Αποκάλυψη- βόμβα έκανε η "ΕΚΠΟΜΠΗ ΑΕ" των Δημήτρη Καζάκη και Μάνου Κακλαμάνου.Νέο πρόγραμμα εγγυήσεων 35 δις ευρώ φαίνεται ότι σχεδιάζει να παράσχει προς τις ελληνικές τράπεζες το ελληνικό δημόσιο.
Σας έχω πει πολλές φορές ότι η επέμβαση του κράτους προκειμένου να διασφαλιστούν οι καταθέσεις των τραπεζών δεν συνεπάγεται ότι σώζονται οι τράπεζες.
Η Deutsche Bank ως ο ενορχηστρωτής της ριψοκίνδυνης γερμανικής πολιτικής.
Η νευρικότητα που καταγράφεται το τελευταίο διάστημα στην καρδιά του πολιτικού, μιντιακού και επιχειρηματικού μας συστήματος είναι ερμηνεύσιμη, γι αυτό και ας μην απορούμε με τα σενάρια για τον δήθεν μονόδρομο οικουμενικών κυβερνήσεων. Αυτές είναι οι προφάσεις, που προβάλλουν όλοι όσοι θέλουν να κόψουν και να ράψουν το παιχνίδι στα μέτρα τους και επειδή ο σχεδιασμός δεν τους βγαίνει, προσπαθούν να αγοράσουν χρόνο.
Ένα μυστικό «πακέτο» στήριξης των ελληνικών τραπεζών, που ξεπέρασε και τα 11 δις ευρώ τον περασμένο Σεπτέμβριο, έχει ενεργοποιήσει το υπουργείο Οικονομικών, συντρίβοντας κάθε προηγούμενο ρεκόρ καταθέσεων του Δημοσίου στις τράπεζες, την ώρα ακριβώς που το κράτος βρισκόταν στην «εντατική» της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ, ενώ «φόρτωνε» με τεράστια φέσια εργολάβους και προμηθευτές, με την επίκληση ταμειακής στενότητας!
Μπορεί το υπουργείο οικονομικών να διαρρέει και να διαμηνύει σε κάθε ευκαιρία ότι θα αυστηροποιήσει τις ποινές για τη μη απόδοση του φόρου προστιθέμενης αξίας και θα τη συνδέσει ακόμα και με τη διαδικασία αυτοφώρου, την ίδια ώρα, όμως, η ηγεσία του είναι αυτή που έχει παγώσει τις επιστροφές Φ.Π.Α. προς τις επιχειρήσεις στην πιο δύσκολη συγκυρία για τη ρευστότητα στην αγορά.
Τι φοβούνται οι τραπεζίτες και υπάρχει άκρα μυστικότητα για το πως κατανεμήθηκε το νέο πακέτο στήριξης €25 δισ;
Με απώλειες καταθέσεων που ενδέχεται να φτάσουν τα 30 δισ. ευρώ από την αρχή του έτους, αναμένεται να κλείσει το 2010 για τις τράπεζες, προοιωνίζοντας ένα εξαιρετικά δύσκολο τοπίο για την καταθετική των τραπεζών το 2011.
Η πυραμοειδής ανάπτυξη παρουσιάζεται συχνά στον καπιταλισμό και όχι απαραίτητα σε τριτοκοσμικές χώρες. Πρόκειται για ένα ιδιόρρυθμο μοντέλο ανάπτυξης που στηρίζεται στην καλή πίστη. Η εταιρεία μεγαλώνει όχι με βάση τις πραγματικές της δυνατότητες, αλλά με βάση την εικόνα που πουλάει στους εν δυνάμει επενδυτές της.
Αρχίζουν σιγά- σιγά να μας αποκαλύπτουν την πραγματικότητα.Η είσοδος και της Ιρλανδίας στον ευρωπαϊκό μηχανισμό χρηματοδότησης, με την Πορτογαλία προ των πυλών, αποδεικνύει περίτρανα ότι όλη η φλυαρία, η προπαγάνδα από τα καθεστωτικά ΜΜ"Ε",ήταν μια συνειδητή παραπλάνηση, αν όχι χειραγώγηση, της κοινής γνώμης.
Μια προσπάθεια να δικαιολογηθεί η επιβολή των δρακόντειων φορολογικών μέτρων, που έχουν ισοπεδώσει τη μεσαία τάξη και εξαθλιώσει τούς χαμηλόμισθους, χαμηλοσυνταξιούχους και ανέργους.
Μια προσπάθεια πού δραματοποιεί την κατάσταση παραμονές λήψης επώδυνων μέτρων. Όταν φτάσουμε στην...
Η είσοδος της Ιρλανδίας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης δεν σηματοδοτεί απλώς άλλη μια περίπτωση "ατυχήσασας χώρας". Καταδεικνύει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τη συστηματική κρίση ενός οικοδομήματος, του ευρωπαϊκού, πάνω στο οποίο πολλοί επένδυσαν ιδέες και χρήματα. Αποδεικνύεται ότι τα "greek statistics" δεν ήταν η αιτία της ελληνικής κρίσης αλλά το σύμπτωμα μιας βαθύτερης και πολύπλοκης ενδογενούς αδυναμίας να συγκροτηθεί ένα ενιαίο οικοδόμημα με συστατικά στοιχεία τις "διαφορετικότητες" των επί μέρους κρατών.
Η Ελλάδα και ιδίως την...
Δύο μόλις εβδομάδες ζωής έχει η Ελλάδα και ούτε λίγο ούτε πολύ η χώρα δεν θα καταφέρει να λάβει την τρίτη δόση του δανείου, θα βρεθεί ξανά στη δίνη των αγορών και τελικά θα οδηγηθεί στη χρεοκοπία, προκαλώντας ισχυρούς τριγμούς στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα. Αυτά υποστηρίζει η Ηigh Frequency Economics και θεωρεί ότι η μόνη λύση για τη χώρα η επαναδιαπραγμάτευση των όρων του Μνημονίου και η αναδιάρθρωση του χρέους.
Την ώρα λοιπόν που όλα τα...
Πολλοί ήταν αυτοί –ακόμα και μέσα στο υπουργείο οικονομικών–, που είχαν προειδοποιήσει ότι η περαίωση θα κάνει διπλό κακό:
- Και θα προκαλέσει αναστάτωση και αντιδράσεις στους φορολογούμενους,
- Και δεν θα φέρει τα προσδοκώμενα έσοδα.
Απ΄ ό,τι φαίνεται, δεν είχαν άδικο. Η έλλειψη ρευστότητας στην αγορά, σε συνδυασμό με τα λάθη επί λαθών και τις αλλεπάλληλες παραλείψεις, που έχουν οδηγήσει σε απίστευτη ταλαιπωρία χιλιάδες ελεύθερους επαγγελματίες και επιχειρηματίες, και το ότι ουδείς έχει πειστεί ότι αυτή η ρύθμιση θα είναι η τελευταία, λειτουργούν αποτρεπτικά για τους υπόχρεους, που έχουν λάβει τα εκκαθαριστικά της περαίωσης. Αποτέλεσμα;
Δύο εβδομάδες μετά την έναρξη αποστολής των σημειωμάτων και οκτώ ημέρες πριν από την εκπνοή της προθεσμίας για υπαγωγή ή όχι στη ρύθμιση, τα έσοδα, που έχουν εισρεύσει στα δημόσια ταμεία, είναι πενιχρά. Πληροφορίες αναφέρουν ότι δεν ξεπερνούν τα 40 εκατομμύρια ΕΥΡΩ… ποσό ιδιαίτερα χαμηλό, αν υπολογίσει κανείς ότι σχεδόν όλα τα εκκαθαριστικά έχουν αποσταλεί και ότι – όσοι πληρώνουν τώρα – καταβάλλουν ως προκαταβολή το 20% του συνολικού φόρου, που τους αναλογεί.
Σε υπηρεσιακή σύσκεψη, που... πραγματοποιήθηκε χθες στο υπουργείο οικονομικών, έγινε μια πρώτη αποτίμηση της κατάστασης, σε ό,τι αφορά τη ρύθμιση, ενώ δεδομένη είναι πλέον η μεταφορά της διαχείρισης της κατάστασης αποκλειστικά στις εφορίες και όχι πλέον μέσω του κέντρου πληροφορικής του υπουργείου οικονομικών, το οποίο – εν έτη 2010 – έχει ελλιπέστερη πληροφόρηση από τις ΔΟΥ όλης της χώρας !
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, οι περιπτώσεις φορολογουμένων, οι οποίοι έχουν είτε δικαστικές προσφυγές, είτε κλεισμένες κάποιες εκ των χρήσεων, να είναι και αυτές με τη μεγαλύτερη ταλαιπωρία. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ελεύθερου επαγγελματία, ο οποίος έχει προσφύγει στη δικαιοσύνη για υπόθεση της χρήσης του 2001, έχει περαιώσει τις χρήσεις 2002 έως και 2007, και θέλει να ρυθμίσει τις χρήσεις του 2008 και του 2009. Έλαβε, λοιπόν, εκκαθαριστικό από το ΚΕΠΥΟ, που τον καλεί να πληρώσει φόρο περαίωσης για όλες αυτές τις χρήσεις μαζί! Και δεν είναι μόνο αυτό: όταν απευθύνθηκε κατ΄ αρχήν στο ΚΕΠΥΟ για διευκρινίσεις, τον ενημέρωσαν ότι αδυνατούν να ξεχωρίσουν ποιες χρήσεις έχουν κλείσει, για ποιες έχει προσφύγει και ποιες είναι ακόμα ανέλεγκτες !
Του Νεκτάριου Β. Νώτη στο capitalΣχόλιο apneagr: Εκαθαριστικό περαίωσης ήρθε και στον πεθαμένο πατέρα μου (επτά χρόνια τώρα) που ήταν οικοδόμος και τα τελευταία δέκα χρόνια της ζωής του ήταν συνταξιούχος του ΙΚΑ...
Κλίμα μετωπικής αντιπαράθεσης διαμορφώνεται μεταξύ κυβέρνησης και τραπεζών με αιχμή το «στέγνωμα» της αγοράς από ρευστότητα. Τη στιγμή που τα λουκέτα διογκώνονται με γεωμετρική πρόοδο και η ρευστότητα παραμένει είδος εν ανεπαρκεία και για τις ίδιες τις τράπεζες, οι προσδοκίες ότι οι στρόφιγγες των χρηματοδοτήσεων θα ανοίξουν κατόπιν ενός «συμφώνου συνεργασίας» τραπεζών και κυβέρνησης, φαίνονται στην παρούσα φάση ανεδαφικές.
Κυβέρνηση και τράπεζες φαίνεται πως διάγουν φάση πλήρους διάστασης απόψεων που τείνει να εξελιχθεί σε οξεία αντιπαράθεση. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Μ. Χρυσοχοίδης, μιλώντας στη συνέντευξη Τύπου της ΕΣΕΕ με αφορμή την ημέρα του ελληνικού εμπορίου, χαρακτήρισε γερασμένο το τραπεζικό σύστημα και έκανε λόγο για την ανάγκη σύγχρονων χρηματοοικονομικών εργαλείων, και όχι «φιλοδωρημάτων» από τις τράπεζες.
Ακόμα πιο οξύς ήταν... σε δηλώσεις του στο ραδιοσταθμό ΑΝΤ1 ο αναπληρωτής υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Σ. Ξυνίδης, εκτιμώντας ότι το τραπεζικό σύστημα δεν ανταποκρίθηκε μέχρι σήμερα στα εργαλεία που προωθήθηκαν και τα χρήματα που δόθηκαν στις τράπεζες δεν έφθασαν στις επιχειρήσεις. «Δεν είναι δυνατόν η πολιτεία να φροντίζει να μην υπάρχουν προβλήματα στο τραπεζικό σύστημα και οι τράπεζες να ενδιαφέρονται μόνο για τη ρευστότητά τους», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Ξυνίδης.
Στο κλίμα αυτό, πρόθεση της κυβέρνησης είναι να δημιουργήσει «σύμφωνο ρευστότητας με τις τράπεζες και νέα χρηματοδοτικά εργαλεία με εύκολη, γρήγορη και φθηνή πρόσβαση στη χρηματοδότηση».
Από την πλευρά τους, οι τραπεζίτες προσγειώνουν τα φιλόδοξα σχέδια στην πεζή πραγματικότητα. Όπως επισημαίνουν τραπεζίτες μιλώντας στο Capital.gr, δεδομένων των ελλείψεων ρευστότητας που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες, οι εκταμιεύσεις δανείων δεν έχουν διακοπεί, αλλά συνεχίζονται με πολύ αυστηρότερα κριτήρια. Την ίδια στιγμή, η ζήτηση για νέα δάνεια προέρχεται από αυτούς που κρίνονται αφερέγγυοι και όχι από υγιείς πελάτες.
«Αυτοί που ζητούν τώρα δάνεια είναι οι χρεωκοπημένοι. Ποια τράπεζα θα διακινδύνευε να τους δώσει δάνειο, γνωρίζοντας εκ προοιμίου ότι θα ΄έγραφε΄ ζημιές; Επιπλέον, όταν οι τράπεζες διαπιστώνουν ότι υπάρχουν επιχειρηματίες που ζητούν δάνειο για να σώσουν την επιχείρησή τους, αλλά οι ίδιοι δεν είναι διατεθειμένοι να βάλουν το χέρι στην τσέπη για να συμπράξουν στη διάσωση αυτή, είναι λογικό να περιμένει κανείς από τις τράπεζες να δώσουν δάνεια;», διερωτάται κορυφαίος τραπεζίτης.
Το θέμα των δανειοδοτήσεων και οι πιέσεις που ασκούνται στις τράπεζες για την παροχή ρευστότητας στην αγορά, αποτελεί κύριο θέμα των συζητήσεων μεταξύ τραπεζιτών. Κοινή θέση τους έναντι των προτροπών της κυβέρνησης είναι το «μήνυμα» ότι «μέχρι να ανοίξουν οι διεθνείς αγορές για το δανεισμό του Δημοσίου και να αποκατασταθεί η ομαλή ροή ρευστότητας προς τις τράπεζες, νέα δάνεια θα δίνονται με το σταγονόμετρο».
Στο πλαίσιο αυτό, ο ρυθμός πιστωτικής επέκτασης για φέτος δεν αποκλείεται να είναι ακόμη και αρνητικός, κάτι που συμβαίνει ήδη στην υπόλοιπη Ευρώπη κατά την τελευταία διετία εξαιτίας της έλλειψης ρευστότητας που προκάλεσε η κρίση.
Σημειώνεται ότι ανοιχτό παραμένει ακόμη το θέμα των πρόσθετων εγγυήσεων, ύψους 25 δισ. ευρώ, προς τις τράπεζες με στόχο την ενίσχυση των χρηματοδοτήσεων. Μέχρι στιγμής καμία τράπεζα δεν έχει υποβάλει σχετικό αίτημα, αλλά ούτε και γνωρίζει τους όρους με τους οποίους θα δοθούν οι πρόσθετες εγγυήσεις.
της Νένας Μαλλιάρα στο capital
Σε συνθήκες οικονομικής και πολιτικής ρευστότητας , ο κόσμος παίζει αγρίως με το πουγκί του. Η ανασφάλεια ενεργοποιεί στο έπακρο το ένστικτο της αυτοσυντήρησης κι όσοι διαθέτουν γονίδιο καιροσκόπου ή τυχοδιώκτη σπεύδουν να κάνουν «την κρίση ευκαιρία» που λέει κι ο πρωθυπουργός… Εξου και το γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα η Τράπεζα της Ελλάδος δεν προλαβαίνει να πουλάει χρυσές λίρες. Επειδή μάλιστα η ζήτηση έχει υπερβεί την προσφορά, παράλληλα προς το επίσημο εμπόριο χρυσού, ανθίζει και η αντίστοιχη μαύρη αγορά.
Μέσα σε μερικές μέρες η τιμή του …τεμαχίου τσίμπησε 30 ευρώ (από 243 ευρώ ανέβηκε στα 273) ενώ η σύγκριση με τις αντίστοιχες περσινές τιμές τα λέει όλα. Ούτε 200 ευρώ δεν κόστιζαν οι λίρες το περασμένο καλοκαίρι. Είτε έφεραν στα πλευρά τους τη …μάπα της Ελισάβετ είτε κάποιου ξεχασμένου Έλληνα βασιλιά οι «χρυσές» μέχρι πρότινος ήταν βυθισμένες στη λησμονιά και στη γραφικότητα άλλων εποχών… Φαίνεται όμως ότι το παρελθόν και οι μνήμες ανεγείρονται πολύ εύκολα.
Για όλους εσάς λοιπόν που... σκιάζεστε εν όψει των επερχόμενων δεινών και θέλετε να έχετε ένα νόμισμα παντός καιρού στο στρώμα σας (εκτός των ασημωμάτων από τις γεννήσεις και τις βαφτίσεις) , υπάρχει λύση. Ο γερο- Λαδάς περιμένει στη γωνία να σας εξυπηρετήσει.
από το Ποντίκι
Αν ένα ζευγάρι εραστών, επιλέξει να κάνει έρωτα στο ακροκέραμο μιας σκεπής, το πιθανότερο είναι να τσακιστεί. Αυτό βεβαίως δεν θα μας κάνει να λέμε πως ο έρωτας είναι μια επικίνδυνη υπόθεση. Ούτε πως η αναπαραγωγική διαδικασία του ανθρώπινου είδους είναι σε κρίση.
Δεν νομίζω λοιπόν, πως αυτό που σήμερα με μεγάλη βεβαιότητα ονομάζουμε οικονομική κρίση, είναι μια κρίση της οικονομίας. Δηλαδή του συνόλου της παραγωγής , της κατανομής και της διάθεσης των αγαθών. Μάλλον είναι η επιλογή κάποιων για άγριο, επικίνδυνο σεξ στη σκεπή.
Η οικονομία δεν περνάει κρίση. Οι πεδιάδες των ΗΠΑ συνεχίζουν να παράγουν άφθονο καλαμπόκι,τα ορυχεία της Κίνας σιδηρομετάλλευμα και οι αγελάδες της Ολλανδίας παραμένουν παχιές. Επίσης το παγκόσμιο χρήμα δεν έχει ξαφνικά εξανεμιστεί, δεν το έριξαν κάποιοι τρελοί σε λέβητες για να το κάψουν. Άλλαξε χέρια μέσα από περίεργες κινήσεις. Αλλά τόσο το χρήμα, όσο και τα προϊόντα φτάνουν για να θρέψουν τον πληθυσμό της γης με μεγάλη ασφάλεια.
Κρίση περνά η “αγορά”. Και πρέπει να... διαχωριστούν αυτά τα δύο. Επί δεκαετίες, προσπαθούν να μας πείσουν, πω η “ελεύθερη αγορά”, δηλαδή ο αμοραλιστικός τρόπος με τον οποίο κινούν το χρήμα και μοιράζουν τα προϊόντα, δίνοντας σε αυτούς που ήδη έχουν και παίρνοντας πάντα απ αυτούς που δεν έχουν, είναι η οικονομία. Είναι απλώς οι επιλογές και οι κανόνες των κερδοσκόπων.
Σε αυτή την “αγορά”, που είναι πλήρως ελεγχόμενη και καθόλου ελεύθερη όπως λέει, ένας κουρευτής σκύλων, παίρνει περισσότερα χρήματα απ ό,τι ένας εργάτης ορυχείου. Μια τραγουδίστρια της Εθνικής περισσότερα από ένα πυρηνικό φυσικό και ένας αγράμματος ποδοσφαιριστής σίγουρα πολλά περισσότερα από έναν γιατρό. Για να μην πούμε πάλι για την Τζούλια…Τα περί δεξιοτήτων λοιπόν, ευκαιριών και δικαιοσύνης σε αυτή την αγορά είναι μύθος.
Το χρηματιστήριο για παράδειγμα δεν έχει σχέση με την πραγματική οικονομία. Είναι απλώς μια εικόνα της. Συνήθως δημιουργημένη. Δεν είναι παραγωγική διαδικασία. Δεν είναι σιτηρά, ραπανάκια ή ρύζι. Είναι ένας τζόγος με όλα αυτά. Και στην Ελλάδα το 2000, είχαμε ένα από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα, για το πώς οι αλογομούρηδες της Σοφοκλέους, πλούτισαν, έχοντας με την παραγωγή όποια σχέση είχαν και με την ηθική. Καμία.
Η παγκόσμια οικονομική κρίση, μου φαίνεται πως είναι ο παγκόσμιος τζόγος όπου μια ομάδα ανήθικων τζογαδόρων, που βαφτίζονται γκουρού της οικονομίας ,βγάζουν χρήμα, ποντάροντας σε χώρες όπως παλιά πόνταραν σε εταιρείες. Σπέρνουν φήμες, δημιουργούν εξελίξεις και μαζεύουν χρήμα. Αυτό λοιπόν δεν είναι κρίση της οικονομίας. Είναι κρίση που δημιουργεί το παιχνίδι τους. Και δυστυχώς οι κυβερνήσεις που ανησυχούν για την κρίση, την βαθαίνουν κάνοντας επιλογές που ευνοούν τους “παίκτες”. Σκεφθείτε πως στην Ελλάδα, τα 25 δισεκατομμύρια που αναζητά ο Παπανδρέου, τα έδωσε ο προκάτοχός του στις τράπεζες, για να να διατηρήσουν ρευστότητα στην αγορά. Η οποία ρευστότητα βεβαίως δεν υπήρξε.
Σε αυτό τον φαύλο κύκλο, όσοι αποτελούσαν το υπόστρωμα και την εικόνα της ευμάρειας, μπορεί να εξαφανιστούν. Οι “στρατιώτες” της ελεύθερης αγοράς, μπορεί να πληρώσουν το τίμημα της ευπιστίας τους. Θα εξαφανιστούν με την ίδια ευκολία που δημιουργήθηκαν.
Είναι αφέλεια να πιστεύει κάποιος, πως η “αγορά” λειτουργεί με όρους οικονομικούς. Για να υπάρξει και να καθιερώσει τους κανόνες της, διαμόρφωσε την ίδια την προσωπική και κοινωνική μας διάσταση. Μας έκανε καταναλωτές. Αντικατέστησε βασικές αξίες με μία και μοναδική: το κέρδος. Δεν χρειάζονται μορφωμένοι άνθρωποι, ή διαφορετικοί. Χρειάζεται ένα είδος ανθρώπου, αδίστακτου που θα θέλει απλώς να επικρατεί. Χρειάζεται ένας αλαζόνας, φιλάρεσκος, ημιμαθής και εγωκεντρικός ανθρωπίσκος που μπορεί εύκολα να γίνει εντολοδόχος για να πετύχει. Ένας άνθρωπος που ταυτίζει την αδιαφορία με την ευτυχία. Τα άλλα είναι εύκολα. Δηλαδή εύκολα γίνονται αξίες οι κουρευτές σκύλων και οι άνθρωποι χάμστερς των reality. Ποτέ η Ιστορία δεν θα καταγράψει τον ρόλο του dog hair stylist στην παγκόσμια εξέλιξη. Δυστυχώς όμως θα καταγράψει την παράδοση της Ανθρωπότητας στα χέρια μιας χούφτας σύγχρονων Νερώνων.
του Κώστα Βαξεβάνη
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
