25η Μαρτίου 1821 (τότε!) και τώρα;

Μεθαύριο Παρασκευή 25η Μαρτίου 2011 οι απανταχού της γης Έλληνες, ΟΛΟΙ εμείς οι απλοί πολίτες θα αποτίσουμε τον πρέποντα φόρο τιμής στους αγωνιστές της ΕΘΝΙΚΗΣ Επανάστασης.
Όπως κάθε χρόνο γονείς και παιδιά θα κατακλύσουμε τους χώρους όπου θα γίνουν οι παρελάσεις… Βέβαια πέρυσι, όπως θυμόμαστε, για πρώτη φορά, η Κυβέρνηση του κ Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου είχε εξαιρέσει από τον εορτασμό τις απανταχού της γης Πρεσβείες και Προξενικές μας Αρχές και ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ Βενιζέλος «απαγόρευσε»την παρέλαση στρατιωτικών οχημάτων!

Αναρωτιέμαι τι θα δούμε, ως «πρωτιά» στην χώρα της τρόικα φέτος;
Επιλέγω σήμερα να επισημάνω την...

Πατριωτισμός και Ελευθερία

Η ελευθερία είναι μία από τις σημαντικότερες αξίες του ανθρώπου. Είναι συνυφασμένη με την ίδια την ζωή, για την ακρίβεια νοηματοδοτεί την ύπαρξή της, δίνει περιεχόμενο και αξία.

Η ελευθερία στον νεότερο Ελληνισμό συνδέθηκε με την Εθνεγερσία του 1821. Την κερδίσαμε, δεν μας την χάρισαν. Και την κερδίσαμε με αίμα και δάκρυα, στα πεδία των μαχών, με αρετή και τόλμη.

Ποιο ήταν το πρόταγμα για τους Έλληνες του 1821; Ήταν η διάσωση της θρησκείας τους ή μήπως συνέτρεχαν διάφοροι οικονομικοί λόγοι και για...

Θα ξέρω...

Όταν θα χτιστούν τα όνειρα εκ νέου πάνω σε ανόθευτα συντάγματα και πάνω σε ιερούς τάφους εγώ δεν θα είμαι εδώ. Όταν τα παιδιά θα ζωγραφίζουν κόκκινα αστέρια σε γαλάζιους ουρανούς ο δικός μου χρόνος θα έχει λήξει. Θα έχω θαφτεί και ούτε τα κόκαλά μου δε θα έχουν μείνει όταν θα πάρει στροφή απότομη αριστερά αυτή η βαλτώδης ευθεία που έχουμε κληθεί όλοι να την περπατήσουμε χωρίς παράπονο.

Έζησα φτιάχνοντας όνειρα και θα φύγω έχοντάς τα νεκροσέντονο, όμως στην φωτογραφία του μελλοντικού μου τάφου θα έχω προλάβει να κολλήσω μία φωτογραφία τα χαμόγελα των αγέννητων ακόμη παιδιών που θα έχουν δικαίωμα εκπλήρωσης των ονείρων κάτω από τον ήλιο, αυτόν που εμείς αποχωριστήκαμε βιαίως δίχως να ρωτηθούμε.

Όταν οι δρόμοι θα γεμίζουν και πάλι από φωνές διεκδίκησης και η εξουσία θα τρέχει να κρυφτεί από τον φόβο του ακρωτηριασμού της, δεν θα είμαι εκεί να χτυπήσει δυνατά έστω μια φορά η καρδιά μου. Όταν όμως την καρδιά μου θα την τρώνε τα σκουλήκια θα έχω ήδη μάθει ότι οι καρδιές των ζωντανών δεν χτυπούν από συνήθεια αλλά από λόγο. Δεν θα κρατιέται η οργή πίσω από καγκελόπορτες ούτε πίσω από ασπίδες των φυλάκων εξουσίας. Θα ξεχειλίζει η οργή και θα γεμίσει τα ποτάμια που στέρεψαν τεχνοκράτες πουλημένοι.

Τα χωράφια με τα στάρια που... κάποτε τα είχε πάρει ο δρόμος της εξέλιξης θα βγάλουν ρίζες στην πίσσα της ασφάλτου και οι θεριστές του μέλλοντος θα πάρουν τα δρεπάνια από τις βιτρίνες της μνήμης και θα μαζέψουν την σπορά. Δεν θα είμαι εδώ να δω το αλεύρι να γίνεται ψωμί για να θρέψει τα στόματα των ελευθέρων γενεών που κόντρα στα ζιζανιοκτόνα των προδοτών θα επιβιώσουν και θα ανδρωθούν.

Ενάμιση μέτρο κάτω από τη γη αυτή θα είμαι όταν οι παρίες θα πατάνε από πάνω μου κάνοντας την δικής τους πορεία προς την κατάκτηση του Δικαίου. Θα αναπηδά ο σκελετός μου σε κάθε τους βήμα και έτσι θα ξέρω ότι ο δρόμος της ανδρείας περνάει από νεκροταφεία άνανδρων και σιωπηλών εν ζωή πλασμάτων. Θα μάθω έστω και νεκρός πως οι πορείες δεν γίνονται μπουσουλώντας.

Το αίμα μου θα έχει γίνει σκόνη όταν όλα θα έχουν έρθει στην αρχή. Δεν θα σκέφτομαι, δεν θα ακούω, δεν θα νιώθω, αλλά θα ξέρω ότι η στροφή αριστερά ήταν ακριβώς δίπλα μου σε κάθε μου βήμα, αλλά ως τρομαγμένος ζωντανός περπατούσα πάντα έχοντας καρφωμένα τα μάτια μου στο χώμα.

γράφει ένας απλός άνθρωπος

Το ψεύδος και κανιβαλισμός των κυβερνητικών ανδρεικέλων

Είκοσι δύο μήνες απλήρωτοι οι συμβασιούχοι και από πάνω τους σπάει τα κεφάλια η κυβέρνηση η οποία δεν τους πληρώνει και τους έχει ρίξει στο βάραθρο! ΕΔΩ απαστράπτει όλη η φασιστική φιλοσοφία της κυβέρνησης των ανδρεικέλων της Νέας Ιμπεριαλιστικής Τάξης, καθώς και τα αντίστοιχα «εργαλεία»: Οι νέοι Πραιτοριανοί.

Βεβαίως οι μηχανισμοί της εξουσίας δεν ήθελαν ποτέ ανθρώπους με σπονδυλική στήλη. Γι’ αυτό άκαμπτα επιδιώκουν να σπάζουν τη σπονδυλική στήλη των πολιτών και να τους μετατρέπουν σε ερπετά που να μυρίζουν και να γλύφουν την εξουσία, σε μια μάζα πειθαρχημένη, άβουλη και αποκτηνωμένη.

Η κυβέρνηση του ΓΑΠ, η νέα αυτή κατοχική κυβέρνηση, εφαρμόζει συντονισμένα και ανενδοίαστα τις νέες και πολλαπλές κακουργίες του πλανητικού ολοκληρωτισμού.
Καρατομεί βάναυσα τα λαϊκά εισοδήματα, λεηλατεί το λαό, ισοπεδώνει κάθε ιστορική κατάκτηση, δεν πληρώνει ούτε τα ψιχία, ρίχνει το λαό στην πείνα και ταυτόχρονα τον δέρνει απαιτώντας να μεταλλαχτεί σε ραγιάς της εξουσίας.

Ραγιάδες θέλουν τα... ανδρείκελα της κυβέρνησης. Απαιτούν από τους «υπηκόους» τους να τους προσκυνάνε, όπως αυτοί τους τσάρους της Νέας Τάξης.

Έχει αναγάγει αυτή η κυβέρνηση τη δουλοπρέπεια, τον εξευτελισμό και την αυτοταπείνωση σε υπέρτατες πολιτικές αξίες.

ΝΙΩΘΕΙ κανείς ένα αίσθημα φυσικής ναυτίας, όταν ακούει όλους αυτούς τους πολιτικούς που υπηρετούν και υμνολογούν την ιμπεριαλιστική κακουργία να κατηγορούν εκείνους που δεν σκύβουν το κεφάλι, δεν γλείφουν τη μπότα της εξουσίας και αγωνίζονται για τη ζωή τους και για τους μισθούς που τους κλέβουν.

Τους κλέβουν, τους λεηλατούν, τους ξυλοφορτώνουν, τους θάβουν ζωντανούς και από πάνω τους συκοφαντούν. Και εδώ πολλαπλά και συντονισμένα.

Θαυμάστε σε ποια επίπεδα φρενοβλαβούς πρόκλησης και ψεύδους μπορεί να φτάσουν τα ανδρείκελα των τσάρων και των μαφιών του χρήματος.

Χαρακτήρισε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός τις δημόσιες υπηρεσίες «μήτρα διαφθοράς» ή «άντρο διαφθοράς».
Οι παραγωγοί και οι διαχειριστές της διαφθοράς, οι εκτελεστές της πολιτικής της διαφθοράς, της μίζας και της ρεμούλας, τα ανδρείκελα των οικονομικών μαφιών της διαφθοράς, συκοφαντούν τα θύματα της εκμετάλλευσης, τους αγρίως λεηλατημένους μισθωτούς, τους «κολασμένους της γης» σαν τεμπέληδες, μιζαδόρους, «αήθεις υπαλλήλους», «αληταράδες» που τη «βολέψανε» στο Δημόσιο.

Τέτοια φασιστική φρενοβλάβεια και στραταρχική δικτατορική αυθάδεια δεν την αποτόλμησαν ούτε ο Χίτλερ, ούτε η Θάτσερ, ούτε ο Ρήγκαν.
Το θλιβερό ανδρείκελο ο ΓΑΠ και τα κυβερνητικά παράσιτα του πασοκικού «σοσιαλισμού» ξεπέρασαν κάθε ιστορικό προηγούμενο.
Το ίδιο ξεπέρασαν κάθε όριο ξετσιπωσιάς και κανιβαλικού φασισμού τα σαρκοφάγα ραδιοτηλεοπτικά παπαγαλάκια: Πτωματοφάγες, λυσσασμένες ύαινες!!!

ΖΟΥΜΕ μέρες εφιαλτικές, δίχως ιστορικό προηγούμενο.
ΖΟΥΜΕ τη φρίκη των ανδρεικέλων και των λακέδων, τη ΦΡΙΚΗ του ολοκληρωτικού τους ψεύδους και της επέλασης των τραμπούκων γενιτσάρων και Πραιτόρων…

ΟΣΟ καταρρέουν τόσο και πιο αποκρουστικοί και θηριώδεις γίνονται.
Στο τέλος θα τρέχουν πανικόβλητοι να συνωστιστούν στους αεραγωγούς διαφυγής…

Θα συνεχίσουμε με δυο κείμενα που αποκαλύπτουν το κυβερνητικό ψεύδος γύρω από τους μισθούς των υπαλλήλων των ΔΕΚΟ και γύρω από τους μισθούς των γενιτσάρων της ενημέρωσης που συκοφαντούν τους εργαζόμενους…

από το Ρεσάλτο

25η Μαρτίου 1821 Ανδρεία, Αυτοθυσία, Διχασμός & Διχόνοια

Επέλεξα για τίτλο τα 4 γνώριμα στο Έθνος των Ελλήνων χαρακτηριστικά επειδή επιθυμώ να επισημάνω τη διαχρονική σημασία της κοινωνικής ψυχολογίας ηγετών και αγωνιστών στους χρόνους της Επανάστασης του 1821. Καθώς πλησιάζει η 25η Μαρτίου 2010 και οι απανταχού της γης Έλληνες (εξαιρουμένων, για πρώτη φορά όπως μας πληροφόρησε ξαφνικά η Κυβέρνηση, των Πρεσβειών και Προξενικών μας Αρχών) οι απλοί πολίτες – σε ΕΜΦΑΝΗ αντίθεση με το επίσημο Κράτος της Κυβέρνησης του κ Γιώργου Ανδρέα Παπανδρέου - θα αποτίσουμε τον πρέποντα φόρο τιμής σε γνωστούς και άγνωστους αγωνιστές της Επανάστασης.

Το μάθημα της ιστορίας ήταν και παραμένει σαφές: οι Έλληνες κάθε φορά που παραμερίσαμε τις εθνικές μας αδυναμίες του διχασμού και της διχόνοιας μεγαλουργήσαμε δείχνοντας πρωτόγνωρες για το ανθρώπινο γένος εκφάνσεις ανδρείας και αυτοθυσίας!
Η έκφραση, όμως, «οι λαοί που ξεχνούν την ιστορία τους είναι καταδικασμένοι να την ξαναζήσουν…» ενώ... δεν ειπώθηκε με στόχο τους Έλληνες έχει για εμάς ανεξίτηλα διαχρονικά νοήματα και σημασίες. Από το 1821 μέχρι και σήμερα κάθε φορά που επιτρέψαμε στους εαυτούς μας την πολυτέλεια να λησμονήσουμε τα διδάγματα της εθνικής μας ιστορίας δυστυχώς ξαναζήσαμε οδυνηρά τα αιώνια πάθη και μίση και τα πληρώσαμε με βαρύ φόρο αίματος και αλληλοσπαραγμών.
Το σημείωσε με πικρό λυρισμό ο εθνικός μας ποιητής

«η διχόνοια που βαστάει ένα σκήπτρο η δολερή
καθενός χαμογελάει πάρτο λέγοντας και σύ
Κειό το σκήπτρο που σας δείχνει έχει αλήθεια ωραία θωριά
Μην το πιάστε γιατί ρίχνει εισέ δάκρυα θλιβερά…»

Ποιος άλλος λαός στον πλανήτη έχει να επιδείξει συμπυκνωμένη μέσα σε τόσο μικρά χρονικά περιθώρια τέτοιες εκφάνσεις ηρωισμού, ανδρείας και αυτοθυσίας όση οι Έλληνες με Αρκάδι, Κάσο, Ζάλλογγο, Αραπίτσα, Χίο, Ψαρά και άλλα τόσα;

Ποιο άλλο εθνικό-απελευθερωτικό κίνημα είδε τους πρωταγωνιστές του να πέφτουν στα πεδία της μάχης μαζί με τους αφανείς αγωνιστές τους χωρίς να περιμένουν να «εισπράξουν» την επιβράβευση του αγώνα τους μετά τη δικαίωσή του και την επικράτηση της Επανάστασης;

Από τις πρώτες μέρες του ξεσηκωμού φάνηκε ότι ο δρόμος για τη λευτεριά θα ήταν βαμένος με αίμα, πόνο και δάκρυα. Από τη σφαγή του «Ιερού Λόχου» στη Μολδοβλαχία μέχρι την προδοσία του Υψηλάντη, από τη θυσία του Γεωργάκη Ολύμπιου στον πνιγμό του Καρπενησιώτη στον Προύθο, από τον ανασκολοπισμό του Θανάση Διάκου, στη σφαγή του επισκόπου Σαλώνων Ησαΐα! Στη Νάουσα ο Ζώτος βάζει μπουρλότο στο μπαρούτι και γίνεται κομμάτια, ο Μάρκος Μπότσαρης πέφτει στο κεφαλόβρυσο του Καρπενησίου, ο Παπαφλέσσας θανατώνεται στο Μανιάκι, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος αφήνει την τελευταία του πνοή στον ιερό λόφο της Ακρόπολης όπου πέφτει και ο Γιώργος Καραϊσκάκης.

Παραδείγματα σαν τα παραπάνω είναι μικρά μόνο δείγματα ανδρείας και αυτοθυσίας που μας καλούν, (τις δύσκολες μέρες που περνάμε παρακολουθώντας γαργαλιστικές λεπτομέρειες κλεφτών του εθνικού μας πλούτου, επίορκων πολιτικών, δημοσίων λειτουργών, ιερέων, δικαστικών και άλλων ανδρών «επιφανών» καθηλωμένοι μπροστά στις οθόνες της εθνικής μας τηλετύφλωσης αποχαύνωσης, και αποβλάκωσης) να σκύψουμε ευλαβικά πάνω στα ιστορικά κείμενα και χωρίς φόβο και πάθος να αναπλάσουμε τα διδακτικά παραδείγματα εκείνων των ανδρών και γυναικών.

Και τούτο επειδή πιστεύω ότι μόνο εάν ψηλαφίσουμε ως σύγχρονοι άπιστοι Θωμάδες «τους τύπους των ήλων» επί του σώματος της μητέρας μας Ελλάδας θα μπορέσουμε να θυμηθούμε και να μάθουμε για να μην…ξαναπάθουμε!
Σύμφωνα με μια αξιοπρόσεκτη προσέγγιση ο αγώνας του 1821 μπορεί να διαιρεθεί σε τρεις σημαντικές περιόδους

-Στην πρώτη περίοδο (1821 – 1825) κυριάρχησε ο ενθουσιασμός, απερίγραπτου μεγαλείου πράξεις ανδρείας και αυτοθυσίας, βοήθεια από φιλέλληνες της Δύσης και Ανατολής και κόντεψε να χαθούν τα πάντα όταν ενεπλάκησαν σε εμφύλιο σπαραγμό Ρουμελιώτες και Μοραΐτες!
-Στη δεύτερη περίοδο (1825 – 1827) η Επανάσταση έφτασε στα πρόθυρα της καθολικής κατάρρευσης όταν ο Αντιβασιλέας της Αιγύπτου Μεχμέτ Αλή ήρθε να ενισχύσει το Σουλτάνο με χερσαίες και ναυτικές δυνάμεις έχοντας επικεφαλής τον γαμπρό του στρατηγό Ιμπραήμ.
-Στην τρίτη περίοδο (1827 – 1829) με την επιλογή του Ιωάννη Καποδίστρια ως πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας με επταετή θητεία γεννήθηκε το μικρό ελεύθερο ελληνικό Κράτος με σύνορα μέχρι τη Θεσσαλία και την Άρτα…

Σκύβοντας σήμερα ευλαβικά πάνω από τις ιστορικές μνήμες εκείνων των ανδρών και γυναικών, εκείνων των γεγονότων ας είμαστε βέβαιοι ότι θα βρούμε αμέτρητα δείγματα ΑΝΔΡΕΙΑΣ και ΑΥΤΟΘΥΣΙΑΣ όπως θα βρούμε και αρνητές της απώλειας της ζωής τους για κάποιο θαμπό, απόμακρο ιδεώδες που δεν είχε για αυτούς άγγιγμα χειροπιαστό, άγγιγμα σαρκικό.
Θα βρούμε ανεξίτηλα σημάδια, επίσης, διχασμού και διχόνοιας όπως και σημάδια πράξεων έμπνευσης και ομόνοιας προερχόμενα όχι μόνο από ΕΛΛΗΝΕΣ αλλά και από κάθε εθνότητας φιλέλληνες.
Και όλα αυτά γιατί τα παραπάνω 4 χαρακτηριστικά της ανδρείας, της αυτοθυσίας του διχασμού και της διχόνοιας είναι κοινά γνωρίσματα του ελληνισμού όπως και μέλη αναπόσπαστα από την συμβολική σάρκα του Έθνους ήταν και οι ηγέτες και αγωνιστές της Επανάστασης του 1821.

Σίγουρα πάντοτε μπορούμε, εκ των υστέρων ή κατόπιν εορτής, να επερωτήσουμε και άτομα και πράξεις και γεγονότα και φαινόμενα. Με την ίδια όμως σιγουριά μπορούμε να πούμε ότι φέτος στις 25 Μαρτίου 2010 υπάρχουν ΣΑΦΕΙΣ κίνδυνοι ΔΙΧΑΣΜΟΥ και ΔΙΧΟΝΟΙΑΣ όπως υπάρχουν, δυστυχώς, εμφανέστατοι και οι εξ Ανατολών κίνδυνοι και τα εκ Δυσμών εις βάρος μας «οικονομικά παιχνίδια» ακριβώς επειδή οι πολιτικοί μας τους έδωσαν αυτό το δικαίωμα που καλούμεθα να πληρώσουμε ΟΛΟΙ…

Κοιτάζω γύρω μου και διαπιστώνω ότι και σήμερα στην εποχή του άκρατου ατομικισμού, της επιδερμικότητας των διαπροσωπικών μας σχέσεων και της έλλειψης οραμάτων και αφοσίωσης σε ιδεώδη δεν έπαψαν να υπάρχουν ανάμεσά μας άνδρες γυναίκες και παιδιά που τρέχουν ΠΡΟΣ την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ την ίδια ώρα που ολάκεροι λαοί εγκλωβισμένοι στην δήθεν ευδαιμονία της παραπαίουσας τώρα οικονομικής παγκοσμιοποίησης αποφεύγουν τις ευθύνες που συνεπάγεται η πραγμάτωση, η βίωση της Ελευθερίας...

Αυτή η διαπίστωση μας δίνει στις δύσκολες αυτές μέρες για άτομα, οικογένειες, για το Έθνος το δικαίωμα σκύβοντας ευλαβικά πάνω από τις άγιες μνήμες επώνυμων ηγετών και αφανών αγωνιστών που ελλοχεύουν στο κοινό ελληνικό μας υποσυνείδητο να σας προτρέψω:
Χαρείτε αδέλφια και αδελφές και μαζί εσείς τα παιδιά μας τη Μεγάλη διπλή του Ελληνικού Έθνους γιορτή της πίστης και της λευτεριάς...
Ζήτω η 25η Μαρτίου 1821 --- Ζήτω το Έθνος των Ελλήνων

του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ