Ανοιχτή επιστολή προς τον Ελληνικό λαό

Αγαπητοί Έλληνες φίλοι

«Όποιος θέτει σε ένα λαό δίλημμα μεταξύ οικονομικής βοήθειας και εθνικής αξιοπρέπειας αγνοεί βασικά ιστορικά διδάγματα». Διπλωματική στη διατύπωση, αλλά σαφής επί της ουσίας η αντίδραση του υπουργού Οικονομικών, Ευ. Βενιζέλου. Ως βουλευτής του γερμανικού κοινοβουλίου και αναπληρωτής πρόεδρος της Ελληνογερμανικής κοινοβουλευτικής ομάδας τον ευχαριστώ γι’ αυτήν τη συνετή απάντηση σε μεμονωμένες γερμανικές διεκδικήσεις περί Ευρωπαίου επιτρόπου στην Ελλάδα. H συνταγματικά κατοχυρωμένη αναγνώριση του...

Ξημέρωσε νύχτα

Είμαι στα 37 μου.

Δουλεύω απ' τα 16 μου.

Στην Αθήνα ζω απ' τα 24 μου.

Δε θυμάμαι εποχή που να 'χω μείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα άνεργη. Θυμάμαι πολλές εποχές που βρέθηκα να κάνω δυο δουλειές ταυτόχρονα. Τα τελευταία οκτώ χρόνια για παράδειγμα. Θυμάμαι εποχές που τα πράγματα ήταν καλά, κι άλλες που ήταν δύσκολα και στριμωγμένα. Ποτέ μου όμως, ούτε στις πιο άγριες "πείνες" των φοιτητικών μου χρόνων, δε βρέθηκα στην κατάσταση που είμαι τώρα.

Δεκατρία χρόνια σ' αυτή την πόλη, δούλεψα, μόχθησα, στάθηκα στα πόδια μου, αλλά τώρα πια παράδωσα τα όπλα.

Είμαι δέκα μήνες άνεργη. Γνωρίζοντας από νωρίτερα πως θα...

Οι φωνές που δεν ακούγονται…

Εικάζω ότι οι ιστορικοί του µέλλοντος θα µετονοµάσουν το διήµερο 15-17 Ιουνίου 2011 «το 48ωρο µιας ανείπωτης γελοιότητας»! Οι λόγοι ευκρινείς και τα ευκόλως εννοούµενα – πάντα διακριτικά – παραλείπονται... Κι επειδή τα... λόγια είναι περιττά την ώρα που χωρίζουνε (οι δυο συγκάτοικοι στο Χάρβαρντ), επιτρέψτε µου σήµερα, αντί να γράψω εγώ, να δώσω το βήµα στους «ανθρώπους χωρίς βήµα»... Να προτάξω, µε άλλα λόγια, τις φωνές που δεν ακούγονται... Και να µοιραστώ µαζί σας το περιεχόµενο δύο emails που έλαβα από δύο νέες κοπέλες αργά το βράδυ της Τετάρτης µετά το... διάγγελµα να τοπω; του Πρωθυπουργού:

Η πρώτη είναι 29 χρονών, άνεργη – κλασικά – πτυχιούχος µε διδακτορικό... Και µου γράφει:

Κουράγιο Έλληνες… κουράγιο…

Υπάρχουν δημοσιογράφοι που έχουν χάσει τον έλεγχο της παραπληροφόρησης…

Άλλες φορές εσκεμμένα και άλλες φορές επειδή το μυαλό τους φτάνει μέχρι ένα σημείο και μετά σκοτεινιάζουν τα πάντα…

Το βασικό ζήτημα είναι όμως ότι οι δημοσιογράφοι εδώ και πάρα πολλά χρόνια δημιουργούν και συνειδήσεις αλλά και άποψη…

Είναι κλασική περίπτωση «καφενείου» να συζητάνε παρέες και να λένε «Ρε συ ο τάδε δημοσιογράφος είπε αυτό… Η σε εκείνο το κανάλι άκουσα αυτό…»

Υπάρχει όμως πλέον θέμα δημοκρατίας όταν συμβαίνει δημοσιογράφος να χειραγωγεί σκέψεις…

Γιατί αν το δικό του μυαλό φτάνει μέχρι ενός σημείου ταυτόχρονα υπάρχουν και πολλοί από τους τηλεθεατές η ακροατές που το μυαλό τους φτάνει μέχρι ενός σημείου...

Ατιμωρησίας το... ανάγνωσμα!

Ψάξτε για ιστορία, πολιτισμό, κλίμα, φυσικές καλλονές, φιλότιμο, μπέσα και κυμπαριλίκι και εάν βρείτε μια άλλη χώρα και έναν Λαό που να ξεπερνά την Ελλάδα και τους Έλληνες σας παρακαλώ να μου το πείτε…

Μη σπεύσετε να με κατηγορήσετε για Εθνοκεντρισμό (ως γιος προσφύγων - Πόντιου πατέρα και θρακιώτισας Μικρασιάτισας μητέρας – και ξενιτεμένος από τα 18 μου, το παραδέχομαι και σας προλαβαίνω…)

Ψάξτε για ανεύθυνους πολιτικούς, καταχραστές...

Θέλουν να μας κάνουν τρόφιμους ενός οικουμενικού πανδοχείου

«Είμαστε ένας λαός, με παλικαρίσια ψυχή, που κράτησε τα βαθιά κοιτάσματα της μνήμης του σε καιρούς ακμής και σε αιώνες διωγμών και άδειων λόγων. Τώρα που ο τριγυρινός μας κόσμος μοιάζει να θέλει να μας κάνει τρόφιμους ενός οικουμενικού πανδοχείου, θα την απαρνηθούμε άραγε αυτή τη μνήμη;

Θα το παραδεχτούμε τάχα να...