Aποκάλυψη – βόμβα για τον κουκουλοφόρο Λ. Παπαδήμο

Μια αποκάλυψη – βόμβα κατά του Λουκά Παπαδήμου, κάνει σήμερα το πρακτορείο Reuters και παρ’ ότι ο πρώην πρωθυπουργός το διαψεύδει, έχει προκαλέσει πάταγο. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η παρέμβαση Μπαρόζο στις 11 Μαΐου για τις ελληνικές εκλογές με τη δήλωση: «εάν ένα μέλος μιας ομάδας δεν σέβεται τους κανόνες, είναι καλύτερα να βγει από την ομάδα», έγινε έπειτα από παρότρυνση του κ. Παπαδήμου. Φέρεται δηλαδή ο πρώην πρωθυπουργός να ζήτησε από τον Μπαρόζο να κάνει αυτή την εκβιαστική δήλωση. Μιλώντας στο Βήμα ο κ. Παπαδήμος διέψευσε το γεγονός λέγοντας: «Δεν ζήτησα από κανέναν να κάνει καμία δήλωση, ούτε μίλησα με πρωτοβουλία μου με κανέναν εκείνες τις ημέρες. Κάποιοι θέλουν να δημιουργήσουν πρόβλημα».

Το Reuters, γράφει ότι ο Μπαρόζο ρωτήθηκε από...

Μη λες μεγάλα λόγια κ.Σαμαρά... κράτα πισινή...

Απόσπασμα από τη συνέντευξη του κ. Σαμαρά, σήμερα πρωταπριλιά στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Ερώτηση: «Θα βγάλω τις κουκούλες» είχατε δηλώσει προ εβδομάδων για τους κουκουλοφόρους που προκαλούν καταστροφές στην πόλη. Πώς θα το κάνετε αυτό;

Απάντηση: Θα κάνουμε και στην Ελλάδα ό, τι κάνουν οι άλλες δημοκρατικές χώρες που θέλουν να διαφυλάξουν τη δημόσια τάξη τους. Τέτοια φαινόμενα ασυδοσίας κουκουλοφόρων δεν γίνονται αλλού και σίγουρα δεν γίνονται καθημερινά. Θα εφαρμόσουμε μέτρα αστυνόμευσης και δικονομίας, όπως παντού αλλού. Η ατιμωρησία θα σταματήσει! Ο αυτισμός του ελληνικού κράτους, που διασύρεται κάθε τόσο από μερικές εκατοντάδες κουκουλοφόρων, θα σταματήσει. Η κουκούλα δεν είναι δικαίωμα. Είναι ντροπή. Κουκούλες φοράνε οι εγκληματίες. Και στην Κατοχή τις φορούσαν οι καταδότες των πατριωτών... Οι Έλληνες έχουν πρόσωπο και το δείχνουν. Δεν το κρύβουν...

Εγώ, ο κουκουλοφόρος!

Άλλη μια δύσκολη μέρα τελείωσε. Άλλη μια δύσκολη αποστολή στέφθηκε με επιτυχία.

Για μια ακόμη φορά ο στόχος επετεύχθη. Ας πάω τώρα να παρακολουθήσω τις ειδήσεις. Είμαι σίγουρος ότι από τη μεγάλη συγκέντρωση του κόσμου δεν θα παίξει ούτε ένα πλάνο. Όλα τα ρεπορτάζ θα είναι αφιερωμένα σε μένα.
Φωτιά, λεηλασία, καταστροφή, κατεδάφιση, πόλεμος με τους μπάτσους. Αυτή είναι εικόνα κι αυτή είναι η δύναμή μου. Η δύναμη της εικόνας.
Όταν σχεδόν ένα εκατομμύριο κόσμος έχει συγκεντρωθεί να διαμαρτυρηθεί για το ξεπούλημα της χώρας και, αντί να παίζουν αυτοί πρώτη είδηση, είμαι εγώ πρώτη μούρη στο γυαλί, τότε ποιος έχει τη δύναμη;;

Εγώ!!! Όταν μαζί με τις μολότοφ που εκτοξεύω και...

Καλύτερα κουκουλοφόρος blogger, παρά προσκυνημένος δημοσιογράφος

Με απλοϊκούς συλλογισμούς και φθαρμένα λεκτικά σχήματα, ο κύριος Σταμάτης Γιαννίσης υποβάλλει δήλωση υπαλληλικής νομιμοφροσύνης, προς τον διευθυντή του από την ιστοσελίδα του οποίου γράφει το άρθρο του Stop στους κουκουλοφόρους του καναπέ‏.

Κείμενο χωρίς ίχνος αυτοκριτικής . Θα συμφωνεί προφανώς με την απόκρυψη των ειδήσεων, όπως η σύλληψη Καναλάρχη , η τον χαρακτηρισμό κηπουρός" που απηύθυναν προς το πρόεδρο της Βουλής από το κανάλι του, και τόσα άλλα.

Δηλωσίας και άσχετος (;), βρήκε την ευκαιρία πιπιλίσει την καραμέλα των κουκουλοφόρων του διαδικτύου. Μόνο που τα...

Η εκτροπή δεν έχει χρώμα ούτε το μπάχαλο έχει πατρότητα...

Ας πούμε ότι μέλη της Χρυσής Αυγής καταλαμβάνουν ένα υπουργείο. Την ίδια ώρα άλλα μέλη της ακραίας αυτής οργάνωσης κάνουν επίθεση κατά κουκουλοφόρων, με την αστυνομία να κρατιέται σε απόσταση από τα γεγονότα. Τι θα λέγαμε σήμερα; Ότι καταλύθηκε το κράτος, ότι ανέλαβε δράση το παρακράτος και ότι κινδυνεύει η Δημοκρατία. Αλήθεια, πόσες ανοχές έχει η συνείδησή μας και πόσο παραμορφωτικοί είναι οι φακοί που φοράμε;

Προσωπικά πιστεύω ότι το κράτος και μόνο αυτό έχει την ευθύνη της περιφρούρησης της έννομη τάξης. Όχι...

Θυμήθηκαν τους νεκρούς στην Marfin, παραμονές Πρωτομαγιάς!!!

Πριν από ένα χρόνο ακριβώς, κάποιοι αλήτες κουκουλοφόροι πέταξαν μολότοφ, έκαψαν την Marfin στην οδό Σταδίου και τέσσερις άνθρωποι (Οι νεκροί της Marfin είναι ΤΕΣΣΕΡΙΣ και όχι τρεις...), οι τρεις υπάλληλοι της τράπεζας πνίγηκαν από τους καπνούς και πέθαναν μαζί με ένα αγέννητο μωρό που είχε στα σπλάχνα της η άτυχη Αγγελική Παπαθανασοπούλου.

Είναι γνωστή σε όλους η ιστορία, συγκλόνισε το Πανελλήνιο, προκάλεσε την οργή κατά των κουκουλοφόρων, ταυτόχρονα όμως προκάλεσε και το φόβο του κόσμου που ενώ θέλει να διαδηλώσει, φοβάται μην έχει την ίδια τύχη.

Εκείνη η πορεία που κατέληξε στο θάνατο των τριών νέων και ενός εμβρύου, ήταν η πρώτη αυθόρμητη και...

Ο Συριζοδάσκαλος μαιτρ της προβοκάτσιας και... οι "μαθητές" του!!!

Στρατηγός κανονικότατος, ο κυρ-δάσκαλος... δεν τον άκουγε όμως το επιτελείο του και δεν τα πήγανε καλά στην μάχη...

Για να δούμε υπάρχουν εισαγγελείς στην μπανανιά;;;

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί και θα καταλάβετε πως δημιουργούν τα επεισόδια για να επιτεθεί η αστυνομία στον κόσμο...

Μέρες χούντας...

Η Ελλάδα έχει χούντα μην γελιέστε...

Δείτε το video που ακολουθεί από το πολύ καλό Preza tv και θα καταλάβετε πολλά...
Κάποτε αν θυμάμαι καλά με την υπόθεση ζαρντινιέρα και πράσινα παπούτσια τα κανάλια το θέμα έπαιζε μήνες.

Τώρα γιατί μούγκα. Ποιος είναι ο άνθρωπος που σέρνουν οι ασφαλίτες;
Αυτοί με τις κουκούλες που πάνε παρέα με τους ΜΑΤ τι είναι; δεν πιστεύω επειδή έχουμε χούντα να λειτουργεί και το παρακράτος... λέω.

Δείτε το...

Μάτωσε χθες η ολιγαρχία

Δεν ήταν επίθεση εναντίον του Χατζηδάκη αυτό που έγινε χθες, στην οδό Πανεπιστημίου της Αθήνας.

Έλαχε στον άτυχο Χατζηδάκη, (που δεν είναι και από τους πλέον αντιπαθείς υπηρέτες της καταστροφής μας), να βρίσκεται την «λάθος ώρα» στο «λάθος μέρος» , ώστε να προσωποποιήσει το ένοχο της ξεφτίλας καθεστώς πολιτικό σύστημα και να δεχθεί το πρώτο ηχηρό σκαμπίλι που έδωσε ο θυμός του λαού σ’ αυτό, ματώνοντας το πρόσωπό του.

Το μάτωμα του αρρωστημένου...

"Οι μεγάλοι φαίνονται μεγάλοι γιατί εμείς είμαστε γονατιστοί"

Τα πολύ σοβαρά επεισόδια που έγιναν για ακόμη μια φορά στο κέντρο της Αθήνας μπορεί να σημαίνουν πολλά στις ημέρες που ζούμε. Μπορεί οι κουκουλοφόροι που μετέτρεψαν το κέντρο σε πεδίο μάχης για ακόμη φορά να είναι στημένοι, βαλτοί, προβοκάτορες που βολεύουν τους εκάστοτε κυβερνώντες. Μπορεί, όμως και να είναι η αρχή μιας κοινωνικής αναταραχής για τα όσα δραματικά συμβαίνουν στην ελληνική κοινωνία. Κι όχι μόνο, διότι και στην Ιταλία γίνονται αυτές τις ώρες επεισόδια με δεκάδες τραυματίες και συλλήψεις.

Επομένως, μάλλον συμβαίνει αυτό που...

Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία

Ζώντας σε μια χώρα που ένας αδέσποτος σκύλος χαρακτηρίζεται ήρωας, ενώ τρεις νεκροί ενήλικες και ένα έμβρυο θεωρούνται απεργοσπάστες,

σε μια χώρα που ένα ταλαιπωρημένο τετράποδο χρεώνεται ιδεολογίες κατασκευασμένες από το ανθρώπινο μυαλό, ενώ τρεις νεκροί ενήλικες και ένα έμβρυο χρεώνονται ένα σκέτο "ναι μεν, αλλά", δεν μπορείς παρά να κοιτάς τον ήλιο και να τον βλέπεις φεγγάρι στη χάση του.

Δεν μπορείς παρά να θες να ουρλιάξεις και να μη σου βγαίνει η φωνή, όπως στους άγριους εφιάλτες.

Ζώντας σε μια χώρα που τα ζώα και οι άνθρωποι δεν απολαμβάνουν τη θέση που τους αξίζει, πώς μπορείς να βρεις σημείο αναφοράς σαν έλλογο ον;

Σε μια... χώρα που η Δημοκρατία είναι έννοια ταυτόσημη με το χρήμα, σε μια χώρα που η ελευθερία είναι συνώνυμη της ασυδοσίας, σε μια χώρα που θεωρείται μπουρδέλο η Βουλή και οι 300 της ψυχές, όχι όμως και ο χώρος έξω από αυτήν με τα εκατομμύρια τυφλές ψυχές που την περιβάλλουν, σε μια χώρα που αρνείται να πάει στο "πάρτι ενοχών" που οι ενοχές της διοργανώνουν, σε μια χώρα που κάθε τριάντα-σαράντα χρόνια μηδενίζει την ιστορία της και ξαναρχίζει απ΄το μηδέν, που δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει αδέσποτος σκύλος και δεσποζόμενος σεβασμός στην υπέρτατη αξία της ζωής, δεν έχεις να περιμένεις τίποτα παραπάνω από το συνεργείο που θα έρθει να ξηλώσει τα σκηνικά.

ΥΓ. Το κείμενο γράφτηκε με αφορμή τις γελοίες, αισχρές, κατάπτυστες δημοσιεύσεις και αναδημοσιεύσεις γι αυτό τον ταλαίπωρο σκύλο της φωτογραφίας, που εδώ και δυο χρόνια σαπίζει στους δρόμους της Αθήνας και η μόνη του "διασκέδαση" είναι να μπλέκει σε πορείες και συμπλοκές με τα ΜΑΤ, να εισπνέει δακρυγόνα, να τρώει κλωτσίδι και να σέρνεται μετά από ώρες κατάκοπος και νηστικός πιθανότατα, σε κάποιο παρτέρι της πόλης.

Όπως ο γνωστός Κανέλλος παλιά, έτσι κι αυτός γίνεται σύμβολο λέει, αγώνων.
Των αγώνων κάποιων κούφιων ιδεολόγων, κούφιων και τζούφιων, αφού δεν μπορούν να διακρίνουν ούτε αυτό το ελάχιστο: ότι το ζώο υποφέρει.
Δεν είναι ιδεολόγος ο σκύλος μάγκα μου, χέστηκε για τα ζητούμενα σου, τις πορείες σου και τις σαπίλες σου.
Ένα σπίτι θέλει, σεβασμό θέλει, προστασία θέλει, να ζήσει θέλει, όπως του αξίζει, όπως αρμόζει σε μια ψυχή που αναπνέει σε ένα σώμα.

Όπως ήθελαν και οι 4 νεκροί της τράπεζας που "ναι μεν, αλλά".

Γελοίε Ελληνίσκε, όταν μάθεις να σέβεσαι τη ζωή του άλλου, μόνο τότε θα ζήσεις αξιοπρεπώς σ' αυτή τη χώρα.
Που τη μαγαρίζεις, μεροδούλι-μεροφάι.
Που κάνεις ιστορία τη διαρκή ανάγκη σου για εξανθρωπισμό, καταφέρνοντας μόνο να εξανθρωπίσεις έναν σκύλο.
από την tsaousa

Οι κουκούλες και οι γραβάτες

Δεν έφταιγε η κακιά η ώρα.

Δεν ήταν η µεµονωµένη πράξη ενός παράφρονα που ξαφνικά τον κατέλαβε νερωνική µανία. Το χέρι του ήταν εξασκηµένο. Είχε ανάψει πολλά στουπιά πριν από το προχθεσινό, το µοιραίο. Είχε κάψει και ξανακάψει γιατί µπορεί να καίει ατιµώρητα. Γιατί κάποιοι - ιδιωτικώς αλλά και δηµοσίως - ανέχονται την παρανοµία του ως ακραία έκφραση µιας «δίκαιης οργής».

Η τραγωδία ήταν προγραµµατισµένη. Ηταν η εκπυρσοκρότηση του συλλογικού ήθους που υποσκάπτει καθηµερινά τους θεσµούς. Που συµβιβάζεται µε την παρανοµία και συχνά ψωµίζεται δι' αυτής.

Από το «λάδι» στις Εφορίες µέχρι το «φακελάκι» στα νοσοκοµεία, από τους αποκλεισµούς των λιµανιών µέχρι τις καταλήψεις των πανεπιστηµίων, από τις µαυρογυαλούρικες «εξυπηρετήσεις» µέχρι τις αδήλωτες πισίνες, πρωταγωνιστεί µια κοινωνία προγραµµατισµένη να αυθαιρετεί. Η κοινωνία που καταρρακώνει ό,τι τη συγκροτεί.

Όχι, δεν υπεραπλουστεύει όποιος... ισχυρίζεται ότι τα δεινά της Ελλάδας µπορούν να συναιρεθούν σε ένα πρόβλημα: στην ενστικτώδη απέχθεια για τους κανόνες.

Στη γενικευµένη αντίληψη ότι «η παρανοµία που συµφέρει είναι θεµιτή».

Ο εµπρηστής που σκότωσε τρεις νέους ανθρώπους δεν προσγειώθηκε ξαφνικά στην Ελλάδα. Φύτρωσε πάνω στο σάπιο σανίδι των θεσµών.

Γιατί, εν µέρει, έχει επιτύχει την ανοµία που ευαγγελίζεται.

Έχει εξασφαλίσει ότι θα µείνει ασύλληπτος. Κι έχει δει πολλούς - µε ή χωρίς κουκούλα, µε ή χωρίς γραβάτα - να εγκληµατούν χωρίς πότε να βρεθούν αντιµέτωποι µε τον νόµο.

Εδώ, πάνω στην τέφρα της Σταδίου, και τώρα, στο χείλος της χρεοκοπίας, η απάντηση στο ερώτηµα «ποιος έφταιξε» πρέπει να είναι µία: εγώ. Μόνο µε τη συναίσθηση µιας κάποιας προσωπικής ευθύνης µπορεί να αποτραπεί το επικείµενο συλλογικό ναυάγιο.

Ο άλλος δρόµος είναι να συρθούµε αµετανόητοι στο πεπρωµένο που ετοιµάσαµε. Και να καγχάσουµε στο τέλος σαν µπεκετικά ανδρείκελα που κάποτε προσπάθησαν.
Κάποτε απέτυχαν.
Δεν πειράζει.
Αποτυγχάνουν ξανά.
Αποτυγχάνουν καλύτερα.
του Μιχάλη Τσιντσίνη στα ΝΕΑ

Έχει και η κουκούλα την ιστορία της

Ναι έχει και η κουκούλα την ιστορία της. Και είναι βουτηγμένη στο αίμα. Είτε τη φορούσαν δήμιοι, είτε γερμανοτσολιάδες, είτε προβοκάτορες. Χθες δεν ξέρω ποιοι κρύβονταν από κάτω της. Αντιεξουσιαστές, φασίστες, μπάτσοι; Τι σημασία έχει; Η κουκούλα δεν χρειάζεται πρόσωπα. Γράφει ιστορία ως κουκούλα. Το κίνημα πάλι, η οργή που παλεύει την αδικία και όχι φαντάσματα, η ανάγκη που είναι ανάγκη των ανθρώπων και όχι των σκοπιμοτήτων, έχει ανάγκη τα πρόσωπα. Καθαρά, όμορφα, έτοιμα να αλλάξουν τα πάντα και όχι να τα καταστρέψουν. Ναι, κάποια στιγμή οι άνθρωποι και οι κουκούλες συναντιώνται. Αλλά συνήθως είναι απέναντι.

Κάτι τέτοιες στιγμές θυμάμαι τον παππού μου - όσο τον θυμάμαι - παλιό αριστερό της ζωής και όχι των θεωριών, που κατουρούσε αίμα από το ξύλο και έφτυνε δόντια. Μπορούσε να φορέσει κι αυτός μια κουκούλα. Κάτι να κρύψει ή κάτι να ρουφιανέψει. Δεν το έκανε. Όπως χιλιάδες... σημερινοί παπούδες πια. Στάθηκαν όρθιοι και κατουρούσαν αίμα. Και έφτυναν δόντια. Εκεί με τους ανθρώπους. Να δείχνουν το πρόσωπο για να ξέρουν τι πρόσωπο έχουν να αντιμετωπίσουν οι άλλοι. Καθαρό με πείσμα. Με απειλή δηλαδή. Γιατί αυτή είναι η πραγματική απειλή. Τ ακούς ρε εσύ με την κουκούλα; Αυτή είναι η απειλή.Τα πρόσωπα. Τα καθαρά πρόσωπα. Έχεις;
του Κώστα Βαξεβάνη στο κουτί της Πανδώρας

Δεν με νοιάζει ρεεε (και αυτό το blog έχει πένθος...)

Δεν με νοιάζει αν η πορεία είχε 200.000 άτομα κι αν στο Bloomberg έλεγαν ότι είχε παλμό που θύμιζε προδικτατορικές συγκεντρώσεις.

Δεν με νοιάζει αν οι νεκροί (ένας άντρας και δυο γυναίκες) ήταν απεργοσπάστες (η ψυχή τους το 'ξερε αν μπορούσαν να απεργήσουν, με την απόλυση και την αβεβαιότητα να κρέμεται πάνω από το κεφάλι τους)...

Δεν με νοιάζει αν ήταν ατύχημα ή προβοκάτσια, γιατί ακούγεται κι αυτή η σκέψη: Marfin=Βγενόπουλος=Έλληνας Μπερλουσκόνι. Εξωφρενική μου ακούγεται, αλλά πάλι, ποτέ δεν ξέρεις...

Αυτό που με νοιάζει είναι ότι για άλλη μια φορά οι λεγόμενοι "μπαχαλάκηδες" τινάζουν στον αέρα μια ειλικρινή διαμαρτυρία δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων, που αντιδρούν σε αυτά που προγραμματίζονται σε βάρος τους και στην κοινωνική, εργασιακή και οικονομική εξαθλίωσή τους και δίνεται η ευκαιρία στους μηχανισμούς εξουσίας να δείξουν το πιο σκληρό πρόσωπό τους, "βάζοντας μπροστά" την εικόνα των νεκρών και την δίκαιη αγανάκτηση ολονών μας.
Συγχωρήστε με, αλλά είμαι πολύ φορτισμένος και πολύ τσαντισμένος...
Και αυτό το blog έχει πένθος...
από τον Αλέξανδρο στο ΚΕΝΤΡΙ