Τα δικά μου τακούνια...

Χαζεύω στις τηλεόραση, πόσο της μόδας είναι οι πλατφόρμες, τα έντονα χρώματα στα παπούτσια, τα περίπλοκα πέδιλα, τα γυαλιστερά δέρματα. Διαβάζω κείμενα για «διάσημες» κυρίες της χώρας στους διαδικτυακούς τους τόπους για την αδυναμία τους για τα τακουνιά, από 10 πόντους και άνω.

Στη σχέση μας με τα τακουνιά, οι άνδρες απουσιάζουν! Όταν ανεβαίνουμε εμείς σε 14ποντα τακουνιά, αλλάζοντας το βήμα μας, σαν Κένταυροι, μη μπορώντας να σταθούμε καλά καλά όχι να περπατήσουμε σε οτιδήποτε άλλο εκτός από πλήρως ίσιο πάτωμα, δεν νομίζω πως τρελαίνονται απ το πόθο. Άντε να πεις πως με ένα μέτριο τακούνι σφίγγει γλουτός και...

Κερδίσαμε με το βρακί μας

Τι κάνεις αγαπημένη μου φίλη;

- Έχω τη γιαγιά μου στο σαλόνι με κάτι φίλες της και κάνουν πρόβες σε χορευτικά;

-Τι τα θέλουν καλέ τα χορευτικά; Εκεί που θα πάνε σύντομα, ακίνητες θα’ ναι.

- Η γιαγιά μου είναι πολύ νέα ακόμη. Ούτε τα 99 δεν έκλεισε, άλλωστε οι γιαγιάδες από τη Ρωσία δίνουν ελπίδες σε όλες εμάς, ότι πάντα υπάρχει μια προοπτική να ανέβουμε στην πίστα.

- Αφού έτσι και αλλιώς σύνταξη δεν...

Εκτός των άλλων... το σεξ είναι επικίνδυνο!

Οι ξαφνικές εκρήξεις μέτριας προς έντονης σωματικής δραστηριότητας – όπως είναι το τρέξιμο ή το σεξ – αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο μιας καρδιακής προσβολής, κυρίως σε άτομα που δεν ασκούνται σε τακτική βάση.

Οι γιατροί γνωρίζουν από καιρό ότι η απότομη και έντονη σωματική άσκηση μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στην καρδιά, αλλά μια νέα έρευνα έρχεται να συμβάλει στον ποσοτικό προσδιορισμό του ισχυρισμού του κινδύνου αυτού, σύμφωνα με την Dr. Issa Dahabreh από το Ιατρικό κέντρο Tufts στη Βοστόνη.

Η ερευνητική ομάδα που ανέλυσε τα στοιχεία από...

Το πάρτι με τα μαστίγια

Παρά τις κατά καιρούς λεκτικές μου υπερβολές, βαθιά μέσα μου πιστεύω ότι τα πράγματα για να μην ευτελίζονται, θα πρέπει να γίνονται με μέτρο και φειδώ. Η ποιότητα πάντα χάνεται μέσα στην ποσότητα και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι ανά τον κόσμο φημισμένοι σεφ, οι οποίοι και φροντίζουν να μας σερβίρουν το λάδι τρούφας και το χαβιάρι σε μικρά, έως μικροσκοπικά πιατάκια, παρά το γεγονός ότι κανείς απ’ αυτούς δεν αμφιβάλλει ότι έχουμε τον τρόπο ν’ αγοράσουμε όχι μόνο τη φετινή, αλλά και όλη τη μελλοντική παραγωγή της Κασπίας.

Το ίδιο συμβαίνει και με το σεξ, η απόλαυση του οποίου δεν εξαρτάται από την πληθώρα των παρτενέρ ή από το πλήθος και τη συχνότητα χρήσης των εξωτερικών βοηθητικών εργαλείων. Ενώ, δεν θα προβάλλαμε ιδεολογικές αντιρρήσεις στη λελογισμένη χρήση των χειροπεδών ή ενός λιτού μαστιγίου, πεποίθησή μας είναι ότι η κατάχρηση αυτών οδηγεί στην εξαχρείωση του θύματος, και συνεπώς στην ακύρωση της απόλαυσης.


Αυτό λοιπόν που... αντιλαμβάνομαι ότι συμβαίνει τον τελευταίο καιρό στη χώρα μου, είναι ότι το καλής ποιότητας σεξ, για το οποίο ήμασταν και παγκοσμίως φημισμένοι, έχει διολισθήσει σε μια εκδοχή παρανοϊκού και παρηκμασμένου μαζοχισμού, από τον οποίον αδυνατούμε ν’ απαγκιστρωθούμε, όπως και κάθε ανήμπορος και αυτοκαταστροφικός εθισμένος. Αν και η παρακμή σε μικρές μπουκίτσες, μπορεί να έχει μια κάποια δόση γοητείας, εν τούτοις η άνευ όρων υποταγή στην παρακμή αποτελεί δείγμα ασθένειας, σοβαρότερης και από αυτή την ίδια την παρακμή.

Παρατηρώ μήνες τώρα τον κόσμο να βολοδέρνει, να μαζοχίζεται και να σταυρώνεται σε μια χριστιανικού τύπου, απέλπιδα προσπάθεια εξαγνισμού για διαπραχθείσες και μη διαπραχθείσες αμαρτίες, συλλογικές και ατομικές. Εξηγήσαμε πολλάκις την προσπάθεια μετάθεσης ευθυνών και συλλογικής ενοχοποίησης του κοινωνικού σώματος από όλους αυτούς που αμάρτησαν βαριά αυτά τα χρόνια και δεν μετανόησαν.

Αλλά, αν στο τέλος τέλος κάνουμε ένα σκόντο και δεχτούμε, εμείς οι τυπτώμενοι αμαρτωλοί, να επωμιστούμε κάποιες από τις αμαρτίες που μας καταλόγισαν, όπως μικροδωράκια που δώσαμε εκεί που δεν έπρεπε, αποδείξεις που δεν πήραμε, αποδείξεις που δεν κόψαμε, ή φόρους που δεν πληρώσαμε, εν τούτοις επ’ ουδενί λόγο θα πρέπει να επωμιστούμε και αυτές που ουδόλως μας αναλογούν. Και ποιες είναι αυτές;

Βγαίνω λοιπόν μπροστά και κατηγορηματικά δηλώνω ότι αρνούμαστε να τιμωρηθούμε για το ότι σπαταλούσαμε, για το ότι δανειζόμασταν, για το ότι ξοδεύαμε παραπάνω απ’ όσο άντεχε η τσέπη μας, στο βαθμό που ολόκληρες επιχειρήσεις, ολόκληρες τράπεζες, ολόκληρα κράτη, ολόκληρο το οικονομικό σύστημα, και ο θεός μαζί, ξόδευαν και σπαταλούσαν πολύ παραπάνω απ’ όσο άντεχε κι η δική τους τσέπη, και όχι μόνο αυτό, αλλά είχαν και σαν back up ολόκληρη την Οικονομική Θεωρία, ολόκληρα οικονομικά ινστιτούτα κι επιτελεία και καμιά αρμαθιά από βραβεία Nobel από πίσω, να τους κάνουν αβάντα και να τους νομιμοποιούν! Αυτή ήταν η νόρμα, κύριοι, αυτή ήταν η Ορθοδοξία, αυτό ήταν το ορθόν, σ΄ αυτό το τσάμικο χόρευε ο κόσμος όλος.

Το να έρχεστε λοιπόν εκ των υστέρων και να ζητάτε τα ρέστα απ’ όλους αυτούς που σας εμπιστεύτηκαν και που πιστά σας αντέγραψαν, δεν αποτελεί πράξη ανδρείας! Δεν είναι η πρώτη φορά που ένα σύστημα χρεοκοπεί. Έχει συμβεί πολλές φορές στην ιστορία, αλλά ποτέ δεν γύρισαν να ζητήσουν ευθύνες από αυτούς οι οποίοι το είχαν υποστεί. Ζήτησε ποτέ κανείς ευθύνες από τους Ρώσους πολίτες για την παρακμή της Σοβιετίας; Δεν νομίζω να υπήρξε ιστορικός που να τόλμησε να βγάλει λάδι τις ηγεσίες και να επιρρίψει τις ευθύνες στο λαό. Ζήτησε ποτέ κανείς ευθύνες από τους Ρωμαίους πολίτες για την πτώση της αυτοκρατορίας τους; Είδε ποτέ κανείς η παρακμή να ξεκινάει απ’ το λαό και να διαφθείρει αμόλυντες εξουσίες; Δεν το νομίζω. Η ιστορία έχει καταγράψει μόνο ηγεσίες, αυτές στηλίτευσε, αυτές αναθεμάτισε.

Το πάρτι λοιπόν με τα μαστίγια καιρός είναι να τελειώνει. Παρατράβηξε πια το σχοινί, και η αρχική ηδονή κοντά είναι να γίνει τραύμα!
από το e-cynical

Εξηγώντας τη σεξουαλικότητα στα παιδιά

Μέσα στο πανικό των αστείων email που κάνουν καθημερινές βόλτες από φίλο σε φίλο και κατακλύζουν το inbox μου σε μόνιμη βάση υπάρχει ένα, άντε το πολύ δύο που πραγματικά αξίζουν τη προσοχή όλων γιατί είναι πραγματικά έξυπνα και αστεία.

Για άλλη μια φορά ο φίλος Βασίλης έγραψε με το σημερινό μαργαριτάρι. Κάπου εδώ κολλάει και η κλασσική ατάκα "μια εικόνα, χίλιες λέξεις", πόσο μάλλον όταν το ζήτημα είναι τόσο λεπτό όσο να εξηγήσεις στο παιδί σου τα περί σεξουαλικότητας με 21 εικόνες!
Θα αφήσω τις εικόνες παρακάτω να πουν τα υπόλοιπα...

Οι μικρές αυγοκομμένες

Εδώ και λίγο καιρό μια σκέψη διαπερνάει το μυαλό μου σαν μοτοσακό: η τιμωρία του ανθρώπου για την πτώση του από τον παράδεισο δεν είναι ο θάνατος, αλλά το δούλεμα.

Από τη μέρα που γεννιέσαι σε δουλεύουν οι πάντες.

Ο μαιευτήρας που πληρώνεται για να αναμοχλεύει το απαυτό της μάνας σου, η μάνα σου που επειδή πηδήχτηκε και σ΄ έκανε απαιτεί σεβασμό σε όποια μακακία λέει, ο πατέρας σου που ζει στην κοσμάρα του και επιμένει πως μένει σπίτι, τα αδέλφια σου που αν τους δανειστείς μια γόμα στο σχολείο ή εκατό Ευρώ όταν μεγαλώσεις θα τους το ξεπληρώνεις μέχρι να γυρίσει η τρύπα σου τα μέσα-έξω, οι δάσκαλοι στο Δημοτικό που με το ένα χέρι ξύνουν το πράμα τους και με το άλλο γράφουν στον πίνακα, οι καθηγητές που διαθέτουν τόση γνώση όση και ένα σεσουάρ κομμωτηρίου, οι γκόμενοι και οι γκόμενες που σε γράφουν στα παπαραιδοία τους, οι φίλοι που σε ξεχνάνε σαν στίχο από τραγούδι, τα αφεντικά που βαφτίζουν τις υπερωρίες σου "εργατικότητα", οι σύζυγοι που σε βλέπουν δήμιο αλλά συμβιβάζονται, τα κανάλια της τηλεόρασης που σου μοστράρουνε σκατά μονταρισμένα για τηλεοπτικό πρόγραμμα, οι έμποροι, οι δημοσιογράφοι, οι καλλιτέχνες, οι ευεργέτες, οι πολιτικοί, οι διανοούμενοι, οι επιστήμονες, τα έθνη, ο ίδιος σου ο εαυτός, αφού εκεί που είσαι καλά τα τινάζεις χωρίς να το καταλάβεις.

Ήμουνα νια και γέρασα και το μ@υ@ί μου ξέρασα.

ΥΓ:Όλα αυτά τα γράφω από την κακία μου, επειδή διαβάζω σε κάποια γυναικεία blogs, μερικά κείμενα που ούτε με μορφίνη δεν θα μπορούσα να τα γράψω.

Γυναίκες που φτιάχνουν ωραία κεκάκια, βάζουν κρέμα από την τάδε πουατσερί στον καφέ τους, έχουν άντρα, παιδί, σκύλο ευτυχισμένους, φουσκωτά παπλώματα, μάλλινα χαλιά, φλιτζάνια αγορασμένα από την Ελβετία, δέκα είδη τσαγιού στο ντουλάπι τους, βουτήματα από τον φούρνο του Ντελακαριόλη, τρώνε έξω με τους φίλους τους στον "Κόκκυγα" όπου ο σερβιτόρος τον βάζει δεξιά, κάνουν τραπέζια σπίτι τους με πίτες, πουρέ μελιτζάνας και φιογκάκια στρουθοκάμηλου, έχουν ροζ λάπτπτοπ, νύχια, κραγιόν, παπούτσια με μπαρέτα και φόρεμα σιφόν, ενώ γνωρίζουν καλά πως η ευτυχία είναι μικρές στιγμές.

Κορίτσια μη μας δουλεύετε, από τη στιγμή που χέζετε, σκατά περνάτε.
από την tsaousa