Ντρέπομαι να ζητήσω από τους γονείς μου λεφτά για το εισιτήριο του λεωφορείου!

Έχετε αναρωτηθεί πώς νιώθει ένας 19χρονος που έχει στοιχειωδώς τσίπα, στην Ελλάδα του σήμερα;

Είμαι 19 χρονών και τους τελευταίους μήνες κάθε πρωί που ξυπνάω αισθάνομαι σαν ξοφλημένος που το μόνο που μπορώ να ελπίζω είναι να μου δώσουν μία… σύνταξη για να ζήσω!...

Όχι γιατί είμαι τεμπέλης, κάθε άλλο....

Είχα τόση όρεξη να σπουδάσω, να προσπαθήσω και να διεκδικήσω τα όνειρά μου… Αλλά όλα αυτά last year!

Έδωσα πανελλαδικές εξετάσεις φέτος και πέρασα στο Μαθηματικό του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Μα δεν μπορώ να χαρώ την επιτυχία μου, γιατί...

Μια αστραπή η ζωή μας...

Μεγάλος αφορισμός του Νίκου Καζαντζάκη που μου'ρχεται στο νου από την Β και τον Μ που δεν είναι πια μαζί...

Είναι νέοι. Νομίζουν πως έχουν όλο το χρόνο με το μέρος τους. Διεκδικούν το απόλυτο, δεν ορίζονται απ το να αρκούνται, δεν έχουν προπονηθεί στο να μοιράζονται. Και είναι κρίμα. Μικρότεροι αρκετά από μένα, ερωτεύτηκαν, έζησαν μαζί, έτσι σαν αστείο, ένα βράδυ χώρισαν και τώρα πονάνε χώρια, με φίλους να τους χαϊδεύουμε τα χέρια και να λέμε θα περάσει. Οι βόλτες τους δεν έχουν μεγάλη σημασία, οι νύχτες τους είναι ατέλειωτες, η μοναξιά τους γίνεται κέλυφος και η παρέα υπάρχει σαν θόρυβος.

Αλλά και μαζί πάλι να είναι δεν προσπαθούν, δεν υποχωρούν, δεν μπορούν. Τσάμπα τα τηλεφωνά μας, στο βρόντο οι μεσολαβήσεις μας, στο τόπο οι παρακινήσεις μας να κουνηθούν, να...

Ιδού οι αυτουργοί

Η νέα γενιά της ελληνικής κρίσης, η γενιά που θα καταχωριστεί στην ιστορία ως η πρώτη γενιά που έζησε χειρότερα όχι μόνο από την προηγούμενη, αλλά και από αρκετές ακόμα που προηγήθηκαν.

Μια «φουρνιά», όπως αναφέρει το περιοδικό «Επίκαιρα», νέων παιδιών, αγοριών και κοριτσιών, που είναι εγκλωβισμένη σ’ ένα στοιχειωμένο παρόν και σ’ ένα ακόμα πιο αβέβαιο μέλλον, που αναρωτιέται ποιες ευθύνες πληρώνει και...

Γίνε κι εσύ αγρότης… Η μεγάλη απόφαση ή μεγάλη απάτη

Το τελευταίο διάστημα αυξάνονται τα κρούσματα παρότρυνσης των νέων Ελλήνων να ασχοληθούν με την αγροτική οικονομία και να στραφούν στην αγροτική ζωή. Ολοένα και περισσότερο βλέπουμε τηλεοπτικές εκπομπές, όπου εμφανίζονται περιχαρείς νέοι που ανακοινώνουν την απόφασή τους για «επιστροφή στην φύση» και την «ενεργοποίησή» τους σε αγροτικού τύπου οικονομικές δραστηριότητες.

Μακρύς ο κατάλογος των προς απασχόληση εργασιών, στον οποίο η σαλιγκαροτροφία, οι βιολογικές καλλιέργειες και οι δενδροκαλλιέργειες κατέχουν τις πρώτες θέσεις. Η εικόνες που βομβαρδίζουν τους «ενδιαφερόμενους», είναι ειδυλλιακές. Τα ποσά που αναφέρονται «κολάζουν» και τους πλέον οκνηρούς. Η…

Απαισιοδοξία και φόβος στους νέους για το μέλλον τους!

Σε άλλους καιρούς θα ήταν μια χωρίς νόημα ερώτηση. Γιατί περισσότερο από οτιδήποτε άλλο η νέα γενιά παραπέμπει στο μέλλον, είναι το μέλλον. Αλλά για τους σημερινούς νέους το μέλλον προβλέπεται να έχει πολλή ξηρασία και η – όπως αποδείχθηκε επίπλαστη – ευημερία και η αισιοδοξία προηγούμενων δεκαετιών έχουν δώσει τη θέση τους στην οργή και στην απελπισία.

Στη δημοσκόπηση της Κάπα Research για «Το Βήμα» στην ερώτηση «Ποια από τις παρακάτω λέξεις εκφράζει καλύτερα την ψυχολογία σας αυτή την εποχή;» μόνο το 1,1% των ερωτηθέντων νέων απαντά «χαρά», την «ελπίδα» επιλέγει το...

Φτωχοί και καταθλιπτικοί οι νέοι στην Ελλάδα

Δυστυχώς η οικονομική κρίση έχει φέρει μεγάλες ανατροπές στα παιδιά μας τα οποία από την εποχή της ευημερίας ή έστω της άνετης ζωής βρίσκονται αντιμέτωπα με πολύ δύσκολες καταστάσεις και μια αφόρητη πίεση που δέχονται καθώς βλέπουν τους γονείς τους να χτυπιούνται αλύπητα από την ανέχεια.

Τα στοιχεία της Ελληνικής Εταιρίας Κοινωνικής Παιδιατρικής και Προαγωγής της Υγείας είναι συγκλονιστικά:

Το 29% των κοριτσιών και το 13% των αγοριών μπορούν να παρουσιάσουν καταθλιπτικό συναίσθημα, που μπορεί να οδηγήσει σε αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές, όπως απόπειρα αυτοκτονίας, κατάχρηση ουσιών και...

Ζητείται Έλληνας κηπουρός στα Τίρανα...

Μας πέρασε και η Αλβανία στην ανταγωνιστικότητα. Δεν συζητάμε για Μποτσουάνα και άλλες αφρικανικές υπερδυνάμεις. Αλλά για την Αλβανία και την πΓΔΜ! Προσωπικά δεν έχω κάτι με τους ανθρώπους και τους εύχομαι ολόψυχα κάθε επιτυχία. Την συνέχεια, όμως, την αντιλαμβάνεστε. Το βλέπω ήδη! Μικρή αγγελία: «Ζητείται κηπουρός για κήπο 400 τ.μ. στα Τίρανα, κατά προτίμηση Έλληνας. Παραμονή και σίτιση δωρεάν».

Αξίζει τιμή και δόξα σε όλους αυτούς τους Έλληνες που κατάφεραν με τη σοφή τους διακυβέρνηση να κάνουν πράξη την...

Χαμένοι στην απελπισία...

Τι κέφι μπορεί να έχει ένας νέος άνθρωπος όταν του λένε από παντού πως, με τα σημερινά δεδομένα,
δεν μπορεί να ελπίζει ούτε ότι θα είναι σε θέση να δημιουργήσει ένα αξιοπρεπές σπιτικό,ούτε ότι θα μπορέσει να μεγαλώσει παιδιά «χωρίς να τους λείψει τίποτα», ούτε ότι θα μπορέσει να ανέβει στη σκάλα της κοινωνικής ιεραρχίας, αλλάζοντας εισοδηματική τάξη, ούτε ότι θα καταφέρει να πραγματώσει τα άλλα όνειρά του..

Μια ολόκληρη γενιά βρίσκεται στα όρια της απελπισίας. Μπορεί κιόλας να τα έχει ξεπεράσει. Αν και αναφέρομαι στο...

Οι φωνές που δεν ακούγονται…

Εικάζω ότι οι ιστορικοί του µέλλοντος θα µετονοµάσουν το διήµερο 15-17 Ιουνίου 2011 «το 48ωρο µιας ανείπωτης γελοιότητας»! Οι λόγοι ευκρινείς και τα ευκόλως εννοούµενα – πάντα διακριτικά – παραλείπονται... Κι επειδή τα... λόγια είναι περιττά την ώρα που χωρίζουνε (οι δυο συγκάτοικοι στο Χάρβαρντ), επιτρέψτε µου σήµερα, αντί να γράψω εγώ, να δώσω το βήµα στους «ανθρώπους χωρίς βήµα»... Να προτάξω, µε άλλα λόγια, τις φωνές που δεν ακούγονται... Και να µοιραστώ µαζί σας το περιεχόµενο δύο emails που έλαβα από δύο νέες κοπέλες αργά το βράδυ της Τετάρτης µετά το... διάγγελµα να τοπω; του Πρωθυπουργού:

Η πρώτη είναι 29 χρονών, άνεργη – κλασικά – πτυχιούχος µε διδακτορικό... Και µου γράφει:

Μη διαβάσετε το κείμενο που ακολουθεί... δεν έχει "δράκο"

Μη με διαβάσετε σήμερα. Το κείμενο αυτό δεν έχει «κρίση», δεν έχει «spreads», «μειώσεις», «Siemens», ούτε έναν Πάγκαλο ή έστω έναν Στρος Καν, κάτι σοβαρό, επίκαιρο. ή μάλλον πρόσκαιρο.

Μη διαβάσετε αυτό το κείμενο. Μη δώσετε σημασία. Γιατί έτσι κι αλλιώς ελάχιστοι είναι εκείνοι που δίνουν σημασία στα παιδιά. Δεν έχω τα κέφια μου όταν συνειδητοποιώ πως δεν μπαίνουμε καν στον κόπο να φτιάξουμε τηλεοπτικές εκπομπές για παιδιά.

Γιατί η Ελλάδα – έχει κι αυτό το προνόμιο- είναι η...

Η βαριά φτερούγα της οικογένειας

Παραμονή Πρωτοχρονιάς συζητούσα με δύο εξαίρετους νέους, τέλος πάντων νεότερους μου, ο ένας κοντά στα 30, ο άλλος κοντά στα 40. Συζητούσαμε σαν φίλοι, πολιτισμένοι και αλληλοεκτιμώμενοι, ανταλλάσσαμε ροκιές και κοπλιμέντα, δίναμε έναν τόνο εορταστικό και φιλάλληλο σε μια χρονιά που ανέτελλε σκυθρωπή όσο να ‘ναι. Και ανακάλυπτα με ευχάριστη έκπληξη ότι, παρ’ όλη την πνευματική έλξη, δεν μοιραζόμασταν τα ίδια στερεότυπα.

Το σημαντικότερο στερεότυπο, γύρω από το...

Νέοι, δώστε τόπο στα ...γεράματα!

Τετάρτη 6 Οκτωβρίου γιορτάστηκε η ημέρα της «τρίτης ηλικίας» (αυτής που με ποιητική διάθεση χαρακτηρίζουμε και ως «χρυσή ηλικία») καθώς από το 1990 ο ΟΗΕ καθιέρωσε τη συγκεκριμένη ημερομηνία για τον εορτασμό.
Με ευχές για καλό Σαββατοκύριακο θα μου επιτρέψετε στη σημερινή μου blog-άποψη να αναφερθώ στο θέμα με έντονη χιουμοριστική διάθεση.

Από καθαρά ψυχολογική και κοινωνιολογική άποψη ήταν προφητικός ο λαϊκός μας τροβαδούρος όταν, ίσως και για αρκετά προσωπικούς λόγους, τραγουδώντας διακήρυσσε ότι «ο πενηντάρης είναι ο νέος της εποχής...»

Οι Έλληνες ζούμε 20 έως 40 χρόνια περισσότερα από όσα ζούσαμε στις αρχές του αιώνα αλλά η νοοτροπία που μας διακατέχει μοιάζει να εξαντλείται στην άποψη ότι η ζωή μας σταματά στα 60 ή τα 65 μαζί με την συνταξιοδότησή μας. Ολάκερο το κοινωνικό σύστημά μας ήταν δομημένο πάνω στην άποψη ότι με τη συνταξιοδότηση έρχεται και το τέλος της ενεργού συμμετοχής μας στα κοινά και στη ζωή, ενώ είναι σκέτο λάθος αυτή η αντίληψη.

Αυτή, φυσικά, την αντίληψη έρχονται να... διορθώσουν σε μια από κοινού φιλότιμη προσπάθεια «τρόικα», Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ο κ Γιώργος Παπακωνσταντίνου που βρήκαν πρόσφορο και γόνιμο έδαφος στα άτομα τρίτης ηλικίας (και τους ενεργούς Δημόσιους υπαλλήλους) όπου ευδοκιμούν οι περικοπές συντάξεων και αφαίμαξης εισοδημάτων και μαζί φορομπηχτικές κοινωνικές πολιτικές!..

Διαφημιστές και οικονομολόγοι επικεντρώνουν μονίμως την προσοχή τους στον “οικονομικά ενεργό” πληθυσμό πράγμα που σημαίνει ότι οι περισσότεροι αποδεχόμαστε μοιρολατρικά την περιθωριοποίησή μας ως 50ρηδες ή 60ρηδες ενώ η ζωή συνεχίζεται με ικανοποιητική ποιότητα για τους 70ρηδες και οι προοπτικές είναι ευνοϊκές ακόμη και για κάποιους «ρωμαλέους» 80ρηδες!

Στις αρχές του αιώνα μας ο μέσος όρος ζωής για τους περισσότερους Ευρωπαίους και Αμερικανούς ήταν περίπου 47 χρόνια ενώ σήμερα έχει ξεπεράσει τα 77 για τους άνδρες και για τις γυναίκες τα 83 χρόνια ζωής. Με άλλα λόγια επιμηκύνθηκε πλέον η ζωή μας κατά 30 περίπου χρόνια και σημειώθηκε μία αναστροφή στην πληθυσμιακή πυραμίδα όπου τα μεγαλύτερα ποσοστά συμμετοχής στην δημογραφική εικόνα των λαών του Δυτικού κόσμου μοιάζει να είναι για άτομα άνω των 55 χρόνων και όχι κάτω των 30 χρόνων όπως συνέβαινε παλιότερα.

Στην Αμερική, τη Μέκκα κάθε παράδοξου και πρωτοποριακού, 70ρηδες και 80ρηδες δημοσιεύουν βιβλία και 60ρηδες μεγαλουργούν σε καριέρες που νωρίτερα φάνταζαν για αυτούς ως «όνειρα θερινής νυκτός».

Οι Έλληνες χαριτολογώντας για τις δυσκολίες της ζωής λέγαμε ανέκαθεν ότι «τα πρώτα είκοσι χρόνια είναι δύσκολα, μετά όλα τα συνηθίζει κανείς...»
Ίσως η ορθή ψυχοκοινωνική αντιμετώπιση της νέας αυτής ιατρικής και κοινωνιολογικής πραγματικότητας της δημογραφικής επιμήκυνσης της ζωής μας να συνίσταται σε αυτό που θα πρέπει να λέμε εφεξής «τα πρώτα 40 χρόνια τα πέρασα όπως τα πέρασα, αλλά τα επόμενα 40 θέλω να αλλάξω και να κάνω πράγματα που δεν τόλμησα νωρίτερα ίσως δεσμευμένος από ψυχοκοινωνικές αναστολές και αισθήματα ενός στείρου καθωσπρεπισμού...”

Νέοι, παραδεχθείτε το λοιπόν και, επί τέλους, δώστε...
Τόπο στα...γεράματα!

του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Η νέα γενιά μπροστά στο αδιέξοδο…

Έχει γίνει πια φανερό ότι η οικονομική κατάσταση της χώρας έχει φτάσει στον πάτο. Πως φτάσαμε στον πάτο; Η οικονομική πολιτική των δεκαετιών του ΄80 και του ΄90 έφερε την χώρα μας στα σημερινά αδιέξοδα. Η λεγόμενη γενιά του ΄74 είναι αυτή που τα σάρωσε όλα. Δεν άφησαν τίποτα όρθιο! Κατασπατάλησαν τον πλούτο της χώρας, με αλόγιστες σπατάλες και επιδοτήσεις.

Η πλειονότητα των επενδύσεων δεν είχαν αναπτυξιακό χαρακτήρα και όλα γίνονταν στα πλαίσια κομματικών σκοπιμοτήτων. Η ποιότητα ζωής όλων των Ελλήνων πολιτών χειροτέρευσε, ειδικά των κατοίκων της Αττικής, που αποτελεί τον πολυπληθέστερο νομό της χώρας. Δεν υπήρξε καμία μελέτη για την επέκταση του οικιστικού ιστού της Αττικής.

Η αλόγιστη τσιμεντοποίηση των πάντων επέφερε δραματική μείωση του επιπέδου ζωής. Οι χώροι πρασίνου μειώθηκαν δραστικά και όλες οι γειτονιές γέμισαν με τεράστια τσιμεντένια κουτιά, αυτοκίνητα και κάδους απορριμμάτων. Η ελπίδα που γέννησαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες για άμβλυνση πολλών προβλημάτων της καθημερινότητας ήταν μάταιη.

Όσοι όμως δραστηριοποιήθηκαν τις... δεκαετίες αυτές απέκτησαν σημαντικά κέρδη. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της χώρας ήταν (και είναι ακόμα) ανύπαρκτοι, οπότε το μαύρο χρήμα κυκλοφορούσε συνεχώς και πολλαπλασιαζόταν. Η γενιά του ΄50 και του ΄60, οι οποίοι είχαν ζήσει πραγματικά δύσκολες στιγμές, όπως φτώχεια και πείνα, διψούσαν για χρήμα και κέρδος, ανεξαρτήτως κόστους.

Η σημερινή λοιπόν κρίση, δεν τους αγγίζει και τόσο. Δεδομένου ότι όλοι αυτοί είναι πλέον γύρω στα 60 και έχουν κάνει το κουμάντο για το μέλλον τους. Οι περισσότεροι έχουν το δικό τους σπίτι και εξοχικό, κάνουν αρκετά ταξίδια στο εσωτερικό της χώρας για αναψυχή και διαθέτουν, τουλάχιστον, ένα μεσαίου κυβισμού αυτοκίνητο.

Τα δύσκολα είναι για την γενιά του ΄80!!!! Αυτοί που τώρα γύρω στα 30, προσπαθούν να μπουν με αξιώσεις στην εργασιακή ζωή της χώρας. Πολλοί εξ αυτών με μεταπτυχιακά και σπουδές αξιοζήλευτες, ψάχνουν να βρουν εργασία αντάξια των προσδοκιών τους. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο, που πολλοί εξ αυτών μετά τις σπουδές τους στο εξωτερικό, προσπαθούν αν βρουν εργασία εκτός Ελλάδος. Γνωρίζουν τον εργασιακό μεσαίωνα της χώρας τους και την έλλειψη ανταγωνιστικών θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα (μην μιλήσουμε για τον δημόσιο..).

Λύση σίγουρα υπάρχει, ωστόσο θα πρέπει ο καθένας να πάρει τις δικές του αποφάσεις. Να σταθμίσει τις επιλογές του και τις δυνατότητές του, έτσι ώστε να λάβει την πιο σωστή απόφαση. Το σίγουρο πάντως είναι ότι θα πρέπει να ξεκολλήσουν από τις καφετέριες, στις οποίες συχνάζουν πίνοντας φρέντο και διαβάζοντας αθλητικές εφημερίδες, Θα πρέπει να γίνουν πιο δραστήριοι συμμετέχοντας σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής, πολικής και οικονομικής ζωής της χώρας.

Η γνώση είναι δύναμη και σε συνδυασμό με την ισχύ των ηλεκτρονικών μέσων, μακάρι να κινητοποιήσει μία γενιά, η οποία ξεκινάει από τον πάτο. Το σίγουρο είναι ότι έχει καλύτερα ‘όπλα’ από τις προηγούμενες γενιές. Κάθε κρίση επιφυλάσσει μία νέα αλλαγή, ίδωμεν…
από το udemand