Αν δεν πεις την αλήθεια την ώρα που πρέπει, θα βρεθείς κάποια στιγμή υπόλογος απέναντι στο ψέμα που θα κυριαρχήσει ως αλήθεια. Ας μιλήσουμε λοιπόν με αλήθειες για το ίντερνετ πριν είναι αργά.
Το ότι γράφω αυτές τις γραμμές τις οποίες θα διαβάσουν χιλιάδες άνθρωποι, χωρίς να μεσολαβήσει κάποια προσπάθεια λογοκρισίας, είναι κάτι που συνοδεύει την μεγάλη ανακάλυψη του διαδικτύου.
Το ίντερνετ είναι μια μεγάλη προϋπόθεση ελευθερίας. Αυτό δεν σημαίνει πως είναι αξιωματικά ελεύθερο. Στο διαδίκτυο υπάρχουν και ψέματα και ανακρίβειες και προπαγάνδα και καλά στημένες παγίδες. Πέρασαν χρόνια μέχρι να καταλάβει ο κόσμος τον τρόπο που...
Με απλοϊκούς συλλογισμούς και φθαρμένα λεκτικά σχήματα, ο κύριος Σταμάτης Γιαννίσης υποβάλλει δήλωση υπαλληλικής νομιμοφροσύνης, προς τον διευθυντή του από την ιστοσελίδα του οποίου γράφει το άρθρο του Stop στους κουκουλοφόρους του καναπέ.
Κείμενο χωρίς ίχνος αυτοκριτικής . Θα συμφωνεί προφανώς με την απόκρυψη των ειδήσεων, όπως η σύλληψη Καναλάρχη , η τον χαρακτηρισμό κηπουρός" που απηύθυναν προς το πρόεδρο της Βουλής από το κανάλι του, και τόσα άλλα.
Δηλωσίας και άσχετος (;), βρήκε την ευκαιρία πιπιλίσει την καραμέλα των κουκουλοφόρων του διαδικτύου.Μόνο που τα...
Η απίστευτη σοσιαλιστική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, απαγορεύει το τσιγάρο ενώ επιτρέπει τα ναρκωτικά. Απαγορεύει το blogging ενώ ενισχύει το ρουφιανιλίκι και τον χαφιεδισμό. Δεν θέλει ελεύθερους bloggers, ενώ ζητάει τη βοήθεια ελεύθερων ρουφιάνων και ελεύθερων χαφιέδων.
Όπως είχαμε επισημάνει με προηγούμενο άρθρο του Γιάννη Τριάντη από την «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» με τον τίτλο «Κοινωνία χαφιέδων...», η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, ανενδοίαστα και αστόχαστα νομιμοποιεί το «κάρφωμα» και τον χαφιεδισμό, εκπαιδεύοντας την κοινωνία στον χαφιεδισμό και δημιουργώντας ένα επικίνδυνο ίζημα.
Σας παρουσιάζουμε τον πραγματικό λόγο που ο αμφισβητίας της γενοκτονίας των Ποντίων, ο λάτρης του Μουσταφά Κεμάλ Πάσχος Μανδραβέλης, μπήκε στην επιτροπή της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου για τα μπλογκ.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ
Πάσχος Μανδραβέλης
01/07/2011
Είναι εύκολο να είσαι δημοφιλής και δύσκολο να παίρνεις αποφάσεις που πονάνε. Είναι εύκολο να χαϊδεύεις τις ποικιλώνυμες πλατείες και δύσκολο να δέχεσαι το -στην καλύτερη περίπτωση- γιουχάισμά τους. Είναι εύκολο να ψέγεις το πολιτικό σύστημα, γιατί κάποτε δεν...
Ένα καλό, έντιμο και παλιό ιστολόγιο, από αυτά που έφεραν την άνοιξη στην ελληνική διαδικτυακή κοινότητα, το “Μικρά Μεγάλα Εγκλήματα” και ο διαχειριστής του “Μικρός Φωκίων”, που όλοι ξέρετε, ανακοίνωσε την αναστολή λειτουργίας του, επειδή, -γράφει ο Μ.Φ.- "Λόγω μακροχρόνιας ανεργίας (οικογενειακώς) αποφάσισα να αναζητήσω την ελπίδα στην επαρχία".
Του ευχόμαστε καλή τύχη, υπάρχει άλλωστε μια “αόρατη” φιλία και εκτίμηση, μεταξύ των παλιών bloggers, και πάνω από όλα του επισημαίνουμε, ότι προηγούνται οι ανάγκες της οικογένειας από το γράψιμο. Ελπίζουμε, να βρει ξανά οικονομική σταθερότητα και...
Όσους νόμους ποινικοποίησης της γνώμης ή λογοκρισίας (πχ. Ουγγαρία πριν λίγο καιρό) ή φίμωσης του blogging και να περάσετε το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω! Γνώμη ίσον γνώση. Η λέξη προέρχεται από το γιγνώσκω, γνωρίζω, ξέρω τι μου γίνεται και το εκφράζω. Πάει παίδες το «ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ, ΔΕΝ ΑΚΟΥΩ, ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ». Μπορεί να πήγαμε στα σχολεία σας, αλλά κάποιοι σας ξεφύγαμε. Δεν γίναμε όλοι «πιστοί» σας. Σε κάποιων τους λαιμούς δεν μπαίνει χαλινάρι. Ούτε φίμωτρο στα στόματα. Ούτε βαστιούνται τα χέρια τους σαν σας βλέπουν από διμοιρίες ολόκληρες. Εσείς εκθρέψατε την οργή μας.
Από χώρα του φωτός (αυτή είναι η σημασία του ονόματος Ελλάς) «φροντίσατε» να πέσει στον τόπο μας έρεβος. Αιώνια νύχτα και κρύα πολύ νιώθουμε ειδικά τον τελευταίο χρόνο πώς είναι 24 ώρες το 24ωρο…
Διαπράξατε την μια ύβρη μετά την άλλη. Και καταβαραθρώσατε ελπίδες, όνειρα, οράματα…
Στο Άρθρο 5, το οποίο εισάγεται αποκλειστικά για τα blogs, ων οποίων οι διαχειριστές είναι "σωματικώς παρόντες" στην Ελλάδα, αλλά τα "συστήματα πληροφορικής" βρίσκονται σε άλλη χώρα (δηλαδή οι servers του blogger, της wordpress), λέει:
Για τη μέσω του διαδικτύου τέλεση των εγκλημάτων του παρόντος νόμου απαιτείται: α) ο δράστης να είναι σωματικώς παρών στην Ελλάδα, ανεξάρτητα από το αν για τη πράξη του χρησιμοποιεί υλικό που φιλοξενείται σε σύστημα πληροφορικής στην Ελλάδα, ή β) το υλικό που χρησιμοποιεί ο δράστης να φιλοξενείται σε σύστημα πληροφορικής που βρίσκεται στην Ελλάδα, ανεξάρτητα από το αν αυτός είναι σωματικώς παρών στην Ελλάδα.
Η (προσχηματική) διαβούλευση, τελειώνει σήμερα και φυσικά, οι εμπνευστές του...
Από εχθές το απόγευμα στο ιστολόγιο αἰέν ἀριστεύειν δεν μπορούν να αναρτηθούν νέα άρθρα, χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος. Το ιστολόγιο δεν έχει "κατεβεί" αλλά είναι αδύνατη κάθε νέα ανάρτηση, είτε από τους διαχειριστές, είτε από τους υπόλοιπους συγγραφείς κειμένων.
Δεν είμαι άνθρωπος που βλέπω παντού εχθρούς, αλλά είναι η δεύτερη φορά μέσα σε δύο μήνες που γίνεται κάτι τέτοιο. Την πρώτη φορά, αν και παραμονή Χριστουγέννων, το πρόβλημα λύθηκε μέσα σε λίγες ώρες αλλά τώρα σχεδόν συμπληρώνει 24ωρο και βλέπουμε…
Οι δε υπεύθυνοι της πλατφόρμας wordpress σε μήνυμα τους λένε ότι...
H mariana on ice… τα ύστερα του κόσμου που θα αναφωνούσε η συχωρεμένη η γιαγιά μου.
Διαβάζω έκθαμβη. Πρώτον μαθαίνω το κατά κόσμον, ή μάλλον το κατά Ελευθεροτυπία, όνομα της mariana. Πηγαίνω στο blog της. Δεν βρίσκω όνομα. Να το έβγαλε; Ξαναδιαβάζω το άρθρο. Όχι. Από ότι φαίνεται, το όνομα της συνάγεται από κάποια φωτογραφία. Τι παίζει; Τι έγινε; Από πότε τα blogs ταυτοποιούνται;
Χθες κτύπησε ένας ψαράς με δύο (ρ) και μάλιστα είναι πολύ περίεργο το πως ένα ατεκμηρίωτο έως ανυπόστατο δημοσίευμα έγινε best seller.
Είναι προφανής η οδηγία για φίμωση των blogs. Περιμέναμε αυτό το "καμάκι" από κάποιον ψαρά... σήμερα το διαβάσαμε στην Ελευθεροτυπία. Αυτό που μου έδωσε το έναυσμα να το ψάξω ήταν όχι η δικαστίνα αλλά η μπλόγκερ.
Από τα μέσα του καλοκαιριού μέχρι σήμερα και μέσω φιλικά προσκείμενων σε αυτήν μέσων η κυβέρνηση αφήνει να διαρρεύσει η πληροφορία ότι ετοιμάζει δημόσια διαβούλευση και στη συνέχεια νομοθετική ρύθμιση για να βάλει «κανόνες στο χάος της blogόσφαιρας». Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια είναι ότι για να δηλώσει η κυβέρνηση την πρόθεσή της –μεταξύ των άλλων – να θέσει περιορισμούς στην ανωνυμία στο διαδίκτυο, χρησιμοποίησε ανώνυμες «πηγές» που πέρασαν τα σχετικά μηνύματα σε δημοσιογράφους!
Εν τω μεταξύ, στις κυβερνητικές διαρροές προστίθενται φωνές κι από άλλους πολιτικούς χώρους που πιέζουν προς την ίδια κατεύθυνση της «τάξης» και των «κανόνων». Καθώς με αυτό τον τρόπο είναι ενδεχόμενο να διαμορφώνεται ήδη το κλίμα για κάποιες παρεμβάσεις, είναι ώρα να αρθρωθεί και ο αντίλογος.
Οι πληροφορίες που... διέρρευσαν –και δεν διαψεύσθηκαν – δείχνουν ότι αυτοί που ετοιμάζονται να νομοθετήσουν βρίσκονται σε βαθιά σύγχυση για τη φύση του διαδικτύου. Προκαλούν θυμηδία οι διαρροές σχετικά με το «χώρο από τον οποίο εκπέμπει» ένα blog, λες και πρόκειται για ραδιοπειρατή. Αν όμως διαβάσει κανείς μέσα από τις γραμμές, πέραν των κωμικών σημείων, βλέπει να προβάλλει το ενδεχόμενο του περιορισμού της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών. Τι μπορεί να σημαίνει για παράδειγμα η αναφορά σε ρυθμίσεις σχετικά με «το περιεχόμενο των πληροφοριών που διαχειρίζεται ένα blog»; Αυτό δεν είναι θέμα που σε μια δημοκρατία μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο νομοθετικής ρύθμισης με πρόνοιες προληπτικών μέτρων.
Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις διαρροές, αλλά και από κατοπινές τοποθετήσεις πολιτικών που πιέζουν προς την ίδια κατεύθυνση, απουσιάζουν οι αναφορές στα ζητήματα του διαδικτύου που κατ’ εξοχήν απασχολούν σήμερα τη διεθνή διαδικτυακή κοινότητα: καμιά αναφορά στο ζήτημα της ουδετερότητας του παρόχου υπηρεσίας ως προς το περιεχόμενο (net neutrality), καμιά αναφορά στην ασφάλεια των ανηλίκων στο διαδίκτυο. Όλη η ανησυχία εστιάζεται στα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την έκφραση απόψεων και το ενδεχόμενο της συκοφάντησης πολιτικών προσώπων.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ορισμένοι μπορεί να εκμεταλλεύονται την ανωνυμία του διαδικτύου για να συκοφαντούν ή ακόμα και για να ασκούν εκβιασμούς. Η πολιτεία πρέπει να αμυνθεί απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα. Δεν είναι όμως δυνατόν να φτάσουμε στο σημείο να ζητείται άδεια από το Πρωτοδικείο ή από το Δήμο για να δημιουργήσει κανείς ένα blog ή ένα λογαριασμό στο facebook ή στο twitter ! Οι περισσότεροι αναγνώστες αυτών των γραμμών μάλλον γελάνε διαβάζοντας την προηγούμενη πρόταση. Αλλά με ποιο άλλο τρόπο θα πιστοποιήσουν το διαχειριστή μέσου κοινωνικής δικτύωσης όσοι απαιτούν κατάργηση της ανωνυμίας στο διαδίκτυο; Μια τέτοια ρύθμιση δεν είναι μόνο ανεφάρμοστη για τεχνικούς λόγους. Είναι και απαράδεκτη, γιατί ο κάθε πολίτης πρέπει να είναι ελεύθερος να εκφράζει τις απόψεις του χωρίς περιορισμούς, ακόμα και ανώνυμα.
Η ανωνυμία δε συνδέεται υποχρεωτικά με την πρόθεση τέλεσης αξιοποίνων πράξεων. Υπάρχουν άνθρωποι που για αντικειμενικούς λόγους δεν μπορούν ή δεν θέλουν να εκφράσουν δημόσια και επώνυμα τις θέσεις τους. Μπορεί για παράδειγμα η έκφραση της θέσης τους να τους δυσκολεύει στην επαγγελματική ή την οικογενειακή τους ζωή. Αυτό δε σημαίνει ότι οι απόψεις τους δεν έχουν ενδιαφέρον ή ότι οι ίδιοι δεν έχουν το δικαίωμα να τις εκφράσουν. Η ανωνυμία μπορεί ακόμα να είναι χρήσιμη για την αποκάλυψη περιπτώσεων διαφθοράς ή κατάχρησης εξουσίας. Είναι ήδη αρκετά γνωστό το wikileaks.Υπάρχουν κι άλλα σχετικά παραδείγματα από το διεθνή χώρο, όπως το ipaidabribe, μια εξαιρετική πρωτοβουλία χαρτογράφησης και αποκάλυψης των κυκλωμάτων διαφθοράς στην Ινδία, η οποία μακάρι να βρει μιμητές και στα καθ’ημάς.
Το ζητούμενο είναι η χρυσή τομή μεταξύ της ελευθερίας της έκφρασης και της ανάγκης να εμποδισθούν συκοφάντες και εκβιαστές στο διαδίκτυο. Μια τέτοια χρυσή τομή θα είναι η διατήρηση του δικαιώματος στην ανωνυμία στο διαδίκτυο, με παράλληλη διευκόλυνση της άρσης του απορρήτου στην περίπτωση τέλεσης σοβαρών αξιόποινων πράξεων. Για παράδειγμα: ο νόμος 2225/1994 προβλέπει άρση του απορρήτου μόνο στα πλαίσια ανάκρισης για κακουργηματικές πράξεις. Η συκοφαντική δυσφήμιση είναι πλημμέλημα και όχι κακούργημα. Ο νόμος μπορεί να τροποποιηθεί ώστε να επιτρέπει την άρση του απορρήτου για τη συκοφαντική δυσφήμιση, υπό αυστηρούς όρους και διαδικασίες. Για να αποφευχθεί η επίκληση του νόμου για «ψύλλου πήδημα», μπορεί η άρση απορρήτου να γίνεται μόνο μετά από έγκριση Δικαστικού Συμβουλίου, το οποίο θα κρίνει τη σοβαρότητα της περιπτώσεως για την οποία διενεργείται η ανάκριση.
Αποτελεί κοινό τόπο η διαπίστωση ότι στο διαδίκτυο συντελείται πραγματική επανάσταση στην ενημέρωση και την επικοινωνία. Στη πατρίδα μας η επανάσταση αυτή ακόμα δεν έχει φτάσει στην ωριμότητά της, για αυτό και βαραίνουν περισσότερο από όσο ίσως θα έπρεπε στο δημόσιο διάλογο τα όποια αρνητικά φαινόμενα – παιδικές ασθένειες της επανάστασης αυτής. Ο δημόσιος διάλογος για το θέμα καλό θα είναι να μπει στην ουσία και τη μακροπρόθεσμη προοπτική.
Το διαδίκτυο είναι άναρχο από τη φύση του. Μέσα από την άναρχη φύση του διαδικτύου, έρχεται και κάποιου είδους ισορροπία: ο πολίτης ο οποίος νιώθει όλο και πιο ανίσχυρος απέναντι στις δομές της σύγχρονης οργανωμένης κοινωνίας και τους μηχανισμούς της εξουσίας, αποκτά –αν θέλει – φωνή και επιρροή μέσα από το διαδίκτυο. Το γεγονός αυτό δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως απειλή : είναι στην πραγματικότητα μια ευκαιρία αναζωογόνησης της δημοκρατίας.
«Η κυβέρνηση, λέει, καλεί το διαδίκτυο για διάλογο, με τις ανεξάρτητες φωνές των ανεξάρτητων ιστοσελίδων…»!
Αισώπειος μύθος! Τα γερασμένα και παμπόνηρα τέρατα, Σκύλλα και Χάρυβδη, καλούν την πανίδα του διαδικτύου να την φιλοξενήσουν στα εντόσθιά τους….
«Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία, λένε, πηγάζει από την επιθυμία του πρωθυπουργού , να αποκτήσουν οι σκαπανείς (σ.σ. πολύ μεγάλη κουβέντα!) του διαδικτύου, την νομιμοποίηση και τη θεσμική κατοχύρωση αντίστοιχη με των δημοσιογράφων των παραδοσιακών ΜΜ"Ε"…»
Να μεταβληθούν, δηλαδή, και τα μπλογκς, σε ανάλογα, με κάποια παραδοσιακά ΜΜ"Ε"… φερέφωνα παπαγαλάκια και πλυντήρια βρώμικων ανθρωποειδών.
Που σημαίνει να υποταχθούν στους πάσης φύσεως και αποχρώσεως νομιμοποιημένους ή παράνομους απατεώνες και τις ιδιοτελείς παλιανθρωπιές τους.
Και ο απαραίτητος μαϊντανός: Η δολιότατη διαβούλευση: «Πέστε ο, τι θέλετε εσείς! Κι εμείς θα κάνουμε-όπως πάντα- ο, τι μας καπνίσει»…
Πάντα, με «ανοιχτό διάλογο». Προκειμένου να επιλέξετε με ποιο τρόπο προτιμάτε να σας… κλείσουμε το στόμα! Και να σας κόψουμε τα χέρια…
Και κάποιοι εθελοτυφλούν να πιστεύουν πως μια τέτοια κουτοπόνηρη για τα μπλογκς υστερόβουλη πρωτοβουλία… «κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση»!
Σίγουρα προς την ίδια κατεύθυνση, που η τοπική λαμογιοκρατία και το αποικιοκρατικό καθεστώς του ΔΝΤ οδηγούν τη χώρα μας…
Που σημαίνει πως, εκτός από το δίλημμα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα», τίθεται τώρα και το δίλημμα: «πολιτισμός ή βαρβαρότητα»…
Το σοσιαλισμό τους τον απολαύσαμε. Άντε τώρα να απολαύσουμε και τον πολιτισμό τους…
Σίγουρα ανάλογο με τον πολιτισμό, που εισέπραξαν οι υπάλληλοι του Υπουργείου Πολιτισμού στους πρόποδες του μνημείου πολιτισμού της Ακρόπολης…
Τον τελευταίο καιρό, μετά από φήμες πως η κυβέρνηση έχει την πρόθεση ν’ αντιμετωπίσει τα “αδέσποτα” ιστολογοφόρα του διαδικτύου, ορισμένες ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΕΣ ιστοσελίδες που διευθύνουν επώνυμοι και ανώνυμοι δημοσιογράφοι (μέλη της ΕΣΗΕΑ), έχουν πάρει το μυστρί…
Κάποιοι ξεκίνησαν «δημόσια διαβούλευση»… Άλλοι, αρθρογραφούν για κώδικες δεοντολογίας και ασφαλιστικές καλύψεις…
Τίποτα το καινούργιο απ’ αυτά που προωθούν οι δεξιές κυβερνήσεις στην Ευρώπη, αλλά κι αλλού στον κόσμο (π.χ. η Σαουδική Αραβία, γνωστό φιλοαμερικάνικο καθεστώς, κατόρθωσε να έρθει σε συμφωνία με την BlackBerry για έλεγχο των μηνυμάτων που ανταλλάσουν πολίτες της…)…
Στην Ιταλία, ο Berlusconi με τους νεοφασίστες που συμμετέχουν στην κυβέρνησή του, προσπάθησε με “πονηριά” να φιμώσει τα blogs (υποχρεωτική ασφαλιστική κάλυψη –δηλαδή, έμμεση κατάργηση της ανωνυμίας για δήθεν προστασία των εργαζομένων (sic!), ένταξή τους σε καθεστώς ΜΜΕ και άλλες ανοησίες που ανέλαβε να διεκπεραιώσει ο Renato Brunetta, αλλά έφαγε πόρτα…).
Βέβαια, σε αντίθεση με... την Ελλάδα που οι “αστέρες” (Χατζηνικολάου, Πρετεντέρηδες και σια…) προωθούν «ρυθμίσεις» για τα blogs, στην Ιταλία εναντιώθηκαν στη φίμωση οι δημοσιογράφοι και τα εργατικά συνδικάτα… Και… δεν ξεχνάμε πως σε κάθε δελτίο ειδήσεων που παρουσιάζουν οι αστέρες… κάνουν αναφορές στα πλαστά blogs που ελέγχουν ή τα χρησιμοποιούν… Βέβαια, ανησυχούν κι αυτοί γιατί έχουν ξεμπροστιαστεί...
Στην Ισλανδία, δημιούργησαν τη δημοκρατική όαση για τα ιστολογοφόρα και μάλιστα πολλές επιχειρήσεις του διαδικτύου και δημοσιογραφικά πρακτορεία (π.χ. ABC), συζητούν να μεταφέρουν όλους τους server τους εκεί…
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, διαπιστώνουμε: 1. Επαγγελματίες δημοσιογράφους να χρησιμοποιούν τα ιστολογοφόρα για τη δημιουργία γεγονότων, προσωπικές βλέψεις και επαγγελματικούς κερδοσκοπικούς σκοπούς…
2. Όσοι επαγγελματίες μετέτρεψαν τα blogs που διαχειριζόταν σε εμπορικές κερδοσκοπικές ιστοσελίδες, πήραν μέρος του διαφημιστικού πακέτου κρατικών και ιδιωτικών επιχειρήσεων, αλλά απαξιώθηκαν κυριολεκτικά από αναγνώστες του διαδικτύου (να σημειώσουμε πως ορισμένοι «επιχειρηματίες» έχουν δημιουργήσει και ιστοσελίδες μέτρησης αναγνωσιμότητας… κάτι σαν την AGB… κι αυτοί τα παίρνουν από τις κερδοσκοπικές ιστοσελίδες για να τους ανεβάζουν στην κλίμακα τους…)
3. Μετά τις εκλογές του Οκτώβρη 2009, ένα μεγάλο τμήμα των bloggers που καθημερινά έδιναν τη μάχη του διαδικτύου εναντίον της δεξιάς, τακτοποιήθηκαν, εξαγοράζοντας τη "δουλειά" τους… (κάποιοι "ανιοδιοτελείς bloggers" πήραν θέσεις σε Διοικητικά Συμβούλια Δημόσιων Οργανισμών και Επιχειρήσεων κι άλλοι έγιναν επαγγελματικά κομματικά στελέχη…). Τώρα τι τους καίει τι κάνουν οι αδέσποτοι bloggers;
4. Οι ιδιοκτήτες των ΜΜ"Ε" (εφημερίδες και τηλεοπτικοί σταθμοί) χάνουν καθημερινά αναγνώστες και ακροατές, με «ευθύνη» των blogs. Ανησυχούν, όπως είναι φυσικό, όχι τόσο για την απώλεια αναγνωστών που ισοφαρίζουν τα δημόσια έργα και η κρατική διαφήμιση, αλλά για την απώλεια ελέγχουν των πολιτών, της κοινωνίας…Μετατρέπονται καθημερινά σε «μεγάλους ασθενείς», αφού δεν μπορούν να «περάσουν γραμμή»…
Τώρα, ποιος μπορεί να ερμηνεύσει γιατί ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΕΣ επιχειρήσεις, επαγγελματίες δημοσιογράφοι, τέως bloggers που τώρα κατέχουν θέσεις στον κρατικό μηχανισμό, ασχολούνται και «καίγονται» για το διαδίκτυο και τα ιστολογοφόρα; Ζούμε σε μια αστική δημοκρατία με κανόνες που ορίζει το σύστημα… Ο καθένας μπορεί να κάνει μια κερδοσκοπική εμπορική ιστοσελίδα… Ο καθένας μπορεί και έχει το δικαίωμα (το έχουν κάνει πολλοί επώνυμοι και αξιόλογοι δημοσιογράφοι), ή να μετατρέψει ένα blog σε κερδοσκοπική εμπορική ιστοσελίδα… Συνεπώς δεν πάσχουμε από νομοθετικό έλλειμμα… Και βέβαια όποιος έχει εργαζόμενους στις ιστοσελίδες του (που θέλει να τις εμφανίζει πλαστά ως blog και συχνά το παίζει κι αριστερός), είναι υποχρεωμένος να τους ασφαλίσει, να πληρώσει μισθούς, ασφαλιστικές εισφορές, φόρους…
Είναι υποχρέωση της πολιτείας -απορούμε γιατί δεν το κάνει- να διενεργήσει τους δικούς της νόμιμους και θεσμοθετημένους ελέγχους (π.χ. όσοι εργάζονται για τον κύριο Κούλογλου - TVXS - και μάλιστα κάνουν επώνυμες αναρτήσεις και τηλεοπτικά ρεπορτάζ σε κάθε ευκαιρία για το κερδοσκοπικό ΜΜ"Ε" -με την αστική έννοια του νόμιμου κέρδους-, είναι ασφαλισμένοι; Πληρώνονται ασφαλιστικές εισφορές; Ο ιδιοκτήτης του κερδοσκοπικού μέσου - ΟΧΙ blog - έχει ελεγχθεί για όλα τα παραπάνω; Υπάρχει φοροδιαφυγή ή μαύρη εργασία;)
Να τι πρέπει να κάνει η πολιτεία, χωρίς νέες νομολογίες και πράσινα άλογα… Όσο για τα «αδέσποτα» ιστολογοφόρα, αδέσποτα με την έννοια ότι δεν πατρονάρονται, δεν έχουν αφεντικά, είναι μεράκι ελεύθερων πολιτών, γιατί πρέπει να τους «προστατεύσουμε»;
Και γιατί αυτόκλητοι προστάτες είναι οι επαγγελματίες κερδοσκόποι; Μήπως, αν στην κυβέρνηση δεν επικρατούν “πονηρές” σκέψεις, πρέπει όλους τους αυτόκλητους να τους βάλει στη θέση τους; Γράφει η Μαργαρίτα Ισιδώρου από το sibilla
Πολλά ακούγονται και συζητούνται τελευταία για την ανωνυμία στο internet, ειδικά των bloggers. Ακούγονται πολλές διαφορετικές απόψεις. Αλήθεια είναι ότι η ανωνυμία στα blogs έχει κάνει καλό, αλλά και κακό. Όπως παντού, τίποτα δεν είναι μαύρο και άσπρο. Δεν θα σταθώ όμως εκεί. Θα μιλήσω για την ανωνυμία στο internet -αν υπάρχει- από τεχνική οπτική γωνία. Όχι, δεν θα σας κουράσω, απλά θα τα πω. Καθόλου ψιψιψόνια και κοκοπσίνια.
Υπάρχει ανωνυμία στο internet;
Ναι. Με προϋποθέσεις. Αν ξεκινήσει κάποιος γνώστης των πραγμάτων, να στήσει ένα blog ή ένα website, έχοντας από την αρχή στο μυαλό του να παραμείνει ανώνυμος…τότε ναι. Proxies, public WiFi, WiFi του γείτονα, internet cafe, επιλογή webhosting όπου δεν χρειάζονται πραγματικά προσωπικά στοιχεία (δύσκολο αν χρειαστεί να πληρώσεις με credit card) και άλλα τέτοια. Και κυρίως πολύ προσοχή και στη συνέχεια. Είστε απολύτως σίγουροι ότι θα τηρήσετε με αυστηρότητα τους κανόνες που θα σας επιτρέψουν να παραμείνετε στην ανωνυμία;
Αυτός είναι ο... κύριος λόγος που πολλά παράνομα download sites, συνεχίζουν να υπάρχουν ή αργούν πολύ να βρουν τους διαχειριστές. Προφανώς ένα μικρό λαθάκι και… αυτό ήταν.
Και…όχι. Πολλοί είναι αυτοί που διαθέτουν blog ή website και πιστεύουν ότι είναι ανώνυμοι. Τα στοιχεία τους (p.x. IP) τα γνωρίζει ο hosting provider, ο internet provider και πιθανώς άλλοι τόσοι και ακόμα παραπάνω που είχε κάποια συναλλαγή μαζί τους. Για παράδειγμα, κάποιοι bloggers, έχουν αγοράσει domains, templates για τα blogs τους, έχουν διαφημίσεις κλπ. Ειδικά το θέμα του domain, είναι πανεύκολο να βρεις σε ποιον ανήκει, εκτός αν έχει επιλέξει να παραμείνει κρυφό, με κάποια extra χρέωση.
Ή ακόμα πιο απρόσεκτα, κάνουν comments σε άλλα blogs και websites, αφήνοντας το ψηφιακό ίχνος τους….
Εγώ πιστεύω αυτό...
Ο διαχειριστής του blog όπου αφήνουν το comment, ξέρει πλέον -εκτός από το ποιος είμαι, έστω ψευδώνυμο, γιατί το έγραψα- και κάποια στοιχεία του (ανώνυμου) χρήστη. IP, internet provider, OS, Web Browser και κ.α.
Τότε γιατί γίνεται ο ντόρος για την ανωνυμία;
Προφανώς για να τρομοκρατήσουν κάποιους, ειδικά τους bloggers που έχουν κοινό και επηρεάζουν απόψεις, ώστε να είναι πιο “προσεχτικοί” στο τι γράφουν. Μια απόφαση εισαγγελέα και η ταυτότητά τους είναι διαθέσιμη από τους hosting providers (π.χ. Google) και στη συνέχεια και από τον internet provider (π.χ. Otenet) αν χρειαστούν περισσότερα στοιχεία. Μη ξεχνάτε ότι εκτός από το email η Google δεν επιβεβαίωνε αν τα στοιχεία που δώσατε ισχύουν.
Έγραψα “επιβεβαίωνε”, γιατί αν δοκιμάσατε τελευταία να φτιάξετε ένα νέο blog στο Google – Blogger.com, θα σας ζητήσει να εισάγετε το κινητό σας τηλέφωνο… και επιλέγετε αν προτιμάτε sms ή να μιλήσετε προσωπικά με κάποιον εκπρόσωπο της Google. Με sms, σας έρχεται ένας κωδικός επιβεβαίωσης. Με την άλλη μέθοδο δίνουν τον κωδικό προφορικά, φαντάζομαι. Δεν γνωρίζω αν συμβαίνει μόνο για την Ελλάδα λόγω των τελευταίων γεγονότων.
Άλλος ένας λόγος για την επιμονή κάποιων στη κυβέρνηση περί άρσης ανωνυμίας στην Ελλάδα, ακούγεται ότι είναι η άγνοια. Δεν το βρίσκω παράλογο ότι κάποιοι δεν γνωρίζουν τις βασικές τεχνικές αρχές του Internet. Ίσως νομίζουν ότι πρόκειται για ένα μαύρο κουτάκι κάπου στην Αμερική, άρα ελεγχόμενο από τους φίλους μας τους Αμερικάνους. Αν και κατά κάποιο τρόπο, η άγνοιά τους οδηγεί στο ίδιο συμπέρασμα με την πραγματικότητα. Δεν είναι κανείς πραγματικά ανώνυμος.
Συμπέρασμα
Σήμερα μπορεί να επιτρέπεται η ανωνυμία, αύριο όμως; Κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί ότι στο μέλλον δεν θα αλλάξει η νομοθεσία εις βάρος της ανωνυμίας.
Ότι και αν κάνετε στο Internet, να θυμάστε ότι δεν είστε πραγματικά ανώνυμοι.
Και ναι, ο νόμος περί ανωνυμίας έχει μεγάλη σημασία. Άλλο να γνωρίζει κάποιος ποιος είσαι… και άλλο να τον υποχρεώνει η δικαιοσύνη να αποκαλύψει τα προσωπικά σου στοιχεία.
Ακολουθεί υποκειμενική άποψη…
Προσωπικά, υποστηρίζω την ανωνυμία στο Internet. Αλλά θέλω να είμαι και ειλικρινής. Το ότι δεν υπάρχει πραγματική και εγγυημένη μακροχρόνια ανωνυμία, είναι δυστυχώς αλήθεια.
Είμαι της άποψης ότι περισσότερα κακά, πιθανώς, θα προκύψουν με την άρση της ανωνυμίας στο Internet, παρά το αντίθετο.
Η άρση ανωνυμίας στα blogs και websites, θα εξαπλωθεί και στην άρση ανωνυμίας του απλού χρήστη στο Internet, του απλού επισκέπτη. Τα ίδια που μπορώ να γράψω στο blog μου, μπορώ να τα γράψω σαν σχόλιο σε κάποιο άλλο blog. “Ποιος είσαι εσύ που με συκοφαντείς με τέτοια σχόλια στο τάδε site; Μήνυση!”. “Δεν γνωρίζεις διαχειριστή ποιος έκανε το σχόλιο; Μήνυση σε σένα… ή δώσε μας τα στοιχεία του… ή και τα δύο”. Και πολλά άλλα παραδείγματα. Πρόκειται για φαύλο κύκλο.
Το Internet είναι το τελευταίο οχυρό. Το τελευταίο τοίχος του Βερολίνου, μόνο που αυτή τη φορά είμαστε με τους άλλους. Το εικονικό τοίχος προστατεύει την ελεύθερη διακίνηση απόψεων… όσο λάθος και αν είναι αυτές. Η αντίθεση απόψεων και ο διάλογος επιφέρουν μόρφωση. Αν δεν αντιπαραθέσεις τις απόψεις σου με τα αντίθετα πιστεύω κάποιου άλλου, τότε παραμένεις στάσιμος. Εκτός αν έχεις κατακτήσει την απόλυτη αλήθεια και γνώση, οπότε δεν χρειάζεσαι κανέναν. Μπορείς να ξεκινήσεις να γράφεις τη αυτοβιογραφία σου με τίτλο “Ζώντας μόνος μου στον πλανήτη”, ώστε να την διαβάζεις για παρέα.
Γιατί κάποιος με εξουσία ή χρήμα, που διαφωνεί με αυτά που πιστεύει κάποιος άλλος ή τον θίγει άμεσα, να μπορεί να του επιβάλει την σιωπή; …ίσως και με τον χειρότερο τρόπο όπως είδαμε να συμβαίνει τελευταία. Γιατί να μπορεί να επιβάλει τα θέματα προς συζήτηση;
Η ανωνυμία φοβίζει τους λίγους, τους επώνυμους, τους βολεμένους… και κάποιους ατυχείς -παράπλευρες απώλειες- που απλά δεν εξυπηρέτησαν σε 2 λεπτά τον πελάτη αλλά σε 3 …συμβαίνουν και αυτά. Σε γενικές γραμμές, φοβίζει αυτούς που δεν χρειάζονται τρωκτικά να δημοσιεύσουν το πρόβλημά τους για να βρεθεί λύση ή έστω να μην νιώθουν μόνοι διαβάζοντας τα σχόλια συμπαράστασης του κόσμου. Έχουν όμως στα contacts του κινητού, τους μισούς υπουργούς και δημοσιογράφους που ευχαρίστως θα ανταλλάξουν εξυπηρέτηση.
Καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται… λέγανε κάποτε.
Άραγε, με την άρση της ανωνυμίας επωφελούνται οι πολλοί και χάνουν οι λίγοι;
Καλησπέρα
ΥΓ1. Κάποιο blog κατηγορούσε κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο. Τις κατηγορίες του blog -σωστές ή λάθος δεν γνωρίζουμε, δεν έγινε ποτέ “δίκη”- τις υιοθέτησαν κάποιοι και τις είδαμε ξανά να αναφέρονται σε μία πρόσφατη προκήρυξη. Το θιγόμενο πρόσωπο δεν ζει πλέον. Το blog, χωρίς να το θεωρώ υπεύθυνο για κάτι, προς θεού την άποψή του έγραφε… είναι επώνυμο. Αν ήταν ανώνυμο όμως, είμαι σίγουρος ότι ακόμα θα ήταν πρώτο θέμα στις ειδήσεις.
ΥΓ2. Θυμάμαι δύο περιπτώσεις που οδήγησαν σε αυτοκτονία κάποιους, επειδή τους κατηγορούσαν μέσω τηλεοπτικών εκπομπών για εγκλήματα που αποδείχτηκε στη συνέχεια ότι δεν διέπραξαν. Οι δημοσιογράφοι ήταν επώνυμοι.
ΥΓ3. Πολλοί δημοσιογράφοι έχουν καταστρέψει και εκβιάσει κόσμο και κοσμάκι, γράφοντας ανώνυμες στήλες σε επώνυμες εφημερίδες.
Το ήθος και η αξιοπρέπεια του καθενός, είναι άσχετο με την ανωνυμία ή όχι. από το pleonasxetos
Πριν από κάνα μήνα μια πολιτική διασημότητα θορυβήθηκε από αναρτήσεις στο Διαδίκτυο. (για να μην κρύβουμε λόγια εννοεί την κ.Διαμαντοπούλου). Μια ανυπόστατη πληροφορία έκανε τον γύρο της μπλογκόσφαιρας, κοπιαρισμένη μερικές εκατοντάδες φορές, συνοδευμένη από ανεδαφικά σχόλια. Η πολιτική διασημότητα άρχισε να ρωτά από εδώ κι από εκεί, για να μάθει ποιο κουμάσι έκανε.... τη ζημιά.
Κατέληξε λοιπόν σε συγκεκριμένο πρόσωπο, με ταλέντο στα φαντασιοκοπήματα και στις άνανδρες επιθέσεις. Ανάμεσα στα άλλα η πολιτική διασημότητα πληροφορήθηκε ότι ο χολερικός μπλόγκερ είναι γνωστός εκβιαστής, που θα γίνει μελίρρυτος με λίγα χιλιαρικάκια. (εννοεί γνωστό Αθηναϊκό blog που χειρίζεται τηλεοπτική περσόνα-δημοσιογράφος, άρα δεν είναι blogger!). Δεν ξέρουμε τι μεσολάβησε, δεν υπονοούμε τίποτε αλλά αξίζει να επισημάνουμε τη σύμπτωση. Το μπλογκ όχι μόνο εξαφάνισε τις συκοφαντίες αλλά πολύ πρόσφατα ανέβασε ένα κείμενο κολακευτικό για την πολιτική διασημότητα. Δεν μπήκε στον κόπο να το γράψει, απλώς έκλεψε δημοσίευμα εφημερίδας. Αλλωστε αυτή είναι η πάγια τακτική των συκοφαντικών μπλογκ: μπαζώνουν τις σελίδες τους με κλεμμένα άρθρα από παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης και ενδιάμεσα βάζουν τα δικά τους ειδησάρια ως αποκαλύψεις.
Ο συγκεκριμένος γνωστός... εκβιαστής του Διαδικτύου δεν έχει καμία σχέση με τους ανώνυμους αρθρογράφους που κρίνουν τις πολιτικές εξελίξεις, που ανταλλάσσουν απόψεις και συγκρούονται ιδεολογικά. Δεν έχει να κάνει ούτε με τους πρωτοπρόσωπους αφηγητές που βάζουν τη δική τους τσαχπινιά για να μιλήσουν για την πολιτική ή την καθημερινότητα. Ο συγκεκριμένος μπλόγκερ είναι ένα κατακάθι της ενημέρωσης και οι ομόλογοί του βρίσκονται σε ρυπαρά έντυπα και βρωμοκάναλα. Ευτυχώς τέτοιοι εκβιαστές είναι ελάχιστοι. (και είναι αποκλειστικά και μόνο δημοσιογράφοι!). Δυστυχώς τέτοιοι εκβιαστές δίνουν προς το παρόν τον τόνο στον ελληνικό κυβερνοχώρο και σχεδόν μονοπωλούν την ιδιότητα του «μπλόγκερ». Παρά το γεγονός ότι η παρουσία τους μολύνει το Διαδίκτυο είναι εξαιρετικά δύσκολο να συμμαζευτούν. Προσώρας δεν υπάρχει μπλογκονόμος ούτε είναι στις προθέσεις της κυβέρνησης να φιμώσει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών εξαιτίας ολιγάριθμων επιτηδείων που μέσα από τα ανώνυμα ιστολόγιά τους πλουτίζουν και ασκούν χαζοεξουσία.
Στο υπουργείο Δικαιοσύνης, που είναι και το καθ΄ ύλην αρμόδιο για τον καθορισμό ενός νομικού πλαισίου στη χρήση του Ιnternet, η συζήτηση γίνεται χαλαρά. Ο κ. Χάρης Καστανίδης θα διοργανώσει εν ευθέτω χρόνω συζητήσεις, με τη συμμετοχή ενδιαφερομένων από όλες τις πλευρές: μαζί με τους δικαστικούς θα κληθούν και οι μπλόγκερ για να διαμορφώσουν από κοινού μια πρόταση. Επιδιώκεται μια σύμπτωση αρχών: να μην περιοριστεί η δυνατότητα έκφρασης, δηλαδή να μπορεί να γράφει κανείς το κοντό του και το μακρύ του για οτιδήποτε αλλά ταυτόχρονα να υπάρχει στοιχειώδης προστασία του θιγoμένου. Αν κάτι είναι ψευδές και συκοφαντικό, να μπορεί να βρει μια άκρη, να ζητήσει έστω το σβήσιμο της ανάρτησης.
Ενώ λοιπόν στο υπουργείο Δικαιοσύνης υπάρχει η πεποίθηση ότι οι λύσεις δεν εκβιάζονται, στην μπλογκόσφαιρα κάποιοι εξακολουθούν να κάνουν επανάσταση δημοσιεύοντας φωτογραφίες από το Κολωνάκι («Αποκλειστικό: να ΄τος ο βουλευτής που περπατά στο δρόμο με τα δυο του πόδια»), κάποιοι έχουν στήσει μπίζνες με επιμίσθια και συνεργασίες, κάποιοι προσπαθούν να υποκαταστήσουν τα μέσα ενημέρωσης τσιμπολογώντας από ρεπορτάζ αλλονών. Τα κατακάθια της ενημέρωσης αποτελούν θορυβώδη μειονότητα, που αναστατώνει το Διαδίκτυο, είναι όμως τιμωρημένη στα άλλα μέσα όπου εργάζεται. Οι ρυπαρές εφημερίδες και τα βρωμοκάναλα βρίσκονται στο περιθώριο της αγοράς. Τοποθετήθηκαν εκεί από τους ίδιους τους αναγνώστες και τους θεατές. Το πιο πιθανό είναι να γίνει το ίδιο και με τους χρήστες του Ιnternet. Τα συκοφαντικά μπλογκ γίνονται από μόνα τους βαρετά λόγω της αναξιοπιστίας, της σάχλας, συχνά δε λόγω της έπαρσης των διαχειριστών.(ακριβώς αυτό λέμε κι εμείς χρόνια τώρα!)
Καλά κάνει λοιπόν ο κ. Καστανίδης και δεν συνδέει την επικαιρότητα με τα σχέδιά του για τον μπλογκονόμο. (τα 'παμε πολλές φορές: δεν μπορεί να υπάρξει -για τεχνικούς λόγους- μπλογκονόμος). Είναι πολύ πιθανό οι συκοφάντες του Διαδικτύου να αποβληθούν από το ίδιο το σύστημα. (ακριβώς αυτό ευχόμαστε διαπύρως). Εδώ αρχίζει το ευχολόγιο: είθε να τους περιφρονήσουν οι χρήστες του Ιnternet και να πάψουν να τους ταΐζουν οι πολιτικές διασημότητες. (το τελευταίο είναι το σημαντικότερο: αν οι πολιτικοί πάψουν να ταϊζουν τα ρεμάλια-δημοσιογράφους του χιλιάρικου, θα καθαρίσει η μπλογκόσφαιρα). Άρθρο της Λώρης Κέζα στο ΒΗΜΑ (με κόκκινο, παρατηρήσεις του taxalia)
Ηθικό δίδαγμα: Λώρη μου, διάβαζε taxalia κι άλλα (πραγματικά) blogs, για να έχεις το στομάχι σου σε ήρεμη κατάσταση. Συνάδελφοί σου είναι οι "συκοφάντες" όπως τους αποκαλείς. Δεν φταίει η δημοσιογραφία των πολιτών και τα social media!
Για να διαρρεύσεις το ψεύδος απαιτείται αμοιβή. Για να πεις την αλήθεια, δεν χρειάζεται “ανταπόδοση”. Γι’ αυτό το διαδίκτυο είναι κατά 90% ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ, ΠΗΓΑΙΟ, ΑΛΗΘΙΝΟ!
“Πόσα μαγκάκια εκεί λεν πως μας ψάχνουν”;
Υπουργοί, υφυπουργοί, επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι. Όλοι καταριούνται τα blogs. Ποιά blogs όμως;
Τα Blogs που έγλυφαν μετά μανίας τον Ραγκούση όταν αυτός δίωκε blogger;
Τα blogs των δημοσιογράφων που αναπαράγουν τον λόγο των αφεντικών τους και τη μιζέρια τους για το μεροκάματο;
Τα Blogs που αναπαράγουν τα κλισέ και τα non papers της εξουσίας μαζί με την προπαγάνδα των καλοπληρωμένων opinion makers (de cul);
Όχι βέβαια! Ο στόχος είναι ξεκάθαρος. Η... συντριπτική πλειοψηφία των ΑΔΕΣΜΕΥΤΩΝ Ελλήνων πολιτών που γράφουν αυτό που πιστεύουν, αυτό που γνωρίζουν ή αυτό που θέλουν ΧΩΡΙΣ ΑΜΟΙΒΗ, ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΑΠΟΔΟΣΗ. Αυτοί είναι οι ανεξέλεγκτοι, αυτοί είναι οι επικίνδυνοι.
Βλέπετε, το διαδίκτυο είναι η εικόνα της κοινωνίας. Σήμερα το διαδίκτυο κατακλύζεται από φωνές που απαιτούν ΑΛΗΘΕΙΑ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΛΕΦΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ. Βλέπετε, για να διαρρεύσεις το ψεύδος απαιτείται αμοιβή. Για να πεις την αλήθεια, δεν χρειάζεται να πληρωθείς. Γι’ αυτό το διαδίκτυο είναι κατά 90% ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ, ΠΗΓΑΙΟ, ΑΛΗΘΙΝΟ!
Που πήγαν άραγε αυτοί οι γελοίοι, δεκάδες πληρωμένοι προεκλογικοί “σχολιαστές”; Δύο περσόνες έμειναν και γράφουν ασθμαίνοντες σε 50 blogs μήπως και κάνουν κλίμα. Εμείς τους αφήνουμε ωσάν οικόσιτα έτσι για να βλέπουν και κάποια “κορόιδα” που προπαγάνδιζαν τσάμπα και περίμεναν τον διορισμό. Αλλού όμως είναι το θέμα.
Θα έρθουν διώξεις (εμείς τις έχουμε περάσει), θα έρθει τρομοκρατία, θα έρθει φίμωση. Το είδαμε από νωρίς με την περίπτωση του Νάξιου. Θα έρθει και χρήμα, ΠΟΛΥ ΧΡΗΜΑ (εδώ έφαγε πόρτα). Θα φοβηθούμε; Θα σταματήσουμε; Θα προσκυνήσουμε; Θα πετάξουμε τον αγώνα στα σκουπίδια του φόβου ή του πεντοχίλιαρου;
Και τι θα πούμε ωρέ στα παιδιά μας; Ότι τα Ορκς λυμαίνονται τη γειτονιά σας, τα μόγγολα τη θάλασσα σας, εσείς είστε χρεωμένοι και υπόδουλοι επειδή …εμείς φοβηθήκαμε τον ΓΑΠ ή τα πιάσαμε από την PR;
ΟΧΙ. Έχουμε την μοναδική ευκαιρία αγώνα. Μας άνοιξαν την κερκόπορτα του διαδικτύου μόνοι τους γιατί δεν υπολόγισαν ΠΟΣΟΙ Έλληνες μπορούν και θέλουν να αγωνιστούν για την Πατρίδα τους. Γιατί αυτός είναι ο λόγος της διαδικτυακής εξέγερσης.
Μας πέρασαν όλους νεόπλουτα πασόκεμον του κολωνακίου. Μας πέρασαν όλους αυνανίζοντα κωστοπουλάκια αυτιστικά με την “πάρτη” μας. Τώρα τρέμουν το λάθος τους. Τώρα τρέμουν που “διαβεβαίωναν” τους τοκογλύφους ότι με τα βαρωνοκάναλα και τους υπαλληλίσκους της Εκάλης θα έκαναν τη “δουλειά” τους αθόρυβα. Τώρα οι ίδιοι οι τοκογλύφοι τους εγκαλούν ως ανίκανους και αυτοί θα “αγριέψουν”.
Τσάμπα μάγκες. Εμείς συνεχίζουμε και θα συνεχίσουμε γιατί…
…ΠΡΕΠΕΙ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΙΜΗΜΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ. ΑΠΟ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΣΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ, ΕΓΕΙΡΕΣΘΕ ΑΓΩΜΕΝ ΕΝΤΕΥΘΕΝ ΠΑΙΔΙΑ!
Δεν θα παραδοθούμε ποτέ που γράφει και ο Αρχαιοπτέρυξ.
Διάβασα στο antinews ότι ανησυχούν στο Μαξίμου για τις ιντερνετικές επιθέσεις ().
Θα δούνε ότι το πρόβλημά τους δεν είναι τα ενδοπασοκικά μαχαιρώματα, αλλά ο Λαός. Ο φτωχός υπάλληλος που νόμιζε ότι τον διόρισαν, και τώρα θυμάται κάθε απάτη, κάθε Γενικού Γραμματέα, κάθε Υπουργού και κάθε παρατρεχάμενου.
«Παρόλο που έχουν εγκατασταθεί για τα καλά στην Ελλάδα, παρ’ όλο που το ψέμα και η απάτη τους έχει παγκόσμια πλοκάμια, παρ’ όλο που έχουν στην δούλεψή τους όλα τα μέσα παραπληροφόρησης και προπαγάνδας, δεν θα φοβηθούμε και δεν θα υποχωρήσουμε.
Θα τους πολεμήσουμε στην Αθήνα, θα τους πολεμήσουμε στα ξερονήσια, θα τους πολεμήσουμε στα βουνά, θα τους πολεμήσουμε στην Θράκη, στην Λευκάδα, στα Δωδεκάνησα, στις Κυκλάδες, στην Λακωνία και στην Εύβοια, στην Μακεδονία, στα σαλόνια και στους δρόμους, θα τους πολεμήσουμε στα καφενεία, στις πλατείες, στην Αυτοδιοίκηση, στον απόδημο Ελληνισμό, όπου υπάρχει άνθρωπος με νου και με αυτιά. Όπου υπάρχει προδομένος, θύμα του ύπουλου και αποχαυνωτικού ψέματός τους.
Ακόμα κι όταν μας έχουν να κρυβόμαστε, θα τους πολεμάμε, γιατί ξεπουλάνε τις μνήμες μας, την τιμή μας το όνομά μας και την ελευθερία μας»
Δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η δεύτερη, αλλά η πολλοστή φορά, που μπλοκάρουν ή καταργούν το μπλογκ μου (http://papailiasyfantis.blogspot.com). Ενώ παράλληλα απενεργοποιούν το email (papailiasyfantis@gmail.com). Για να τα επαναφέρουν σε λειτουργία, «όταν τους καπνίσει». Ή και-όπως τώρα-να μην τα επαναφέρουν.
Ποιοι και με ποια κριτήρια προβαίνουν σ’ αυτές τις ενέργειες;
Δεν καταδέχονται να μας πληροφορήσουν ούτε για το ένα ούτε για το άλλο. Ή λένε αόριστα ότι παρατηρήθηκε κάποια «ύποπτη δραστηριότητα».
Το μπλογκ μου και το email μου είναι επώνυμα και όχι ανώνυμα. Οπότε είμαι στη διάθεση του οποιουδήποτε, εφόσον τον έβλαψα, να προσδιορίσει την εναντίον μου κατηγορία και να ασκήσει εναντίον μου τις νόμιμες διαδικασίες.
Γεγονός που σημαίνει ότι η... υποτιθέμενη «ύποπτη δραστηριότητα» σχετίζεται με τους αξιότιμους αυτούς κυρίους και όχι, βέβαια, με εμένα και το μπλογκ και το email μου.
Αξιότιμοι κύριοι Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν αναγάγει το διάλογο σε ύψιστη τέχνη. Και, οδήγησαν την ανθρώπινη σκέψη στις έσχατες αλήθειες. Κι όχι μόνο από πνευματικής και ηθικής απόψεως, αλλά και καθαρά επιστημονικής. Παρόλη την έλλειψη τεχνικής υποδομής…
Αυτούς, οι οποίοι δεν είχαν καλλιεργήσει τη σκέψη τους και δεν γνώριζαν την τέχνη του λόγου και του διαλόγου τους ονόμαζαν, σε αντίθεση με του Έλληνες, βαρβάρους.
Και ο χώρος του ιντερνέτ είναι, εκτός των άλλων, ένας κατεξοχήν χώρος διαλόγου. Και, σαφέστατα, διακρίνονται στο χώρο αυτό, εκείνοι, που διαλέγονται από αυτούς, που βαρβαρίζουν. Αυτοί, που αντιπαραθέτουν και αντιπαραβάλλουν ιδέες και επιχειρήματα σε αντίθεση με τους άλλους, που ανοητολογούν ή εκτρέπονται σε ύβρεις. Όμως…
Το αποκορύφωμα της βαρβαρότητας, στο χώρο του ιντερνέτ, είναι η-συχνά παρατηρούμενη-τακτική εκείνων, που ανίκανοι να αντιπαραβάλουν επιχειρήματα στην επιχειρηματολογία των άλλων, επιβάλλουν το φίμωτρο.
Βαρβαρότητα που στη σύγχρονη γλώσσα ακούει στο όνομα φασισμός.
Ο Χίτλερ έλεγε: «Έχουμε πολλούς τρόπους να εξουδετερώνουμε αυτούς, που μπαίνουν εμπόδιο στα σχέδιά μας»!
Και ασφαλώς, ανάμεσα σ’ αυτούς τους τρόπους, δεν συμπεριλάμβανε το διάλογο και την επιχειρηματολογία. Εννοούσε πρώτιστα, τη φυλακή, τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, τις θανατικές εκτελέσεις και τις δολοφονίες.
Και ακριβώς δολοφονία είναι η κατάργηση ενός μπλογκ ή ενός ιμέηλ από κάποιους ανώνυμους κυρίους, που «χτυπάνε», εν ονόματι της οποιασδήποτε, πέρα από κάθε λογική και συνείδηση, αναιτιολόγητης και αμοραλιστικής τους επιλογής.
Θέλω να πιστεύω ότι επιλογή της Google - σε αντίθεση με τους «κυρίους» αυτούς - είναι ο διάλογος και όχι η βαρβαρότητα. Με όλες της εκφάνσεις και προεκτάσεις της….
Σε βάρος της επιβίωσης των λαών και των πολιτισμών τους.
ΥΓ. Θερμή παράκληση σε όσους γνωρίζουν αγγλικά και θέλουν να μεταφράσουν το διάβημά μου και να το αποστείλουν στη διεύθυνση της Google. Ευχαριστώ Παπα-Ηλίας
Από μικρή ηλικία, πάντα είμαι σε πόλεμο με τους μασόνους και τον σιωνισμό. Ποτέ δεν λογαριάζω τη δύναμή τους για να φοβηθώ. Αναπτύσσω τις δικές μου δυνάμεις έτσι, που να μπορώ να καταφέρω αντίστοιχα κι αν είναι δυνατόν, μεγαλύτερα χτυπήματα.
Ο αντίπαλος, είναι εχθρός με όλη τη σημασία της λέξης και είναι ύπουλος εχθρός, αλλά χέστης. Είναι χέστης, γιατί από τη φύση του και την εκπαίδευσή του, πάντα λογαριάζει πρωτίστως και πάνω απ’ όλα το χρηματικό κόστος κάθε ενέργειάς του. Έχει όμως και υπομονή και περιμένει τη στιγμή που θα πληρώσει λιγότερα ή τίποτα.
Η υπουλία τους στο πρόσωπό μου, είναι ημερολογιακά επιλεκτική. Όλα τους τα χτυπήματα εκδηλώνονται ή Χριστιανικό Πάσχα ή Χριστούγεννα με εορτολόγιο ΓΟΧ ή στα …γενέθλιά μου.
Το Ιστολόγιο http://avragioz.blogspot.com/ (ΜΠΑΡΜΠΑΝΙΚΟΣ vs AVRAGIOZ) έκλεισε οριστικά και αμετάκλητα τον κύκλο του. Εξ αρχής... δέχθηκα άγριο πόλεμο για τις αποκαλυπτικές αναρτήσεις που ανέβαζα. Από τη πρώτη μου ανάρτηση ένιωθα συνέχεια την ανάσα των εβραιομασόνων και των μυστικών υπηρεσιών. Αμέσως με τη πρώτη ανάρτησή μου, ενώ είχα “κρυφή” τη ταυτότητά μου, ο πρώτος @!#$%& που επικοινώνησε μαζί μου σε 24 ώρες !!!!!!!! ήταν ο Γενικός Επιθεωρητής ΣΕΥΥΠ, Μιχαήλ Σαμπατακάκης. Επίσης, από τη πρώτη στιγμή, δύο μεγαλοδημοσιογράφοι, γνώριζαν τη πραγματική μου ταυτότητα στον …..”AVRAGIOZ”!!!!!
Γι’ αυτό έγραφα και ξαναέγραφα, να μη σκοτώνεστε για τη “προστασία” της ανωνυμίας των μπλόγκερς. Δεν υπάρχει.
Τους τελευταίους 6 μήνες η “κατάργηση” του http://avragioz.blogspot.com/ (ΜΠΑΡΜΠΑΝΙΚΟΣ vs AVRAGIOZ) ήταν καθημερινό φαινόμενο, αλλά με απλές κινήσεις ανακτούσα το προφίλ e-mail και μετά του ιστολογίου. Το σιωνιστικό-ναζιστικό χτύπημα που δέχθηκα στα γενέθλιά μου (18-6-2010) ήταν πολύ ισχυρό και πούστικο. Δεν περιορίστηκαν στο ιστολόγιο και στη συνδεδεμένη με αυτό διεύθυνση e-mail (avragioz@gmail.com), αλλά μου χτύπησαν και την τελείως ανεξάρτητη διεύθυνση e-mail (arvanitis.a.nikolaos@gmail.com), στην οποία είχα σημαντικά αρχεία διευθύνσεων.
Παρ’ ότι ήξερα, ότι τέτοια χτυπήματα είχαν δεχθεί από την google - gmail - blogger και άλλοι χρήστες, προσπαθούσα να κρατήσω χαμηλούς τόνους, γιατί είχα συνηθίσει τη συγκεκριμένη φόρμα εργασίας.
Τώρα οι προσανατολισμοί μου άλλαξαν ριζικά. Ακόμα και να μου ξαναδώσουν τους λογαριασμούς δεν θα επανέλθω στα google - gmail - blogger. Προσωρινά θα λειτουργώ από το WordPress και πιθανόν αργότερα να δημιουργήσω σελίδα χωρίς εξαρτήσεις. Μέχρι να συνηθίσω το στυλ του WordPress θα υπάρχουν καθυστερήσεις, γιατί πολλά εργαλεία του ακόμα δεν τα ξέρω. Επίσης έχω αρκετή δουλειά και χρειάζομαι για να ξαναμαζέψω διευθύνσεις ιστολογίων και e-mails.
Ακόμα δεν ξέρω αν αυτή θα είναι και η μόνιμη διεύθυνση αναρτήσεων – Θα δούμε – Ο ΜπαρμπαΝίκος είναι, προς το παρόν, εδώ>> ARVANITIS A. NIKOLAOS
Σε συνέντευξή του στο newstime, o Πέτρος Ευθυμίου, δήλωσε, απαντώντας στην ερώτηση:
Προέρχεστε από το δημοσιογραφικό χώρο. Τελευταία, στον ίδιο χώρο προσπαθούν να κινηθούν πολλά blogs, επώνυμα ή ανώνυμα. Πιστεύετε ότι τα ανώνυμα blogs αποτελούν απειλή για τη Δημοκρατία και πρέπει να τους επιβληθεί δια νόμου η επωνυμία;
και απάντησε:
«Μία από τις πιο θεμελιώδεις κατακτήσεις της Δημοκρατίας από την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης ήταν η ελευθεροτυπία. Η ελευθερία της διακίνησης των ιδεών των απόψεων ή των πληροφοριών συνοδεύεται από την κατάκτηση του πολίτη να αναφέρεται ή να καταφέρεται επώνυμα απέναντι σε κάθε εξουσία. Η επωνυμία είναι κατάκτηση της ελευθερίας και άσκηση της ευθύνης του πολίτη. Επομένως, είναι αδιανόητο να υπάρχουν ανώνυμα μπλογκς, πράγμα που συνιστά υποχώρηση και άρνηση θεμελιωδών δημοκρατικών αρχών».
Αυτά είπε ο ...προοδευτικός κ.Ευθυμίου !
Και σχολιάζουμε:
ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΑΝΩΝΥΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΩΝΥΜΙΑΣ ΤΩΝ BLOGS
Καταρχήν, να ξεκαθαρίσουμε ότι... το taxalia, είναι επώνυμο blog. Μας γνωρίζουν πολλοί, κάναμε πολλές συνεντεύξεις με πολιτικούς, κάναμε "ρεπορτάζ", πήγαμε σε συγκεντρώσεις bloggers με πολιτικούς, βρεθήκαμε σε πολλές εκδηλώσεις με την ταυτότητά μας, κ.λ.π.
Αλλά:
Η συζήτηση για την ανωνυμία/επωνυμία των bloggers ειδικώς είναι απολύτως άσκοπη! Είναι πρακτικά "άνευ αντικειμένου".
Για τεχνικούς λόγους είναι αδύνατο να υπάρξει ανωνυμία. Όταν οι πολιτικοί μιλούν για "επωνυμία", έχουν στο μυαλό τους κάποια ενοχλητικά blogs και μόνο. Και μάλιστα blogs, που λειτουργούν στην πλατφόρμα blogger της google.
Nα τα πάρουμε ένα-ένα τα πράγματα, με απλά και κατανοητά λόγια:
1. Ας υποθέσουμε, ότι ψηφίζεται ένας νόμος, που λέει επιβάλλει την επωνυμία. Είναι δυνατόν να αφορά μόνο τα blogs; Δεν θα πρέπει να ισχύει το ίδιο και με τα forums;
Τι θα γίνει αν ο ενοχλητικός Blogger, ανοίξει ένα topic (μια θυρίδα συζητήσεων) σε ένα forum;
Δείτε π.χ. το topic "Συζητήσεις στα ελληνικά", στο εθνικιστικό maknews.com.
Το maknews.com, το κατοχύρωσε αρχικά κάποιος Αυστραλός υπήκοος με σλαβομακεδονική καταγωγή, στην Αυστραλία. Στη συνέχεια το διαχειρίζονται κάποιοι σλαβομακεδόνες του Καναδά, ενώ την ενότητα που είδατε, τη δημιούργησε κάποιος από τη Μεγ.Βρετανία και ο ενοχλητικός blogger, θα κάνει ένα λογαριασμό, από ένα internet point του ξενοδοχείου που μένει στη ...Ρουμανία και ...ψάξε βρες. Κι ας πούμε ότι ένας χρήστης εκεί, αρχίζει να βρίζει τη μάνα του κ. Ευθυμίου στα ..Αλβανικά. Τι θα γίνει πρακτικά;
Ας πούμε ότι ο ενοχλητικός blogger ανοίγει ένα topic σε κινέζικο forum! Ο Κινέζος διαχειριστής, δεν καταλαβαίνει τίποτε, για ποιο πράγμα να ευθύνεται και τι ταυτότητα να ζητήσει;
2. Τα blogs δεν έχουν έδρα. Το taxalia π.χ. το δημιούργησε ο γράφων, από ένα ξενοδοχείο του sao tome & principal στην Αφρική (εδώ). Δεν είναι πλάκα, έτσι έγινε πράγματι!
Σε ποιους νόμους, ποιας χώρας λοιπόν θα υπάγεται ο blogger;
Ας πούμε ότι ο ενοχλητικός blogger, κατεβάζει το blog του και το καλοκαίρι, από ένα internet cafe της Νότιας Αφρικής, από όπου θα πάει για το μουντιάλ, δημιουργεί ένα blog και δημοσιεύει τις αναρτήσεις αυτόματα, με e-mail. Τι επωνυμίες ψάχνετε;
3. Aγοράζει ένα IPHONE από την Ουρουγάη, ο ενοχλητικός blogger, κάνει σύνδεση με πακέτο ίντερνετ, δημιουργεί mobile blog στο blogger και από εκεί transfer στο κανονικό blog που δημιούργησε ένα βράδυ, στο ξενοδοχείο της ..Γης του Πυρός. Ξαναψάξε βρες....
4. Το πλέον συνηθισμένο και δύσκολο για τους πολιτικούς: "Βομβαρδίζει" με ενοχλητικά άρθρα στο Indymedia, γράφοντας από internet cafe! Εκεί τι κάνετε; Εδώ, στέλνουν τις προκηρύξεις των τρομοκρατικών οργανώσεων στο indymedia και δεν μπορέσατε να τους βρείτε... Θα "λογοκρίνει" κάθε πολιτικό άρθρο ο Μουτζούρης;
5. Το πιο φρέσκο και δύσκολο όλων: Το τελευταίο διάστημα, επεκτείνονται τα wi-fi hot spots. Τα σημεία δηλαδή, όπου ο καθένας που έχει wi-fi στο laptop ή στο κινητό του, μπορεί να μπει στο διαδίκτυο. Σκεφτείτε π.χ. ότι στην πόλη του Λαγκαδά Θεσσαλονίκης, στη Βέροια, στα Αεροδρόμια, σε εμπορικά κέντρα, ο καθένας έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο και μάλιστα με την ίδια ip, με όλους τους υπόλοιπους. Αν λοιπόν γράφει από ένα δημόσιο ασύρματο δίκτυο;
Γι' αυτό σας λέμε: Δεν το κατέχετε το σπορ, αφήστε το.
Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να εμποδίσεις κάποιον να γράψει κάτι.
Η αλήθεια είναι βέβαια, ότι στόχος των εκάστοτε εξουσιαζόντων, δεν είναι αυτή η ελευθερία (και η κατάχρησή της).
Είναι συγκεκριμένα πολιτικά ιστολόγια, τα οποία τα διατηρούν δημοσιογράφοι και βοηθοί τους και εξαπολύουν ..λάσπες.
Όμως, επειδή κι αυτά εντάσσονται στο γενικότερο πλαίσιο δυσκολιών ταυτοποίησης, καταλήγουμε στο απλό συμπέρασμα, στο οποίο έτσι κι αλλιώς καταλήγει κάθε ασχολούμενος επισταμένως με το διαδίκτυο:
Οι κυβερνήσεις δεν μπορούν, όσο κι αν θέλουν, να φιμώσουν το διαδίκτυο. Στόχος τους βέβαια -και εδώ είναι το κλειδί- δεν είναι τα υβριστικά blogs, αλλά τα δημοφιλή, γιατί με αυτά "ξινίζουν" οι εκδότες παραδοσιακών μέσων, οι οποίοι συχνά-πυκνά εξαπολύουν ..ανοησίες στις εφημερίδες τους, με αρθρογράφους, που δεν αντιλαμβάνονται την επανάσταση στην επικοινωνία.
Και;
Θα αφήσουμε κάθε ψυχασθενή, να σπιλώνει υπολήψεις;
Αν και αυτό δεν ενδιαφέρει τις κυβερνήσεις (!), όχι.
Υπάρχει το ένστικτο του αναγνώστη. Το μόνο που μπορεί να δημιουργήσει "άμυνες" ενάντια στο "θύμα". Οι αναγνώστες καταλαβαίνουν ποιος blogger είναι "εμμονικός" εναντίον κάποιου προσώπου, οπότε το Blog του πέφτει στην αφάνεια.
Δεν πάει να γράφει ό,τι θέλει;
Τέλος, υπάρχουν οι νομικές δυνατότητες, που υπάρχουν και σήμερα και επιτρέπουν για συγκεκριμένους λόγους την άρση του απορρήτου. Η οποία όμως δεν μπορεί να ζητείται μόνο για ένα Blog που εξύβρισε π.χ. έναν επώνυμο, ενώ ο (ίδιος) εισαγγελέας να κάνει τα στραβά μάτια σε sites που λειτουργούν ως forums (π.χ. indymedia). Εκεί τι θα κάνει ο εισαγγελέας ; Θα αναγκάζει τους διαχειριστές, να λογοκρίνουν συνέχεια;
Δεν μπορεί λοιπόν τεχνικά να γίνουν επώνυμα τα blogs.
Και δεν χρειάζεται.
Όποιοι βρίζουν ή προσβάλλουν ή είναι εμμονικοί, απλά πέφτουν στην αφάνεια.
Κι εμείς στο taxalia, έχουμε τεράστια και ίδια πείρα !!!
Δυό τρεις νεόκοποι bloggers, δημοσιογράφοι κατ' επάγγελμα, που ζουν στη Θεσσαλονίκη, προσπαθούν με γελοιότητες να πλήξουν το taxalia, επειδή απλά εμείς έχουμε 7.000.000 επισκέψεις κι αυτοί 7.000. Τους ίδιους βλακώδεις χαρακτηρισμούς χρησιμοποιούν και κάποιοι φιλοσκοπιανοί κ.λ.π. μακάκες.
Ε, και;
Μόνοι τους τα γράφουν, μόνοι τους τα διαβάζουν !
Klein mein, που λέει και κάποιος αρχιβλάκας κοπρόμυαλος blogger της πόλης (των 7.000 επισκέψεων).
Τελειώνουν ποτέ οι κομπλεξικοί;
Αφήνουμε τους αναγνώστες να μας κρίνουν, όχι τον κάθε εμμονικό κομπλεξάρα, που ...αγχώνεται.
Άλλωστε, το ίδιο μπορεί να συμβεί και εντύπως. Κάποιος που θέλει να "πλήξει" κάποιον επώνυμο, θα τυπώσει φυλλάδια και θα τα πετάξει στους δρόμους !
Μην ξαναασχολήστε λοιπόν, με την επωνυμία και την ανωνυμία.
Ο καθένας τη δουλειά του κι ο blogger την κριτική του. Αν είναι ...παπάρας ο blogger θα τον αποβάλλει το αναγνωστικό κοινό, όχι ο εισαγγελέας !
Η ΕΠΩΝΥΜΙΑ ΔΕΝ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ ! από taxalia
Αν δεν πεις την αλήθεια την ώρα που πρέπει, θα βρεθείς κάποια στιγμή υπόλογος απέναντι στο ψέμα που θα κυριαρχήσει ως αλήθεια. Ας μιλήσουμε λοιπόν με αλήθειες για το ίντερνετ πριν είναι αργά.
Αναρτήσεις
