Το μυστρί και η δημοκρατία

Είναι προφανές ότι, όταν συλληφθούν οι ψυχασθενείς με τα καλάσνικοφ, μπορούν να ζητήσουν την αθώωσή τους ισχυριζόμενοι ότι «τελούσαν υπό νομική πλάνη, θεωρώντας ότι στο πλαίσιο της διαμαρτυρίας αντίστοιχες ενέργειες καταγράφονται συχνά». Δεν είναι καλαμπούρι, είναι το σκεπτικό του εισαγγελέα Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ξάνθης, με το οποίο αθώωσε έξι νεαρούς, οι οποίοι «έχτισαν» εντός του γραφείου τον αντιπρύτανη του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου κ. Θανάση Καραμπίνη. Ο εισαγγελέας της έδρας διαπίστωσε ότι «τα αδικήματα της άσκησης βίας και της διατάραξης οικιακής ειρήνης φαίνεται από τις καταθέσεις και τα στοιχεία της δικογραφίας ότι έχουν αντικειμενικά διαπραχθεί». Παρ’ όλα αυτά, οι έξι «χτίστες» αθωώθηκαν διότι νόμιζαν ότι «νόμος είναι το δίκιο του φοιτητή να χτίζει εντός των γραφείων του τους πρυτάνεις».

Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η... άποψη του βουλευτή του Συνασπισμού κ. Τάσου Κουράκη, ο οποίος ταξίδεψε μέχρι την Ξάνθη για να υπερασπιστεί το δίκιο των χουλιγκάνων να διαμαρτύρονται όπως γουστάρουν, ακόμη και με μυστρί, λάσπη και τούβλα (η λάσπη κυριολεκτικά και μεταφορικά). Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση του Συνασπισμού, «ο Τάσος Κουράκης επαίνεσε τη στάση των φοιτητών, οι οποίοι υπερασπίστηκαν τον δημόσιο χαρακτήρα του πανεπιστημίου, και καταφέρθηκε κατά του εισαγγελέα, ο οποίος στοχοποίησε τους έξι φοιτητές, που υλοποιούσαν απόφαση του συλλόγου τους, στρεφόμενος εμμέσως κατά του πανεπιστημιακού ασύλου».

Με άλλα λόγια, ο κ. Κουράκης –έχοντας και τις ευλογίες του Συνασπισμού– επαίνεσε την παρανομία των φοιτητών βαφτίζοντας τη φθορά δημόσιας περιουσίας και τον τραμπουκισμό στο πρόσωπο ενός καθηγητή και εκλεγμένου αντιπρύτανη ως «εύρυθμη λειτουργία του ασύλου». Με άλλα λόγια, εκεί που οι χούλιγκαν μας χρωστούσαν, ο Συνασπισμός ζητάει και το βόδι, διότι «στοχοποιήθηκαν» οι χτίστες!

Στο πλαίσιο λοιπόν αυτού του «επαναστατικού παραλογισμού», που δέρνει εσχάτως τον ΣΥΝ, και αφού κατά τον κ. Κουράκη το χτίσιμο καθηγητών ή πρυτάνεων εντός των γραφείων είναι καλό πράγμα – «υπερασπίστηκαν τον δημόσιο χαρακτήρα του πανεπιστημίου» –, να νομιμοποιηθεί. Να μπορεί, όποιος διαφωνεί με κάποιον, να χτίζει συμβολικά την είσοδο του γραφείου του. Ετσι, αφενός θα έχουμε οικονομικό όφελος (η οικοδομή είναι η ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας κι εσχάτως έχει κάμψη) και αφετέρου θα έχουμε καθημερινά χάπενινγκ. Οι φοιτητές θα χτίζουν τους πρυτάνεις, οι εκφωνητές του Πολυτεχνείου θα μπορούν να χτίζουν την είσοδο της ΓΑΔΑ, ο ΛΑΟΣ θα μπορεί να χτίζει τα γραφεία του ΣΥΝ στην Κουμουνδούρου...

Γιατί όχι; Αφού το χτίσιμο των γραφείων είναι απλώς συμβολική πράξη, η οποία δεν πρέπει να ενοχλεί κανέναν και αποσκοπεί σε ιερούς σκοπούς, γιατί να μη διευρυνθεί; Γιατί ο δημοκρατικός διάλογος με το μυστρί να παραμείνει εντός των πανεπιστημιακών τειχών; Γιατί να μην μπορούν όλοι να χτίζουν όλους; Οι ακροδεξιοί να χτίζουν τα γραφεία των «επαναστατών», οι επαναστάτες των ρεφορμιστών, οι ρεφορμιστές των δεξιών κ. ο. κ. Είναι σίγουρο ότι ο καλός δημοκράτης κ. Κουράκης θα τρέξει να υπερασπιστεί το δικαίωμα κάθε ομάδας πολιτών να χτίζει τους αντιπάλους της· πάντα «συμβολικά» και φυσικά υλοποιώντας αποφάσεις συλλογικών οργάνων.
Tου Πασχου Μανδραβελη στο medium

ΕυθυΜΑΚΗΣ ο Ταρζάν: "Δεν είμαστε όλοι ίδιοι"!

Of course, not! Ποιος είπε τέτοιο πράγμα; Ποιος τόλμησε ν' αρθρώσει τόσο μεγάλη "βλασφημία"; Αλίμονο! Ίδιοι εμείς με το Μάκη τον Μπανιέρα; Είσαι καλά; Τι ομοιότητα μπορεί να έχουν οι προλετάριοι, π.χ., της Αμφιάλης με τους γαλαζοαίματους της Εκάλης; Σαφώς και δεν είμαστε ίδιοι, κύριε "Ζούγκλα". Εμείς, π.χ., δε θα είχαμε το θράσος να διαφημίζουμε το προϊόν μας κάτω από τον αφρό της μπανιέρας, με ειρωνικό και αλαζονικό ύφος δέκα καρδιναλίων, ούτε να ποζάρουμε γυμνοί στο παγκάκι, λοιδορώντας την κοινωνία. Σωστά, λοιπόν, στη διαφήμιση της νέας σου εφημερίδας έγραψες ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Επ' ευκαιρία να σου ευχηθώ καλή επιτυχία, και ελπίζω να μην είναι ένα ακόμη περιτύλιγμα προσφορών με μπόλικο life style, που το εκδίδεις για να το μοσχοπουλήσεις αργότερα τσεπώνοντας άλλα καμιά 15αριά δισεκατομμύρια ευρώ.

Όντως, κύριε Ταρζάν, άνθρωπε των ανώδυνων "συγκρούσεων", δεν είμαστε όλοι ίδιοι, κι ούτε θα θέλαμε να γίνουμε. Α, πα, πα, πα... Καλύτερα φτωχοί και αξιοπρεπείς παρά πλούσιοι, καλαμοκαβαλημένοι και επικίνδυνοι. Εδώ που τα λέμε, προσωπικά συχνά απορώ και εξίσταμαι τι σου βρήκε η Κιμ και σε παντρεύτηκε. Πιθανόν να ήταν τα "επιμελημένα" γένια και μαλλιά σου. Μοναδικό το θέαμα, ομολογουμένως, κατάλληλο για παιδάκια που δεν τρώνε το φαΐ τους!

--«Τρώγε, Μπόμπο, και μη μιλάς γιατί θα φωνάξω το Μάκη τον Ταρζάν να σε φιλήσει!»

--«Άααα, ούου, όχι μαμά, να χαρείς, μην το κάνεις, θα με τρυπήσουν τα γένια του! Θα το φάω το φαΐ μου! Αλλά γιατί είναι αξύριστος;»

--«Τρώγε και μην κάνεις ανόητες ερωτήσεις. Είναι της μόδας, δεν το πήρες είδηση; Πού ζεις; Άλλωστε έτσι είναι όλοι οι "επαναστάτες" των σαλονιών: αξύριστοι.»

Όσο για την περίπτωση της Κιμ, υπάρχει και η Αγγλική παροιμία που λέει, "Βeauty is in the eyes of the beholder"...

Που λέτε σύντροφοι στην απόγνωση, χτες είδα κατά σύμπτωση μέρος από τη συνέντευξη του Ταρζάν στην εκπομπή της Τατιάνας Στεφανίδου, στoν ΑΝΤ1, και αξίζει να την δείτε. Είναι ένα ρεσιτάλ υποκρισίας που θα το ζήλευαν ακόμη και οι πιο ταλαντούχοι ξετσίπωτοι πολιτικοί μας. Διασκεδάστε, λοιπόν, με την Ευθυμάκειο αμπελοφιλοσοφία, για να γελάσει λίγο το χειλάκι σας και να πάνε τα φαρμάκια κάτω.
Άσχετο, αλλά ποιος είπε "από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια"; Μικρός δεν είναι, τρελός είναι;

--«Μ' αρέσουν οι άνθρωποι που όταν αλλάξουν οικονομική τάξη διατηρούν τους ίδιους φίλους και τα ίδια ενδιαφέροντα και νοιάζονται γι' αυτούς που δεν έχουν.»

Τ' ακούτε εσείς του ΟΓΑ με τη σύνταξη των 330+30=360 ευρώ; Ο Ευθυμάκης, μπορεί μεν να άλλαξε τάξη - διότι ούτε στις "δημοκρατίες" εξαλείφονται οι τάξεις - αλλά είναι εδώ και σας νοιάζεται! Παρηγορηθείτε, λοιπόν, έχετε μπάρμπα στην Εκάλη, βρε!

Τι άλλο είπε με σοβαροφάνεια που κόντεψα να κατ****θώ, με το συμπάθιο, από τα γέλια;

--«Τους υπόλοιπους, εκείνους οι οποίοι αλλάζουν συνήθειες και ξαφνικά ανακαλύπτουν ότι γεννήθηκαν στο "Ντα Κάπο", εμένα αυτοί οι άνθρωποι με ενοχλούν απίστευτα.»

Σώωωπα ρε μεγάλε! Και κατά πού πέφτει εκείνο το "Ντα Κάπο", για νάχουμε καλό ρώτημα; Δηλαδή όλοι εκείνοι οι γαλαζοαίματοι νεόπλουτοι τους οποίους δεξιώθηκες στο χλιδάτο γάμο σου και στα βαφτίσια των παιδιών σου, σε ενοχλούσαν απίστευτα; Καλά, πώς τους άντεξες και τους αντέχεις βρε παιδί μου; Ειλικρινά συμμερίζομαι την ενόχλησή σου. Και πώς δε σκέφτηκες να καλέσεις στις χλιδάτες δεξιώσεις σου όλα τα φιλαράκια των Εξαρχείων, εκείνους τους αιρετικούς που λες ότι γουστάρεις; Να υποθέσω ότι και μένα που είμαι αιρετική των αιρετικών, αποδιοπομπαία πασών των αιρέσεων, θρησκευτικών τε και πολιτικών, με πας; Κάτι τέτοιο συμπέρανα από τα ίδια σου τα λόγια, και πήρα θάρρος!

Αμ το άλλο που ξεκαρδίστηκα το ακούσατε;

--«Επειδή λοιπόν λες ότι κινδυνεύει το σύστημα, πρέπει να σου πω ότι το σύστημα, αυτού του είδους οι μαγκιές και ιστορίες δεν μου αρέσουν διότι είναι μέρος του συστήματος. Και το γνωρίζω αυτό καλά. Αν κατορθώσεις να γίνεις επικίνδυνος για το σύστημα ενώ είσαι μέρος του συστήματος έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Αν όμως αφομοιωθείς από το σύστημα τότε θα γίνεις ένας από όλους αυτούς και ίσως αυτό να μη μου αρέσει καθόλου. Να είναι δηλαδή και το τέλος της ιστορίας.»

Τρέμε Σύστημα! Ο Ευθυμάκης ο Ζούγκλας, κατά κόσμον Ταρζάν, παρ' όλο που ανήκει στο Σύστημα, έγινε επικίνδυνος για το Σύστημα. Κι αυτό έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον! Και μαζί με τα παιδιά των Εξαρχείων, τα οποία του αρέσουν πολύ όπως ομολόγησε στη συνέντευξη, πολεμάει το Σύστημα.
Αλύτρωτοι ραγιάδες, η στιγμή της λύτρωσής σας πλησιάζει! Ο Μάκης και οι αιρετικοί του φίλοι έρχονται να σας απελευθερώσουν από το Σύστημα που σας πίνει το αίμα. Αμήν!

--«Μου αρέσουν οι αιρετικοί άνθρωποι, δηλαδή η άλλη όχθη, η άλλη πλευρά. Έχει πάντοτε περισσότερο ενδιαφέρον. Μου αρέσουν και τα παιδιά των Εξαρχείων κι όταν με βρίζουν ακόμη.»

Καλά αυτό είναι γνωστό, δεν κρύβεται. Κι όχι μόνο τα παιδιά των Εξαρχείων αλλά και τα μεγαλύτερα παιδιά του Κορυδαλλού σου αρέσουν, στα οποία συχνά παρέχεις βήμα στη Ζούγκλα σου.
Σου αρέσει, είπες, και το χιούμορ. Άρα μπορεί να με μοριοδοτήσεις;

Α, ναι, να μην ξεχάσω να ενημερώσω τον κύριο εισαγγελέα. Ο Μάκης μάλλον έχει στοιχεία γι' αυτούς που πυροβόλησαν και τραυμάτισαν τους έξι νεαρούς αστυνομικούς στο Αστυνομικό Τμήμα της Αγίας Παρασκευής. Πώς το ξέρω; Μα το έγραψε κάτω από τον τίτλο της εκπομπής "Ζούγκλα", την περασμένη Πέμπτη, 29-10-2009. Δεν το είδατε; Ξέερει αυτός ότι τα παιδάκια με τα καλάσνικοφ είναι αγανακτισμένοι και σκληρά εργαζόμενοι νέοι των 700 ευρώ! Δεν έχουν σχέση με το Σύστημα (εντός ή εκτός) οι κουκουλοφόροι που πυροβολούν στο ψαχνό και ρίχνουν μολότοφ. Όοοχι! Το είπε ο Ευθυμάκης. Κι όταν το λέει ο Μάκης, είναι κάτι σαν το "Τάδε έφη Ζαρατούστρα". Έτσι Μάκη μου;
Κατά τ' άλλα,
"Μη μου το Σύστημα τάραττε"!
από Μαρία Σεφέρου η φωτό από τον Dr Seeng

Από τα χαρακώματα

Τώρα καταλάβατε υπουργέ μου ότι έχουμε πόλεμο; Κάθε μέρα έχουμε πόλεμο και κάθε μέρα μετράμε θύματα. Δεκάδες θύματα σκοτωμένα και τραυματισμένα που διπλασιάζονται και πολλαπλασιάζονται, θύματα των αόρατων σφαιρών. Βέβαια έχουμε πόλεμο, χρόνια έχουμε πόλεμο όλοι εμείς που πριν λίγες ημέρες ορκίστηκες να προστατέψεις. Οι πολίτες που εξουσιάζεις δημοκρατικά «σκοτώνονται» κάθε μέρα από τους ελεύθερους σκοπευτές των πολιτικών σας.

Θέλετε να... μιλήσουμε για θύματα; Αρχίστε να καταμετράτε: Άνεργους, απλήρωτους, συνταξιούχους, αγρότες, εργάτες, ασθενείς σε λίστα αναμονής, 17χρονους που μεταναστεύουν για την δωρεάν σας παιδεία, πολίτες της άγονης γραμμής, 20χρονα που γλείφουν τα κομματόσκυλα για 600 ευρώ, μετανάστες που πάνε τοίχο-τοίχο μη και τους δει το μάτι της δημοκρατίας σας, απόφοιτοι που κάνουν τα πτυχία τους κορνίζα, βιοπαλαιστές που περνάνε την «Δίκη των 6» από δημόσιους λειτουργούς σας. Αν έχουμε πόλεμο αναρωτιόσαστε μέχρι προχθές; Μα σε ποια χώρα ζείτε, υπουργέ μου;

Εδώ έχουμε φτιάξει χαρακώματα, στήνουμε στρατηγικούς χάρτες καθημερινά για αποφύγουμε τις ενέδρες θανάτου που έχει στήσει το Κράτος σας. Υπολογίζουμε πλέον και τα τρόφιμα που θα μας βγάλουν για ένα μήνα στο καταφύγιο του σπιτιού που κινδυνεύουμε να χάσουμε από τις συμμαχικές δυνάμεις σας, τις τράπεζες. Ξέρεις τι είναι να βγαίνεις από το καταφύγιο εν ώρα μάχης και να κρατάς παιδιά στα χέρια σου;

Οι δικοί μας στρατιώτες, υπουργέ μου, δεν κρατούν καλάσνικοφ. Δεν είναι στρατός επίθεσης παρά μόνο άμυνας. Κάθε μέρα και ένα βήμα πίσω κάνουν από τα σύνορα που καταπατάτε καθημερινώς και γλείφουν τις πληγές τους σαν αγρίμια που βάλλονται άνευ λόγου. Στρατιώτες μοναχικοί που τα νώτα τους καλύπτονται μόνο από τοίχο. Δεν έχουν διμοιρίες, δεν έχουν αρχηγό, δεν έχουν υπουργό. Έχουν μόνο πόλεμο.
Όταν λοιπόν δηλώνατε:
«Έχουμε πόλεμο, τα πράγματα έχουν ξεφύγει από κάθε λογική, θα πολεμήσουμε»,
ευχόμασταν αυτό να το λέγατε για αυτούς που τρώνε κάθε μέρα και από μία σφαίρα στην καρδιά.
γράφει ένας απλός άνθρωπος

Οι άριστοι ή… τελικά οι αρεστοί;...

Επιστρέφω στο θέμα της επιλογής των 88 Γενικών και Ειδικών Γραμματέων καθώς πέραν της πρόσληψης ΕΝΟΣ, δηλαδή του Γενικού Γραμματέα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης μέχρι σήμερα ΔΕΝ είδαμε ΠΟΥΘΕΝΑ καμία ΕΠΙΣΗΜΗ ανακοίνωση για τις υπόλοιπες 87 θέσεις, ενώ οι μέρες κυλάνε και η Δημόσια Διοίκηση χωλαίνει αναίτια!...

Τα προβλήματα που... καλείται να επιλύσει και οι κρίσεις που θα χρειασθεί να διαχειρισθεί η νέα Κυβέρνηση της χώρας με Πρωθυπουργό τον κ Γιώργο Παπανδρέου δεν νομίζω ότι συμπεριελάμβαναν και ατυχείς επιλογές όπως αυτή της πρόσκλησης για υποβολή αιτήσεων για κατάληψη μιας από τις 88 επίζηλες θέσεις Γενικών και Ειδικών Γραμματέων της ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης.

Για τον Πρωθυπουργό μας και για χιλιάδες ανθρώπους όπως ο υπογράφων είναι γνωστό το γεγονός ότι στην Αμερική αλλά και σε πολλές άλλες χώρες της Δύσης (όπου αναμφίβολα ανήκει και η Ελλάδα) ΟΛΕΣ οι περιζήτητες θέσεις του Δημόσιου τομέα (είτε πρόκειται για την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση, είτε για τις Κυβερνήσεις των Πολιτειών, είτε για την οπουδήποτε τοπική αυτοδιοίκηση) ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ και καλούνται οι ενδιαφερόμενοι να υποβάλουν τα βιογραφικά τους προς κρίση!

Φρονώ ότι σε αυτά τα δεδομένα βασίστηκε και η «καινοτόμος» για τα ελληνικά δεδομένα πρόσκληση υποβολής αιτήσεων από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές στα πλαίσια της αποκαλούμενης e-government ( ηλεκτρονικής διακυβέρνησης) για τις 88 θέσεις Γενικών και Ειδικών Γραμματέων.

Μέχρι εδώ πολύ καλά, έστω και εάν αυτές τις θέσεις νομοτελειακά τις καταλαμβάνουν άτομα της απολύτου εμπιστοσύνης των εκάστοτε Κυβερνήσεων και των εκάστοτε Υπουργών που συνθέτουν το εκάστοτε Υπουργικό Συμβούλιο και ΚΑΝΕΙΣ, μα ΚΑΝΕΙΣ δεν...παρεξηγείται!

Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι στις προαναφερθείσες χώρες και περιπτώσεις ΟΛΑ είναι επακριβώς προσδιορισμένα (δηλαδή θέση και προβλεπόμενα προσόντα), επιτροπές και κριτήρια επιλογής.

Η «καινοτόμος» προσέγγιση του θέματος πρόσληψης 88 Γενικών και Ειδικών Γραμματέων στην Ελλάδα του 2009 δημιούργησε, από βιασύνη(;)
Από πρόθεση(;) από ασχετοσύνη(;) μια πραγματικότητα σε επίπεδα σχεδόν χυδαία και φοβάμαι τις επερχόμενες κοινωνιολογικά οδυνηρές εξελίξεις ακριβώς επειδή – εάν πρόκειται για κάτι τέτοιο - "το δούλεμα" δεν έχει πλέον περιθώρια επιτυχίας

Με άλλα λόγια, πού σταματά η καλή πρόθεση, στα δημόσια πράγματα, που αρχίζει "το δούλεμα" και πότε εμποτίζεται μια «καινοτόμος ενέργεια» που εισήγαγε, υποθέτω με πολύ καλές προθέσεις ο νεοεκλεγείς Πρωθυπουργός μας κ Παπανδρέου, με τόση χυδαιότητα ώστε να επιτρέπεται και να μπορούμε εγώ και σχεδόν 40,000 αιτούντες να ανακράξουν όχι με αντιπολιτευτική διάθεση αλλά με πνεύμα εποικοδομητικής κριτικής....
Αιδώς Αργείοι!...

Του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Tης αδικοφροσύνης…

Στη ζούγκλα τα σαρκοφάγα ακολουθούνται από τα όρνια. Και στην κατοχή οι Γερμανοί ακολουθούνταν απ’ το σκυλολόι των Ράλληδων. Οι οποίοι Ράλληδες πλιατσικολογούσαν σε βάρος των χωρικών, που αναγκάζονταν να εγκαταλείψουν το βιος τους, για να σώσουν τη ζωή τους.

Το Σεπτέμβρη του ’44, στην τελευταία επιδρομή των Γερμανών προς τα μέρη μας, δεν μας άφησαν απολύτως τίποτε. Ζωντανά, γεννήματα, ρούχα, τα εξαφάνισαν. «Ούτε σάλιο στη γλώσσα μας», όπως έλεγε η μακαρίτισσα η μάννα μου. Και, από νοικοκυραίους, μας κατάντησαν διακονιαραίους.

Μετά την... κατοχή, την πλιατσικοφροσύνη την αντικατέστησε η αδικοφροσύνη, που την είχαν βαφτίσει νομιμοφροσύνη. Και όσους δεν προσκυνούσαν την αδικοφροσύνη τους, τους ξυλοφόρτωναν και τους βασάνιζαν αγρίως. Έτσι που τους ανάγκαζαν να παίρνουν τα βουνά. Για να ζήσει η ελληνική ύπαιθρος την τραγωδία του εμφυλίου πολέμου.

Μετά τον εμφύλιο το καθεστώς της αδικοφροσύνης συνεχίστηκε με την χαφιεδοφροσύνη. Οπότε ο κάθε διεστραμμένος ρουφιάνος μπορούσε να καταθέτει στα κιτάπια της αστυνομίας, σε βάρος σου, ο, τι η φθονερή φύση του, του υπαγόρευε, προκειμένου να σου φράξει το δρόμο, στην οποιαδήποτε προσπάθεια βελτίωσης της ζωής σου.

Το ’57 βρισκόμουνα στην Αθήνα, για να δώσω εξετάσεις. Πήγε, λοιπόν, ο πατέρας μου στην αστυνομία, για να ζητήσει το «πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων»:

-Μπάρμπα, του είπαν, σε ποια σχολή θα δώσει εξετάσεις ο γιος σου;

-Στη θεολογική, αποκρίθηκε.

-Μα εδώ λένε ότι είναι άθεος, υλιστής, μασόνος, κομμουνιστής, κλπ.

-Εγώ αυτά πρώτη μου φορά τ’ ακούω, τους αποκρίθηκε. Και ξέρω ότι δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Και ασφαλώς, ούτε αυτοί, που τα ’γραψαν, ξέρουν τι λένε. Γιατί, αν είναι, όπως λένε, άθεος, γιατί να θέλει να γίνει θεολόγος;

Ο αστυνομικός προβληματίστηκε. Και είπε στον πατέρα μου:

Άφησε, μπάρμπα, να το ψάξουμε το θέμα. Κι έλα ξανά ύστερα από λίγες μέρες.

Το έψαξαν. Παρακάμπτοντας τους ρουφιάνους. Και τελικά μου ’δωσαν το πιστοποιητικό.

Με τη μεταπολίτευση είπαν πως καταργήθηκε το πιστοποιητικό της αδικοφροσύνης. Αλλά πάμπολλά περιστατικά δείχνουν ότι δεν έλεγαν την αλήθεια.

Είχα πάρει μετάθεση, ως καθηγητής, από την επαρχία για την Αθήνα. Και επισκέφτηκα την αρμόδια υπηρεσία, προκειμένου να δηλώσω το σχολείο της προτίμησής μου.

Με καλοδέχτηκαν, σαν παπά, αλλά κοιτάζοντας τα χαρτιά μου, συνοφρυώθηκαν και αμέσως άλλαξε η απέναντί μου συμπεριφορά τους. Και βέβαια με τοποθέτησαν σε περιοχή και σχολείο τελείως διαφορετικό απ’ ο, τι είχα ζητήσει….

Που σημαίνει ότι όχι μόνο δεν καταργήθηκε, το πιστοποιητικό της αδικοφροσύνης, αλλά έγινε μάλιστα και έγχρωμο: Εναλλάξ, δηλαδή, της γαλαζοφροσύνης ή της πρασινοφροσύνης.

Και ασφαλώς, ανεξάρτητα από το χρώμα του πιστοποιητικού, το καθεστώς της αδικοφροσύνης παρέμεινε το ίδιο. Με συνέπεια τα παιδιά, που δεν διέθεταν το πιστοποιητικό της απόχρωσης μιας ή της άλλης αλητείας να πετιούνται-για χάρη των γαλαζοαίματων και πρσινοαίματων σοκολατόπαιδων- στον Καιάδα της ανεργίας.

Κι από το άλλο μέρος το πλιάτσικο σε βάρος του λαού, συνεχίστηκε ακάθεκτο. Ολοένα και αγριότερο. Και φτάσαμε εδώ, που φτάσαμε. Με τα τεράστια χρέη και τα ελλείμματα και την ανεργία. Και τα τόσα άλλα δεινά, που μας βρήκαν ή που μπορεί να μας βρουν…

Με αποτέλεσμα το καθεστώς της αδικοφροσύνης, να μας εξασφαλίσει, όπως φαίνεται, το πιστοποιητικό της πανευρωπαϊκής και ίσως και της παγκόσμιας ανυποληψίας και αναξιοπιστίας.
Παπα-Ηλίας

Ο επικίνδυνος κ. Τριανταφυλλόπουλος

Πρέπει κάποια στιγμή να πάρουμε πολύ σοβαρά τον κ.Τριανταφυλλόπουλο. Να σταματήσουμε να δικαιολογούμε κάθε προκλητική ενέργειά του, λέγοντας ότι είναι δημαγωγός, φαιδρός, αλκοολικός ή ψυχασθενής.

Είναι επικίνδυνος...Έστω κι αν όλα όσα προκλητικά πράττει τα κάνει περισσότερο για να ανεβάσει την τηλεθέασή του...

Η εκπομπή του της Πέμπτης 29.10.09, ήταν μια πράξη ύποπτη και δολοφονική.

«Η γενιά των 700 ευρώ πυροβολεί τη γενιά των 700 ευρώ..»

Ήταν ο άθλιος υπότιτλος-λεζάντα,κάτω από την εικόνα,σε όλη τη διάρκεια της εκπομπής.

Που σημαίνει ότι αυτοί που τρομοκρατουνδολοφονούν, καίνε και ληστεύουν, είναι κάποια φτωχά παιδιά της απελπισμένης κοινωνίας μας ή, το κάνουν για λογαριασμό της επαναστατημένης, αδικημένης, άνεργης γενιάς των 700 ευρώ.!!! Προσβάλλοντας έτσι και τη νεολαία μας και τους αγώνες όλων των προοδευτικών ανθρώπων.

Και όλα αυτά εν ονόματι της απόλυτης ελευθερίας που, όπως μας λένε, πρέπει να έχουν οι εκπομπές του για να καταγγέλλει τα στραβά και να υπερασπίζεται τα δικαιώματα των απλών πολιτών.!!!

Αποφεύγοντας όμως, συστηματικά, όχι μόνο να καταγγείλει ως κύριους υπεύθυνους για την κακοδαιμονία της χώρας μας αλλά και απλώς να ασχοληθεί με τα μεγάλα,ελληνικά και ξένα ανθρωποφάγα συμφέροντα, τα οποία υπηρετεί εδώ και πολλά χρόνια.

Και, ταυτόχρονα, καταργώντας το δικαίωμα της ελευθερίας ακόμη και στους καλεσμένους του, κλείνοντας το στόμα τους βάναυσα, με τον πιο φασιστικό τρόπο.

Κάποτε λοιπόν πρέπει να τον πάρουμε στα σοβαρά και να τον αποκαλύψουμε, ως έναν από τους πιο επικίνδυνους ηθικούς αυτουργούς της τρομοκρατίας.

Που αν υπήρχε σε μιαν άλλη ανεξάρτητη και όχι διαβρωμένη από τις ξένες μυστικές υπηρεσίες Πολιτεία, θα ήταν ο πρώτος κατηγορούμενος για εγκλήματα πρώτου βαθμού.

Και, παράλληλα, να ξυπνήσουμε κάποια στιγμή και τη συνείδηση μερικών καλεσμένων του που θεωρούνται και σοβαροί άνθρωποι...Και να τους ρωτήσουμε δεν ντρέπονται καθόλου που με τη συμμετοχή τους, στέκουν σαν στραβοχυμένες γλάστρες και νομιμοποιούν τον επικίνδυνο αυτό κύριο; Δεν νιώθουν ότι είναι συνένοχοι πρώτου βαθμού;

Το ΡΕΣΑΛΤΟ είχε διαγνώσει από πού παλιά το πόσο επικίνδυνος είναι ο Μάκης, γι’ αυτό ασχολήθηκε συστηματικά μαζί του.

Ήδη από το δεύτερο τεύχος του περιοδικού είχε πάρει στα σοβαρά τον Μάκη, αναλύοντας το ρόλο του, στο άρθρο: «Μάκης Τριανταφυλλόπουλος: Η μεγάλη και σύνθετη απάτη» (πρέπει να το διαβάσετε)

Ένα μικρό χαρακτηριστικό απόσπασμα:

"Τρομοκρατία. Στο θέατρο της μεγάλης απάτης που παίχτηκε γύρω από την εξάρθρωση της «17Ν»και του «ΕΛΑ» ο Μάκης στήριξε πιο «πειστικά» το ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο των διωκτικών αρχών και τους «σχεδιασμούς» του φίλου του Χρυσοχοΐδη. Αν οι δημοσιογράφοι (άλλοι συνειδητά, άλλοι ασυνείδητα) είχαν μετατραπεί, στην πλειονότητά τους, σε «βαποράκια» των διωκτικών αρχικών και μυστικών υπηρεσιών (προανήγγειλαν ακόμα και τα ονόματα των συλληφθέντων), ο Μάκης επιτελούσε και έναν άλλο πιο σπουδαίο ρόλο: Στήριζε, από «αριστερή σκοπιά», ιδεολογικά και πολιτικά τη σκευωρία. Κατέβαλε «φιλότιμες προσπάθειες» να αποδείξει ότι η «17Ν» ήταν μια αριστερή οργάνωση και τα μέλη της (αυτά τα παγιδευμένα και αναλώσιμα υλικά των διωκτικών αρχών) ήταν αριστεροί αγωνιστές.

Έλεγε δηλαδή αυτά που λέγανε οι διωκτικές αρχές και άφησε στο απυρόβλητο τις κραυγαλέες αντιφάσεις και τα μεγάλα πολιτικά ερωτηματικά αυτής της υπόθεσης. Το ίδιο έπραξε και με τη δίκη του δήθεν ΕΛΑ. Και εκεί έδωσε χείρα βοηθείας (αυτός ο μέγας ρεπόρτερ που ανακαλύπτει με απίστευτη ευκολία τον καταζητούμενο πράκτορα Γιοσάκη) στο Χρυσοχοΐδη και τον Τσιγαρίδα!

Οι τόσες καταγγελίες για το ρόλο του Τσιγαρίδα στην υπόθεση, τα τόσα στοιχεία για το βίο και την πολιτεία αυτού του ατόμου, για τις «υψηλές» διασυνδέσεις του, όλα αυτά και άλλα πολλά τα αγνόησε και τα παρασιώπησε σκανδαλωδώς…"

Δημοσιο(α)σχετίστας...

Αβραμόπουλος. Ένας εκ των υποψηφίων αρχηγών της Νέας Δημοκρατίας.

Ο άνθρωπος που είχε ξεκινήσει να κάνει κόμμα, και πριν ακόμα το ιδρύσει, πριν ακόμα πάρει την ιδρυτική πράξη από το Πρωτοδικείο, τα γελοία ΜΜΕ των Αθηνών, του έδιναν 17% σε κάποιες ερχόμενες εκλογές.

Τότε…Ο ίδιος, δεν μπορούσε να στήσει ούτε σύλλογο… Η Τράπεζα δεν του δάνειζε χρήματα… Αργότερα, ξαναγύρισε στη …στάνη, διαφορετικά θα τον έτρωγαν οι λύκοι!!! Τώρα περιφέρεται από κανάλι σε κανάλι και αναλύει τα πιστεύω του για την …κομματική δημοκρατία!
Ε, ρε πώς ξεχνάμε σ’ αυτή τη χώρα!
από ΕΩΘΙΝΟΝ

Υπουργείο προστασίας αστυνομικών κ. Χρυσοχοΐδη;

«Την άποψη ότι τα Αστυνομικά Τμήματα δεν είναι φρούρια, αλλά δημόσιες υπηρεσίες που πρέπει να εξυπηρετούν τον πολίτη» υποστήριξε σε ραδιοφωνική συνέντευξη ο υπουργός Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. «Βούληση του υπουργείου είναι τα Αστυνομικά Τμήματα να παραμείνουν ανοικτά στους πολίτες, ώστε να προσφέρουν άμεσες και ποιοτικές υπηρεσίες και όχι να μετατραπούν σε χώρους φόβου και ταλαιπωρίας» υπογράμμισε.

Μα κ. Χρυσοχοΐδη από που... μας ήλθατε ω Πάνσοφε! Πως βρεθήκατε εν Ελλάδι;

Αν ήσαν φρούρια! τα αστυνομικά τμήματα, δεν θα είχαμε τώρα 6 τραυματίες, δυο σοβαρά και ενδεχομένως ανάπηρη μια κοπέλα που δεν πρόλαβε να πει στη ζωή καλημέρα..

κ. Χρυσοχοΐδη, μήπως η ευφυΐα σας επιτρέπει να σκεφθείτε ότι ίσως θα πρέπει να δημιουργήσετε και ένα υπουργείο, «Προστασίας Των Αστυνομικών;»

Η τους αστυνομικούς τους έχουμε στην Βαλακνοταλιμοπανία για ανάλωση, Κε Χρυσοχοΐδη, για να τους ψευτολυπούνται οι σοβαροφανώς γελοίοι δημοσιογράφοι μας, που ως η καλή πόρνη ήθελε να να κρυφτεί μα την πρόδιδε η χαρά της, περιχαρείς τρέχουν με τα μαρκούτσια μόλις κάποιος αστυνομικός τραυματισθεί για να μας ενημερώσουν…!!!

Ειλικρινώς αν η κατάσταση δεν ήταν τόσο τραγική, τόσο επικίνδυνη οι αποφάσεις σας θα μας έκαναν να κρατάμε την κοιλιά μας από νευρικά γέλια... Η τουλάχιστον θα μπορούσαν οι ανακοινώσεις των βαθυστόχαστων σκέψεων σας να είναι ευθυμογράφημα στην Ελευθεροτυπία, κάτω από την προκήρυξη των μικρών γενναίων δειλών αλητών που έγιναν προλετάριοι στον 21ο αιώνα και μας προστατεύουν μαζί σας από την παχυσαρκία του καπιταλισμού...

Δηλαδή κ.Χρυσοχοΐδη τι άλλο να σκεφθούμε διαβάζοντας τα κείμενά σας... Τώρα έγινε «Βούληση του υπουργείου είναι τα Αστυνομικά Τμήματα να παραμείνουν ανοικτά στους πολίτες, ώστε να προσφέρουν άμεσες και ποιοτικές υπηρεσίες και όχι να μετατραπούν σε χώρους φόβου και ταλαιπωρίας.»

Μα σε άλλη χώρα ζούσατε κ.Χρυσοχοΐδη; Πάντα τα αστυνομικά τμήματα ήσαν ανοικτά και πάντοτε οι πολίτες χωρίς φόβο ή πρόβλημα επισκέπτονται τα αστυνομικά τμήματα να εξυπηρετηθούν.Σε δημοκρατικό καθεστώς ζούμε κ.Χρυσοχοΐδη. Αφήστε τα ψυχροπολεμικά. Δεν μας φέρατε την Δημοκρατία. Αυτήν την έχουμε και τρέχει και από τα μπατζάκια μας…

Ιάσων

Οσφυοκάμπτες, χαρτοπαίκτες και δημοσιογράφοι

Το χειρότερο δεν είναι να είσαι μέτριος ή κακός δημοσιογράφος. Υπάρχουν κάμποσοι σε αυτό τον χώρο και εν πάση περιπτώσει το συνηθίσαμε. Το χειρότερο όλων είναι να είσαι οσφυοκάμπτης μέτριος δημοσιογράφος. Η πολύπαθη ΕΡΤ έχει λαμπρά παραδείγματα.

Η σημερινή διοίκηση, που ο ιστορικός του μέλλοντος θα της αποδώσει εύσημα για το ένα και μοναδικό επίτευγμα της, το μέγα έπος της Παπαρίζου στη Eurovision, αρνήθηκε προχθές να μεταδώσει από την κρατική τηλεόραση το μήνυμα του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κώστα Καραμανλή για την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου.

Το μύνημα του Κ. Καραμανλή δεν μεταδόθηκε όχι μόνο στο... μεσημεριανό αλλά ούτε στο απογευματινό δελτίο των έξι, ούτε και στο κεντρικό δελτίο στις εννέα το βράδυ. Ενώ όλα τα μηνύματα των πολιτικών αρχηγών συμπεριλήφθηκαν στα ρεπορτάζ για την ιστορική αυτή ημέρα, η ΝΕΤ αγνόησε ουσιαστικά και επιδεικτικά το μήνυμα του αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας.

Είναι οι ίδιοι ακριβώς άνθρωποι που πριν λίγες ημέρες είχαν μετατρέψει την κρατική τηλεόραση σε ΤV Romania τον καιρό του Τσαουσέσκου, προσπαθώντας να μας πείσουν με αγωνία στα ρεπορτάζ τους, ότι ο Καραμανλής είναι κοντά στη εκλογική νίκη. Οι άνθρωποι, "έπαιξαν τα ρέστα τους", όπως γίνεται σε μια συνηθισμένη παρτίδα πόκερ.Δεν τους βγήκε.
Αλλά όσοι έχουν ζήσει την αγωνία της χαρτοπαιξίας, γνωρίζουν διάφορους τύπους που όταν τα χάνουν όλα, εκλιπαρούν δεξιά και αριστερά για λίγα δανεικά ώστε να παραμείνουν (λίγο ακόμη) στο τραπέζι. Μάταια. Άμα μείνεις άφραγκος δεν έχεις κανένα ενδιαφέρον.Πρέπει να σηκωθείς από την καρέκλα.
του Ανδρέα Μπελιμπασάκη
από το foreignpress-gr

Δεν κρατιούνται οι νεοταξίτισσες του Υπουργείου Παιδείας…

Μπορεί η χαρά τους να είναι τεράστια για την απάλειψη του όρου «εθνικής» από τον τίτλο του Υπουργείου, θέλουν όμως να σιγουρευτούν για την πλήρη εξαφάνισή του από παντού.

Φαίνεται πως σε κάποια υπηρεσία του Υπουργείου θα χρησιμοποιήθηκε κάποια παλιά σφραγίδα ή φάκελος αλληλογραφίας ή επιστολόχαρτο, όπου αναγραφόταν η παλιά ονομασία.

Όταν οι δύο κυρίες το... διαπίστωσαν, από το σοκ κόντεψαν να γεμίσουν σπυράκια και αμέσως εξέδωσαν οδηγία - εγκύκλιο προς όλες τις υπηρεσίες του Υπουργείου σε ολόκληρη τη χώρα, να βγάλουν νέες σφραγίδες και έγγραφα και να φροντίσουν να μην μπαίνει κατά λάθος πουθενά η παλιά επωνυμία.
Μιλάμε για τόση αδημονία…
Α ρε λαέ, σε ποια πρόσωπα εναποθέτεις τις τύχες της πατρίδας και του έθνους…
από patriotikoslogos

Αγαπητέ τρομοκράτη...

Τώρα που γκρεμίσατε το σύστημα μπορείτε να είσαστε ήσυχοι. Δεν θα παράγει άλλους δειλούς όπως εσείς. Δεν ξέρω πού πάτε; Πού θέλετε να πάτε. Ξέρω όμως από πού έρχεστε. Ξέρω τι έθρεψε τη βία σας. Δεν είναι κανένα σύστημα. Δεν είναι οι μπάτσοι. Δεν είναι οι ρουφιάνοι. Είναι ο εαυτός σας. Βολεμένος στην άνεση της χαζοεπαναστατικής ρητορείας, που ζητά απλώς μια περιπέτεια για να δικαιώνεται. Αρνούμαι να σας κρίνω με όρους ιδεολογίας. Και σίγουρα επανάστασης. Μόνο με ψυχολογικούς. Και μπορώ να κατανοήσω μόνο, εκείνο το σκοτεινό έρεβος που υπάρχει μέσα σας.
Γιατί δεν γίνατε αυτό που ήθελε η μαμά, και πρέπει να πληρώσει η κοινωνία.

Τι σχέση έχετε με ιδεολογία; Μόνο μία. Είναι η κουβέρτα, ο μπερντές για να κρύβετε πόσο κακομαθημένοι είσαστε. Κομπλεξικοί, εκδικητικοί, δειλοί ξεκομμένοι από ό,τι παράγει η κοινωνία και ό,τι έχει ανάγκη για να αλλάξει. Αμφιβάλω αν έχετε κάνει ένα μεροκάματο στη ζωή σας. Αν πονέσατε ποτέ με τον πόνο της ανάγκης, και όχι του εγωισμού σας. Αν πεινάσατε. Αν καταλάβατε πως η ζωή γύρω, δεν είναι το reality της βεντέτας με τους μπάτσους. Αμφιβάλω αν σηκωθήκατε ποτέ 7 η ώρα το πρωί για να πάτε στη δουλειά σας.

Αμφιβάλω αν ξέρετε τι θέλετε. Αν είχατε στόχο, όραμα, αγάπη για κάτι. Δεν μισείτε τους μπάτσους. Δεν μισείτε τον 20 χρονο που πυροβολήσατε. Μισείτε τους πάντες γιατί όχι μόνο δεν σας μοιάζουν, αλλά είναι εκεί για να σας θυμίζουν πως αποτύχατε σε όλα. Πως είσαστε κοινοί ληστές, ποινικοί, εραστές της επανάστασης του αντιβιοτικού. Τρεις ημερησίως μετά το φαγητό. Όταν η γκόμενά σας έχει βγει με τις φίλες σας και εσείς πλήξετε. Επαναστάτες του play station. Μισείτε τον ίδιο σας τον εαυτό. Μισείτε και αγαπάτε με σφαίρες. Είσαστε τραγικοί…

Το κείμενο δεν είναι του taxalia. Είναι γνωστού προβεβλημένου δημοσιογράφου, του οποίου το όνομα, δεν βάζουμε, γιατί... όσο ακούγεται, τόσο γίνεται στόχος, από τους στόκους...
Και είναι απλά το καλύτερο που έχει γραφεί ποτέ και ερμηνεύει άριστα το φαινόμενο.
Να το διαβάσουν και να το μάθουν απ' έξω κι ανακατωτά οι δημοσιογράφοι των "8".

Σχόλιο apneagr: Μπράβο σε αυτόν που το έγραψε, σε δυο αράδες είναι όλα αυτά που θέλουμε να τους πούμε κατάμουτρα...

Το κέντρο εκπαίδευσης των “τρομοκρατών” και οι προμήθειες οπλισμού

Η επίθεση στο αστυνομικό τμήμα της Αγίας Παρασκευής ήταν μία ενέργεια τελείως διαφορετική από τα παραδοσιακά χτυπήματα του αντάρτικου πόλεως. Οι βόμβες της κατσαρόλας ή το 45άρι όπως και τα χτυπήματα με ρουκέτες μπορούν κάλλιστα να χαρακτηρισθούν τρομοκρατικά.

Η πρόσφατη ενέργεια όμως ήταν ξεκάθαρα μία πολεμική επιχείρηση καταδρομικού χαρακτήρα. Η άψογη οργάνωση, η εξειδικευμένη στόχευση αλλά κυρίως τα στατιστικά χαρακτηριστικά της (17 σφαίρες ανά ένστολο) παραπέμπουν σε πειθαρχημένη ομάδα, πλήρως εκπαιδευμένη.

Η “επιτυχία” της δράσης, όπου σε... αντίθεση με άλλες περιπτώσεις, δεν υπήρξε ούτε δυσλειτουργία όπλου (λ.χ. εμπλοκή), έγινε αλλαγή γεμιστήρα και επιτυχημένη ρίψη χειροβομβίδας, στοιχειοθετεί εμπειρική δεινότητα.

Τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν πολεμικά τυφέκια που έβαλλαν κατά ριπάς. Σε αντίθεση με τα περίστροφα ή άλλου είδους πιστόλια, η χρήση του Καλάσνικωφ όπως και κάθε πολεμικού τυφεκίου απαιτεί εκτεταμένη εκπαίδευση σε πραγματικές βολές. Η εκπαίδευση στο πιστόλι μπορεί να γίνει ευκολότερα λόγω του μεγέθους αλλά και της ύπαρξης αρκετών χώρων ακόμη και ανοιχτών σκοπευτηρίων στην Ελλάδα.

Η εκπαίδευση σε “Καλάσνικωφ” εντός της χώρας κρίνεται αδύνατη, καθώς τα όπλα αυτά δεν χρησιμοποιούνται στον Ελληνικό στρατό, είναι κωμική και μόνο η σκέψη ότι θα εμφανιστεί Καλάσνικωφ σε σκοπευτήριο, ακόμη όμως και η περιφορά του (το κουβάλημα δηλαδή) κατά την επιχείρηση, απαιτεί μεγάλη εξοικείωση. Πόσο μάλλον η βολή κατά ριπάς σε δευτερόλεπτα κατά συγκεκριμένου στόχου με συγχρονισμό πολλών (και όχι ενός) ενόπλων.

Τα δεδομένα για τους δράστες είναι λοιπόν δύο:

Είτε οι δράστες είναι παραστρατιωτικοί ξένων χωρών με εμπειρία στη χρήση του συγκεκριμένου όπλου, γεγονός που εξηγεί την δεινότητα και αποτελεσματικότητα τους, αλλά και το αδίστακτο του χαρακτήρα. Πολύ πιο εύκολα σκοτώνεις μία 20χρονη κοπέλα όταν είναι από “εχθρικό κράτος”. Αυτό θα το αναλύσουμε όμως αργότερα.

Είτε οι δράστες είναι Έλληνες που εκπαιδεύτηκαν στο εξωτερικό, αφού στην Ελλάδα είναι αδύνατη η λειτουργία στρατοπέδου εκπαίδευσης. Αυτό είναι και το θέμα που θα μας απασχολήσει.

Στα Σκόπια το στρατόπεδο εκπαίδευσης τρομοκρατών.

Η εκπαίδευση αυτού του χαρακτήρα απαιτεί άμεση συνοριακή σύνδεση για ευνόητους λόγους. Εγγύτητα δηλαδή και ευκολία πρόσβασης. Πολλοί θα έσπευδαν να φωτογραφήσουν την Αλβανία, αυτό όμως είναι εσφαλμένο. Μπορεί η Αλβανία να “φιλοξενήσει” κοινό έγκλημα, ο ιδεολογικός προσανατολισμός του πιθανού Έλληνα τρομοκράτη όμως είναι απολύτως ανεπιθύμητος στη γειτονική χώρα. Ακόμη, η Αλβανία δεν θα ρισκάριζε ούτε για αστείο την εκπαίδευση Ελλήνων τρομοκρατών για εθνικιστικούς, δικούς της λόγους. Να υποθάλψει δηλαδή ιδεολογικούς τρομοκράτες για να αποσταθεροποιήσουν μία Νατοϊκή χώρα.

Τα Σκόπια έχουν ήδη το υπόβαθρο και το ανθρώπινο δυναμικό για να αναλάβουν τέτοια δράση. Σύμφωνα με το Διεθνές Ίδρυμα Στρατηγικών Μελετών ISSA “Defence & Foreign Affairs”, σε εμπιστευτική του έκθεση, ήδη στα Σκόπια υπάρχουν πυρήνες εξτρεμιστών προερχόμενοι από το Κοσσυφοπέδιο με εκπαίδευση και εμπειρία. Σύμφωνα με την ίδια έκθεση, τα Σκόπια είναι πλέον και πυριτιδαποθήκη όπλων και πυρομαχικών που άλλωστε εισφέρουν εκατομμύρια στους εμπλεκόμενους.

Μην ξεχνάμε ότι η προχθεσινή επίθεση -τηρουμένων των αναλογιών- θύμιζε τις πρώτες επιθέσεις των εξτρεμιστών του Κοσσυφοπεδίου εναντίων αστυνομικών τμημάτων και Σέρβων αστυνομικών. Καλάσνικωφ και επιθετικές χειροβομβίδες ήταν τα κύρια όπλα.

Στην ίδια έκθεση, εμφανιζόταν ως πιθανότατη μία νέα ανάφλεξη εθνοτικών διαφορών στα Σκόπια, την άνοιξη του 2008. Η Άνοιξη του 2008 είναι σημείο κλειδί για τις Βαλκανικές εξελίξεις, αφού η ανάφλεξη δεν έγινε αλλά αντίθετα έγινε μία μεγάλη συνδιαλλαγή.

Για να λειτουργήσουν στρατόπεδα εκπαίδευσης μαχητών στα Σκόπια δεν αρκεί η οποιαδήποτε μειονοτική πρωτοβουλία αλλά πρέπει να υπάρχει και η ανοχή της επίσημης κυβέρνησης. Ο Αλί Αχμέτι φαίνεται να είναι το πρόσωπο κλειδί. Η έκθεση (2007) ανέφερε: ”Ο Ali Ahmeti, αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων της αλβανικής ανταρσίας του 2001 μέσα στα Σκόπια ο ίδιος και οι βοηθοί του ,συνεργάζονται με 7-8 Έλληνες στην Ελλάδα.”

Ο Αλί Αχμέτι λοιπόν έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση του Γκρουέσκι τον Ιούλιο του 2008, εν μέσω πλήθους διαμαρτυριών από τους Αλβανούς Εθνικιστές που υποστήριζαν ότι την άνοιξη του 2008 ο Αχμέτι ήδη τα είχε βρει με τον “εχθρό” Γκρουεσκι, βάζοντας φρένο στις όποιες ενέργειες αποσταθεροποίησης. Το Μάιο του 2008 μάλιστα έγινε και απόπειρα δολοφονίας εναντίον του, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου. (Διαβάστε εδώ για το τρομοκρατικό παρελθόν του Γκρουέσκι)

Η συμφωνία Γκρουέσκι – Αχμέτι σταμάτησε τις όποιες ενέργειες εναντίον των εξτρεμιστών που δραστηριοποιούνται στα Σκόπια όπως και της διακίνησης όπλων που αποτελεί μεγάλη πηγή εσόδων. Σταμάτησαν δε και οι όποιες ενέργειες αποσταθεροποίησης αλλά και απειλής εναντίον του Αχμέτι αφού ως γνωστόν, το χρήμα ενώνει.

Τα Σκόπια λοιπόν είναι ένα θαυμάσιο πεδίο προμήθειας και εκπαίδευσης στη χρήση όπλων στρατιωτικού τύπου για κάθε ενδιαφερόμενο. Ως πιθανότερες τοποθεσίες αναφέρονται χωριά δυτικά των Σκοπίων, με “άβατο” δρόμο διακίνησης που ξεκινά από το Αλβανικό χωριό Στρούγκα και καταλήγει στο χωριό Veleshta. Το γιατί οι Αμερικάνοι που γνωρίζουν αυτή την έκθεση και έχουν ισχυρότατη παρουσία στα Σκόπια δεν επεμβαίνουν, είναι ένα θέμα.

Πως οι Έλληνες “μαθητές” μεταβαίνουν στα Σκόπια.

Όταν το “ΙΕΚ” υπάρχει, το επόμενο βήμα είναι η μετάβαση των μαθητών, αφού οι Ελληνικές αρχές φαίνεται να αποκλείουν το πρώτο σενάριο, εμπλοκής δηλαδή αλλοδαπών στο τελευταίο χτύπημα. Σύμφωνα λοιπόν με ασφαλείς πληροφορίες, την περιβόητη άνοιξη του 2008 μετέβησαν στα Σκόπια οι πυρήνες, οι εκλεκτοί δηλαδή που θα αποτελούσαν και την ομάδα κρούσης. Οι συστάσεις οπωσδήποτε είχαν γίνει από τους Έλληνες συνεργάτες των οπλαρχηγών, ίσως τότε να έγινε και μία πρώτη εκπαίδευση σίγουρα ακολούθησαν και άλλες.

Το γιατί οι Ελληνικές αρχές δεν εμπόδισαν αυτές τις μετακινήσεις ή δεν επενέβησαν έχει δύο σκέλη: Είναι πιθανόν οι ομαδικές μετακινήσεις να έγιναν κάτω από έναν ψευδεπίγραφο ιδεολογικό μανδύα ώστε η παρέμβαση των αρχών να συνιστούσε πρόκληση και μετέπειτα οι μετακινήσεις αυτές να γινόντουσαν μεμονωμένα και παράνομα.

Σε κάθε περίπτωση, αφού στην Ελλάδα δεν γινόταν κάποια παραβατική δραστηριότητα, οι αρχές πέρα από κάποια στοιχειώδη παρακολούθηση δεν θα μπορούσαν να προβούν σε συλλήψεις. Οι έκνομες ενέργειες γινόντουσαν εκτός συνόρων.

Το τι γινόταν στα Σκόπια όμως είναι γνωστό αφού επώνυμοι κατήγγειλαν (πριν τα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου) ότι “αποσταθεροποιητικά στοιχεία από τα Σκόπια εισέρχονται στο Ελληνικό έδαφος” και συνιστούσαν προσοχή στον κοιμώμενο κύριο Παυλόπουλο (δηλώσεις Άνθιμου, Νοέμβρης 2008).

Μεταφορά οπλισμού, περίεργη σιωπή των ΜΜ”Ε”

Η έκθεση του ISSA «Defense and Foreign Affairs» είναι σαφής. Καλάσνικωφ, RPG και επιθετικές χειροβομβίδες από την Αλβανική εξέγερση έχουν μεταφερθεί στα Σκόπια και διακινούνται από εκεί:

“20 με 25 άνδρες, είναι υπεύθυνοι για την διακίνηση αυτών των όπλων, μέσα σε καλά σφραγισμένα φορτηγά αυτοκίνητα, που περνούν το συνοριακό φυλάκιο Kafasan, από την Αλβανία ή δια μέσου των ορέων προς τα χωριά Radolishta και Frangono και από εκεί στο Velestha, που προωθούν παράνομα όπλα προς το Τetovo, Aracinovo κοντά στα Σκόπια, και στα χωριά της περιοχής Kumanovo. Πρόκειται για 8 -10 ένοπλες ομάδες που διακινούν όπλα προς τα Σκόπια”.

Μιλάμε για πολεμικά όπλα πάντα, όπως το περιβόητο RPG-7s Κινέζικης κατασκευής, που χρησιμοποιήθηκε και από τον επαναστατικό αγώνα στην επίθεση κατά της Αμερικάνικης πρεσβείας. Όπλα τα οποία βρίσκονται διάσπαρτα κρυμμένα στο Ελληνικό έδαφος. Σε οποιαδήποτε χώρα στον κόσμο εάν γινόταν αυτό, να βρεθούν δηλαδή κρυμμένα λειτουργικά πολεμικά όπλα, θα είχε σημάνει συναγερμός. Στην Ελλάδα σημαίνει την ανάγκη ηλίθιων δικαιολογιών από επίσημα μάλιστα χείλη: Μάλλον είχαν κλαπεί από το τάδε στρατόπεδο… Τα είχε κάποιος συλλέκτης και φοβήθηκε… και άλλα φαιδρά.

Η περίπτωση Μισούνωφ είναι ενδεικτική. Ο άνθρωπος είναι “αλύτρωτος” Σκοπιανός, βρέθηκε στα χέρια του πολεμικό όπλο τύπου RPG Κινέζικης κατασκευής, που η μόνη πηγή είναι η προαναφερόμενη μέσω Σκοπίων. Παρότι ουδέποτε στην Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε RPG από το οργανωμένο έγκλημα ή “προστασία”, τα μέσα έσπευσαν να υποβαθμίσουν το γεγονός ανακαλύπτοντας σχέσεις του Μισούνωφ με μπράβους και προστάτες. Γράφαμε τότε: Έχει τέτοια ζήτηση το RPG για να ασχοληθεί κάποιος με το λαθρεμπόριο του; Στο νταραβέρι του Βαρδάρη δηλαδή εκτός από φιξάκια, κόκα άντε και κανένα κουμπούρι παίζει και αλισβερίσι για RPG; Είναι δηλαδή “fast moving” κελεπούρι για να ασχοληθεί το ντήλι που λένε και στην πιάτσα;

Κράτος, δημοσιογράφοι, λειτουργοί, όλοι σε ένα πέπλο σιωπής και μακαριότητας. Το ίδιο και οι περιβόητοι συνδικαλιστές της αστυνομίας παρότι τα θύματα είναι δικοί τους, νέοι συνάδελφοι.

Ελπίζουμε το ΥΠΠΡΟΠΟ να πράξει τα αυτονόητα, πέραν τον δηλώσεων “Η τρομοκρατία δεν θα περάσει”. Ως φαίνεται, η τρομοκρατία ήδη έχει περάσει, σειρά πήραν τα τάγματα.

Θα επανέλθουμε για το δεύτερο σκέλος.

Μεταφρασμένη την έκθεση (ISSA) μπορείτε να την βρείτε στην έρευνα του αείμνηστου Λάμπρου Παπαντωνίου στις 20.2.08
από olympia

Μια σοβαρή υπόθεση

Όσο πιο γρήγορα ανασυνταχθεί ο κ. Χρυσοχοΐδης, τόσο το καλύτερο. H επίθεση κατά του αστυνομικού τμήματος της Αγίας Παρασκευής είναι πλέον ανοιχτός πόλεμος και τρομοκρατία κατά όλων των Ελλήνων. Οι τρομοκράτες είναι αδίστακτοι και επιθυμούν να σκοτώσουν για να δημιουργήσουν αναρχία και κάποια καινούργια Δεκεμβριανά. Η ιστορία γιγαντώνεται βέβαια από παλιά, καθώς ομάδες τρομοκρατών έχουν στρατολογήσει τώρα και παιδιά που δρουν σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Μια απλή και γρήγορη έρευνα, αποφέρει την ειδησεογραφία επιθέσεων στην Πεύκη, στην Πάτρα, στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα, στα Εξάρχεια, στον Κορυδαλλό. Η λίστα τελειωμό δεν έχει.

Ευτυχώς για... όλους μας, η μυθολογία του αγωνιστή τρομοκράτη είναι πλέον νεκρή στο συλλογικό υποσυνείδητο του Ελληνα, παρά της προσπάθειες ορισμένων εφημερίδων να ηρωοποιήσουν τον πολιτικό λόγο των τρομοκρατών, ή κάποιων κίτρινων δημοσιογραφίσκων τύπου Ζουγκλίστα που αφήνει τον Ξηρό να αρθρογραφεί online. Η σύλληψη της 17Ν δεν παρουσίασε στο προσκήνιο συνειδητοποιημένους αριστερούς επαναστάτες ή κάποιο σχέδιο ανατροπής του καπιταλιστικού συστήματος, παρά μερικά θλιβερά επαρχιώτικα βλαχαδερά που σκότωναν κόσμο και λήστευαν το κοινό εθνικό χρήμα. Η ιδεολογική 17Ν που μας απασχόλησε για 28 χρόνια, ήταν τελικά μια βλαχοσυμμορία επαρχιωτών που λήστευε ταμιευτήρια για να καλοζωιστεί.

Στο πρώτο μας τρομοκρατικό ντεμπούτο, είδαμε κάποια παπαδοπαίδια να στρατολογούν ξαδέλφια και κολλητούς στις καφετερίες, έναν κιθαρίστα άσχετο με την πολιτική, έναν άλλον που μπήκε στην οργάνωση κατά λάθος χωρίς να ξέρει καν που μπήκε (Τέλιος), έναν τρίτο γραφικό που πήγαινε τσιλιαδόρος σε ληστείες για να κονομήσει λεφτά ώστε να εκδώσει το βιβλίο του (Ψαραδέλης), ο υποτιθέμενος εγκέφαλος, ο Μητσάρας με τα μέλια, αποδείχθηκε πολύ κατώτερος του Μάρξ, ο Γιωτόπουλος δεν άρθρωσε ποτέ πολιτικό λόγο (όπως συνήθως κάνουν οι ιδεολόγοι αριστεριστές), και εκείνοι που έκαναν πολιτικές αναλύσεις (Τζωρτάτος), χρησιμοποίησαν κάτι απίθανες εκφράσεις του τύπου "μας τα παίρνουν οι φραγκάτοι", που δεν θεώρησα και πολύ εντυπωσιακές. Ο πολιτικός λόγος των μελών της οργάνωσης ήταν μηδέν σε επίπεδο ουσίας, η εκφραστική τους πολύ κάτω του μετρίου, και η εμφάνισή τους αντιστοίχως επαρχιακή.

Η νέα γενιά τρομοκρατών, παρότι σαφώς πιο επικίνδυνοι, πολυπληθέστεροι και ιντερνετικώς μοντέρνοι, είναι επίσης και φιλοσοφικά ηλιθιότεροι των προκατόχων τους. Όπως φαίνεται και από τις προκηρύξεις τους, ο πολιτικός τους λόγος αναδύει αμάθεια, θυμό και απλοποιημένη παιδαριώδη σκέψη. Το ίδιο και η συμπεριφορά τους. Οι Πυρήνες της Φωτιάς (τουλάχιστον όσοι συνελήφθησαν), είχαν φτιάξει γιάφκα μέσα στο σπίτι που ζούσαν! Εκεί κοιμόντουσαν, συναντιόνταν, έκαναν σχέδια και μαγείρευαν. Εκεί έφτιαχναν και τις κατσαρολάτες βόμβες. Μετά πήγαιναν για καφέ όλοι μαζί. Προφανώς δεν είχαν διαβάσει το εγχειρίδιο του καλού επαναστάτη Μαριγκέλα, και δεν έχω λόγους να πιστεύω πως είχαν εξαντλήσει τον Μάρξ, τον Γκράμσκι, ή άλλους του αντιδραστικού χώρου. Όλα δείχνουν πως υπακούουν στις σύγχρονες δυναμικές της ελληνικής κοινωνίας που τους ανέδειξαν. Ελαφρύς χαβαλές, απέραντος θυμός, και μια αντιεξουσιαστική συμπεριφορά γαλουχημένη από χρόνια στις λογικές των αντιεξουσιαστικών καταλήψεων, το αστικό μίσος, και το μπάχαλο των Δεκεμβριανών. Οι καινούργιοι τρομοκράτες φτιάχνουν βόμβες, κατεβαίνουν σε μπαράκια των Εξαρχείων από μόδα, είναι εντελώς αμόρφωτοι εγκυκλοπαιδικά, και σκοτώνουν για χαβαλέ.

Θα θεωρούσα επομένως λάθος για την Αστυνομία να ψάχνει δυνατά και εγκεφαλικά άτομα. Κοινοί εγκληματίες είναι, που στρατολογούν πιτσιρίκια για γρήγορα γιουρούσια. Πιθανότατα κάπου να έχουν συλληφθεί παλιότερα, ανάμεσα σε συναυλίες, γήπεδα, μολότοφ στο Σύνταγμα, ή αντιεξουσιαστικές "σκούπες". Και φυσικά θα έχουν επανειλημμένως αφεθεί ελεύθεροι, χωρίς συλλογή στοιχείων, γιατί έτσι επέβαλε η γενική αριστερίστικη κουλτούρα. Όπως και όλοι οι προηγούμενοι αντιεξουσιαστές, σίγουρα θα είναι και φιλοσοφικά κατά της εργασίας, και πιθανότατα να έχουν ήδη διαπράξει σωρεία ποινικών αδικημάτων, ληστείες τραπεζών και ταμιευτηρίων. Ένα καλό σύστημα πληροφορικής σε συνδυασμό με τις καινούργιες τεχνικές DNA, εύκολα θα μπορούσε να τους φέρει στην επιφάνεια συνδυάζοντας διάφορα στοιχεία.

Και ενώ ο κ. Χρυσοχοΐδης σίγουρα οργανώνει την Αστυνομία διοικητικά και θεσμικά, και προφανώς ετοιμάζει και κάποια ομάδα κρούσης με καλή τεχνική, επαγγελματική και φυσική εκπαίδευση, η ώρα απαιτεί άμεση αφύπνιση όλων των Ελλήνων και πρακτική δράση. Η Ελλάδα πρέπει επιτέλους να σπάσει μερικά ταμπού και να προχωρήσει. Να ξοδέψει χρήματα για πληροφορίες και συστήματα πληροφοριών. Και να ζητήσει τη βοήθεια του απλού κόσμου. Καλή Αστυνομία σημαίνει καλή πληροφορία, καλά δίκτυα πληροφοριοδοτών στον υπόκοσμο, κίνητρα για μετανοούντες εγκληματίες, δυνατότητα να μαζεύει και να αξιολογεί πληροφορίες από το απλό κοινό. Το μέτρο με την επικήρυξη κάποιων κακοποιών είναι μια καλή αρχή, ένα ταμπού που σπάει. Η δημόσια ασφάλεια, πρέπει να κατανοήσουν όλοι, είναι μια πολύ ακριβή εθνική υπόθεση, που αν δεν χρηματοδοτηθεί και πετύχει, θα γεμίσουμε στο αίμα. Η εμείς, η οι τρομοκράτες θα κερδίσουν την Ελλάδα.

Χρειαζόμαστε άμεσα μια ιστοσελίδα τύπου FBI, στην οποία οι πολίτες θα μπορούν να αφήνουν πληροφορίες για πιθανές τρομοκρατικές και εγκληματικές ενέργειες. Οι πληροφορίες θα αξιολογούνται. Με αυτόν τον τρόπο βρέθηκαν οι γιάφκες της 17Ν, με την βοήθεια του κόσμου. Κάθε πληροφορία, θα διοχετεύεται ηλεκτρονικά σε κάποιον στην υπηρεσία προστασίας, και θα έχει έναν ειδικό ηλεκτρονικό αριθμό. Αυτά για το web και τους χρήστες, που αν επιθυμούν θα μπορούν να παραμείνουν ανώνυμοι. Και από πίσω, οι υποθέσεις που δουλεύονται, θα μπορούν να συνδέσουν κάτω από τον ειδικό κωδικό αριθμό, και πληροφορίες από άλλες πηγές και βάσεις δεδομένων. Όλες οι υπηρεσίες που υπάγονται στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη θα πρέπει να αυτοματοποιηθούν, τα στοιχεία να "καθαριστούν" τεχνικά, και να μπουν με μια κεντρική βάση δεδομένων (database). Κάποιοι ειδικοί σε database technologies θα πρέπει να αναλάβουν την συντήρηση των δεδομένων.

Το τελικό αποτέλεσμα, θα μπορούσε να είναι ένα σύστημα που παίρνει πληροφορίες από όλα τα αστυνομικά τμήματα, την υπηρεσία μεταναστεύσεως, τις παραμεθόριες, την οικονομική υπηρεσία, υπουργεία, κτλ, κλπ. Και τις παρουσιάζει σε μία οθόνη, real-time, σε κάθε γραφείο, αυτοκίνητο και μοτοσυκλέτα που υπάρχει ανά την επικράτεια ή κινείται στους αυτοκινητόδρομους της χώρας. Στα γραφεία του υπουργείου προστασίας, οι έρευνες στις βάσεις δεδομένων θα μπορούν να συνδυαστούν γρήγορα πληροφορίες για συλλήψεις, ληστείες και βιαιοπραγίες που εκκρεμούν, προσωπικά στοιχεία, και ό,τι άλλο χρειάζεται για να ολοκληρωθεί μια σωστή έρευνα. Θα αρκούν έτσι μόνον λίγα δευτερόλεπτα για μια έρευνα (database search), που θα μας έδινε όλα τα κοινά ονόματα εκείνων που συνελήφθησαν πέρσι πετώντας μολότοφ στην Πεύκη, βρέθηκαν φέτος σε τραμπουκισμούς στον Πειραιά, η συνελήφθησαν πετώντας γκαζάκια σε τράπεζες της Θεσσαλονίκης. Τα σκόρπια και ασύνδετα data, αν συνδυαστούν καλά, γίνονται πληροφορίες (information). Και η Πληροφορία είναι δύναμη.

Για ένα τέτοιο σύστημα, θα απαιτηθούν ειδικοί άνθρωποι της πληροφορικής (golden boys κατά πολλούς), και πολλά μα πολλά εκατομμύρια σε χρηματοδότηση. Έχω δουλέψει σε πολλά τέτοια projects, και γνωρίζω πως είναι τεράστια σε μέγεθος, πολυπλοκότητα και συντήρηση. Αλλά είναι απαραίτητα. Σε κάποια επίσκεψη σε μια κρατική υπηρεσία των ΗΠΑ, πληροφορήθηκα κάποτε πως υπάρχει τεράστιο data overload. 50 διαφορετικά συστήματα είχαν τις ίδιες ακαθάριστες πληροφορίες, και δεν επικοινωνούσαν καλά μεταξύ τους. Το κόστος να διορθώσουμε τα 50 αυτά συστήματα, ήταν μεγαλύτερο από το κόστος ενός νέου συστήματος. Αποτέλεσμα ήταν να ξηλωθούν 10 IBM mainframers και να πεταχτούν κυριολεκτικά στον δρόμο! Εμείς υποθέτω έχουμε ακριβώς το αντίθετο πρόβλημα, και θα πρέπει να δημιουργήσουμε νέα συστήματα εκ θεμελίων. Είναι αδιανόητο μια μικρή χώρα σαν την Ελλάδα που μαθαίνεις τα προσωπικά του καθενός στο καφενείο με λεπτομέρειες, να μην μπορεί να ξεκαθαρίσει μια βεντέτα με 500 αληταράδες του αντιεξουσιαστικού χώρου.

Information is Power.
από Locus Publicus

Ηγέτες και μάνατζερ

Μετά τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου αποτελεί αξιοπαρατήρητο γνώρισμα αυτών των ημερών το γεγονός ότι στον Πρωθυπουργικό θώκο βρίσκεται ο Γιώργος Παπανδρέου ένας πολιτικός άνδρας που αμφισβητήθηκε στο παρελθόν, ένας ηγέτης του ΠΑΣΟΚ για τον οποίο η Νέα Δημοκρατία πίστευε ότι όσο αυτό βρισκόταν επικεφαλής του Κόμματός του αυτή θα συνέχιζε να…Κυβερνά της Ελλάδα!...

Αν παρήλθαν οι χρόνοι εκείνοι!…

Εδώ και εβδομάδες τώρα, μετά την... απίστευτη για το μέγεθός της καταβαράθρωσή της, το Κόμμα της Νέας Δημοκρατίας εγκατέλειψε το θεσμικό του ρόλο ως ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΗ αντιπολίτευση και αναζητά τον επόμενη Αρχηγό της…

‘Ω καιροί, ώ ήθη!...

Στο μεταξύ ο νέος Πρωθυπουργός δίνει «καινοτόμα» δείγματα ως αρχηγός και μάνατζερ, ενώ οι επίδοξοι ηγέτες της ΝΔ φιλονικούν εάν οι εκλέκτορες εξαντλούνται στα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, στα μέλη του Κόμματος ή περιλαμβάνουν και…φίλους…

Ένα από τα διάφορα καθιερωμένα σε διεθνή κλίμακα σχήματα αναλυτικής αξιολόγησης της συμπεριφοράς ενός ηγετικού στελέχους, ενός σύγχρονου πολιτικού ή ακόμη και του μάνατζερ κάποιους σύγχρονου πολυεθνικού επιχειρηματικού κολοσσού, είναι το σχήμα που περικλείεται από τα σημεία αναφοράς του απόλυτου αυταρχισμού και της απόλυτης δημοκρατίας.

Παρουσιάζοντας στη σημερινή μου blogger-άποψη εκλαϊκευμένα, το συγκεκριμένο σχήμα, θα γίνει εύκολα αντιληπτό ότι το συνθέτουν οι ακόλουθες 5 πιθανές μορφές:

(1) από τον καταναγκαστικό αυταρχισμό όπου ο ηγέτης-πολιτικό πρόσωπο ή μάνατζερ υπαγορεύει στους υφισταμένους του και εφόσον παραστεί ανάγκη απειλεί κιόλας,

(2) τον φιλάνθρωπο αυταρχισμό όπου ο ηγέτης υπαγορεύει δίνοντας ταυτόχρονα και εξηγήσεις και ενισχύοντας την "σωστή" συμπεριφορά των συνεργατών του ( είτε πρόκειται για υπουργούς και υφυπουργούς, είτε πρόκειται για στελέχη ) με κάποιες επιβραβεύσεις,

(3) τον παραπλανητικό αυταρχισμό όπου ο ηγέτης εξαπατά τους υφισταμένους του δημιουργώντας τους την ψευδαίσθηση ότι αυτοί και συμμετέχουν και καθορίζουν τις εξελίξεις του παιχνιδιού ενώ ουσιαστικά αυτός είναι εκείνος που ελέγχει την
κατάσταση στα παρασκήνια ή με παρασκηνιακές ενέργειες μιας
μικρής επίλεκτης ομάδας Συμβούλων,

(4) την συμβουλευτική ηγεσία όπου οι υφιστάμενοι, μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου ή μέλη της διοικητικής ομάδας μιας μεγάλης επιχείρησης ή οργανισμού και αισθάνονται και
πιστεύουν ότι οι ιδέες και οι προτάσεις τους είναι επιθυμητές από την ηγεσία και μπορεί να έχουν επιρροή στη λήψη αποφάσεων, και, τελικά

(5) την φιλελεύθερη προσέγγιση όπου ο ηγέτης ή ο μάνατζερ συμμετέχει στην ομάδα που επιβλέπει ως μέλος και συναινεί στις αποφάσεις που λαμβάνονται από αυτήν.

Αναμφίβολα υπάρχουν δεδομένες ιστορικές στιγμές στη ζωή κάθε ομάδας που απαιτούν τη μετουσίωση ενός "δημοκρατικού" ηγέτη σε "αυταρχικό" αρχηγό για να επιτευχθούν κοινοί στόχοι ή για να αποσοβηθούν κρίσιμες για την επιβίωση της ομάδας ή του κοινωνικού συστήματος καταστάσεις.

Σίγουρα, επίσης, υπάρχουν δεδομένα παραδείγματα "αυταρχικών" ηγετών που, με προκάλυψη της "χαρισματική" τους προσωπικότητα και την επιφανειακή δημοκρατικότητά τους, πετυχαίνουν να παγιώσουν, να διαιωνίσουν εάν όχι εσαεί πάντως πέρα από τα προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα την κατοχή και την άσκηση της εξουσίας.

Βέβαια κάποια στιγμή ακόμη και τέτοιοι "χαρισματικοί" ηγέτες ωθούνται από τον λαό στην αφάνεια ακριβώς επειδή στα σύγχρονα δημοκρατικά πολιτεύματα υπάρχει νομοτελειακά κατοχυρωμένη δικλείδα ασφαλείας για αυτές τις περιπτώσεις.

Του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Μήπως έχουμε πόλεμο;

Μετά τη θρασεία δολοφονική επίθεση εναντίον του αστυνομικού τμήματος της Αγίας Παρασκευής και τον τραυματισμό 6 αστυνομικών που τους γάζωσαν με καλάνσικοφ υπενθυμίζω και παρατηρώ τα εξής:

Ως γνωστόν πολλοί στην χώρα μας ζουν ακόμα στην μετεμφυλιακή περίοδο και θεωρούν από την «προοδευτική» τους πλευρά τον αστυνομικό «μπάτσο, γουρούνι και δολοφόνο» καθώς και ως ισραηλινό στρατιώτη μου κτυπά «τα επαναστατημένα» δίκην παλαιστινίων «παιδιά μας», όπως αποκαλούν αυτούς που καίνε, τρομοκρατούν, καταστρέφουν, κτλ.

Κατ αυτούς ο... αστυνομικός, πρέπει να καίγεται με μολότοφ, να αφήνει παθητικά...
να καταστρέφονται οι περιουσίες των Ελλήνων από τους «επαναστατημένους νέους» που κατέβηκαν στην Αθήνα τον περασμένο Δεκέμβρη κατά την ευρωβουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ κ. Συλβάνα Ράπτη «για να πάρουν κανένα κομμάτι κρέας να φάνε».

Επίσης κατά άλλους γνωστούς «προοδευτικούς» τα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου, που ξέσπασαν οργανωμένα με χιλιάδες έτοιμα μολότοφ λίγη ώρα μετά τον πυροβολισμό και τον θάνατο του ατυχούς νέου (ακόμα περιμένουμε το πόρισμα) και στα οποία μετείχαν οργανωμένα χιλιάδες ημεδαποί και αλλοδαποί, δεν ήταν οργανωμένη αποσταθεροποίηση του κράτους αλλά ήταν «διαμαρτυρία των νέων των 700 ευρώ».

Όλοι αυτοί οι κύκλοι και με τα γνωστά επίσης ΜΜΕ να πρωτοστατούν «προδευτικά και παγκοσμιοποιημένα» έχουν μηδενική ανοχή στον αστυνομικό. Αλίμονο στον αστυνομικό που θα πυροβολήσει αμυνόμενος. Άντε να το αποδείξει. Τον περιμένει διασυρμός, και πιθανόν φυλακή και απόλυση.

Συνέπεια όλων αυτών, που για πολλά χρόνια γίνονται και που επιβάλλονται και στο ελληνικό λαό με πλύση εγκεφάλου από τα παγκοσμιοποιημένα ΜΜΕ, είναι ο ευνουχισμός της αστυνομίας. Έτσι φτάσαμε οι αστυνομικοί να δολοφονούνται σαν κοτόπουλα από «επαναστατημένα παιδιά», παιδιά ως γνωστόν τους αποκαλούν.

Προφανής στόχος διαχρονικός και οργανωμένος από σκοτεινούς κύκλους με την επίσης διαχρονική στην πράξη συμπαράσταση (όρα ανωτέρω για τα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου αλλά και για άπειρες άλλες περιπτώσεις) των «προοδευτικών-παγκοσιοποιημένων ανανιακοσκοπιανών, κτλ» δυνάμεων , είναι η αχρήστευση της αστυνομίας με ότι αυτό σημαίνει σήμερα, για τον Ελληνισμό και την ελληνική κοινωνία.

Είναι προφανές ότι όσο δεν δίδονται σαφείς οδηγίες στη ελληνική αστυνομία για την αντιμετώπιση των δολοφονικών εγκληματικών επιθέσεων και των άλλων ενεργειών ατόμων που σκοπεύουν στην αποσταθεροποίηση και ουσιαστική διάλυση του ελληνικού κράτους, έπονται τα χειρότερα.

Νομίζετε, κύριε Υπουργέ, ότι είναι αρκετές οι δηλώσεις σας περί σερίφη και ράμπο αστυνομικού και οι τελευταίες ως συνήθως μπλα-μπλα δηλώσεις που δεν πείθουν κανένα ή ότι φτάνουν τα κροκοδείλια δάκρυα των γνωστών ΜΜΕ που μάλλον με δυσκολία κρύβουν τα πραγματικά τους αισθήματα, για να αποτρέψουν τα χειρότερα που προφανώς έρχονται μετά την διαχρονική «αχρήστευση» της αστυνομίας με τη συμπαράσταση όλων των «προοδευτικών δυνάμεων»;

Χωρίς να θέλω να γίνω μάντης των προφανών κακών που έρχονται, ερωτώ πχ κύριε Υπουργέ.

Τι εντολές έχετε δώσει για την περίπτωση που ολιγάριθμος αριθμός «επαναστατημένων παιδιών» εποχούμενος σε μηχανές μεγάλου κυβισμού κατά την προσφιλή έκφραση (που δεν ξέρω τι προσπαθεί να δικαιολογήσει), κραδαίνοντας καλάνσικοφ θα εισβάλει στη βουλή κατά την ώρα που συνεδριάζει.

Θεωρείτε ότι οι φρουροί τύπου «ράμπο και σερίφη» όπως τους αποκαλείτε θα τολμήσουν να πυροβολήσουν για να προστατέψουν τη δημοκρατία, που χωρίς να το αντιλαμβάνεστε την οδηγείτε σε διάλυση;

Δώσατε ή όχι και άλλες εντολές για επιτυχή αντιμετώπιση επιθέσεων «των επαναστημένων παιδιών» και εναντίον άλλων πιθανών στόχων, υπουργείων, κτλ.

Εάν κύριε υπουργέ δεν σταματήσετε να ευνουχίζετε την αστυνομία προφανώς μύρια έπονται μετά τη νοοτροπία που μέχρι τώρα δείξατε και που ακολούθησε τη νοοτροπία του προκατόχου σας κ. Παυλόπουλου που ζητούσε συγνώμη από αυτούς που καίγανε την Αθήνα, καταστρέφανε τις περιουσίες των Ελλήνων και που προσπαθούσαν να καταλύσουν τη δημοκρατία διαλύοντας το κράτος.

Ο κόμπος έφτασε στο κτένι. Δεν υπάρχουν προφανώς άλλα περιθώρια για περαιτέρω κατήφορο.

Ευριπίδης Μπίλλης Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ
από paideia-gr

Τι πίνεις και δεν μας δίνεις...;;;

Ακούσαμε τον Μουζουράκη πριν λίγο σε ραδιοφωνικό σταθμό να επιχειρεί να δικαιολογήσει τα όσα με υποτιθέμενη αίσθηση χιούμορ παρουσίαζε στο βιντεάκι του... Άστο "φίλε" Πάνο, δεν έπεισες κανέναν... Σίγουρα έπαιρνες άσσο στην Ιστορία!!
από TreloKouneli

Ακροδεξιοί είναι oι αστυνομικοί Μιχάλη, ησύχασε τώρα...

Σύμφωνα με πληροφορίες μας, η τρίτη ξαδέρφη της συννυφάδας της αστυνομικίνας που χαροπαλεύει, ψήφισε Παπαθεμελή ! Άρα, καλά να πάθει η "μπατσίνα"! Ναι Μιχάλη, σε αυτό τον κοινωνικό περίγυρο, σε αυτό το απέραντο μίσος και τον ατέλειωτο πνευματικό αυνανισμό ζούμε.

Να ακυρώνουν ένα... σωρό κοτσαμπάσηδες την αγριότητα της σημερινής επίθεσης, με ένα απλό - αθώο επιφανειακά - εξισωτικό "καταδικάζουμε τη βία, από όπου κι αν προέρχεται, Η βία γεννά βία" και τι ωραία, τι καλά...

Αν ας πούμε κάποιος από τη συνομοταξία των ηλιθίων, πετάξει μια χειροβομβίδα μέσα σε μια κλούβα και κάψει ζωντανούς τριάντα (-30-) αστυνομικούς, η κοινωνία που ταΐσατε με μίσος ενάντια σε ότι συμβολίζει "εθνική συνοχή", θα απενοχοποιηθεί εύκολα, με ένα "....έλα μωρέ, κι οι αστυνομικοί λίγα κάνουν;". Πόσο εύκολοι είναι οι αφορισμοί, ε;

Κι αν κάποιος πετάξει μια βόμβα στο αμφιθέατρο της σχολής αστυνομίας και διαμελιστούν 200 αστυνομικοί ταυτόχρονα, πάλι θα απενοχοποιηθούμε, σκαλίζοντας στη μνήμη μας περιστατικά βίας από αστυνομικούς. Κανείς δεν θα αναρωτηθεί βέβαια -αυτό κουράζει τη σκέψη- μήπως κι οι σκοτωμένοι αστυνομικοί, καταδικάζουν τα περιστατικά βίας των συναδέλφων τους......
από taxalia

Tuesday, bloody Tuesday !

How long must we sing this song?
Τι πρέπει να γίνει για να σταματήσει αυτή η παράνοια της βίας;
Τι πρέπει να γίνει για να κλείσει ο κύκλος του αίματος;
Πόσες σφαίρες πρέπει να σφηνωθούν στα κεφάλια όλων όσων, ....
έντυσαν με ιδεολογικό υπόβαθρο και πλάσαραν ως "πολιτικό χώρο" κάποιους συμπλεγματικούς φονιάδες;
Τι πρέπει να γίνει για να καταλάβουν οι αστυνομικοί, τι θέλουμε επιτέλους από αυτούς;

Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, η αξία της... ανθρώπινης ζωής, δεν έχει τιμή.
Ο λαός, σιχάθηκε την αδράνεια του οκνηρού μπούλη της Ραφήνας και του ευθυνόφοβου Υπουργού, (αυτόν που έδειρε η γυναίκα του, γιατί ήθελε ξενοπηδήματα ο άθλιος), και τους έστειλε στον αγύριστο.
Βαρέθηκε να βλέπει τη χώρα να ματώνει, χειρότερα από το Αφγανιστάν, χωρίς λόγο, επειδή κάποιοι έκαναν το "φόνο ενός μπάτσου" ιδεολογία.

Βαρέθηκε να βλέπει την κυβέρνηση να πεοκρούει σφυρίζοντας αδιάφορα, στην περιύβριση νεκρού, από ένα site στο internet.
Βαρέθηκε να ακούει για βόμβες, γκαζάκια, επιθέσεις, πυροβολισμούς.
Βαρέθηκε να σας βλέπει να απαντάτε στην αυξανόμενη βία, από τα τηλεοπτικά πάνελς.
Κάντε κάτι ρε ...... !
Δεν αντέχουμε άλλη ξεφτίλα.
Σταματήστε τους!


από taxalia

κ. Χρυσοχοΐδη δεν είναι κάθε μέρα τ' Αϊ-Γιαννιού!

Αν η χθεσινοβραδινή επίθεση στο Α.Τ. της Αγίας Παρασκευής με χειροβομβίδα και καλάσνικοφ δεν είναι πόλεμος,τότε τι άλλο μπορεί να είναι; Και μάλιστα πόλεμος κατά της Ελληνικής κοινωνίας! Κατά του απλού Έλληνα πολίτη που τυχαίνει να εργάζεται ως Αστυνομικός.

Εσείς που γαζώσατε τους... νεαρούς Αστυνομικούς,αν δεν είστε επαγγελματίες δολοφόνοι που τα παίρνετε (κύριος είδε από ποιους) για να δημιουργήσετε αναταραχή σε μια Ελλάδα που δεν διανύει και τα καλύτερα χρόνια της ιστορίας της τότε,είστε ηλίθια καθαρματάκια που κάποιοι σας μπόλιασαν με άσβεστο μίσος κατά της κοινωνίας για να σας έχουν υποχείριά τους. Με το ψευτοαντάρτικο πόλεων ούτε το κατεστημένο πολεμάτε,ούτε τον κόσμο κάνετε καλύτερο! Εκείνο που θα πετύχετε είναι μια πρόσκαιρη αναταραχή και μια μόνιμη αστυνομοκρατία του λαϊκού κινήματος,με στέρηση των όποιων ελευθεριών μας έχουν απομείνει.

Είναι αδιανόητο "λαϊκοί αγωνιστές" να θέλουν νεκρούς αστυνομικούς και μάλιστα άπειρους κι ανυπεράσπιστους. Άρα είτε είστε επαγγελματίες τρομοκράτες,είτε "επαναστάτες" η ουσία είναι ίδια: Είστε κοινοί δολοφόνοι,κακούργοι,στυγνοί εγκληματίες που στοχεύετε κατ' ευθείαν στην καρδιά της Δημοκρατίας μας!

Και σεις κύριε Χρυσοχοΐδη μου αφήστε τα παχιά λόγια και τα επικοινωνιακά τρικ και καταλάβετε ότι είστε Υπουργός Δημόσιας Τάξης (καλά εσείς το βαφτίσατε Προστασίας του Πολίτη!). Έχετε κατά νόμο υποχρέωση να φέρετε τη γαλήνη και την ηρεμία σ' αυτό τον τόπο! Να εμπνεύστε εμπιστοσύνη στους πολίτες και να βρείτε τον τρόπο ώστε η Αστυνομία να κάνει τη δουλειά της χωρίς φόβο αλλά με δημοκρατικό πάθος.
Έχετε πάρει χαμπάρι ότι κυκλοφοράν τα καλάσνικοφ πάνω στα μηχανάκια όπως οι πίτσες; Διανομή κατά στόχο!

Διαβάστε ένα πρωινό το Αστυνομικό Δελτίο και μετρήστε πόσες δολοφονίες, ληστείες, κλοπές και διαρρήξεις έχουμε ημερησίως. Ξεπεράσαμε κατά πολύ το Σικάγο. Καθένας από μας εμάς έχει καταστεί το επόμενο εν δυνάμει θύμα. Τ' Άι-Γιαννιού για σας ήταν τότε που σας "έδωσαν" τη 17Ν στο λιμάνι! Μην περιμένετε να ξανάρθει. Στρωθείτε κάτω και "βρέξτε κώλο" αν θέλετε να φάτε ψάρια. Αλλιώς ετοιμάστε βαλίτσες.

Παρεμπιπτόντως πόσο καιρό σκοπεύετε να αφήσετε ακέφαλη ακόμα την Αστυνομία;
από zeidoron

Πάντα χρήσιμος για την βρώμικη δουλειά...

Διαχρονικά χρήσιμος για να κάνει τη …βρώμικη δουλειά ώστε οι άλλοι να βγαίνουν ανέπαφοι, είναι για το ΠΑΣΟΚ ο Θεόδωρος Πάγκαλος. Ένας άνθρωπος που θέλει να εμφανίζεται ως διανοούμενος εκ Παρισίων, αλλά εκστομίζει τα χειρότερα βρωμόλογα που μπορεί να φανταστεί κανείς εναντίον των πολιτικών αντιπάλων του. Αλλά όχι μόνο: το ίδιο κάνει και εναντίον όποιου πασόκου ξεστρατίζει έστω ελάχιστα για να εκφράσει τη διαφωνία του με την κομματική γραμμή. Με μεγάλη ευχαρίστηση ο Πάγκαλος έχει αναλάβει το ρόλο του διαχρονικού «bulldog» του καθεστώτος ΠΑΣΟΚ, εκμεταλλευόμενος ότι στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, οι εκάστοτε διαφωνούντες με αυτόν, αποφεύγουν να αναμετρηθούν μαζί του από λόγους αυτοσεβασμού αλλά και για να μην τους πιάσει στο στόμα του.

Έτσι και τώρα. Του ανέθεσαν να πάρει πάνω του το... σταμάτημα των Stage, την απόλυση δεκάδων χιλιάδων παιδιών από προγράμματα που το ΠΑΣΟΚ πρωτοέφερε και αξιοποίησε στο έπακρο για το κομματικό του συμφέρον. Προσέξατε άραγε την ηδονή με την οποία ο Πάγκαλος έλεγε ότι δεν θα πληρωθούν όσοι προσελήφθησαν μετά την προκήρυξη των εκλογών; Σαν να μιλούσε για τους χειρότερους εγκληματίες της ιστορίας…

Αλλά πώς να περιμένει ευαισθησία και όχι αναλγησία και χοντροπετσιά κάποιος από τον Πάγκαλο… Τρεις δεκαετίες βουλευτής, τόσες φορές υπουργός, μια ζωή στα σαλόνια της εξουσίας, μόνο οι νόμιμοι μισθοί τόσων χρόνων αθροίζονται σε εκατομμύρια ευρώ… Και ο ίδιος και τα παιδιά και τα εγγόνια του έχουν βολευτεί για πάντα… Γιατί να τον νοιάξει για τα απλά παιδιά του κοσμάκη;

Κλείνοντας, μια παράκληση προς τους ψηφοφόρους της Περιφέρειας Αττικής. Από μακράν και αναμφισβήτητο πρώτο, αυτή τη φορά τον βγάλατε καταϊδρωμένο τρίτο. Κάνατε το πρώτο βήμα. Σας παρακαλούμε, ολοκληρώστε το την επόμενη φορά. Για την Ελλάδα. Για να μην βρίσκεται επιτέλους στη Βουλή ο άνθρωπος που θεωρεί τους απλούς πολίτες σκουπίδια, που είπε να κατέβει η ελληνική σημαία από τα Ίμια και να πουν ότι την πήρε ο αέρας, που παρέδωσε τον Οτσαλάν στους Τούρκους, που έκανε τη Συμφωνία της Μαδρίτης αναγνωρίζοντας για πρώτη φορά στην ιστορία ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο… Τον άνθρωπο που έχει και σήμερα την ευθύνη συντονισμού του ΚΥΣΕΑ (Θεός φυλάξει!)…
από patriotikoslogos

«Ίσως, σκέφτομαι, δεν ανήκω πουθενά»

Αγαπητέ «Υπάρχουμε... Συνυπάρχουμε». Με λένε Μπέσα. Γεννήθηκα στην Αλβανία. Από τριών χρονών ζω στην Ελλάδα. Σπουδάζω στη Φιλοσοφική Αθηνών. Πέρσι πήγα με το πρόγραμμα Εrasmus στη Στοκχόλμη. Οι συμφοιτητές μου ήταν από παντού. Όταν γνωρίσεις ανθρώπους που έρχονται από παντού, είναι αναπόφευκτο το ερώτημα «από πού είσαι;». Απαντούσα «από την Ελλάδα». Έτσι ένιωθα.

Έχω ζήσει τέσσερα χρόνια της ζωής μου στην... Αλβανία και δεκαεπτά στην Ελλάδα. Σε όσους γνώριζα καλύτερα, τους εξηγούσα πως είμαι από την Ελλάδα αλλά έχω γεννηθεί στην Αλβανία. Μου έκανε εντύπωση ότι στη Στοκχόλμη δεν ένιωθα αυτό το δίλεπτο χτυποκάρδι που νιώθω όταν με ρωτούν «από πού είσαι;» στην Ελλάδα. Βλέπετε, από το δημοτικό «κατάλαβα» ότι δεν είναι καλό να είσαι από την Αλβανία. Τα παιδιά, ειδικά στο δημοτικό, είναι πολύ σκληρά. Κάποιες φορές, μου έδιναν να καταλάβω ότι η καταγωγή μου ανήκε στην ομάδα των «κακών».

Είχα υπέροχες δασκάλες που με βοήθησαν να ξεπεράσω τα κόμπλεξ μου. Εγώ η ίδια έκανα το παν να τα ξεπεράσω. Ήμουν η πρώτη στα μαθήματα, στις γιορτές, στις εκδηλώσεις. Μου άρεσε ειδικά η γιορτή της 17ης Νοεμβρίου, τα τραγούδια του Θεοδωράκη. Το «Γελαστό παιδί» ήταν το αγαπημένο μου. Στη Στ΄ Δημοτικού, στη γιορτή της 28ης Οκτωβρίου, δικαιούμουν να σηκώσω την ελληνική σημαία. Με φώναξε ο διευθυντής και μου είπε ότι είναι αδύνατον, γιατί δεν έχω ελληνική καταγωγή. Είπα «εντάξει» και δεν έδωσα σημασία. Ίσως για να αμυνθώ. Δεν το είπα καν στους γονείς μου. Από τότε, όμως, «κατάλαβα» ότι δεν έχω το δικαίωμα να συγκινηθώ ακούγοντας τον ελληνικό εθνικό ύμνο. Όταν τον άκουγα, ένιωθα πλέον ταραχή και αμηχανία. Το θέμα με τη σημαία προέκυψε ξανά στη Β΄ Γυμνασίου. Ήμουν η καλύτερη μαθήτρια του σχολείου. Με φώναξε τότε ο διευθυντής και άκουσα ξανά το «δεν έχεις ελληνική καταγωγή». «Κατάλαβα», είπα κοφτά. Έτσι κι αλλιώς κάποιοι συμμαθητές είχαν αντιδράσει προκαταβολικά.

Η συμμαθήτριά μου, η Ντίνα, μου είπε πως δεν είναι δυνατόν να σηκώσει την ελληνική σημαία μια Αλβανίδα, γιατί ο παππούς της είχε πολεμήσει τους Αλβανούς στο «Αλβανικό Έπος». Έμεινα σύξυλη. Γιατί ο δικός μου παππούς ήταν αντάρτης στην Αλβανία, είχε τραυματιστεί και συλληφθεί από τους ναζί, και είναι επιζών του στρατοπέδου συγκέντρωσης Μoosburg, παράρτημα του τρομακτικού Μauthausen. Αρκετά ταραγμένη έτρεξα στην καθηγήτριά μου, την κυρία Κατερίνα. Μου εξήγησε πως υπήρχαν κάποιοι Αλβανοί μισθοφόροι (κάτι σαν τους Γερμανοτσολιάδες στην Ελλάδα) που επιστράτευσαν οι Ιταλοί φασίστες όταν επιτέθηκαν στην Ελλάδα, αλλά ότι στο «Αλβανικό Έπος» οι Έλληνες δεν πολέμησαν με τους Αλβανούς. Πολέμησαν με τους Ιταλούς φασίστες, στα βουνά της Αλβανίας.

Με την Ντίνα τελικά γίναμε οι καλύτερες φίλες. Από εκείνη την ημέρα, όμως, δεν πήγα πια σε επετείους και παρελάσεις. Ένιωθα ανεπιθύμητη. Δεν θα σας έγραφα όλα αυτά αν δεν είχα ζήσει ένα επεισόδιο στη Στοκχόλμη. Σε πάρτι Πολωνών φοιτητών, κάποιος ζήτησε να τραγουδήσει ο καθένας τον εθνικό ύμνο της χώρας προέλευσής του. Αναστατώθηκα. Τον αλβανικό ύμνο δεν τον ξέρω. Ξέρω μόνο τον ελληνικό. Αλλά ένιωσα μέσα μου μια φωνή να μου λέει «εσύ δεν έχεις το δικαίωμα να τον τραγουδήσεις». Ένιωσα ξανά εκείνο το αίσθημα ταραχής και αμηχανίας. Τραγούδησα τελικά τον ελληνικό εθνικό ύμνο, αλλά ένιωσα μετέωρη. Στη Σουηδία έλεγα ότι είμαι από την Ελλάδα.

Όταν επέστρεφα στην Ελλάδα, στο αεροπλάνο καθόμουν δίπλα σε μια Ελληνίδα. Όταν άκουσε το όνομά μου αμέσως με ρώτησε από πού είμαι. Αν είχα την ελληνική υπηκοότητα θα έλεγα ότι είμαι Ελληνίδα. Δεν την έχω. «Από την Αλβανία» απάντησα. Και μετά αναρωτήθηκα: «Από πού είμαι;». Είμαι μετέωρη. Γιατί σε αυτές τις συνθήκες είναι αδύνατον να χτίσεις μια υγιή, ακομπλεξάριστη ταυτότητα. Ίσως, σκέφτομαι, δεν ανήκω πουθενά. Ανήκω μόνο στον εαυτό μου. Και ίσως αυτό να έχει σημασία. Να κρατάω ζωντανό μέσα μου το γελαστό παιδί...

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία Μπέσα Σ.
Του Γκαζμέντ Καπλάνι στα ΝΕΑ

Το ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940!…

Η άρνηση δεν αποτελεί αποποίηση καθήκοντος, και το βροντερό ΟΧΙ των Ελλήνων στην επέλαση του Φασιστικού άξονα την 28η Οκτωβρίου του 1940 αποτελεί έμπρακτη απόδειξη ότι οι Λαοί πρόθυμα πάντοτε ακολουθούν τον ηγέτη που θα χαράξει με χρυσά γράμματα την σελίδα του μεγαλείου τους στο διαχρονικό βιβλίο της ιστορίας!...

«Τι είναι ένας επαναστάτης;» αναρωτιέται σε... μια μεστή νοημάτων παράγραφο ο Albert Camus και συνεχίζει «εκείνος που λέει ΟΧΙ αλλά με την άρνησή του ΔΕΝ εννοεί αποποίηση. Γιατί είναι ταυτόχρονα το ίδιο άτομο που λέει ΝΑΙ στη συνέχιση του αγώνα του έχοντας ήδη κάνει συνειδητά την πρώτη κίνηση, αυτήν της άρνησης…»

Στους δικούς μου κύκλους, των επιστημόνων της συμπεριφοράς αλλά προφανώς και σε κύκλους όπου ασκείται η σύγχρονη πολιτική υπάρχουν οι συνάδελφοι που διατείνονται ότι ένα άτομο δεν μπορεί, δεν είναι σωστό να προσπαθήσει να είναι ταυτόχρονα και λογικό και συναισθηματικό. Αν όμως σταθούμε για λίγο επικεντρώνοντας σε υποκειμενικό ο καθένας και η καθεμιά μας επίπεδο αξιολόγησης αυτή τη θέση μπορούμε να διαπιστώσουμε καλόπιστα ότι εμείς οι άνθρωποι διαθέτουμε την ικανότητα να αισθανθούμε αυτό που σκεφτόμαστε και να επεξεργασθούμε γνωστικά αυτό που αισθανόμαστε.

Με λόγια απλά το συναίσθημα ποτέ ΔΕΝ απέκλειε αναγκαστικά τη συνύπαρξη του με τη λογική και αντίστροφα θα δυσκολευθεί πολύ κανείς να εντοπίσει αξιόπιστη επιστημολογική μαρτυρία που να επιβεβαιώνει ότι λογική αποκλείει το συναίσθημα.
Ο κίνδυνος που υπάρχει για τον καθένα μας είναι συνυφασμένος με μια ανθρώπινη υποσυνείδητη τάση να παρουσιάσουμε κάποιες συναισθηματικές μας αντιδράσεις ως παράγωγα λογικής σκέψης γιατί τότε το αποτέλεσμα που θα προκύψει αποτελεί προπαγάνδα και ο αποδέκτης του μηνύματος που εκπέμπουμε οδηγείται να δεχθεί ως λογικό παράγωγο μια καθαρά συναισθηματική μας θέση.

Στην περίπτωση του Ιωάννη Μεταξά το ΟΧΙ που βροντοφώναξε στον Ιταλό Πρέσβη και κατέθεσε με ειλικρίνεια, σαφήνεια και λογικά επιχειρήματα ήταν διανθισμένο και με εμφανή στοιχεία συναισθηματικής φόρτισης (και, χωρίς να παρεξηγηθεί η θέση μου, και φυσικά, χωρίς να θεωρώ τα δύο ΟΧΙ ισότιμα, το ίδιο συνέβη και στην περίπτωση του Τάσσου Παπαδόπουλου Προέδρου τότε της Κυπριακής Δημοκρατίας με το ΟΧΙ του 2004) οπότε περίτεχνα έγιναν αντικείμενα από πρόσωπα και ΜΜΕ, μιας ανίερης εκμετάλλευσης προπαγανδιστικού επιπέδου όπου οι επιτήδειοι αδυνατώντας να κατανοήσουν τη δύναμη της ιερής, θεραπευτικής, ελπιδοφόρας ΑΡΝΗΣΗΣ (δηλαδή του ΟΧΙ) τείνουν να παρουσιάσουν τις όποιες συναισθηματικές αντιδράσεις των δύο ανδρών ως στοιχεία αναίρεσης της εντυπωσιακά παραγωγικής, ελληνοπρεπέστατης αναλυτικό-συνθετικής τους σκέψης!…

Ακριβώς επειδή είμαστε, όχι μόνο οι εντός Ελλάδος αλλά οι απανταχού της γης Έλληνες και μαζί μας οι αμέτρητοι φιλέλληνες άνθρωποι που μας χαρακτηρίζουν (όπως συμβαίνει και με άλλους λαούς για να μην αποβούμε καταστροφικά εθνοκεντρικοί) κάποια σημαντικά συναισθηματικά δεδομένα και τρόποι λογικής ανάλυσης και αξιολόγησης των ιστορικών μας καταβολών θα είναι χρήσιμο ο καθένας και η καθεμιά μας χωρίς την περίτεχνη, έστω και αν όχι πάντοτε ενδοτική η εκμεταλλευτική επίδραση των Κομματικών μας ταγών, να δούμε με νηφαλιότητα το ΟΧΙ του Ιωάννη Μεταξά (και γιατί όχι και του εκλιπόντος Ελληνοκύπριου Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου που κατατέθηκε το βράδυ της Μεγάλης Τετάρτης 7ης Απριλίου του 2004).

Την ώρα που ο Ιωάννης Μεταξάς (και επιμένω να συνδέω το δικό του ΟΧΙ προς τον ΕΧΘΡΟ που εκπροσωπούσε ο Άξονας με το ΜΟΝΑΔΙΚΟ άλλο ΟΧΙ στους «δήθεν» φίλους στην πρόσφατη ιστορία του Ελληνισμού που είπε και ο Τάσσος Παπαδόπουλος) μιλώντας στον δικό του λαό, αλλά φρονώ κατά επέκταση στους απανταχού της γης Έλληνες και φιλέλληνες αιτιολογούσε με δάκρυα την αδιάσειστα λογική θέση της ΑΡΝΗΣΗΣ, του ΟΧΙ, την ίδια ώρα αυτή η εντυπωσιακή πράξη της «άρνησης» γεννούσε, δημιουργούσε τη θέση της «κατάφασης» δίνοντας ζωντανό παράδειγμα ελπίδας σε ΟΛΟΥΣ τους λαούς της γης, σε οργανικά ανθρώπινα σύνολα και μεμονωμένους άνδρες, γυναίκες και παιδιά που δεν μπορούν να δεχθούν το άλογο και παράλογο ως λογικό, το κατάφωρα άδικο και ανήθικο ως ευλογία της Θέμιδας, την εισβολή και κατοχή μιας ελεύθερης χώρας ως πράξη ειρηνικών και φιλικών διαθέσεων!

Η άρνηση που εκφράζει το ΟΧΙ του Ιωάννη Μεταξά (όπως και το ΟΧΙ του Ελληνοκύπριου ηγέτη που το ζήτησε από του Κυπρίους και ΕΠΙΚΥΡΩΣΕ με ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ επιπέδου 76% στις 24 Απριλίου 2004 ο Κυπριακός λαός παρά τις “α-φιλότιμες” συστηματικές προσπάθειες πολλών) θα μείνουν στην ιστορία του Έθνους των Ελλήνων αντάξια κάποιων προοδευτικά και μεθοδευμένα οδηγημένων στην υποβάθμιση παρόμοιων ΟΧΙ σε Πέρσες και Ιταλούς και τον μπροστάρη παγκόσμιων κέντρων εξουσίας τότε Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Κόφη ΑΝΑΝ.

Ίσως δεν είναι άκαιρη σαν επίλογος στην σύντομη αυτή bloggo-άποψη η σκόπιμη αναφορά μου στον Αγγλοσάξονα ειρηνιστή φιλόσοφο που με βαθύ νόημα εύχεται από καρδίας «…φανταστείτε την ημέρα που κάποιοι θα κήρυτταν και πάλι έναν πόλεμο και ΚΑΝΕΙΣ δεν θα ερχόταν να συμμετάσχει!…»

Ως Έλληνας Ποντιακής και συνάμα Μικρασιατικής καταγωγής (αχ, εκείνες οι αλησμόνητες πατρίδες των γονιών μου) εκφράζω ένα βουβό αλλά γιγάντιο κύμα αγανάκτησης των απανταχού της γης Ελλήνων που λένε ΟΧΙ και θυμίζουν εις εαυτούς και αλλήλους ότι εμείς δεν συνηθίζουμε να κηρύσσουμε άδικους πολέμους, να επιβουλευόμαστε τη γη άλλων…

Όμως εμείς οι Έλληνες, αδιάφοροι στα κελεύσματα των εκάστοτε πολιτικών ηγετών μυωπικής θεώρησης της ιστορίας του χθες και του επερχόμενου αύριο ΔΕΝ θα διστάσουμε όποιοι και αν συμβεί να είναι εκείνοι που θα μας ζητήσουν να τους παραδώσουμε έστω και μια σπιθαμή ελληνικής γης να βροντοφωνάξουμε ένα κοφτό, συναισθηματικά φορτισμένο, λογικά εδραιωμένο ΕΛΛΗΝΟΠΡΕΠΕΣΤΑΤΟ…ΟΧΙ!
Ο Ιωάννης Μεταξάς είπε το μεγάλο ΟΧΙ του ελληνισμού το 1940, ο Τάσσος Παπαδόπουλος της Κύπρου 64 χρόνια αργότερα, το 2004…

Εγώ παραμένω ρομαντικά αθεράπευτος στην πίστη και την βεβαιότητά μου ότι κάποιος άλλος Έλληνας Ηγέτης εφόσον και όταν χρειαστεί, θα γράψει ιστορία, με το δικό του σύγχρονο ΟΧΙ και με την συναίνεση του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ διαβεβαιώνοντας ξανά την οικουμένη ότι όσο συνεχίζουν να υπάρχουν ΕΛΛΗΝΕΣ θα μπορεί η ανθρωπότητα να ελπίζει σε ένα ακόμη ΟΧΙ, από εκείνα που έχουν την επαναστατική ιδιομορφία να μετουσιώνουν την άρνηση σε κατάφαση προσήλωσης σε αναλλοίωτες διαχρονικά ανθρώπινες αξίες!…
Ζήτω η 28η Οκτωβρίου του 1940!
Ζήτω το ΟΧΙ ενός αριθμητικά μικρού, και αδιαμφισβήτητα ιστορικά μεγάλου λαού!..
Ζήτω το απανταχού της γης Έθνος των Ελλήνων!

Του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Έκαστος στο είδος του...

Όχι μόνο ορισμένοι είναι θαμώνες των αστυνομικών τμημάτων, όπως ο "αυτοφωράκιας" του "αυριανισμού" ή ο γνωστός πλουσιοπίθηκος, αλλά το απολαμβάνουν δεόντως, διότι η δημοσιότητα που τους προσφέρεται, είναι το καλύτερο εργαλείο στα σχέδια της ματαιοδοξίας τους.
Να χαιρόμαστε (τουλάχιστον την αφρόκρεμα αυτής) την ελληνική δημοσιογραφία...
mediasoup

Τα διόδια της ντροπής

Θα επιχειρήσουμε να διασκευάσουμε ένα παλιό ανέκδοτο: Αμερικανός κατασκευαστής δείχνει τα πλούτη του σε Έλληνα συνάδελφό του και του εξηγεί πώς αυτά έγιναν. Κατασκεύασε χιλιάδες σπίτια, εκατοντάδες εμπορικά κέντρα, έκτισε δρόμους και γιοφύρια. Όταν ο Αμερικανός τον επισκέπτεται στην Αθήνα, ο δικός μας του δείχνει τα δικά του πλούτη και μεγαλεία. Κι έπειτα τον πάει στις Εθνικές οδούς για να του δείξει πως έγιναν αυτά. Ο Έλληνας όχι μόνο κατασκεύασε τους δρόμους, αλλά φρόντισε να παίρνει και διόδια από τους οδηγούς!

Ο οδηγός πληρώνει διόδια και... απολαμβάνει τις υπηρεσίες που του παρέχονται. Με τα διόδια ο κατασκευαστής ή το κράτος πληρώνει το κόστος του έργου και εξασφαλίζει ένα λογικό κέρδος για το ρίσκο που ανέλαβε και για τις υπηρεσίες που προσφέρει. Αν υπήρχε εγκυκλοπαίδεια της επιχειρηματικής ηθικής, αυτόν τον ορισμό θα έδινε στα διόδια. Για την ελληνική εκδοχή των διοδίων δύσκολα θα έβρισκε, όμως, κανείς ορισμό...

Στην Ελλάδα, λοιπόν, τα δημόσια έργα και ειδικά τα οδικά κοστίζουν πολύ περισσότερο απ’ ό,τι στη Γερμανία ή σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μία , δύο, τρεις ή και περισσότερες φορές. Ένα χιλιόμετρο δρόμου στην Ελλάδα κοστίζει όσο πολλά χιλιόμετρα στην Ευρώπη. Το θέμα είναι γνωστό και έχουν ασχοληθεί σχετικά οι υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα αποτελέσματα των ερευνών δεν απέδωσαν, αφού στην Ελλάδα οι κατασκευαστές τυγχάνουν μιας ιδιότυπης ασυλίας από την ελληνική Πολιτεία, ανεξάρτητα από το ποια είναι η κυβέρνηση της χώρας.

Ισχυριστήκαμε, λοιπόν, ως έθνος ότι στην Ελλάδα το κόστος είναι πολλαπλάσιο επειδή έχουμε ιδιαιτερότητες στην μορφολογία του εδάφους. Τώρα, ποια ιδιαιτερότητα υπάρχει στην ευθεία της Κινέτας σε σχέση με τις ευθείες σε αντίστοιχους γερμανικούς δρόμους που να δικαιολογούν και αυτές τις τεράστιες διαφορές στο κόστος, αυτό δεν το γνωρίζουμε.

Θα σας πούμε, πάντως, μία διαφορά που την εντοπίζουμε εύκολα: Όταν βρέχει στη Γερμανία, ο δρόμος παραμένει ανοικτός, επειδή ο κατασκευαστής έχει προβλέψει σχετικά και παρά το γεγονός ότι έχει πληρωθεί το χιλιόμετρο πολύ πιο φθηνά από τον Έλληνα συνάδελφό του. Θα μας πείτε ότι με τον Θεό και με τον καιρό δεν μπορεί να τα βάλει ο άνθρωπος. Σωστά. Μόνο που στην Εθνική Οδό Αθηνών - Κορίνθου ο δρόμος κλείνει στο ύψος της Χαλυβουργικής κάθε φορά που βρέχει. Ε, δεν μπορεί ο Θεούλης να έχει στείλει όλα τα ακραία καιρικά φαινόμενα αποκλειστικά στην Αττική και μάλιστα πάνω σε αυτή τη ταλαίπωρη την εθνική οδό...

Το δρόμο αυτόν, όμως, κάποιος τον κατασκεύασε και κάποιος τον παρέλαβε για λογαριασμό του ελληνικού λαού. Το ότι σήμερα δεν υπάρχει κάποιος να δώσει εξηγήσεις ίσως να θεωρείται λεπτομέρεια. Ή ακόμη και να υπάρχουν χιλιάδες δικαιολογίες.

Ας πούμε ότι γι΄ αυτό φταίει ο Θεός, ο κακός μας ο καιρός ή η μορφολογία του εδάφους. Ποιος φταίει, όμως, για το φιάσκο του δρόμου Τρίπολης – Καλαμάτας;

Τέλος πάντων, οι κατασκευαστές κάνουν τα έργα και τελευταίως παίρνουν και τα διόδια, αφού συμμετέχουν και στο κόστος κατασκευής του έργου. Ποιο κόστος; Μα, αυτό, το πολλαπλάσιο σε σχέση με εκείνο των άλλων χωρών της Ευρώπης. Με άλλα λόγια, αν το κόστος των έργων ήταν ανάλογο με εκείνο άλλων χωρών, το έργο θα κόστιζε λιγότερο και δεν θα χρειαζότανε η συμμετοχή των ιδιωτών στη χρηματοδότηση του έργου και δεν θα ήταν επίσης απαραίτητο να αναλάβουν τα διόδια οι ιδιώτες. Αλλά εδώ τα πράγματα συμβαίνουν διαφορετικά. Ας πούμε, λοιπόν, ότι κι εδώ υπάρχουν δικαιολογίες που μπορούν εύκολα ή δύσκολα να κατατροπώσουν οποιονδήποτε δύσπιστο.

Αλλά, πέστε μου, ποια δικαιολογία μπορεί να προβληθεί για το εξής καταπληκτικό: Οι κατασκευαστές όχι μόνο παίρνουν τα διόδια, όχι μόνο δεν δίνουν λογαριασμό στον οποιονδήποτε για τις κακοτεχνίες τους και για το κόστος του έργου, αλλά αυξάνουν και τα διόδια σε οδικές αρτηρίες που βρίσκονται υπό κατασκευή! Πληρώνει, δηλαδή, ο οδηγός διόδια για έναν δρόμο που θα γίνει. Που θα κατασκευαστεί. Που θα λειτουργήσει. Πληρώνει ο ραγιάς αυξημένα διόδια για έναν δρόμο καρμανιόλα, για έναν δρόμο που απειλεί τη ζωή του. Είναι τελείως παράλογο να πληρώνει κανείς διόδια για την διαδρομή Κορίνθου – Πατρών. Είναι παράλογο και εξωφρενικό.

Αλλά και στη διαδρομή Κορίνθου - Τριπόλεως, τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Όσοι έχουν κάνει τη διαδρομή στο παρελθόν προσπαθούν να καταλάβουν για ποιο λόγο γίνονται σήμερα έργα. Για ποιο λόγο θα πρέπει ο οδηγός να κάνει τη διαδρομή επί πολλά χιλιόμετρα σε μία λωρίδα κυκλοφορίας, πίσω από νταλίκες και αγροτικά αυτοκίνητα και ταυτόχρονα να χρυσοπληρώνει τη διαδρομή αυτή σε διόδια.

Αλλά, στην Ελλάδα τα πράγματα έτσι γίνονται. Και με την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα, σε λίγο θα έχουμε διόδια στην Ομόνοια. Μην γελάτε. Οι «εχθροί» έχουν φτάσει μέχρι την περιοχή των Αφιδνών. Τοποθέτησαν τώρα εκεί το οχυρό τους. Ο κόσμος γκρινιάζει, διαμαρτύρεται, αλλά κάποια στιγμή θα βαρεθεί να φωνάζει. Και τότε θα φτάσουν στην Βαρυμπόμπη και έπειτα κατευθείαν στην Ομόνοια! Στην καρδιά της χώρας, εκεί θα καρφώσουν το λάβαρό τους και θα μας αποτελειώσουν όλους.
Θανάσης Μαυρίδης στο capital

Πρώτο τραπέζι πίστα

Τι να πρωτοαναφέρω από τα ευτράπελα της φραπεδοχώρας, τι να πρωτοθυμηθώ από όσα είδα και κατέγραψα αυτό το καλοκαίρι. Παραμένω πιστός λοιπόν, σε μια αρχή που έχω ο ίδιος εισαγάγει, πως αν αυτά που ακούω και βλέπω στην πολιτική σκηνή της χώρας και στις ειδήσεις των 8 δεν συνάδουν με αυτά που βίωσα ο ίδιος σε επίπεδο καθημερινότητας, τότε οι πολιτικές, οι ιδεολογίες και οι ειδησεογραφίες είναι λανθασμένες. Είναι το επονομαζόμενο "βαρόμετρο του γείτονα". Αν ο γείτονας με τη ζωή του δεν αντανακλά το πρόβλημα του Ασφαλιστικού, των stage, της φοροδιαφυγής, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα ούτε στο Ασφαλιστικό, ούτε στην αγορά εργασίας, και όλα νόμιμα και ηθικά. Ζωή και θεωρία πρέπει να συμβαδίζουν.

Βρήκα λοιπόν τη Θεία μου την Αγαθή, που πήγε στην Παιδαγωγική Ακαδημία για δύο χρόνια, έγινε δασκάλα στα είκοσι, διορίστηκε στα 21, και δεκαπέντε χρόνια μετά, λόγω του ότι ήταν μητέρα με παιδί, πήρε σύνταξη στα 36! Η δυναμική θεία, είναι σήμερα περίπου 86 χρόνων και βρίσκεται σε σύνταξη για 50 χρόνια! Με κάλεσε μάλιστα και για ποτάκι στην πισίνα, όπου ήπιαμε αλατισμένες μαργαρίτες με λεμόνι, και παίξαμε και μια παρτίδα τένις! Μια αληθινή σοσιαλιστική κοινωνία πρέπει να νοιάζεται για τους συνταξιούχους της.

Το ξετίναξε το ασφαλιστικό ταμείο η Θεία Αγαθή, και δεν είναι βέβαια η μόνη. Ένας άλλος τυπάκος που ξέρω στη γενέτειρα, βρέθηκε με μια Αντιστασιακή σύνταξη σε πολύ μικρή ηλικία (μοίραζε τότε συντάξεις το ΠΑΣΟΚ), και όταν τον ρώτησα τι είδους αντίσταση έκανε, αφού την εποχή του Εμφυλίου ήταν 8 χρόνων, μου απάντησε με το γνωστό νεοελληνικό στυλάκι – «μετέφερα αντάρτικα μηνύματα στο βρακάκι μου». Ο αλανιάρης τύπος είναι μέλος της Αριστεράς και της Προόδου, και ηγείται σήμερα τον επαρχιακό αγώνα κατά των μπλε διορισμών!

Μεγάλη η καψούρα του Έλληνα και για την σύνταξη (και δη την πρόωρη αναπηρική). Κυκλώματα γιατρών στην επαρχία σου εγκρίνουν ό,τι θέλεις και γουστάρεις, από σπασμένο δόντι, μέχρι αναπηρία μεγίστου βαθμού. Ξέρω αναπήρους που τρέχουν μαραθώνιο, κάνουν κολύμπι, ασχολούνται με το Bodybuilding. Για μια εξέταση ματιών που χρειάστηκα (για δίπλωμα), πήγα σε ένα τοπικό γιατρό, έδωσα 50 ευρώ στη γραμματέα του, εκείνη μου υπέγραψε όλα τα ιατρικά χαρτιά, και έφυγα αγάς. Ο γιατρός, ήταν διακοπές στην Κέρκυρα. Το παλικάρι ήταν και εκλεγμένο μέλος της Ελληνικής Βουλής με την ΝΔ!

Ακόμα μεγαλύτερη η καψούρα να παίρνεις τη σύνταξη των άλλων που έχουν πεθάνει. Όταν το απίθανο ελληνικό κράτος νομοθέτησε κάποτε την αυτόματη κατάθεση των συντάξεων σε τραπεζικό λογαριασμό (κόβοντας έτσι την διαπλοκή του τοπικού ταχυδρόμου που ήθελε μπουρμπουάρ για να παραδώσει στον συνταξιούχο την αλληλογραφία), βρέθηκαν, θυμάμαι, 55 χιλιάδες περιπτώσεις ανθρώπων που δεν εμφανίστηκαν σε καμία τράπεζα για να ανοίξουν λογαριασμό. Ήταν τα Περήφανα Γηρατειά που είχαν αποδημήσει πριν χρόνια, και την σύνταξη των οποίων λυμαίνονταν οι Τιμημένοι τους απόγονοι.

Σε σχετική φάση, βρίσκεται και ένας άλλος γείτονας, ο οποίος συλλέγει δύο έξτρα συντάξεις, μία της πεθαμένης μητέρας του (έχει πεθάνει το 2006, και μία ενός ανάπηρου αδελφού του, τον οποίον έχει ξεφορτωθεί σε κάποιο μοναστήρι. Μαζί μ’ αυτά, ο αλανιάρης γείτονας παίρνει και κάποια κρατικά κουπόνια για δωρεάν βενζίνα που δικαιούται ο ανάπηρος αδελφός του, ο οποίος βέβαια δεν διαθέτει καν αυτοκίνητο. Τα κουπόνια χρησιμοποιούνται σήμερα στο καινούργιο καμπινάτο σκάφος για θαλασσινές εξορμήσεις με αιθέριες καλλίγραμμες καλλονές.

Η επόμενη θύμηση, άλλος γείτονας, ο κύριος Καίσαρας, μια βουκολική επαρχιακή περσόνα, ηλιοκαμένος και κατακόκκινος, με δέρμα τεντωμένο σαν λάστιχο αυτοκινήτου και κάτασπρα ηλεκτρισμένα μαλλιά. Ο κύριος Καίσαρας, μόνιμα ντυμένος με φανέλα άσπρη, λινό παντελόνι με γυρισμένα μπατζάκια και ψαράδικη σαγιοναρίτσα, βγήκε σε αναπηρική σύνταξη πριν τα 50 του (είχε λέει εργατικό ατύχημα στο πόδι), και σήμερα είναι 95 χρόνων. Αραχτός με θέα τη θάλασσα, παρακολουθεί το 902 για να δει πως πάνε οι αγώνες, κλάνει συνέχεια από πλήξη, και είναι λέει, αγανακτισμένος με την κατάσταση στην οικονομία!

Πενήντα χρόνια αραλίκι ο κύριος Καίσαρας, περνά τον καιρό του καταναλώνοντας δύο μπουκάλια ουίσκι την εβδομάδα, καπνίζοντας απανωτά στριφτά και κάνοντας και τοπικό ψαρεματάκι. Απο την εποχή που πήρε σύνταξη, το Ασφαλιστικό του Ταμείο του έχει αλλάξει τρεις φορές όνομα, το πόδι του περιέργως έγινε καλά, και ο ίδιος, γνωστός επίσης και με τον παρατσούκλι «ο Παιδαράς», εκλείθει πέρυσι από τον διευθυντή του τοπικού υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας να παραλάβει κάποια τιμητική κονκάρδα. Ήταν ο παλιότερος πελάτης της Εθνικής Τράπεζας! Δεν ξέρω πότε ιδρύθηκε η Εθνική, οι γείτονες πάντως λένε πως ο Παιδαράς βγήκε στην σύνταξη με διάταγμα του Καποδίστρια.

Και κάθε φορά που ακούω για προγράμματα stage, θυμάμαι τον νεαρό γείτονα Άκη που δουλεύει στο ΙΚΑ στεϊτζής. Ο μεγάλος Άκης κάθε πρωί στις 11.30, επέστρεφε από τη δουλειά του για να ασχοληθεί με σέρφινγ, φραπεδιλίκι, και διάφορες άλλες γκομενοδουλειές. Το πρόβλημά του ήταν ότι δεν είχε λεφτά να αγοράσει ένα καλοκαιρινό jetski, και το όνειρό του ήταν να γίνει σχεδιαστής αυτοκινήτων, αλλά δεν υπήρχε λόγος να κυνηγήσει τέτοιο όνειρο αφού κάποια στιγμή (ήταν θέμα χρόνου), θα γινόταν δημόσιος υπάλληλος. Τον ρώτησα αν έχει κάποιο βιογραφικό να μου δώσει για μια δουλειά που ήξερα οτι άνοιγε. Δεν το είχε ακόμα σε ηλεκτρονική μορφή μου είπε (σε τι το είχε;), αλλά αν ήταν καλή περίπτωση και επιμένω (!), να το γράψει. Θα χρειαζόταν και email; - με ρώτησε. Τι να το κάνεις το ίντερνετ όταν υπάρχει το Κράτος.

Ένα μήνα αργότερα, με προτροπές της μάνας του, και στο δικό μου laptop, o μέγας Άκης έφτιαξε σάτρα πάρτα το βιογραφικό, αλλά οι ατυχίες της ζωής τον χτύπησαν και πάλι. Τα τρία ίντερνετ καφέ που επισκέφτηκε, δεν μπορούσαν να τυπώσουν το βιογραφικό γιατί οι εκτυπωτές είχαν ξεμείνει από μελάνι! Έτσι χάσαμε τη δουλειά. Αλλά ούτε εκεί υπήρχε πρόβλημα, η μητέρα του είχε 20 χιλιάδες ευρώ έτοιμα για λάδωμα, για να τον πάρουν υπάλληλο σε τράπεζα. Η μητέρα του λοιπόν έδωσε τα λεφτά, η κυβέρνηση άλλαξε, ο διορισμός κόλλησε, ο λαδωμένος την κοπάνισε, και τώρα μαθαίνω πως ο νεαρός Άκης σπάστηκε χοντρά γιατί έπρεπε να κατεβάσει τις προσδοκίες του από μηχανοκίνητο jetski σε απλό χειροκίνητο κανό. Άντε να βγάλεις τώρα γκόμενα, στεϊτζής που βαράει και κουπί!

Αυτά έδειξε το καλοκαιρινό μου βαρόμετρο. Συμπέρασμα: Είμαστε στα σκατά μέχρι τα μπούνια, αλλά η λαϊκή βάση ευδαιμονίζετε πρώτο τραπέζι πίστα στην εικονική κοσμάρα της, αυτοσχεδιάζοντας με χολυγουντιανού επιπέδου λούφα και παραλλαγή. Οι συμπαθείς γείτονες, το στατιστικό μου δείγμα, έχουν ήδη πάρει την απόφαση ότι δεν χρειαζόμαστε πολιτικές και οικονομικές λύσεις για το μέλλον. Ούτε βέβαια και κοινωνικό φιλελευθερισμό, ή κάποιου είδους επανάσταση που είναι και κουραστική. Η στρατηγική φαίνεται να είναι ο Αυτοσχεδιασμός και το λαδάτο οικογενειακό και πελατειακό δίκτυο.

Καταστρεφόμαστε; Δύσκολη ερώτηση. Πιστεύω πως η ΕΕ θα μας σώσει γιατί κάπου πρέπει να πάνε κι αυτοί διακοπές. Η φτώχεια στην Ελλάδα αντέχεται άλλωστε περισσότερο από την κρύα Δανία, τρώμε καλύτερο φαΐ από τους βόρειους, αγνό κρασάκι και λάδι καθαρό, και ο μεσογειακός Θεός του ήλιου, της θάλασσας και του χαβαλέ θα μας συντηρήσει και στο μέλλον ελαφρώς ή βαρέως αναισθητοποιημένους.
από locus-editorium