Ποιοι όλοι δηλαδή; Πρώτα - πρώτα, τρώει το κανάλι που προβάλλει το πρόγραμμα. Με τόσο υψηλά ποσοστά τηλεθέασης, η διαφήμιση που παίρνει, θυμίζει εποχές προ κρίσης. Πίσω από το ίδιο το survivor, ακολουθούν μικρότερες εκπομπές του ίδιου καναλιού που τσιμπολογούν κι αυτές τα απομεινάρια [σαν τα πουλιά που καθαρίζουν τα δόντια του κροκόδειλου]. Μια συνέντευξη με τον παίκτη που αποχώρησε, ένα αγώνισμα, μια ψηφοφορία...
Κάθε φορά που ο Λάκης Λαζόπουλος επανεμφανίζεται στην τηλεόραση -εκτός από την υψηλή τηλεθέαση της εκπομπής του- ανοίγουν τρία θέματα: κάποιοι τον κατηγορούν πως δεν έχει πια κάτι να πει, κάποιοι τον κατηγορούν πως ενδιαφέρεται μόνο για την τσέπη του και κάποιοι άλλοι αναρωτιούνται πού είναι η σάτιρα και οι σατιρικοί καλλιτέχνες σε αυτή την δύσκολη εποχή.
Στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στις Σέρρες, ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Πάνος Καμμένος, ζήτησε να αποχωρήσει το τηλεοπτικό συνεργείο της Δημόσιας Τηλεόρασης. Ο κ. Καμμένος είπε πως δεν υπάρχει Δημόσια Τηλεόραση αλλά υπάρχουν η ΕΡΤ, η ΕΤ3 και η ΕΡΑ.
Ο Χρήστος Γιανναράς στην Στάη. Συνεπής συντηρητικός, μιλεί αν μη τι άλλο ελληνικά που κουβαλούν ιδέες και σκέψεις και ιστορία και συλλογιστικές ολοκληρωμένες. Η Έλλη Στάη μετά από το βρόγχο των πολλαπλών πολιτικών συζητήσεων, ανασαίνει ρυθμικά και θυμάται αυτό το φλερτ με την κάμερα, το αυτάρεσκο, το φτιαγμένο από μπλε ατσάλι, κραυγαλέα φινέτσα και ανωτερότητα.
Όταν ξέσπασε η γρίπη του Η1Ν1 με κυβέρνηση τη Νέα Δημοκρατία, ούρλιαζαν οι καθεστωτικοί δημοσιογράφοι για παντελή ενημέρωση του λαού, για έλλειψη εμβολίων, για πλημμελή έλεγχο στα αεροδρόμια - και ανιχνευτή θερμότητας απαιτούσαν!- και λίγο ως πολύ θεωρούσαν τον Καραμανλή υπεύθυνο για τον ιό!
Μη με διαβάσετε σήμερα. Το κείμενο αυτό δεν έχει «κρίση», δεν έχει «spreads», «μειώσεις», «Siemens», ούτε έναν Πάγκαλο ή έστω έναν Στρος Καν, κάτι σοβαρό, επίκαιρο. ή μάλλον πρόσκαιρο.
SOS. Εκδότες καλούν Χυτήρη!
Ο μύθος των πανίσχυρων καναλιών και τηλεπαρουσιαστών καταρρίφθηκε. Κάτι αρχίζει να αλλάζει...
Νομοσχέδιο «σκούπα» για τα μέσα ενημέρωσης ετοιμάζει ο κ. Χυτήρης. Για να σωθούν παρηκμασμένες εφημερίδες και χρεοκοπημένα εκδοτικά συγκροτήματα. Το αλισβερίσι του Τύπου με την εξουσία καλά κρατεί. Τη δύσκολη ώρα, όταν τα ψέματα τελειώνουν, έρχεται το «ιππικό», δηλαδή ο κ. Χυτήρης. Μία ιστορία διαπλοκής που έρχεται από τα πολύ παλιά χρόνια. Για να μην νομίζετε ότι το έγκλημα της χρεοκοπίας δεν είχε συνενόχους...
Πέρασε ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ και ΑΣΧΟΛΙΑΣΤΗ η Κυριακή 21η Νοεμβρίου ημέρα που από το 1996 καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ ως «Παγκόσμια Ημέρα της Τηλεόρασης!»
Τα ελληνικά τηλεοπτικά μας αστέρια ΔΕΝ αυτοχειροκροτηθήκανε!
Τις ίδιες, όμως, μέρες και αμέσως μετά παρακολούθησε η οικουμένη στην TV, σε παγκόσμια εμβέλεια, Ιρλανδούς Δημοσιογράφους σε πρωτόγνωρη δημόσια επίθεση να «κουρελιάζουν» Πρωθυπουργό και Υπουργούς για την Οικονομική τους Πολιτική που οδήγησε την Ιρλανδία στην «ζεστή, φιλόξενη, αγκαλιά» της γνωστής σε μας τους Έλληνες…τρόικα!
Εάν νομίζετε ότι επειδή είμαι από τα...
Συζητούσα προχτές με τους μεταπτυχιακούς φοιτητές που παρακολουθούν το μάθημά μου με τίτλο «Ηγεσία, Επικοινωνία και Δημόσιες Σχέσεις» στα πλαίσια του Μεταπτυχιακού προγράμματος Μάστερ στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (το γνωστό με το αγγλικό ακρωνύμιο ΜΒΑ) τη σημασία, τη βαρύτητα, τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζει πλέον και στην Πατρίδας μας η Τηλεόραση για τα άτομα που γνωρίσαμε μέσα από αυτήν ως προσκεκλημένους επισκέπτες και για τα άτομα που είναι οι παρουσιαστές και παρουσιάστριες τηλεοπτικών προγραμμάτων.
Η άτυπη δημοσκόπηση ήταν εντυπωσιακά αποκαλυπτική καθώς οι νέοι και οι νέες που επελέγησαν με αυστηρές διαδικασίες και παρακολουθούν το πρόγραμμα ΜΒΑ και το συγκεκριμένο μάθημά μου του Α΄Εξαμήνου μεταπτυχιακών σπουδών είναι, φυσικά, πτυχιούχοι και αποτελούν ένα εκπληκτικό μπουκέτο επιστημών (γνωστικών αντικειμένων) που ξεκινά από τις οικονομικές επιστήμες, τη διοίκηση επιχειρήσεων, τη λογιστική και χρηματοοικονομική και την πληροφορική και φτάνει στην νομική, την ψυχολογία, τις πολυτεχνικές σχολές και την ιατρική…
Ποια ήταν και γιατί την χαρακτηρίζω σήμερα ως «αποκάλυψη» την άτυπη δημοσκόπηση που προέκυψε από τη συζήτησή μας μέσα στο αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου Μακεδονίας;
Ότι η περιβόητη και... πολυσυζητημένη «αναγνωρισημότητα» αποτελεί τελικά έναν σύγχρονο «Δούρειο Ίππο» ιδιαίτερα σε ότι αφορά και το πολύ επίκαιρο θέμα της επιλογής εκπροσώπων των Κομμάτων ή άλλων «ανεξάρτητων» συνδυασμών που διεκδικούν την ψήφο μας για να κατακτήσουν τον δημαρχιακό ή περιφερειακό «θώκο εξουσίας» ως Δήμαρχοι και Περιφερειάρχες ή ως δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι (οι Αντιπεριφερειάρχες δεν «σταυρώνονται»)…
Ο τίτλος προέκυψε στην σημειολογική αναζήτηση κάποιου προσδιορισμού που θα σκιαγραφούσε εννοιολογικά το «πνεύμα της εποχής » και νομίζω ότι αντιδιαστέλλει επιτυχώς το χθες με το σήμερα, επιβεβαιώνοντας το «έξις δευτέρα φύσις» για όσους έχουν καθιερωθεί στο συλλογικό μας υποσυνείδητο ελέω ΤιΒι!
Στη χώρα όπου ανθούσε η «φαιδρά πορτοκαλέα» ενώ τώρα διανθίζεται από δάση κεραιών εκπομπής και πιάτα λήψης τηλεοπτικών σημάτων ζούμε πρωτόγνωρες εμπειρίες μιας αμιγώς τηλεοπτικής προεκλογικής περιόδου που οφείλουμε να αξιολογήσουμε σε ακαδημαϊκό επίπεδο κοινωνιολογικά, ψυχολογικά και επικοινωνιακά καθώς, προγραμματισμένα μεν, αλλά με πρωτόγνωρο τρόπο και με σύνθετα εκλογικά σώματα σε νέες πολιτικές ενότητες Δημοτικού επιπέδου, εξαιτίας του …ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ έχουμε εκλογικές αναμετρήσεις για Δημάρχους και Περιφερειάρχες!
Η πολιτική είναι η Τέχνη του εφικτού, αρέσκονται να μας υπενθυμίζουν αρχηγοί των Κομμάτων – που φέτος ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΑΝ άκομψα τις Τοπικές σε…Εθνικές εκλογές - και σεκοντάρουν οι αρχηγίσκοι κάθε μικρής ή μεγάλης παρέας που συνθέτουν τις κομματικές νομενκλατούρες.
ΜΠΑΛΚΟΝΙΑ απαιτούσαν σε άλλες εποχές και σε άλλες πολιτικές αναμετρήσεις οι καιροί, και στην περασμένη γενιά οι τότε πολιτικοί μονομάχοι, Γεώργιος και μετά Ανδρέας (Παπανδρέου) και Κωνσταντίνος Καραμανλής βγαίνοντας στα μπαλκόνια σαγήνευαν τα πλήθη, τιθάσευαν ή αποδέσμευαν πάθη συμπαρασύροντας τις λαϊκές μάζες σε παραλήρημα ενθουσιασμού με τη δύναμη της γλώσσας του ΣΤΟΜΑΤΟΣ τους και το ευθυτενές και σημειολογικά «μπαλκονάτο» της γλώσσας του ΣΩΜΑΤΟΣ τους!…
ΠΑΡΑΘΥΡΑ τώρα πια στην εποχή μας έχει επιβάλει η Τηλεόραση και αυτά υπαγορεύουν και καθορίζουν χιλιάδες υποψηφίους δημοτικούς και περιφερειακούς συμβούλους και – ΦΥΣΙΚΑ – τα «ΑΣΤΕΡΙΑ» που διόρισαν ως υποψηφίους Περιφερειάρχες και Δημάρχους τα Κόμματα που, ώ του θαύματος, μεταμορφώθηκαν στις 7 Νοεμβρίου σε συνειδητές και μελετημένες «επιλογές» του κυρίαρχου λαού των τοπικών κοινωνιών!
«Έβγα στο παραθύρι σου ξανθέ βασιλικέ μου…» ή μάλλον «Σας καθιέρωσαν τα τηλεοπτικά παράθυρα ξανθοί και μελαχρινοί μου ηθοποιοί, δημοσιογράφοι, παίκτες, επιστήμονες και άλλοι…ΑΣΧΕΤΟΙ» άρα σας επιλέγουμε και σας ψηφίζουμε!
«Το μήνυμα είναι το μέσο», είχε πει σε μια πολύ δόκιμη αποστροφή του λόγου του απαντώντας στην ερώτηση «τι μηνύματα μεταφέρει η Τηλεόραση» ο Μάρσαλ Μακλούν. Στην εποχή των τηλεοπτικών παραθύρων στα «πρωινάδικα», στις μεσημβρινές εκπομπές ΣΑΧΛΑΜΑΡΑΣ και σε πολλές νυχτερινές «σοβαροφανείς» εκπομπές πολιτικού, κοινωνικού, οικονομικού ΤΙΠΟΤΕ όσοι και όσες συμμετείχαν έγιναν πρόσωπα ΓΝΩΣΤΑ και, επικοινωνιακά, κέρδισαν την συμπάθειά μας, ακόμα και όταν αυτογελιοποιήθηκαν, ΔΕΝ είπαν τίποτε ή είπαν και ξε-είπαν κάθε 3 λεπτά της παρουσίας τους στα στούντιο!...
Μέσα στα ελληνικά τηλεοπτικά δεδομένα όπου σε καθημερινή βάση από τα χαράματα μέχρι τα μεσάνυχτα κυριάρχησαν και κυριαρχούν συγκεκριμένα πρόσωπα ΚΑΙ σε αυτές τις εκλογές επιλέξαμε κιόλας την περασμένη Κυριακή και πολλοί θα επιλέξουν και θα ψηφίσουν την ερχόμενη Κυριακή το περίβλημα, την επιδερμίδα της τηλεοπτικής ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΜΟΤΗΤΑΣ αγνοώντας ότι επιλέγουν αυτούς και αυτές που η ελληνική τηλεόραση ΚΑΘΙΕΡΩΣΕ και αποτελούν τον πολύ, μα πάρα πολύ επικίνδυνο σύγχρονο «ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ» καθώς η κάλπη ΔΕΝ είναι το μηχανάκι της AGB, αλλά η σκληρή πραγματικότητα τοποθέτησης σε ΘΩΚΟΥΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ανδρών και γυναικών που θα κρίνουν το αύριο το δικό μας και των παιδιών μας…
Προσωπικά ΔΗΛΩΝΩ ότι ΔΕΝ με επηρεάζουν οι τηλεοπτικοί διαμορφωτές κοινής γνώμης που κατασκευάζουν «δούρειους ίππους» και φυσικά ΔΕΝ θα επιλέξω να ψηφίσω ΚΑΝΕΝΑΝ και ΚΑΜΙΑ που διεκδικεί την ψήφο μου όντας…σύγχρονος «Δούρειος ίππος»…
Λείπουν, δυστυχώς, οι πολιτικοί ΗΓΕΤΕΣ και η ΕΛΠΙΔΑ για το αύριο!..
του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Αυτή δεν είναι ενημέρωση, είναι ένα καλοστημένο παιγνίδι χειραγώγησης του κόσμου. Δεν είναι μόνο τα δελτία των οκτώ, απ’ όπου παρελαύνουν καθημερινά όλα τα κυβερνητικά στελέχη για να εξηγήσουν τα ανεξήγητα. Δεν είναι μόνο οι στημένες συνεντεύξεις του πρωθυπουργού. Είναι μία γενικότερη αίσθηση δυσοσμίας που αναδύεται καθημερινά και κατακλύζει τα δωμάτια των παιδιών μας. Κλείστε τις τηλεοράσεις, ανοίξτε ένα παράθυρο στη ζωή...
Δεν έχετε σίγουρα παρακολουθήσει πιο βαρετές συνεντεύξεις Τύπου από αυτές που δίδει τον τελευταίο χρόνο ο Πρωθυπουργός. Είτε ο δημοσιογραφικός κόσμος της χώρας έχει την ικανότητα του να κάνει «δύσκολες ερωτήσεις» και να εκφράζει την κοινή γνώμη, είτε η διαπλοκή έχει κυριαρχήσει πλήρως και βλέπουμε αυτό το κάκιστο αποτέλεσμα.
Το κακό είναι ότι φαίνεται να... έχουν υιοθετήσει την άποψη ότι ο κόσμος είναι μία μάζα που η άποψή της μπορεί να διαμορφώνεται ανά πάσα ώρα και στιγμή κατά το δοκούν. Στην εποχή του διαδικτύου, που τόσο συχνά επικαλείται ο κ. Παπανδρέου, τόλμησαν να επιχειρήσουν να χειραγωγήσουν τα πλήθη. Δεν έχουν αντιληφθεί ούτε τι συμβαίνει, ούτε και ποιο μπορεί να είναι το αποτέλεσμα των επιλογών τους...
Θα θέλαμε να ακούσουμε μία ερώτηση που θα έφερνε τον κ. Παπανδρέου σε δύσκολη θέση. Για παράδειγμα, τι έχει να πει για την φυγή του Κατάρ. Πώς θα τα καταφέρει η χώρα δίχως αναδιάρθρωση του χρέους της; Τι συζητά με τους Τούρκους για το Αιγαίο; Είχαν μπροστά τους τον πρωθυπουργό της χώρας και δεν τόλμησαν να κάνουν μία «επικίνδυνη» ερώτηση. Κρίμα...
Δεν έχουμε αυταπάτες για το τι συμβαίνει. Ούτε και για το τι θα συμβεί στο αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα. Ένα σύστημα βαθιά διεφθαρμένο και χρεοκοπημένο θα «επιδοτηθεί» εκ νέου από τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων για να φέρει σε πέρας το μέγα έργο της χειραγώγησης της κοινής γνώμης. Ποιος είπε ότι έχουμε λάβει τα μαθήματά μας από τα παθήματα του παρελθόντος; Κι έτσι θα δούμε, θα ακούσουμε και θα διαβάσουμε κι άλλες τέτοιες συνεντεύξεις.
Καλή μας νύκτα
Θανάσης Μαυρίδης στο capital
Οι εποχές μπορεί να αλλάζουν αλλά οι συνήθειες των ανθρώπων παραμένουν ίδιες σε πολλούς τομείς. «Το έγραψε η εφημερίδα» έλεγαν πάντα οι άνθρωποι σε κάποιο σημαντικό γεγονός όπου προκαλούσε περιέργεια ή αναβρασμό στην κοινωνία. Αργότερα προστέθηκε ο ήχος και «το είπε το ραδιόφωνο» και λίγο μετά είχαμε ήχο stereo και εικόνα υψηλής ανάλυσης όταν «το έδειξε η τηλεόραση». Κοινός παρανομαστής είναι ότι αφού δημοσιεύθηκε κάπου, το είδα και είναι αλήθεια πέραν κάθε αμφισβήτησης. Η συνήθεια αυτή διατηρείται μέχρι και σήμερα, τα ΜΜΕ παραμένουν η τέταρτη εξουσία, μόνο που έχουμε περάσει πια στην εποχή του ηλεκτρονικού τύπου και κάπου εκεί ο απόλυτος έλεγχος και η επιβολή τόσων δεκαετιών δείχνουν να κλονίζονται σε έναν βαθμό.
Οι πωλήσεις των εφημερίδων έχουν πέσει κατακόρυφα, ενώ η κοινή γνώμη έχει ταυτίσει πια τους δημοσιογράφους με το ψέμα αν και ακόμη στήνονται μπροστά στο χαζοκούτι με τις ώρες. Πέραν της οικονομικής κρίσης, υπάρχει και αυτή η κρίση που χτύπησε τα ΜΜ"Ε": Η επιρροή τους αν και παραμένει μεγάλη, δεν είναι πια το ίδιο ισχυρή. Και είναι γεγονός ότι στα κρίσιμα χρόνια που έρχονται, το Σύστημα χρειάζεται περισσότερο από ποτέ την χειραγώγηση του κόσμου. Τα ιστολόγια διαδραματίζουν έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στο ξεσκέπασμα των «νταβατζήδων» της ενημέρωσης, καθώς το διαδίκτυο παραμένει σε μεγάλο βαθμό (όχι απόλυτα) ελεύθερο και αυτό ενοχλεί.
Θυμάμαι προ μηνών που δημοσιογράφος της Καθημερινής.... χαρακτήριζε τους bloggers ως «πόρνες του κυβερνοχώρου». Με αφορμή κάποιες κραυγαλέες περιπτώσεις των τελευταίων ημερών, πάμε να γνωρίσουμε και τις «πόρνες της ενημέρωσης», γιατί δεν θα πρέπει να προσπερνάμε τον βρώμικο ρόλο των ΜΜΕ στα χρόνια της μεγάλης διάλυσης και υποδούλωσης της πατρίδας μας στους διεθνείς τοκογλύφους.
«Η ΜΑΦΙΑ ΤΩΝ ΦΟΡΤΗΓΑΤΖΗΔΩΝ»
Με αφορμή την απεργία των οδηγών και ιδιοκτητών φορτηγών, πήραν φωτιά τα τηλεπαράθυρα και η αντιμετώπιση των ΜΜΕ προς επαγγελματίες που τους κλέβουν την περιουσία ήταν ανοικτά εχθρική. Φτάσαμε στο σημείο να ακούσουμε οργισμένο παρουσιαστή κεντρικού δελτίου να οδύρεται για πέντε ιδιοκτήτες που κατέχουν πενήντα άδειες (όλοι μαζί!) λες και άρχισε πόλεμος στην χώρα. Ούτε για το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου τέτοιος χαμός. Στην ίδια γραμμή και τα υπόλοιπα κανάλια βέβαια που ανησυχούν για τις οικονομικές επιπτώσεις της απεργίας αλλά δεν λένε λέξη για τους πραγματικούς υπαίτιους της καταστροφής. Αν βέβαια στην θέση των οδηγών βρίσκονταν ανεπάγγελτοι εργατοπατέρες που τους ταΐζουν τα κόμματα, ο διάλογος θα ήταν πιο «δημοκρατικός» και θα κυριαρχούσε η κατανόηση και ο αλληλοσεβασμός.
Στην περίπτωση των βασανισμένων (στην κυριολεξία) κατοίκων του Αγ. Παντελεήμονα, η αλητεία των ΜΜΕ ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα τραυματίστηκαν τρεις ανήλικοι από συμμορίες που εγκληματούν καθημερινά στην περιοχή, κάνοντας τον βίο. αβίωτο στους ανθρώπους που ζουν εκεί. Άπαντες γνωρίζουν την αλήθεια, το αστυνομικό δελτίο εμπλουτίζεται καθημερινά από τις δραστηριότητες των λαθρομεταναστών και δεν φτάνει που το κράτος είναι ανύπαρκτο (η αστυνομία εμφανίζεται κυρίως όταν οι κάτοικοι διαμαρτύρονται στους δρόμους.) ακολουθούν τα ΜΜΕ να πουν ότι για όλα φταίει ο «ρατσισμός» των Ελλήνων!
«Ο ΓΡΑΦΙΚΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΜΕ ΤΟ ΠΑΠΟΥΤΣΙ»
Είναι γεγονός ότι στην μετά ΔΝΤ εποχή, η δυσαρέσκεια και η αγανάκτηση του λαού για τους πολιτικάντηδες βρίσκονται στα ύψη. Σημειώθηκαν περιστατικά όπου πολίτες έβρισαν πολιτικούς (όλων των αποχρώσεων) όπου τους συναντούσαν τυχαία. Είναι δύσκολη εποχή για «εθνοπατέρες» και επειδή οι ίδιοι το γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα, χρειάζονται την απαραίτητη μελάνη από τις σουπιές των ΜΜΕ για να θολώνουν τα νερά. Στην ΔΕΘ ήταν μαζεμένος όλος ο καλός κόσμος της πολιτικής μας παράγκας. Τα κανάλια σε τέτοιες περιπτώσεις έχουν σαφή εντολή να μην παρουσιάζουν «παρατράγουδα» εκτός και αν πρόκειται βέβαια για ελεγχόμενες κομματικές «διαμαρτυρίες» από εκείνες που αρέσκεται η αριστερά. Για κακή τους τύχη όμως εκεί δεν ήταν μόνο Έλληνες δημοσιογράφοι αλλά και ξένοι που δεν είχαν κανένα πρόβλημα να αναδείξουν την συμβολική διαμαρτυρία του γιατρού με το παπούτσι. Η εικόνα θα ανέβαζε την τηλεθέαση και στο κάτω της γραφής παπούτσι πέταξαν στον George Bush, στον George Papandreou θα έκαναν την πάπια; Και όμως οι άνθρωποι της εγχώριας «ενημέρωσης» αφού αδυνατούσαν να αποσιωπήσουν εντελώς το γεγονός, έδωσαν αγώνα για το ποιος θα λασπολογήσει περισσότερο έναν Έλληνα πολίτη. Περίπου ως «εθνοπροδότη» τον χαρακτήρισαν αρχικά, στην συνέχεια κάποιοι τον είπαν ακροδεξιό και κατέληξαν ότι ήταν «γραφικός» όταν οι προηγούμενες «κατηγορίες» δεν άντεχαν στην λογική και την πραγματικότητα.
Στα παραπάνω τρία παραδείγματα μπορούν να προστεθούν δεκάδες ακόμα, από την επικαιρότητα των τελευταίων ημερών και μόνο! Επιγραμματικά μπορώ να αναφέρω τις δήθεν έγκυρες δημοσκοπήσεις που ανακάλυψαν άνοδο (!) στα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ ή και πιο εύθυμες περιπτώσεις όπως εκείνα τα δημοσιεύματα που ανέφεραν πως ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης σε συνεννόηση με την τρόικα θα… τιμωρήσει τις πολυεθνικές εταιρίες γιατί ανεβάζουν τις τιμές! Νόμος είναι το δίκιο του… δημοσιογράφου.
από το Λυκόφως των Θεών
Επειδή αποφάσισα να μην αποδεχτώ καμία πρόσκληση από σήμερα 28 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 28 Νοεμβρίου και να μην εμφανιστώ σε ΚΑΝΕΝΑ από τα Πανελλαδικής εμβέλειας τηλεοπτικά κανάλια που πολύ συχνά με φιλοξένησαν στη διάρκεια των τελευταίων 3 δεκαετιών, καταθέτω την σημερινή μου blog-άποψη ως «αιτιολογία» της πράξης μου…
Εκεί στις δεκαετίες του ’50 και ’60, ΕΙΚΟΝΑ σήμαινε αφίσες και φωτογραφίες από έργα που έπαιζαν στα συνοικιακά και κεντρικά σινεμά…Ανείπωτη η υποβλητική δύναμη που μας έκανε να θέλουμε να γινόμαστε μετά την προβολή τα αγόρια πειρατές και cowboys, μυστικοί πράκτορες και αδέκαστοι λειτουργοί της Θέμιδος…και τα κορίτσια ντίβες μυστηριώδεις, γυναίκες πλανεύτρες και εξωτικές όσο και επιθυμητές…Υπήρχε στις ταινίες του σινεμά αρχή και τέλος, υπήρχε πλοκή και δράση και, φυσικά, όλες οι απαραίτητες προοπτικές για να εισπράξουμε κάποιο «δίδαγμα και ρητό…»
Μπορεί να βιάστηκε ο... George Orwell δίνοντας στο βιβλίο του για τίτλο το «1984», αλλά τελικά δικαιώθηκε για τη δύναμη της Τηλεόρασης να καθοδηγεί την κοινή γνώμη σε στόχους επιθυμητούς καθώς αποδεχόμενη την προπαγάνδα ως ενημέρωση συναρπάζεται, ακολουθεί άβουλα, αξιολογεί άκριτα, υιοθετεί ασυλλόγιστα!.. Και έτσι ζει τελευταία το ελληνικό τηλεοπτικό κοινό μια ιδιόμορφη τραγωδία με άγνωστες προεκτάσεις που αδυνατούμε να συλλάβουμε, να κατανοήσουμε και στο μέτρο που το επιτάσσουν οι περιστάσεις και το απαιτούν οι καιροί να ερμηνεύσουμε παραγωγικά.
Τώρα ο σύγχρονος Δούρειος Ίππος, η ΤιΒι, μπήκε στα σπίτια μας καθηλώνοντάς μας στον καναπέ να ρουφάμε άκριτα αμέτρητες σειρές εγχώριων και εισαγόμενων σήριαλ, που – σαν την εποχή μας - δεν χτίζουν πρότυπα, δεν προβάλλουν ήρωες και ηρωίδες, ούτε « δίδαγμα και…ρητό» αλλά σίγουρα βοηθούν να ξεχάσουμε … τα υψηλά ποσοστά ανεργίας, τα οικονομικά προβλήματα, το καθημερινό άγχος και στρες, την ψυχοσυναισθηματική μας ένδεια που μας οδήγησε στην καθιέρωση ανθρώπινων σχέσεων μιας χρήσης.
Αρχές της δεκαετίας του ’60 και ήμουν νεαρός φοιτητής Κοινωνιολογίας-Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο όταν γνώρισα σε Δημοτικό ΚΑΠΗ της απίστευτης χοάνης λαών, φυλών, γλωσσών και πολιτισμών, που έδωσε το όνομά της και στο Πανεπιστήμιό μου, της ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ, το μακαρίτη πια Jose Eusebio Rodriguez, άντρα διπλά διαζευγμένο και πολλαπλά ξεχασμένο από τα εντός και εκτός γάμου παιδιά του. Είχε αγοράσει μια (γιγάντια για εκείνη την εποχή) έγχρωμη τηλεόραση 27 ιντσών και μια άνετη πολυθρόνα-ξαπλώστρα. Κάθε φορά που είχε σεκλέτια και θυμόταν την πατρίδα του στη Νότια Αμερική, πνιγμένος στη μοναξιά της πάντα πολύβουης, πολυάνθρωπης, και συνάμα απάνθρωπης μεγαλούπολης που ποτέ δεν κοιμάται, απλωνόταν με κινήσεις σχεδόν καταναγκαστικής ιεροτελεστίας στην ξαπλώστρα και άναβε το πούρο Αβάνας άνοιγε την έγχρωμη ΤιΒι του ταξιδεύοντας ολομόναχος στη μαγική χώρα του Όζ.
Αν και γίναμε γνώριμοι και «φίλοι» νέος εγώ εθελοντής ως φοιτητής κοινωνιολογίας-ψυχολογίας, γέροντας εκείνος απόμαχος της βιοπάλης στον κόσμο της βιομηχανικής παραγωγής, αλλά κοντινοί «συγγενείς» στην κουλτούρα - βοήθησε το δικό μου ταμπεραμέντο της μεσογείου και το δικό του της καραϊβικής – ποτέ του δεν μου εκμυστηρεύτηκε που τα έβρισκε τα περιώνυμα «πούρα Αβάνας» παρά το ασφυκτικό εμπάργκο της Αμερικάνικης Κυβέρνησης πάνω στο νησί που ήταν και παραμένει η πατρίδα του Μαρξιστή Δόκτορα Φιντέλ Κάστρο…
Στην εποχή της αποβλακωτικά παθητικής τηλοψίας που βιώνουμε αναρωτιέμαι εάν θα ήταν λύτρωση αν ΟΛΟΙ οι Έλληνες παίρναμε το δίκανο και πυροβολούσαμε την ΤιΒι μας ουρλιάζοντας…«τη σκότωσα επειδή την αγαπούσα»;…
Ή μήπως η παρότρυνσή μου αυτή θα δικαίωνε την κρυφή υποσυνείδητη πρόφαση για να βγούμε μετά στην αγορά να προμηθευτούμε σύγχρονα ΤV σετ με επίπεδες οθόνες τύπου «Home Cinema με ήχο Surround» για να ξεφύγουμε από την πικρή μας μοναξιά;
Όποιος έτσι συλλογιέται, αφού ολοκληρώσει τη διαδικασία που συνιστά ο τίτλος μου, ας φροντίσει για την ολοκληρωμένη απόλαυση να ανάψει και ένα πούρο Αβάνας…
Κατασκευάζονται ΑΚΟΜΗ από χέρια φτωχών Κουβανών Σοσιαλιστών αλλά διατίθενται στον ελλαδικό χώρο σε τιμές σαφέστατα…καπιταλιστικές!..
του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Σε άλλες εποχές οι ΡΕΠΟΡΤΕΡ των εφημερίδων εντόπιζαν ένα θέμα, έψαχναν για ιδιαιτερότητές, ανακάλυπταν πτυχές κρυμμένες επιτήδεια και απεκάλυπταν σε εντυπωσιακά ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ τους πρωταγωνιστές, λεπτομέρειες ανατριχιαστικές ή και γαργαλιστικές δίνοντας στο αναγνωστικό κοινό υλικό για σχολιασμούς και ανάπτυξη επιχειρηματολογίας υπέρ και κατά!… Ήταν οι εποχές που, όπως τότε το αντιλαμβανόμασταν, η τεχνολογία καλπάζοντας βοηθούσε να γίνει ο «γύρος του κόσμου» με ασύλληπτες ταχύτητες με τη βοήθεια τέλεξ και τηλέγραφου μετουσιώνοντας το γνωστό αριστούργημα του Ιουλίου Βερν που απαιτούσε…ογδόντα μέρες να φαντάζει σαν γλυκό, αφελές παραμύθι για παιδιά.
Αλλά ο κόσμος άλλαξε αλλάξανε οι καιροί είναι όλα ψέματα κι ας φαίνονται για…αλήθεια, καθώς ήρθε η τηλεόραση και έφερε με ψηφιακή τεχνολογία σε «πραγματικό χρόνο» τα γεγονότα ως εικόνα μπροστά στα μάτια μας, ενώ την ίδια στιγμή στις «κορδέλες» κάτω από την εικόνα τρέχουν με λόγια οι καυτές ειδήσεις …Στον Κόσμο όλο, αλλά με ιδιαίτερη έμφαση στην Ελλάδα η Τηλεόραση πρώτη μας δίνει ανάγλυφα τα οικονομικά, πολιτικά, πολιτιστικά, ψυχοκοινωνικά δεδομένα που συνθέτουν το καθημερινό μας πλαίσιο αναφοράς.
Έρχεται καλπάζοντας ο... Σεπτέμβρης και σήμερα με τον Γιώργο Αυτιά και την Μάγδα Τσέγκου είπαμε την πρώτη ΚΑΛΗΜΕΡΑ, ο Γιώργος Οικονομέας και ο Δημήτρης Καμπουράκης από σήμερα αξιολογούν την Κοινωνία σε ώρα ΜEGA, ενώ οι Λυριτζής και Οικονόμου ξανά στην συχνότητα του SKY (έχοντας εγκαταλείψει τα αλώνια της ΝΕΤ στον Κώστα Αρβανίτη και την Ρίτσα Μπιζόγλη)… Ακολουθεί, οσονούπω, ο Γιώργος Παπαδάκης
Θα ακολουθήσουν με κάποιες αλλαγές τα «Πολιτιστικά» μεσημεριού και απομεσήμερου από τα κανάλια μας που όλα εκπέμπουν εντός και, με τη βοήθεια δορυφορικών συνδέσεων, εκτός ελλαδικών συνόρων, ακόμη «ΧΩΡΙΣ ΑΔΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ!!!»
Τυχαίο; ΔΕΝ…νομίζω!
Σε ότι αφορά τους ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ μας ή ΤιΒι είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού, η πασαρέλα, το παλκοσένικο του πόθου όπου αναδεικνύονται και πρωταγωνιστούν οι ίδιοι και οι ίδιες, Υπουργοί και Βουλευτές, και τώρα μέχρι Νοέμβρη υποψήφιοι Δήμαρχοι, Περιφερειάρχες, και Αντι-περιφερειάρχες “ad nauseam…”
Ο κ Παπανδρέου ανέστειλε, και πάλι, τον ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ (Ο κ Πάγκαλος δεν θέλει ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ και προτιμά όρους που συνάδουν με πλήρωση κενών λόγω συμμετοχής στις εκλογές Αυτοδιοίκησης) δίνοντας προτεραιότητα στα μπάνια του λαού και άφησε Υπουργούς, Υφυπουργούς και «ευελπιστούντες» Βουλευτές του να ψήνονται στην αγωνία…
Κύριοι Υπουργοί, Υφυπουργοί και…»ευελπιστούντες» Βουλευτές, θέλετε να ψυχανεμιστείτε που θα είσθε στο άμεσα προσεχές μέλλον;
Η συνταγή είναι απλή: πλησιάστε, παρακαλώ, τον τηλεοπτικό δέκτη του γραφείου ή του σπιτιού σας, σκύψτε μπροστά στην LCD ή την LED οθόνη και (MEGA, συγνώμη) κάντε ένα…ΖΝΤΟΥΠ!...
του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Ανησυχία της Ισλαμικής Διάσκεψης από την απόσυρση των νατοϊκών δυνάμεων από Αφγανιστάν.
Ο επικεφαλής του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης (OIC) δήλωσε σήμερα
ότι η οποιαδήποτε βιαστική απόσυρση των δυτικών στρατευμάτων από το
Αφγανιστάν θα μπορούσε να έχει ολέθριες συνέπειες...
«Δεν θα πρέπει να δημιουργήσουμε για μια ακόμη φορά ένα μετα-σοβιετικό παράδειγμα. Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί (σχετικά με την απόσυρση) και αυτό θα πρέπει να γίνει σε συμφωνία με το λαό του Αφγανιστάν και όλων των ενδιαφερομένων μερών», δήλωσε ο Ιχσανόγλου που συναντήθηκε με Πακιστανούς αξιωματούχους κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης του στη χώρα αυτή.
«Διαφορετικά, αυτό θα οδηγήσει σε έναν άλλο εμφύλιο πόλεμο και εμείς πρέπει να το αποφύγουμε αυτό», τόνισε τέλος ο κ. Ιχσάνογλου. Καθημερινή
Ματαιώθηκε η περιοδεία του Μπομπ Ντίλαν στην Ασία.
Μετά την άρνηση του... κινεζικού υπουργείου Πολιτισμού να του επιτρέψει να εμφανιστεί στη χώρα.
Η περιοδεία στην Ασία του διάσημου Αμερικανού καλλιτέχνη Μπομπ Ντίλαν ματαιώθηκε μετά την άρνηση του υπουργείου Πολιτισμού της Κίνας να του επιτρέψει να εμφανιστεί στη χώρα, αναφέρουν δημοσιεύματα του τύπου.
Οι διοργανωτές των συναυλιών του Ντίλαν είχαν προγραμματίσει να επεκτείνουν την περιοδεία του και πέραν της Ιαπωνίας με μια σειρά συναυλιών στο Χονγκ Κονγκ, το Πεκίνο, την Σαγκάη και την Ταϊβάν.
Ωστόσο τα σχεδία τους ανατράπηκαν από το υπουργείο Πολιτισμού, αξιωματούχοι του οποίου δεν επέτρεψαν τη διεξαγωγή των συναυλιών σε Πεκίνο και Σαγκάη. Καθημερινή
Μια Ιρανική ιστορία
H Ιρανή Νεγκάρ Αζιζμοραντί είναι 32 ετών και ασχολείται με τον κινηματογράφο. Μισεί το καθεστώς. Ζει προσωρινά στην Τουρκία, καθώς η αίτησή της για χορήγηση πολιτικού ασύλου εξετάζεται από μια υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών.
Στις 17 Ιουλίου του 2009, ενώ λάμβανε μέρος σε μια αντικυβερνητική διαδήλωση, άνδρες της ασφάλειας τη συνέλαβαν, έβαλαν το κεφάλι της σε έναν υπόνομο, άρπαξαν την τσάντα και τη φωτογραφική της μηχανή και της έσπασαν το χέρι. «Ήξερα ότι θα επέστρεφαν», είπε. Κατάφερε λοιπόν να ανανεώσει το διαβατήριό της και να πετάξει στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί αποφάσισε να ζητήσει άσυλο στη Βρετανία. Οι γονείς της της δάνεισαν χρήματα κι εκείνη πλήρωσε 10.000 δολάρια για ένα πλαστό ιταλικό
διαβατήριο, για να μεταβεί πρώτα στο Ναϊρόμπι, κι από εκεί στο Λονδίνο. Κι έτσι η Νεγκάρ πήγε στην Αφρική, πέρασε τέσσερις ημέρες στο Ναϊρόμπι και συνελήφθη στο αεροδρόμιο. Την απείλησαν ότι θα την εξέδιδαν στο Ιράν. «Όχι, θα με σκοτώσουν», τους είπε. Κι έτσι την έβαλαν σε ένα αεροπλάνο και την έστειλαν πίσω στην Κωνσταντινούπολη
μέσω Ντουμπάι. Στην Κωνσταντινούπολη την κράτησαν πέντε εβδομάδες. Και ο όρος για να αφεθεί ελεύθερη ήταν να μεταβεί στην κεντρική Τουρκία και να περιμένει το αποτέλεσμα της αίτησής της για χορήγηση ασύλου. Ναυτεμπορική Τρίτη 23 Μαρτίου 2010.
Σ. Αραβία: ΜΚΟ κάνει έκκληση για ακύρωση ποινής σε γυναίκα.
Η μη κυβερνητική οργάνωση Human Rights Watch κάλεσε χθες Τρίτη την κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας να ακυρώσει την ποινή φυλάκισης 18 μηνών και των 300 χτυπημάτων με μαστίγιο σε βάρος μιας γυναίκας που είχε κατηγορηθεί ότι προέβη σε καταγγελίες περί της παρενόχλησής της χωρίς να έχει άνδρα συνοδό.
Τα παραδοσιοκρατικά, αυστηρά φυλετικά και ισλαμικά ήθη περιορίζουν τις ελευθερίες κίνησης των γυναικών στο συντηρητικό βασίλειο. Στις γυναίκες απαγορεύεται να οδηγούν, ενώ αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο σύλληψης από τη θρησκευτική αστυνομία εάν κυκλοφορούν ασυνόδευτες. Καθημερινή
Ψυχρό κλίμα μεταξύ Aμερικής - Tουρκίας
Ρήξη στις σχέσεις των δύο χωρών, μετά το ψήφισμα της αμερικανικής Βουλής για τη γενοκτονία των Αρμενίων. Ιερή αγανάκτηση στην τουρκική ηγεσία και κραδασμούς στην τουρκική εξωτερική πολιτική προκάλεσε η αναγνώριση της αρμενικής γενοκτονίας
από την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων, την Πέμπτη το βράδυ, στις ΗΠΑ. Σε στιγμή ευαίσθητη για την κυβέρνηση Ερντογάν, που διέρχεται κρίσιμο στάδιο στην αντιπαράθεσή της με το στρατιωτικό - κεμαλικό κατεστημένο, η συμβολικής καταρχήν σημασίας αναγνώριση της γενοκτονίας από την Επιτροπή κρύβει έμμεσες προειδοποιήσεις, ίσως και μελλοντικές απειλές. Καθημερινή
Βαθαίνει η κρίση Ισραήλ-ΗΠΑ
Βίαια επεισόδια ξέσπασαν στην Ιερουσαλήμ, στον ανατολικό τομέα της πόλης, μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών καθώς βαθαίνει η κρίση ανάμεσα στο Ισραήλ και τις Ην.Πολιτείες για το ισραηλινό πρόγραμμα εποικισμού. ΝΕΑ
Συνεχίζεται η εκστρατεία για την ελληνική γλώσσα στην Αυστραλία
Η εκστρατεία για να συμπεριληφθεί η ελληνική γλώσσα στο Εθνικό Πρόγραμμα Διδασκαλίας, συνεχίζεται με αμείωτη ένταση σε ολόκληρη την Αυστραλία. Χιλιάδες ομογενείς έχουν υπογράψει το αίτημα, που κυκλοφορεί σε όλα τα κέντρα του Ελληνισμού και αναμένονται περισσότερες υπογραφές μέχρι το τέλος Απριλίου, όποτε λήγει η εκστρατεία συγκέντρωσης υπογραφών.
Εξάλλου δύο ομογενείς, μέλη του Κοινοβουλίου της Βικτωρίας, η υφυπουργός Πολεοδομίας, γερουσιαστής, Τζένη Μικάκου και ο «σκιώδης» υφυπουργός Πολυπολιτισμού και Υπηκοότητας, Νίκος Κότσιρας, με προσωπικές επιστολές τους προς την ομοσπονδιακή υπουργό Παιδείας, Τζούλια Γκίλαρντ, ζητούν να συμπεριληφθεί η ελληνική γλώσσα στο Εθνικό Πρόγραμμα Διδασκαλίας.
Οι ομογενείς πολιτικοί υπογραμμίζουν τη σημασία διδασκαλίας ξένων γλωσσών στην Αυστραλίας και προσθέτουν ότι η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας εξυπηρετεί και το εθνικό συμφέρον της Αυστραλίας. Καθημερινή
Ιστορική συνάντηση Ρωσίας - Πολωνίας
Οι Πρωθυπουργοί Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν και της Πολωνίας Ντόναλτ Τουσκ
συναντήθηκαν στο Κατύν της Δυτικής Ρωσίας για να τιμήσουν την μνήμη των 22000 Πολωνών Αξιωματικών που δολοφονήθηκαν με διαταγή του Στάλιν πριν από 70 χρόνια. Είναι η πρώτη φορά που Ρώσος Πρωθυπουργός παρευρίσκεται σε μια τέτοια τελετή...
Ο κος Πούτιν δεν πρόσφερε την απολογία του αλλά είπε ότι «ένα έγκλημα δεν μπορεί με κανένα τρόπο να δικαιολογηθεί..»
Σχόλιο: Μόνο το εν Ελλάδι σταλινικό αποκόμματου του Περισσού και η Θεία
Αλέκα εξακολουθούν να αρνούνται από ιδεολογική συγγένεια το Έγκλημα
του Στάλιν στο δάσος Κατύν..
Ιάσων
Τι θυμήθηκα! Άνοιξη του 1983. Από τηλεόραση, μόνο τα δυο κρατικά κανάλια της ΕΡΤ. Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου, Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, αρχιεπίσκοπος ο Σεραφείμ. Όλοι πεθαμένοι σήμερα.
Είναι Σάββατο βράδυ, και σε κάποιο από τα δύο κρατικά κανάλια της ΕΡΤ, προβάλλεται η ταινία του σκηνοθέτη Νίκου Αλευρά, ανιψιού του γνωστού βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Νίκου Αλευρά, με τίτλο: «Οι σφαίρες πέφτουν σαν το χαλάζι». Μερικά χρόνια αργότερα, ο σκηνοθέτης Νίκος Αλευράς, σκοτώνεται νεότατος σε τροχαίο στην εθνική οδό, καθ’ οδόν για τα γυρίσματα κάποιου ντοκιμαντέρ.
Το θυμάμαι χαρακτηριστικά, γιατί υπηρετούσα την στρατιωτική μου θητεία, και πέντε φίλοι, είχαμε κάτσει στο Κ.Ψ.Μ. για να δούμε την ταινία στην τηλεόραση. Ο Αλευράς στην ταινία του, είχε κάποιες αναφορές στη δικτατορία (νωπές ακόμα τότε οι αναμνήσεις από τον πολιτικό γύψο των συνταγματαρχών), και στη συνέχεια, παρουσίαζε μια …παράξενη σκηνή. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης, ένας τύπος με μακριά μαλλιά και γένια, ντυμένος ως βρέφος με πάνες και πιπίλα, να πιπιλίζει βυζαίνοντας το στήθος μιας θείας του με πλούσια τα ελέη! Και ξαφνικά, κόβεται το σήμα και στην τηλεόραση προβάλλονται «χιόνια». Η κατάσταση αυτή διαρκεί ίσως και δέκα ολόκληρα λεπτά. Έπειτα πέφτει η γνωστή κάρτα της τότε ΕΙΡΤ «ζητούμε συγνώμη για τη διακοπή». Όταν μετά από λίγο επανέρχεται το σήμα του σταθμού, η εκπομπή συνεχίζεται με κάτι άλλο.
Η ταινία του... Νίκου Αλευρά «Οι σφαίρες πέφτουν σαν το χαλάζι», κόβεται, κυριολεκτικά στον αέρα. Με εντολές υψηλά ιστάμενων προσώπων. Την επόμενη μέρα στις εφημερίδες γίνεται πανικός. Ποιος έδωσε εντολή και κόπηκε η ταινία κατά τη διάρκεια της προβολής της; Άλλοι έλεγαν για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, άλλοι για τον αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ. Άγνωστο τι είχε γίνει.
Όπως και να ’χει, ήταν μια στιγμή της κρατικής ελληνικής τηλεόρασης. 1983. 2010. Είκοσι χρόνια, ιδιωτική και «ελεύθερη τηλεόραση». Σήμερα, ποιος θα τολμούσε να κόψει μια ταινία στον αέρα; Το πιθανότερο, κανένας, αν και μια φορά υπήρξε παρέμβαση του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, ή τουλάχιστον της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, προς τον ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό STAR της Αθήνας. Όταν αυτό είχε ανακοινώσει στο πρόγραμμά του, την προβολή της ταινίας του Μάρτιν Σκορτσέζε «Τελευταίος πειρασμός» βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίου του Νίκου Καζαντζάκη, με τη δική του άποψη για τη ζωή του Ιησού Χριστού. Το ίδιο το κανάλι ποτέ δεν παραδέχθηκε την …ιερή άνωθεν επέμβαση. Την εν λόγω ταινία, κανένα τηλεοπτικό κανάλι στην Ελλάδα δεν τόλμησε, όμως, ποτέ να προβάλει! Όταν πριν από μερικά χρόνια αυτή κυκλοφόρησε σε DVD, την πουλούσαν χωρίς να την έχουν αναρτημένη στις προθήκες τους!
Σήμερα, η ιδιωτική «ελεύθερη» τηλεόραση, είκοσι χρόνια μετά το ξεκίνημά της, μπορεί να προβάλει οποιαδήποτε σαβούρα, χωρίς ν’ ανοίξει ρουθούνι! Κι αυτή η σαβούρα, να είναι και της μόδας, να φιγουράρει ως ο εθνικός μας πολιτισμός. Η ιδιωτική «ελεύθερη» τηλεόραση, μας έμαθε να βλέπουμε τα ριάλιτι και να παρακολουθούμε τη ζωή των άλλων από την κλειδαρότρυπα. Μας έμαθε να «ψηφίζουμε» στα ριάλιτι και να πιστεύουμε ότι συμμετέχουμε σε «δημοκρατικές διαδικασίες», ενώ στην πραγματικότητα εκθέτουμε τη ζωή και καταρρακώνουμε την αξιοπρέπεια συνανθρώπων μας.
Μας έμαθε να δεχόμαστε αυτό που έχει «ακροαματικότητα», πολλές φορές πλαστή, έστω κι αν είναι σαβούρα! Ενώ την ίδια ώρα, πολτοποιούμε προσωπικότητες και τις εξισώνουμε με το γελοίο, λες και έχουμε το δικαίωμα να διαγράφουμε την Ιστορία και τον πολιτισμό μας.
Η ιδιωτική «ελεύθερη» τηλεόραση, μας έχει εθίσει στο πορνό της Τζούλιας, χωρίς να αντιδρούμε καν। Έγινε καθημερινότητα η πορνεία και η μοντελοβίζιτα. Αλήθεια, θα ανοίγατε ποτέ την πόρτα να βάλετε στο σπίτι σας τον Ψινάκη; Ή την Τζούλια; Ή κάτι άλλους γελοίους τύπους και τύπισσες, που μόνο την παρακμή και το σαθρό προωθούν; Όχι βέβαια! Τώρα όμως, όποιος δεν το κάνει…
Θ.Πολ.
από το ΕΩΘΙΝΟΝ
Η μεταφορά κάποιων θεμελιωδών εννοιών της πολιτικής στο ποδόσφαιρο θεωρείται από μερικούς ως περισσότερο βλάσφημη πράξη από τη μεταφορά κάποιων κλασικών δημιουργημάτων της Έβδομης Τέχνης από τις γιγάντιες σινεμασκόπ κινηματογραφικές οθόνες στις μικρές τηλεοπτικές. Μεταφέροντας τα επικά δημιουργήματα του Χόλυγουντ σε τηλεοπτικούς δέκτες μπορεί να μειώνονται η αισθητική και η επιβλητικότητά τους αλλά σκαρφαλώνει σε απίστευτα ύψη ο αριθμός των τηλεθεατών που συμμετέχουν στην οπτική πανδαισία!…
Η γυμνή αλήθεια, όμως, σοκάρει όταν αναλογίζεται κανείς ότι στη χώρα της «φαιδρής πορτοκαλιάς» τελικά η πολιτική του ποδοσφαίρου θεωρείται από πολλούς εξίσου θελκτική, αλλά και διεστραμμένη, όσο και το…ποδόσφαιρο της πολιτικής!
Σήμερα θα σας θυμίσω ότι η ΡΕΑΛ Μαδρίτης είχε μαζέψει πριν μερικά χρόνια ΟΛΑ τα γνωστά αστέρια στην ενδεκάδα της στοχεύοντας στην κορυφή για το Ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό πάνθεον αλλά τα αποτελέσματα ήταν «μαύρη» απογοήτευση, καθότι, όπως γνωρίζουμε εμείς οι Έλληνες…
«Όπου λαλούν πολλά κοκόρια…»
Την περίπτωση, και το... «πάθημα» της ΡΕΑΛ Μαδρίτης μου έφερε στο νου στη μέση του φετινού χειμώνα το εξελισσόμενο πείραμα που αποτολμά ο ΣΚΑϊ μιμούμενος τον ΑΛΦΑ ο οποίος, όπως θυμάστε, πριν μερικά χρόνια είχε συγκεντρώσει στη μαρκίζα του ονόματα που δέσποζαν ως «τέρατα ιερά» σε προηγούμενες τηλεοπτικές σαιζόν στις μαρκίζες άλλων καναλιών του ελλαδικού τηλεοπτικού γίγνεσθαι…Χρηματοοικονομικά εκείνο το «πείραμα» του ΑΛΦΑ δεν απέδωσε τα αναμενόμενα και τα «μεγάλα αστέρια της TV» μετακόμισαν σε άλλες τηλεοπτικές στέγες…
Λέτε τις φετινές χειμερινές τηλεοπτικές μεταγραφές που ήδη ξεκίνησαν με Οικονόμου, Λυριτζή, Τσαπανίδου να υπαγορεύει η ιδιομορφία της ερχόμενης σαιζόν όπου θα ξετυλιχθεί η πολιτική ιλαροτραγωδία της προεκλογικής περιόδου για εκλογές «αρχόντων» Α΄και Β΄βαθμού τοπικής αυτοδιοίκησης τον Νοέμβριο (με ψήφους ελληνοποιηθέντων…μεταναστών;)
Να υποθέσουμε λοιπόν ότι σε αυτήν την αιτιολογία στηρίζεται η προσπάθεια του ΣΚΑΪ να χτίσει μια «πλατφόρμα αστέρων», ή πολύ πεζά πρόκειται για μια αντιγραφή της τακτικής των ΠΑΕ στις ποδοσφαιρικές μεταγραφές χειμώνα; Εάν πετύχει το πείραμα, που δοκιμάζει στη μέση μιας πολύ δύσκολης και για την Οικονομία και για την ελληνική TV συγκυρία ο ΣΚΑΪ θα γράψει ιστορία στο σύγχρονο ελληνικό τηλεοπτικό μάνατζμεντ.
Εάν αποτύχει;
Είπαμε, τι ΡΕΑΛ τι ΑΛΦΑ, τι ΣΚΑΪ:
«Όπου λαλούν πολλά κοκόρια…»
Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Ο κιμάς κόπτεται πάντα παρουσία του πελάτη. Και τον κόβει αυτός που μέχρι πριν από λίγο, πασπάτευε το κρέας, εκθειάζοντας τα προτερήματα και την φρεσκάδα του. Η Ελένη Μενεγάκη, απλά, πολύ απλά, περνάει από την μιντιακή μηχανή του κιμά που υπηρέτησε. Ο πελάτης, (ναι για πελάτη πρόκειται και όχι για πολίτη), ατάραχος, θα παρακολουθήσει όλη την διαδικασία που μετατρέπει το σφάγειο σε γεύμα. Της αξίζει; Σε κανέναν άνθρωπο δεν αξίζει. Αλλά έχει σημασία να μην θεωρείς πρώτα εσύ τον εαυτό σου κρέας.
Παρακολουθώ με αηδία, τον στρατό με τις θηλυκές και αρσενικές Κατίνες που συναγωνίζονται στο ποιος θα παραθέσει στο κοινό, τις περισσότερες λεπτομέρειες από την προσωπική ζωή ενός ανθρώπου. Οι ίδιοι που εκλιπαρούσαν πριν από λίγες μέρες για μια της ματιά, ένα νεύμα συμπάθειας, ένα υπονοούμενο χαμόγελου που θα τους τοποθετούσε στο πάνελ των γνωστών της.
Ξαφνικά ανακάλυψαν τις... ατέλειες στην ζωή (και σε λίγο στο σώμα να είσαστε βέβαιοι) της ωραίας Ελένης. Εντόπισαν την κυτταρίτιδα των προσωπικών της στιγμών. Τα ψωμάκια που χαλάνε την εικόνα της ιδανικής οικογένειας. Σε λίγο δυστυχώς τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα. Όταν η Ελένη θα πέσει από τον θρόνο της, θα την σχολιάζουν σαν μια παλιά αντανάκλαση κάποιας βαφής μαλλιών, σαν απορία για τον «λούτσο», σαν υπερτιμημένη πρωινατζού. Αυτοί ακριβώς που την υπερτίμησαν και προσπαθούσαν να πείσουν πως η λάμψη απ το χαμόγελό της είναι η λάμψη της ζωής και της ευτυχίας.
Χώνουν τα χέρια τους στον κιμά και πλάθουν αηδιαστική τροφή στο σχήμα που επιθυμεί και έχει άχτι ο καθένας. Με το κανιβαλισμένο σώμα μιας τηλεπερσόνας την οποία είχαν ανακηρύξει βασίλισσα.Και έτσι μπορούν να πουν πως το γεύμα τους ήταν βασιλικό.
Ένας γνωστός (κακομοίρης) εκστόμισε χτες «την λυπάμαι με αυτά που περνάει». Και μια φίλη του απάντησε «δεν νομίζω πως είσαι σε θέση να λυπηθείς την Ελένη με 10 σπίτια, εκατομμύρια στην τράπεζα και μια ζωή που της δίνει ό,τι θέλει». Μια άλλη φίλη με μεγάλη ειλικρίνεια είπε: «την μισώ. Γιατί φρόντισε να δημιουργήσει το παραμύθι πως όποια δεν είναι όπως αυτή, απροβλημάτιστη, ανέμελη, χωρίς ενδιαφέρον για τίποτα, λαμπερή , με λεφτά και οικογένεια ύποπτα αρμονική, δεν αξίζει να υπάρχει».
Η τηλεόραση είναι σκληρή. Και αυτοί που σε αποθεώνουν επίσης. Και είναι καλό αυτό που έχεις να προσφέρεις να μην είναι κρέας και μόνο. Γιατί κάποια στιγμή θα σε κάνουν κιμά. Τι θα ήταν άραγε η Ελένη αν δεν ήταν μια λάμψη στην τηλεόραση; Η Ελένη δεν είναι μια πρωινατζού. Μια δουλειά, την οποία κάνει καλά και ευχάριστα. Είναι η απενοχοποίηση της άγνοιας και η εξιδανίκευση της ελαφρότητας. Είναι δηλαδή ένα πρότυπο που μαθηματικά κατασκευάζει κοινό έτοιμο να την κατασπαράξει. Η Ελένη είναι (όπως και όλοι) οι επιλογές της. Το ανοιχτό μπούστο, τα σεξουαλικά υπονοούμενα, η επιτηδευμένη αφέλεια, η προσπάθεια ταύτισης της ευτυχίας με το δεν σκοτίζομαι. Ελάχιστη σημασία έχει αν έτσι είναι ή αν παίζει ένα ρόλο που απλώς της αποφέρει χρήματα. Δημιουργεί τη δημόσια εικόνα της.
Με το γάμο της σε ζωντανή σύνδεση, τις βαφτίσεις των παιδιών της να αξιολογούνται σε νούμερα AGB, με τα μπάνια της όχι σε νησιά αλλά σε εξώφυλλα. Μοιραία ο χωρισμός της θα είναι σε εθνική μετάδοση. Δυστυχώς γι αυτήν. Πιο πολύ όμως λυπάμαι, όλα αυτά τα κορίτσια που πρόλαβαν να κάνουν πρότυπο ζωής και ευτυχίας την Ελένη, χωρίς να έχουν ούτε τα πλούτη, ούτε την άνεσή της . Που λάτρεψαν την εξιδανικευμένη εικόνα της. Αντιγράφοντας απλώς τη βαφή μαλλιών, τα νιαουρίσματα και το «δεν καταλαβαίνω» της. Λυπάμαι όλους αυτούς που πίστεψαν πως η καλή οικογένεια είναι κάτι σαν διαφήμιση Βιτάμ, όπου όλοι ξυπνάνε καλά, δουλεύουν ελάχιστα, δεν έχουν προβλήματα και είναι νομοτελειακά αγαπημένοι. Αυτούς ειλικρινά λυπάμαι, περισσότερο απ την Ελένη. Που δεν μπορούν να καταλάβουν πως συνήθως έγχρωμη τηλεόραση σημαίνει και ασπρόμαυρη ζωή.
Κώστας Βαξεβάνης στο κουτί της Πανδώρας
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
