Όλοι αυτοί που μας χρεοκόπησαν μπορούν να μας βγάλουν από το αδιέξοδο;

Η ιστορία της τελευταίας δεκαετίας μοιάζει με ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Ο Κώστας Καραμανλής οδηγώντας «μεθυσμένος» χτύπησε θανάσιμα τη Ελλάδα και την παράτησε στο δρόμο δια των πρόωρων εκλογών. Ο ΓΑΠ κατέφθασε με το ασθενοφόρο και την παρέλαβε αφού πέρασε πρώτα από πάνω με τους τροχούς. Στη συνέχεια αντί να την μεταφέρει στο χειρουργείο, σταμάτησε με τη Λούκα και το Παπακωνσταντίνου για σουβλάκια και μπύρες στην παρακείμενη καντίνα με τα «βρώμικα»…

Το πρόβλημα ξεκίνησε από παλιά…
Το πρόβλημα της χρεοκοπίας δεν ξεκίνησε το 2000 με...

To κουρασμένο παιδί μίλησε...

Ήταν κάποτε ένας πολιτικός, με όνομα βαρύ στην Ελληνική Ιστορία...
Εξελέγη Πρωθυπουργός το 2004 γιατί συγκέντρωσε πάνω του την ελπίδα των ψηφοφόρων και ίσως την ανοχή των αντιπάλων.

Με σύνθημα την "επανίδρυση του κράτους" και σε περίοδο ανάπτυξης και αισιοδοξίας για τη χώρα, είχε στα χέρια του τη δυνατότητα να αλλάξει έστω και λίγο, να ωθήσει έστω και ελάχιστα αυτόν τον τόπο προς την πρόοδο.

Είχε την λαϊκή εντολή, είχε την απαρέσκεια της κοινωνίας προς τα πεπραγμένα του ΠΑΣΟΚ, είχε την κυριαρχία στο κόμμα του, είχε μια χώρα έτοιμη να τον ακολουθήσει σε αποφασιστικές αλλαγές. Και ακόμη η Ιστορία τον ευνόησε γιατί δεν του έταξε να κυβερνήσει σε ταραγμένους καιρούς. Αυτός, ακολούθησε έναν άλλο δρόμο.

Όχι μόνο δεν επανίδρυσε, αλλά...

“Πού χάθηκες βρε Καραμανλή;”

Πού είσαι βρε καραμανλούγκα και δεν γυρνάς πίσω;
Αυτό είναι το ερώτημα που πλανιέται μήνες τώρα, πάνω από το γιουνανιστάν!!!
Γιατί δεν μας καταδέχεσαι και κάθεσαι στην ακρούλα σου και χαμογελάς;
Γιατί αγορίνα μου; Ε, γιατί;...

Μήπως γιατί σε σχίσανε πολιτικά, όλοι αυτοί που σε θέλουν τώρα πίσω;
Μήπως γιατί γέλαγε και το παρδαλό κατσίκι με την νίλα που έπαθες με τις τελευταίες εκλογές;;
Κωστάρα, σε ερωτώ: Γιατί δεν βγαίνεις να δώσεις ένα τέλος σε όλους αυτούς, που ακόμη και σήμερα κάνουν τις αποδείξεις ...αβαβά;
Σε όλους αυτούς, που τώρα ξανανακαλύψανε τους όρους πατρίδα και θρησκεία.
Σε όλους αυτούς, που στην πλάτη σου (έφταιγες κι εσύ, λιγάκι με την χαλαρότητά σου, βέβαια..) βγάλανε λεφτά με την σέσουλα για πέντε χρόνια και αφού σε έκραξαν, όταν έχασες, τώρα σε ξαναθυμήθηκαν…

Τι πίνετε και δεν μας δίνετε;;;

Πολιτικοί, ψηφοφόροι και φίλοι της Νέας Δημοκρατίας, κάνουν έκκληση (!) στον πρώην Πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή να μην αποσυρθεί απ την πολιτική ζωή. Η πλάκα είναι πως δεν τα λένε μόνο μεταξύ τους, βγαίνουν και κάνουν δηλώσεις ορισμένοι πολιτικοί.

Ο Πανίκας για παράδειγμα είπε:

Ελλάδα 2010, τρία κόμματα, τρεις οικογένειες.

Είμαστε όλοι για τα μπάζα. Πρέπει να είμαστε το λάθος στην ιστορία της ανθρωπότητας, δεν εξηγείται διαφορετικά. Γι’ αυτό εξάλλου και καταντήσαμε εκεί που καταντήσαμε, αν και είμαστε από τις πιο πλούσιες χώρες στον κόσμο. Είμαστε στον 21ο αιώνα, στο έτος 2010 και τη χώρα μας ακόμα εξακολουθούν να την ελέγχουν τρεις οικογένειες που ξεκίνησαν από τις πρώτες δεκαετίες του περασμένου αιώνα, που κι’ αυτές είχαν αντικαταστήσει κάποιες άλλες παλιότερες και πάει λέγοντας.

Είναι ανατριχιαστικό ακόμα και να το σκέφτεσαι. Με την ίδρυση του μητσοτακικού κόμματος στις 21 Νοεμβρίου θα έχει ολοκληρωθεί πλήρως ο κύκλος. Θα είμαστε μια χώρα που θα διαθέτει τρία κόμματα τριών οικογενειών: Παπανδρεϊκοί, Καραμανλικοί και Μητσοτακικοί. Και όλοι εμείς τα πρόβατα που τσιμπάμε στα διάφορα ιδεολογήματα και στα διάφορα διλήμματα πάμε και μπαίνουμε στα τρία μαντριά. Πέστε μας, που συμβαίνει σε ολόκληρη την υδρόγειο αυτό το πράγμα;;

Το ότι το ΠΑΣΟΚ είναι καθαρά Παπανδρεϊκό κόμμα φάνηκε από την αναμέτρηση Παπανδρέου – Βενιζέλου. Αν και πολύ πιο... ικανός ο κ. Βενιζέλος, εντούτοις οι Παπανδρεϊκοί ήθελαν Παπανδρέου. Φάνηκε εξάλλου ακόμα και στο τελευταίο δίλημμα που έθεσε ο κ. Παπανδρέου. Μπροστά στον κίνδυνο να απομακρυνθεί ο κ. Παπανδρέου από την εξουσία, συσπειρώθηκαν οι Παπανδρεϊκοί και τον διέσωσαν από τη φυγή.

Στη Νέα Δημοκρατία του σήμερα, παρότι ο κ. Καραμανλής έχει αποτύχει και έχει καταδικαστεί από τον ελληνικό λαό, εντούτοις, δεν εγκαταλείπει, ώστε να αφήσει το κόμμα να βρει το δημοκρατικό δρόμο του. Δεν μιλάει επίσημα, δηλώνει όμως παρών, μέσω συνεργατών του και καταχειροκροτείται σε κάθε εμφάνισή του από τους φανατισμένους Καραμανλικούς, που ονειρεύονται επάνοδό του..

Και φυσικά στο νέο κόμμα που θα ιδρύσει η κ. Μπακογιάννη, βλέπουμε να προστρέχουν όλοι εκείνοι που αναδείχτηκαν επί Μητσοτάκη και ανήκουν στο μητσοτακικό στρατόπεδο.

Τι θα έπρεπε λοιπόν να κάνουμε για να απαλλαγούμε από αυτή την κατάσταση:

Αν δεν ήμασταν πρόβατα στα οικογενειακά πολιτικά «μαντριά», θα κάναμε το εξής απλό: Κατ’ αρχήν δεν θα κάναμε αποχή σήμερα, γιατί με την αποχή απλά ανεχόμαστε και διαιωνίζουμε την κατάσταση. Αν μπορούσαμε να συνεννοηθούμε με κάποιον τρόπο, θα τους κάναμε μια έκπληξη. Θα πηγαίναμε σήμερα να ψηφίσουμε Νέα Δημοκρατία. Πριν αναρωτηθείτε, τι είναι αυτά που λένε αυτοί εδώ πέρα, εξηγούμαστε: Με νίκη της Νέας Δημοκρατίας αφενός καταρρέει ο Παπανδρέου και ο Παπανδρεϊσμός και αφετέρου ενισχύεται οριστικά ο Αντώνης Σαμαράς έναντι της ισχυρής Καραμανλικής πτέρυγας μέσα στη Νέα Δημοκρατία, οπότε με «ένα σμπάρο δύο τριγώνια»: Καταρρέει ο Παπανδρεϊσμός και ταυτόχρονα εξαλείφεται η επιρροή του Καραμανλισμού.

Πέρα όμως και αυτό θα υπάρξει και άλλο όφελος. Ειδικότερα δεν πρόκειται να έχει καμία προοπτική το νέο κόμμα της κ. Μπακογιάννη για δύο λόγους: Πρώτον γιατί μετά την κατάρρευση των δύο οικογενειών (Παπανδρέου, Καραμανλή), δεν θα μπορεί σε καμία περίπτωση, να έχει προοπτική η οικογένεια Μητσοτάκη και δεύτερον, γιατί με την ενδυνάμωση του Αντώνη Σαμαρά θα σταματήσει εν τη γενέσει του το νέο κόμμα να έχει προσέλευση ψηφοφόρων από τη Νέα Δημοκρατία.

Όμως δυστυχώς, δεν θα κάνουμε το πιο πάνω.

Είτε θα απέχουμε αυτοχειριαζόμενοι, είτε θα πάμε να ενισχύσουμε τους υποψήφιους του ΠΑΣΟΚ με αποτέλεσμα 1) Να ενισχυθεί ο Παπανδρεϊσμός και φυσικά και η πολιτική του μνημονίου, 2) Να ενισχυθεί ο Καραμανλισμός έναντι του Σαμαρά και 3) Να ανοίξουν οι προοπτικές για τον Μητσοτακισμό. Άλλωστε ο κ. Καραμανλής το είπε χθες. Το κόμμα της κ. Μπακογιάννη θα πάει καλά και θα μπει στη Βουλή. Τι έχετε να πείτε γι' αυτό;;

Μετά θα ξαναλέμε πάλι για τους κακούς πολιτικούς, αλλά θα φταίμε μόνο εμείς.

Όμως τελικά, η αλήθεια είναι ότι δεν θα φταίμε ούτε εμείς, γιατί έτσι γαλουχηθήκαμε και πολιτικοποιηθήκαμε, από το ισχύον πολιτικό σύστημα, γενιές και γενιές.

Μόνο μια ολοκληρωτική καταστροφή μπορεί να μας κάνει να καταλάβουμε ότι πρέπει να αλλάξει αυτό το πολιτικό σύστημα, που μας κρατάει αιχμάλωτους.

από το προεδρική δημοκρατία

Η μαϊμού συνέντευξη Καραμανλή σε "blog" δεν είναι πλακίτσα, είναι προβοκάτσια

Πολλές φορές έχουμε γίνει μάρτυρες “μαϊμού” ειδήσεων από blogs προκειμένου να τραβήξουν την προσοχή ή να αποκτήσουν αναγνωσιμότητα. Ευτυχώς αυτές οι περιπτώσεις είναι μεμονωμένες σε αντίθεση με την πρακτική πολλών portals να βομβαρδίζουν με δεκάδες “παραπολιτικές ειδήσεις και αποκλειστικότητες” που βέβαια διαψεύδονται με ρυθμό πολυβόλου.

Το σημερινό ατόπημα όμως ενός Blog να διατυμπανίσει μία δήθεν αποκλειστική συνέντευξη που του παραχώρησε ο Κ. Καραμανλής, δεν είναι απλώς μία πλακίτσα ανάμεσα στις άλλες. Είναι μία προβοκάτσια που θα γίνει σημείο αναφοράς από τους δημοσιοκάφρους κάθε φορά που κάποιο blog έχει μία αποκάλυψη ενάντια στις εξουσιαστικές δομές κυβέρνησης και ΜΜ”Ε”.

Ακόμα και το μεγαλύτερο σκάνδαλο να αποκαλύψεις, οι δημοσιοκάφροι θα πουν σκωπτικά: “Μα καλά πιστεύετε τα blogs; Εδώ ο άλλος δημοσίευσε μαϊμού συνέντευξη του Καραμανλή που την είχε βγάλει από το κεφάλι του”!

Έτσι ακριβώς λειτουργούν, έτσι ακριβώς μόνοι μας ανοίγουμε την κερκόπορτα της απαξίωσης.

ΥΓ. Εννοείται ότι... διασταυρώσαμε το γεγονός πριν προβούμε σε κριτική, από το “περιβάλλον” του πρώην πρωθυπουργού όπως είθισται να αναφέρεται τον τελευταίο καιρό.

από το olympia

Η πράσινη πολυκατοικία με τα εξαπτέρυγα της καλεί Καραμανλή στην προανακριτική

Την κλήση του τέως πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή αποφάσισε τελικά η Προανακριτική Επιτροπή που ερευνά την υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου.

Τη σχετική πρόταση είχε διατυπώσει ο ΛΑΟΣ και σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες συναντούσε τη συμφωνία των υπολοίπων κομμάτων που μετέχουν στην Επιτροπή.

Συζήτηση έγινε για το κείμενο της επιστολής κλήτευσης που πρόκειται να αποσταλεί στον τέως πρωθυπουργό. Η Επιτροπή, αναφέρεται στην επιστολή, «έκρινε ομόφωνα πως θα ήταν χρήσιμο να συμβάλλετε και με την δική σας μαρτυρία στην διερεύνηση αυτής της υπόθεσης. Προς τούτο, είμαστε στην διάθεσή σας, να προσδιορίσουμε από κοινού, τον προσφορότερο τρόπο για την συμβολή σας αυτή».

Προανακριτική καλεί Καραμανλή
Οι βουλευτές των... κομμάτων της Αριστεράς διαφώνησαν με το ύφος της επιστολής, ειδικά σε ό,τι αφορά την εξεύρεση του «προσφορότερου τρόπου» κατάθεσης του πρώην Πρωθυπουργού, αντιπροτείνοντας την ίδια διατύπωση που χρησιμοποιήθηκε και για την κλήτευση των πέντε εγκαλούμενων υπουργών.

Ο πρόεδρος της Προανακριτικής Επιτροπής, Δημήτρης Τσιρώνης, συντάκτης και της επιστολής, εξηγώντας την διατύπωση που επέλεξε, επικαλέστηκε «λόγους αξιοπρέπειας και σεβασμού προς την Δημοκρατία και τους θεσμούς» και σημείωσε πως «επιθυμούμε να έρθει αυτοπροσώπως, αλλά αν υπάρχουν και άλλες επιλογές, ως πρώην Πρωθυπουργός της χώρας, έχει σίγουρα την κατάλληλη νομική υποστήριξη για να τις αντιπροτείνει».

Από πλευράς των βουλευτών της ελάσσονος αντιπολίτευσης που μετέχουν στην Επιτροπή, κρίνεται ότι η συγκεκριμένη διατύπωση χρησιμοποιήθηκε, προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στον κ. Καραμανλή, να αποφύγει κατάθεσή του ενώπιον της Προανακριτικής Επιτροπής, είτε στη Βουλή, είτε κατ' οίκον, αποκρινόμενος στην κλήτευσή της, με υπόμνημα.

Η ΝΔ έχει αποχωρήσει από τις εργασίες της Προανακριτικής. "Η πράσινη πολυκατοικία, με την πρωτοβουλία ενός από τους ενοίκους της, του ΛΑΟΣ, αποφάσισε την κλήτευση του πρώην πρωθυπουργού" σχολίασε ο βουλευτής της ΝΔ, Νίκος Δένδιας.
από το Έθνος

Λείπουν οι Αετοί, περίσσεψαν οι μετριότητες!..

Τα μεγάλα ψυχοκοινωνικά φαινόμενα, αυτά που με την ολοκλήρωσή μορφοποιούν νέους θεσμούς, δομές και σχήματα είναι δύσκολο, εάν όχι σχεδόν ακατόρθωτο, να τα αξιολογήσουμε την ώρα που βρίσκονται στη δυναμική φάση της εξέλιξής τους. Στην Ελλάδα μας οι μορφοποιήσεις έχουν ήδη ξεκινήσει και νέοι θεσμοί, δομές και σχήματα, άγνωστα μέχρι σήμερα, κρυσταλλώνονται προοδευτικά στο συλλογικό μας υποσυνείδητο!

ΟΛΟΙ οι ενασχολούμενοι με την Πολιτική αρνούνται την ύπαρξή τους και υποβαθμίζουν τη σημασία τους για να συνεχίσουν τον ερωτικό τους εναγκαλισμό με την εξουσία ή με την προσδοκία κατάκτησής της και τα μύρια όσα...αυτή η σχέση, αποδεδειγμένα από εξεταστικές επιτροπές, αποδίδει!

Μετά την «αποδημία» Καραμανλή και Παπανδρέου με τη δική μου, την δηκτική αλλά όχι παρεξηγήσιμη, γνωστή σε εσάς μέσα από τη «μπλογκόσφαιρα» σκοπιά , ΔΙΑΦΩΝΩ με αυτούς που διατείνονται ότι η πολιτική μας ζωή χαρακτηρίζεται από ... «χρυσές μετριότητες»!

Στα μεγάλα... οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά προβλήματα που συσσωρεύθηκαν επί πολλά χρόνια προστίθενται νέα και αντί για λύσεις έχουμε «επιταγές της τρόικα» (δεν αντιλαμβάνονται τα Κυβερνητικά στελέχη ότι κάθε φορά που επικαλούνται την…τρόικα για τις ανάλγητες αποφάσεις τους ουσιαστικά ΑΠΑΞΙΩΝΟΥΝ τον θώκο εξουσίας που κατέχουν;)

Τα χρονίζοντα σημαντικά αιτήματα του λαού όχι μόνο δεν ικανοποιούνται αλλά διογκώνοντα με ταχείς ρυθμούς, και επί πλέον ως έθνος, λαός και κοινωνία απογυμνωμένοι από οράματα και ΕΛΠΙΔΑ βιώνουμε την ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ έχοντας βουλιάξει στο τέλμα της μίζας, της ρεμούλας, της αφιλοτιμίας, του ωχαδερφισμού της ανυποληψίας!...

Δεν ισχυρίζομαι ότι οι νεότεροι πολιτικοί μας ηγέτες μας οδήγησαν εδώ...εκ προθέσεως! Είναι αλήθεια, όμως, ότι έρπουμε πλέον εμείς οι κάποτε υψιπετείς Ελληνες και Ελληνίδες. Νέοι και νέες μέσα στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα αλλά και σε ζωντανές ομιλίες μου σε διάφορες πόλεις της πατρίδας μας μου θέτουν ένα οδυνηρό και αφοπλιστικό ερώτημα «αλήθεια πόσο πρέπει να μας μισείτε για να μας κληροδοτήσετε τον κόσμο που ετοιμάσατε για το δικό μας αύριο;»

Να θυμίσω ότι στην πατρίδα μας, οι γονείς μας και οι παππούδες μας που ήταν δεμένοι με διάφορους τρόπους με τη γη το έλεγαν πεντακάθαρα ‘Όπου λιγοστεύουν οι ΑΕΤΟΙ και μαζί τους και οι πελαργοί πληθαίνουν τα...ερπετά!»

Τα προβλήματα του 21ου αιώνα οικολογικά, οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά και πληθυσμιακά διογκώνονται με γεωμετρικούς ρυθμούς και συνιστούν τεραστίων διαστάσεων προκλήσεις, που απαιτούν σπουδαίους ανθρώπους στους θώκους της πολιτικής, επιχειρηματικής, θρησκευτικής, ακαδημαϊκής και άλλων τύπων εξουσίας όχι μόνο για να μπορέσουμε άμεσα να τα αντιμετωπίσουν αλλά και και να τα επιλύσουν ώστε να δημιουργηθούν προοπτικές για τις επόμενες γενιές...

Για τους παραπάνω και άλλους ευνόητους και για εσάς λόγους φίλες και φίλοι αναγνώστες ΔΗΛΩΝΩ από το βήμα του blog, δημοσίως, ότι δεν αντιλαμβάνομαι τη λογική των «χρυσών» μετριοτήτων! Από πότε δηλαδή μιά μετριότητα μπορεί να είναι «χρυσή», όπως μερικοί περιγράφουν αυτούς και αυτές που πρυτανεύουν στην πολιτική, οικονομική, πνευματική ζωή του τόπου, όταν η ίδια η έκφταση είναι αντιφατική;

Η Οικουμένη, βουλιάζοντας στην εξελισσόμενη δίνη τεραστίων προβλημάτων και μαζί η Ελλάδα μας χρειάζονται ιστορική συνέπεια, κυμπαρλίκι και φιλότιμο...

Ηγέτες ή μάλλον ΑΕΤΟΥΣ χρειαζόμαστε για να σταματήσουν να μας οδηγούν στον ευτελισμό και την έρπουσα αναξιοπρέπεια της αδιαφάνειας και της διαφθοράς εκείνοι και εκείνες που το κάνουν για να θησαυρίζουν όντας, φοβάμαι δυστυχώς, μάλλον επιβήτορες και όχι ικανοί, αυθεντικοί και υπεύθυνοι ηγέτες στους κάθε λογής θώκους της εξουσίας!...

του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Εβδομήντα πέντε πράγματα που κάνει ο Κ. Καραμανλής από τότε που έχασε τις εκλογές

Επιτέλους, ξεκουράζεται!

2. Κλείστηκε για μία ολόκληρη μέρα στο σπίτι και έπαιζε ασταμάτητα Pro – για μπάφους δεν ξέρουμε κάτι.

3.Δίαιτα, δυστυχώς, επιβεβλημένη από τη Νατάσα (γιατί αν είσαι πρωθυπουργός, και ο Κουασιμόδος να είσαι κάτι γίνεται…Τώρα, όμως;).

4. Ψάχνει το κατάλληλο μέρος για να ανοίξει το δικό του σουβλατζίδικο, το οποίο θα ονομάσει “Ο Αρχιερέας του Πιτόγυρου”.

5. Προσπαθεί, όπως και άλλοι “πρώην”, να πάρει μια στήλη σαν αρθρογράφος σε κάποια εφημερίδα.

6. Ωστόσο, με δεδομένο ότι σύσσωμος ο Τύπος έχει στραφεί εναντίον του, σχεδιάζει να εκδώσει δική του εφημερίδα, την Karamanlee Press.

7. Επίσης, στα σχέδιά του είναι να κάνει με τη Νατάσα ακόμα ένα παιδί, αφού ως γνωστόν η οικονομική ύφεση και η ανεργία αυξάνουν τις γεννήσεις.

8. Κι εξάλλου, δε θα έλεγε όχι σε ένα επίδομα τρίτεκνης οικογένειας.

9. Ακόμα αναρωτιέται πώς στο διάολο ήξερε από πριν ο Λιάπης ότι θα καταποντιζόταν στις εκλογές, κι αυτός (που ήταν και κοτζάμ πρωθυπουργός) δεν το ήξερε.

10. Εκμεταλλευόμενος το... γεγονός ότι πλέον κανενός δεν του καίγεται καρφί για το αν θα πατήσει στη Βουλή ή όχι, περνάει (ακόμα) περισσότερο χρόνο στη Ραφήνα.

11. Άρχισε δειλά-δειλά να παίζει και πάλι ποδόσφαιρο, τώρα που δεν τον ακολουθούν πια οι κάμερες για να απαθανατίσουν ενδεχόμενη τούμπα του.

12. Πετάχτηκε για λίγο μέχρι το Άγιον Όρος – όχι για να μονάσει, αλλά για να κλείσει κάτι δουλειές με τη Μονή Βατοπεδίου.

13. Σκέφτηκε σοβαρά να αυτοεξοριστεί στο Παρίσι, όπως ο θείος του, μήπως όταν γυρίσει κι αυτός του παραδώσουν εν λευκώ τη διακυβέρνηση του τόπου.

14. Αλλά το μετάνιωσε, όταν συνειδητοποίησε ότι στο Παρίσι δεν έχει σουβλατζίδικα.

15. Έχει ήδη αρχίσει την συγγραφή του βιβλίου του, με τίτλο “Τα Επιτεύγματά μου ως Πρωθυπουργός”. Λέγεται ότι πρόκειται για το μικρότερο βιβλίο στην ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

16. Κάθε τόσο πηγαίνει στα μπουζούκια και διασκεδάζει πραγματικά – τέρμα οι ζοφερές εποχές που έπρεπε να τρέχει στα Μέγαρα και στα Ηρώδεια.

17. Βλέπει σε βίντεο στιγμιότυπα από τις εκλογικές του νίκες το 2004 και το 2007 και αναρωτιέται τι άλλαξε από τότε.

18. Έχει συγκεντρώσει σε μια λίστα όλα τα σαρδάμ του Γιώργου Παπανδρέου, για να τα διαβάζει και να σκέφτεται από ποιον έχασε.

19. Απελευθερώθηκε, επιτέλους, από τα κοστούμια που έπρεπε να φοράει όλη μέρα ως πρωθυπουργός – τώρα φόρμες και μόνο φόρμες.

20. Βλέποντας το σουξέ του Ψωμιάδη στη Θεσσαλονίκη, σκέφτεται να ντύνεται κάθε τόσο Αη-Βασίλης ή Ζορό και να βγαίνει στους δρόμους, μπας και ξανακερδίσει τους ψηφοφόρους του.

Τα υπόλοιπα στον άνθρωπο του μετρό

Μαντέλης, Παπανδρέου, Σημίτης, Καραμανλής και χαρακίρι

Αυτό που όλοι οι Έλληνες γνώριζαν ήδη από χρόνια χθες με την ομολογία του Μαντέλη πλέον αποκαλύπτονται.

Ο δεύτερος λαδοπόντικας, μετά την προηγηθείσα ομολογία και του Τσουκάτου (εκείνος σύμφωνα με τα λεγόμενά του τα πήγε κατευθείαν στο κόμμα), όχι μόνο κυνικά μας γνωστοποίησε με ποιον τρόπο πήρε τα 200.000 (+250.000) μάρκα, αλλά έδειξε όλο το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ (βλέπε Σημίτη, Χριστοδουλάκη, Παπαντωνίου και όλα τα άλλα παιδιά που έφτιαξαν με μίζες την ΔΥΝΑΤΗ ΕΛΛΑΔΑ των Ολυμπιακών της αρπαχτής) για την ουσιαστική μίζα των 10.000.000 ευρώ.

Κε Παπανδρέου επιτέλους αρχίζεις κι ανακαλύπτεις που πήγαν τα λεφτά. Σε τσέπες υπουργών και στελεχών της κυβέρνησης Σημίτη που κι εσύ συμμετείχες αλλά δεν είχες καταλάβει τίποτα.

Πώς είναι δυνατόν να... βοά όλη η Ελλάδα ότι η μίζα έχει αναδειχθεί σε υπέρτατο Ελληνικό θεσμό, κι εσύ με τόσα χρόνια συμμετοχής σε κυβερνήσεις δεν κατάλαβες και δεν υποπτεύτηκες τίποτα;

Και τώρα που σου αποκαλύφθηκε με ποιο τρόπο λαδώνονταν τα τρωκτικά που ήταν συνάδελφοί σου στην κυβέρνηση, τι έχεις σκοπό να κάνεις;

Όπως, προφανώς θα γνωρίζεις, τα εγκλήματα του Μαντέλη, με τον κοινά ψηφισμένο νόμο της ΟΜΕΡΤΑ,....
ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, έχουν παραγραφεί. Το λαμόγιο που αμάρτησε για τα φουκαριάρικα τα παιδιά του, έχει τα αμέτρητα ακίνητά του - όπως και εκατοντάδες άλλοι που βρίσκονται ή πέρασαν από τον επικερδή χώρο της πολιτικής - είπε χθες ότι τα άρπαξε, τα βούτηξε, του τάχωσαν και μετά... ΠΗΡΕ ΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΚΑΙ ΕΦΥΓΕ.

Θα τρελαθούμε ρε;

Και όλοι κάνουν το κορόιδο. Τι θα κάνεις ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ; Θα στηθούν δικαστήρια;

ΑΛΛΑΞΕ ΑΜΕΣΩΣ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΚΛΕΙΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΒΡΩΜΙΑΡΗΔΕΣ ΜΕΣΑ

ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕ ΣΕ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ.

ΠΑΡΕ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ ΠΙΣΩ ΤΩΡΑ!!

Είναι δυνατόν να είναι ελεύθεροι οι Τσουκάτοι, Μαντέληδες και σία παρέα με τους Κορκονέους (ναι ο μπάτσος που θα αποφυλακιστεί επειδή δεν βγήκε απόφαση κι έχει παρέλθει ο χρόνος προφυλάκισής του) και συ Παπανδρέου, Σημίτη, Καραμανλή να σφυρίζετε ΑΔΙΑΦΟΡΑ;

Πού θα κρυφτείτε όταν ο λαός ξεχυθεί στους δρόμους και ζητάει εκδίκηση για την κατάντια στην οποία τον οδηγήσατε;

Τι θα του λέγατε; ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΔΑΤΕ, ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΑΤΕ, ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ;

Ποιοι θεωρείτε πως είναι υπεύθυνοι για τις μεγάλες ζούπες;

ΧΑΡΑΚΙΡΙ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΚΥΡΙΟΙ ΠΡΩΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ.

ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΗΡΑΤΕ ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΣΤΑΝ ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΤΕ ΤΙ ΓΙΝΟΤΑΝΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΠΙΛΕΞΑΤΕ ΓΙΑ ΔΕΞΙΑ ΣΑΣ ΧΕΡΙΑ.
από τον Ακτιβιστή η φωτό από το taxalia

Ποιοι φταίνε για το δημόσιο χρέος;

Ποιες ήταν οι ελληνικές κυβερνήσεις που εκτόξευσαν το δημόσιο χρέος από την μεταπολίτευση και μετά και ποιες αυτές που το μείωσαν... Μια ενδιαφέρουσα εικόνα που αξίζει όσο χίλιες λέξεις.
του Kώστα Στούπα στο capital

Ο «καλύτερος» δεν επαρκεί

Μετά τον «μετασχηματισμό» κοινωνίας και κράτους από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ακόμη και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης φάνταζε στους συνετούς (τους περιφερόμενους) ψηφοφόρους «καλύτερος». Σε πολύ σύντομο διάστημα αποδείχθηκε ανίκανος για τις ριζικές τομές που απαιτούσε η ανάκαμψη από την κρατική και κοινωνική αποδιάρθρωση.

Επανήλθε στην εξουσία, σκιά πλέον, ο Ηρόστρατος. Ο Κωνσταντίνος Σημίτης που τον διαδέχθηκε, έπεισε, στην πρώτη τετραετία, ότι ήταν «καλύτερος». Αλλά μόνο για «βελτιώσεις» τής προς τα έξω εικόνας του τόπου. Αγνόησε και αυτός την αποδιοργάνωση της λειτουργίας του κράτους και τον θεσμοποιημένο από τον Παπανδρέου αμοραλισμό – δεν τόλμησε τομές. Η ατολμία του τιμωρήθηκε εντυπωσιακά: η ασύδοτη φαυλότητα κατέκλυσε, στη δεύτερη τετραετία του, ακόμα και τα υπόγεια του Μαξίμου.

Για τη δική του διαδοχή...δεν λειτούργησε η λογική του «καλύτερου»: τον ανερμήνευτα ευνοημένον με το δαχτυλίδι της πρόκρισης ο λαός τον αποκαλούσε, καθόλου τυχαία, «Γιωργάκη». Δεν φάνταζε ποτέ ικανότερος ούτε από τον άτολμο Σημίτη ούτε από τον σαρωτικής ευφυΐας Βενιζέλο ούτε από τον στέρεα οργανωτικό Σκανδαλίδη. Η μεταστροφή των ηγετικών προτιμήσεων κοινής γνώμης και κομματικών στελεχών (η μέσα σε σαράντα οχτώ ώρες ανακάλυψη ότι ο Βενιζέλος «βιάζεται» και αυθαδέστατα ορέγεται την εξουσία) παραμένει αίνιγμα. Αν δεν είναι πρωτοφανής στα χρονικά έκπληξη, είναι από τα πιο δυσδιάγνωστα επιτεύγματα άγνωστων παραγόντων.

Με τη λογική του «καλύτερου» διαδέχθηκε στην αξιωματική αντιπολίτευση τον Μητσοτάκη ο Μιλτιάδης Εβερτ. Ηταν πραγματικά ο μόνος που μιλούσε για ανάγκη εκθεμελιωτικών αλλαγών του παπανδρεϊκού μοντέλου, για «ειρηνική επανάσταση» – ο μόνος κομματικός αρχηγός που διέγνωσε ευθαρσώς ότι και το κόμμα του είναι «σάπιο». Ομως, δεν τόλμησε ούτε επαναστατικές τομές να επαγγελθεί προγραμματικά ούτε να αποκόψει κομματικά στελέχη σαπρά. Βούλιαξε κατησχυμένος στην ατολμία του και παρέδωσε την αρχηγία στον Καραμανλή τον νεώτερο.

Ο νεώτερος Καραμανλής ικανοποιούσε προφανέστατα τη λογική του «καλύτερου», σε σύγκριση και με τον προκάτοχό του Εβερτ και με τον αντίπαλό του «Γιωργάκη». Κρίθηκε από τον λαό «καλύτερος» και από τον Κ. Σημίτη. Ηταν ευφραδής, αν και το ανέκφραστο του προσώπου του πρόδιδε περισσότερο επαγγελματία «παίκτη», παρά κοινωνικό οραματιστή. Πάντως, η εντύπωση του «καλύτερου» άντεξε πέντε ολόκληρα χρόνια, ενάντια σε κάθε λογική, ώσπου η χώρα κυριολεκτικά κατέρρευσε και ο ίδιος ετράπη σε επονείδιστη φυγή.

Με τον Κ. Καραμανλή τον καθ’ όλα «βραχύ» αποδείχτηκε, με συνέπειες ανήκεστης για τη χώρα καταστροφής, ότι η λογική του «καλύτερου» απλώς ηγέτη (λογική των «βελτιώσεων» και εξωραϊστικών ψιμυθιώσεων του «κοινωνικού μετασχηματισμού» και του εκφαυλισμού του κράτους από τον παπανδρεϊσμό) δεν άφηνε ελπίδα ανάκαμψης. Αν δεν ξεθεμελιωθούν, μεθοδικά και με συνέπεια, τα θεσμοποιημένα εγκλήματα του παπανδρεϊκού αμοραλισμού, ο τόπος θα βυθίζεται, με εφιαλτική πια επιτάχυνση, στην οικονομική χρεοκοπία και στο κοινωνικό χάος.

Χρόνια τώρα οι κυριακάτικες εδώ επιφυλλίδες κατηγορούνται για αρνητισμό, απαισιοδοξία, κριτικές υπερβολές. Επειδή πάντοτε μετρούσαν την πολιτική ατολμία των ηγητόρων με μέτρο τις ριζοσπαστικές αλλαγές που απαιτούσε η αναχαίτιση των συνεπειών της παπανδρεϊκής λοιμικής. Τελικά τα γεγονότα δικαίωσαν, με τρόπο εφιαλτικό, την κριτική οξύτητα της γραφής. Θα ήταν ασύγκριτα προτιμότερη η μη δικαίωση – η διαδρομή μέσα στον χρόνο τής εδώ επιφυλλιδογραφίας αποκτά «νόημα» μόνο αν σώζει κάτι από το πείσμα παλαιών (πάντοτε περιθωριακών) χρονογράφων, που ξεκαθάριζαν κυρίως κριτήρια οξυδέρκειας και λιγότερο αποτιμήσεις γεγονότων και προσώπων.

Μητσοτάκης, Σημίτης, Εβερτ, Καραμανλής ο βραχύς κρίθηκαν («εν τοις πράγμασιν») από την ατολμία τους, όχι από τις προθέσεις τους ή τις «βελτιωτικές» καταστάσεων πρωτοβουλίες τους – οι επιφυλλίδες απλώς κατέγραφαν τα κριτήρια εντοπισμού της αυτοκτονικής αυτής ατολμίας. Παντοδύναμοι μέσα στο σύστημα της πρωθυπουργοκεντρικής απολυταρχίας που δημιούργησε η ηδονοθηρία του Ανδρέα Παπανδρέου δεν τόλμησαν τα αυτονόητα του κοινού συμφέροντος: Να ξαναστήσουν κράτος, να αποκαταστήσουν λειτουργία θεσμών δημοκρατίας. Τους ενδιέφερε η επανεκλογή τους, τίποτε άλλο, ούτε καν η υστεροφημία τους. Και πίστεψαν ότι ο λαϊκισμός, συνταγή επιτυχίας του Ανδρέα, ήταν πανάκεια.

Δεν τόλμησαν να αρθρώσουν συντεταγμένη και παραγωγική έργου κρατική λειτουργία, αυστηρή, ακομμάτιστη ιεραρχία διαβάθμισης ευθυνών. Να θεμελιώσουν θεσμούς αξιοκρατίας, κριτικό και πειθαρχικό έλεγχο της δημοσιοϋπαλληλίας, καταξίωση της ποιότητας και της δημιουργικότητας, απολύσεις των κηφήνων, των ανίκανων, των χρηματιζόμενων εκβιαστών.

Δεν τόλμησαν να πειθαρχήσουν τον Συνδικαλισμό στις επιταγές του Συντάγματος, στα στοιχειώδη του «κοινωνικού συμβολαίου», των όρων της δημοκρατίας. Ανέχθηκαν τις γκανγκστερικές εκβιαστικές πρακτικές του, τον κατέστησαν ύψιστη εξουσία με αυθαίρετη αντικοινωνική συμπεριφορά στρατού κατοχής.

Δεν τόλμησαν να αντιμετωπίσουν το ειδεχθέστερο έγκλημα του παπανδρεϊσμού: την καταστροφή (ο όρος κυριολεκτεί) του σχολειού και του πανεπιστημίου. Συμβιβάστηκαν με τον ωμό φασισμό του «ασύλου» και την ασέλγεια του «μαθητικού κινήματος», την ψυχανωμαλία των βανδαλισμών και των «καταλήψεων». Παγίωσαν τον πιο ζοφερό σκοταδισμό αγραμματοσύνης, αγλωσσίας και ακρισίας, θεσμοποίησαν την παραπαιδεία.

Αναξιοκρατία στη διοίκηση, ασύδοτη αυθαιρεσία των συνδικαλιστών, ακρισία και αμορφωσιά στην παιδεία ήταν οι σίγουρες προδιαγραφές για την οικονομική χρεοκοπία της χώρας, τον βυθισμό σε ανίατη ύφεση, σε δραματική μείωση της παραγωγικότητας. Υπονόμευσαν την κοινωνική συνοχή, ακύρωσαν κάθε ποιότητα ζωής, εξουδετέρωσαν την άμυνα της χώρας και την άσκηση αποτελεσματικής διπλωματίας.

Εχουμε φτάσει, κυριολεκτικά, στα έσχατα της παρακμής μας. Και το ηγετικό δυναμικό που διαθέτουμε για να μας οδηγήσει στην ανάκαμψη, μοιάζει απελπιστικά ολίγιστο. Καραμανλής ο βραχύς κατόρθωσε να αποδείξει «καλύτερόν» του τον Γιωργάκη που τον ειρωνευόταν στη Βουλή για την ολιγότητά του. Και ο Αντώνης Σαμαράς δείχνει να πιστεύει ότι είναι απλώς «καλύτερος» και από τους δυο.

Αλλά η λογική του «καλύτερου» ξέρουμε πια ότι έχει αποδειχθεί ανεπαρκέστατη, αναπαράγει την ατολμία. Η κραυγαλέα ανάγκη μας είναι για τον τολμηρό, όχι για τον απλώς «καλύτερον».

του Χρήστου Γιανναρά
από το citypress-gr

Αυτή είναι η εξήγηση γιατί η Ελλάδα δεν πήρε πολεμικές αποζημιώσεις

Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας. Κι ο λαϊκισμός ένας μεγάλος εχθρός. Αλλά δεν υπάρχει μεγαλύτερος από τον εαυτό μας. Αυτόν τον "εθνικό" εαυτό μας που μας δικαιολογεί πάντα αφού πρώτα μας τοποθετήσει στον υψηλό θρόνο απ όπου όλοι και όλα, τα ξένα, των άλλων, φαίνονται υποδεέστερα. Αρκεί να μην χρειάζεται να μετρήσουμε με συγκεκριμένα μέτρα. Να μην μιλάμε δηλαδή για έλλειμμα, παραγωγικότητα,απόδοση, κόστος. Αρκεί να μιλάμε για αόριστες, μη μετρήσιμες,σχεδόν μεταφυσικές έννοιες. Υπερηφάνεια, δόξα, ελληνικότητα,δίκιο. Διαθέτουμε την μεγαλοπρέπεια των φιλολογικών εννοιών. Τώρα βέβαια αν κάνουμε τον κόπο να κοιτάξουμε την ιστορία των άλλων λαών (και των Τούρκων και των Σέρβων και των Άγγλων και των Βούλγαρων) θα διαπιστώσουμε πως όλοι αυτοπροσδιορίζονται ως περήφανοι, γενναίοι, ηρωικοί,αδικημένοι .Και διαθέτουν όλοι και κατ αποκλειστικότητα τη θεία ευλογία.

Το δημοσίευμα του Focus εξόργισε και μένα. Αλλά ήταν ένα ανόητο, κίτρινο δημοσίευμα των κοκορακίων της γερμανικής δημοσιογραφίας. Ήταν όμως μια άποψη και ο καθένας έχει δικαίωμα σε αυτήν. Θυμηθείτε πόσες φορές έχουμε μιλήσει για κουτόφραγκους ή αμερικανάκια. Βεβαίως τα αστροπελέκια που έφτιαξαν το εξώφυλλο πρέπει γενικώς να προσέχουν όταν χρησιμοποιούν ιστορικούς συμβολισμούς γιατί αν κάποιοι μπουν στον πειρασμό να απαντήσουν αναλόγως, δυστυχώς η Γερμανία δεν διαθέτει κάποια Αφροδίτη της Βόνης αλλά μορφές που ταυτίστηκαν με την παγκόσμια ντροπή.

Είχε δίκιο ο Πάγκαλος πως η Γερμανία ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για την ελληνική οικονομία. Τα γερμανικά στρατεύματα κατά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, σκότωσαν Έλληνες, κατέκαψαν την Ελλάδα και κατέκλεψαν περιουσίες και τα αποθέματα χρυσού της χώρας. Αρκεί βέβαια να μην ξεχνάμε πόσο ευθύνονται οι έλληνες και οι ελληνικές κυβερνήσεις.

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που δεν διεκδίκησε πολεμικές αποζημιώσεις, αλλά γι αυτό δεν φταίνε οι Γερμανοί. Το μεταπολεμικό ελληνικό κράτος, αυτό που δημιουργήθηκε (για να μην ξεχνάμε την ιστορία) και από συνεργάτες των Γερμανών, αρκετά ένοχο και πολύ περισσότερο δουλικό, υπερασπίζοντας ίσως τον εαυτό του, τη φύση του, παραιτήθηκε κάθε διεκδίκησης. Η υπόθεση Μέρτενς, που συγκλόνισε την Ελλάδα τη δεκαετία του 60, είναι μια παλιά ιστορία αρκετά επεξηγηματική. Πριν από χρόνια, μια δημοσιογραφική έρευνά μου για την υπόθεση αυτή, χαρακτηρίστηκε ως προσπάθεια αποκαθήλωσης του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το «έθνος» έπρεπε να παραμείνει η μυθική περιγραφή των σχολικών εγχειριδίων και ο εθνάρχης το σύμβολο μιας ηρωικής και όχι συνεργαζόμενης με τους ναζί, Δεξιάς.

Ο Μέρτενς, οι αποζημιώσεις και ο Καραμανλής

Τον Μάιο του 1957, ο Μαξ Μέρτενς, ο χασάπης της Θεσσαλονίκης, ο ναζί που ευθυνόταν για τον εκτοπισμό των Ελλήνων Εβραίων και την κλοπή των περιουσιών τους, επέστρεψε στην Ελλάδα. Σύμφωνα με μια σημερινή εκδοχή, για να αναζητήσει κομμάτι του θησαυρού των Εβραίων που είχε βυθίσει με πλοίο στην Ελλάδα. Όπως και να έχει, σίγουρος πάντως, για την φιλικότητα του ελληνικού καθεστώτος. Καταζητούμενος από το 1947, ένοιωθε περιέργως αρκετά ασφαλής στην χώρα που είχε κατακάψει. Εκείνη την εποχή μάλιστα ήταν στέλεχος του γερμανικού υπουργείου Δικαιοσύνης και φίλος του καγκελάριου Αντενάουερ.Κάποιοι Εβραίοι όμως τον αναγνώρισαν και απαίτησαν την σύλληψή του. Ο Μέρτενς πραγματικά συνελήφθη.

Τον Νοέμβριο του 1958 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με τον Ευάγγελο Αβέρωφ επισκέπτονται την Βόννη. Ενδίδουν στις πιέσεις του Αντενάουερ να μην διεκδικήσουν πολεμικές αποζημιώσεις. Με την επιστροφή στην Ελλάδα ο Καραμανλής περνά μάλιστα νόμο για αναστολή δίωξης εγκληματιών πολέμου. Ακόμη και οι Άγγλοι την εποχή εκείνη κατηγορούν την ελληνική κυβέρνηση πως «αμνηστεύει εγκληματίες πολέμου». Ο μοναδικός εγκληματίας πολέμου που έχουμε στην Ελλάδα είναι ο Μέρτενς. Ο νόμος αρχικώς τον εξαιρεί από την αμνήστευση αλλά λίγο αργότερα τροποποιείται ο νόμος (ν.δ. 3933/1959) και τον συμπεριλαμβάνει. Έτσι ενώ ο Μέρτενς καταδικάζεται σε 25 έστω μόλις χρόνια κάθειρξης στέλνεται στη Γερμανία όπου απελευθερώνεται. Η υποχωρητική συμπεριφορά του Καραμανλή δεν έχει καμιά εμφανή εξήγηση. Κυβερνητικά στελέχη λένε πως ευνοεί το κλίμα των καλών σχέσεων Ελλάδας Γερμανίας και την είσπραξη ενός δανείου 200 περίπου εκατομμυρίων μάρκων. Αντί να διεκδικήσουμε δεκάδες δισεκατομμύρια όπως είχαμε δικαίωμα, το βουλώνουμε με ένα δάνειο. Γιατί;

Κατά πολλούς η εξήγηση είναι σε όσα είπε μόλις απελευθερώθηκε ο ίδιος ο Μαξ Μέρτενς. Με συνεντεύξεις του στη Σπήγκελ και την Ηχώ του Αμβούργου υποστηρίζει πως κατά την κατοχή, συνεργάτες του ήταν μέλη της κυβέρνησης Καραμανλή. Κατονομάζει μάλιστα συγκεκριμένα:

1. Τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Σύμφωνα με τον Μέρτενς ο Καραμανλής είχε δώσει πληροφορίες ακόμη και για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου αλλά οι Γερμανοί δεν τον πίστεψαν
2. Τον Δημήτρη (Τάκο) Μακρή, υπουργό εσωτερικών του Καραμανλή
3. Τον Γεώργιο Θέμελη υφυπουργό Άμυνας
4. Την Δοξούλα σύζυγο του Μακρή η οποία ήταν γραμματέας του και σύνδεσμος με τους πληροφοριοδότες

Οι συνεντεύξεις αναστατώνουν την πολιτική ζωή της χώρας. Η ΕΔΑ μιλά για προδότες που αντάλλαξαν την γερμανική σιωπή με υποχωρήσεις από τις αποζημιώσεις. Έτσι εξηγήθηκε η σπουδή επίσκεψης του Καραμανλή στη Βόννη και η απελευθέρωση του Μέρτενς.

Αποκαλύφθηκε πως πραγματικά ο Μακρής την εποχή της κατοχής διορίστηκε από τα γερμανικά στρατοδικεία ως «δικηγόρος» Ελλήνων. Η γυναίκα του Δοξούλα ήταν πραγματικά γραμματέας του Μέρτενς στη Θεσσαλονίκη και ο Θέμελης διορισμένος από τους Γερμανούς Νομάρχης. Για τον Καραμανλή δεν υπήρχαν στοιχεία. Μόνο ο τρόπος που έκλεισε την υπόθεση των ελληνικών διεκδικήσεων. Κανένας από τους θιγόμενους δεν κατέφυγε στα γερμανικά δικαστήρια εναντίον του Μέρτενς.

Η ανώμαλη δεκαετία του 60 και βέβαια το μετεμφυλιοπολεμικό Ελληνικό κράτος έθαψε την υπόθεση Μέρτενς. Στα άπαντα Καραμανλή, υπάρχει μόνο μια παράγραφος για την υπόθεση που έριξε την πιο σκοτεινή σκιά στην προσωπική ιστορία του Καραμανλή.

Η Ιστορία για μια ακόμη φορά υποχώρησε μπροστά στις ανιστόρητες και αυθαίρετες ερμηνείες της. Ο Καραμανλής έγινε Εθνάρχης, οι Έλληνες όσο περήφανοι ήθελαν τα σχολικά εγχειρίδια και οι συνεργάτες των Ναζί ιστορικές οικογένειες πάνω από όλα πατριωτικές.

Αυτή είναι η εξήγηση γιατί η Ελλάδα δεν πήρε πολεμικές αποζημιώσεις. Δεν μπορώ να καταλάβω βεβαίως γιατί όλες οι Ελληνικές κυβερνήσεις όχι μόνο δεν ευνόησαν, αλλά σαμποτάρισαν προσπάθειες Ελλήνων πολιτών (κάτοικοι Διστόμου) να διεκδικήσουν με βάση τους Ευρωπαικούς νόμους όσα είχαν δικαίωμα.

Οι Γερμανοί βεβαίως είναι φίλοι μας αλλά φίλτατη είναι η αλήθεια. Ας αφήσουμε λοιπόν τους λεονταρισμούς και τις εκρήξεις εθνικής αγανάκτησης γιατί το κωλοδάχτυλο της Αφροδίτης σηκώθηκε ειρωνικά μπροστά στο πρόσωπό μας . Η εθνική μας περηφάνια δεν απειλήθηκε από έναν ανόητο συντάκτη ύλης του Focus αλλά από εμάς τους ίδιους. Και θα απειλείται όσο στη θέση της ιστορικής αλήθειας βάζουμε ανιστόρητους αγανακτισμένους και εύθικτους απολίτικους.
του Κώστα Βαξεβάνη στο κουτί της Πανδώρας

Πολιτική είναι η τέχνη του οίκτου

Το Rocky είναι η καφετέρια των εφηβικών μου χρόνων. Στη δεκαετία του 80, είχε την λάμψη που είχε και η ομώνυμη ταινία. Και τα νεανικά όνειρα. Λίγο ο έρωτας, λίγο οι υποσχέσεις του, εκείνοι οι δίσκοι βινυλίου που διαβεβαίωναν πως υπάρχει ζωή και εκτός του χωριού, τα πρώτα ποτήρια βαρύ οινόπνευμα, τα καλοκαίρια με ένα μακό μπλουζάκι μόνο και οι χειμώνες με τα βιβλία των μαθηματικών. Είναι δύσκολο να ζεις σε χωριό. Είναι πιο δύσκολο να πεις «θα φύγω απ το χωριό» και να εννοείς θα βρω το δρόμο για να φύγω, όχι να δραπετεύσω. Προχθές, μετά από τριάντα χρόνια, πήγα στο Rocky. Άλλος εγώ, άλλοι και οι άλλοι.

Η τηλεόραση, - όχι η ίδια, μεγάλη πλάσμα πια - έπαιζε ακόμη ποδόσφαιρο, τα ποτήρια γέμιζαν και άδειαζαν κάνοντας έναν ακόμη κύκλο από τους πολλούς που υπάρχουν στα χωριά και οι άνθρωποι κομμάτι αυτών των κύκλων, συνέχιζαν να αγνοούν αν τους δημιουργούν ή απλώς κλείνονται μέσα τους. Είναι δύσκολο να ζεις σε χωριό.

Τριάντα χρόνια μετά, στο... Rocky, - στο κάθε Rocky φαντάζομαι -, μπορείς να βρεις όλες τις κατηγορίες ανθρώπων. Και την ιστορία τους. Αυτόν που πάλεψε και τα κατάφερε, αυτόν που δεν πάλεψε αλλά τα κατάφερε, αυτόν που έφαγε την πατρική περιουσία, εκείνον που έμαθε να ζει με τις επιδοτήσεις και την δουλειά των Αλβανών που βρίζει, τον κτηνοτρόφο που του είναι αδιάφορο το τάδε άρωμα και τον άλλο που νομίζει πως αυτό του λείπει. Μπορείς να βρεις την αυθεντικότητα της ελληνικής επαρχίας και την μπασταρδεμένη εκτρωματική της εκδοχή που καβαλάει τζιπ και καπνίζει πούρα. Έτσι είναι το Rocky. Έτσι είναι η Ελλάδα.

Για πρώτη φορά όμως στο Rocky, υπήρχε μια ανησυχία. Όλοι ήταν αντιμέτωποι με έναν συγκεκριμένο και όχι αόριστο φόβο. Πως το τέλος, ένα κάποιο τέλος έρχεται. Τέλος σε αυτό που είχαμε μάθει να έχουμε ως ζωή. Τα ποτά στο Rocky έχουν λιγοστέψει. Και οι μεγάλες κουβέντες ακόμη περισσότερο. Τίποτα δεν είναι όπως παλιά κι ας παίζει ακόμη η τηλεόραση ποδόσφαιρο. Το χειρότερο είναι πως κανένας δεν μπορεί να προσδιορίσει τη θέση του στο αλλαγμένο τοπίο. Απλώς φοβάται. Το Rocky είναι η Ελλάδα, σκεφτόμουν ενώ επέστρεφα στην Αθήνα. Όλοι είναι φοβισμένοι μπροστά στη νέα κατάσταση και ελάχιστοι ελπίζουν.

Φοβάμαι όπως όλοι. Την κατάσταση στην οποία φτάσαμε. Και δεν εννοώ την οικονομική κατάσταση. Εννοώ πως είμαστε τόσο «φτωχοί» όλα αυτά τα χρόνια, που βάλαμε να διαχειριστούν τις τύχες μας δύο πολιτικοί, δύο πρωθυπουργοί, που ενώ η Ελλάδα βουλιάζει, ενώ οι θαμώνες του Rocky ακόμη ανησυχούν, οι ίδιοι δεν έχουν ανοίξει το στόμα τους να πουν μια κουβέντα. Θαμμένοι κάτω από το φορτίο της προσωπικής τους απογοήτευσης, της ευθύνης ή της ανικανότητας; Δεν με ενδιαφέρει. Σημασία έχει πως δεν θα βρείτε πουθενά μια δήλωση του Κώστα Σημίτη ή του Κώστα Καραμανλή. Την ώρα που η χώρα καίγεται, δεν θα βρείτε μια κουβέντα ή μια πράξη ευθύνης των δύο πολιτικών που υπήρξαν ηγέτες της.

Ο Κώστας Σημίτης, αφού διαβεβαίωσε πως ζούμε μέρες εκσυγχρονισμού και μεγάλων έργων, εξαφανίστηκε μόλις ήρθε ο λογαριασμός και εξαργύρωσε αρνητικά την πολλαπλή πολιτική του ήττα. Να κρατήσει δηλαδή την εξουσία ή να εξαφανίσει έστω τον Γιώργο Παπανδρέου. Η οραματική του πολιτική ρήμαξε ταυτόχρονα με τα ολυμπιακά έργα που συμβόλιζαν μια άλλη Ελλάδα. Αφήνοντας οσμή και αναμνήσεις από έντεχνη διαπλοκή και διακομματικά σκάνδαλα.

Ο Κώστας Καραμανλής αφού θεώρησε πως η ανάδειξή του στην εξουσία μέσα από την συγκυριακή πολιτική του «δεν κάνω τίποτα» είναι η χρυσή συνταγή επιτυχίας, κατάφερε να ταυτιστεί όχι με την συνταγή αλλά με το «τίποτα». Κυβέρνησε με μια παρέα κουλτούρας μαγαζιών εθνικής οδού, κουμπάρους και θρησκόληπτους. Ανέθεσε την πραγματική εξουσία σε έναν αγράμματο απόφοιτο Γυμνασίου που τον έριξε τελικά στον λάκκο που άνοιξε η συνεχής υπόγεια δραστηριότητά του και οι συνωμοσίες του. Μέθυσε με την τεχνητή δημοσκοπική του εικόνα ξεχνώντας πως δεν ήταν η αληθινή. Έζησε σε εικονική πραγματικότητα σαν να έπαιζε playstation και θέλησε να δημιουργήσει μια τέτοια πραγματικότητα για τη χώρα. Με ψεύτικα οικονομικά στοιχεία. Στη συνέχεια εγκατέλειψε το ίδιο του το κόμμα την ώρα της καταστροφής για να επιστρέψει στο προφίλ του πλακατζή και γλεντζέ.

Αυτοί οι δύο άνθρωποι υπήρξαν ηγέτες της χώρας και οπαδοί της σιωπής την ώρα που η χώρα βουλιάζει. Την ώρα που ο θαμώνας του Rocky αισθάνεται την ανάγκη να πει την άποψή του και να εκστομίσει αυτοκριτικά «πρέπει να δούμε τα πράγματα αλλιώς» . Και οι δύο υπήρξαν πρωθυπουργοί και μεις τους χειροκροτήσαμε ή έστω τους σεβαστήκαμε ως ηγέτες. Για αυτό σας λέω. Η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού όπως συνηθίζουν να λένε. Είναι η τέχνη του οίκτου. Να κάνεις δηλαδή τους άλλους να σε λυπούνται ενώ φταις.
του Κώστα Βαξεβάνη στο κουτί της Πανδώρας

Το "άγχος" του Καραμανλή

Ψήφισε πριν από λίγα λεπτά ο Κώστας Καραμανλής στη Ραφήνα και πλέον μπορεί να αφιερωθεί εξ' ολοκλήρου στο γεγονός της ημέρας.

Η διαδοχή της Νέας Δημοκρατίας τον αφήνει αδιάφορο, όχι όμως και... το ντέρμπι Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός, το οποίο περιμένει πώς και πώς.

Σιγά μην κάτσει να σκάσει για Ντόρα, Αντώνη, Παναγιώτη.

Ας τα βρούνε μεταξύ τους.

Εκείνος το έκανε το καθήκον του...!
από mediasoup

Φταίει ο Καραμανλής...

Καταπληκτικό βίντεο αποδεικνύει το ότι φταίει ο Καραμανλής με αποδείξεις...

Δείτε το βίντεο...

Όταν το καράβι βουλιάζει...

Όσοι αναρωτιόντουσαν για ποιον λόγο ο Καραμανλής «τρελάθηκε» και οδήγησε την Νέα Δημοκρατία σε σίγουρη συντριβή, έχουν έναν ακόμη γρίφο να λύσουν: Για ποιόν λόγο πενήντα μέρες μετά από τις εκλογές οι υπουργοί της κυβέρνησης αλληλοσκοτώνονται σαν να είναι μικρά παιδιά που κάποιος τα απειλεί να τους πάρει το παιγνίδι από το χέρι...

Η απάντηση βρίσκεται στις εκθέσεις των διεθνών οίκων και των Οργανισμών, σύμφωνα με τις οποίες η χώρα βουλιάζει. Βρίσκεται στις χτεσινές δηλώσεις του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος στη Βουλή των Ελλήνων. Η Ελλάδα έχει ήδη γραφτεί στον... Τειρεσία και αδυνατεί να βρει δανεικά. Εσείς, για παράδειγμα, θα δανείζατε γείτονά σας, για τον οποίον είστε βέβαιοι ότι δεν πρόκειται να σας επιστρέψει τα δανεικά;

Έτσι, καταφεύγουμε πλέον στους... τοκογλύφους και ο κάθε νοικοκύρης ξέρει τι μπορεί να σημαίνει αυτό. Η καταστροφή είναι προ των πυλών, αφού ουδείς έχει γλιτώσει στο παρελθόν από τα νύχια των τοκογλύφων.

Στο ΠΑΣΟΚ λοιπόν αντιλαμβάνονται σιγά – σιγά ότι δεν ήταν και μεγάλη «μαγκιά» να πάρουν τα κλειδιά του καταστήματος, όταν το κατάστημα βρίσκεται ήδη σε κατάσταση διάλυσης. Οι εκπρόσωποι του παλαιού ΠΑΣΟΚ, έχοντας στο παρελθόν εμπλουτίσει τις γνώσεις τους από τόσες και τόσες σπουδαίες εμπειρίες, σπεύδουν να πάρουν αποστάσεις ασφαλείας.

Εξακολουθούν, όμως, και λένε ψέματα στο λαό, όπως ακριβώς έκαναν και στην προεκλογική περίοδο. Προσπαθούν να εμφανίσουν ένα φιλολαϊκό πρόσωπο, επιδιώκοντας να διατηρήσουν κάτι τις από τα σημερινά τους κεκτημένα ως εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου, όταν οι πολίτες θα αναζητούν τους υπαίτιους του ναυαγίου.

Λυπούμαστε, αλλά, παρά τις εξαγγελίες, ο κ. Παπανδρέου δεν έχει κατορθώσει να φέρει κάτι καινούργιο στην ελληνική πολιτική ζωή. Καλή είναι η διαδικτυακή δημοκρατία, αλλά ο κ. Παπανδρέου οφείλει να ξεκαθαρίσει αν εμπιστεύεται ή όχι τον κ. Παπακωνσταντίνου. Αν ο κ. Πάγκαλος μιλάει εξ ονόματός του ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ή αν ο κάθε ένας έχει αποφασίσει να ακολουθήσει το δικό του δρόμο σε αυτή την κυβέρνηση. Κι ο κ. Παπακωνσταντίνου από την πλευρά του οφείλει να ξεκαθαρίσει επίσης την θέση του. Μπορεί να παράγει έργο υπό αυτές τις συνθήκες; Αν πιστεύει ότι μπορεί, τότε δεν δικαιούται στο μέλλον να επικαλεστεί τον σημερινό πόλεμο που του γίνεται για να αιτιολογήσει πιθανή αποτυχία.

Καλές είναι οι εξαγγελίες, τα αδιευκρίνιστα πλάνα για τις πράσινες επενδύσεις, τα ευχολόγια να περνάμε όλοι καλά, αλλά αυτή η κυβέρνηση αρχίζει και δείχνει σημάδια κακής νοοτροπίας πολύ – πολύ νωρίς.

Να θυμίσουμε στον κ. Παπανδρέου ότι οι αλαζονικές συμπεριφορές απαξίωσαν την προηγούμενη κυβέρνηση στα μάτια των πολιτών. Δεν είναι δύσκολο να βρεθεί κανείς από το ζενίθ στο ναδίρ. Ο δρόμος για τις... άγονες γραμμές δεν είναι τόσο μακρινός όσο νομίζουν μερικοί...
Θανάσης Μαυρίδης στο capital

Το έλλειμα, το ασφαλιστικό και τα λαμόγια οδήγησαν στην παραίτηση Καραμανλή

Ήταν και είναι παγιωμένη η πεποίθηση ότι ο Καραμανλής παρέδωσε την διακυβέρνηση στον Γιώργο Παπανδρέου.

Αυτό που δεν είχε απαντηθεί με σαφήνεια μέχρι τώρα ήταν ο λόγος που τον οδήγησε να το κάνει. Κι αυτό γιατί με τις βερμπαλιστικές προεκλογικές ρουκέτες του τύπου "Πού πήγαν τα λεφτά κ. Καραμανλή;" και "Λεφτά υπάρχουν" συσκότισαν τους λόγους της απόσυρσης Καραμανλή. Αυτά ήταν τα κύρια συνθήματα που διαλάλησε το ΠΑΣΟΚ για να εξαγοράσει τις ελπίδες, λαμβάνοντας την λαϊκή εντολή.

Και έγινε πιστευτό από τα... μεγάλα τμήματα των ψηφοφόρων πως για το πρόβλημα έφταιγε καθοριστικά η ανικανότητα της δεξιάς διακυβέρνησης και μόνο. Και ότι θα αρκούσε ένα νοικοκύρεμα της Ελληνικής Οικονομίας και του Κράτους για να τραβήξουμε ξανά προς τη δόξα. Και βγαίνανε όλοι οι υποψήφιοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ με χαμόγελα και άνεση να στηρίξουν τα αίολα επιχειρήματα. Ακόμη και μετά τις εκλογές, οι υπουργοί της νέας κυβέρνησης ισχυρίζονταν πως και η φιλολαϊκή κοινωνική πολιτική θα εφαρμοζόταν αλλά και επώδυνα μέτρα δεν θα χρειαζόταν να ληφθούν.

Και μετά....
Και μετά.... δεν ήρθε ο έρωτας.
Μετά έπεσε το "THE GAME IS OVER", "το παιχνίδι τελείωσε", από τον Γιούγκερ.
Μετά άρχισαν να καγχάζουν οι Ευρωπαίοι με τα "Greek statistics".
Μετά χαρακτηρίστηκε η Ελληνική οικονομία ως αποσταθεροποιητικός παράγοντας για την Ευρωζώνη.
Μετά αρχίζει η σκληρότερη επιτήρηση, με την έλευση, από βδομάδα, Ευρωπαίων που θα ελέγξουν τα στοιχεία της Οικονομίας μας.
Μετά ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ. (Κατά τον Λοβέρδο: "το ανοίξαμε μόνοι μας, όταν διαπιστώσαμε πριν 15 μέρες το μέγεθος του προβλήματος")

Και εδώ δίδεται η απάντηση για ποιό λόγο ο Καραμανλής έκανε πάσα την Κυβέρνηση:
1. Γιατί γνώριζε - και μάλιστα πολύ καλά τα προβλήματα - από πριν.
2. Γιατί είχε καταλήξει στην διαπίστωση πως με τους άχρηστους και τα λαμόγια που τον περιστοίχιζαν θα ήταν αδύνατο να δοθούν λύσεις.
3. Γιατί βλέποντας να τον πνίγουν τα αδιέξοδα, έκρινε πως έπρεπε βέβαια να παρθούν σκληρά μέτρα -το είπε- αλλά δεν ήταν σε θέση να τα λάβει εκείνος. Και έτσι αποφάσισε να παραχωρήσει το "μαγαζί".

Και έτσι πήγε στην παραίτηση και με αίτημα για "νωπή εντολή" προκήρυξε τις εκλογές του Οκτώβρη. Και μάλιστα "υποσχέθηκε" να εφαρμόσει δυσάρεστα και σκληρά αντιλαϊκά μέτρα για να βγει η χώρα από την κρίση (διεθνή ή εγχώρια).
Το θάρρος του έφτανε μέχρι εκεί.

Δεν είχε περισσότερο (μάλλον το έχασε στου Μπαϊρακτάρη) ώστε να βγει και να ομολογήσει ότι τα διάφορα κοπρόσκυλα "έφαγαν τα πάντα" κι ότι το "ταμείον είναι μείον".

Και έτσι η διακυβέρνηση πέρασε σ' αυτούς που πίστευαν πως "λεφτά υπάρχουν". Εδώ μπαίνει το ερώτημα: " Καλά δεν ήξεραν, δεν ρώταγαν;"

Αν είναι δυνατόν.

Αν δεν γνώριζαν και δεν "υποψιαζότανε" την έκταση της τρύπας, μάλλον θα πρέπει να χαρακτηριστούν αφελείς.

Αν πάλι ήταν σε γνώση τους αλλά σφύριζαν αδιάφορα θα μπορούσαν να τους προσάψουν την κατηγορία των καιροσκόπων.

Όπως και νάχει όμως, η καυτή πατάτα τώρα είναι στα χέρια τους. Και το ερώτημα είναι πως θα προσεγγίσουν τα προβλήματα. Επιλύοντάς τα ή μεταθέτοντας τη λύση για αργότερα;

Η δεύτερη επιλογή αποδείχθηκε η προσφιλής και ακολουθούμενη με θρησκευτική ευλάβεια από όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις.
Τώρα όμως απαιτούνται ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ και ΠΡΑΞΕΙΣ. Και ενδεχόμενα δυσάρεστες και για τα μεσαία στρώματα. Αλλά πριν τολμήσετε να τα ανακοινώσετε θα πρέπει να είστε βέβαιοι ότι οι μεγαλοκαρχαρίες και τα λαμόγια (διαχρονικά και κυρίως κομματικά) θα πληρώσουν πρώτοι τον βαρκάρη.
από Ακτιβιστής