκριμένα στις 10/10 Εδώ: “Και ξαφνικά ο Προβόπουλος έγινε έγκριτος“.
Μία χώρα λοιπόν που... ετοιμάζεται να προβεί στο μεγαλύτερο δανεισμό της ιστορίας της, με μία κυβέρνηση που ως αντιπολίτευση έκανε road show δυσφήμισης στην Ευρώπη μετά τα γεγονότα του Δεκέμβρη, οπωσδήποτε είναι η χαρά του τοκογλύφου. Γιατί στο σημερινό παγκόσμιο γίγνεσθαι, οι χώρες είναι απλώς μαγαζάκια που προσπαθούν να διαφυλάξουν την υπόσταση τους μέσα στις συμπληγάδες του ΔΝΤ και της ΕΚΤ. Να λοιπόν ο πρωταγωνιστικός ρόλος του κυρίου Προβόπουλου που ετοιμάζει το επερχόμενο πλιάτσικο στο δημόσιο χρήμα, εκτοξεύοντας με μία προκλητική ενέργεια το εκτιμώμενο κόστος δανεισμού:
Γκάφα ολκής έκανε η Τράπεζα της Ελλάδος, με αποτέλεσμα οι ξένοι επενδυτές να αρχίζουν να πωλούν ελληνικά ομόλογα. Τούτο έχει οδηγήσει σε αύξηση των επιτοκίων δανεισμού της χώρας, γεγονός που επιτείνει τις δημοσιονομικές ανισορροπίες.
Στο υπουργείο Οικονομικών έχει σημάνει συναγερμός. Επικρατεί έντονη ανησυχία ενώ ο αρμόδιος υφυπουργός Φίλιππος Σαχινίδης παρακολουθεί συνεχώς τις εξελίξεις και ενημερώνει τον υπουργό Γιώργο Παπακωνσταντίνου
Το ύψος του χρέους ανέρχεται στα 300 δις. ευρώ και ετησίως η χώρα πληρώνει για τόκους και χρεολύσια ένα ποσό που ξεπερνά τα 35 δις ευρώ.
Ειδικότερα η Τράπεζα της Ελλάδος ζήτησε από τις ελληνικές εμπορικές τράπεζες να περιορίσουν τα ποσά που «απορροφούν» από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) στις εβδομαδιαίες δημοπρασίες που κάνει η τελευταία.
Το αστείο στην προκειμένη περίπτωση που φαίνεται να διέλαθε της προσοχής του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιώργου Προβόπουλου, είναι ότι τα συγκεκριμένα ποσά χρησιμοποιούνται κατόπιν από τις ελληνικές εμπορικές τράπεζες για να αγοράζουν ομόλογα του δημοσίου.
Στην ουσία η Τράπεζα της Ελλάδος «πιέζει» τις ελληνικές εμπορικές τράπεζες να σταματήσουν τον μοναδικό μηχανισμό αναχρηματοδότησης του χρέους που έχει το ελληνικό δημόσιο. Αυτό δημιουργεί πανικό στην αγορά και τους ξένους θεσμικούς επενδυτές που διακρίνουν ένα ασθενή κρίκο στο ελληνικό δημόσιο.
Οι φήμες που κυκλοφορούν ανεξέλεγκτες στην αγορά αυξάνουν τα spread των ελληνικών ομολόγων, ενώ δεν αποκλείεται αυτό μεσοπρόθεσμα να δημιουργήσει μεγαλύτερα προβλήματα.
Στελέχη της τραπεζικής αγοράς αγοράς χρεώνουν προσωπικά το φάουλ στο διοικητή Γιώργο Προβόπουλο, ο οποίος και στο παρελθών έχει πάρει αποφάσεις που μάλλον δεν ευνόησαν την ελληνική οικονομία.
Ανεξάρτητοι παρατηρητές επισημαίνουν ότι εσχάτως η κεντρική τράπεζα, φάνηκε πολλές φορές να διολισθαίνει σε συμπεριφορές που δεν συνάδουν με τον ρόλο της.
Για παράδειγμα πριν τις εκλογές παραδέχονταν έλλειμμα μόνο 6% του ΑΕΠ, για να εμφανιστεί μετά τις εκλογές να κάνει λόγο για έλλειμμα της τάξης του 12%…
Η Τράπεζα της Ελλάδος είναι φανερό ότι στην προκειμένη περίπτωση ήξερε την άσχημη πορεία της οικονομίας και πριν τις εκλογές, αλλά την απέκρυπτε σε μια προσπάθεια να προσφέρει καλές υπηρεσίες στην προηγούμενη κυβέρνηση, που διόρισε την διοίκησή της.
Αυτά γράφει ο Δ. Κομνηνός για το θέμα που ανέκυψε και ήδη δημιουργεί κραδασμούς.
Κανείς δεν τρέφει αυταπάτες για τα άθλια δημοσιονομικά της χώρας. Η συνεχιζόμενη κερδοσκοπία όμως ιδιαίτερα από μία κυβέρνηση με “ηγεμονικά” χαρακτηριστικά απουσία αντιπολίτευσης καθιστά την κατάσταση προκλητικά επικίνδυνη. Γελοία η εισαγωγική μεθόδευση, τουλάχιστον το θέατρο με το Κοράνι ήταν πιο ευφάνταστο.
Θα ξαναζήσουμε στιγμές που η αναξιόπιστη Ελληνική οικονομία θα βλέπει να υπερκαλύπτεται πολλαπλά η ζήτηση των “τοξικών” της ομολόγων όπως έγινε και τον Δεκέμβρη, για να χαρακτηρίσουν τις αποδόσεις της οι διεθνείς οίκοι ως Too Lucrative. Στην υγεία του κορόιδου δηλαδή και βεβαίως των διαχρονικά άξιων υπουργών και στελεχών. Μια χαρούμενη παρέα: Η διακομματική της Μίζας.
Σε λίγο η συνέχεια…
από olympia
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
