Παίρνοντας ανάσα, στην πλατεία

Τα μάτια θολά. Μήνες τώρα. Δε φταίει η πρωινή αθηναϊκή κίχλη. Είναι μια θλίψη που ζοφαίνει τα πάντα και δεν την αντέχει. Είναι και τα γηρατειά του, που πίστεψε πως είχε κάνει ό,τι έπρεπε για να τα ζήσει όπως πρέπει. Ξέγνοιαστα, όπως δεν έζησε ποτέ. Σε μια σεζλόγκ, να διαβάζει Γάλλους ποιητές. Μια ζωή στη μπούκα. Δούλεψε, ίδρωσε, δημιούργησε. Μα δεν έφτανε. Σε λίγους μήνες είδε τις αποταμιεύσεις του να εξανεμίζονται, τη σύνταξή του να μηδενίζεται. Από ένα τέρας, που για φωτιά να πηδάει απ’ τα ρουθούνια είχε φόρους, χαράτσια και έκτακτα τέλη. Κι έγινε το κράτος Κρόνος, σκέφτηκε, να φάει τα παιδιά του. Κάνει ν’ ανασάνει, μα βαρύ το στήθος και κόμπος το στομάχι.

Νιώθει τους καθημερινούς ρευματισμούς του, καθώς κατεβαίνει τα...

Είμαστε (;) ακόμη ζωντανοί!

Η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση βαριάς κατάθλιψης. Από εκείνο το περίφημο «τα λεφτά υπάρχουν» φτάσαμε στο «δεν υπάρχει σάλιο». Τα νούμερα διαρκώς διαψεύδουν όλες τις κυβερνητικές προβλέψεις. Συνεχώς υπάρχει μία τρύπα που πρέπει να μπαζώσουμε, αλλά αυτή δεν κλείνει με τίποτα. Το πώς και το γιατί το γνωρίζουν καλά. Από την πρώτη στιγμή επέμειναν, όταν το πρόβλημα είναι η μείωση των δαπανών του σπάταλου κράτους...

Κοντεύουν δύο χρόνια από την άνοδο των «πεφωτισμένων» στην εξουσία κι ακόμη δεν...

Κοινωνία όπου ο ένας κλέβει τον άλλο...

Το 52% των εσόδων του κράτους συνεχίζει να αφορά τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους. Το ποσό αυξήθηκε τον τελευταίο χρόνο αντί να μειωθεί. Το μέσο δηλωθέν εισόδημα των μισθωτών έφτασε τις 19.234 ευρώ.

Των συνταξιούχων τις 15.885 ευρώ. Όσο, περίπου και δικηγόρων μας που πένονται. Των συμβολαιογράφων μας όμως επειδή ακριβώς δεν υπάρχουν μεγάλα περιθώρια φοροδιαφυγής, το μέσο δηλωθέν εισόδημα ξεπερνά τις 50.000 ευρώ.

Όπερ, όποιος μπορεί να κλέψει κλέβει...

Ο Γιώργος της Λορένης

Ακούνε φωνές!!! Κάποιοι είναι τυχεροί! Επικοινωνούν με το υπερπέραν. Η Ιωάννα της Λορένης, ο Μπους (ο νεότερος) ο Πάτερ Παΐσιος είχαν το χάρισμα να… ακούνε και να καθοδηγούνται από το Θείο. Ανάλογη περίπτωση ο υπουργός Οικονομιών Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Κι αυτός έχει άμεση επαφή με το δικό του «θείο». Τις αγορές, οι οποίες τον διαβεβαιώνουν ότι «πάμε καλά». Αλίμονο σε μας που δεν «ακούμε» πόσο καλά πάμε…

Αξιοσημείωτο είναι πως όσο χαμηλότερα στην κλίμακα της αγοράς (μισθωτός, χαμηλόμισθος, συνταξιούχος, προσωρινά ή άνεργος δια παντός) βρίσκεται κανείς τόσο πιο μακριά είναι από τις καθησυχαστικές φωνές του «Θείου». Ευτυχώς που όπως είπαμε, υπάρχουν και αυτοί που ακούνε, όπως ο κ. Παπακωνσταντίνου, για να μας μεταφέρουν ότι «υπάρχει καθολική αναγνώριση ότι προχωράμε αρκετά καλά στην επίτευξη των στόχων που έχουν τεθεί». Αυτά μας είπε χτες ο υπουργός από το Λουξεμβούργο μετά τη συνεδρίαση του ecofin. «Είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι οι αγορές αρχίζουν να ανταποκρίνονται στις προσπάθειες που κάνουμε», υπογράμμισε ο κύριος Παπακωνσταντίνου ότι του... είπαν οι αγορές.

Ποιοι είμαστε εμείς που θα μπορούσαμε να διανοηθούμε να διαφωνήσουμε με όσα άκουσε ο υπουργός από τις αγορές. Εμείς δεν έχουμε το χάρισμα να ακούμε φωνές, δυστυχώς η επαφή μας με την πραγματικότητα, είναι η όραση. Δυστυχώς για μας, βλέπουμε!

Βλέπουμε, κατ αρχήν τον... δείκτη ανεργίας (12% με τα κυβερνητικά στοιχεία, κοντά στο 20% με τις εκτιμήσεις των συνδικάτων). Εκτός από τα νούμερα, βλέπουμε τους γνωστούς, τους φίλους, τους συγγενείς, τον εαυτό μας στον καθρέπτη. Ενας στους τρεις απ όλους εμάς θα είναι άνεργος μέσα στα επόμενα ένα δυο χρόνια, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών.

Βλέπουμε τους αριθμούς του ελλείμματος και κυρίως βλέπουμε ότι τα 300 δισεκατομμύρια χρέος σε δυο χρόνια θα είναι 450! Βλέπουμε πως πουλιέται ότι έχει απομείνει από τη δημόσια περιουσία. Βλέπουμε ότι το κράτος μας απαλλάσσεται από τις στοιχειώδεις ευθύνες του απέναντί μας, όπως να προσφέρει δωρεά και ίσες ευκαιρίες για εκπαίδευση και να εξασφαλίσει την περίθαλψή μας.

Βλέπουμε, τελικά (κι αυτό είναι το μεγάλο μας πρόβλημα) πως οι... «θείοι των αγορών» έχουν βισματώσει τους κυβερνώντες μας και τους ψιθυρίζουν στο αφτί συνταγές οι οποίες εφαρμόζονται κατά γράμμα, πάνω μας.

Μπας και τελικά... ακούσουμε.

Και υποταχτούμε σε όσα ορίζει το... υπερπέραν.

του Δημήτρη Μυ στο Ποντίκι

Η κυβέρνηση χωρίζει τους πολίτες σε κορόιδα και λαμόγια

Η δραματική μείωση των εσόδων και η ουσιαστική ομολογία αποτυχίας της οικονομικής πολιτικής, φέρνουν νέα μέτρα και κυρίως βάζουν χιλιάδες φορολογούμενους στο στόχαστρο της εφορίας. Η ανάγκη εξεύρεσης χρημάτων ανασύρει από το συρτάρι το θεσμό της περαίωσης για φορολογικές υποθέσεις 2007-2009. Όποιος δηλαδή πίστεψε ότι εφόσον πέρασαν οι δύο αυτές φορολογικές χρονιές, πλήρωσε ότι πλήρωσε και καθάρισε, θα βρεθούν μπροστά στους ελεγκτές της εφορίας. Όσοι δεν έκαναν αυτοπεραίωση θα κληθούν να πληρώσουν χρήματα προκειμένου να πετύχουν φορολογική ασυλία. Το ζήτηση με την περαίωση είναι τόσο ύπουλο και κακοστημένο παιχνίδι που κάθε φορά που γίνεται θα προκαλεί το περί δικαίου αίσθημα.

Κατ΄ αρχάς αφορά χιλιάδες επιχειρήσεις οι οποίοι αν και αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα θα κληθούν να πληρώσουν σημαντικά ποσά, αλλά από πού θα τα βρουν είναι άλλο θέμα. Είναι δεδομένο ότι πολλοί επιλέγουν να πληρώσουν ενοίκια, τράπεζες κι άλλα δάνεια και αφήνουν στην άκρη την εφορία.

Το αισχρό της υπόθεσης όμως είναι... ότι χιλιάδες φορολογούμενοι που μαγείρεψαν στοιχεία, έκλεψαν την εφορία με κάθε τρόπο θα τύχουν τώρα ευνοϊκής μεταχείρισης, σε βάρος των φορολογούμενων πολιτών που είναι συνεπείς και ποτέ δεν επιβραβεύονται γι’ αυτό. Στο όνομα της ανάγκης να κλείσουν οι μαύρες τρύπες του προϋπολογισμού η κυβέρνηση κλείνει το μάτι στους κακοπληρωτές και στους έχουν «πειραγμένα» βιβλία και στοιχεία και τους λέει: Πληρώστε και εμείς δε θα σας κυνηγήσουμε.

Ο μισθωτός και συνταξιούχος που δηλώνει τα πάντα πληρώνει χωρίς να βαρυγκωμά. Οι επιχειρηματίες γιατί να έχουν τη δυνατότητα της φορολογικής ασυλίας και μάλιστα τις περισσότερες φορές με εκπτώσεις και διαγραφές χρεών;

Επειδή η κυβέρνηση είναι ανίκανη να οργανώσει τον εισπρακτικό μηχανισμό έρχεται κατόπιν εορτής και φωνάζει για περαίωση μήπως και τσιμπήσουν κάποιοι;

Αυτό δεν είναι φορολογική πολιτική ούτε φυσικά σοβαρή προσπάθεια είσπραξης φόρων. Είναι τυχοδιωκτική πρακτική και αρπακολατζίδικη νοοτροπία. Να εμφανίσουμε έσοδα ασχέτως αν χωρίζουμε τους πολίτες σε κορόιδα και λαμόγια.
από το antinews

Αχ! Νταλί και τρις Νταλί μου!...

Ο υπολογισμός των συντάξεων απαιτεί πράξεις λογιστικές. Η λογιστική όμως του Νέου Ασφαλιστικού απαιτεί πράξεις σουρεαλιστικές. Έχουμε γίνει όλοι «Εμπειρίκοι» του εαυτού μας μήπως και συλλάβουμε εκείνα που –κατά Λοβέρδο και ΣΙΑ- διέπουν την επαγγελματική μας εμπειρία. Θα γίνουμε «Εγγονόπουλοι» της ανάγκης πριν χαρούμε τα εγγόνια μας…

Προσφάτως ανακαλύψαμε ότι, μέσα στην ψευδαίσθηση της αυθυπαρξίας μας, την είχαμε νοικιάσει τη ζωή μας.

Ενώ διανύαμε την περίοδο της λοχείας μας, ενώ υπηρετούσαμε στο Στρατό, εκεί που περιμέναμε στην ουρά για το επίδομα της ανεργίας, την ώρα που διαβάζαμε για το Μεταπτυχιακό μας, ένα αόρατο ταξίμετρο, ένα νοητό κοντέρ από το μέλλον, πραγματοποιούσε ασταμάτητα πράξεις λογιστικής. Μας είχαν πει ότι η είσοδος σ’ αυτήν την περιπέτεια ήταν δωρεάν. Και αγνοούσαμε ότι το εισιτήριο θα το πληρώναμε στην έξοδο. Εξαγορά πλασματικού χρόνου (τι πιο σουρεάλ!) τη λένε τώρα… την όψιμη λυπητερή. Επίδομα σύνταξης σε ένα γενναίο, καινούριο κόσμο… Αχ! Νταλί και τρις Νταλί μου!

Όλον αυτόν τον... καιρό λοιπόν, οι διαχειριστές του χρόνου μας, ετοιμάζονταν να παίξουν μαζί μας εκείνο το παιχνίδι του κατευθυνόμενου οικονομικού σουρεαλισμού που λέει: «Μου δανείζεις άλλα πενήντα ευρώ;» «Λυπάμαι, δεν έχω». «Α! Κρίμα. Δηλαδή, τώρα πατσίσαμε». «Γιατί πατσίσαμε;» «Πενήντα ευρώ που σου χρωστούσα και πενήντα που δε μου έδωσες, πάει να πει… ούτε σου χρωστάω, ούτε μου χρωστάς…»… « Ή μάλλον… μου χρωστάς. Γιατί δε μου δάνεισες εγκαίρως και πήγα και δανείστηκα από αλλού»…

Νομιμοποιούνται, λένε, να μας βάζουν για φύραμα τέτοιου είδους μυθεύματα… επειδή υπήρξαμε καλομαθημένοι ποιητές εκ του προχείρου. Κι όπως συζητάει για μας η Ευρώπη κι ο κόσμος όλος, είχαμε τη μορφή του χοίρου. Ο χρόνος κυλά πάντα σε βάρος των γουρουνιών εκτροφείου. Οι χοίροι δεν είναι ζωάκια κατοικίδια. Οι φιλοζωικές οργανώσεις κι όλες οι υπόλοιπες οργανώσεις σπανίως θέτουν θέμα γουρουνιών. Οι χοίροι είναι εν δυνάμει σφαχτά. Γι’ αυτό και οι μαύρες χήρες θα πάθουν τώρα ό,τι είναι να πάθουν. Γι’ αυτό και το Νέο Ασφαλιστικό προβλέπει να πηγαίνουμε όλοι για σφάξιμο πριν φτάσει ο καιρός για ξεκούραση ελευθέρας βοσκής στη φάρμα με τα ζώα. Πρόκειται για απλή, καθημερινή, σουρεαλιστική λογική και λογιστική.

Ένα πράγμα διαφεύγει στους σουρεαλιστές του χρόνου και του χρήματος. Ότι η ασφαλιστική νόσος των χοίρων είναι μεταδοτική…
Της Τζένης Κ. στο Ποντίκι

Μύθος η ως τώρα σύνταξη στα εξήντα!

Τινάζουν στον αέρα τα στοιχεία του ΟΟΣΑ το παραμύθι, όπως αποδεικνύεται, που έχει γίνει πιστευτό όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και στην ίδια τη χώρα μας: ότι δήθεν οι ΕΛΛΗΝΕΣ βγαίνουν στη σύνταξη πολύ νωρίς και γι’ αυτό έχουν περιέλθει σε δύσκολη θέση τα ασφαλιστικά ταμεία, βουλιάζοντας μάλιστα ολόκληρο το κράτος. Πόσα και πόσα δημαγωγικά δημοσιεύματα δεν είδαμε στον γερμανικό Τύπο τους τελευταίους μήνες, όπου διάφοροι Γερμαναράδες δήλωναν οργισμένοι ότι δεν πρέπει να δοθεί ούτε ένα ευρώ δάνειο στην Ελλάδα, προβάλλοντας το επιχείρημα «γιατί να δουλεύουν οι Γερμανοί ως τα 65 τους χρόνια και να ταΐζουν τους Ελληνες που κάθονται βγαίνοντας στη σύνταξη από τα 58».

Ε, λοιπόν, απολύτως τίποτα τέτοιο δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα! Δεν το ισχυριζόμαστε εμείς, αλλά ο ΟΟΣΑ, ο οποίος και το αποδεικνύει με αδιάσειστα στατιστικά στοιχεία.

Επιφανειακά, κοιτάζοντας την... πρώτη στήλη των στοιχείων που παρουσιάζει ποια είναι η βάσει του νόμου κατώτατη ηλικία συνταξιοδότησης για πλήρη σύνταξη (δηλαδή με ένσημα 35 χρόνων δουλειάς στην περίπτωση της Ελλάδας μέχρι τώρα), μπορεί κανείς να νομίσει ότι οι ανθελληνικές κατηγορίες των Γερμανών ευσταθούν.

Οντως, αυτή η ηλικία (εννοείται πριν από τη λαίλαπα Παπανδρέου - Λοβέρδου) είναι τα 58 χρόνια για την Ελλάδα, τα 60 για τη Γαλλία και τα 65 για τη Γερμανία, την Αγγλία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Αυστρία κ.λπ.

Τα στοιχεία του ΟΟΣΑ όμως έχουν και μια δεύτερη στήλη εξαιρετικής σημασίας: πότε ακριβώς βγαίνουν στην πραγματικότητα στη σύνταξη οι κάτοικοι της καθεμιάς από τις παραπάνω χώρες, ανεξαρτήτως της ηλικίας που ορίζει ο νόμος.

Εδώ αρχίζουν οι εκπλήξεις και η «τακτοποιημένη» σειρά (Ελλάδα 58, Γαλλία 60 και όλοι οι άλλοι Ευρωπαίοι 65) αρχίζει να υφίσταται απροσδόκητες ανακατατάξεις.

Οι Γάλλοι είναι όντως οι ευτυχέστεροι: 60 ορίζει ο νόμος, στα 58,7 βγαίνουν στην πραγματικότητα στη σύνταξη κατά μέσο όρο. Μακάριοι.

Οι Αυστριακοί είναι οι μεγαλύτεροι «απατεώνες». Μπορεί ο νόμος να ορίζει στα 65 και θεωρητικά να είναι και σκληρός, αλλά αυτοί κατά μέσο όρο την «κοπανάνε» και βγαίνουν στη σύνταξη στα... 58,9 χρόνια! Αρχοντες οι Αυστριακοί, οι... «Γάλλοι των επαρχιών του Ράιχ»!

Η «αθάνατη Μεσόγειος» το κάνει πάλι το θαύμα της: στα 65 υποτίθεται ότι βγαίνουν στη σύνταξη οι Ιταλοί, στην πράξη όμως βγαίνουν μόλις στα 60,8. Εκεί κοντά βρίσκονται και οι Ισπανοί: τυπικά στα 65, στην πράξη όμως στα 61,4 χρόνια τους βρίσκονται ήδη στη σύνταξη.

Εντάξει, οι Γερμανοί δεν επιδεικνύουν μεσογειακή συμπεριφορά, αλλά μη νομίσει κανείς ότι απέχουν και πολύ από αυτήν, παρά τον θόρυβο που κάνουν για τους άλλους: μπορεί να λέει ο νόμος 65, αλλά στην πράξη οι Γερμανοί συνταξιοδοτούνται κατά μέσο όρο στα 62,1 χρόνια τους, όπως μας πληροφορεί ο ΟΟΣΑ έχοντας επεξεργαστεί τα στατιστικά στοιχεία της πραγματικής εξόδου τους από την εργασία.

Σαφώς μικρότερη απόκλιση μεταξύ νόμιμου και πραγματικού ορίου στην ηλικία συνταξιοδότησης παρατηρείται στη Βρετανία: αντί για τα 65 βγαίνουν στα 63,2.

Συνολικά πάντως βλέπουμε ότι, λίγο - πολύ, σε όλα ανεξαιρέτως τα παραδείγματα ο πληθυσμός βγαίνει στη σύνταξη από 1,8 έως και... 6,1 (!) χρόνια νωρίτερα από τα 65 που είναι το υποτιθέμενο όριο.

Μοναδική εξαίρεση -ποιος άλλος;- οι... ταλαίπωροι Ελληνες! Με όριο το σούπερ - χαμηλό των 58 χρόνων, βγαίνουν στη σύνταξη κατά μέσο όρο στα... 62,4 χρόνια!!! Οχι, δεν πρόκειται περί τυπογραφικού λάθους. Οι Ελληνες βγαίνουν στη σύνταξη 4,4 χρόνια... αργότερα (!) από το νόμιμο όριο.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά οι Ελληνες βγαίνουν ήδη στη σύνταξη, έστω και οριακά, αργότερα από τους... Γερμανούς!!! Στα 62,4 εμείς, στα 62,1 χρόνια οι Γερμανοί!

Τι πλήγμα ήταν αυτό του ΟΟΣΑ εναντίον του Βερολίνου; Πώς θα ζήσουν τώρα οι υπήκοοι του Ράιχ χωρίς τον μύθο των «τεμπέληδων» Ελλήνων που βγαίνουν στη σύνταξη από... παιδιά και τρώνε τα λεφτά των Γερμανών; Ολεθρος!

ΕΚΤΡΟΠΗ
ΕΕ και ΔΝΤ κατά των Συνταγμάτων

Αντισυνταγματική έκρινε τη μείωση των συντάξεων κατά 15% που επέβαλε η δεξιά κυβέρνηση της Ρουμανίας κατ’ απαίτηση του ΔΝΤ και της ΕΕ, το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας. Αντισυνταγματική έκρινε τη μείωση των συντάξεων και το Συνταγματικό Δικαστήριο της Λετονίας. Αντισυνταγματικές θεωρεί κατ’ αρχήν ορισμένες διατάξεις του Ασφαλιστικού της κυβέρνησης Παπανδρέου το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Είναι εξοργιστικό αλλά και άκρως ανησυχητικό για την ίδια τη δημοκρατία και το μέλλον της στην Ευρώπη ότι η ίδια η ΕΕ, με σύμμαχο και βιτρίνα το ΔΝΤ, προωθεί αντικοινωνικά μέτρα που αντιστρατεύονται τη συνταγματική νομιμότητα των κρατών-μελών της.
του Γιώργου Δελαστίκ στο Έθνος

Το αδιάκοπο και χωρίς "όρια" ξεπούλημα των κοινωνικών δικαιωμάτων!!!

O «συνταξιούχος» δεν έχει ρόλο, δεν έχει αξία, θα πρέπει να αποσυρθεί και να σβήσει χωρίς να "ενοχλεί" τους λοιπούς συντελεστές της παραγωγής...

Οκτώ μήνες τώρα, ζούμε υπό το κράτος μιας πρωτόγνωρα, σε έκταση αλλά και εμμονή, ιδεολογικής τρομοκρατίας, η οποία έχει θέσει ως μοναδική θεματική στην ατζέντα της συζήτησης τα αριθμητικά μεγέθη της οικονομικής κρίσης.

Τόσο το πεδίο άσκησης της πολιτικής όσο και ο «χώρος» των κοινωνικών αναγκών και σχέσεων έχουν συρρικνωθεί και συμπυκνωθεί στην αγωνιώδη προβληματική του χρέους και των ελλειμμάτων... Η εμβέλεια και η αποτελεσματικότητα της ασκηθείσας και ασκούμενης αυτής προπαγάνδας από τους ιδεολογικούς μηχανισμούς της αγοράς, του ΔΝΤ και των εγχώριων εκφραστών τους παραπέμπει σε άλλες, σκοτεινές εποχές και αποδεικνύει όχι μόνο την κυριαρχία των μηχανισμών αυτών, αλλά και την κατάπτωση των πολιτικών προσώπων και φορέων του πολιτικού μας συστήματος.

Η μετάθεση της ατζέντας στην... υποστήριξη των λογιστικών-μονεταριστικών πολιτικών εξοβέλισε και περιθωριοποίησε τον πιο σημαντικό παράγοντα της κοινωνικοοικονομικής δομής, το ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ και ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, το οποίο εκλαμβάνεται πλέον, ώς ένας κοινός οικονομικός συντελεστής στην όλη διαδικασία του κέρδους και της εκμετάλλευσης. Τις ώρες, τις μέρες αυτές, συζητούνται και καθορίζονται οι ΗΔΗ ΕΙΛΗΜΜΕΝΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ για το ασφαλιστικό και το συνταξιοδοτικό. Τα όσα θα επακολουθήσουν θα σηματοδοτήσουν νέα καθοριστική τομή στην ιστορία του - ούτως ή άλλως-ατελούς κοινωνικού κράτους στη χώρα μας.

Το κράτος αποσύρεται ουσιαστικά από την τριμερή χρηματοδότηση και συνεργασία. Οι συντάξεις, ως περιεχόμενο και ως νόημα, μετατρέπονται σε επιδόματα ανεπαρκή και για αυτή την ανθρώπινη επιβίωση. Ο δημόσιος-κοινωνικός χαρακτήρας των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών θεσμών μετατρέπεται σε ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ, σε τυπικό ατομικό δικαίωμα. Βασικό κριτήριο αποβαίνει η ανταποδοτικότητα, ήτοι η ιδιωτική δράση και συνεισφορά, μια διαδικασία που ανάγεται και νοηματοδοτείται ευθέως από τους μηχανισμούς της αγοράς. Μεταβαίνουμε, συνεπώς, σε ένα νέο πρότυπο μετα-αξιολόγησης («transvaluation») της κοινωνικής και της ανθρώπινης ύπαρξης και πράξης. Η πορεία δημιουργικότητας και προσφορας ενός εργαζομένου, ενός πολίτη, μια πορεία βίου, απαξιώνεται, χάνει το νόημα της.

Σύμφωνα με την αγοραία μετα-αξιολόγηση, η ζωή έχει σημασία όσο καιρό δουλεύεις, όσο η εργασία σου εκλαμβάνεται ως ανταλλακτικό προϊόν στη διαδικασία της κεφαλαιακής συσσώρευσης και του ασύδοτου κέρδους. Μετά την εργασία, η οποία παρατείνεται πλέον στο όριο της ανθρώπινης ζωής, ο «συνταξιούχος» δεν έχει ρόλο, δεν έχει αξία, θα πρέπει να αποσυρθεί και να σβήσει χωρίς να "ενοχλεί" τους λοιπούς συντελεστές της παραγωγής...

Η ελληνική κυβέρνηση αποδείχτηκε ανύπαρκτη ως πολιτική εξουσία που διαθέτει αυτόνομη βούληση και καθορίζει στόχους. Η διαπραγμάτευση απαιτεί την ύπαρξη δύο πόλων εξουσίας, οι οποίοι διαλέγονται και συμφωνούν ή συγκρούονται. Στην περίπτωση μας υπήρξε μόνον ένας πόλος, αυτός του ΔΝΤ και των κυρίαρχων χρηματοπιστωτικών δομών.Αυτός ο πόλος εξουσίας επέβαλε τις επιλογές του και η ελληνική κυβέρνηση απλώς συνηγόρησε, στο πλαίσιο μίας ευρύτερης συναλλαγής...

Αν η μια εκδοχή της εθνικής εκποίησης περιλαμβάνει το ξεπούλημα, μέσω των ιδιωτικοποιήσεων, της δημόσιας-κρατικής περιουσίας, το έτερο πεδίο εκποίησης, αυτό του ανθρώπινου-κοινωνικού κεφαλαίου, θα αποδειχτεί μεσοπρόθεσμα ακόμα πιο ζημιογόνο.
από το Liston place

80% Κάτω οι συντάξεις!!! παπαγαλάκια...αυτή είναι η αλήθεια

Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί με απλά παραδείγματα πως το πραγματικό ποσοστό της μειώσεις των συντάξεων φτάνει μέχρι και το 80%... και αφήστε τα απανταχού παπαγαλάκια να φωνάζουν!!!

Δείτε το βίντεο...

Τυχαίο;;; Δε νομίζω!!!

Υπολογίζεται ότι 1 νέος που τελειώνει σήμερα το σχολείο στα 18,
με το νέο συνταξιοδοτικό θα πάρει σύνταξη στα 88.
Όλο μαζί 11888.
Τυχαίο;;; Δε νομίζω!!!











από το Ασημωνης

Κλαίν’ οι χήρες, κλαίν’ κι οι παντρεμένες...

Σύμφωνα με τον Ανδρέα Λοβέρδο –που δεν είναι και να τον πιστεύεις σ' αυτά που λέει-, η «τρόικα» ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ ζητάει, μεταξύ άλλων, από την ελληνική κυβέρνηση και τη μείωση συντάξεων χηρείας, ενώ προτείνει να μη δίδονται συντάξεις χηρείας σε ηλικίες κάτω των 50 ετών.

Αν δεν δίδονται συντάξεις χηρείας στις χήρες κάτω των 50 ετών, θα παρουσιαστεί μεγάλο πρόβλημα με τις 25χρονες αλλοδαπές, οι οποίες παντρεύονται 75χρονους συνταξιούχους – τα μισά κούσαλα της χώρας έχουν χωρίσει τις Ελληνίδες μέγαιρες που τους είχαν κάνει τη ζωή ποδήλατο και έχουν παντρευτεί πρόθυμες αλλοδαπές μπέμπες.

Θα μένει χήρα η Ουκρανή στα 30 και μέχρι τα 50 δεν θα δικαιούται σύνταξη. Από τη μια θα έχει τον πόνο της η Ουκρανή που έχασε τον άνθρωπό της, τον έρωτα της ζωής της και από την άλλη δεν θα δικαιούται τη σύνταξή του.

Βέβαια, θα έχει ένα... κίνητρο η Ουκρανή να προσέχει το γεροσάψαλο που παντρεύτηκε -να τον ταΐζει σωστά, να του δίνει τα φάρμακά του, να του κόβει βεντούζες και να του αλλάζει τις πάνες -, ώστε να τον κρατήσει ζωντανό μέχρι τα 120.
από τον pitsiriko

Μας δουλεύουνε χοντρά με τα οικονομικά μέτρα

Το μόνο σίγουρο για την οικονομία και το μόνο χειροπιαστό μέτρο για εμάς τους «ιθαγενείς» φορολογούμενους είναι το χέρι που βάλανε στους μισθούς, στις συντάξεις και στα επιδόματα. Το δεύτερο χειροπιαστό μέτρο είναι οι αυξήσεις στα καύσιμα, στα ποτά, τα τσιγάρα και στον ΦΠΑ που σημαίνει μια ακόμη «βουτιά» στην τσέπη και των μισθωτών και των συνταξιούχων. Το τρίτο χειροπιαστό μέτρο είναι η τσεκουράτη φορολογία σε οτιδήποτε είναι ορατό.

Πάρθηκαν δηλαδή όλα τα εύκολα μέτρα. Εκείνα που πληρώνει ο μόνιμα ριγμένος μισθωτός, εργάτης και συνταξιούχος. Αυτός που θέλει δεν θέλει πληρώνει κανονικότατα τους φόρους του.

Το πακέτο όμως των μέτρων που μας υποχρέωσαν οι δανειστές μας και το ΔΝΤ επιβάλλει και άλλες υποχρεώσεις. Διάλυση Οργανισμών του κράτους. Αποκρατικοποιήσεις. Μειώσεις θέσεων εργασίας στο δημόσιο. Άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Πραγματικό άνοιγμα των κλειστών αγορών ενέργειας, ύδρευσης, μεταφορών, λιμανιών, και διαμόρφωσης τιμών.

Στο μέρος αυτό των... υποχρεώσεων οι άρχοντες του Μαξίμου με την απόλυτη συμπαράσταση όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης (από την Νέα Δημοκρατία και το ΛΑΟΣ μέχρι τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ) σφυρίζουν αδιάφορα στον αέρα.

Το γιατί είναι απλό. Πώς να ανοίξουν μέτωπα με τις συντεχνίες με τα ψηφαλάκια τους και με το σύστημα των πελατειακών σχέσεων τους;

Για να μετριάσουν δε (έτσι νομίζουν) τον πόνο και την πείνα των «ιθαγενών» μισθωτών και συνταξιούχων άρχισαν τα γνωστά και από άλλες εποχές καραγκιοζιλίκια.

Αρχίζω λοιπόν να παρουσιάζω το δούλεμα που μας γίνεται από το μέγα καραγκιοζιλίκι της κατεδάφισης μιας κατεδαφισμένης παράγκας ενός σκυλάδικου στον Άγιο Κοσμά για να δοθεί (λέει) η παραλία στο λαό. Λες και αυτό είναι που κόφτει το λαό σήμερα. Και όχι αν αύριο θα έχει λεφτά να πάει μέχρι την παραλία να κάνει μπάνιο...

Κατεδάφισαν άλλη μία φορά τα κατεδαφισμένα αλλά με λεφτά του ελληνικού λαού. Και ρωτώ. Γιατί δεν υποχρέωσαν τον ιδιοκτήτη του σκυλάδικου να καθαρίσει την παραλία αφού οι παράγκες ήταν αυθαίρετες; Ασφαλώς και δεν περιμένω πειστική απάντηση.

Συνεχίζω την διαδρομή του δουλέματος που μας γίνεται πιάνοντας το πρώτο δείγμα γραφής της κυβέρνησης για τα κλειστά επαγγέλματα. Το νομοσχέδιο για το άνοιγμα του επαγγέλματος στις μεταφορές που όχι μόνο δεν ανοίγει το επάγγελμα αλλά κατοχυρώνει τα συμφέροντα των συντεχνιών με καλύτερο τρόπο.

Είδατε εσείς διαμαρτυρία των ενδιαφερομένων συντεχνιών για το νομοσχέδιο; Είδατε παρέμβαση της αντιπολίτευσης ότι ο νόμος είναι «μαϊμού» ως προς τον πραγματικό του στόχο; Απολύτως καμία.

Γιατί οι συντεχνίες προστατεύθηκαν μέχρι σκανδάλου από τις προηγούμενες κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας. Για τα δύο αριστερά κόμματα δεν κάνω λόγο γιατί αυτοί έχουν μείνει ακόμη στο 1917 του κράτους πατερούλη... Άρα είναι με τις συντεχνίες. Τώρα το ότι οι Βρυξέλλες θα τους τρίψουν στα μούτρα το νομοσχέδιο είναι άλλο θέμα. Για τα άλλα κλειστά επαγγέλματα περιμένετε και θα δείτε... ότι δεν θα δείτε τίποτε. Απλώς ψάξτε να μάθετε γιατί οι φαρμακοποιοί μάζεψαν τις αντιστάσεις τους.

Πάμε τώρα στη διάλυση Οργανισμών και το άνοιγμα των ΔΕΚΟ στην ελεύθερη αγορά. Μας έριξαν το δόλωμα της διάλυσης ενός ξεχασμένου και από τους ίδιους κρατικού Ινστιτούτου για την μετανάστευση. Διαφήμισαν το κλείσιμο γιατί είχε μόνο 17 υπαλλήλους και άρα δεν έχουν πρόβλημα με νέα κοινωνικά μέτωπα.

Ας ρωτήσεις όμως τι θα γίνει με αποκρατικοποίηση του ΟΣΕ, της ΔΕΗ, της ΔΕΠΑ, της ΕΥΔΑΠ, όλων των λιμανιών, της ΛΑΡΚΟ, των κρατικών βιομηχανιών προϊόντων αμύνης, της ΑΤΕ και όλων των άλλων «χρυσών μαχαιροπήρουνων» του κράτους με τα οποία γίνεται εδώ και 30 χρόνια το μεγάλο φαγοπότι όλων των κυβερνήσεων θα αρχίσουν να τα μασάνε...

Για αυτό και κανείς δεν ακούει και κρύβει τεκμηριωμένες επισημάνσεις κορυφαίων Τραπεζικών ότι μόνο τον ΟΣΕ , την ΔΕΗ την ΔΕΠΑ, τα κρατικά ακίνητα και τα λιμάνια να πουλήσουμε θα βγάλουμε πάνω από 150 δισ. ευρώ και άρα του μεγαλύτερο μέρος του χρέους.

Προχωράμε τώρα στις μειώσεις θέσεων εργασίας στο δημόσιο και σας ενημερώνω ότι άνοιξαν τα παράθυρα και στον ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ και σε Οργανισμούς του Δημοσίου (που λένε μάλιστα ότι θα διαλυθούν) και ήδη βολεύονται συμβασιούχοι που έχουν «κομματικά προσόντα» παντός χρώματος...

Ρωτήστε δε οποιονδήποτε κυβερνητικό και πολιτικό παράγοντα να σας πει αν και πότε θα γίνουν αποκρατικοποιήσεις και μείωση του κράτους και αν πάρετε συγκεκριμένη απάντηση χωρίς μασημένα λόγια να μας την πείτε και εμάς. Θα είναι είδηση, ΕΙΔΗΣΗ με κεφαλαία γράμματα.

Κατά τα άλλα όλοι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι θα περιμένουμε μπροστά στην τηλεόραση τα γνωστά φτηνιάρικα θεάματα του δήθεν κυνηγιού των φοροφυγάδων γιατρών και άλλων επαγγελματιών (βάζουμε και του Κολωνακίου έτσι για λίγο αριστερισμό).

Θεάματα που τα βλέπουμε, ανά τριετία τουλάχιστον, αλλά ποτέ δεν μάθαμε τι εισέπραξε τελικά το κράτος από τους φοροφυγάδες αυτούς.

Το μόνο που ξέρουμε είναι τι εισπράττει από τους ανήμπορους να αντιδράσουν μισθωτούς και συνταξιούχους.
του Γιώργου Κράλογλου στο capital