Με απλοϊκούς συλλογισμούς και φθαρμένα λεκτικά σχήματα, ο κύριος Σταμάτης Γιαννίσης υποβάλλει δήλωση υπαλληλικής νομιμοφροσύνης, προς τον διευθυντή του από την ιστοσελίδα του οποίου γράφει το άρθρο του Stop στους κουκουλοφόρους του καναπέ.
Κείμενο χωρίς ίχνος αυτοκριτικής . Θα συμφωνεί προφανώς με την απόκρυψη των ειδήσεων, όπως η σύλληψη Καναλάρχη , η τον χαρακτηρισμό κηπουρός" που απηύθυναν προς το πρόεδρο της Βουλής από το κανάλι του, και τόσα άλλα.
Δηλωσίας και άσχετος (;), βρήκε την ευκαιρία πιπιλίσει την καραμέλα των κουκουλοφόρων του διαδικτύου.Μόνο που τα...
Τα τελευταία δύο χρόνια - δυστυχώς - έχουμε συνηθίσει να μην νιώθουμε έκπληξη από τη συνεχή διαπίστωση ότι η πορεία του ΠΑΣΟΚ προς τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009 βασίστηκε εξ ολοκλήρου σε μια σκηνοθετημένη παράσταση, με κεντρικό πυρήνα στο σενάριό της τα ακατάσχετα ψεύδη και τις γνωστές ρυπαρές μεθοδεύσεις και μεθοδολογίες.
Όμως, όσο και αν έχει εντρυφήσει κανείς στη μελέτη της διαχρονικής τεχνοκρατικής πασοκικής προπαγάνδας, δεν μπορεί να μένει απαθής εντοπίζοντας στοιχεία για το πως στήθηκε όλο αυτό το "θέατρο".
Αυτός ο νόμος κ. Παπαϊωάννου δεν υπάρχει ούτε στην Κίνα... μην τολμήσετε.Αν κατάλαβα καλά θέλετε να άρετε την ανωνυμία των blogs γιατί είμαστε όλοι κουκουλοφόροι και πετάμε μολότοφ από τα pc; Άλλη μια προσπάθεια θα πέσει στο κενό.
Αυτός που θέλει να κάνει έγκλημα ξέρει να κρύβετε καλά.
Αν δεν υπήρχε το διαδίκτυο κανένας δεν θα μάθαινε τα εγκλήματα που έγιναν στο Σύνταγμα αυτό το καλοκαίρι.
Η δυναμική είναι παγκόσμια και δεν φυλακίζετε στην Ελλάδα και βιάζεστε να άρετε την ανωνυμία των blogs για να μην βγάλουν και άλλα εν όψη Σεπτέμβρη.
Πολλά ακούγονται και συζητούνται τελευταία για την ανωνυμία στο internet, ειδικά των bloggers. Ακούγονται πολλές διαφορετικές απόψεις. Αλήθεια είναι ότι η ανωνυμία στα blogs έχει κάνει καλό, αλλά και κακό. Όπως παντού, τίποτα δεν είναι μαύρο και άσπρο. Δεν θα σταθώ όμως εκεί. Θα μιλήσω για την ανωνυμία στο internet -αν υπάρχει- από τεχνική οπτική γωνία. Όχι, δεν θα σας κουράσω, απλά θα τα πω. Καθόλου ψιψιψόνια και κοκοπσίνια.
Υπάρχει ανωνυμία στο internet;
Ναι. Με προϋποθέσεις. Αν ξεκινήσει κάποιος γνώστης των πραγμάτων, να στήσει ένα blog ή ένα website, έχοντας από την αρχή στο μυαλό του να παραμείνει ανώνυμος…τότε ναι. Proxies, public WiFi, WiFi του γείτονα, internet cafe, επιλογή webhosting όπου δεν χρειάζονται πραγματικά προσωπικά στοιχεία (δύσκολο αν χρειαστεί να πληρώσεις με credit card) και άλλα τέτοια. Και κυρίως πολύ προσοχή και στη συνέχεια. Είστε απολύτως σίγουροι ότι θα τηρήσετε με αυστηρότητα τους κανόνες που θα σας επιτρέψουν να παραμείνετε στην ανωνυμία;
Αυτός είναι ο... κύριος λόγος που πολλά παράνομα download sites, συνεχίζουν να υπάρχουν ή αργούν πολύ να βρουν τους διαχειριστές. Προφανώς ένα μικρό λαθάκι και… αυτό ήταν.
Και…όχι. Πολλοί είναι αυτοί που διαθέτουν blog ή website και πιστεύουν ότι είναι ανώνυμοι. Τα στοιχεία τους (p.x. IP) τα γνωρίζει ο hosting provider, ο internet provider και πιθανώς άλλοι τόσοι και ακόμα παραπάνω που είχε κάποια συναλλαγή μαζί τους. Για παράδειγμα, κάποιοι bloggers, έχουν αγοράσει domains, templates για τα blogs τους, έχουν διαφημίσεις κλπ. Ειδικά το θέμα του domain, είναι πανεύκολο να βρεις σε ποιον ανήκει, εκτός αν έχει επιλέξει να παραμείνει κρυφό, με κάποια extra χρέωση.
Ή ακόμα πιο απρόσεκτα, κάνουν comments σε άλλα blogs και websites, αφήνοντας το ψηφιακό ίχνος τους….
Εγώ πιστεύω αυτό...
Ο διαχειριστής του blog όπου αφήνουν το comment, ξέρει πλέον -εκτός από το ποιος είμαι, έστω ψευδώνυμο, γιατί το έγραψα- και κάποια στοιχεία του (ανώνυμου) χρήστη. IP, internet provider, OS, Web Browser και κ.α.
Τότε γιατί γίνεται ο ντόρος για την ανωνυμία;
Προφανώς για να τρομοκρατήσουν κάποιους, ειδικά τους bloggers που έχουν κοινό και επηρεάζουν απόψεις, ώστε να είναι πιο “προσεχτικοί” στο τι γράφουν. Μια απόφαση εισαγγελέα και η ταυτότητά τους είναι διαθέσιμη από τους hosting providers (π.χ. Google) και στη συνέχεια και από τον internet provider (π.χ. Otenet) αν χρειαστούν περισσότερα στοιχεία. Μη ξεχνάτε ότι εκτός από το email η Google δεν επιβεβαίωνε αν τα στοιχεία που δώσατε ισχύουν.
Έγραψα “επιβεβαίωνε”, γιατί αν δοκιμάσατε τελευταία να φτιάξετε ένα νέο blog στο Google – Blogger.com, θα σας ζητήσει να εισάγετε το κινητό σας τηλέφωνο… και επιλέγετε αν προτιμάτε sms ή να μιλήσετε προσωπικά με κάποιον εκπρόσωπο της Google. Με sms, σας έρχεται ένας κωδικός επιβεβαίωσης. Με την άλλη μέθοδο δίνουν τον κωδικό προφορικά, φαντάζομαι. Δεν γνωρίζω αν συμβαίνει μόνο για την Ελλάδα λόγω των τελευταίων γεγονότων.
Άλλος ένας λόγος για την επιμονή κάποιων στη κυβέρνηση περί άρσης ανωνυμίας στην Ελλάδα, ακούγεται ότι είναι η άγνοια. Δεν το βρίσκω παράλογο ότι κάποιοι δεν γνωρίζουν τις βασικές τεχνικές αρχές του Internet. Ίσως νομίζουν ότι πρόκειται για ένα μαύρο κουτάκι κάπου στην Αμερική, άρα ελεγχόμενο από τους φίλους μας τους Αμερικάνους. Αν και κατά κάποιο τρόπο, η άγνοιά τους οδηγεί στο ίδιο συμπέρασμα με την πραγματικότητα. Δεν είναι κανείς πραγματικά ανώνυμος.
Συμπέρασμα
Σήμερα μπορεί να επιτρέπεται η ανωνυμία, αύριο όμως; Κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί ότι στο μέλλον δεν θα αλλάξει η νομοθεσία εις βάρος της ανωνυμίας.
Ότι και αν κάνετε στο Internet, να θυμάστε ότι δεν είστε πραγματικά ανώνυμοι.
Και ναι, ο νόμος περί ανωνυμίας έχει μεγάλη σημασία. Άλλο να γνωρίζει κάποιος ποιος είσαι… και άλλο να τον υποχρεώνει η δικαιοσύνη να αποκαλύψει τα προσωπικά σου στοιχεία.
Ακολουθεί υποκειμενική άποψη…
Προσωπικά, υποστηρίζω την ανωνυμία στο Internet. Αλλά θέλω να είμαι και ειλικρινής. Το ότι δεν υπάρχει πραγματική και εγγυημένη μακροχρόνια ανωνυμία, είναι δυστυχώς αλήθεια.
Είμαι της άποψης ότι περισσότερα κακά, πιθανώς, θα προκύψουν με την άρση της ανωνυμίας στο Internet, παρά το αντίθετο.
Η άρση ανωνυμίας στα blogs και websites, θα εξαπλωθεί και στην άρση ανωνυμίας του απλού χρήστη στο Internet, του απλού επισκέπτη. Τα ίδια που μπορώ να γράψω στο blog μου, μπορώ να τα γράψω σαν σχόλιο σε κάποιο άλλο blog. “Ποιος είσαι εσύ που με συκοφαντείς με τέτοια σχόλια στο τάδε site; Μήνυση!”. “Δεν γνωρίζεις διαχειριστή ποιος έκανε το σχόλιο; Μήνυση σε σένα… ή δώσε μας τα στοιχεία του… ή και τα δύο”. Και πολλά άλλα παραδείγματα. Πρόκειται για φαύλο κύκλο.
Το Internet είναι το τελευταίο οχυρό. Το τελευταίο τοίχος του Βερολίνου, μόνο που αυτή τη φορά είμαστε με τους άλλους. Το εικονικό τοίχος προστατεύει την ελεύθερη διακίνηση απόψεων… όσο λάθος και αν είναι αυτές. Η αντίθεση απόψεων και ο διάλογος επιφέρουν μόρφωση. Αν δεν αντιπαραθέσεις τις απόψεις σου με τα αντίθετα πιστεύω κάποιου άλλου, τότε παραμένεις στάσιμος. Εκτός αν έχεις κατακτήσει την απόλυτη αλήθεια και γνώση, οπότε δεν χρειάζεσαι κανέναν. Μπορείς να ξεκινήσεις να γράφεις τη αυτοβιογραφία σου με τίτλο “Ζώντας μόνος μου στον πλανήτη”, ώστε να την διαβάζεις για παρέα.
Γιατί κάποιος με εξουσία ή χρήμα, που διαφωνεί με αυτά που πιστεύει κάποιος άλλος ή τον θίγει άμεσα, να μπορεί να του επιβάλει την σιωπή; …ίσως και με τον χειρότερο τρόπο όπως είδαμε να συμβαίνει τελευταία. Γιατί να μπορεί να επιβάλει τα θέματα προς συζήτηση;
Η ανωνυμία φοβίζει τους λίγους, τους επώνυμους, τους βολεμένους… και κάποιους ατυχείς -παράπλευρες απώλειες- που απλά δεν εξυπηρέτησαν σε 2 λεπτά τον πελάτη αλλά σε 3 …συμβαίνουν και αυτά. Σε γενικές γραμμές, φοβίζει αυτούς που δεν χρειάζονται τρωκτικά να δημοσιεύσουν το πρόβλημά τους για να βρεθεί λύση ή έστω να μην νιώθουν μόνοι διαβάζοντας τα σχόλια συμπαράστασης του κόσμου. Έχουν όμως στα contacts του κινητού, τους μισούς υπουργούς και δημοσιογράφους που ευχαρίστως θα ανταλλάξουν εξυπηρέτηση.
Καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται… λέγανε κάποτε.
Άραγε, με την άρση της ανωνυμίας επωφελούνται οι πολλοί και χάνουν οι λίγοι;
Καλησπέρα
ΥΓ1. Κάποιο blog κατηγορούσε κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο. Τις κατηγορίες του blog -σωστές ή λάθος δεν γνωρίζουμε, δεν έγινε ποτέ “δίκη”- τις υιοθέτησαν κάποιοι και τις είδαμε ξανά να αναφέρονται σε μία πρόσφατη προκήρυξη. Το θιγόμενο πρόσωπο δεν ζει πλέον. Το blog, χωρίς να το θεωρώ υπεύθυνο για κάτι, προς θεού την άποψή του έγραφε… είναι επώνυμο. Αν ήταν ανώνυμο όμως, είμαι σίγουρος ότι ακόμα θα ήταν πρώτο θέμα στις ειδήσεις.
ΥΓ2. Θυμάμαι δύο περιπτώσεις που οδήγησαν σε αυτοκτονία κάποιους, επειδή τους κατηγορούσαν μέσω τηλεοπτικών εκπομπών για εγκλήματα που αποδείχτηκε στη συνέχεια ότι δεν διέπραξαν. Οι δημοσιογράφοι ήταν επώνυμοι.
ΥΓ3. Πολλοί δημοσιογράφοι έχουν καταστρέψει και εκβιάσει κόσμο και κοσμάκι, γράφοντας ανώνυμες στήλες σε επώνυμες εφημερίδες.
Το ήθος και η αξιοπρέπεια του καθενός, είναι άσχετο με την ανωνυμία ή όχι. από το pleonasxetos
Σε συνέντευξή του στο newstime, o Πέτρος Ευθυμίου, δήλωσε, απαντώντας στην ερώτηση:
Προέρχεστε από το δημοσιογραφικό χώρο. Τελευταία, στον ίδιο χώρο προσπαθούν να κινηθούν πολλά blogs, επώνυμα ή ανώνυμα. Πιστεύετε ότι τα ανώνυμα blogs αποτελούν απειλή για τη Δημοκρατία και πρέπει να τους επιβληθεί δια νόμου η επωνυμία;
και απάντησε:
«Μία από τις πιο θεμελιώδεις κατακτήσεις της Δημοκρατίας από την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης ήταν η ελευθεροτυπία. Η ελευθερία της διακίνησης των ιδεών των απόψεων ή των πληροφοριών συνοδεύεται από την κατάκτηση του πολίτη να αναφέρεται ή να καταφέρεται επώνυμα απέναντι σε κάθε εξουσία. Η επωνυμία είναι κατάκτηση της ελευθερίας και άσκηση της ευθύνης του πολίτη. Επομένως, είναι αδιανόητο να υπάρχουν ανώνυμα μπλογκς, πράγμα που συνιστά υποχώρηση και άρνηση θεμελιωδών δημοκρατικών αρχών».
Αυτά είπε ο ...προοδευτικός κ.Ευθυμίου !
Και σχολιάζουμε:
ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΑΝΩΝΥΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΩΝΥΜΙΑΣ ΤΩΝ BLOGS
Καταρχήν, να ξεκαθαρίσουμε ότι... το taxalia, είναι επώνυμο blog. Μας γνωρίζουν πολλοί, κάναμε πολλές συνεντεύξεις με πολιτικούς, κάναμε "ρεπορτάζ", πήγαμε σε συγκεντρώσεις bloggers με πολιτικούς, βρεθήκαμε σε πολλές εκδηλώσεις με την ταυτότητά μας, κ.λ.π.
Αλλά:
Η συζήτηση για την ανωνυμία/επωνυμία των bloggers ειδικώς είναι απολύτως άσκοπη! Είναι πρακτικά "άνευ αντικειμένου".
Για τεχνικούς λόγους είναι αδύνατο να υπάρξει ανωνυμία. Όταν οι πολιτικοί μιλούν για "επωνυμία", έχουν στο μυαλό τους κάποια ενοχλητικά blogs και μόνο. Και μάλιστα blogs, που λειτουργούν στην πλατφόρμα blogger της google.
Nα τα πάρουμε ένα-ένα τα πράγματα, με απλά και κατανοητά λόγια:
1. Ας υποθέσουμε, ότι ψηφίζεται ένας νόμος, που λέει επιβάλλει την επωνυμία. Είναι δυνατόν να αφορά μόνο τα blogs; Δεν θα πρέπει να ισχύει το ίδιο και με τα forums;
Τι θα γίνει αν ο ενοχλητικός Blogger, ανοίξει ένα topic (μια θυρίδα συζητήσεων) σε ένα forum;
Δείτε π.χ. το topic "Συζητήσεις στα ελληνικά", στο εθνικιστικό maknews.com.
Το maknews.com, το κατοχύρωσε αρχικά κάποιος Αυστραλός υπήκοος με σλαβομακεδονική καταγωγή, στην Αυστραλία. Στη συνέχεια το διαχειρίζονται κάποιοι σλαβομακεδόνες του Καναδά, ενώ την ενότητα που είδατε, τη δημιούργησε κάποιος από τη Μεγ.Βρετανία και ο ενοχλητικός blogger, θα κάνει ένα λογαριασμό, από ένα internet point του ξενοδοχείου που μένει στη ...Ρουμανία και ...ψάξε βρες. Κι ας πούμε ότι ένας χρήστης εκεί, αρχίζει να βρίζει τη μάνα του κ. Ευθυμίου στα ..Αλβανικά. Τι θα γίνει πρακτικά;
Ας πούμε ότι ο ενοχλητικός blogger ανοίγει ένα topic σε κινέζικο forum! Ο Κινέζος διαχειριστής, δεν καταλαβαίνει τίποτε, για ποιο πράγμα να ευθύνεται και τι ταυτότητα να ζητήσει;
2. Τα blogs δεν έχουν έδρα. Το taxalia π.χ. το δημιούργησε ο γράφων, από ένα ξενοδοχείο του sao tome & principal στην Αφρική (εδώ). Δεν είναι πλάκα, έτσι έγινε πράγματι!
Σε ποιους νόμους, ποιας χώρας λοιπόν θα υπάγεται ο blogger;
Ας πούμε ότι ο ενοχλητικός blogger, κατεβάζει το blog του και το καλοκαίρι, από ένα internet cafe της Νότιας Αφρικής, από όπου θα πάει για το μουντιάλ, δημιουργεί ένα blog και δημοσιεύει τις αναρτήσεις αυτόματα, με e-mail. Τι επωνυμίες ψάχνετε;
3. Aγοράζει ένα IPHONE από την Ουρουγάη, ο ενοχλητικός blogger, κάνει σύνδεση με πακέτο ίντερνετ, δημιουργεί mobile blog στο blogger και από εκεί transfer στο κανονικό blog που δημιούργησε ένα βράδυ, στο ξενοδοχείο της ..Γης του Πυρός. Ξαναψάξε βρες....
4. Το πλέον συνηθισμένο και δύσκολο για τους πολιτικούς: "Βομβαρδίζει" με ενοχλητικά άρθρα στο Indymedia, γράφοντας από internet cafe! Εκεί τι κάνετε; Εδώ, στέλνουν τις προκηρύξεις των τρομοκρατικών οργανώσεων στο indymedia και δεν μπορέσατε να τους βρείτε... Θα "λογοκρίνει" κάθε πολιτικό άρθρο ο Μουτζούρης;
5. Το πιο φρέσκο και δύσκολο όλων: Το τελευταίο διάστημα, επεκτείνονται τα wi-fi hot spots. Τα σημεία δηλαδή, όπου ο καθένας που έχει wi-fi στο laptop ή στο κινητό του, μπορεί να μπει στο διαδίκτυο. Σκεφτείτε π.χ. ότι στην πόλη του Λαγκαδά Θεσσαλονίκης, στη Βέροια, στα Αεροδρόμια, σε εμπορικά κέντρα, ο καθένας έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο και μάλιστα με την ίδια ip, με όλους τους υπόλοιπους. Αν λοιπόν γράφει από ένα δημόσιο ασύρματο δίκτυο;
Γι' αυτό σας λέμε: Δεν το κατέχετε το σπορ, αφήστε το.
Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να εμποδίσεις κάποιον να γράψει κάτι.
Η αλήθεια είναι βέβαια, ότι στόχος των εκάστοτε εξουσιαζόντων, δεν είναι αυτή η ελευθερία (και η κατάχρησή της).
Είναι συγκεκριμένα πολιτικά ιστολόγια, τα οποία τα διατηρούν δημοσιογράφοι και βοηθοί τους και εξαπολύουν ..λάσπες.
Όμως, επειδή κι αυτά εντάσσονται στο γενικότερο πλαίσιο δυσκολιών ταυτοποίησης, καταλήγουμε στο απλό συμπέρασμα, στο οποίο έτσι κι αλλιώς καταλήγει κάθε ασχολούμενος επισταμένως με το διαδίκτυο:
Οι κυβερνήσεις δεν μπορούν, όσο κι αν θέλουν, να φιμώσουν το διαδίκτυο. Στόχος τους βέβαια -και εδώ είναι το κλειδί- δεν είναι τα υβριστικά blogs, αλλά τα δημοφιλή, γιατί με αυτά "ξινίζουν" οι εκδότες παραδοσιακών μέσων, οι οποίοι συχνά-πυκνά εξαπολύουν ..ανοησίες στις εφημερίδες τους, με αρθρογράφους, που δεν αντιλαμβάνονται την επανάσταση στην επικοινωνία.
Και;
Θα αφήσουμε κάθε ψυχασθενή, να σπιλώνει υπολήψεις;
Αν και αυτό δεν ενδιαφέρει τις κυβερνήσεις (!), όχι.
Υπάρχει το ένστικτο του αναγνώστη. Το μόνο που μπορεί να δημιουργήσει "άμυνες" ενάντια στο "θύμα". Οι αναγνώστες καταλαβαίνουν ποιος blogger είναι "εμμονικός" εναντίον κάποιου προσώπου, οπότε το Blog του πέφτει στην αφάνεια.
Δεν πάει να γράφει ό,τι θέλει;
Τέλος, υπάρχουν οι νομικές δυνατότητες, που υπάρχουν και σήμερα και επιτρέπουν για συγκεκριμένους λόγους την άρση του απορρήτου. Η οποία όμως δεν μπορεί να ζητείται μόνο για ένα Blog που εξύβρισε π.χ. έναν επώνυμο, ενώ ο (ίδιος) εισαγγελέας να κάνει τα στραβά μάτια σε sites που λειτουργούν ως forums (π.χ. indymedia). Εκεί τι θα κάνει ο εισαγγελέας ; Θα αναγκάζει τους διαχειριστές, να λογοκρίνουν συνέχεια;
Δεν μπορεί λοιπόν τεχνικά να γίνουν επώνυμα τα blogs.
Και δεν χρειάζεται.
Όποιοι βρίζουν ή προσβάλλουν ή είναι εμμονικοί, απλά πέφτουν στην αφάνεια.
Κι εμείς στο taxalia, έχουμε τεράστια και ίδια πείρα !!!
Δυό τρεις νεόκοποι bloggers, δημοσιογράφοι κατ' επάγγελμα, που ζουν στη Θεσσαλονίκη, προσπαθούν με γελοιότητες να πλήξουν το taxalia, επειδή απλά εμείς έχουμε 7.000.000 επισκέψεις κι αυτοί 7.000. Τους ίδιους βλακώδεις χαρακτηρισμούς χρησιμοποιούν και κάποιοι φιλοσκοπιανοί κ.λ.π. μακάκες.
Ε, και;
Μόνοι τους τα γράφουν, μόνοι τους τα διαβάζουν !
Klein mein, που λέει και κάποιος αρχιβλάκας κοπρόμυαλος blogger της πόλης (των 7.000 επισκέψεων).
Τελειώνουν ποτέ οι κομπλεξικοί;
Αφήνουμε τους αναγνώστες να μας κρίνουν, όχι τον κάθε εμμονικό κομπλεξάρα, που ...αγχώνεται.
Άλλωστε, το ίδιο μπορεί να συμβεί και εντύπως. Κάποιος που θέλει να "πλήξει" κάποιον επώνυμο, θα τυπώσει φυλλάδια και θα τα πετάξει στους δρόμους !
Μην ξαναασχολήστε λοιπόν, με την επωνυμία και την ανωνυμία.
Ο καθένας τη δουλειά του κι ο blogger την κριτική του. Αν είναι ...παπάρας ο blogger θα τον αποβάλλει το αναγνωστικό κοινό, όχι ο εισαγγελέας !
Η ΕΠΩΝΥΜΙΑ ΔΕΝ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ ! από taxalia
Με απλοϊκούς συλλογισμούς και φθαρμένα λεκτικά σχήματα, ο κύριος Σταμάτης Γιαννίσης υποβάλλει δήλωση υπαλληλικής νομιμοφροσύνης, προς τον διευθυντή του από την ιστοσελίδα του οποίου γράφει το άρθρο του Stop στους κουκουλοφόρους του καναπέ.
Αναρτήσεις
