Κοιτάζοντας εμάς τους δειλούς και μοιραίους

Κάθε μέρα που περνά σε αυτή την ήττα που ζούμε δεν είναι η ίδια η ήττα που πονά αλλά ότι ξεμακραίνουν όλα.
Λες και δεν μπήκαμε εμείς σε καράβι αλλά ό,τι μάς έδενε με αυτό το κομμάτι γης έλυσε τους κάβους και μάς άφησε πίσω. Στην κουπαστή χωρίς να μάς κουνάνε μαντήλι οι Ποιητές και οι Ήρωες μας κοιτάζουν κατάματα με το βλέμμα του προδωμένου που δεν καθρεπτίζει τίποτε άλλο μέσα του παρά μόνο απογοήτευση. Λες και μέσα στους αιώνες πόνταραν σε μας για την Αθανασία τους αλλά αποδειχθήκαμε τα πιο κουτσά άλογα του ιπποδρόμου της Ιστορίας. Κι όμως εμείς στις παρελάσεις καμαρωτά καλπάζαμε στις επετείους μνήμης Ποιητών και Ηρώων!

Μένουμε πίσω με τα πόδια μας τσιμεντωμένα στο...

Τα παιδιά της γωνίας

Να χαίρεσαι που δεν σε λογαριάζουν γιατί αν κατάφερες αυτό, τότε έχεις κερδίσει τον μισό πόλεμο ενάντια στα ξένα και εντόπια καθίκια. Αν κατάφερες να κρατήσεις τις υπομονές σου μετατρέποντας τες σε λογική, τότε να είσαι σίγουρος ότι αρχίζεις από μονάδα να γίνεσαι ο επικίνδυνος άνθρωπος της γωνίας. Αυτός που και σε ειρηνικές αλλά και εμπόλεμες καταστάσεις έδινε την μια τον ιδρώτα του και την άλλη το αίμα του, κι όταν ολοκλήρωνε αυτό που το κοινωνικό και ανθρωπιστικό καθήκον τού όριζε, αποτραβιόταν και πάλι στη γνωστή γωνία.

Αυτή η γωνία που σε κάνει να βλέπεις τον κόσμο από κάτοψη, που σε κάνει παρατηρητικό όχι εξαιτίας του φόβου μη σε βρουν αλλά λόγω της επιλογής σου να μένεις αόρατος γιατί σε στενεύουν οι τεράστιοι ρυπαροί πολυσύχναστοι χώροι. Γιατί το ξέρεις πολύ καλά ότι...

Η αγωνία του Βενιζέλου για την Κυριακή

Έχοντας βαθιά επίγνωση της δύσκολης θέσης στην οποία βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ, της ρήξης που έχει επέλθει ανάμεσα στο κόμμα και τους ψηφοφόρους του αλλά πολύ περισσότερο με την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, της δύσκολης θέσης στην οποία βρίσκεται ο ίδιος ως βασικός παράγοντας της πολιτικής και οικονομικής κρίσης των τελευταίων μηνών, ο Ευ. Βενιζέλος έδωσε την πρώτη του εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη ως υποψήφιος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Επιχείρησε:

Πρώτον, να εξωραΐσει την οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα, πιστός στο μότο «σώσαμε τη χώρα».

Δεύτερον, να πείσει ότι μπορεί, τραβώντας μια γραμμή, να διαχωρίσει το νέο του ρόλο από...

Ένα γράμμα για σένα

Καμιά ώρα τώρα, κάθομαι μπρος την άδεια σελίδα. Λευκή, ψυχρή, άψυχη, σχεδόν εχθρική μου φαίνεται. Θέλω να τη γεμίσω με κείνα τα μαύρα σημαδάκια που πηδάν το ένα δίπλα στ’ άλλο και σχηματίζουν λέξεις, φράσεις, νοήματα, δίνοντας ζωή σε τούτο τ’ άσπρο και νεκρό κενό μπροστά μου. Πολλές φορές ξεκίνησα να γράφω απόψε, πολλές φορές σταμάτησα.

Δεν βρίσκω τον τρόπο, το κλειδί που θα μ’ ανοίξει την πόρτα της έκφρασης.
Πως άλλωστε να μπορέσουν λίγα γράμματα, όσο περίτεχνα και να τα ταιριάξω, να...

Οι Έλληνες «τουιτάρουν» την αγωνία τους...

Η πραγματικότητα που βιώνει αυτό το διάστημα η Ελλάδα, μοιάζει με την Ημέρα της Μαρμότας: αλλεπάλληλες «διασώσεις», αλλεπάλληλες απειλές χρεοκοπίας, ασύντακτης ή συντεταγμένης, πορείες και... απεργίες που πνίγονται στα δακρυγόνα. Οι Έλληνες γίνονται συνεχώς πρωτοσέλιδα και εκφράζουν την αγωνία τους μέσω των social media. Το Facebook και το Twitter είναι γεμάτα από μηνύματα Ελλήνων που αναρωτιούνται τι τους επιφυλάσσει το μέλλον και πότε, επιτέλους, θα δουν το τοπίο να ξεκαθαρίζει με κάποιο τρόπο.

Το site Mashable, μαζί με την εταιρία διαδικτυακών ερευνών Crimson Hexagon, ανέλυσαν δεκάδες χιλιάδες ελληνικά tweets για...

Ψήφος εμπιστοσύνης: το πολιτικό σύστημα στην κοσμάρα του.

Αν έπαιρνε κάποιος βάλιουμ και κατάφερνε να αντέξει τις εξάλεπτες ομιλίες στη Βουλή, των κατ’ ευφημισμό λαϊκών «εκπροσώπων», στη συζήτηση για την ψήφο εμπιστοσύνης, που μόνη της η κυβέρνηση ζητάει από τον εαυτό της, θα παρακολουθούσε το απεχθές θέαμα ορισμένων καλά αμειβομένων, από το υστέρημα των εργαζομένων, επαγγελματικών κομματικών στελεχών, να διαγκωνίζονται μεταξύ τους και με τους «αντιπάλους» τους, μπροστά σε άδεια έδρανα, σε πλειοδοσία τεμενάδων προς τους κομματικούς τους αρχηγούς. Αντί να είναι εκπρόσωποι των πολιτών που τους εξέλεξαν για να μεταφέρουν μέσα στη Βουλή και προς τις ηγεσίες των κομμάτων τους, τους προβληματισμούς του λαού, αντίθετα, απέδειξαν για μια ακόμα φορά, ότι είναι εκπρόσωποι των αντίστοιχων κομματικών ηγεσιών και ιμάντες μεταφοράς της θέλησης των κομματικών ηγεσιών προς το λαό.

Οι μεν του ΠΑΣΟΚ εκθείαζαν...

Σκηνές από μια παρέλαση: Χειρότερη η σιωπή από το γιουχάισμα

Για πρώτη ίσως φορά μια φωτογραφία δεν αξίζει όσο χίλιες λέξεις. Αλλά και δεν υπάρχουν λέξεις για να περιγράψει κανείς τη θλίψη, την απογοήτευση, αυτό το κενό στο στομάχι που ένιωθε όποιος κυκλοφόρησε στους δρόμους γύρω από την πλατεία Συντάγματος την ώρα της παρέλασης.

Αραία αραία να φαινόμαστε καμιά σαρανταριά αυτοί που στάθηκαν στις άκρες των κεντρικών δρόμων. Ένα απόλυτο κενό μπροστά στον μοναχικό Άγνωστο Στρατιώτη. Ένα βουβό και άψυχο κτίριο πίσω του η Βουλή. Ένα κουφάρι η εξέδρα των επισήμων. Παντού πρόσωπα σκυθρωπά, περίλυπα, μετείχαν έλεγες σε...

Μαύρη μαυρίλα έπεσε, μαύρη σαν καλιακούδα

Μιλάμε για πολύ σκοτάδι, πίσσα μαύρη. Όπου και να γυρίσεις το κεφάλι σου βλέπεις ανθρώπους σκυθρωπούς, ανθρώπους σε απόγνωση. Η αγωνία για το μέλλον έχει γίνει πανικός. Η απαισιοδοξία έχει πέσει σαν πέπλο πάνω απ’ όλη τη χώρα. Δεν κινείται τίποτα. Απολύτως τίποτα. Κι όμως! Αυτό τελικά μπορεί να είναι ένα καλό σημάδι!

Αυτή τη στιγμή και το παραμικρό φως θα μας φανεί σαν να έχει ανατείλει ο ήλιος. Η Οικονομία είναι νούμερα, αλλά είναι μαζί και ψυχολογία. Αυτό ας μην το ξεχνάμε. Θα πει κάποιος ότι με την...