Η συζήτηση που πυροδότησε η αλλαγή του τρόπου επιλογής των σημαιοφόρων στα δημοτικά, δεν έχει κάποια ουσία ενώ οι, συνήθως λαλίστατοι, επιστημονικοί φορείς παρέλειψαν να τοποθετηθούν για το παιδαγωγικό σκέλος αλλά αφέθηκαν στην «αριστοκαπηλεία». Το ενδιαφέρον όμως είναι ποιοι βρήκαν την ευκαιρία να μιλήσουν για την «αριστεία:
Εδώ είναι ένα ζήτημα.
Αποχαύνωσαν την κοινωνία με «όραμα» μια θέση τεμπελιάς και διαφθοράς στο κράτος. Άφησαν την παιδεία να φθάσει μέχρι την τρομοκρατία και την πορνεία. Διέλυσαν με τον κρατισμό τον παραγωγικό ιστό της χώρας από τον αγρό μέχρι την μεταποίηση. Αποσύνθεσαν και τον κοινωνικό ιστό συνθλίβοντας την μεσαία τάξη. Και τώρα πουλάνε φθηνές ελπίδες σε μια κοινωνία έξω από τον δρόμο που της άξιζε.
Τον τάφο που μας έχωσε τον έκλεισε με τόνους τσιμεντένιων νόμων ο Στουρνάρας. Ολοκλήρωσε την εντεταλμένη εργασία του ως καλός υπηρέτης των τοκογλύφων και σιγά-σιγά αποχωρεί λέγοντας με στόμφο «Ως χώρα βγήκαμε από τον τάφο. Θεωρώ ότι έχω κλείσει τον κύκλο μου στο υπουργείο Οικονομικών». Για να αποχωρεί αυτός τότε πραγματικά έχει σκάψει λάκκο βαθύ για όλους μας. Μετά και από το θεατρικό έργο που έστησαν στην Βουλή συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι είδαμε ακριβώς πόσο βαθύς είναι ο τάφος μας. Μένει μόνο να περάσει σύσσωμο το σώμα της Βουλής και να κατουρήσει πάνω από τον τάφο που μάς παράχωσε ο νεκροθάφτης Στουρνάρας.
Δεν έχει πλέον αξία να γράφει κανείς. Έχει αξία μόνο να τους βρίζει όπου τους πετύχει. Οι λέξεις έχουν αξία μόνο αν είναι χαραγμένες σε πέτρες. Γράψαμε και γράψαμε εκατομμύρια λέξεις για όσα ζούμε. Ε και; Τι έγινε; Τίποτα δεν έγινε. Ξεθυμαίναμε και περιμέναμε. Και περιμένουμε ακόμη. Τα αθλιότερα.
Η εποχή της απόλυτης ξεφτίλας. Τόση ξεφτίλα δεν έχει ξαναγίνει ποτέ των ποτών. Ούτε στην εποχή των ρωμαϊκών οργίων δεν είχε φθάσει τόσο χαμηλά η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Έχει γίνει η Ελλάδα ένα απέραντο όργιο με κάλυψη την κρίση και με αφορμή την σωτηρία σου από τον πολιτικό πάτο. Έρχεται ο πάτος να σε σώσει από τον πάτο.
Στον κόσμο της μικροπολιτικής και των σκοπιμοτήτων, τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Και παρά το γεγονός πως το ρεπορτάζ που δημοσιεύεται στην εφημερίδα Το Παρόν και παρουσιάζει τον Αντώνη Σαμαρά να «μην ενδιαφέρεται αν θα επανεκλεγεί», πιθανότατα να εκληφθεί από πολλούς ως δείγμα πολιτικής ανιδιοτέλειας του πρωθυπουργού, τα πράγματα είναι λίγο πιο σύνθετα…
Όλοι εσείς που βρομίσατε την ζωή μου.
Ο πιο ασφαλής δρόμος προς τα μεγάλα κέρδη περνούσε μέσα από τον εκφυλισμό του πνευματικού επιπέδου…, γράφει στο «Εκδότες χωρίς εκδότες» (εκδ. Πόλις) ο Αντρέ Σίφριν, που έφυγε από τη ζωή πριν από λίγες μέρες, αναλύοντας με παραδείγματα και ονόματα την κατάσταση που διαμορφώθηκε στην Αμερική όταν οι μεγάλες επενδυτικές εταιρίες και οι «βαρόνοι» των ΜΜΕ, έβαλαν χέρι στο βιβλίο.
Στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στις Σέρρες, ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Πάνος Καμμένος, ζήτησε να αποχωρήσει το τηλεοπτικό συνεργείο της Δημόσιας Τηλεόρασης. Ο κ. Καμμένος είπε πως δεν υπάρχει Δημόσια Τηλεόραση αλλά υπάρχουν η ΕΡΤ, η ΕΤ3 και η ΕΡΑ.
Μπορεί να θριαμβολογούν ο Σαμαράς και ο συναινετικός του θίασος (η κυβέρνηση των δωσίλογων δημίων), καθώς και τα κατοχικά «παπαγαλάκια», για το δώρο που τους προσέφερε ο Τσίπρας με την πρόταση δυσπιστίας, αλλά η κατάσταση για την κυβέρνηση παραμένει σε ΟΙΚΤΡΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ.
Δεν γουστάρει κανείς τούτο τον λαό.
Ο κατήφορος της πολιτικής ζωής δεν έχει τέρμα...
Μου αρέσει τόσο πολύ που ο πανικός τους ξεχειλίζει απόγνωση και βγάζει στην επιφάνεια τα καλά καλυμμένα πρόσωπα μιας αποικιοκρατικής ταυτότητας σε μια χώρα προπύργιο των ενδόμυχων φασιστικών νοοτροπιών τους.
Κανείς δεν αμφιβάλλει πως έχουμε δει τα πάντα (ή σχεδόν τα πάντα, αφού οι επερχόμενες εξελίξεις πρόκειται να εμπλουτίσουν σε μέγιστο βαθμό τις εμπειρίες του Ελληνικού λαού) στην Ελλάδα, τη χώρα που κάποτε γέννησε την Δημοκρατία, την χώρα που γέννησε τις τέχνες, τις επιστήμες και τα γράμματα, την χώρα στην οποία γεννήθηκε από τους φιλοσόφους η έννοια του ενός και μοναδικού θεού.
Δεν θα φορολογηθούν οι πλούσιοι (για αρκετές χιλιάδες χρόνια ακόμη τουλάχιστον. Εσύ θα φορολογηθείς, πάρ'το απόφαση)!
Αν ανατρέξουμε στην πολιτική ιστορία της χώρας θα διαπιστώσουμε ότι ισχύουν διαχρονικά τρία πράγματα.
Είναι άδικο που τα έβαλαν όλοι με τον Πάκη κατηγορώντας τον επειδή δεν σηκώθηκε την ώρα που ο παλικαράς χτυπούσε την παλιοκομμούνα.
Είναι δυνατόν τρία χαστούκια ενός… «πυροβολημένου» να ακούγονται περισσότερο από τους πραγματικούς πυροβολισμούς των Καλάσνικωφ που δονούν απ' άκρη σ΄άκρη την ελληνική επικράτεια; Δυστυχώς στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, όλα μπορούν να συμβούν. Συμβάλλοντας περαιτέρω στην απαξίωση του πολιτικού συστήματος και της νοσηρής τηλεδημοκρατίας μας.
Έξι η ώρα το πρωί. Να πάω να κοιμηθώ ή να γράψω;
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
