Μέρα που' ναι...Δύσμοιροι καιροί, η ελπίδα αναρριπίζεται κάθε χρόνο τέτοια μέρα, οι ευχές γίνονται άγκυρα να γραπωθείς με λαχτάρα από την αισιοδοξία για υγεία, ευτυχία, τύχη. Δύσμοιροι καιροί και ο νους τρέχει αλαργινά, μια που έχεις ξαναζήσει έτσι, και οι γονείς σου, οι παππούδες, χειρότερα ακόμα. Ζήσαν τραγωδίες που εσύ δεν έζησες...
Θυμάσαι τότε στα χωριά της ηπειρωτικής Ελλάδας που περίμενες τα Χριστούγεννα να πάρεις ένα ζευγάρι παπούτσια, αν...
Αναρτήσεις
