Στα πρόθυρα μίας καλοσχεδιασμένης εθνικής καταστροφής

Δημοσκοπήσεις πάνε κι έρχονται. Κόμματα, ηγέτες, ηγετίσκοι και υποψήφιοι βουλευτές «μπαινοβγαίνουν» στην υπό ανάδειξη νέα Βουλή.

Και αυτή η κωμωδία θα συνεχιστεί μέχρι να κλείσει ο πρώτος κύκλος της πολιτικής φαυλότητας με τις εκλογές της 6ης Μαΐου, για να παραχωρήσει τη θέση της στην πραγματική τραγωδία με θλιβερό κομπάρσο το μετεκλογικό πολιτικό σκηνικό και αποκλειστικό θύμα την Ελληνική κοινωνία.

Το πολιτικό σύστημα καταρρέει στο σύνολό του, και αυτή η διαπίστωση αφορά στο σύνολο των επιμέρους του πρωταγωνιστών, πέρα και ανεξάρτητα από την πολιτική και ιδεολογική τους ταυτότητα, πέρα και ανεξάρτητα από τα πιθανολογούμενα εκλογικά τους ποσοστά.

Δυο πράγματα είναι αυτά που συνθέτουν το σκηνικό της απόλυτης κατάρρευσης:

Το 2012 ας φερθούμε επιτέλους ως Έλληνες

Ολίγιστοι Φραγκολεβαντίνοι πολιτικοί υπαγορεύουν σε σπιθαμιαίους εγχώριους ομολόγους τους πως να καταστρέψουν την Ελλάδα.

Κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες παριστάνουν τους εκδότες και επιβάλουν τους λογιστές/τραπεζίτες τους ως πρωθυπουργούς.

Χαλιναγωγημένοι μεγαλοδημοσιογράφοι ισοπεδώνουν τα πάντα, ενδιαφερόμενοι μόνο για το ύψος του προσωπικού του λογαριασμού στην τράπεζα.

Αποτυχημένοι «επαναστάτες» ως διαχειριστές του συστήματος.
Δήθεν «αριστεροί» ως...

Βαθιά νυχτωμένοι!!!

Όπως και να το κάνουμε είμαστε λαός ...χαρισματικός. Η ιστορία μας, παλιά και πρόσφατη, το αποδεικνύει, καθώς, αν και μια χούφτα, κάνουμε τον Κόσμο ολάκερο ν' ασχολείται μαζί μας. Το γιατί, όπως λέει το λαϊκό άσμα "δεν έχει καμιά σημασία...!".

Όχι που θ΄ αφήναμε στο απυρόβλητο και τη διαδικασία, κατ' άλλους θεσμό, των συμμαχικών κυβερνήσεων, (ή συνεργασίας ή ευρείας συμμετοχής ή έκτακτης ανάγκης ή εθνικής ενότητας ή και το λουρί της μάνας !...). Από... λογοπαίγνια, σκίζουμε οι μπαγάσηδες...

Η κυβέρνηση Παπαδήμου γεννήθηκε, μετά από άκρως επώδυνο τοκετό, για να προχωρήσει μια πολιτική, που δεν αντέχονταν και δεν έβγαινε από ένα και μόνο κόμμα. Μια πολιτική πράγματι εθνικής ανάγκης και απ' αυτές που δεν είναι συνυφασμένη με...

Λίγο πριν ξεσπάσει η οργή...

Είναι αλήθεια, δεν είμαι και από τους πιο αισιόδοξους ανθρώπους, στον κοινωνικό μου περίγυρο, όμως, ποιος μπορεί να είναι αισιόδοξος σήμερα, παρότι σε λίγο έρχεται το υπέρλαμπρο άστρο για να μας οδηγήσει στη φάτνη των Χριστουγέννων και να ζεστάνει την «κρύα» καρδιά μας;

Η έκθεση του Δ.Ν.Τ. σύμφωνα με τις πληροφορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας μας φέρνει νέες περικοπές φοροαπαλλαγών που θα επιφέρουν έσοδα 2 δισ. ευρώ για το 2011 και 8 δισεκατομμύρια για το 2012, για το κράτος. Έσοδα 4 δις. ευρώ έως το 2012 από το ειδικό τέλος ακινήτων μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ και έσοδα 2 δις. ευρώ από περικοπές συντάξεων με το κυριότερο βάρος να πέφτει στις κύριες συντάξεις

Το τραγελαφικό αυτής της έκθεσης όμως είναι πως...

Ηλίου φαεινότερο

Ηγέτης πολιτικός είναι εκείνος που βλέπει μπροστά, εκείνος που προλαβαίνει τα γεγονότα, πριν τα γεγονότα τον εγκλωβίσουν.
Ο συμβιβασμός, που εγκυμονεί ανωμαλία, είναι η λύση που υιοθετούν οι μέτριοι πολιτικοί.
Ακόμα, όμως, και στον «επιβαλόμενο» συμβιβασμό υπάρχουν.
κόκκινες γραμμές και κυρίως, υπάρχει σχέδιο απεγκλωβισμού.

Στην περίπτωση συγκρότησης της μεταβατικής(;) κυβέρνησης (κυβέρνηση ή κοινοβουλευτικό πραξικόπημα;) υπό...

Οι ανίκανοι των Αθηνών και οι δυνάμεις του μόχθου

Οι γίγαντες της πολιτικής, οι τιτάνες της σύγχρονης θεωρητικής σκέψης, βρήκαν τη λύση για την έξοδο της χώρας από την κρίση: Ένα δημοψήφισμα. Με τέτοιους εγκεφάλους που μας κυβερνούν επί σειρά ετών, είναι θαύμα που δεν μας έχουν βρει ακόμη χειρότερα απ' όσα μας έχουν ήδη βρει. Δεν έχουν ακόμη καταλάβει ότι η χώρα οδηγείται στο γκρεμό και ότι στο τιμόνι του... Τιτανικού βρίσκονται οι ίδιοι...

Όλα πλέον είναι στον αέρα. Οι «ανίκανοι των Αθηνών» θα μείνουν στην ιστορία ως...

Οι μάγκες περισσεύουν, ηγέτες άραγε υπάρχουν;

Δήλωσε στους δημοσιογράφους κορυφαίος πολιτειακός παράγων, με αφορμή τη συζήτηση στη Βουλή για το σχέδιο «Καλλικράτης» "Μαγκιά είναι να ακούς τους πολίτες και όχι τους τεχνοκράτες". Τα τελευταία 35 χρόνια, στην Ελλάδα περίσσεψαν οι μάγκες, που «ακούγοντας», έπρατταν αντίστοιχα. Γι’ αυτό και βουλιάξαμε, αφού ταυτόχρονα είχαμε και μεγάλη ανεπάρκεια σε ηγέτες.

Ηγεσία είναι να καθοδηγείς τον πολίτη προς τη σωστή κατεύθυνση, τολμώντας να επιχειρηματολογήσεις εύστοχα και κυρίως κρυστάλλινα, ενάντια σε συντεχνιακές αντιλήψεις και σε απόψεις ξεπερασμένες, ακόμα και επικίνδυνες. Έλειψαν δηλαδή και λείπουν οι πραγματικοί ηγέτες που θα συμβάλλουν στην τιτάνια προσπάθεια που κάνει η χώρα μας, να διαγράψει απ’ άκρου εις άκρον τις ανεκδιήγητες πρακτικές του παρελθόντος, προκειμένου να αποφύγουμε την χρεοκοπία.

Η κοινωνία αντιλαμβάνεται φαίνεται πολύ ταχύτερα από τους πολιτικούς, ότι η Ελλάδα μας όχι μόνο δεν χρειάζεται «μαγκιές», αλλά πρέπει ταχύτατα να τις ξεχάσει. Χρειαζόμαστε ηγέτες σοβαρούς, εργατικούς, σεμνούς, αποφασισμένους, που θα δουλέψουν σκληρά και υπεύθυνα για την ανόρθωση της χώρας. Επί 35 χρόνια, χάρη στις «μαγκιές» και λαμογιές πολλών από μας, το ασύδοτο πάρτι καλά κράτησε. Ήρθε, όμως, δυστυχώς η ώρα να πληρώσουμε και μάλιστα πανάκριβα τις «μαγκιές» αυτές... Και επειδή το τελικό αποτέλεσμα μετράει, η σκληρή σημερινή αλήθεια δείχνει πόσο τραγικά αποτυχημένοι είμαστε, δυστυχώς όλοι μας.

Επιτέλους, ας σταματήσουμε να... σκεφτόμαστε και να λειτουργούμε με τόση αφροσύνη, υποκρισία και προκλητικότητα. Είναι η δωδεκάτη ώρα να αλλάξουμε πορεία. Να κάνουμε δηλαδή στροφή 180ο σε κουλτούρα και να επαναφέρουμε δοκιμασμένες αρχές και αξίες που όποτε ίσχυσαν στο παρελθόν, έκαναν την Ελλάδα και τους Έλληνες να μεγαλουργήσουν και να κατακτήσουν νίκες περιφανείς: εθνικές, κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές!

Σοβαροί και υπεύθυνοι άνθρωποι από κάθε κοινωνικό χώρο, ανησυχούν βαθύτατα βλέποντας την αδυναμία μας να πειστούμε να αλλάξουμε ρότα. Ένα σύστημα που καταρρέει και αποσυντίθεται, ανθίσταται λυσσαλέα προκειμένου να διατηρήσει τα κεκτημένα του, συνεχίζοντας να μεταδίδει τη σαπίλα του στα λιγοστά υγιή κύτταρα που απέμειναν. Ας κάνουμε εμείς την επανάστασή μας, διότι αν το πιστέψουμε, θα είναι σχετικά εύκολο τα υγιή κύτταρα να βοηθήσουν τα άρρωστα να γιατρευτούν.

Ας το πάρουμε απόφαση ότι δεν νοείται ηγέτης εμποτισμένος μέχρι το κόκαλο στο λαϊκισμό, στη διγλωσσία, στην υποκρισία, στον κομματισμό και στην πελατειακή αντίληψη. Δεν νοείται ηγέτης που να ασχολείται με δημοσιεύματα ασήμαντων περιοδικών οποιασδήποτε άλλης χώρας, όσο προσβλητικά κι αν είναι για τη χώρα του. Δεν νοείται ηγέτης που να δικαιολογεί κατασπατάληση δημοσίου χρήματος με την αιτιολογία ότι το ποσό προέρχεται από... κοινοτικά κονδύλια. Ηγέτης που δεν καταλαβαίνει, δηλαδή, ότι η λεηλασία δημοσίου πλούτου είναι έγκλημα κατά της κοινωνίας. Με αυτή την απίστευτη νοοτροπία, κατασπαταλήσαμε κοινοτικά κονδύλια εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ, αντί να τα αξιοποιήσουμε για να γίνουμε περισσότερο παραγωγικοί και ανταγωνιστικοί. Κονδύλια που μας δόθηκαν για την ανάπτυξη της χώρας και όχι για το φούσκωμα της τσέπης διάφορων «αετονύχηδων». Κάθε στοιχειωδώς ευφυής άνθρωπος με κοινό νου, τα καταλαβαίνει πλήρως όλα αυτά. Και η ευφυΐα δεν λείπει από τους πολιτικούς μας. Λείπει όμως η κατανόηση ότι το «δούλεμα» όχι μόνο δεν πουλάει πλέον, αλλά ευτελίζει ραγδαία. Όταν επιτέλους το καταλάβουν, τότε μάλλον γρήγορα οι μάγκες θα μπορέσουν να γίνουν ηγέτες.

του Στέλιου Σταυρίδη γενικού γραμματέα της Λέσχης Επιχειρηματικότητας
από το capital

Κραδαίνοντας τις ποιμαντικές σας ράβδους….

Ενθουσιάστηκα βλέποντας τον Αρχιεπίσκοπο και τον Πρωθυπουργό μαζί και σκέφτηκα…

Σεβαστοί μας Ιεράρχες, Βοηθήστε το Έθνος που κάποτε πίστευε ότι αξίζει ακόμη και η θυσία της προσωπικής μας ύπαρξης όταν πρόκειται…«για του Χριστού την πίστη την αγία και της Πατρίδος την ελευθερία…»

Επειδή τούτες τις ημέρες θα ξαναζήσουμε, συμβολικά, την γέννηση του Ιησού του Ναζωραίου και μαζί την γέννηση της Ελπίδας Σωτηρίας για το ανθρώπινο γένος η θερμή μου παράκληση προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και την Ιερά Σύνοδο είναι να «θυμηθούν τον προχριστιανικό διάλογο ανάμεσα σε Θεμιστοκλή και Ευρυβιάδη για την Σωτηρία της Αθήνας, εκείνο το ιστορικό, «πάταξον μεν άκουσον δε…» και μια ταπεινή υπενθύμιση του «ιερού θυμού» και της χρήσης του φραγγελίου από τον Ιησού που κυνήγησε τους αργυραμοιβούς στον προαύλιο χώρο του Ναού του Σολομώντος…

Με άλλα λόγια θα ήθελα, με τον... προσήκοντα σεβασμό και προς τα πρόσωπα των Ιεραρχών μας, προς τα πρόσωπα των πολιτικών μας, και προς τον Ελληνικό λαό να ΖΗΤΗΣΩ από την Ιερά Σύνοδο και τον επικεφαλής της Αρχιεπίσκοπο Αθηνών:

Πρώτον, να δεσμεύσουν ΟΛΗ την Εκκλησιαστική Περιουσία και να την θέσουν ως ΕΓΓΥΗΣΗ προς τους διεθνείς οικονομικούς κύκλους για την ΕΠΙΒΙΩΣΗ της Ελληνικής Οικονομίας,

Δεύτερον. Κραδαίνοντας τις ποιμαντικές τους ράβδους να ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΝ από την παρούσα ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ να αναιρέσει το «Βουλευτικό και Υπουργικό ΑΣΥΛΟ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑΣ» και να προσαχθούν στη Δικαιοσύνη ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ που καταχράστηκαν, που κακοδιαχειρίστηκαν, που κατασπατάλησαν την περιουσία του Ελληνικού λαού και αφού καταδικαστούν να ΥΠΟΧΡΕΩΘΟΥΝ να επιστρέψουν στο Έθνος τα ΑΠΟΛΕΣΘΕΝΤΑ (δήθεν) χρήματα, και να μειώσουν κατά 30% τις αμοιβές που τώρα εισπράττουν


Τρίτον, Ζητήστε ΑΜΕΣΑ από τους Κυρίους και Κυρίες επικεφαλής ΟΛΩΝ των ΔΕΚΟ όπως και τους ΠΑΝΑΚΡΙΒΟΥΣ παρουσιαστές/στριες των ΚΡΑΤΙΚΩΝ καναλιών ΕΡΤ-1,2,3 να μειώσουν σε επίπεδα μισθού καθηγητών Πανεπιστημίου (3,000 ευρώ μηνιαίως) τις μηνιαίες αποδοχές τους και,


Τέταρτον, εάν δεν το πράξουν αυτό η Βουλή οι Ιεράρχες μας να «κατεβάσουν με θυμό τις «ιερές μαγκούρες» τους στα πισινά των Υπουργών και Βουλευτών, να αποσύρουν την περιουσία που θα έχουν θέσει ως εγγύηση για την Σωτηρία της ελληνικής οικονομίας και να ΠΟΥΝ με ειλικρίνεια στον χριστεπώνυμο πλήρωμα της Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας την ΑΛΗΘΕΙΑ…


Αναγνωρίζω ότι τα παραπάνω είναι ρομαντικά και ανεδαφικά, σκέψεις μάλλον ενός απλού παιδικού μυαλού και όχι ενός πανεπιστημιακού δασκάλου…

Τα καταθέτω στη δική σας κρίση αναφερόμενος στο γράμμα-απάντηση που έστειλε ο Francis P Church, συντάκτης της Νεοϋερκέζικης εφημερίδας The SUN στο ερώτημα της Virginia O’Hannlon που απευθύνθηκε στην εφημερίδα ρωτώντας με την αφέλεια ενός παιδιού που άρχισε να αμφιβάλλει:

« Κύριε Διευθυντά,
Αλήθεια, ΥΠΑΡΧΕΙ ο Άγιος-Βασίλης;»

Και η εφημερίδα, με ΑΝΥΠΟΓΡΑΦΟ ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ (που αργότερα αποκαλύφθηκε ότι είχε γράψει ο δημοσιογράφος Francis P Church) έγραψε, και έμεινε στην Ιστορία ένα εκπληκτικό κείμενο που δημοσιεύθηκε σε πάρα πολλές γλώσσες με τίτλο….

(YES Virginia, There is Santa Claus…)

(Παραθέτω μερικές μόνο αράδες…)

«ΝΑΙ, Βιρτζίνια, ΥΠΑΡΧΕΙ ο Άγιος-Βασίλης!....
Υπάρχει όπως υπάρχει και η αγάπη, η γενναιοδωρία, η αφοσίωση που υπάρχουν και δίνουν στη ζωή σου απεριόριστη ομορφιά και χαρά…ΑΛΗΘΕΙΑ, πόσο φοβερός θα ήταν ο κόσμος και η ζωή μας εάν ΔΕΝ υπήρχε ο Άγιος-Βασίλης..»

Καθώς αυτήν την Παρασκευή θα ζήσουμε, ξανά, την Γέννηση του Χριστού μας και την αναγέννηση της ΕΛΠΙΔΑΣ, και την επόμενη Παρασκευή θα δοξολογήσουμε την εορτή του Μεγάλου Βασιλείου, ενώ ήδη ζούμε ίσως τις δυσκολότερες μέρες της σύγχρονης Οικονομικής μας Ιστορίας περιμένω από τους Θρησκευτικούς μας Ηγέτες ΔΡΑΣΗ…

Καλά Χριστούγεννα, Καλή Πρωτοχρονιά, και Χρόνια μας Πολλά…

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Εξουσία και “χαρισματικοί” ηγέτες

Εξουσία σημαίνει ισχύ ή δύναμη, δηλαδή την ικανότητα κάποιου να έχει και να ασκεί, να απαιτεί και να πετυχαίνει υπακοή, πειθαρχία, συμμόρφωση στα προστάγματά του και στην εκπλήρωση στόχων που αυτός θέτει έστω και αν η εκπλήρωσή τους απολήγει σε καθοριστική διαμόρφωση της ζωής, των ενδιαφερόντων, όπως ακόμα και των συμφερόντων αυτών που τον ακολουθούν. Οι παράγοντες που καθορίζουν τις διαδικασίες ανέλιξης σε θώκους εξουσίας είναι πολλοί.

Στο κληρονομικό δίκαιο οι επίγονοι κερδίζουν τη θέση εξουσίας ακριβώς επειδή είναι παιδιά των κατόχων αυτών των θέσεων (αυτό δεν παρατηρείται μόνο σε βασιλικές οικογένειες αλλά και σε πληθώρα δημοκρατιών). Άλλη μέθοδος είναι η απειλή ή και η χρήση «ωμής βίας» και η εφαρμογή σύγχρονων μεθόδων «πλύσης εγκεφάλου» της κοινής γνώμης (των ψηφοφόρων).

Υπάρχουν, επιπρόσθετα, οι... περιπτώσεις προσώπων που κατέχουν εξειδικευμένες και ακόμα ατόμων που κατέχουν πολύτιμη εμπειρία (η οποία συχνά αλλά όχι και υποχρεωτικά συμβαδίζει με την ηλικία τους) και, τελικά, υπάρχει και η περίπτωση «χαρισματικής προσωπικότητας».
Όλα αυτά κάποια στιγμή οδηγούν στο θώκο της εξουσίας.

Τι είναι «Χάρισμα»

Κοινωνιολογικοψυχολογικές ερευνητικές προσπάθειες μας επιστρέφουν στις έννοιες του τύπου που είχαν περιγράψει οι αρχαίοι Έλληνες με τον όρο «χαρισματικός ηγέτης». Οι σχετικές έρευνες επισημαίνουν ότι το χάρισμα έχει και τις...κακοτοπιές του. Ο Αμερικανός Πρόεδρος John Kennedy το είχε και το χρησιμοποίησε αλλά το ίδιο έκανε και ο Αδόλφος Χίτλερ με τα γνωστά στις δύο περιπτώσεις αποτελέσματα. Όταν το χάρισμα χρησιμοποιηθεί σωστά και ηθικά αποτελεί ευλογία αλλά ως όπλο στα χέρια ανθρώπων χωρίς ηθικές αναστολές, τσαρλατάνων, απατεώνων και μεγαλομανιακών ατόμων απολήγει σε κατάρα καθώς ένας τέτοιου τύπου χαρισματικός ηγέτης μπορεί να καθοδηγήσει ολόκληρο λαό, ακόμη και στην καταστροφή.

Το χάρισμα δεν είναι κάτι που μπορεί κανείς να το μάθει, να το αποκτήσει, να το καλλιεργήσει. Δεν διδάσκεται σε Πανεπιστήμια και σχολές παραγωγής ηγετικών στελεχών. Μολονότι, όμως, είναι πραγματικά δύσκολο να το ορίσει κανείς επακριβώς, είναι επίσης εντυπωσιακά εύκολο να το εντοπίσουμε ως χαρακτηριστικό της προσωπικότητας συγκεκριμένων ατόμων. Αν και το χάρισμα δεν το αποκτάμε με εκπαίδευση παραθέτω επιλεκτικά μερικές πτυχές προσωπικότητας χαρισματικών ατόμων και ηγετικών στελεχών που έχουν δει το φως της δημοσιότητας σε επιστημονικά και άλλα περιοδικά που αξίζει να δούμε για να έχουμε κάποια χρήσιμα σημεία αναφοράς:

(1) απλοποίηση και υπερβολή

Τα χαρισματικά άτομα διαθέτουν σε εντυπωσιακό βαθμό την ικανότητα να απλοποιούν σύνθετες έννοιες και να τις μεταβιβάζουν στους υφισταμένους ή ακολούθους τους. Το καταφέρνουν κάνοντας χρήση συμβόλων, αναλογιών, και μεταφορικών εννοιών με αποτέλεσμα να γίνονται κατανοητά ακόμη και από τον εργαζόμενο ή ακόλουθο με χαμηλό επίπεδο μόρφωσης. Εδώ είναι χρήσιμο και το παράδειγμα του Προέδρου των ΗΠΑ Ronald Reagan ο οποίος θεμελίωσε όλη του τη στρατηγική σε δύο απλές έννοιες «ισχυρή άμυνα και λιγότερο Κράτος...»

(2) Ρισκάρουν με ρομαντική διάθεση

Οι χαρισματικοί ηγέτες έχουν κλίση προς το ρίσκο, διακινδυνεύουν συχνά και πολλές φορές δηλώνουν ότι αισθάνονται κενοί όταν τους λείπει το στοιχείο του κινδύνου, όταν δεν ρισκάρουν. Η τάση αυτή μπορεί να ερμηνευθεί μέσα από την υποκειμενική ανάγκη των χαρισματικών να διανοίξουν μονοπάτια εκεί που άλλοι δεν τόλμησαν έστω και εάν τελικά η προσπάθειά τους αποτύχει. Η μελέτη χαρισματικών προσωπικοτήτων φέρνει στο φως μια ενδιαφέρουσα άποψη για αυτήν την πιθανότητα της αποτυχίας και συγκεκριμένα το γεγονός ότι ο χαρισματικός ηγέτης και όταν ακόμη αποτύχει σε μιά παρακινδυνευμένη προσπάθειά του το θάρρος που επιδείχνει, ίσως και το «θράσος» ενισχύει ακόμη πιό πολύ στα μάτια των συνεργατών και ακολούθων του το χάρισμά του!

(3) Περιφρονούν το Κατεστημένο

Τα χαρισματικά άτομα είναι συχνά επαναστάτες που αντιμάχονται το κατεστημένο και ενώ φαίνονται ιδιόρυθμα ουσιαστικά αυτή η εικόνα της ιδιορυθμίας και της «παραξενιάς» τους υπογραμμίζει την χαρισματική τους προσωπικότητα.

(4) Παίρνουν τη θέση του αντιπάλου

Τα χαρισματικά άτομα διακρίνονται από την τάση και την ικανότητά τους να «φορούν τα παπούτσια του αντιπάλου», να παίζουν το ρόλο που ο λαός μας αποκαλεί «συνήγορο του διαβόλου» να προσπαθούν να καταλάβουν πώς αισθάνεται ο απέναντι, ο ανταγωνιστής, ο αντίπαλος και τι θα ζητούσε από εμάς ή τί θα μας έκανε εάν του δινόταν η ευκαιρία.

(5) Σπρώχνουν και δαγκώνουν

Οι χαρισματικοί ηγέτες έχουν την τάση να πικάρουν, καθώς σπρώχνουν, τσιμπούν, δαγκώνουν σε μια προσπάθεια να βγάλουν το καλύτερο δυνατό εαυτό στους συνεργάτες, υφισταμένους ή ακολούθους τους για να τους δώσουν το 110% του καλύτερου εαυτού τους!

Κλείνοντας τι θα μπορούσα να πω, επιγραμματικά, για τα άτομα που διαθέτουν χάρισμα; Απλά ότι χρειάζεται να λειτουργούν με μια υποκειμενική πυξίδα η οποία θα τους οδηγεί πάντοτε προς τη σωστή κατεύθυνση. Το χάρισμα μπορεί, όπως συχνά μας έχει διδάξει η ιστορία, να αποδειχθεί θετική ή και αρνητική , δημιουργική ή και καταστροφική δύναμη.
του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ