To κουρασμένο παιδί μίλησε...

Ήταν κάποτε ένας πολιτικός, με όνομα βαρύ στην Ελληνική Ιστορία...
Εξελέγη Πρωθυπουργός το 2004 γιατί συγκέντρωσε πάνω του την ελπίδα των ψηφοφόρων και ίσως την ανοχή των αντιπάλων.

Με σύνθημα την "επανίδρυση του κράτους" και σε περίοδο ανάπτυξης και αισιοδοξίας για τη χώρα, είχε στα χέρια του τη δυνατότητα να αλλάξει έστω και λίγο, να ωθήσει έστω και ελάχιστα αυτόν τον τόπο προς την πρόοδο.

Είχε την λαϊκή εντολή, είχε την απαρέσκεια της κοινωνίας προς τα πεπραγμένα του ΠΑΣΟΚ, είχε την κυριαρχία στο κόμμα του, είχε μια χώρα έτοιμη να τον ακολουθήσει σε αποφασιστικές αλλαγές. Και ακόμη η Ιστορία τον ευνόησε γιατί δεν του έταξε να κυβερνήσει σε ταραγμένους καιρούς. Αυτός, ακολούθησε έναν άλλο δρόμο.

Όχι μόνο δεν επανίδρυσε, αλλά...

Ένας...

Αν υπήρχε η δυνατότητα να αλλάξει κάτι σε αυτή την χώρα θα άλλαζε στην πορεία των 200 χρόνων. Στα ίδια μονοπάτια περπάτησαν και οι προηγούμενες γενιές. Γενιές που σφαγιάστηκαν, καήκαν, βιαστήκαν, διώχθηκαν, εξοριστήκαν κι όμως μόλις ορθοπόδησαν έστω και λίγο έτρεχαν πίσω από τον υποψήφιο σωτήρα να τον σηκώσουν στα χέρια μη και πατήσει στα λασπωμένα καλντερίμια των χωριών.

Να τους υποσχεθεί γεφύρια παίρνοντάς τους τα ποτάμια, να τους χορηγήσει μηχανήματα υποθηκεύοντας τα χωράφια που με αίμα είχαν αποκτήσει. Να υπερψηφιστεί και να μπει σε κάδρο δίπλα στο εικόνισμα και κάποιες φορές δίπλα στα στέφανα πάνω ακριβώς από το κρεββάτι για να...

Λαός χωρίς ήρωες, θρύλους και παραδόσεις είναι καταδικασμένος

Σε όλους τους λαούς από τον σχηματισμό οργανωμένης κοινωνίας υπάρχει η ανάγκη των ανθρώπων για τη δημιουργία προτύπων που να ενσαρκώνουν την νίκη του καλού και δίκαιου απέναντι στο κακό και το άδικο.

Η αρχαία Ελληνική μυθολογία είναι γεμάτη από ιστορίες-μύθους ανθρώπων που με το θάρρος και την δύναμή τους λύτρωσαν συμπατριώτες τους από πολλά δεινά. Με τα ονόματα Ηρακλής, Θησέας, Μέγας Αλέξανδρος και τα κατωρθώματά τους μεγάλωσαν τα Ελληνόπουλα. Με την Ιλιάδα και την Οδύσσεια διαπαιδαγωγήθηκαν τα Ελληνόπουλα.

Με το Βυζάντιο και τον Διγενή Ακρίτα γαλουχήθηκαν τα...

25η Μαρτίου 1821 (τότε!) και τώρα;

Μεθαύριο Παρασκευή 25η Μαρτίου 2011 οι απανταχού της γης Έλληνες, ΟΛΟΙ εμείς οι απλοί πολίτες θα αποτίσουμε τον πρέποντα φόρο τιμής στους αγωνιστές της ΕΘΝΙΚΗΣ Επανάστασης.
Όπως κάθε χρόνο γονείς και παιδιά θα κατακλύσουμε τους χώρους όπου θα γίνουν οι παρελάσεις… Βέβαια πέρυσι, όπως θυμόμαστε, για πρώτη φορά, η Κυβέρνηση του κ Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου είχε εξαιρέσει από τον εορτασμό τις απανταχού της γης Πρεσβείες και Προξενικές μας Αρχές και ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ Βενιζέλος «απαγόρευσε»την παρέλαση στρατιωτικών οχημάτων!

Αναρωτιέμαι τι θα δούμε, ως «πρωτιά» στην χώρα της τρόικα φέτος;
Επιλέγω σήμερα να επισημάνω την...

Η παραχάραξη της Ιστορίας: Στρατηγική επιλογή της Νέας Τάξης

Μία από τις στρατηγικές επιλογές του διεθνούς κεφαλαίου και των μηχανισμών του (Νέα Τάξη) είναι η παραχάραξη της Ιστορίας της ανθρωπότητας, των εθνών και της αγωνιστικής μνήμης των λαών.

Στη χώρα μας η υλοποίηση αυτής της μακάβριας στρατηγικής έχει εκδηλωθεί πολυεδρικά και πολυκέφαλα: Το έκτρωμα της Ρεπούση, οι θεωρητικές «ιστορικές» τεκμηριώσεις της επιδοτούμενης ομάδας Λιάκου, η τετράτομη ιστορία των Βαλκανίων, η χρηματοδοτούμενη από τον Σόρος, οι δόλιες «πρακτικές» του υπουργείου της Διαμαντοπούλου (Θάλεια Δραγώνα, σχολικά συγγράμματα κ.λπ).

Σε όλα τα παραπάνω προστέθηκε και η δόλια, αλλά και...

Ομιλία της Χαράς Νικοπούλου για το Έπος του 1940

Ημέρες σαν τη σημερινή αναρωτιέμαι πάντα:
Πως να δείξεις σε έναν τυφλό το μεγαλείο του Παρθενώνα για να νιώσει την Ελληνική περηφάνια;..
Πως να βάλεις σε έναν κωφό να ακούσει την ενάτη συμφωνία του Μπετόβεν και να ονειρευτεί;..
Πως να μιλήσεις σε έναν ξένο για το Ελληνικό έπος του 1940 για να αντιληφθεί τον ηρωισμό των Ελλήνων;..
Γι αυτό και εγώ σήμερα δε θα απευθυνθώ σε κανέναν άλλο παρά μόνο σε αυτούς που η καρδιά τους χτυπά ακόμη Ελληνικά και κυρίως σε εσάς σύγχρονα Ελληνόπουλα, σε εσάς που όλη η Ελλάδα στηρίζει το μέλλον της..

Σαν σήμερα λοιπόν πριν από 70 χρόνια ακριβώς ο Έλληνας για μια ακόμη φορά ξύπνησε μέσα του τον Λεωνίδα, μα τότε πιο λακωνικός από ποτέ άλλοτε, έκλεισε το "ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ" σε τρία γράμματα: "ΟΧΙ"

Μια άρνηση που ξεκινούσε από την Ελληνική ψυχή του πιο απλού Έλληνα και έφτανε μέχρι τα χείλη του τότε εθνάρχη Ιωάννη Μεταξά.
Πριν από 70 χρόνια δεν υπήρχε κανένας Έλληνας, μεγάλος ή μικρός, νέος ή γέρος, άνδρας ή γυναίκα, που να σκεφτεί αν έπρεπε να κάνει το καθήκον του...

Όλοι μαζί ξεκίνησαν για την εθνική αντίσταση:
το ξυπόλυτο τάγμα, αποτελούμενο από μικρά παιδιά στην πρώτη γραμμή του αντιπερισπασμού, οι γυναίκες της Πίνδου, αυτές που έκαναν τον στιχουργό να απορήσει και να τις υμνήσει λέγοντας,"γυναίκες ηπειρώτισσες, ξαφνιάσματα της φύσης, εχθρέ γιατί δε ρώτησες ποιον πας να πολεμήσεις", οι υπερήφανοι Έλληνες φαντάροι , αυτοί που μόνοι στην πρώτη γραμμή, μα γεμάτοι σθένος πολεμούσαν για εσένα , αυτοί που δάκρυζαν, που πονούσαν, που ακρωτηριάστηκαν, που έχαναν τη ζωή τους, αυτοί που μέχρι και σήμερα τα οστά τους παραμένουν άταφα στα βουνά της σκλαβωμένης Βορείου Ηπείρου.

Τα ιστορικά γεγονότα λίγο πολύ γνωστά :
Προάγγελος του πολέμου η βύθιση του Ελληνικού αντιτορπιλικού "Έλλη" στις 15 Αυγούστου του 1940...
Δυο μήνες μετά στις τρεις τα ξημερώματα της Δευτέρας 28 Οκτωβρίου 1940 , για τους Ιταλούς η 18η επέτειος από τη φασιστική ''πορεία προς τη Ρώμη'' που έφερε το 1922 τον Μουσολίνι στην εξουσία , ο Ιταλός πρεσβευτής στην Αθήνα Γκράτσι επισκέπτεται στην οικία του τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Ιωάννη Μεταξά και του επιδίδει τελεσίγραφο με το οποίο ζητούσε , εντός τριών ωρών , τη διέλευση και στάθμευση των Ιταλικών στρατευμάτων στην Ελλάδα.

Με τη γαλλική φράση:"alors, c'est la guerre", που σημαίνει "πόλεμος λοιπόν" ο Μεταξάς απορρίπτει το Ιταλικό τελεσίγραφο και απευθύνει διάγγελμα-κατάθεσης και μαρτυρίας Ελληνικής αφοσίωσης προς τον Ελληνικό λαό.

Αρχίζει έτσι η Ιταλική επίθεση κατά της Ελλάδας στο Αλβανικό μέτωπο, την ώρα που ο λαός διαδηλώνοντας στους δρόμους της Αθήνας κατά της Ιταλίας τρέχει με ενθουσιασμό να καταταγεί και να πολεμήσει στο μέτωπο...
Τα γεγονότα που σχετίζονται με αυτόν τον πόλεμο είναι γεγονότα που χτίστηκαν με τον ηρωισμό και την αυτοθυσία όλων των Ελλήνων.

Ενδεικτικό του ηρωικού πνεύματος της εποχής είναι και το διάγγελμα του Ιωάννη Μεταξά προς τους Έλληνες..
Μίλησε με ανδρισμό και άγγιξε κάθε Ελληνική ψυχή ..
Μέχρι και σήμερα μας κάνει να νοιώθουμε πόσο φτωχή είναι η Ελλάδα από κυβερνήτες που ποτέ δε θα διαπραγματεύονταν την τιμή και την αξιοπρέπεια της και δε θα άφηναν κανέναν αέρα να πάρει καμιά Ελληνική σημαία, γιατί στην προκειμένη περίπτωση ο Έλληνας γίνηκε η ιαχή "ΑΕΡΑΣ'' στο σύνθημα που ακόμη αντιλαλεί στα αυτιά μας από το στόμα των στρατιωτών του 1940..
Α Ε Ρ Α !!!!!!!

Ο Ιωάννης Μεταξάς λοιπόν στο διάγγελμα του στις 28 Οκτωβρίου του 1940 αναφέρει:

"Η στιγμή έφτασε που θα αγωνισθούμε για την ανεξαρτησία της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμή της.
Μολονότι τηρήσαμε την πλέον αυστηρή ουδετερότητα και ίση προς όλους , η Ιταλία , χωρίς να αναγνωρίζει σε εμάς το δικαίωμα να ζούμε ως ελεύθεροι Έλληνες , μου ζήτησε σήμερα στις τρεις το πρωί την παράδοση τμημάτων του εθνικού εδάφους, κατά τη δική της βούληση και με σκοπό να καταλάβουν αυτές τις περιοχές.
Η κίνηση των στρατευμάτων τους θα άρχιζε στις 6 το πρωί.
Απάντησα στον Ιταλό πρέσβη ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθαυτό και τον τρόπο με τον οποίο γίνεται τούτο ως κήρυξη πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδας.
Τώρα θα αποδείξουμε εάν πράγματι είμαστε άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποία μας εξασφάλισαν οι προπάτορες μας.
Όλο το έθνος ας ξεσηκωθεί σύσσωμο..
Αγωνισθήτε για την πατρίδα , τις γυναίκες, τα παιδιά σας και τις ιερές παραδόσεις σας. Ν υ ν υ π έ ρ π ά ν τ ω ν ο α γ ώ ν" !!

Πόσο μικρός τελικά αποδείχτηκε ο Ιταλός και ο Γερμανός αργότερα μπροστά στον Έλληνα φαντάρο..
Πόσο ανατριχιαστικά επικό ακούγεται στα αυτιά μας το τραγούδι της Σοφίας Βέμπο "παιδιά της Ελλάδος παιδιά", που έδινε κουράγιο στον Έλληνα φαντάρο μα και στην Ελληνίδα μάνα του 1940, την όποια προέτρεπε να δείξει ανδρειοσύνη λέγοντας:
"η πίκρα και η τρεμούλα σε μια γνήσια Ελληνοπούλα δεν ταιριάζουνε Ελληνίδες του Ζαλόγγου και της πόλης και του λόγγου και Πλακιώτισσες, όσο κι αν πικρά πονούμε υπερήφανα ας το πούμε σαν Σουλιώτισσες.."

Κανείς δεν έλειπε από τη μάχη!!
Κανείς δε δείλιασε στον πόνο!!
Κανείς δεν καταδέχτηκε να παραδοθεί!!
Γιατί όλοι ήσαν γνήσιοι απόγονοι του Λεωνίδα, του Κολοκοτρώνη, του Κωσταντίνου Παλαιολόγου, και καθε Έλληνα πολεμιστή που άφησε την ψυχή του και έγραψε το όνομα του με αίμα στις σελίδες της Ελληνικής Ιστορίας!

Σήμερα λοιπόν παιδιά μετά από 70 χρόνια καλούμαστε να θυμηθούμε το Έπος του 1940, όχι γιατί το έχουν τόσο ανάγκη οι ψυχές των ηρώων του τότε..

Αυτοί είναι πλέον αθάνατοι!!
Μα κυρίως γιατί εμείς νοιώθουμε την ανάγκη να πιαστούμε από μεγάλες ιδέες και ιδανικά και ίσως πιο πολύ από ποτέ άλλοτε να υψώσουμε το ανάστημα μας σε κάθε ξένο ή εγχώριο που επιβουλεύεται την εθνική υπόσταση της Ελλάδος και να βροντοφωνάξουμε το Ο Χ Ι...

Γιατί μπορεί να μένουμε προς το παρόν βουβοί στην άνευ όρων παράδοση της χώρας μας στους ξενόφερτους κατακτητές , μα ας θυμηθούμε όλοι τα λόγια δύο Ελλήνων ποιητών αρχικά του Γιάννη Ρίτσου που μας ψυχογραφεί τονίζοντας:
''τούτος ο λαός αφέντη μου δεν ξέρει πολλά λόγια, σωπαίνει, ακούει και όσα του λες τα δένει κομπολόγια.... Κι από τους τάφους ξεκινάν όλοι οι νεκροί του αγώνα και μπαίνουν πάλι στη σειρά με σιδερένιο γόνα.. Και τούτο το περήφανο, το άμετρο ψυχομέτρι, μόνη σημαία το φως κρατεί, μόνο σπαθί τ' αλέτρι!!''

Μα ακόμη πιο χαρακτηριστικά ας μας συντροφεύουν στη σημερινή εθνική επέτειο του 1940 τα λόγια του Κωστή Παλαμά:

''παιδιά μου , ο πόλεμος για εσάς περνάει θριαμβευτής των αδίκων ο πόλεμος δεν είναι εκδικητής. Είναι ο θυμός της άνοιξης και της δημιουργίας. Η Ελλάδα είναι αβασίλευτη , με δάφνες και με κρίνα της νίκης! Παντοδύναμος την έπλασε τεχνίτης. Η δόξα το καμάρι της. Η αλήθεια είναι δική της.. Κι αν είναι και στον πόλεμο μέσα , η ζωή θυσία, ο τάφος είναι πέρασμα προς την αθανασία!!!''

Ε Λ Λ Α Δ Α : Χ ρ ό ν ι α Π ο λ λ ά !
Ομιλία Χαράς Νικοπούλου, Οκτώβριος 2010

από το Αντιπαρακμή

28η Οκτωβρίου (70 χρόνια μετά) και η παρέλαση... των καλλιστείων του Play Boy

Το «Έπος του ’40» όπως συνηθίζεται να το λένε οι παλιότεροι και το βροντερό «ΟΧΙ». Μια Εθνική Επέτειος οδυνηρή. Η θέση που την έχουμε τακτοποιήσει μες τη συνείδηση μας έχει να κάνει με το γεγονός ότι παρά τον ηρωισμό που επέδειξε η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού, καταλήξαμε σε τριπλή κατοχή και μετά σε εμφύλιο σπαραγμό. Φυσιολογικό δεν είναι, να μην μας αρέσει καθόλου αυτό;

Τώρα που το σκέφτομαι, καλύτερα δεν είναι που η Ιστορία που μας δίδαξαν τότε, αναγκαστικά κινήθηκε μεταξύ συγκίνησης, αλήθειας και μύθου;;; Γιατί πως αλλιώς πως είχε πιθανότητες να μεγαλώσει ξανά "Ένα Έθνος ομόψυχο" στη συνείδηση ενός λαού;;; Πώς να το ντάντευαν στα πρώτα νέα βήματα του αν δεν γλύκαιναν κάπως τις πληγές του, αν δεν φώτιζαν τα σκοτάδια του, αν δεν έδιωχναν τους εφιάλτες του;;;

Μιλάω με το σκεπτικό πως το πεσμένο ηθικό ενός λαού δεν ανυψώνεται μόνο με πολιτικές αλήθειες… Θέλει και θαυμαστικά… και αισθήματα, σε κάποια βήματα. Έχουμε μια χώρα μια σταλιά και μόνο εκατό τόσα χρόνια συγκροτημένο κράτος. Με έναν εμφύλιο στην πλάτη, που μας κομμάτιασε και μας… "ακύρωσε".

Αν η Ιστορία μας δεν περηφανευόταν λιγάκι παραπάνω για τον Περικλή, την Αθηναϊκή Δημοκρατία και τον νικηφόρο Αγώνα του 1821, πώς θα είχε ισορροπήσει τότε τούτος ο κατά τα άλλα καταρρακωμένος, ατίθασος και ανυπότακτος λαός; Πάθαμε δα και και τίποτα, που τονίστηκε στη διδαχή του με δύο τρεις τόνους παραπάνω το 1821 και επιπλέον η παγκόσμια συνεισφορά του πολιτισμού των αρχαίων προγόνων μας;;;
Οι πρόγονοί μας και ειδικά οι αρχαίοι ήταν σπουδαίοι… πολύ σπουδαίοι! Αυτό μάθαμε. Και αυτό μας έμεινε· πού είναι το κακό; Μήπως δεν ήταν οι πιο σπουδαίοι ανάμεσα στους άλλους η;;;

Στη γενιά που φόραγε μπαλωμένα παπούτσια για να μπορέσει να περπατήσει στα δύσκολα χρόνια κακοτράχαλα μονοπάτια, τις βασικές αρχές της ιστορίας της δεν ήταν που έπρεπε πρώτα να της διδάξουν;;; Μια χαρά ο πολιτισμός των προγόνων μας σαν πρότυπο (μακάρι να ήταν και των ξένων τέτοιος) και οι ηρωικές σελίδες της ιστορίας μας με το σκλαβωμένο έθνος που αναστήθηκε! Κι αν το Κρυφό Σχολειό με το λυχναράκι και τους παπάδες ήταν περισσότερο παραμύθι και λιγότερο ιστορία, σιγά να μην έσταξε η ουρά του γαϊδάρου! Ήρθε η ώρα και αποκαταστάθηκε η αλήθεια. Κι αυτό είναι που μετράει τελικά. Η Ελλάδα άλλωστε είναι η χώρα του Μύθου και της Μυθολογίας. Ένα παραμύθι λιγότερο, δεν θα μας έκανε απαραίτητα και πιο σοφούς!

Αντί όμως να αναλύουμε εκ του περισσού όλα αυτά ας θυμηθούμε ότι η ιστορία έχει διδάξει την ανθρωπότητα πως "Έθνη χωρίς Ήρωες (Ειρήνης ή Πολέμου) κάποια στιγμή παύουν να ..υπάρχουν"

Υγ:Σήμερα μη ξεχάσετε να παρακολουθήσετε τη μαθητική παρέλαση. Και να θυμούνται οι γονείς των κοριτσιών που θα πάρουν μέρος, ότι η παρέλαση των καλλιστείων του Play Boy είναι άλλη μέρα!

Στην φωτό αριστερά η ηρωίδα Λέλα Καραγιάννη
Αξίζει επίσης να διαβάσετε "Την χώρα αυτή που σας κανάκεψε χρόνια τώρα την έχετε ξεφτιλίσει"

από το ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΗ ΛΙΑΚΑΔΑ

Το «ΟΧΙ»

Γιατί εεε γιατί;














του Στάθη στη Ελευθεροτυπία

Η Ιστορία επαναλαμβάνεται – Επίλογος: Ζούμε μια παρωδία!

Αυτοί που φοβούνται και αποφεύγουν την αλήθεια είναι μόνο αυτοί που έχουν προωθήσει το ψέμα.

Σήμερα, καθώς πολλά από αυτά που είχα διακρίνει από καιρό έχουν αρχίσει στο μεταξύ να παίρνουν σάρκα και οστά, αποφάσισα να ολοκληρώσω αυτή τη σειρά με ένα άρθρο (βλέπε εδώ, σελ.45), το οποίο με εκφράζει απόλυτα και είναι σε αρμονία με όσα έχω γράψει σχετικά, στα τελευταία δυο χρόνια.

Το άρθρο αυτό του Yannis Aeras, με τίτλο: «Σου θυμίζει κάτι», από το πολύ ενδιαφέρον μπλοκ: «Αληθινά ψέματα», φανερώνει πως η εικόνα αρχίζει να διαμορφώνεται και ότι είναι θέμα χρόνου το να λάμψει πλέον η αλήθεια: Τίποτα δεν είναι τυχαίο και η απάτη, το κάλπικο, η παραποίηση, αργά η γρήγορα αποκαλύπτονται. Το άρθρο αυτό φανερώνει πως δεν είμαι ο μόνος που το έχει καταλάβει αυτό!

Ζούμε εμείς οι Έλληνες εδώ και ενάμιση αιώνα μια ουτοπία, ένα όνειρο, το όνειρο της εθνικής ανεξαρτησίας και της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ενώ στη πραγματικότητα ποτέ δεν υπήρξαμε πραγματικά ελεύθεροι. Κάποιες συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις απλά μας χρησιμοποίησαν, για να ζήσουν κι αυτοί το δικό τους όνειρο, την αναβίωση δηλαδή ενός ένδοξου λαού της αρχαιότητας, για να ξεφύγουν λίγο από την ανία, και τώρα που τα πράγματα «σφίξανε», ξαναγυρίζουμε πάλι επί των αυτών, στη σκληρή δηλαδή πραγματικότητα. Και πια είναι αυτή; Το ότι δεν είμαστε παρά ένα μέρος της φτωχής βαλκανικής χερσονήσου που άγεται και φέρεται ανάλογα με τα συμφέροντα των δυνατών!

Εάν δεν θέλουμε να το δεχτούμε αυτό, τότε... απλά εθελοτυφλούμε και μας αρέσει να παραμυθιάζουμε τον εαυτό μας. Τι άλλο πρέπει να συμβεί για να καταλάβουμε επιτέλους πως ο ένδοξος ελληνισμός έχει χαθεί ανεπιστρεπτί; Τι είναι αυτό που μπορεί να δώσει έστω την απειροελάχιστη απόδειξη ότι οι σύγχρονοι Έλληνες (ως σύνολο) έχουν κάτι κοινό με κάποιους ένδοξους προγόνους; Σε τι διαφέρουν από τους υπόλοιπους βαλκανικούς λαούς; Κάνουμε το παν δυστυχώς να επιβεβαιώσουμε πως δεν διαφέρουμε σε τίποτα, το αντίθετο μάλιστα. Έχουμε γίνει ο περίγελος ακόμη και των Σκοπιανών, αυτών που μέχρι πριν λίγα χρόνια αποκαλούσαμε «γυφτοσκοπιανούς» και κάποιοι (γνωστοί άγνωστοι), οι οποίοι δεν μας συμπαθούν ιδιαίτερα, έχουν βαλθεί μέσα από το λεγόμενο «μακεδονικό», να μας φανερώσουν την οδυνηρή πραγματικότητα, που είναι: το πόσο εύκολο είναι να πείσουν έναν λαό -αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο- ότι έχουν ένα ένδοξο παρελθόν! Να πείσουν μερικούς ξυπόλυτους βαλκάνιους, όπως ήμασταν κι εμείς στις αρχές του 19ου αιώνα, ότι είναι απόγονοι ένδοξων προγόνων.

Όλη η υπόθεση του «μακεδονικού» και τα όσα συμβαίνουν τους τελευταίους 12 μήνες στη χώρα μας, είναι μια παρωδία! Κάποιοι κακεντρεχείς -οι οποίοι έχουν τα μέσα και την άνεση να το κάνουν- παίζουν απλά μαζί μας και γελούν εις βάρος μας… Οι μόνοι οι οποίοι μας παίρνουν στα σοβαρά ήμαστε δυστυχώς …εμείς, ο εαυτός μας δηλαδή με τις φαντασιώσεις του. Όλος ο κόσμος γελάει σήμερα εις βάρος μας και εμείς εξακολουθούμε να κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου, ενώ κάποιοι επιτήδειοι ανάμεσά μας θησαυρίζουν πίσω από την πλάτη μας. Αυτοί είναι οι πολιτικοί και οι …αυλικοί τους, οι οποίοι δεν τρέφουν αυταπάτες, δεν ζουν στο χθες, δεν τρώνε κουτόχορτο. Το κουτόχορτο και οι αυταπάτες είναι για το πόπολο, που έχει πιστέψει τώρα τους «Έψιλον», που μέσω των …εκπροσώπων τους (βλέπε Φουράκης, Λιακόπουλος κ.λ.π.) τους έχει …αναβαθμίσει, και από εκεί που πίστευαν πως είναι απόγονοι των αρχαίων ένδοξων Ελλήνων, τώρα τους έχουν κάνει να πιστεύουν ότι προέρχονται από …εξωγήινους, οι οποίοι ήρθαν από τον Σείριο.

Τελικά φτάνω να πιστεύω, ότι οι μόνοι ρεαλιστές και «λογικοί» Έλληνες βρίσκονται σήμερα στο... Δρομοκαΐτειο.

Πρέπει κάποτε να καταλάβουμε πως άλλο είναι το όραμα και άλλο η αυταπάτη, άλλο τα ιδανικά και άλλο η ουτοπία. Το όραμα και τα ιδανικά είναι η απαραίτητη κινητήρια δύναμη για να προχωράει κάποιος μπροστά. Πίσω όμως από τις αυταπάτες και την ουτοπία καιροφυλακτεί το χάος. Και αυτό ακριβώς είναι αυτό που ζούμε σήμερα…

Ίσως δυσαρεστήσω κάποιους με αυτά που έχω γράψει εδώ, αλλά η αλήθεια δεν είναι πάντα ευχάριστη, είναι όμως αναγκαία, όσο αναγκαίο είναι και το φως!

Ο άνθρωπος δεν είναι αρουραίος, δεν είναι φτιαγμένος να ζει στα σκοτάδια ή στα απατηλά όνειρα. Είναι φτιαγμένος (ναι! Φτιαγμένος… σε πείσμα όλων αυτών που αποδέχτηκαν την απάτη της θεωρίας της εξέλιξης για να …αρέσουν) για να ζει στο φως. Είναι φτιαγμένος να κοιτάει ψηλά, αλλά να πατάει ταυτόχρονα σταθερά στο έδαφος, και το έδαφος, η υποδομή, είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ. Και γιατί πρέπει να φοβόμαστε την αλήθεια; Η αλήθεια δεν είναι ποτέ εναντίον του τίμιου. Η αλήθεια είναι η καταδίκη του απατεώνα…

Άρα αυτοί που πρέπει να φοβούνται και να αποφεύγουν την αλήθεια είναι μόνο αυτοί που έχουν προωθήσει το ψέμα. Ποιοι είναι όμως αυτοί;

Μόνο με ανοικτά μάτια θα μπορέσει να το ανακαλύψει αυτό κανείς. Και πιστεύω, πως με λίγη προσπάθεια θα καταφέρουμε να ανοίξουμε τελικά τα μάτια…

Για ένα πράγμα να είμαστε μόνο βέβαιοι: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΟΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΑΠΟ ΤΟ ΦΩΣ!!!

από το Alkimos archive

Η Ιστορία της Στ΄ Δημοτικού, ο Άρης και η Άννα

«Χάθηκε» το νέο βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού στους σκοτεινούς διαδρόμους του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου,με την ανοχή της προηγούμενης πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας, έχει «χαθεί»
το νέο βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού, αν και θα μπορούσε να έχει διανεμηθεί από τις αρχές της σχολικής χρονιάς.

Ως αποτέλεσμα, τα ελληνόπουλα διδάσκονται ακόμα και σήμερα το «ανιστόρητο» βιβλίο της κυρίας Μαρίας Ρεπούση, το οποίο μετέτρεψε τη Σφαγή των Ελλήνων στο λιμάνι της Σμύρνης, κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή, σε απλό, κυνικό
«συνωστισμό».

Όπως αναφέρουν κύκλοι του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, στο οποίο διδάσκουν ο κ.Ιωάννης Κολιόπουλος και ο κ. Ιάκωβος Μιχαηλίδης, επικεφαλής και μέλος της συγγραφικής ομάδας αντίστοιχα, το νέο βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού είναι έτοιμο -ακόμα και στην ηλεκτρονική του μορφή- ήδη από τον περασμένο Μάρτιο.

Το κώλυμα όμως... παρουσιάστηκε με την αλλαγή της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας όταν ο κ.Αρης Σπηλιωτόπουλος αντικατέστησε τον κ.Ευριπίδη Στυλιανίδη. Ως αποτέλεσμα, το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, ενώ είχε στα χέρια του το σύγγραμμα από τις αρχές Μαρτίου, το επέστρεψε στη συντακτική ομάδα για διορθώσεις στα μέσα Ιουλίου. Το βιβλίο ήταν έτοιμο πριν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς, όμως ο κ. Σπηλιωτόπουλος δεν έδωσε την εντολή εκτύπωσής του.

Σύμφωνα πάντως με πληροφορίες, σκοπός τηςνέας συγγραφικής ομάδας είναι να «προωθήσει την εθνική συνείδηση χωρίς μισαλλοδοξία». Συγκεκριμένα, το νέο σχολικό εγχειρίδιο χαρακτηρίζει «διωγμό» τα όσα συνέβησαν στο λιμάνι της
Σμύρνης το 1922. Επιπλέον, η Επανάσταση του 1821 είναι η «Μεγάλη Επανάσταση» και, σε αντίθεση με το σύγγραμμα Ρεπούση, γίνονται εκτενείς αναφορές στους Δασκάλους του Γένους, στους αγώνες των Σουλιωτών, στους ήρωες του 1821, στον Παύλο Μελά και στον Μακεδονικό Αγώνα.

Συγκεκριμένα, άνθρωποι που συνομιλούν καθημερινά με τη συγγραφική ομάδα αναφέρουν ότι «το βιβλίο μιλά για το Κρυφό Σχολειό και αναφέρει το ιστορικό δεδομένο ότι οι Έλληνες υπέφεραν κυρίως τους πρώτους αιώνες της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η λέξη «συνωστισμός» φέρνει μια άλλη λογική, πιο πολιτική και λιγότερο επιστημονική, που δεν απηχεί την αλήθεια. Η ομάδα Κολιόπουλου δεν τάσσεται κατά της προσέγγισης με τους γείτονες, αλλά ούτε θεωρεί πως στον βωμό αυτής της προσέγγισης πρέπει να αποκρυβούν ιστορικά γεγονότα».
ΟΛΓΑ ΓΚΑΛΗ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΚΑΣ στο Πρώτο Θέμα σελ.35 το είδαμε στο paideia-gr

Απέσυραν τον πίνακα της σφαγής της Χίου

Σε αποθήκη για να μην προκαλέσει τα αισθήματα της Τουρκίας;

Σωρεία, σοβαρών ερωτημάτων προκαλεί η απόφαση (άγνωστος ο εμπνευστής), να μην εκτίθεται, από τώρα και στο εξής, στο επισκευασμένο Βυζαντινό Μουσείο Χίου (Μετζιτιέ Τζαμί), το πιστό αντίγραφο της Σφαγής της Χίου, του διάσημου Γάλλου Ζωγράφου Ευγένιου Ντελακρουά.

Ο εκπληκτικός αυτός... πίνακας προκάλεσε, τότε, συγκίνηση και αποτροπιασμό για τις κτηνωδίες των Τούρκων, σε βάρος των κατοίκων της Χίου.

Την έλλειψη του πίνακα, διαπίστωσε σε ξενάγησή της, στο χώρο της έκθεσης η Νομαρχιακή Σύμβουλος Χίου, Ισαβέλλα Μπουρνιά, η οποία ήδη με επιστολή της προς τον Υπουργό Πολιτισμού, Παύλο Γερουλάνο, ζητά την παρέμβασή του.

Κλεισμένος σε αποθήκη ο διάσημος πίνακας

Η Ισαβέλλα Μπουρνιά σχετικά με το θέμα δήλωσε: "Αυτή τη στιγμή ο πίνακας βρίσκεται αποθηκευμένος στο Οσμανίε Τζαμί, που ανήκει στο Υπουργείο Πολιτισμού και στην 3η Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, στην περιοχή του Φραγκομαχαλή. Το Οσμανίε Τζαμί, λειτουργεί ως αποθηκευτικός χώρος, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι μετακινήθηκε εκεί, προκειμένου να μην μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως έκθεμα." Η κυρία Μπουρνιά μεταξύ άλλων υπογράμμισε: " Χώρος στο Μετζιτιέ Τζαμί, υπάρχει. Υπάρχουν πολλοί κενοί τοίχοι προκειμένου να συμπεριληφθεί το αντίγραφο της σφαγής ως έκθεμα".

Εντολές από την Άγκυρα(;)

Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, υπάρχει ήδη μία μυστική προφορική συμφωνία προκειμένου να καθαιρεθεί ο πίνακας, ως ένδειξη απάλειψης του ιστορικού χάσματος που χωρίζει τους δύο λαούς. Για την Ιστορία πάντως, η Τουρκία, επεδίωξε τη μεν πρώτη φορά, να αφαιρεθούν οι ταμπέλες από τις οστεοθήκες των θυμάτων της Σφαγής, στη Μονή του Αγίου Μηνά, που έφεραν την επιγραφή: "ΕΡΓΑ ΟΘΩΜΑΝΩΝ" καθώς και την καθαίρεση της αντίστοιχης επιγραφής στη Νέα Μονή Χίου. Τότε η τουρκική εφημερίδα TIME TURK, κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο: “Χειρονομία καλής θέλησης της Ελλάδας προς τον Ερντογάν”. Το άρθρο ανέφερε πως “Στο μοναστήρι Νέα Μονή στην Χίο στον χώρο τον κειμηλίων και εκθεμάτων της μονής υπάρχουν δυο αίθουσες με προθήκες στις οποίες φυλάσσονται ανθρώπινα κρανία με τις μέχρι πρότινος επιγραφές”… Έργα Οθωμανών” και “Σφαγιάσθηκαν από τους Οθωμανούς” οι οποίες μετά από τις αντιδράσεις της Τουρκικής πλευράς αντικαταστάθηκαν αφού πρώτα απαλείφθηκαν οι επίμαχες λέξεις αφήνοντας ικανοποιημένες και τις δύο πλευρές.

Να τονίσουμε πως το πρόβλημα της Τουρκίας με την Νέα Μονή Χίου δεν είναι πρόσφατο ,τον Νοέμβριο του 2007 ο γενικός πρόξενος της Τουρκίας στα Δωδεκάνησα είχε ζητήσει από τον δήμαρχο Χίου την αφαίρεση της επιγραφής” Έργα Οθωμανών” και την εξάλειψη του οστεοφυλακίου, τονίζοντας στην επιστολή του “Θέλω να επικεντρώσω την προσοχή σας στο επίγραμμα του ναού της Νέας Μονής με τις εκφράσεις “Έργα Οθωμανών” στις προθήκες με τους σκελετούς .Οι επιτροπές και οι επισκέπτες οι οποίοι επισκέπτονται το νησί σας αντιδρούν σε αυτό το επίγραμμα το οποίο βρίσκεται σε αντίθεση με τις προσπάθειες φιλίας που αναπτύσσονται…»

Έξι ημέρες, πάντως, πριν γιορτάσουμε την επέτειο της απελευθέρωσης της Χίου (11η Νοεμβρίου 1912) και την ενσωμάτωση με την Ελλάδα, πολλοί αναρωτιούνται, ως που θα φθάσει η Ελληνική υποχώρηση και αν αυτή είναι άξια να διαγράψει τη σφαγή 58.000 κατοίκων και την εξαφάνιση πολιτιστικών εκθεμάτων πανευρωπαϊκής και παγκόσμια εμβέλειας.
ΠΑΝΤΕΛΗΣ Κ. ΦΥΚΑΡΗΣ
tvpatrida
Σχόλιο apneagr: Οσφυοκάμπτες σκύψτε κι άλλο για να διευκολύνετε του Τούρκους και όταν κάνετε τσιγάρο ρίξτε μια ματιά στην ιστορία της Χίου που δεν γίνετε να ξαναγραφτεί!!!

Την χώρα αυτή που σας κανάκεψε χρόνια τώρα την έχετε ξεφτιλίσει

Δεν ήταν δικοί σας πρόγονοι. Γι’ αυτό μην τρέξετε τις επόμενες ημέρες να βγάλετε από τα κομματικά σας μπαούλα τις γαλανόλευκες και μην γυαλίζετε τους ιστούς. Μην ψάχνετε τα πρωτόκολλα για το πού θα καθίσει ο καθένας από εσάς στις δεξιώσεις που θα χλαπακώσετε τόσο όσο θα έφθανε να ταϊστεί ο πληθυσμός της Αθήνας για όλη την διάρκεια της γερμανικής κατοχής.

Μην κάνετε τον κόπο να μάθετε παπαγαλία τον λόγο που θα σας γράψουν (για άλλη μια φορά) για το τι ήταν το «ΟΧΙ» γιατί αυτή η λέξη δεν μαθαίνεται. Αυτή την λέξη καλά θα κάνετε να μην την ακουμπήσετε ούτε με ένα από τα δειλά και τιποτένια κύτταρα του εγκεφάλου σας. Αυτή την λέξη δεν την αξίζετε. Ούτε οι μεν, ούτε οι δε ούτε και οι παραπέρα. Καλύτερα μάλιστα στις δημόσιες υπηρεσίες το τριήμερο του «εορτασμού» η σημαία να είναι μεσίστια. Θρήνο να ορίζει και όχι γιορτή διότι την χώρα αυτή που σας κανάκεψε χρόνια τώρα την έχετε ξεφτιλίσει.

Το «Όχι» δεν... πρέπει να το ξεστομίσουν για πολλοστή φορά οι Yes men. Για ποιο «Όχι» θα μιλήσετε; Για τον γεωγραφικό προσδιορισμό της Νέας Μακεδονίας; Για τον γεωγραφικό προσδιορισμό της Θράκης και του Αιγαίου; Για το «yes» στο σχεδίου Ανάν ή στα μπακαλόχαρτα του Αλμούνια;

Οι πρόγονοι που είπαν «Όχι» δεν γέννησαν παιδιά που λένε συνεχώς «Ναι». Γιατί εκείνο το «Όχι» δεν το είπαν πολιτικοί. Οι πολιτικοί το ’40 το είπαν και το ’44 το ξείπαν. Για να μην αναφέρουμε τους πολιτικούς «άνδρες» της Ελλάδας επί γερμανικής κατοχής. Το «Όχι» για τους Έλληνες κρατάει 69 χρόνια αλλά οι πρόγονοι τους οποίους εσείς μιμείστε το πωλούσαν φθηνά ανάλογα με το τι θα κονομούσαν στην κάθε θητεία τους. Κανένας νοήμων Έλληνας δεν ζήτησε τα τραβηγμένα προς δεξιά και βόρεια σύνορά του πίσω, αλλά κανένας επίσης από αυτούς δεν ανέχεται άλλο ζόρισμα στην αξιοπρέπειά του. Τι νομίζετε ότι είναι το όνομα και το σύνορο; Είναι αυτό που δεν πρόκειται κανένας Yes man να καταλάβει: Συναισθηματικός προσδιορισμός.

Άντε λοιπόν να γιορτάσετε την 4η Ιουλίου της mama America, την 21η Απριλίου των ηλιθίων, την 4η Αυγούστου των ναζιστοθρεμένων, την 25η Οκτωβρίου των «καλός ο κομμουνισμός αλλά το μπρέργκερ καλύτερο» και οι οικολόγοι να μαζέψετε μαργαρίτες μέχρι το Διεθνές Δικαστήριο να ορίσει ημέρες εορτασμού μειονοτήτων Ελλάδας. Ανδρείκελα δεκαετίες ολόκληρες είσαστε που αλλάζετε κουστουμάκι ανάλογα με τους προσωπικούς σας ήρωες (που δυστυχώς για εσάς) ούτε ένας δεν υπήρξε Έλληνας.
Ούτε ένας δεν τόλμησε να πει «Όχι».
γράφει ένας απλός άνθρωπος