Σιχτίρ Χαϊβάν Πασσά Τζερτζελέ Μπουγιουρντί

Μεταφέρω την είδηση αυτολεξεί από το έγκριτο blog της Μακεδονίας “taxalia”.

“Ζήτησε να επιστρέψουν στην ονοματοθεσία δρόμων της Θεσσαλονίκης τα παλιά τούρκικα ονόματα!

Σας έχω φρέσκα νέα: πριν από λίγο ο Γιάννης Μπουτάρης μπήκε φουριόζος στη συνεδρίαση της επιτροπής ονοματοθεσίας οδών του Δημοτικού Συμβουλίου και είπε το εξής ηλίθιο: "θέλω να σας προτείνω να σκεφτείτε ώστε να ξαναβάλουμε τις παλιές τούρκικες ονομασίες στους δρόμους που τις είχαν μέχρι την απελευθέρωση. Δηλαδή κάτω από το "Εθνικής Αμύνης" να βάλουμε το "Χαμιντιέ" και... πάει λέγοντας"...

Μετά το αρχικό σοκ, το λόγο πήρε η Δημοτική Σύμβουλος της παράταξής του Θεοδώρα Λυψειστινού και πρόεδρος της επιτροπής, η οποία (προς τιμή της), είπε "Δήμαρχε εγώ διαφωνώ". "ΟΚ, απλώς να το σκεφτείτε" αντέτεινε ο Μπουτάρης...”

Αγαπητέ Δήμαρχε της Θεσσαλονίκης, με όλο το θάρρος θα πρότεινα...

Πού μας πάνε;

Πέρα από κάθε πανηγυρισμό ή ανάθεμα, στην πολιτική αυτό που έχει σημασία είναι η πραγματικότητα. Όχι όπως την αντιλαμβάνεται ο κάθε κρετίνος – πάσης ιδεολογικής αποχρώσεως και προσωπικής προκαταλήψεως – αλλά όπως τη βιώνουν αυτοί τους οποίους αφορά: οι πολίτες μιας χώρας – εν προκειμένω της δικής μας, η οποία, ατυχώς για πολλούς, ακόμη εξακολουθεί να ονομάζεται... Ελλάδα. Και εξακολουθεί να είναι μια ανεξάρτητη χώρα παρά τις άπειρες προσπάθειες περί του αντιθέτου.

Η αλήθεια είναι ότι ένας σοβαρός και συγκροτημένος άνθρωπος, ιδιαίτερα όταν διατυπώνει δημοσίως μια γνώμη – ευχέρεια και δυνατότητα που δεν έχουν πολλοί, και...

Με μια ντουντούκα στο χέρι μπορεί να “ξυπνήσει” τους Αθηναίους;

Εξαγριωμένος πολίτης στους δρόμους της Αθήνας.
Γυρίζει τους δρόμους με μια ντουντούκα στο χέρι και καλεί τους Έλληνες σε αφύπνιση και αγώνα.
Τον συναντήσαμε στις οδούς γύρω από την πλατεία Συντάγματος.
Δείτε το βίντεο και ακούστε τον καλά τι λέει!
Μας εκφράζει όλους!

Δεν πληρώνω διόδια ρεεε!

Ο Σάββας Κωφίδης είναι ένας από τους λίγους ποδοσφαιριστές που δεν έχει εχθρούς στο σάπιο ελληνικό ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι (οκ, πάλι την έδειξα τη μόρφωσή μου). Κάτι ο χαρακτήρας του –ποτέ δεν «πούλησε μούρη» σε αντιπάλους και συμπαίκτες- και κάτι η φιλοσοφία του, που ίσως πηγάζει από την τρέλα του για τη heavy metal, τον έχουν αναγάγει σε πολύ γαμάτο αγαπητό πρόσωπο.

Ο Σάββας έδειξε και μία...

Η εικόνα μας…καθοδηγεί!

Οι αγρότες, ξανά, στους δρόμους μιας Ελλάδας χτυπημένης από χαμηλό οικονομικό και ατμοσφαιρικό βαρομετρικό, κομμένης σε πολλά κομμάτια αφού είχε κοπεί στα δύο με τις κατολισθήσεις στα Τέμπη και στη θαλπωρή των τηλεοπτικών στούντιο μεσαία και μεγάλα στελέχη του ΠΑΣΟΚ πρωταγωνιστούν στα τηλεοπτικά παράθυρα βοηθούμενοι από δημοσιογράφους που ΔΕΝ κρύβουν καθόλου τις πολιτικές τους πεποιθήσεις αλλά, τουναντίον, προβάλλουν ηχηρά την Κομματική τους ταυτότητα!...

Στα ίδια «πάνελ» κάποιοι από τους γνωστούς και τηλεοπτικά «επιφανείς» της Νέας Δημοκρατίας τους «κοντράρουν» ενώ και οι «αναγνωρίσιμοι» των Κομμάτων της ήσσονος Αντιπολίτευσης συμμετέχουν και αυτοί στις τηλεοπτικές «παρέες» από τις μικρές πρωινές μέχρι τις μεγάλες νυχτερινές ώρες…

Δικαίως, νομίζω, μου έρχονται στο νου πασίγνωστα λαϊκά μας ρητά… όπως «άλλαξε ο Μανολιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς» ή ακόμη και «τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου» και τελικά «Τι είχες Γιάννη ‘μ, τι είχα πάντα…»

Βλέπουμε πάλι το ίδιο έργο αλλά στις μουσικές καρέκλες της εξουσίας το ΠΑΣΟΚ που χτες ήταν Αντιπολίτευση τώρα είναι Κυβέρνηση και η Ν.Δ. από χτεσινή Κυβέρνηση είναι τώρα Αντιπολίτευση...

Και η ελληνική Τηλεόραση, πάντα η ίδια, και οι δημοσιογράφοι πάντα στον ίδιο ρόλο των...καθοδηγητών και διαμορφωτών της κοινής γνώμης!

Εκτιμώ ότι μάλλον βιάστηκε ο Orwell να δώσει το «1984» ως τίτλο του γνωστού βιβλίου του, αλλά τώρα πλέον στις δεκαετίες μετά το πέρασμα της χρονιάς του 1984 δικαιώθηκε περίτρανα για τον «Μεγάλο Αδελφό» και τη δύναμη της Τηλεόρασης να καθοδηγεί την «κοινή γνώμη» σε στόχους επιθυμητούς καθώς, αποδεχόμενη την προπαγάνδα ως ενημέρωση, συναρπάζεται, ακολουθεί άβουλα, αξιολογεί άκριτα, υιοθετεί ασυλλόγιστα!..
Ζούμε τώρα τελευταία οι Έλληνες τηλεθεατές μια ιδιόμορφη τραγωδία με άγνωστες δραματικές προεκτάσεις που αδυνατούμε να συλλάβουμε, να κατανοήσουμε και στο μέτρο που το επιτάσσουν οι περιστάσεις και το απαιτούν οι – «ου μενετοί» – καιροί, να ερμηνεύσουμε παραγωγικά. Δραματικά πρόσωπα του τηλεοπτικού «κανιβαλισμού», αφού ξεγυμνώθηκαν περίτεχνα από το «απυρόβλητο» τώρα πια και η Εκκλησία και η Δικαιοσύνη ακολουθώντας την επιβληθείσα από αδιόρατα Κέντρα Εξουσίας πορεία «απαξίωσης» θεσμών και δομών της Πολιτικής, της Οικογένειας, της Παιδείας, της Αστυνομίας, της Δημοσιογραφίας!…

Εμείς, παθητικό φιλοθεάμον τηλεοπτικό κοινό, εισπράττουμε την εικόνα, βιώνουμε την αηδία, φουντώνουμε με θυμό, ζητάμε εξιλέωση με παραδειγματική τιμωρία (από ποιόν αλήθεια) που θα επιφέρει την «…των τοιούτων παθημάτων κάθαρση!…»
Στην προσπάθειά να ερμηνεύσω το προχτές, το χτες και το σήμερα
(θυμηθείτε πώς αντιμετωπίζουν τα Αγροτικά μπλόκα Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση) στέκομαι στην τηλεοπτική εικόνα, στο Βρετανικό διαφημιστικό σποτ που δείχνει 3 σκηνές σε αντίστροφη εξέλιξη, πηγαίνοντας δηλαδή από το τέλος προς την αρχή.

Σκηνή τρίτη, ένας νεαρός με δερμάτινο μπουφάν και μαλλί «καρφάκια» σπρώχνει βίαια έναν καθώς πρέπει μπίζνεσμαν από τα χέρια του οποίου φεύγει ο μαύρος χαρτοφύλακας που κρατούσε.

Σκηνή δεύτερη, ο νεαρός φαίνεται καθώς τρέχει προφανώς για να επιτεθεί στον συγκεκριμένο μπίζνεσμαν που περπατά ανέμελος στο πεζοδρόμιο μιας λονδρέζικης λεωφόρου.

Σκηνή πρώτη, ο νεαρός που περπατά με τη φίλη του πίσω από τον μπίζνεσμαν αντιλαμβάνεται ότι αρχίζει να καταρρέει η μαρκίζα ενός κτιρίου και καθώς δεν το έχει αντιληφθεί ο προπορευόμενος μπίζνεσμαν εάν κάποιος δεν το προλάβει σίγουρα μπορεί να τον θανατώσει!

Αντιλαμβανόμενος το επερχόμενο κακό ο νεαρός με την «χίπη» εμφάνιση αφήνει το χέρι της φίλης του και ΤΡΕΧΕΙ σαν τρελός για να αποτρέψει τον κίνδυνο, να σώσει μια ζωή!..

Στη χώρα που γέννησε τη λογική και πολέμησε το σόφισμα, στο Λαό που ξεπέρασε το ένστικτο της επιβίωσης θυσιάζοντας ζωές «για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδας την ελευθερία» φαντάζομαι σχεδόν με τρόμο μια «τηλεόραση–έπιπλο» που στηρίζεται σε 4 πόδια από τα οποία το ένα είναι…σπασμένο! Στη θέση του ο ιδιοκτήτης της ΤιΒι για στήριγμα έβαλε τρία βιβλία: την Πολιτεία του Πλάτωνα, τα Ηθικά Νικομάχεια του Αριστοτέλη και την …Καινή Διαθήκη!

Τα συμπεράσματα για το ψέμα και τη δύναμη της τηλεοπτική εικόνας δικά σας…Την απόλυτη αλήθεια την γνωρίζει μόνο…Εκείνος!
Bloggers...γερά!!! Είστε πολύ χρήσιμοι...

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Τέμπη: η σύγχρονη Ελλάδα

Πέρασα από την περιοχή την προηγούμενη Παρασκευή το απόγευμα, ταξιδεύοντας από Δράμα για Αθήνα.
Η κοπέλα στα διόδια στα Μάλγαρα, χαμογελαστή, περιτριγυρισμένη από πινακίδες που γράφανε "φορτηγά για Αθήνα από Κλειδί", "Τέμπη κλειστά". Όταν την ρώτησα από πού θα πάμε ως ΙΧ, απάντησε "κανονικά, ο δρόμος έχει μόνο μια λωρίδα για τα ΙΧ, αλλά περνάτε κανονικά από τα Τέμπη, η παράκαμψη είναι μόνο για τα φορτηγά"... Ρε λες να έχει δίκιο; Το λεωφορείο του ΚΤΕΛ που πήγε χθες βράδυ από Σωτηρίτσα; Δεν το πρόσεξαν και το άφησαν να φτάσει Αιγίνιο; Ίσως το βράδυ να είναι πιο λάσκα η κατάσταση.

Στον Κορινό ανατροπή στα σχέδια για "κανονική διέλευση". Η τροχαία είχε κλείσει την εθνική, εκτρέποντας την κυκλοφορία από Σβορώνο- Άγιο Δημήτριο-Ελασσώνα-Λάρισα. Είχε ήδη σκοτεινιάσει, στις στροφές πιάνει σχεδόν πάντα ομίχλη και κοντέψαμε αρκετές φορές να τσακιστούμε. Τροχαία με ελάχιστη παρουσία. Ήταν μόνο κάποιοι τροχονόμοι σε κάποιες από τις διασταυρώσεις (όχι σε όλες), και η μοναδική απάντηση ήταν "προχωράτε κανονικά, όπου λένε οι ταμπέλες", βιαστικά γιατί ακολουθούσαν κι άλλα αυτοκίνητα. Πουθενά στα επικίνδυνα σημεία, και είχε αρκετά ο δρόμος (σούρουπο, ομίχλη, στροφές), όπως επίσης και αυτοκίνητα σταματημένα (βλάβες; σωματική ανάγκη;)

Κάποια στιγμή φτάνουμε Ελασσώνα, μέσα από... την πόλη. Ο βενζινάς δεν προσφέρει την τουαλέτα του - έπρεπε να σταματήσω κι εγώ στα υπαίθρια στις στροφές... Τόση ταλαιπωρία, δεν τη χωράει ο νους...
Κάναμε 2,5 ώρες από Μάλγαρα για να βρεθούμε στη Λάρισα, και επειδή δεν είχε τις απαραίτητες ταμπέλες για να μας κατευθύνει προς Γυρτώνη, μπήκαμε μέσα στην πόλη. Θα βγούμε ποτέ Εθνική;

Μετά τη Λάρισα, ο σταθμός διοδίων ανοικτός, με τους υπαλλήλους στο πόστο τους. Σταματώ για να εκφραστώ αλά γαλλικά, αποφασισμένη να μην πληρώσω - ωστόσο αυτή η κοπέλα, επίσης χαμογελαστή, μου λέει "είναι ελεύθερα, περάστε"... Και γιατί είσαι στο πόστο σου καλό μου κορίτσι; Χάθηκαν οι πινακίδες;
Από τη Λαμία και μετά, τα διόδια κανονικότατα - δεν έχει πρόβλημα ο δικός τους ο δρόμος...

Στη Λαμία σταματήσαμε στον Αλέξανδρο. Ο νταλικέρης είναι πτώμα. 5μισή ώρες έκανε αυτός από Μάλγαρα για Λάρισα, από το Κλειδί. Στην επιστροφή λέει θα πάει Λαμία-Τρίκαλα-Μετέωρα-Γρεβενά, δεν αντέχει να ξαναπεράσει τα ίδια. Τα πόδια του δεν υπακούνε πια, θα κοιμηθεί στη Λαμία λίγο γιατί δεν αντέχει να συνεχίσει άλλο. Και σκέφτομαι πως σαν κι αυτόν θα υπάρχουν χιλιάδες νταλίκες με κουρασμένους νταλικέρηδες, που κάποιοι από αυτούς δεν θα ξεκουραστούν γιατί βιάζονται... Ο θεός να μας βοηθήσει...
Γιατί στην τηλεόραση λένε πως τα ΙΧ πάνε από Σωτηρίτσα; Ελπίζω στην επιστροφή να μας αφήσουνε να πάμε από κει.
Δεν αντέχω άλλη Ελασσώναααααα
από nea-apo-drama