Για μια «ντούμπλα» δραχμές

Τα δέκα πρώτα χρόνια μετά τον ξεριζωμό του 1922 πέρασαν γεμάτα βάσανα, ανέχεια κι αρρώστιες για την οικογένειά μου. Δυστυχώς, χάσαμε το ένα αδελφάκι μου από τύφο κι ο πατέρας αγκομαχούσε για να θρέψει τα άλλα εννιά στόματα. Η μάνα φρόντιζε πέντε παιδιά και δυο γέρους κι εγώ ο μεγαλύτερος, στα δεκαπέντε τότε, έκανα θελήματα στο λιμάνι κουβαλώντας κασέλες με μπακαλιάρο που ξεφόρτωναν τα εγγλέζικα καράβια ή καλαμπόκι απ΄ τη Ρωσία.

Η Ελλάδα, πάνω που πήγε να ορθοποδήσει από το πλήγμα της Μικρασιατικής καταστροφής βρέθηκε αντιμέτωπη όπως κι όλη η οικουμένη με τη χρεοκοπία του 1929 - 1932.

Οι άνθρωποι δεν είχαν τα απαραίτητα για...

Κάποιοι παίζουν με το... πουγκί τους

Σε συνθήκες οικονομικής και πολιτικής ρευστότητας , ο κόσμος παίζει αγρίως με το πουγκί του. Η ανασφάλεια ενεργοποιεί στο έπακρο το ένστικτο της αυτοσυντήρησης κι όσοι διαθέτουν γονίδιο καιροσκόπου ή τυχοδιώκτη σπεύδουν να κάνουν «την κρίση ευκαιρία» που λέει κι ο πρωθυπουργός… Εξου και το γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα η Τράπεζα της Ελλάδος δεν προλαβαίνει να πουλάει χρυσές λίρες. Επειδή μάλιστα η ζήτηση έχει υπερβεί την προσφορά, παράλληλα προς το επίσημο εμπόριο χρυσού, ανθίζει και η αντίστοιχη μαύρη αγορά.

Μέσα σε μερικές μέρες η τιμή του …τεμαχίου τσίμπησε 30 ευρώ (από 243 ευρώ ανέβηκε στα 273) ενώ η σύγκριση με τις αντίστοιχες περσινές τιμές τα λέει όλα. Ούτε 200 ευρώ δεν κόστιζαν οι λίρες το περασμένο καλοκαίρι. Είτε έφεραν στα πλευρά τους τη …μάπα της Ελισάβετ είτε κάποιου ξεχασμένου Έλληνα βασιλιά οι «χρυσές» μέχρι πρότινος ήταν βυθισμένες στη λησμονιά και στη γραφικότητα άλλων εποχών… Φαίνεται όμως ότι το παρελθόν και οι μνήμες ανεγείρονται πολύ εύκολα.

Για όλους εσάς λοιπόν που... σκιάζεστε εν όψει των επερχόμενων δεινών και θέλετε να έχετε ένα νόμισμα παντός καιρού στο στρώμα σας (εκτός των ασημωμάτων από τις γεννήσεις και τις βαφτίσεις) , υπάρχει λύση. Ο γερο- Λαδάς περιμένει στη γωνία να σας εξυπηρετήσει.
από το Ποντίκι