Αν δεν πεις την αλήθεια την ώρα που πρέπει, θα βρεθείς κάποια στιγμή υπόλογος απέναντι στο ψέμα που θα κυριαρχήσει ως αλήθεια. Ας μιλήσουμε λοιπόν με αλήθειες για το ίντερνετ πριν είναι αργά.
Το ότι γράφω αυτές τις γραμμές τις οποίες θα διαβάσουν χιλιάδες άνθρωποι, χωρίς να μεσολαβήσει κάποια προσπάθεια λογοκρισίας, είναι κάτι που συνοδεύει την μεγάλη ανακάλυψη του διαδικτύου.
Το ίντερνετ είναι μια μεγάλη προϋπόθεση ελευθερίας. Αυτό δεν σημαίνει πως είναι αξιωματικά ελεύθερο. Στο διαδίκτυο υπάρχουν και ψέματα και ανακρίβειες και προπαγάνδα και καλά στημένες παγίδες. Πέρασαν χρόνια μέχρι να καταλάβει ο κόσμος τον τρόπο που...
Blogger μηνύει τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος !
Ναι καλά διαβάσατε, αν καταλάβαμε καλά εμείς.
Ας τα πάρουμε από την αρχή, με βάση τις πληροφορίες του μαχητικού αριστερού blog prezatv:
Την Πέμπτη 28/7 αναρτήθηκε στο blog ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ δημοσίευμα για την κατασπατάληση δημόσιου χρήματος από την Ειδική Υπηρεσία Ψηφιακή Σύγκλιση που ενέκρινε 1,2 εκατομμύρια ευρώ για τη δημιουργία ενός site. Το άρθρο αναφερόταν επίσης σε μια σειρά άλλων site για τα οποία η Ψηφιακή Σύγκλιση είχε διαθέσει από 1 2 εκατομμύρια ευρώ.
Πριν από ένα χρόνο περίπου το εξαιρετικό blog κόσμημα της ελληνικής διαδικτυακής ...συμμορίας, το πασίγνωστο olympia μίλησε πρώτο στην Ελλάδα, σε ανύποπτο χρόνο για "ελικόπερα" και ήταν το πρώτο που μας έμαθε τι λέξη "horca" (κρεμάλα δηλαδή, στα ισπανικά).
Τότε μίλησα με το Ολυμπία και του είπα: "τι είναι αυτά που γράφεις, κινδυνολογείς και προσβάλλεις μια λαοπρόβλητη κυβέρνηση, που βγήκε με 10% διαφορά, για ποιο λόγο να φύγει με ελικόπτερα και για ποιο λόγο να στηθούν κρεμάλες; δεν γίνονται αυτά στην Ελλάδα!".
Ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θόδωρος Πάγκαλος, με άρθρο του που δημοσιεύθηκε στη «Καθημερινή της Κυριακής» καταδικάζει την ανωνυμία των blogs, τα οποία θεωρεί απειλή τόσο για τη Δημοκρατία, όσο και για τις εφημερίδες.
Ο ίδιος αναφέρεται στη «ζωτική σημασία να ανοίξει ένας δημόσιος διάλογος για ένα θέμα που απειλεί τη δυνατότητα ελεύθερης έκφρασης».
Το «Κουρδιστό Πορτοκάλι», παρότι δεν ανήκει στη κατηγορία των ανώνυμων ιστοσελίδων, συμβάλει στο διάλογο με τις παρακάτω επισημάνσεις:
«Αιχμηρό ποίημα» (ο Θεός να το κάνει): Πού πας ορέ blogger της «ψευδώνυμης αναξιοπιστίας», χωρίς γραβάτα και κοστούμι; Να μπεις στα διαδικτυακά «σαλόνια» της «επώνυμης αξιοπιστίας»; Πήγες να κρίνεις τους πάπες της «δημοσιογραφίας»;… Να, που έφαγες πόρτα: Πόρτα λογοκρισίας.
Τι σημαίνει αυτό; Στέρηση αντίλογου! Διαβάστε την άποψη της κ. Βόζαμπεργκ, στο σχόλιό της. Η οποία, βέβαια, για άλλους τα λέει (δηλ. για τους blogger), όμως, όπως καταλαβαίνετε, άλλοι θα τα λουστούν…
Ακολουθεί ο λογοκριμένος αντίλογος – κριτική, που συγγράψαμε ως σχόλιο στη δημοσιογραφική ιστοσελίδα, που φιλοξενεί το κείμενο του κ. Φυντανίδη με τίτλο: «Το “δικαίωμα” της ανωνυμίας». Γιατί λογοκρίθηκε το σχόλιο που ακολουθεί;
Μεγάλοι διεθνής κολοσσοί, όπως ο Guardian και οι Financial Times, αρχίζουν να ανησυχούν, βλέποντας να αυξάνει συνεχώς η δημοτικότητα του blogging.
Το live blogging αναδείχθηκε φέτος -εν μέσω εξεγέρσεων στον αραβικό κόσμο- στην κυρίαρχη μορφή μετάδοσης ζωντανών ειδήσεων, στην υπηρεσία κάθε μεγάλου ειδησεογραφικού οργανισμού. Ακόμη και οι Financial Times αναγκάστηκαν να στρατολογήσουν το ταλέντο του Γκιντόν Ράχμαν και του μπλογκ του, για να μη μείνουν πίσω.
Τα οφέλη των μπλογκ για τα μεγάλα δίκτυα και έντυπα, υπήρξε η...
Όσους νόμους ποινικοποίησης της γνώμης ή λογοκρισίας (πχ. Ουγγαρία πριν λίγο καιρό) ή φίμωσης του blogging και να περάσετε το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω! Γνώμη ίσον γνώση. Η λέξη προέρχεται από το γιγνώσκω, γνωρίζω, ξέρω τι μου γίνεται και το εκφράζω. Πάει παίδες το «ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ, ΔΕΝ ΑΚΟΥΩ, ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ». Μπορεί να πήγαμε στα σχολεία σας, αλλά κάποιοι σας ξεφύγαμε. Δεν γίναμε όλοι «πιστοί» σας. Σε κάποιων τους λαιμούς δεν μπαίνει χαλινάρι. Ούτε φίμωτρο στα στόματα. Ούτε βαστιούνται τα χέρια τους σαν σας βλέπουν από διμοιρίες ολόκληρες. Εσείς εκθρέψατε την οργή μας.
Από χώρα του φωτός (αυτή είναι η σημασία του ονόματος Ελλάς) «φροντίσατε» να πέσει στον τόπο μας έρεβος. Αιώνια νύχτα και κρύα πολύ νιώθουμε ειδικά τον τελευταίο χρόνο πώς είναι 24 ώρες το 24ωρο…
Διαπράξατε την μια ύβρη μετά την άλλη. Και καταβαραθρώσατε ελπίδες, όνειρα, οράματα…
Στο Άρθρο 5, το οποίο εισάγεται αποκλειστικά για τα blogs, ων οποίων οι διαχειριστές είναι "σωματικώς παρόντες" στην Ελλάδα, αλλά τα "συστήματα πληροφορικής" βρίσκονται σε άλλη χώρα (δηλαδή οι servers του blogger, της wordpress), λέει:
Για τη μέσω του διαδικτύου τέλεση των εγκλημάτων του παρόντος νόμου απαιτείται: α) ο δράστης να είναι σωματικώς παρών στην Ελλάδα, ανεξάρτητα από το αν για τη πράξη του χρησιμοποιεί υλικό που φιλοξενείται σε σύστημα πληροφορικής στην Ελλάδα, ή β) το υλικό που χρησιμοποιεί ο δράστης να φιλοξενείται σε σύστημα πληροφορικής που βρίσκεται στην Ελλάδα, ανεξάρτητα από το αν αυτός είναι σωματικώς παρών στην Ελλάδα.
Η (προσχηματική) διαβούλευση, τελειώνει σήμερα και φυσικά, οι εμπνευστές του...
Από εχθές το απόγευμα στο ιστολόγιο αἰέν ἀριστεύειν δεν μπορούν να αναρτηθούν νέα άρθρα, χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος. Το ιστολόγιο δεν έχει "κατεβεί" αλλά είναι αδύνατη κάθε νέα ανάρτηση, είτε από τους διαχειριστές, είτε από τους υπόλοιπους συγγραφείς κειμένων.
Δεν είμαι άνθρωπος που βλέπω παντού εχθρούς, αλλά είναι η δεύτερη φορά μέσα σε δύο μήνες που γίνεται κάτι τέτοιο. Την πρώτη φορά, αν και παραμονή Χριστουγέννων, το πρόβλημα λύθηκε μέσα σε λίγες ώρες αλλά τώρα σχεδόν συμπληρώνει 24ωρο και βλέπουμε…
Οι δε υπεύθυνοι της πλατφόρμας wordpress σε μήνυμα τους λένε ότι...
Κακός χαμός γίνεται στη Θεσσαλονίκη, όπως μας ενημερώνουν τα καρντάσια…
Καυγά τρικούβερτο ξεκίνησε το άλλοτε ισχυρό κομματικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Θεσσαλονίκης Μιχάλης Αλεξανδρίδης με τους πιο δυνατούς bloggers της πόλης!
Μάλιστα όπως αποδείχθηκε τα έβαλε με… λάθος άνθρωπο τον οποίο στόλισε με απίστευτους χαρακτηρισμούς για τον…πατέρα του και όλο του το σόι!
Όλα ξεκίνησαν όταν στο... ιστολόγιο της Θεσσαλονίκης ΤΑΧΑΛΙΑ αναρτήθηκε άποψη με υπογραφή Α.Κ. που μιλούσε για δημοσιογράφο του δελτίου ειδήσεων της ΕΤ3 και για διευθυντή εφημερίδας που συμμετείχε σε ομάδα επικοινωνίας υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ, φωτογραφίζοντας τον κ Αλεξανδρίδη, σημερινό διευθυντή της εφημερίδας ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – με σαφή κυβερνητική γραμμή – ο οποίος και συμμετέχει στην ομάδα επικοινωνίας του Μπουτάρη (σύμφωνα με δημοσίευμα του ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΥ που δεν διαψεύστηκε) του Μπόλαρη του Δημάρχου Θέρμης κι άλλων «πρασίνων»(όπως πχ του Σίμου Δανιηλίδη με τον οποίο συνεργάστηκε επίσης στο παρελθόν!)
Ο τέως διευθυντής της ΕΤ3, θεώρησε ότι πίσω από την άποψη του Α.Κ. «κρύβεται» άλλος και μάλιστα «συνάδελφος» εκ Θεσσαλονίκης με το όνομα Ζαχαρίας με τον οποίο μάλλον έχει ανοικτούς λογαριασμούς από τα παλιά λόγω των γαλάζιων πεποιθήσεων του!
Έτσι άρχισαν τα όργανα στο FB και οι απειλές σε βάρος ενός εκ των βασικών πρωτεργατών και ιδρυτών του ιστολογίου ΤΑΧΑΛΙΑ! Παρά τις εξηγήσεις, ο κ Αλεξανδρίδης δεν ζήτησε συγνώμη και επέμεινε στην άποψη ότι "θα τους πάρει όλους και θα τους σηκώσει, αν δεν ανακαλέσουν την…άποψη τους", η οποία να σημειωθεί δεν περιείχε ούτε ονόματα, ούτε χαρακτηρισμούς!
Να σημειωθεί, πως ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος έχει πέσει σε δυσμένεια από το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου, πράγμα που αποδεικνύεται από το γεγονός ότι στην ΕΤ3 παραμένει πρόεδρος της Διοικούσας επιτροπής, ο τέως βουλευτής και τέως υφυπουργός της ΝΔ Τάσος Σπηλιόπουλος, παρά τις προσπάθειες του κ Αλεξανδρίδη να αναλάβει και πάλι ο ίδιος τα ηνία του «μαγαζιού»που ανέπτυξε στα χρόνια του Ανδρέα Παπανδρέου με προσλήψεις όπως αυτή της πρώην συζύγου του και νυν βουλευτίνας του ΠΑΣΟΚ Χρύσας Αράπογλου.
Ο ΣΑΛΟΝΙΚΙΟΣ
Η απάντηση του taxalia...
Αυτό το blog, έχει ξεκάθαρους όρους χρήσης και πολιτική, στο "Ποιοί είμαστε".
Η ιδρυτική του ομάδα, οι 6 t:bloggers team δηλαδή έχουμε χεσμένη πατόκορφα την κομματική λογική. Είμαστε ελεύθεροι επαγγελματίες, ανεξάρτητοι από κόμματα και αποκόμματα. Δεν "καταλαβαίνουμε Χριστό", δεν καταλαβαίνουμε τ' άντερά μας, δεν χαριζόμαστε ούτε στη μάνα μας, μπροστά στην άποψη και την αλήθεια. Απειλές, εκβιασμούς, αθλιότητες περί "εξαγορών" από σύγχρονους ταγματασφαλίτες δεν δεχόμαστε. Δώσαμε κωδικούς σε γνωστούς και γνωστούς γνωστών για να κάνουν τη δουλειά τους και να μην ασχολούμαστε εμείς με την πολιτική και ανεβάζουμε 200 δελτία τύπου την ημέρα. Δεν είμαστε δημοσιογράφοι και δεν θέλουμε να γίνουμε. Και δεν θα γίνουμε.
Κάνουμε όμως δημοσιογραφία των πολιτών, όπως είναι ιερή υποχρέωση του blogger να κάνει.
Κάποιοι παρεξήγησαν τη δυνατότητα που τους δώσαμε και μετέτρεψαν σε κομματικό το "μαγαζί", πράγμα που δεν μας αρέσει.
Παρακαλούμε για τελευταία φορά, όσους γράφουν εδώ, να κατανοήσουν πού γράφουν και να νιώσουν το μέγεθος της παρέμβασης, που προκαλεί κάθε άρθρο που δημοσιεύεται σε ένα τόσο δημοφιλή ιστότοπο, που έγινε δημοφιλής, εξαιτίας της αντικειμενικότητας και της εγκυρότητάς του.
Όποιος έχει πρόβλημα με κάποιον συγγραφέα, που εμείς πιθανόν να μη γνωρίζουμε καν, να το λύνει μαζί του, αφήνοντας απ΄έξω την ισχυρότερη ελεύθερη, ακηδεμόνευτη φωνή του ελληνικού διαδικτύου.
Προς όλους και προς γνώσιν και συμμόρφωσιν.
Σχόλιο apneagr: Ένα θα πω κάτω τα "ξερά" σας από το taxalia γιατί δεν μπορείτε να φανταστείτε τι θα επακολουθήσει...
Πολλά ακούγονται και συζητούνται τελευταία για την ανωνυμία στο internet, ειδικά των bloggers. Ακούγονται πολλές διαφορετικές απόψεις. Αλήθεια είναι ότι η ανωνυμία στα blogs έχει κάνει καλό, αλλά και κακό. Όπως παντού, τίποτα δεν είναι μαύρο και άσπρο. Δεν θα σταθώ όμως εκεί. Θα μιλήσω για την ανωνυμία στο internet -αν υπάρχει- από τεχνική οπτική γωνία. Όχι, δεν θα σας κουράσω, απλά θα τα πω. Καθόλου ψιψιψόνια και κοκοπσίνια.
Υπάρχει ανωνυμία στο internet;
Ναι. Με προϋποθέσεις. Αν ξεκινήσει κάποιος γνώστης των πραγμάτων, να στήσει ένα blog ή ένα website, έχοντας από την αρχή στο μυαλό του να παραμείνει ανώνυμος…τότε ναι. Proxies, public WiFi, WiFi του γείτονα, internet cafe, επιλογή webhosting όπου δεν χρειάζονται πραγματικά προσωπικά στοιχεία (δύσκολο αν χρειαστεί να πληρώσεις με credit card) και άλλα τέτοια. Και κυρίως πολύ προσοχή και στη συνέχεια. Είστε απολύτως σίγουροι ότι θα τηρήσετε με αυστηρότητα τους κανόνες που θα σας επιτρέψουν να παραμείνετε στην ανωνυμία;
Αυτός είναι ο... κύριος λόγος που πολλά παράνομα download sites, συνεχίζουν να υπάρχουν ή αργούν πολύ να βρουν τους διαχειριστές. Προφανώς ένα μικρό λαθάκι και… αυτό ήταν.
Και…όχι. Πολλοί είναι αυτοί που διαθέτουν blog ή website και πιστεύουν ότι είναι ανώνυμοι. Τα στοιχεία τους (p.x. IP) τα γνωρίζει ο hosting provider, ο internet provider και πιθανώς άλλοι τόσοι και ακόμα παραπάνω που είχε κάποια συναλλαγή μαζί τους. Για παράδειγμα, κάποιοι bloggers, έχουν αγοράσει domains, templates για τα blogs τους, έχουν διαφημίσεις κλπ. Ειδικά το θέμα του domain, είναι πανεύκολο να βρεις σε ποιον ανήκει, εκτός αν έχει επιλέξει να παραμείνει κρυφό, με κάποια extra χρέωση.
Ή ακόμα πιο απρόσεκτα, κάνουν comments σε άλλα blogs και websites, αφήνοντας το ψηφιακό ίχνος τους….
Εγώ πιστεύω αυτό...
Ο διαχειριστής του blog όπου αφήνουν το comment, ξέρει πλέον -εκτός από το ποιος είμαι, έστω ψευδώνυμο, γιατί το έγραψα- και κάποια στοιχεία του (ανώνυμου) χρήστη. IP, internet provider, OS, Web Browser και κ.α.
Τότε γιατί γίνεται ο ντόρος για την ανωνυμία;
Προφανώς για να τρομοκρατήσουν κάποιους, ειδικά τους bloggers που έχουν κοινό και επηρεάζουν απόψεις, ώστε να είναι πιο “προσεχτικοί” στο τι γράφουν. Μια απόφαση εισαγγελέα και η ταυτότητά τους είναι διαθέσιμη από τους hosting providers (π.χ. Google) και στη συνέχεια και από τον internet provider (π.χ. Otenet) αν χρειαστούν περισσότερα στοιχεία. Μη ξεχνάτε ότι εκτός από το email η Google δεν επιβεβαίωνε αν τα στοιχεία που δώσατε ισχύουν.
Έγραψα “επιβεβαίωνε”, γιατί αν δοκιμάσατε τελευταία να φτιάξετε ένα νέο blog στο Google – Blogger.com, θα σας ζητήσει να εισάγετε το κινητό σας τηλέφωνο… και επιλέγετε αν προτιμάτε sms ή να μιλήσετε προσωπικά με κάποιον εκπρόσωπο της Google. Με sms, σας έρχεται ένας κωδικός επιβεβαίωσης. Με την άλλη μέθοδο δίνουν τον κωδικό προφορικά, φαντάζομαι. Δεν γνωρίζω αν συμβαίνει μόνο για την Ελλάδα λόγω των τελευταίων γεγονότων.
Άλλος ένας λόγος για την επιμονή κάποιων στη κυβέρνηση περί άρσης ανωνυμίας στην Ελλάδα, ακούγεται ότι είναι η άγνοια. Δεν το βρίσκω παράλογο ότι κάποιοι δεν γνωρίζουν τις βασικές τεχνικές αρχές του Internet. Ίσως νομίζουν ότι πρόκειται για ένα μαύρο κουτάκι κάπου στην Αμερική, άρα ελεγχόμενο από τους φίλους μας τους Αμερικάνους. Αν και κατά κάποιο τρόπο, η άγνοιά τους οδηγεί στο ίδιο συμπέρασμα με την πραγματικότητα. Δεν είναι κανείς πραγματικά ανώνυμος.
Συμπέρασμα
Σήμερα μπορεί να επιτρέπεται η ανωνυμία, αύριο όμως; Κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί ότι στο μέλλον δεν θα αλλάξει η νομοθεσία εις βάρος της ανωνυμίας.
Ότι και αν κάνετε στο Internet, να θυμάστε ότι δεν είστε πραγματικά ανώνυμοι.
Και ναι, ο νόμος περί ανωνυμίας έχει μεγάλη σημασία. Άλλο να γνωρίζει κάποιος ποιος είσαι… και άλλο να τον υποχρεώνει η δικαιοσύνη να αποκαλύψει τα προσωπικά σου στοιχεία.
Ακολουθεί υποκειμενική άποψη…
Προσωπικά, υποστηρίζω την ανωνυμία στο Internet. Αλλά θέλω να είμαι και ειλικρινής. Το ότι δεν υπάρχει πραγματική και εγγυημένη μακροχρόνια ανωνυμία, είναι δυστυχώς αλήθεια.
Είμαι της άποψης ότι περισσότερα κακά, πιθανώς, θα προκύψουν με την άρση της ανωνυμίας στο Internet, παρά το αντίθετο.
Η άρση ανωνυμίας στα blogs και websites, θα εξαπλωθεί και στην άρση ανωνυμίας του απλού χρήστη στο Internet, του απλού επισκέπτη. Τα ίδια που μπορώ να γράψω στο blog μου, μπορώ να τα γράψω σαν σχόλιο σε κάποιο άλλο blog. “Ποιος είσαι εσύ που με συκοφαντείς με τέτοια σχόλια στο τάδε site; Μήνυση!”. “Δεν γνωρίζεις διαχειριστή ποιος έκανε το σχόλιο; Μήνυση σε σένα… ή δώσε μας τα στοιχεία του… ή και τα δύο”. Και πολλά άλλα παραδείγματα. Πρόκειται για φαύλο κύκλο.
Το Internet είναι το τελευταίο οχυρό. Το τελευταίο τοίχος του Βερολίνου, μόνο που αυτή τη φορά είμαστε με τους άλλους. Το εικονικό τοίχος προστατεύει την ελεύθερη διακίνηση απόψεων… όσο λάθος και αν είναι αυτές. Η αντίθεση απόψεων και ο διάλογος επιφέρουν μόρφωση. Αν δεν αντιπαραθέσεις τις απόψεις σου με τα αντίθετα πιστεύω κάποιου άλλου, τότε παραμένεις στάσιμος. Εκτός αν έχεις κατακτήσει την απόλυτη αλήθεια και γνώση, οπότε δεν χρειάζεσαι κανέναν. Μπορείς να ξεκινήσεις να γράφεις τη αυτοβιογραφία σου με τίτλο “Ζώντας μόνος μου στον πλανήτη”, ώστε να την διαβάζεις για παρέα.
Γιατί κάποιος με εξουσία ή χρήμα, που διαφωνεί με αυτά που πιστεύει κάποιος άλλος ή τον θίγει άμεσα, να μπορεί να του επιβάλει την σιωπή; …ίσως και με τον χειρότερο τρόπο όπως είδαμε να συμβαίνει τελευταία. Γιατί να μπορεί να επιβάλει τα θέματα προς συζήτηση;
Η ανωνυμία φοβίζει τους λίγους, τους επώνυμους, τους βολεμένους… και κάποιους ατυχείς -παράπλευρες απώλειες- που απλά δεν εξυπηρέτησαν σε 2 λεπτά τον πελάτη αλλά σε 3 …συμβαίνουν και αυτά. Σε γενικές γραμμές, φοβίζει αυτούς που δεν χρειάζονται τρωκτικά να δημοσιεύσουν το πρόβλημά τους για να βρεθεί λύση ή έστω να μην νιώθουν μόνοι διαβάζοντας τα σχόλια συμπαράστασης του κόσμου. Έχουν όμως στα contacts του κινητού, τους μισούς υπουργούς και δημοσιογράφους που ευχαρίστως θα ανταλλάξουν εξυπηρέτηση.
Καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται… λέγανε κάποτε.
Άραγε, με την άρση της ανωνυμίας επωφελούνται οι πολλοί και χάνουν οι λίγοι;
Καλησπέρα
ΥΓ1. Κάποιο blog κατηγορούσε κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο. Τις κατηγορίες του blog -σωστές ή λάθος δεν γνωρίζουμε, δεν έγινε ποτέ “δίκη”- τις υιοθέτησαν κάποιοι και τις είδαμε ξανά να αναφέρονται σε μία πρόσφατη προκήρυξη. Το θιγόμενο πρόσωπο δεν ζει πλέον. Το blog, χωρίς να το θεωρώ υπεύθυνο για κάτι, προς θεού την άποψή του έγραφε… είναι επώνυμο. Αν ήταν ανώνυμο όμως, είμαι σίγουρος ότι ακόμα θα ήταν πρώτο θέμα στις ειδήσεις.
ΥΓ2. Θυμάμαι δύο περιπτώσεις που οδήγησαν σε αυτοκτονία κάποιους, επειδή τους κατηγορούσαν μέσω τηλεοπτικών εκπομπών για εγκλήματα που αποδείχτηκε στη συνέχεια ότι δεν διέπραξαν. Οι δημοσιογράφοι ήταν επώνυμοι.
ΥΓ3. Πολλοί δημοσιογράφοι έχουν καταστρέψει και εκβιάσει κόσμο και κοσμάκι, γράφοντας ανώνυμες στήλες σε επώνυμες εφημερίδες.
Το ήθος και η αξιοπρέπεια του καθενός, είναι άσχετο με την ανωνυμία ή όχι. από το pleonasxetos
Σε παράκρουση βλέπω να οδηγούνται τα ΜΜ"Ε" στην Ελλάδα, έχοντας στοχοποιήσει, όχι ακριβώς συγκεκριμένα blogs, αλλά γενικά τους bloggers. Δεν θα επαναλάβω σ’ αυτό το σημείωμα χαρακτηρισμούς που εμφανίζονται σε πρωτοσέλιδα και απίθανες γενικευμένες κατηγορίες εναντίον του blogging, που διατυπώνονται από δημοσιογραφικές γραφίδες σε μεγάλη μερίδα του Τύπου.
Η κατάσταση είναι λυπηρή και αναδεικνύει την χυδαιότητα που κυριαρχεί στα περισσότερα παραδοσιακά ΜΜ"Ε" στον τόπο μας.Υβρίζοντας και λασπώνοντας την μπλοκγόσφαιρα είναι σα να καταφέρονται εναντίον της ίδιας της κοινωνίας στο σύνολό της, η οποία προφανώς γυρίζει την πλάτη στην σημερινή μορφή των ΜΜ"Ε" και στην σημερινή διάσταση της δημοσιογραφίας στην χώρα μας.
Είναι αδύνατον, αγαπητοί φίλοι που εργάζεστε στα ΜΜ"Ε" και παίρνετε μέρος σε αυτό το ελεεινό παίγνιο κινδυνολογίας, να υπερασπισθείτε με αυτόν τον τρόπο την ταυτότητα την δική σας και των εργοδοτών σας. Ειλικρινά μιλώ, διαβάζοντας αυτά που καταλογίζετε αδιακρίτως στα blogs, είναι σα να βλέπω ζωντανές περιγραφές του εαυτού σας και των Μέσων στα οποία απασχολείστε. Σταματήστε, λοιπόν, αυτήν την μορφή αυτογελοιοποίησης, διότι θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη απαξίωση το δημοσιογραφικό επάγγελμα και τα ΜΜ"Ε" και αυτό δεν μου αρέσει κατ’ αρχήν ως ιδέα. Δεν είναι ανάγκη η κατάρρευση του πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης να συνοδευτεί από συμπτώματα απόλυτης παρακμής της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα. Πάψτε, λοιπόν, ως υστερικές «κατίνες» να αναπαράγετε τα χειρότερα στερεότυπα του λόγου που καλλιεργήσατε όλη αυτήν την περίοδο.
Το blogging σίγουρα δεν... είναι αυτό που επιχειρείτε να εμφανίσετε ότι είναι. Είναι, πράγματι αξιοσημείωτη η προσπάθεια πολλών επιχειρηματιών των ΜΜ"Ε" και ανθρώπων τους του δημοσιογραφικού χώρου, να προσδώσουν ακόμα και σ’ αυτήν την μορφή δια-υποκειμενικής επικοινωνίας, αλήτικες και διαπλεκόμενες ιδιότητες, όπως εκείνες που, δυστυχώς, χαρακτηρίζουν μεγάλο μέρος των παραδοσιακών ΜΜ"Ε".
Τι σας φταίνε, όμως, τόσες και τόσες προσωπικότητες που μέσω του διαδικτύου διαμορφώνουν έναν κόσμο διαφορετικό απ’ αυτόν που καθημερινά κατασκευάζετε εσείς; Τι σας φταίνε τόσα νέα παιδιά που επιχειρούν να αναπτύξουν έναν διαφορετικό λόγο επικοινωνίας και παρέμβασης; Το ότι κάποια ΜΜ"Ε" δεν χωρούν στην φιλοσοφία του κόσμου του διαδικτύου, δεν πρέπει να σας εξαγριώνει, αλλά να σας κάνει να προβληματισθείτε πάνω σ’ αυτό. Έστω και αργά, όσοι μπορείτε, επιχειρείστε να ξανα-ανακαλύψετε την δημοσιογραφία και το δημοκρατικό μήνυμα, εκσυγχρονίζοντας ολόκληρο το σημειωτικό σύστημα που χαρακτηρίζει την ύπαρξή σας. Αυτό θα προσέφερε πράγματι στην κατεύθυνση του εκδημοκρατισμού.
Αποφύγετε λοιπόν, φίλοι, ιδιοκτήτες και εργαζόμενοι στα ΜΜ"Ε", να κάνετε εξαγωγή της κρίσης του ελληνικού Τύπου στην μπλογκόσφαιρα. Σύμφωνα τουλάχιστον με τα θεωρητικά δεδομένα, εάν το επιχειρήσετε θα συμβάλλετε στην διεύρυνση της κοινωνικής κρίσης που πλήττει αυτήν την περίοδο την Ελλάδα. Στο τέλος κάποιοι από εσάς θα έχετε σοβαρό πρόβλημα να βγείτε στον κόσμο. Το λέω με γνώση και αγάπη, δίχως να επιχειρώ να αντιστρέψω την κινδυνολογία σας. Εάν έχετε να λύσετε διαφορές στις οποίες περιλαμβάνονται και blogs ανθρώπων σας, κάντε το με όποιον τρόπο νομίζετε – νόμιμο και όχι βίαιο, εννοώ - φροντίζοντας όμως, να αναφέρεστε στα συγκεκριμένα blogs με τα οποία έχετε πρόβλημα και όχι γενικά σε όλους μας.
Είναι η τελευταία φορά που ασχολούμαι με αυτό το ζήτημα και είναι η πρώτη φορά που διατυπώνω τις απόψεις μου κατ’ αυτόν τον τρόπο. Το κάνω επειδή θεωρώ πολύ χρήσιμη την λειτουργία των ΜΜ"Ε" και γενικότερα της δημοσιογραφίας αυτήν την περίοδο στην χώρα. Σημείωσα τις παραπάνω αράδες έχοντας στο μυαλό μου, όχι τους bloggers, αλλά τους δημοσιογράφους και την διάσταση του Τύπου για την μετεξέλιξη της κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος τα επόμενα δύσκολα χρόνια. Οι δημοσιογράφοι σ’ όλον τον κόσμο ασχολούνται με πτυχές των κοινωνικών σχέσεων ευρύτερα και της πολιτικής. Στην Ελλάδα σήμερα θα πρέπει, πέραν αυτών, οι δημοσιογράφοι να ασχοληθούν σοβαρά με την ίδια την ταυτότητα και την λειτουργία τους στην κοινωνία. Εάν αποδειχθεί ότι δεν υπάρχει σχετική ωριμότητα για να γίνει αυτό, τότε … άστα να πάνε στο διάολο! απο τον Ακτιβιστή
Για να διαρρεύσεις το ψεύδος απαιτείται αμοιβή. Για να πεις την αλήθεια, δεν χρειάζεται “ανταπόδοση”. Γι’ αυτό το διαδίκτυο είναι κατά 90% ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ, ΠΗΓΑΙΟ, ΑΛΗΘΙΝΟ!
“Πόσα μαγκάκια εκεί λεν πως μας ψάχνουν”;
Υπουργοί, υφυπουργοί, επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι. Όλοι καταριούνται τα blogs. Ποιά blogs όμως;
Τα Blogs που έγλυφαν μετά μανίας τον Ραγκούση όταν αυτός δίωκε blogger;
Τα blogs των δημοσιογράφων που αναπαράγουν τον λόγο των αφεντικών τους και τη μιζέρια τους για το μεροκάματο;
Τα Blogs που αναπαράγουν τα κλισέ και τα non papers της εξουσίας μαζί με την προπαγάνδα των καλοπληρωμένων opinion makers (de cul);
Όχι βέβαια! Ο στόχος είναι ξεκάθαρος. Η... συντριπτική πλειοψηφία των ΑΔΕΣΜΕΥΤΩΝ Ελλήνων πολιτών που γράφουν αυτό που πιστεύουν, αυτό που γνωρίζουν ή αυτό που θέλουν ΧΩΡΙΣ ΑΜΟΙΒΗ, ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΑΠΟΔΟΣΗ. Αυτοί είναι οι ανεξέλεγκτοι, αυτοί είναι οι επικίνδυνοι.
Βλέπετε, το διαδίκτυο είναι η εικόνα της κοινωνίας. Σήμερα το διαδίκτυο κατακλύζεται από φωνές που απαιτούν ΑΛΗΘΕΙΑ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΛΕΦΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ. Βλέπετε, για να διαρρεύσεις το ψεύδος απαιτείται αμοιβή. Για να πεις την αλήθεια, δεν χρειάζεται να πληρωθείς. Γι’ αυτό το διαδίκτυο είναι κατά 90% ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ, ΠΗΓΑΙΟ, ΑΛΗΘΙΝΟ!
Που πήγαν άραγε αυτοί οι γελοίοι, δεκάδες πληρωμένοι προεκλογικοί “σχολιαστές”; Δύο περσόνες έμειναν και γράφουν ασθμαίνοντες σε 50 blogs μήπως και κάνουν κλίμα. Εμείς τους αφήνουμε ωσάν οικόσιτα έτσι για να βλέπουν και κάποια “κορόιδα” που προπαγάνδιζαν τσάμπα και περίμεναν τον διορισμό. Αλλού όμως είναι το θέμα.
Θα έρθουν διώξεις (εμείς τις έχουμε περάσει), θα έρθει τρομοκρατία, θα έρθει φίμωση. Το είδαμε από νωρίς με την περίπτωση του Νάξιου. Θα έρθει και χρήμα, ΠΟΛΥ ΧΡΗΜΑ (εδώ έφαγε πόρτα). Θα φοβηθούμε; Θα σταματήσουμε; Θα προσκυνήσουμε; Θα πετάξουμε τον αγώνα στα σκουπίδια του φόβου ή του πεντοχίλιαρου;
Και τι θα πούμε ωρέ στα παιδιά μας; Ότι τα Ορκς λυμαίνονται τη γειτονιά σας, τα μόγγολα τη θάλασσα σας, εσείς είστε χρεωμένοι και υπόδουλοι επειδή …εμείς φοβηθήκαμε τον ΓΑΠ ή τα πιάσαμε από την PR;
ΟΧΙ. Έχουμε την μοναδική ευκαιρία αγώνα. Μας άνοιξαν την κερκόπορτα του διαδικτύου μόνοι τους γιατί δεν υπολόγισαν ΠΟΣΟΙ Έλληνες μπορούν και θέλουν να αγωνιστούν για την Πατρίδα τους. Γιατί αυτός είναι ο λόγος της διαδικτυακής εξέγερσης.
Μας πέρασαν όλους νεόπλουτα πασόκεμον του κολωνακίου. Μας πέρασαν όλους αυνανίζοντα κωστοπουλάκια αυτιστικά με την “πάρτη” μας. Τώρα τρέμουν το λάθος τους. Τώρα τρέμουν που “διαβεβαίωναν” τους τοκογλύφους ότι με τα βαρωνοκάναλα και τους υπαλληλίσκους της Εκάλης θα έκαναν τη “δουλειά” τους αθόρυβα. Τώρα οι ίδιοι οι τοκογλύφοι τους εγκαλούν ως ανίκανους και αυτοί θα “αγριέψουν”.
Τσάμπα μάγκες. Εμείς συνεχίζουμε και θα συνεχίσουμε γιατί…
…ΠΡΕΠΕΙ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΙΜΗΜΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ. ΑΠΟ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΣΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ, ΕΓΕΙΡΕΣΘΕ ΑΓΩΜΕΝ ΕΝΤΕΥΘΕΝ ΠΑΙΔΙΑ!
Δεν θα παραδοθούμε ποτέ που γράφει και ο Αρχαιοπτέρυξ.
Διάβασα στο antinews ότι ανησυχούν στο Μαξίμου για τις ιντερνετικές επιθέσεις ().
Θα δούνε ότι το πρόβλημά τους δεν είναι τα ενδοπασοκικά μαχαιρώματα, αλλά ο Λαός. Ο φτωχός υπάλληλος που νόμιζε ότι τον διόρισαν, και τώρα θυμάται κάθε απάτη, κάθε Γενικού Γραμματέα, κάθε Υπουργού και κάθε παρατρεχάμενου.
«Παρόλο που έχουν εγκατασταθεί για τα καλά στην Ελλάδα, παρ’ όλο που το ψέμα και η απάτη τους έχει παγκόσμια πλοκάμια, παρ’ όλο που έχουν στην δούλεψή τους όλα τα μέσα παραπληροφόρησης και προπαγάνδας, δεν θα φοβηθούμε και δεν θα υποχωρήσουμε.
Θα τους πολεμήσουμε στην Αθήνα, θα τους πολεμήσουμε στα ξερονήσια, θα τους πολεμήσουμε στα βουνά, θα τους πολεμήσουμε στην Θράκη, στην Λευκάδα, στα Δωδεκάνησα, στις Κυκλάδες, στην Λακωνία και στην Εύβοια, στην Μακεδονία, στα σαλόνια και στους δρόμους, θα τους πολεμήσουμε στα καφενεία, στις πλατείες, στην Αυτοδιοίκηση, στον απόδημο Ελληνισμό, όπου υπάρχει άνθρωπος με νου και με αυτιά. Όπου υπάρχει προδομένος, θύμα του ύπουλου και αποχαυνωτικού ψέματός τους.
Ακόμα κι όταν μας έχουν να κρυβόμαστε, θα τους πολεμάμε, γιατί ξεπουλάνε τις μνήμες μας, την τιμή μας το όνομά μας και την ελευθερία μας»
Δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η δεύτερη, αλλά η πολλοστή φορά, που μπλοκάρουν ή καταργούν το μπλογκ μου (http://papailiasyfantis.blogspot.com). Ενώ παράλληλα απενεργοποιούν το email (papailiasyfantis@gmail.com). Για να τα επαναφέρουν σε λειτουργία, «όταν τους καπνίσει». Ή και-όπως τώρα-να μην τα επαναφέρουν.
Ποιοι και με ποια κριτήρια προβαίνουν σ’ αυτές τις ενέργειες;
Δεν καταδέχονται να μας πληροφορήσουν ούτε για το ένα ούτε για το άλλο. Ή λένε αόριστα ότι παρατηρήθηκε κάποια «ύποπτη δραστηριότητα».
Το μπλογκ μου και το email μου είναι επώνυμα και όχι ανώνυμα. Οπότε είμαι στη διάθεση του οποιουδήποτε, εφόσον τον έβλαψα, να προσδιορίσει την εναντίον μου κατηγορία και να ασκήσει εναντίον μου τις νόμιμες διαδικασίες.
Γεγονός που σημαίνει ότι η... υποτιθέμενη «ύποπτη δραστηριότητα» σχετίζεται με τους αξιότιμους αυτούς κυρίους και όχι, βέβαια, με εμένα και το μπλογκ και το email μου.
Αξιότιμοι κύριοι Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν αναγάγει το διάλογο σε ύψιστη τέχνη. Και, οδήγησαν την ανθρώπινη σκέψη στις έσχατες αλήθειες. Κι όχι μόνο από πνευματικής και ηθικής απόψεως, αλλά και καθαρά επιστημονικής. Παρόλη την έλλειψη τεχνικής υποδομής…
Αυτούς, οι οποίοι δεν είχαν καλλιεργήσει τη σκέψη τους και δεν γνώριζαν την τέχνη του λόγου και του διαλόγου τους ονόμαζαν, σε αντίθεση με του Έλληνες, βαρβάρους.
Και ο χώρος του ιντερνέτ είναι, εκτός των άλλων, ένας κατεξοχήν χώρος διαλόγου. Και, σαφέστατα, διακρίνονται στο χώρο αυτό, εκείνοι, που διαλέγονται από αυτούς, που βαρβαρίζουν. Αυτοί, που αντιπαραθέτουν και αντιπαραβάλλουν ιδέες και επιχειρήματα σε αντίθεση με τους άλλους, που ανοητολογούν ή εκτρέπονται σε ύβρεις. Όμως…
Το αποκορύφωμα της βαρβαρότητας, στο χώρο του ιντερνέτ, είναι η-συχνά παρατηρούμενη-τακτική εκείνων, που ανίκανοι να αντιπαραβάλουν επιχειρήματα στην επιχειρηματολογία των άλλων, επιβάλλουν το φίμωτρο.
Βαρβαρότητα που στη σύγχρονη γλώσσα ακούει στο όνομα φασισμός.
Ο Χίτλερ έλεγε: «Έχουμε πολλούς τρόπους να εξουδετερώνουμε αυτούς, που μπαίνουν εμπόδιο στα σχέδιά μας»!
Και ασφαλώς, ανάμεσα σ’ αυτούς τους τρόπους, δεν συμπεριλάμβανε το διάλογο και την επιχειρηματολογία. Εννοούσε πρώτιστα, τη φυλακή, τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, τις θανατικές εκτελέσεις και τις δολοφονίες.
Και ακριβώς δολοφονία είναι η κατάργηση ενός μπλογκ ή ενός ιμέηλ από κάποιους ανώνυμους κυρίους, που «χτυπάνε», εν ονόματι της οποιασδήποτε, πέρα από κάθε λογική και συνείδηση, αναιτιολόγητης και αμοραλιστικής τους επιλογής.
Θέλω να πιστεύω ότι επιλογή της Google - σε αντίθεση με τους «κυρίους» αυτούς - είναι ο διάλογος και όχι η βαρβαρότητα. Με όλες της εκφάνσεις και προεκτάσεις της….
Σε βάρος της επιβίωσης των λαών και των πολιτισμών τους.
ΥΓ. Θερμή παράκληση σε όσους γνωρίζουν αγγλικά και θέλουν να μεταφράσουν το διάβημά μου και να το αποστείλουν στη διεύθυνση της Google. Ευχαριστώ Παπα-Ηλίας
Από μικρή ηλικία, πάντα είμαι σε πόλεμο με τους μασόνους και τον σιωνισμό. Ποτέ δεν λογαριάζω τη δύναμή τους για να φοβηθώ. Αναπτύσσω τις δικές μου δυνάμεις έτσι, που να μπορώ να καταφέρω αντίστοιχα κι αν είναι δυνατόν, μεγαλύτερα χτυπήματα.
Ο αντίπαλος, είναι εχθρός με όλη τη σημασία της λέξης και είναι ύπουλος εχθρός, αλλά χέστης. Είναι χέστης, γιατί από τη φύση του και την εκπαίδευσή του, πάντα λογαριάζει πρωτίστως και πάνω απ’ όλα το χρηματικό κόστος κάθε ενέργειάς του. Έχει όμως και υπομονή και περιμένει τη στιγμή που θα πληρώσει λιγότερα ή τίποτα.
Η υπουλία τους στο πρόσωπό μου, είναι ημερολογιακά επιλεκτική. Όλα τους τα χτυπήματα εκδηλώνονται ή Χριστιανικό Πάσχα ή Χριστούγεννα με εορτολόγιο ΓΟΧ ή στα …γενέθλιά μου.
Το Ιστολόγιο http://avragioz.blogspot.com/ (ΜΠΑΡΜΠΑΝΙΚΟΣ vs AVRAGIOZ) έκλεισε οριστικά και αμετάκλητα τον κύκλο του. Εξ αρχής... δέχθηκα άγριο πόλεμο για τις αποκαλυπτικές αναρτήσεις που ανέβαζα. Από τη πρώτη μου ανάρτηση ένιωθα συνέχεια την ανάσα των εβραιομασόνων και των μυστικών υπηρεσιών. Αμέσως με τη πρώτη ανάρτησή μου, ενώ είχα “κρυφή” τη ταυτότητά μου, ο πρώτος @!#$%& που επικοινώνησε μαζί μου σε 24 ώρες !!!!!!!! ήταν ο Γενικός Επιθεωρητής ΣΕΥΥΠ, Μιχαήλ Σαμπατακάκης. Επίσης, από τη πρώτη στιγμή, δύο μεγαλοδημοσιογράφοι, γνώριζαν τη πραγματική μου ταυτότητα στον …..”AVRAGIOZ”!!!!!
Γι’ αυτό έγραφα και ξαναέγραφα, να μη σκοτώνεστε για τη “προστασία” της ανωνυμίας των μπλόγκερς. Δεν υπάρχει.
Τους τελευταίους 6 μήνες η “κατάργηση” του http://avragioz.blogspot.com/ (ΜΠΑΡΜΠΑΝΙΚΟΣ vs AVRAGIOZ) ήταν καθημερινό φαινόμενο, αλλά με απλές κινήσεις ανακτούσα το προφίλ e-mail και μετά του ιστολογίου. Το σιωνιστικό-ναζιστικό χτύπημα που δέχθηκα στα γενέθλιά μου (18-6-2010) ήταν πολύ ισχυρό και πούστικο. Δεν περιορίστηκαν στο ιστολόγιο και στη συνδεδεμένη με αυτό διεύθυνση e-mail (avragioz@gmail.com), αλλά μου χτύπησαν και την τελείως ανεξάρτητη διεύθυνση e-mail (arvanitis.a.nikolaos@gmail.com), στην οποία είχα σημαντικά αρχεία διευθύνσεων.
Παρ’ ότι ήξερα, ότι τέτοια χτυπήματα είχαν δεχθεί από την google - gmail - blogger και άλλοι χρήστες, προσπαθούσα να κρατήσω χαμηλούς τόνους, γιατί είχα συνηθίσει τη συγκεκριμένη φόρμα εργασίας.
Τώρα οι προσανατολισμοί μου άλλαξαν ριζικά. Ακόμα και να μου ξαναδώσουν τους λογαριασμούς δεν θα επανέλθω στα google - gmail - blogger. Προσωρινά θα λειτουργώ από το WordPress και πιθανόν αργότερα να δημιουργήσω σελίδα χωρίς εξαρτήσεις. Μέχρι να συνηθίσω το στυλ του WordPress θα υπάρχουν καθυστερήσεις, γιατί πολλά εργαλεία του ακόμα δεν τα ξέρω. Επίσης έχω αρκετή δουλειά και χρειάζομαι για να ξαναμαζέψω διευθύνσεις ιστολογίων και e-mails.
Ακόμα δεν ξέρω αν αυτή θα είναι και η μόνιμη διεύθυνση αναρτήσεων – Θα δούμε – Ο ΜπαρμπαΝίκος είναι, προς το παρόν, εδώ>> ARVANITIS A. NIKOLAOS
Η φίλη Λένα με προσκάλεσε να περάσω μια βόλτα από τον χώρο της και πραγματικά έμεινα έκπληκτος με το πόσο μεράκι μπορεί κάποιος να χει με αυτό που του αρέσει να κάνει...
Χόρτασε η ψείρα και βγήκε στο γιλέκο..Τι θέλει να πει ο ποιητής, και τι ο ονειροκρίτης;
Κάντε κλικ εδώ>> για να δείτε τις λεπτομέρειες που δε φαίνονται με γυμνό μάτι στην εικόνα...
Αφού: «χόρτασε η ψείρα και βγήκε στο γιλέκο», φρονιμότερο είναι η κυβέρνηση (του ΔΝΤ) ν’ ασχοληθεί σοβαρά με το ξεψείρισμα του ψειριάρικου κράτους.
Η θεωρητική διαπίστωση της διαπλοκής των κρατικοδίαιτων ιδιωτών και η ακόρεστη επιθυμία τους για θησαυρισμό σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου (δηλ. των Ελλήνων πολιτών), δεν είναι σπουδαιότερη από την πράξη της απομάκρυνσης όσων εξ αυτών είναι (διαπιστωμένα) επιζήμιοι. Είναι απαραίτητο να ενεργοποιηθεί η πολιτική βούληση για την επαναφορά: της διαφάνειας, της πραγματικής αξιοκρατίας στην επιλογή των εργολάβων (ή μεγαλοεργολάβων) του δημοσίου και του εξονυχιστικού ελέγχου των παραλαμβανόμενων έργων (με βάση τις συμβάσεις).
Ωστόσο, η λυπητερή επιβεβαίωση είναι ότι... το πολιτικό κατεστημένο εξακολουθεί στην λογική του «τζάμπα μάγκα». Πίσω από τις πλανεύτηκες κραυγές και τις ρητορείες, που γίνονται για το θεαθήναι, εξακριβώνεται ο εξανδραποδισμός των πολιτικών στους κατέχοντες τη δύναμη του κεφαλαίου και των μέσων της μαζικής πληροφόρησης.
Το μένος των πολιτικών, των εκάστοτε κυβερνήσεως, ενάντια: στα blogs, τους bloggers και γενικότερα στα νέα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (ή διαδικτύωσης), εκπορεύεται από τους άμεσα θιγόμενους από την λειτουργία τους, τους διαπλεκόμενους ιδιώτες των ΠΜΜΕ (Παρωχημένων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης).
Οι πιέσεις τους, ειδικά τώρα που οι πολιτικοί βρίσκονται στριμωγμένοι, είναι ευκολότερο ν’ αποδώσουν. Η απαίτησή τους είναι ο περιορισμός της Δημοκρατίας του Διαδικτύου με κάθε θεμιτό ή αθέμιτο τρόπο (παρακάμπτοντας ακόμα και το Σύνταγμα). Η «πολυφωνική» μονολογία των ΠΜΜΕ, βρίσκεται απέναντι: στο διαδραστικό, επαναστατικό, πολυφωνικό, αληθινά Δημοκρατικό διάλογο και τις απόψεις που με παρρησία εκφράζουν, οι χρόνια φιμωμένοι, ή θυμωμένοι, ή αποκλεισμένοι πολίτες – χρήστες του Διαδικτύου: ιστολόγοι και σχολιαστές. Πολίτες που προτάσσουν ή «υπακούουν» σε μια νέα «φαντασιακή δημιουργία». Που δεν ταυτίζονται: ούτε με τους ασύδοτους – διαπλεκόμενους μεγαλοεργολάβους των (υπερτιμολογημένων) έργων του δημοσίου, ούτε με τους φοροδιαφεύγοντες και εισφοροδιαφεύγοντες «βαρόνους» των ΜΜΕ, ούτε (βεβαίως) με τα ξεπουλημένα φερέφωνά τους, δηλαδή τους ακριβοπληρωμένους λουσάτους επικοινωνιτές της περιόδου των «Παρωχημένων Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας» (που πέρασε ανεπιστρεπτί).
Ο πολιτικός και ο επιχειρηματικό κόσμος των ΠΜΜΕ, στην προσπάθειά τους να περιθωριοποιήσουν τους ιστολόγους (εν προκειμένω), περιθωριοποιούνται οι ίδιοι. Πληρώνοντας με αυτόν τον τρόπο το τίμημα της στασιμότητας και της τυφλωτικής έπαρσης, που τους εμπόδισε ν’ αναγνωρίσουν εγκαίρως ως μάταιη την εναντίωση στις Νέες Μορφές Κοινωνικής Συμμετοχής, που εξελίσσουν τη Δημοκρατία (που πάνω απ’ όλα είναι Διάλογος), μέσα από το αγαθό (και το δικαίωμα) της ελευθερίας της έκφρασης, που είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη.
Πρέπει να γίνει κατανοητό (το αυτονόητο), πως το «προϊόν» ενός ιστολογίου είναι ένα προσωπικό πνευματικό έργο – πόνημα που απευθύνεται, κατ αρχάς και κατ αρχήν, στο περιορισμένο κοινό που τυχαία θα το επιλέξει για να ενημερωθεί ή να συνδιαλεχθεί μαζί του. Η μαζικότητα δεν είναι ο αυτοσκοπός του ιστολόγου, αλλά δεν μπορεί (λόγο της φύσης του μέσου) να την αποκλείσει.
Για τους παραπάνω λόγους, η οποιαδήποτε υπαγωγή των blogs στην κατηγορία των «μέσων μαζικής πληροφόρησης», καθίσταται λανθασμένη κι άδικη. Επίσης, απαράδεκτος και φασιστικός κρίνεται ο εξαναγκασμός στην επώνυμη έκφραση του δημιουργού, διότι αυτή η απαίτηση δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο στους ιστολόγους, αλλά θα πρέπει να επεκταθεί σε κάθε δημιουργό πνευματικού έργου. Αυτό όμως αντιβαίνει με όσα προνοεί το άρθρο 10 της «Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων». Επίσης, αντίκειται σε όσα προβλέπονται στο άρθρο 14 του Συντάγματος, αλλά και στο νόμο για την πνευματική ιδιοκτησία (Ν. 2121 Ν.2121/1993) και συγκεκριμένα στο άρθρο 4 αυτού.
Η καθεστηκυία τάξη, που φέρει βαρύτατες ευθύνες για την κατάντια της χώρας, καλό είναι, να αναλογιστεί τα λάθη της (έστω κι αργά) και να συνέλθει.
Το ποτάμι δε γυρίζει πίσω. Το Διαδίκτυο δεν είναι τσιφλίκι κανενός! Γι’ αυτό, δε θα περάσει ο φασισμός: Ούτε των «πολιτικών», ούτε των εντολοδοτών τους των ΠΜΜΕ (Παρωχημένων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης).
Bloggers Change the World. Keep Blogging! από το massmedia-gr
Ο σημερινός μας πρωθυπουργός είναι γνωστό στην πιάτσα του διαδικτύου ότι είναι λάτρης των νέων τεχνολογιών και ειδικά του internet. Άρα δεν πιστεύω ότι τελευταία έχει τόσο μένος όπως ακούγεται για τα blogs επειδή του κάνουν αντιπολίτευση, παρόμοια έχουμε ακούσει από διάφορους την εποχή Καραμανλή.
Θυμάμαι μάλιστα μια χαρακτηριστική περίπτωση που μάλιστα είχε σοκάρει τότε τον γνωστό Blogger σε όλους μας Vrypan και σημερινό μέλος του ΟΠΑΠ, όπως επίσης και Ειδικός Συνεργάτης στο Γραφείο Κοινωνικού Διαλόγου & Επικοινωνίας, στο Πολιτικό Γραφείο του Πρωθυπουργού..
Ας δούμε τι είχε γίνει τότε όπως τα περιγράφει ο καλός συνάδελφος:
Λίγο-πολύ ξέρω πόσοι ακούνε το vrypan net radio: 200-300 άτομα στην καλύτερη. Αυτό που δεν ξέρω, είναι ποιοί είσαστε εσείς οι ακροατές. Γενικά φαντάζομαι ότι είσαστε σαν εμένα, λίγο-πολύ geeks, bloggers, στην ηλικία μου, με παρόμοιες δουλειές κ.λ.Την Κυριακή όμως, λίγο αφού ανέβασα την εκπομπή έλαβα ένα mail που με άφησε άφωνο!
Subject: Epafi gia koubenta
Αγαπητέ Παναγιώτη, Ακούω κατά καιρούς τα podcasts σου. Τα βρίσκω πολύ ενδιαφέροντα αλλά και ακόμα περισσότερο και τη γνώση σου για τις τεχνολογικές εξελίξεις γύρω από το μέσο του διαδικτύου, το Web 2.0, youtube, wikipedia, κλπ. Προσωπικά θα ήθελα να δω πως τα εργαλεία αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για μια πιο συμμετοχική και δημοκρατική πολιτική δράση υπέρ των πολιτών. Αν έχεις ευκαιρία πολύ θα ήθελα να βρεθούμε. Το τηλέφωνο του γραφείου μου είναι 210-xxxxxxx. Γραμματέας μου η xxxxxxxxxxxxxxx στην οποία στέλνω και αυτό το e-mail. Στέλνω επίσης το mail αυτό σε δυό τρεις συνεργάτες μου που ασχολούνται με τα θέματα αυτά.
Φιλικά, Γιώργος Παπανδρέου
Άφωνος ο podcaster…(και προσπαθώ να καταλάβω τί απ’ όλα με ξάφνιασε περισσότερο: το ότι ο αρχηγός της αξ. αντιπολίτευσης ακούει podcasts; το ότι ακούει το δικό μου; το ότι απλά μου έστειλε email και έκανε CC και τους υπόλοιπους, χωρίς τα ηλίθια πρωτόκολλα που με τρελαίνουν; Το ότι γνωρίζει ότι το Web 2.0, τα Wikis και τα λοιπά social media μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο που οι πολίτες συμμετέχουν στην πολιτική;)Θα σας κρατήσω ενήμερους.(Ναι, το τσέκαρα, δεν είναι φάρσα)
Σχόλιο Enimerwsi: Ευχαριστούμε το citypress-gr για το αρχείο που κρατάει...όσο περνάει ο καιρός θα μας χρειάζεται και περισσότερο...
Αν δεν πεις την αλήθεια την ώρα που πρέπει, θα βρεθείς κάποια στιγμή υπόλογος απέναντι στο ψέμα που θα κυριαρχήσει ως αλήθεια. Ας μιλήσουμε λοιπόν με αλήθειες για το ίντερνετ πριν είναι αργά.
Αναρτήσεις
