Άκου, πτώμα, να μαθαίνεις... (Επιστρέφοντας τα δώρα)

Άκου, πτώμα, να μαθαίνεις. Έτσι, έχουν τα πράγματα.

Όχι, ο καρκίνος δεν παίρνει τους καλύτερους. Ούτε το εγκεφαλικό, ούτε η καρδιοπάθεια, ούτε καμία άλλη ασθένεια. Τους μάγκες δεν τους πάτησε το τρένο. Ο θάνατος είναι αδιάκριτος, κοινός, απόλυτος. Μοναχικός. Το συλλογικό υποσυνείδητο αρέσκεται να "θρηνεί". Όχι αυτόν που πέθανε. Ούτε καν αυτό που εκπροσωπεί, παρόλο που το κραυγάζει. Θρηνεί αυτό που αντιπροσωπεύει στην προσωπική του ματιά, την ιδεολογική φορεσιά με την οποία έντυσε ένα πρόσωπο. Πενθεί, εν τέλει, είτε το "τέλος μιας δικής του εποχής" ή τον...

Καλύτερα κουκουλοφόρος blogger, παρά προσκυνημένος δημοσιογράφος

Με απλοϊκούς συλλογισμούς και φθαρμένα λεκτικά σχήματα, ο κύριος Σταμάτης Γιαννίσης υποβάλλει δήλωση υπαλληλικής νομιμοφροσύνης, προς τον διευθυντή του από την ιστοσελίδα του οποίου γράφει το άρθρο του Stop στους κουκουλοφόρους του καναπέ‏.

Κείμενο χωρίς ίχνος αυτοκριτικής . Θα συμφωνεί προφανώς με την απόκρυψη των ειδήσεων, όπως η σύλληψη Καναλάρχη , η τον χαρακτηρισμό κηπουρός" που απηύθυναν προς το πρόεδρο της Βουλής από το κανάλι του, και τόσα άλλα.

Δηλωσίας και άσχετος (;), βρήκε την ευκαιρία πιπιλίσει την καραμέλα των κουκουλοφόρων του διαδικτύου. Μόνο που τα...

Πόσο πιο αποκρουστική μπορεί να είναι η αλήθεια; H κωλοτούμπα του ΠΑΣΟΚ για τα blogs

Τα τελευταία δύο χρόνια - δυστυχώς - έχουμε συνηθίσει να μην νιώθουμε έκπληξη από τη συνεχή διαπίστωση ότι η πορεία του ΠΑΣΟΚ προς τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009 βασίστηκε εξ ολοκλήρου σε μια σκηνοθετημένη παράσταση, με κεντρικό πυρήνα στο σενάριό της τα ακατάσχετα ψεύδη και τις γνωστές ρυπαρές μεθοδεύσεις και μεθοδολογίες.

Όμως, όσο και αν έχει εντρυφήσει κανείς στη μελέτη της διαχρονικής τεχνοκρατικής πασοκικής προπαγάνδας, δεν μπορεί να μένει απαθής εντοπίζοντας στοιχεία για το πως στήθηκε όλο αυτό το "θέατρο".

Καθώς περνάει ο καιρός και...

Αμαλία, δεν σε ξεχνάμε

Αν ζούσε σήμερα η Αμαλία Καλυβίνου, θα ήταν 34 ετών. Η Αμαλία είχε περιγράψει στο μπλογκ της την απάνθρωπη περιπέτεια που έζησε στα νοσοκομεία της χώρας μας. Η Αμαλία είχε περιγράψει την χρεοκοπία, πολύ πριν έρθει η χρεοκοπία. Δυστυχώς, κανένας πολιτικός δεν έδωσε σημασία.

Οι μπλόγκερ και οι αναγνώστες τους δεν αγανάκτησαν φέτος – είχαν αγανακτήσει από το 2007. Δεν υπήρξε άνθρωπος που να διάβασε το μπλογκ της Αμαλίας και να μην πλημμύρισε από αγανάκτηση. Στις 25 Μαΐου του 2007 – την ημέρα του θανάτου της Αμαλίας- η αγανάκτηση έφτασε στον ουρανό.

Εμείς πλημμυρίσαμε από αγανάκτηση αλλά η...

Το blogging ξανά στην επικαιρότητα – Οι φόβοι της παραδοσιακής δημοσιογραφίας

Μεγάλοι διεθνής κολοσσοί, όπως ο Guardian και οι Financial Times, αρχίζουν να ανησυχούν, βλέποντας να αυξάνει συνεχώς η δημοτικότητα του blogging.

Το live blogging αναδείχθηκε φέτος -εν μέσω εξεγέρσεων στον αραβικό κόσμο- στην κυρίαρχη μορφή μετάδοσης ζωντανών ειδήσεων, στην υπηρεσία κάθε μεγάλου ειδησεογραφικού οργανισμού. Ακόμη και οι Financial Times αναγκάστηκαν να στρατολογήσουν το ταλέντο του Γκιντόν Ράχμαν και του μπλογκ του, για να μη μείνουν πίσω.

Τα οφέλη των μπλογκ για τα μεγάλα δίκτυα και έντυπα, υπήρξε η...

10-1 τρόποι για να φιμώσετε ένα blog

Έντονη ανησυχία προκαλούν οι αναρίθμητες επιθέσεις στο διαδίκτυο εναντίον ιστολογίων σε μια άνευ προηγουμένου προσπάθεια φίμωσής τους κατά παράβαση κάθε δικαιώματος έκφρασης και επικοινωνίας αλλά και κάθε συνταγματικής αρχής που προστατεύει το απόρρητο των επικοινωνιών και των ανταποκρίσεων.

Την ώρα που τα θεμέλια της δημοκρατίας μας τρίζουν και η πολιτική εξουσία παραμένει αλώβητη στο απυρόβλητο πρωταγωνιστώντας...

Κλείστε ένα κανάλι και ανοίξτε χίλια blogs...

Όπως έχουμε παρατηρήσει όλοι το παιχνίδι της ενημέρωσης παίζεται πλέον με όρους blogs. Αν δεν υπήρχαν τα blogs και η λυσσασμένη άμυνα του εναντίων του ΔΝΤ του μνημονίου και της κυβέρνησης του, όλα γύρω μας θα ήταν διαφορετικά. Τα γνωστά παπαγαλάκια θα κοίμιζαν το κόσμο καθημερινά από τα κλασικά ΜΜ"Ε" τα όποια θα ανταγωνίζονταν αναμεταξύ τους για το πιο είναι το μεγαλύτερο κανάλι της χούντας και ποιο έχει τις πιο καλές πληροφορίες, ή ποιο παίρνει τα πιο πολλά λεφτά από την παρούσα “νέα τάξη πραγμάτων”.

Όλα θα ήταν μέλι γάλα το...

Στα…γρήγορα & Πιπεράτα -4-

Πολλά λέγονται για πολλούς Έλληνες δημοσιογράφους και ΜΜ"Ε"!

Προσωπικά δεν θέλω να χαρακτηρίσω την σημερινή Δημοσιογραφική συμπεριφορά και μάλιστα σε εποχές χαλεπές για την Ελλάδα τους Έλληνες και τα Ελληνόπουλα…

Θα ήθελα να πιστέψω ότι πολλοί από τους… «επώνυμους» και «μεγάλους» των ελληνικών ΜΜ"Ε" είδαν και θα συνεχίσουν να βλέπουν εφιάλτες με πρωταγωνιστές τους Ιρλανδούς δημοσιογράφους, και πως...

Ανώνυμοι υπουργοί εναντίον bloggers

Από τα μέσα του καλοκαιριού μέχρι σήμερα και μέσω φιλικά προσκείμενων σε αυτήν μέσων η κυβέρνηση αφήνει να διαρρεύσει η πληροφορία ότι ετοιμάζει δημόσια διαβούλευση και στη συνέχεια νομοθετική ρύθμιση για να βάλει «κανόνες στο χάος της blogόσφαιρας». Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια είναι ότι για να δηλώσει η κυβέρνηση την πρόθεσή της –μεταξύ των άλλων – να θέσει περιορισμούς στην ανωνυμία στο διαδίκτυο, χρησιμοποίησε ανώνυμες «πηγές» που πέρασαν τα σχετικά μηνύματα σε δημοσιογράφους!

Εν τω μεταξύ, στις κυβερνητικές διαρροές προστίθενται φωνές κι από άλλους πολιτικούς χώρους που πιέζουν προς την ίδια κατεύθυνση της «τάξης» και των «κανόνων». Καθώς με αυτό τον τρόπο είναι ενδεχόμενο να διαμορφώνεται ήδη το κλίμα για κάποιες παρεμβάσεις, είναι ώρα να αρθρωθεί και ο αντίλογος.

Οι πληροφορίες που... διέρρευσαν –και δεν διαψεύσθηκαν – δείχνουν ότι αυτοί που ετοιμάζονται να νομοθετήσουν βρίσκονται σε βαθιά σύγχυση για τη φύση του διαδικτύου. Προκαλούν θυμηδία οι διαρροές σχετικά με το «χώρο από τον οποίο εκπέμπει» ένα blog, λες και πρόκειται για ραδιοπειρατή. Αν όμως διαβάσει κανείς μέσα από τις γραμμές, πέραν των κωμικών σημείων, βλέπει να προβάλλει το ενδεχόμενο του περιορισμού της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών. Τι μπορεί να σημαίνει για παράδειγμα η αναφορά σε ρυθμίσεις σχετικά με «το περιεχόμενο των πληροφοριών που διαχειρίζεται ένα blog»; Αυτό δεν είναι θέμα που σε μια δημοκρατία μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο νομοθετικής ρύθμισης με πρόνοιες προληπτικών μέτρων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις διαρροές, αλλά και από κατοπινές τοποθετήσεις πολιτικών που πιέζουν προς την ίδια κατεύθυνση, απουσιάζουν οι αναφορές στα ζητήματα του διαδικτύου που κατ’ εξοχήν απασχολούν σήμερα τη διεθνή διαδικτυακή κοινότητα: καμιά αναφορά στο ζήτημα της ουδετερότητας του παρόχου υπηρεσίας ως προς το περιεχόμενο (net neutrality), καμιά αναφορά στην ασφάλεια των ανηλίκων στο διαδίκτυο. Όλη η ανησυχία εστιάζεται στα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την έκφραση απόψεων και το ενδεχόμενο της συκοφάντησης πολιτικών προσώπων.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ορισμένοι μπορεί να εκμεταλλεύονται την ανωνυμία του διαδικτύου για να συκοφαντούν ή ακόμα και για να ασκούν εκβιασμούς. Η πολιτεία πρέπει να αμυνθεί απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα. Δεν είναι όμως δυνατόν να φτάσουμε στο σημείο να ζητείται άδεια από το Πρωτοδικείο ή από το Δήμο για να δημιουργήσει κανείς ένα blog ή ένα λογαριασμό στο facebook ή στο twitter ! Οι περισσότεροι αναγνώστες αυτών των γραμμών μάλλον γελάνε διαβάζοντας την προηγούμενη πρόταση. Αλλά με ποιο άλλο τρόπο θα πιστοποιήσουν το διαχειριστή μέσου κοινωνικής δικτύωσης όσοι απαιτούν κατάργηση της ανωνυμίας στο διαδίκτυο; Μια τέτοια ρύθμιση δεν είναι μόνο ανεφάρμοστη για τεχνικούς λόγους. Είναι και απαράδεκτη, γιατί ο κάθε πολίτης πρέπει να είναι ελεύθερος να εκφράζει τις απόψεις του χωρίς περιορισμούς, ακόμα και ανώνυμα.

Η ανωνυμία δε συνδέεται υποχρεωτικά με την πρόθεση τέλεσης αξιοποίνων πράξεων. Υπάρχουν άνθρωποι που για αντικειμενικούς λόγους δεν μπορούν ή δεν θέλουν να εκφράσουν δημόσια και επώνυμα τις θέσεις τους. Μπορεί για παράδειγμα η έκφραση της θέσης τους να τους δυσκολεύει στην επαγγελματική ή την οικογενειακή τους ζωή. Αυτό δε σημαίνει ότι οι απόψεις τους δεν έχουν ενδιαφέρον ή ότι οι ίδιοι δεν έχουν το δικαίωμα να τις εκφράσουν. Η ανωνυμία μπορεί ακόμα να είναι χρήσιμη για την αποκάλυψη περιπτώσεων διαφθοράς ή κατάχρησης εξουσίας. Είναι ήδη αρκετά γνωστό το wikileaks.Υπάρχουν κι άλλα σχετικά παραδείγματα από το διεθνή χώρο, όπως το ipaidabribe, μια εξαιρετική πρωτοβουλία χαρτογράφησης και αποκάλυψης των κυκλωμάτων διαφθοράς στην Ινδία, η οποία μακάρι να βρει μιμητές και στα καθ’ημάς.

Το ζητούμενο είναι η χρυσή τομή μεταξύ της ελευθερίας της έκφρασης και της ανάγκης να εμποδισθούν συκοφάντες και εκβιαστές στο διαδίκτυο. Μια τέτοια χρυσή τομή θα είναι η διατήρηση του δικαιώματος στην ανωνυμία στο διαδίκτυο, με παράλληλη διευκόλυνση της άρσης του απορρήτου στην περίπτωση τέλεσης σοβαρών αξιόποινων πράξεων. Για παράδειγμα: ο νόμος 2225/1994 προβλέπει άρση του απορρήτου μόνο στα πλαίσια ανάκρισης για κακουργηματικές πράξεις. Η συκοφαντική δυσφήμιση είναι πλημμέλημα και όχι κακούργημα. Ο νόμος μπορεί να τροποποιηθεί ώστε να επιτρέπει την άρση του απορρήτου για τη συκοφαντική δυσφήμιση, υπό αυστηρούς όρους και διαδικασίες. Για να αποφευχθεί η επίκληση του νόμου για «ψύλλου πήδημα», μπορεί η άρση απορρήτου να γίνεται μόνο μετά από έγκριση Δικαστικού Συμβουλίου, το οποίο θα κρίνει τη σοβαρότητα της περιπτώσεως για την οποία διενεργείται η ανάκριση.

Αποτελεί κοινό τόπο η διαπίστωση ότι στο διαδίκτυο συντελείται πραγματική επανάσταση στην ενημέρωση και την επικοινωνία. Στη πατρίδα μας η επανάσταση αυτή ακόμα δεν έχει φτάσει στην ωριμότητά της, για αυτό και βαραίνουν περισσότερο από όσο ίσως θα έπρεπε στο δημόσιο διάλογο τα όποια αρνητικά φαινόμενα – παιδικές ασθένειες της επανάστασης αυτής. Ο δημόσιος διάλογος για το θέμα καλό θα είναι να μπει στην ουσία και τη μακροπρόθεσμη προοπτική.

Το διαδίκτυο είναι άναρχο από τη φύση του. Μέσα από την άναρχη φύση του διαδικτύου, έρχεται και κάποιου είδους ισορροπία: ο πολίτης ο οποίος νιώθει όλο και πιο ανίσχυρος απέναντι στις δομές της σύγχρονης οργανωμένης κοινωνίας και τους μηχανισμούς της εξουσίας, αποκτά –αν θέλει – φωνή και επιρροή μέσα από το διαδίκτυο. Το γεγονός αυτό δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως απειλή : είναι στην πραγματικότητα μια ευκαιρία αναζωογόνησης της δημοκρατίας.

Μανούσος Γ. Βολουδάκης

πρώην βουλευτής Χανίων Ν.Δ.
από το antinews

Όποιος πηγαίνει κόντρα στο μνημόνιο, θα πηγαίνει εξορία... άλλη μια μούφα!!!

Τα'παμε πολλές φορές, αλλά μυαλό δε βάζουν.
Υπάρχει μια ομάδα "πονηρών", που κάνει πλάκες σε κάποιους ελαφρόμυαλους bloggers, οι οποίοι "τσιμπάνε".

Άλλες φορές κάνουν πιο επαγγελματική δουλειά όπως εκείνη η απάτη με την εταιρεία που (δήθεν) δάνειζε το δημόσιο με επιτόκιο 1,25% και ο Παπανδρέου την απέρριψε. Με λίγη έρευνα βέβαια μπορεί κανείς να αποφύγει τέτοιες παγίδες, αλλά οι περισσότεροι μπλόγκερς, έχουν σαλτάρει (του θανατά!) με το κυνήγι της επισκεψιμότητας και δεν έχουν χρόνο να διασταυρώσουν κάποια είδηση, παρά μόνο, ανεβάζουν ακατάπαυστα ό,τι πετάει και τσουλάει, για να πιάσουν τα "μεγάλα μπλογκς", σε επισκεψιμότητα, σε ένα ανόητο κυνήγι μαγισσών.

Το σημερινό, είναι πολύ χοντροκομμένο και... κάνει "κρα". Και ένα παιδί 5 χρονών θα καταλάβαινε ότι είναι . Δεν είναι "επαγγελματίας" προβοκάτορας, αυτός που το έστησε, αφού η παράγραφος, που προστέθηκε στο υποτιθέμενο "μνημόνιο", είναι για πολλά γέλια, αφού λέει: "Εάν διατρέχεται κίνδυνος να μην εφαρμοστούν τα συμφωνηθέντα λόγω μη συμμόρφωσης ατόμων σε αυτά, επιβάλλεται η σύλληψη και εξορία έως ότου ολοκληρωθεί η αποπληρωμή σε τόπο που επιλέγει η πλειοψηφία του κοινοβουλίου"

Κι όμως! Αυτό το χοντροκομμένα γελοιωδέστατο κείμενο, οδήγησε πολλούς μπλόγκερς, να ανακαλύψουν συνομωσίες, ξερονήσια και άλλα χαζά, γελοιοποιώντας ένα -πολύ μικρό ευτυχώς- μέρος της δημοσιογραφίας των πολιτών.

Για την ιστορία, αυτό δεν είναι το μνημόνιο, είναι απλά ένα άρθρο σε οικονομικό περιοδικό το οποίο αναλύει συνοπτικά, τι είναι το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, που προβλέπεται στο μνημόνιο και μπορείτε να το διαβάσετε (το αυθεντικό εννοείται), στο φορολογικό portal, taxheaven
Περαστικά μας...
από το taxalia

Έτσι αντέδρασαν οι βουλευτές της Ιταλίας, μέσα στη Βουλή, στο νόμο κατά των blogs που προσπαθεί να περάσει ο Berlusconi!

Που είναι οι εδώ αριστεροί... βουλευτές μας!

Αυτοί ελευθερία του τύπου θεωρούν μόνο τα κομματικά τους έντυπα... που ζουν με κρατική διαφήμιση και μπίζνες... και βέβαια κάποια κανάλια που κάνουν show σε εκπομπές πρωινής ενημερωτικής κωμωδίας, μπας και πάρουν τον ψήφο καμιάς γριάς ή να ικανοποιήσουν του κομματικούς τους γενίτσαρους.

Παρεμπίπτοντος ο... καβαλιέρε απέσυρε το νομοσχέδιο για νέα «διαβούλευση» (έτσι λένε την αποκριάτικη μάσκα της κατ’ επίφαση δημοκρατίας) και αναμένουμε το Σεπτέμβρη…
από τους Παπατζήδες, φωτό από το Σίβυλλα

Καταλάβετε το πια, είμαστε bloggers και δεν θέλουμε να γίνουμε δημοσιογράφοι

Τελικά το κατεστημένο «Σύστημα» καθοδήγησης της Κοινής Γνώμης δεν μπορεί να ησυχάσει με τίποτα όσο έχει τα blogs απέναντί του. Με διάφορους τρόπους κατά το παρελθόν έχει προσπαθήσει να βάλει χέρι στο διαδίκτυο, αλλά απέτυχε. Πρόσφατα έριξαν στην πιάτσα την ιδέα της αδειοδότησης των blogs, μέσα από τα δικαστήρια. Όταν όμως είδαν ότι αυτή η ιδέα συνάντησε την κάθετη αντίδραση του διαδικτύου και το χλευασμό, άλλαξαν το τροπάριο.

Τώρα πετάνε άλλη ιδέα. Τώρα έβαλαν μπροστά τα λεγόμενα δημοσιογραφικά blogs σαν «Δούρειο Ίππο» στο χώρο των bloggers. Δεν έχουν προφανώς αντιληφθεί τι εκτίμηση έχουν τα δημοσιογραφικά blogs μεταξύ των bloggers. Οι bloggers δεν είναι σαν τους πολιτικούς που τρέμουν μπροστά στο δημοσιογράφο και γλύφουν. Μπορεί οι bloggers να τα διαβάζουν για να παίρνουν κάποια είδηση από αυτά ή να διασκεδάζουν με το ξεκατίνιασμα που κάνουν για το χώρο τους, αλλά επί της ουσίας ουδόλως τους επηρεάζουν, όπως αντίθετα επηρεάζουν τα ΜΜ"Ε" πολιτικούς και πολίτες.

Διαβάσαμε λοιπόν ότι... δεν θέλουν τώρα το διαδίκτυο φιμωμένο. Θέλουν λέει να προχωρήσουν στην αναγνώριση μιας ισοτιμίας μεταξύ bloggers και παραδοσιακών ΜΜ"Ε". Τώρα διαρρέουν μέσω των δημοσιογραφικών blogs ότι θέλουν να κάνουν μια «Ενωση Διαχειριστών Διαδικτύου», άλλο ένα δηλαδή κομματικό συνδικαλιστικό όργανο, και σαν αιτιολογία βάζουν δήθεν την ασφαλιστική κάλυψη και τις παροχές που έχουν οι δημοσιογράφοι. Ως τυράκι στη φάκα ρίχνουν δήθεν την κρατική διαφήμιση, για να τσιμπήσουν οι ελεύθεροι bloggers και να αρχίσουν να τρέχουν τα σάλια τους. Οι άνθρωποι είναι απίστευτοι. Θέλουν να κάνουν και τους bloggers κρατικοδίαιτους, σαν τον εαυτό τους.
Όλα αυτά ονομάζονται κίνητρα και απώτερο σκοπό έχουν να βγάλουν τους bloggers από τη ανωνυμία.

Αυτό εδώ το blog αν και είναι επώνυμο και δεν έχει λόγους να φοβάται την κατάργηση της ανωνυμίας, εντούτοις λέει:
1) Δεν θέλουμε καμία ασφάλιση.

2) Δεν είμαστε επαγγελματίες δημοσιογράφοι.

3) Δεν θέλουμε να γίνουμε δημοσιογράφοι, ούτε θέλουμε τα προνόμιά τους.

4) Δεν θέλουμε διαφημίσεις. Έχουμε ένα προσωπικό ημερολόγιο και κάνουμε το κέφι μας, μοιραζόμενοι με κάποιους φίλους ιδέες και αντιπαραθέσεις και αυτό ανήκει στην απόλυτη σφαίρα της ελευθερίας μας.

5) Τα δημοσιογραφικά blogs είναι σε όλους γνωστά στο διαδίκτυο και αντιμετωπίζονται από τους bloggers ως on line ΜΜ"Ε". Ας κάνουν λοιπόν οι κάτοχοί τους οποιαδήποτε συνδικαλιστικό όργανο θέλουν, ας ασφαλιστούν οι εργαζόμενοι σ’ αυτά, ας πάρουν διαφημίσεις και άλλες διευκολύνσεις και ας αφήσουν ήσυχους τους ελεύθερους ανθρώπους να εκφραστούν όπως θέλουν.

6) Δεν εκπέμπουμε ανοιχτά όπως τα ηλεκτρονικά ΜΜ"Ε", αλλά είμαστε ηλεκτρονικά βιβλία που πρέπει να επιλέξει ο αναγνώστης να τα ανοίξει και να τα διαβάσει.

Το διαδίκτυο δημιουργήθηκε από την ανάγκη ελεύθερης έκφρασης και επικοινωνίας μεταξύ ελεύθερων ανθρώπων, επώνυμων και ανώνυμων και θα παραμείνει τέτοιο.
Όσες απαρχαιωμένες και οπισθοδρομικές ενέργειες και αν επιχειρηθούν, θα αποτύχουν.

Απορούμε πάντως πως μια κυβέρνηση με ιδεολογία την παγκόσμια διακυβέρνηση, θέλει να βάλει έλεγχο στο διαδίκτυο σε τοπικό επίπεδο!!!
από το προεδρική δημοκρατία

Τα αδέσποτα ιστολογοφόρα (blogs) δεν έχουν ανάγκη νταβατζήδες…

Πληρώστε και σκάστε!….

Θέλουν, λέει, να επιβάλουν «κανόνες στο χάος της μπλοκόσφαιρας» (άρθρο του Χρήστου Ζέρβα στην «Ελευθεροτυπία»,9-8-2010)…

Που σημαίνει ότι θέλουν να χαλκεύσουν μεσαιωνικά νομικά πεδούκλια και φίμωτρα και χειροπέδες και…μυαλοπέδες στο χώρο του ίντερνετ.

Στον οποίο χώρο, με μυριάδες γλώσσες καταγγέλλεται το αβυσσαλέο πολιτικοοικονομικό χάος. Που γεννήματα και θρέμματα και δημιουργοί είναι οι ίδιοι και το συνάφι τους.

Τους ενοχλεί, λένε, η ανωνυμία των μπλοκ! Εξαιτίας της οποίας επικρατούν στο χώρο του διαδικτύου φαινόμενα κανιβαλισμού.

Πρόφαση, που θυμίζει το «φωνάζει ο κλέφτης..»! Όπως οι αρχιτρομοκράτες χρησιμοποίησαν το πρόσχημα της τρομοκρατίας, για να καταστρέψουν το Αφγανιστάν, το Ιράκ, κλπ… Όμως…

Οι «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» των πολιτικών μας πραγμάτων, γνωρίζουν ποιοι, σε βάρος του λαού, επινοούν και εφαρμόζουν μέτρα άκρατου, ηθικού και πνευματικού και οικονομικού κανιβαλισμού…

Κι ακόμη ότι κάποια μπλοκ, που δίνουν δείγματα κανιβαλισμού, ενεργούν, όπως φαίνεται, προβοκατόρικα, για λογαριασμό κάποιων μεγαλοεκδοτών και κομμάτων, προκειμένου να παραστήσουν αναγκαία την προκρούστεια νομοθετική φίμωση….

Αλλά, πέραν αυτών και άλλων πολλών, προκύπτει και το εύγλωττο ερώτημα:

Αφού ενοχλούνται απ’ τα ανώνυμα μπλοκ, τότε ποιοι και γιατί καταργούν τα επώνυμα μπλοκ και e-mail;

Όπως συμβαίνει στη δική μου περίπτωση. Όπου-πέρα από κάθε λογική και συνείδηση- μου κατάργησαν δύο μπλοκ και δύο ιμέηλ.…

Γιατί, βέβαια, το άλλοθι του Google, που κάποιοι επικαλούνται, κανέναν δεν πείθει. Γιατί όλα φωνάζουν ότι το ιεροεξεταστικό καθεστώς επιβλήθηκε ύστερα από επίμονη απαίτηση των εγχώριων ιεροεξεταστών.

Οι οποίοι, στον τοκογλυφικό μας μεσαίωνα, απαιτούν να καίγεται η ελεύθερη σκέψη και έκφραση. Όπως στο θρησκευτικό μεσαίωνα καίγονταν οι επιστήμονες και τα βιβλία τους…

Και βέβαια θα υπάρξουν και οι περίφημες «διαβουλεύσεις». Στο στυλ του «πέστε εσείς ο, τι θέλετε κι εμείς θα κάμουμε ο, τι θέλουμε»! Κατά την προσφιλή τους συνήθεια…

Και σαν τι, τάχα, να θέλουν;

Τρία τινά, όπως πολλαχόθεν διαφαίνεται:

1. Να απασχολήσουν και αποπροσανατολίσουν τους μπλόκερς, ώστε να μην τους χαλάσουν τη μανέστρα των δημοτικών εκλογών. Με τις οποίες θέλουν να βάλουν τη σφραγίδα της «δημοκρατικής» νομιμοποίησης στα μέχρι τώρα αντιλαϊκά και απάνθρωπα πεπραγμένα τους.

2. Να εξαφανίσουν κάθε εστία αλήθειας. Η οποία εκτυφλωτική εκπέμπεται από αρκετά μπλοκ. Όπου αρθρογραφούν και σχολιάζουν άνθρωποι με πνευματική συγκρότηση και επιστημονική κατάρτιση, όχι τυχαία. Και:

3. Να σταματήσουν την κατάρρευση κάποιων ΜΜΕ (μέσων μαζικής εξαπατήσεως), των οποίων τα αφεντικά είναι αλληλέγγυα στο αντιλαϊκό πλιάτσικο. Αφού, σε αντίθεση με τα μπλοκ, κανέναν δεν συγκινούν πια οι, κατά παραγγελίαν, άνοστες σούπες, που σερβίρουν….

Θυμάστε εκείνους τους διαβόητους νόμους περί ανευθυνότητας και ασυλίας βουλευτών και υπουργών και της αμνησίας(αμνηστίας, παραγραφής) σχετικά με τα άθλια πεπραγμένα τους!…

Των διαβόητων εκείνων νόμων φαίνεται να είναι η φυσιολογική απόληξη ο νόμος-φίμωτρο. Γιατί έρχεται, όπως φαίνεται, να πει στους μπλόκερς:

Νομοθετήσαμε, στο παρελθόν, το πλιάτσικο του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου σε βάρος του λαού και της χώρας. Και τώρα «αποφασίζουμε και διατάζουμε» να πληρώσει ο λαός το λογαριασμό για το τσιμπούσι…

Ε, λοιπόν, πληρώστε και σκάστε!….
Παπα-Ηλίας

Τα αδέσποτα ιστολογοφόρα (blogs) δεν έχουν ανάγκη νταβατζήδες…

Τον τελευταίο καιρό, μετά από φήμες πως η κυβέρνηση έχει την πρόθεση ν’ αντιμετωπίσει τα “αδέσποτα” ιστολογοφόρα του διαδικτύου, ορισμένες ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΕΣ ιστοσελίδες που διευθύνουν επώνυμοι και ανώνυμοι δημοσιογράφοι (μέλη της ΕΣΗΕΑ), έχουν πάρει το μυστρί…

Κάποιοι ξεκίνησαν «δημόσια διαβούλευση»…
Άλλοι, αρθρογραφούν για κώδικες δεοντολογίας και ασφαλιστικές καλύψεις…

Τίποτα το καινούργιο απ’ αυτά που προωθούν οι δεξιές κυβερνήσεις στην Ευρώπη, αλλά κι αλλού στον κόσμο (π.χ. η Σαουδική Αραβία, γνωστό φιλοαμερικάνικο καθεστώς, κατόρθωσε να έρθει σε συμφωνία με την BlackBerry για έλεγχο των μηνυμάτων που ανταλλάσουν πολίτες της…)…

Στην Ιταλία, ο Berlusconi με τους νεοφασίστες που συμμετέχουν στην κυβέρνησή του, προσπάθησε με “πονηριά” να φιμώσει τα blogs (υποχρεωτική ασφαλιστική κάλυψη –δηλαδή, έμμεση κατάργηση της ανωνυμίας για δήθεν προστασία των εργαζομένων (sic!), ένταξή τους σε καθεστώς ΜΜΕ και άλλες ανοησίες που ανέλαβε να διεκπεραιώσει ο Renato Brunetta, αλλά έφαγε πόρτα…).

Βέβαια, σε αντίθεση με... την Ελλάδα που οι “αστέρες” (Χατζηνικολάου, Πρετεντέρηδες και σια…) προωθούν «ρυθμίσεις» για τα blogs, στην Ιταλία εναντιώθηκαν στη φίμωση οι δημοσιογράφοι και τα εργατικά συνδικάτα…
Και… δεν ξεχνάμε πως σε κάθε δελτίο ειδήσεων που παρουσιάζουν οι αστέρες… κάνουν αναφορές στα πλαστά blogs που ελέγχουν ή τα χρησιμοποιούν… Βέβαια, ανησυχούν κι αυτοί γιατί έχουν ξεμπροστιαστεί...

Στην Ισλανδία, δημιούργησαν τη δημοκρατική όαση για τα ιστολογοφόρα και μάλιστα πολλές επιχειρήσεις του διαδικτύου και δημοσιογραφικά πρακτορεία (π.χ. ABC), συζητούν να μεταφέρουν όλους τους server τους εκεί…

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, διαπιστώνουμε:
1. Επαγγελματίες δημοσιογράφους να χρησιμοποιούν τα ιστολογοφόρα για τη δημιουργία γεγονότων, προσωπικές βλέψεις και επαγγελματικούς κερδοσκοπικούς σκοπούς…

2. Όσοι επαγγελματίες μετέτρεψαν τα blogs που διαχειριζόταν σε εμπορικές κερδοσκοπικές ιστοσελίδες, πήραν μέρος του διαφημιστικού πακέτου κρατικών και ιδιωτικών επιχειρήσεων, αλλά απαξιώθηκαν κυριολεκτικά από αναγνώστες του διαδικτύου (να σημειώσουμε πως ορισμένοι «επιχειρηματίες» έχουν δημιουργήσει και ιστοσελίδες μέτρησης αναγνωσιμότητας… κάτι σαν την AGB… κι αυτοί τα παίρνουν από τις κερδοσκοπικές ιστοσελίδες για να τους ανεβάζουν στην κλίμακα τους…)

3. Μετά τις εκλογές του Οκτώβρη 2009, ένα μεγάλο τμήμα των bloggers που καθημερινά έδιναν τη μάχη του διαδικτύου εναντίον της δεξιάς, τακτοποιήθηκαν, εξαγοράζοντας τη "δουλειά" τους… (κάποιοι "ανιοδιοτελείς bloggers" πήραν θέσεις σε Διοικητικά Συμβούλια Δημόσιων Οργανισμών και Επιχειρήσεων κι άλλοι έγιναν επαγγελματικά κομματικά στελέχη…). Τώρα τι τους καίει τι κάνουν οι αδέσποτοι bloggers;


4. Οι ιδιοκτήτες των ΜΜ"Ε" (εφημερίδες και τηλεοπτικοί σταθμοί) χάνουν καθημερινά αναγνώστες και ακροατές, με «ευθύνη» των blogs. Ανησυχούν, όπως είναι φυσικό, όχι τόσο για την απώλεια αναγνωστών που ισοφαρίζουν τα δημόσια έργα και η κρατική διαφήμιση, αλλά για την απώλεια ελέγχουν των πολιτών, της κοινωνίας…Μετατρέπονται καθημερινά σε «μεγάλους ασθενείς», αφού δεν μπορούν να «περάσουν γραμμή»…

Τώρα, ποιος μπορεί να ερμηνεύσει γιατί ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΕΣ επιχειρήσεις, επαγγελματίες δημοσιογράφοι, τέως bloggers που τώρα κατέχουν θέσεις στον κρατικό μηχανισμό, ασχολούνται και «καίγονται» για το διαδίκτυο και τα ιστολογοφόρα;
Ζούμε σε μια αστική δημοκρατία με κανόνες που ορίζει το σύστημα…
Ο καθένας μπορεί να κάνει μια κερδοσκοπική εμπορική ιστοσελίδα…
Ο καθένας μπορεί και έχει το δικαίωμα (το έχουν κάνει πολλοί επώνυμοι και αξιόλογοι δημοσιογράφοι), ή να μετατρέψει ένα blog σε κερδοσκοπική εμπορική ιστοσελίδα…
Συνεπώς δεν πάσχουμε από νομοθετικό έλλειμμα…
Και βέβαια όποιος έχει εργαζόμενους στις ιστοσελίδες του (που θέλει να τις εμφανίζει πλαστά ως blog και συχνά το παίζει κι αριστερός), είναι υποχρεωμένος να τους ασφαλίσει, να πληρώσει μισθούς, ασφαλιστικές εισφορές, φόρους…

Είναι υποχρέωση της πολιτείας -απορούμε γιατί δεν το κάνει- να διενεργήσει τους δικούς της νόμιμους και θεσμοθετημένους ελέγχους (π.χ. όσοι εργάζονται για τον κύριο Κούλογλου - TVXS - και μάλιστα κάνουν επώνυμες αναρτήσεις και τηλεοπτικά ρεπορτάζ σε κάθε ευκαιρία για το κερδοσκοπικό ΜΜ"Ε" -με την αστική έννοια του νόμιμου κέρδους-, είναι ασφαλισμένοι; Πληρώνονται ασφαλιστικές εισφορές; Ο ιδιοκτήτης του κερδοσκοπικού μέσου - ΟΧΙ blog - έχει ελεγχθεί για όλα τα παραπάνω; Υπάρχει φοροδιαφυγή ή μαύρη εργασία;)

Να τι πρέπει να κάνει η πολιτεία, χωρίς νέες νομολογίες και πράσινα άλογα…
Όσο για τα «αδέσποτα» ιστολογοφόρα, αδέσποτα με την έννοια ότι δεν πατρονάρονται, δεν έχουν αφεντικά, είναι μεράκι ελεύθερων πολιτών, γιατί πρέπει να τους «προστατεύσουμε»;

Και γιατί αυτόκλητοι προστάτες είναι οι επαγγελματίες κερδοσκόποι;
Μήπως, αν στην κυβέρνηση δεν επικρατούν “πονηρές” σκέψεις, πρέπει όλους τους αυτόκλητους να τους βάλει στη θέση τους;
Γράφει η Μαργαρίτα Ισιδώρου
από το sibilla

Προσοχή... αξιοπιστία!!!

Σαφώς και δεν αναφέρεται η καλή φυλλάδα «ΑΥΡΙΑΝΗ» συλλήβδην στους έλληνες bloggers , όπως και η άλλη φυλλάδα (η bloggariani) δεν αναφέρεται στο σύνολο των ελλήνων εκδοτών, που ως γνωστό πρώτο τους μέλημα είναι η αξιόπιστη και έγκυρη ενημέρωση των ελλήνων αναγνωστών και ουχί ο άδικος πλουτισμός!
από το καφενείο

Όσο και να απειλήσετε, είμαστε ορκισμένοι

Για να διαρρεύσεις το ψεύδος απαιτείται αμοιβή. Για να πεις την αλήθεια, δεν χρειάζεται “ανταπόδοση”. Γι’ αυτό το διαδίκτυο είναι κατά 90% ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ, ΠΗΓΑΙΟ, ΑΛΗΘΙΝΟ!

“Πόσα μαγκάκια εκεί λεν πως μας ψάχνουν”;

Υπουργοί, υφυπουργοί, επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι. Όλοι καταριούνται τα blogs. Ποιά blogs όμως;

Τα Blogs που έγλυφαν μετά μανίας τον Ραγκούση όταν αυτός δίωκε blogger;

Τα blogs των δημοσιογράφων που αναπαράγουν τον λόγο των αφεντικών τους και τη μιζέρια τους για το μεροκάματο;

Τα Blogs που αναπαράγουν τα κλισέ και τα non papers της εξουσίας μαζί με την προπαγάνδα των καλοπληρωμένων opinion makers (de cul);

Όχι βέβαια! Ο στόχος είναι ξεκάθαρος. Η... συντριπτική πλειοψηφία των ΑΔΕΣΜΕΥΤΩΝ Ελλήνων πολιτών που γράφουν αυτό που πιστεύουν, αυτό που γνωρίζουν ή αυτό που θέλουν ΧΩΡΙΣ ΑΜΟΙΒΗ, ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΑΠΟΔΟΣΗ. Αυτοί είναι οι ανεξέλεγκτοι, αυτοί είναι οι επικίνδυνοι.

Βλέπετε, το διαδίκτυο είναι η εικόνα της κοινωνίας. Σήμερα το διαδίκτυο κατακλύζεται από φωνές που απαιτούν ΑΛΗΘΕΙΑ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΛΕΦΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ. Βλέπετε, για να διαρρεύσεις το ψεύδος απαιτείται αμοιβή. Για να πεις την αλήθεια, δεν χρειάζεται να πληρωθείς. Γι’ αυτό το διαδίκτυο είναι κατά 90% ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ, ΠΗΓΑΙΟ, ΑΛΗΘΙΝΟ!

Που πήγαν άραγε αυτοί οι γελοίοι, δεκάδες πληρωμένοι προεκλογικοί “σχολιαστές”; Δύο περσόνες έμειναν και γράφουν ασθμαίνοντες σε 50 blogs μήπως και κάνουν κλίμα. Εμείς τους αφήνουμε ωσάν οικόσιτα έτσι για να βλέπουν και κάποια “κορόιδα” που προπαγάνδιζαν τσάμπα και περίμεναν τον διορισμό. Αλλού όμως είναι το θέμα.

Θα έρθουν διώξεις (εμείς τις έχουμε περάσει), θα έρθει τρομοκρατία, θα έρθει φίμωση. Το είδαμε από νωρίς με την περίπτωση του Νάξιου. Θα έρθει και χρήμα, ΠΟΛΥ ΧΡΗΜΑ (εδώ έφαγε πόρτα). Θα φοβηθούμε; Θα σταματήσουμε; Θα προσκυνήσουμε; Θα πετάξουμε τον αγώνα στα σκουπίδια του φόβου ή του πεντοχίλιαρου;

Και τι θα πούμε ωρέ στα παιδιά μας; Ότι τα Ορκς λυμαίνονται τη γειτονιά σας, τα μόγγολα τη θάλασσα σας, εσείς είστε χρεωμένοι και υπόδουλοι επειδή …εμείς φοβηθήκαμε τον ΓΑΠ ή τα πιάσαμε από την PR;

ΟΧΙ. Έχουμε την μοναδική ευκαιρία αγώνα. Μας άνοιξαν την κερκόπορτα του διαδικτύου μόνοι τους γιατί δεν υπολόγισαν ΠΟΣΟΙ Έλληνες μπορούν και θέλουν να αγωνιστούν για την Πατρίδα τους. Γιατί αυτός είναι ο λόγος της διαδικτυακής εξέγερσης.

Μας πέρασαν όλους νεόπλουτα πασόκεμον του κολωνακίου. Μας πέρασαν όλους αυνανίζοντα κωστοπουλάκια αυτιστικά με την “πάρτη” μας. Τώρα τρέμουν το λάθος τους. Τώρα τρέμουν που “διαβεβαίωναν” τους τοκογλύφους ότι με τα βαρωνοκάναλα και τους υπαλληλίσκους της Εκάλης θα έκαναν τη “δουλειά” τους αθόρυβα. Τώρα οι ίδιοι οι τοκογλύφοι τους εγκαλούν ως ανίκανους και αυτοί θα “αγριέψουν”.

Τσάμπα μάγκες. Εμείς συνεχίζουμε και θα συνεχίσουμε γιατί…

…ΠΡΕΠΕΙ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΙΜΗΜΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ. ΑΠΟ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΣΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ, ΕΓΕΙΡΕΣΘΕ ΑΓΩΜΕΝ ΕΝΤΕΥΘΕΝ ΠΑΙΔΙΑ!

Δεν θα παραδοθούμε ποτέ που γράφει και ο Αρχαιοπτέρυξ.

Διάβασα στο antinews ότι ανησυχούν στο Μαξίμου για τις ιντερνετικές επιθέσεις ().

Θα δούνε ότι το πρόβλημά τους δεν είναι τα ενδοπασοκικά μαχαιρώματα, αλλά ο Λαός. Ο φτωχός υπάλληλος που νόμιζε ότι τον διόρισαν, και τώρα θυμάται κάθε απάτη, κάθε Γενικού Γραμματέα, κάθε Υπουργού και κάθε παρατρεχάμενου.

«Παρόλο που έχουν εγκατασταθεί για τα καλά στην Ελλάδα, παρ’ όλο που το ψέμα και η απάτη τους έχει παγκόσμια πλοκάμια, παρ’ όλο που έχουν στην δούλεψή τους όλα τα μέσα παραπληροφόρησης και προπαγάνδας, δεν θα φοβηθούμε και δεν θα υποχωρήσουμε.

Θα τους πολεμήσουμε στην Αθήνα, θα τους πολεμήσουμε στα ξερονήσια, θα τους πολεμήσουμε στα βουνά, θα τους πολεμήσουμε στην Θράκη, στην Λευκάδα, στα Δωδεκάνησα, στις Κυκλάδες, στην Λακωνία και στην Εύβοια, στην Μακεδονία, στα σαλόνια και στους δρόμους, θα τους πολεμήσουμε στα καφενεία, στις πλατείες, στην Αυτοδιοίκηση, στον απόδημο Ελληνισμό, όπου υπάρχει άνθρωπος με νου και με αυτιά. Όπου υπάρχει προδομένος, θύμα του ύπουλου και αποχαυνωτικού ψέματός τους.

Ακόμα κι όταν μας έχουν να κρυβόμαστε, θα τους πολεμάμε, γιατί ξεπουλάνε τις μνήμες μας, την τιμή μας το όνομά μας και την ελευθερία μας»

Ποτέ, ποτέ, ποτέ, δεν θα το βάλουμε κάτω.

Winston Archaeopteryx
απο το olympia

Διάλογος ή βαρβαρότητα;

Προς την Google
(Ανοιχτή αναφορά)

Αξιότιμοι κύριοι

Δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η δεύτερη, αλλά η πολλοστή φορά, που μπλοκάρουν ή καταργούν το μπλογκ μου (http://papailiasyfantis.blogspot.com). Ενώ παράλληλα απενεργοποιούν το email (papailiasyfantis@gmail.com). Για να τα επαναφέρουν σε λειτουργία, «όταν τους καπνίσει». Ή και-όπως τώρα-να μην τα επαναφέρουν.

Ποιοι και με ποια κριτήρια προβαίνουν σ’ αυτές τις ενέργειες;

Δεν καταδέχονται να μας πληροφορήσουν ούτε για το ένα ούτε για το άλλο. Ή λένε αόριστα ότι παρατηρήθηκε κάποια «ύποπτη δραστηριότητα».

Το μπλογκ μου και το email μου είναι επώνυμα και όχι ανώνυμα. Οπότε είμαι στη διάθεση του οποιουδήποτε, εφόσον τον έβλαψα, να προσδιορίσει την εναντίον μου κατηγορία και να ασκήσει εναντίον μου τις νόμιμες διαδικασίες.

Γεγονός που σημαίνει ότι η... υποτιθέμενη «ύποπτη δραστηριότητα» σχετίζεται με τους αξιότιμους αυτούς κυρίους και όχι, βέβαια, με εμένα και το μπλογκ και το email μου.

Αξιότιμοι κύριοι
Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν αναγάγει το διάλογο σε ύψιστη τέχνη. Και, οδήγησαν την ανθρώπινη σκέψη στις έσχατες αλήθειες. Κι όχι μόνο από πνευματικής και ηθικής απόψεως, αλλά και καθαρά επιστημονικής. Παρόλη την έλλειψη τεχνικής υποδομής…

Αυτούς, οι οποίοι δεν είχαν καλλιεργήσει τη σκέψη τους και δεν γνώριζαν την τέχνη του λόγου και του διαλόγου τους ονόμαζαν, σε αντίθεση με του Έλληνες, βαρβάρους.

Και ο χώρος του ιντερνέτ είναι, εκτός των άλλων, ένας κατεξοχήν χώρος διαλόγου. Και, σαφέστατα, διακρίνονται στο χώρο αυτό, εκείνοι, που διαλέγονται από αυτούς, που βαρβαρίζουν. Αυτοί, που αντιπαραθέτουν και αντιπαραβάλλουν ιδέες και επιχειρήματα σε αντίθεση με τους άλλους, που ανοητολογούν ή εκτρέπονται σε ύβρεις. Όμως…

Το αποκορύφωμα της βαρβαρότητας, στο χώρο του ιντερνέτ, είναι η-συχνά παρατηρούμενη-τακτική εκείνων, που ανίκανοι να αντιπαραβάλουν επιχειρήματα στην επιχειρηματολογία των άλλων, επιβάλλουν το φίμωτρο.

Βαρβαρότητα που στη σύγχρονη γλώσσα ακούει στο όνομα φασισμός.

Ο Χίτλερ έλεγε: «Έχουμε πολλούς τρόπους να εξουδετερώνουμε αυτούς, που μπαίνουν εμπόδιο στα σχέδιά μας»!

Και ασφαλώς, ανάμεσα σ’ αυτούς τους τρόπους, δεν συμπεριλάμβανε το διάλογο και την επιχειρηματολογία. Εννοούσε πρώτιστα, τη φυλακή, τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, τις θανατικές εκτελέσεις και τις δολοφονίες.

Και ακριβώς δολοφονία είναι η κατάργηση ενός μπλογκ ή ενός ιμέηλ από κάποιους ανώνυμους κυρίους, που «χτυπάνε», εν ονόματι της οποιασδήποτε, πέρα από κάθε λογική και συνείδηση, αναιτιολόγητης και αμοραλιστικής τους επιλογής.

Θέλω να πιστεύω ότι επιλογή της Google - σε αντίθεση με τους «κυρίους» αυτούς - είναι ο διάλογος και όχι η βαρβαρότητα. Με όλες της εκφάνσεις και προεκτάσεις της….

Σε βάρος της επιβίωσης των λαών και των πολιτισμών τους.

Με τιμή
Παπα-Ηλίας Υφαντής

http://papailiasyfantis.wordpress.com

e-mail: papailiasyfantis11@gmail.com

ΥΓ. Θερμή παράκληση σε όσους γνωρίζουν αγγλικά και θέλουν να μεταφράσουν το διάβημά μου και να το αποστείλουν στη διεύθυνση της Google.
Ευχαριστώ
Παπα-Ηλίας

Τις μαγκιές να τις πουλήσετε στις «ψείρες» του «ψειριασμένου» κράτους, όχι στους bloggers

Χόρτασε η ψείρα και βγήκε στο γιλέκο..Τι θέλει να πει ο ποιητής, και τι ο ονειροκρίτης;

Κάντε κλικ εδώ>> για να δείτε τις λεπτομέρειες που δε φαίνονται με γυμνό μάτι στην εικόνα...

Αφού: «χόρτασε η ψείρα και βγήκε στο γιλέκο», φρονιμότερο είναι η κυβέρνηση (του ΔΝΤ) ν’ ασχοληθεί σοβαρά με το ξεψείρισμα του ψειριάρικου κράτους.

Η θεωρητική διαπίστωση της διαπλοκής των κρατικοδίαιτων ιδιωτών και η ακόρεστη επιθυμία τους για θησαυρισμό σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου (δηλ. των Ελλήνων πολιτών), δεν είναι σπουδαιότερη από την πράξη της απομάκρυνσης όσων εξ αυτών είναι (διαπιστωμένα) επιζήμιοι. Είναι απαραίτητο να ενεργοποιηθεί η πολιτική βούληση για την επαναφορά: της διαφάνειας, της πραγματικής αξιοκρατίας στην επιλογή των εργολάβων (ή μεγαλοεργολάβων) του δημοσίου και του εξονυχιστικού ελέγχου των παραλαμβανόμενων έργων (με βάση τις συμβάσεις).

Ωστόσο, η λυπητερή επιβεβαίωση είναι ότι... το πολιτικό κατεστημένο εξακολουθεί στην λογική του «τζάμπα μάγκα». Πίσω από τις πλανεύτηκες κραυγές και τις ρητορείες, που γίνονται για το θεαθήναι, εξακριβώνεται ο εξανδραποδισμός των πολιτικών στους κατέχοντες τη δύναμη του κεφαλαίου και των μέσων της μαζικής πληροφόρησης.

Το μένος των πολιτικών, των εκάστοτε κυβερνήσεως, ενάντια: στα blogs, τους bloggers και γενικότερα στα νέα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (ή διαδικτύωσης), εκπορεύεται από τους άμεσα θιγόμενους από την λειτουργία τους, τους διαπλεκόμενους ιδιώτες των ΠΜΜΕ (Παρωχημένων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης).

Οι πιέσεις τους, ειδικά τώρα που οι πολιτικοί βρίσκονται στριμωγμένοι, είναι ευκολότερο ν’ αποδώσουν. Η απαίτησή τους είναι ο περιορισμός της Δημοκρατίας του Διαδικτύου με κάθε θεμιτό ή αθέμιτο τρόπο (παρακάμπτοντας ακόμα και το Σύνταγμα). Η «πολυφωνική» μονολογία των ΠΜΜΕ, βρίσκεται απέναντι: στο διαδραστικό, επαναστατικό, πολυφωνικό, αληθινά Δημοκρατικό διάλογο και τις απόψεις που με παρρησία εκφράζουν, οι χρόνια φιμωμένοι, ή θυμωμένοι, ή αποκλεισμένοι πολίτες – χρήστες του Διαδικτύου: ιστολόγοι και σχολιαστές. Πολίτες που προτάσσουν ή «υπακούουν» σε μια νέα «φαντασιακή δημιουργία». Που δεν ταυτίζονται: ούτε με τους ασύδοτους – διαπλεκόμενους μεγαλοεργολάβους των (υπερτιμολογημένων) έργων του δημοσίου, ούτε με τους φοροδιαφεύγοντες και εισφοροδιαφεύγοντες «βαρόνους» των ΜΜΕ, ούτε (βεβαίως) με τα ξεπουλημένα φερέφωνά τους, δηλαδή τους ακριβοπληρωμένους λουσάτους επικοινωνιτές της περιόδου των «Παρωχημένων Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας» (που πέρασε ανεπιστρεπτί).

Ο πολιτικός και ο επιχειρηματικό κόσμος των ΠΜΜΕ, στην προσπάθειά τους να περιθωριοποιήσουν τους ιστολόγους (εν προκειμένω), περιθωριοποιούνται οι ίδιοι. Πληρώνοντας με αυτόν τον τρόπο το τίμημα της στασιμότητας και της τυφλωτικής έπαρσης, που τους εμπόδισε ν’ αναγνωρίσουν εγκαίρως ως μάταιη την εναντίωση στις Νέες Μορφές Κοινωνικής Συμμετοχής, που εξελίσσουν τη Δημοκρατία (που πάνω απ’ όλα είναι Διάλογος), μέσα από το αγαθό (και το δικαίωμα) της ελευθερίας της έκφρασης, που είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη.

Πρέπει να γίνει κατανοητό (το αυτονόητο), πως το «προϊόν» ενός ιστολογίου είναι ένα προσωπικό πνευματικό έργο – πόνημα που απευθύνεται, κατ αρχάς και κατ αρχήν, στο περιορισμένο κοινό που τυχαία θα το επιλέξει για να ενημερωθεί ή να συνδιαλεχθεί μαζί του. Η μαζικότητα δεν είναι ο αυτοσκοπός του ιστολόγου, αλλά δεν μπορεί (λόγο της φύσης του μέσου) να την αποκλείσει.

Για τους παραπάνω λόγους, η οποιαδήποτε υπαγωγή των blogs στην κατηγορία των «μέσων μαζικής πληροφόρησης», καθίσταται λανθασμένη κι άδικη. Επίσης, απαράδεκτος και φασιστικός κρίνεται ο εξαναγκασμός στην επώνυμη έκφραση του δημιουργού, διότι αυτή η απαίτηση δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο στους ιστολόγους, αλλά θα πρέπει να επεκταθεί σε κάθε δημιουργό πνευματικού έργου. Αυτό όμως αντιβαίνει με όσα προνοεί το άρθρο 10 της «Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων». Επίσης, αντίκειται σε όσα προβλέπονται στο άρθρο 14 του Συντάγματος, αλλά και στο νόμο για την πνευματική ιδιοκτησία (Ν. 2121 Ν.2121/1993) και συγκεκριμένα στο άρθρο 4 αυτού.

Η καθεστηκυία τάξη, που φέρει βαρύτατες ευθύνες για την κατάντια της χώρας, καλό είναι, να αναλογιστεί τα λάθη της (έστω κι αργά) και να συνέλθει.

Το ποτάμι δε γυρίζει πίσω. Το Διαδίκτυο δεν είναι τσιφλίκι κανενός! Γι’ αυτό, δε θα περάσει ο φασισμός: Ούτε των «πολιτικών», ούτε των εντολοδοτών τους των ΠΜΜΕ (Παρωχημένων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης).

Bloggers Change the World. Keep Blogging!
από το massmedia-gr

Αμαλία Καλυβινού..."Εξ αιτίας σου Γιατρέ μου"

Και όμως κάποτε... υπήρχε μια ψυχή ψυχούλα που μας συγκίνησε και μας έκανε να ασχοληθούμε με αυτό που σήμερα λέμε blogging...

Ένα από τα τελευταία της κείμενα παραθέτουμε σήμερα σαν ελάχιστο φόρο τιμής για αυτή την γλυκεία ψυχή που με συγκλόνισε και με έκανε να σηκωθώ από τον καναπέ... να φωνάξω ....να ουρλιάξω...

Η Αμαλία Καλυβινού σαν... σήμερα στις 25 Μαΐου 2007 έσβησε... αιωνία σου η μνήμη κοριτσάκι μου.

Εξ αιτίας σου Γιατρέ μου

Δεν είναι δυνατόν ο Γιώργος Παπανδρέου να έχει τόσο μένος για τα blogs!!!

Ο σημερινός μας πρωθυπουργός είναι γνωστό στην πιάτσα του διαδικτύου ότι είναι λάτρης των νέων τεχνολογιών και ειδικά του internet. Άρα δεν πιστεύω ότι τελευταία έχει τόσο μένος όπως ακούγεται για τα blogs επειδή του κάνουν αντιπολίτευση, παρόμοια έχουμε ακούσει από διάφορους την εποχή Καραμανλή.

Θυμάμαι μάλιστα μια χαρακτηριστική περίπτωση που μάλιστα είχε σοκάρει τότε τον γνωστό Blogger σε όλους μας Vrypan και σημερινό μέλος του ΟΠΑΠ, όπως επίσης και Ειδικός Συνεργάτης στο Γραφείο Κοινωνικού Διαλόγου & Επικοινωνίας, στο Πολιτικό Γραφείο του Πρωθυπουργού..

Ας δούμε τι είχε γίνει τότε όπως τα περιγράφει ο καλός συνάδελφος:

Ο podcaster έμεινε άφωνος.

Λίγο-πολύ ξέρω πόσοι ακούνε το vrypan net radio: 200-300 άτομα στην καλύτερη. Αυτό που δεν ξέρω, είναι ποιοί είσαστε εσείς οι ακροατές. Γενικά φαντάζομαι ότι είσαστε σαν εμένα, λίγο-πολύ geeks, bloggers, στην ηλικία μου, με παρόμοιες δουλειές κ.λ. Την Κυριακή όμως, λίγο αφού ανέβασα την εκπομπή έλαβα ένα mail που με άφησε άφωνο!

Subject: Epafi gia koubenta

Αγαπητέ Παναγιώτη, Ακούω κατά καιρούς τα podcasts σου. Τα βρίσκω πολύ ενδιαφέροντα αλλά και ακόμα περισσότερο και τη γνώση σου για τις τεχνολογικές εξελίξεις γύρω από το μέσο του διαδικτύου, το Web 2.0, youtube, wikipedia, κλπ.
Προσωπικά θα ήθελα να δω πως τα εργαλεία αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για μια πιο συμμετοχική και δημοκρατική πολιτική δράση υπέρ των πολιτών.
Αν έχεις ευκαιρία πολύ θα ήθελα να βρεθούμε.
Το τηλέφωνο του γραφείου μου είναι 210-xxxxxxx.
Γραμματέας μου η xxxxxxxxxxxxxxx στην οποία στέλνω και αυτό το e-mail.
Στέλνω επίσης το mail αυτό σε δυό τρεις συνεργάτες μου που ασχολούνται με τα θέματα αυτά.

Φιλικά,
Γιώργος Παπανδρέου

Άφωνος ο podcaster… (και προσπαθώ να καταλάβω τί απ’ όλα με ξάφνιασε περισσότερο: το ότι ο αρχηγός της αξ. αντιπολίτευσης ακούει podcasts; το ότι ακούει το δικό μου; το ότι απλά μου έστειλε email και έκανε CC και τους υπόλοιπους, χωρίς τα ηλίθια πρωτόκολλα που με τρελαίνουν; Το ότι γνωρίζει ότι το Web 2.0, τα Wikis και τα λοιπά social media μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο που οι πολίτες συμμετέχουν στην πολιτική;) Θα σας κρατήσω ενήμερους. (Ναι, το τσέκαρα, δεν είναι φάρσα)

Σχόλιο Enimerwsi: Ευχαριστούμε το citypress-gr για το αρχείο που κρατάει...όσο περνάει ο καιρός θα μας χρειάζεται και περισσότερο...