Αναδημοσίευση από τη ζούγκλα.
Ούτε στο γραφείο τους δεν πρόλαβαν καλά-καλά να πάνε οι δύο αστυνομικοί και πήραν καθ’ οδόν στα χέρια τους τη μετάθεσή τους.
Τους πήρε και τους σήκωσε… με εντολή του αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Θόδωρου Πάγκαλου. Ο διοικητής του τμήματος της περιοχής όπου μένει ο αντιπρόεδρος, έπαιξε με τη φωτιά και κάηκε!
Μαζί του «τσουρουφλίστηκε» και ο διευθυντής ασφαλείας. «Μπορείς να πεις στον αντιπρόεδρο ότι για τρεις ώρες δε θα μπορέσουμε να του παράσχουμε φύλαξη στο σπίτι, καθώς υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με τις βάρδιες;», φέρεται να είπε ο διοικητής στον οδηγό του κυρίου Πάγκαλου, ώστε να τον ενημερώσει εκείνος που τον ήξερε καλύτερα.
Σύμφωνα με πληροφορίες της zougla.gr, ποιος είδε τον Πάγκαλο και δεν τον φοβήθηκε! Το ίδιο απόγευμα, τόσο ο διοικητής όσο και ο διευθυντής (μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά), είχαν πάρει το καπελάκι τους και… arriverci!
Ή, αλλιώς, γαλλιστί: ale χωρίς retour…..
Το ανωτέρω δημοσίευμα είναι... αληθινό; Ισχύει; Στέκει;
Αν είναι ψευδές, έγινε κάποια μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση; π.χ. εναντίον του κ. Τριανταφυλλόπουλου για προσβολή του προσώπου του αντιπροέδρου της κυβέρνησης;
Αν είναι αληθές, τότε τα πράγματα είναι στα αλήθεια τραγικά. Δικαιούμαστε να βρισκόμαστε στο κέντρο της ζούγκλας, στην κορυφή των δέντρων και να τρώμε ολημερίς μπανάνες.
Αν είναι αληθές, δηλαδή… αν
1) οι μεταθέσεις αποφασίζονται εν ριπή οφθαλμού και αρκεί ένα νεύμα για την υλοποίησή τους,
2) αφήνονται αφύλακτες οι γειτονιές της Αθήνας ώστε να υπάρχει 24ωρη φουλ φύλαξη της οικίας του κ. Πάγκαλου,
3) οι κατά τα άλλα ανδρείοι διοικητές των αστυνομικών τμημάτων κάνουν τουμπεκί ψιλό χεζοκομμένο μπροστά σε τέτοια ξεφτίλα, ΤΟΤΕ…
ΕΥΓΕ!
Εύγε στο ελληνικό μπουρδέλο και ένα ακόμη μεγαλύτερο εύγε στους προαγωγούς αυτού του μπουρδέλου, στους Έλληνες δικαστές. Εύγε στην τυφλή και θεόστραβη ελληνική δικαιοσύνη.
Εύγε Έλληνες δικαστές! Εύγε σε σας και στις σπουδές σας και στο φρόνημά σας και στην ακεραιότητα σας και στην ηθική σας και τελικά εβγάτε έξω από τη χώρα οικειοθελώς πριν σας πάρουν παραμάζωμα όλο εκείνοι που αντί του ευαγγελίου, προτιμούν να ορκίζονται στο σύνταγμα – και ειδικά στην τελευταία παράγραφο.
από το taxalia
Καλώς ήρθατε
Ενώ γιαγιούλες σφάζονται σαν αρνιά, τα σώματα ασφαλείας προστατεύουν τους τυράννους
Ψωροκώσταινα και «πράσσειν άλογα»
Χρόνια του Καποδίστρια.
Η Ελλάδα κράτος φτωχό.
Βασιζόταν για την ύπαρξή του στην εθελοντική συνδρομή και προσπάθεια των κατοίκων του περισσότερο παρά στην σωστή, αδιάφθορη οργάνωση και διαχείριση των εσόδων του.
Μια γνωστή, ξεπεσμένη αστή ζητιάνευε εκεί, στο Ναύπλιο, για να συνεισφέρει στον έρανο για το ελληνικό ντοβλέτι.
Το προσωνύμιό της: Ψωροκώσταινα.
Αυτά τότε.
Τώρα;
Δεν ξέρω σε... ποιους συνειρμικούς συσχετισμούς μπορεί ο καθείς να οδηγηθεί.
Αλλά να, κάτι λογύδρια τινών επι-βουλευτών μας για το «φιλότιμον» του Έλληνα, κάποιες δολιχολογίες για τον «πατριωτισμόν» μας, κάποια φληναφήματα για το «δραστήριόν» μας, κάτι αδολεσχίες για επόμενη «πράσινη ανάπτυξη» και πάει λέγοντας, όλες αυτές οι τωρινές πομφόλυγες μπορεί ν’ ανάψουν το φιτίλι για να φωτισθούμε, ν’ αρχίσουμε να ψάχνουμε στα σκοτεινά μπαούλα μας.
Ίσως εκεί να υπάρχει κατιτίς από το υστέρημά μας.
Οφείλουμε να το προσφέρουμε.
Ήμασταν που ήμασταν πεσμένοι.
Τώρα πρέπει οι περισσότεροι να γίνουμε ξεπεσμένοι.
Οι λιγότεροι, οι επί τριάντα τόσα χρόνια κλέπτοντες, ψωριάρηδες δεν είναι.
Δεν χρειάζεται γι αυτούς ξεψείρισμα.
Και δεν έχουνε ...μπαούλα.
Κυκλοφορούν μόνο με τραπεζικές καρτούλες, μπλοκ επιταγών κτλ.
Αυτοί πάντα ωφελούνται από το «πράσσειν άλογα» των λογής ιθυνόντων (ναι, υπάρχει μια άποψη πως η φράση «πράσινη άλογα» προήλθε από το «πράσσειν άλογα»).
Έτσι οι αναλόγως πράττοντες θέλουνε και τώρα την Ελλάδα.
Ορέγονται πάντα ψωροκώσταινες.
του Γιάννη Μόνιου
απο το Ε.Μ.ΠΡΟ.Σ. για ανάπτυξη
Πάγκαλος: Τρίτοι θα λύσουν τις εδαφικές διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο!!!
Και στο βάθος Ελλαδιστάν...
Εκεί που λέγαμε ότι η μόνη διαφορά που αναγνωρίζουμε με την Τουρκία ήταν η Υφαλοκρηπίδα και για αυτήν μόνο δεχόμαστε τη διαιτησία της Χάγης έρχεται ο πολυπράγμων Αντιπρόεδρος Πάγκαλος και μας έριξε σήμερα την βόμβα
Η φράση του"όπου υπάρχει διαφωνία για τον καθορισμό εδαφικών λεπτομερειών ή γεωγραφικών ιδιομορφιών, η λύση πρέπει να δίνεται από τρίτους..." ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου.
Το θέμα είναι πολύ σοβαρό επειδή σε μία διαιτησία ποτέ δεν ξέρεις το αποτέλεσμα, πρακτικά δέχεται ακόμα και την παραχώρηση ελληνικών εδαφών ως αποτέλεσμα αυτής της διαιτησίας.
Το θέμα είναι τεράστιο και δείχνει τις διαθέσεις της κυβέρνησης ως προς το που προτίθεται να οδηγήσεις τις σχέσεις με την Τουρκία.
Όπως καταλαβαίνετε πάμε... στη διαιτησία της Χάγης για όλα τα θέματα που έχουμε ανοιχτά με τους Τούρκους: Εδαφικό, υφαλοκρηπίδα, "γκρίζες" ζώνες...
Η Συνομοσπονδία Ελλάδας Τουρκίας ξεκίνησε.
Άμοιρη Ελλαδιστάν.
από το kafeneio
Το κατά Χαζών (απόκρυφον)... Ευαγγέλιον
Τω καιρώ εκείνω εγένετο της εκδιδομένης το κιγκλίδωμα εις την ιεράν και ένδοξον γην της Ελλαδιστάν. Από τας εποχάς του εκλιπόντος πατρός του άρχοντος Γαπώδη όπου ο λαός το έριξε στο σορολόπ παρατήσας την παραγωγήν και ξεκοκαλίζων τα δανεικά, έρευσεν ύδωρ αρκετόν εις την πορείαν του υπερηφάνου και περιουσίου λαού.
Ούτως ειπείν όλα έγιναν μπάχαλο αφού άπαντες εις την ιεράν γην έναν και μόνον λόγο ακολουθούσαν πια πιστά εως θανάτου: Την ιεράν επιταγήν του πατρός του άρχοντος που έγινε σημαία και πιστις ιερά , την περίφημον σκέψιν «φάτε τα όλα κι ας λείπει το τσοβόλα». Η κατάστασις εκτραχύνθει επικινδύνως και οι άρχοντες την εκμεταλλεύτηκαν δια να αποδείξουν παγκοσμίως την δύναμιν των.
Φοβηθέντες την θεωρίαν του... χάους και αφού επί άρχοντος Κινέζου τα μάζεψαν όλα με τα χρηματιστήρια, ύστερα είπαν να τα διαλύσουν όλα επί άρχοντος Μπουχεσώδη. Ο ιερός λαός όμως δεν καταλάβαινε από αυτά και έκανε λυσσαλέα αντίσταση κατά των κατακτητών βαρβάρων και αλλόθρησκων.
Τότε οι κατακτηταί χεσμένοι πατοκόρφως εσυσκεύθησαν δια να λάβουν αποφάσεις σοβαράς. Εις εξ αυτών ο μαύρος ο αράπης ο νταμ ταμ ταμ, συνέλαβε την ιδέαν δια να μην αντιδρά ο λαός να τον κάνουν εξουσίαν. Έτσι με συνοπτικάς διαδικασίας ο άρχων Γαπώδης, υιός εκλεκτός του πατρός, ανέλαβε τας τύχας του ιερού λαού. Κατόπιν τούτου αφού και ο λαός είναι εις την εξουσίαν όλα θα είναι μια χαρά καμωμένα εσκέφθησαν και θα τα αρπάξουμε όλα.
«Αμ δε», ανεφώνησεν ό λαός που θα ξεχάσουμε εμείς τα καλά και τα ωραία μας, «τι μας λέτε, ρε παπάρες».
Έσκασαν από το κακό τους οι άρχοντες και φώναξαν τον άρχοντα Γαπώδη δια εντολάς: το και το μεγάλε, φράγκο δεν υπάρχει ούτε σάλιο πες τους, τέλος η καλοπέραση αν δεν πάρετε μέτρα.
Επιστρέψας ο άρχων με δάκρυα στα μάτια ενημέρωσε τον συγκυβερνώντα λαόν δια το τραγικόν της θέσεως που ήταν. Ο συγκυβερνήτης χέστηκε και έβαλε τα γέλια. Ο άρχων αποκαράφλιασε εντελώς και αγωνιών έτρεξε να ενημερώσει διότι δεν είναι να παίζεις τώρα και να χάνεις το αρχοντιλίκι που απέκτησες.
Τραβώντες τα μαλλιά των οπισθίων τους οι άρχοντες εκέκραξαν : «κόψτα όλα, ρε μάπα. και μισθούς και δουλειές, πάρτους το σκάλπ».
Φοβηθείς ο άρχων άρχισε με τους σφογγοκωλάριους να εφαρμόζει τα μέτρα και να τρομάζει τον συγκυβερνήτη λαόν. Αφού το παρατράβηξαν το σχοινί, οι άρχοντες του πέταξαν και κάτι ψιλά για τον κόπο του. Ό άρχων και οι σφογγοκωλάριοι επανηγύρισαν τας επιτυχίας μετά το ξεφτιλίκι.
Οι μοναδικοί που συνέχισαν τους κλαυθμούς και τα «ανάθεμά σε κερατά παπατζή» ήτο ελάχιστοι μικροεπαγγελματίες και συνταξιούχοι. Αυτοί ούτως ή άλλως ποτέ δεν θα εγένοντο συγκυβερνήτες.
γράφει ένας απλός άνθρωπος
Τέλη κυκλοφορίας και για πεθαμένους!
Το ότι ζούμε σ’ ένα κράτος μπάχαλο όπου χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα,
-Το ότι σ’ αυτό το κράτος μπάχαλο ουδείς γνωρίζει πόσοι δημόσιοι υπάλληλοι (αργόσχολοι οι περισσότεροι) υπάρχουν και το λυμαίνονται,
-Το ότι οι πιο πολλοί από δαύτους με το που θα διοριστούν, επαξίως ή αναξίως, δε σκέπτονται πώς θα αποδώσουν έργο αλλά πώς θα πολλαπλασιάσουν το μισθό τους με πονηρά "επιδόματα", πλαστές υπερωρίες, οδοιπορικά, γρηγορόσημα και μίζες,
-Το ότι το όνειρο κάθε δημόσιου υπάλληλου είναι να του βγει καμιά εθελούσια έξοδος στα 40 ώστε να συνεχίσει να κάααθεται και να το γλεντάει εις βάρος των κορόιδων,
-Το ότι οι περισσότεροι από δαύτους όταν φτάνει πολίτης για εξυπηρέτηση στο γραφείο τους παθαίνουν υστερία σα να τους παρουσιάστηκε ο διάβολος μεταμορφωμένος,
Όλα τούτα, και άλλα ανατριχιαστικά ων ουκ έστιν αριθμός ούτε τέλος, είναι γνωστές και εδραιωμένες παραδόσεις στο Ελλαδιστάν και, σα γνήσιοι ραγιάδες που είμαστε, έχουμε όλοι εθιστεί στα πατροπαράδοτα αήθη κι έθιμα που έφεραν τη χώρα μας στο χείλος της καταστροφής.
Εκείνο όμως που ανακάλυψα μόλις... προχτές είναι ότι στη χώρα του ημιανατέλλοντος και μηδέποτε ανατείλαντος (πράσινου) ήλιου, τούτο το κράτος-μπάχαλο δε γνωρίζει ούτε ποιος ζει και ποιος πεθαίνει! Να μπω αμέσως στο μακάβριο θέμα. Στο διπλανό διαμέρισμα έμενε ένας μοναχικός άνθρωπος, παλιά δόξα του ελληνικού αθλητισμού, ο οποίος αναχώρησε για τις μονές της αιωνίου ανάπαυσης το Σεπτέμβριο του 2006, σε ηλικία 80 ετών. Τους τελευταίους έξι μήνες της ζωής του είχε την τύχη να τον ξαναβρεί μια παιδική του φίλη, που μόλις είχε χηρέψει, η οποία του συμπαραστάθηκε με στοργή τις τελευταίες δύσκολες μέρες της ζωής του και τον έθαψε με κάθε επισημότητα.
Ένας ανιψιός από άλλη πόλη, μοναδικός συγγενής που κληρονόμησε ολόκληρη την τεράστια ακίνητη περιουσία από το θείο, στον οποίο δεν έκανε ούτε τηλεφώνημα όταν ζούσε - συνήθης πρακτική στη χώρα των αρπακτικών και ημιάγριων - ήρθε νύχτα και έγδυσε το σπίτι του συχωρεμένου, και μετά μην τον είδατε.
Ο μακαρίτης καλός μου γείτονας είχε ένα αυτοκίνητο 1500 κυβικών, έτους πρώτης κυκλοφορίας στην Ελλάδα 1970. Το αυτοκίνητο αυτό θεωρήθηκε από τον ανιψιό ανύπαρκτης αξίας και βρίσκεται μέχρι σήμερα παρκαρισμένο εκεί που το είχε αφήσει ο εκλιπών, μπροστά στη διπλανή πολυκατοικία. Στα τρία χρόνια και κάτι μήνες από τότε οι κάτοικοι της περιοχής έχουμε ειδοποιήσει το Δήμο (σημειωτέον ότι ο ισόβιος Δήμαρχός μας ήταν φίλος του αποθανόντος), τη Δημοτική Αστυνομία, την Τροχαία, εκατοντάδες φορές, πρώτον διότι υπάρχει τρομερό πρόβλημα parking στη γειτονιά και δεύτερο διότι το ίδιο το σαράβαλο είναι εστία μολύνσεως. Όμως οι αρμόδιοι αγρόν ηγόρασαν! Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα… Όλοι δηλώνουν αναρμόδιοι.
Προσωπικά έχω δώσει επανειλημμένα σε περιπολικά το τηλέφωνο της φίλης του μακαρίτη η οποία επικοινωνεί με τον ανιψιό. Μάλιστα στην αρχή του είχα τηλεφωνήσει κι εγώ η ίδια να έρθει να το πάρει. Μέσα στην τριετία η Τροχαία φιλοτιμήθηκε να βάλει κάποιο ειδοποιητήριο στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου που έλεγε ότι αν το αυτοκίνητο δεν μετακινηθεί μέχρι την τάδε προθεσμία θα αποσυρθεί. Η προθεσμία εξέπνευσε πριν από κάνα δυο χρόνια και το στοιχειωμένο αυτοκίνητο βρίσκεται ακόμα εκεί…
Σε όλο αυτό το διάστημα αλληλογραφία του μακαρίτη από ιδιώτες και υπηρεσίες κατέφθανε στην πολυκατοικία και ήμουνα η μόνη που φρόντιζα να την επιστρέφω στον αποστολέα με την ένδειξη “απεβίωσε”. Εκείνοι όμως το βιολί τους. Συνέχισαν να στέλνουν ειδοποιητήρια. Τελευταία είχα αγανακτήσει, και όταν έλαβα ένα περιοδικό του συλλόγου στον οποίο ανήκε ο εκλιπών, το άνοιξα για να βρω κάποιο τηλέφωνο να τηλεφωνήσω να σταματήσουν τις αποστολές διότι ο μακαρίτης εκεί που είναι δε μπορεί να διαβάσει.
Τηλεφώνησα λοιπόν στο Γραφείο Τύπου του περιοδικού για να ενημερώσω και να ζητήσω να σβήσουν το συγκεκριμένο όνομα από τα αρχεία τους, αφού ο συχωρεμένος με είχε διαβεβαιώσει ότι δεν θα ξαναγύριζε.
--«Σας το έχω επιστρέψει πολλές φορές με την ένδειξη “απεβίωσε”, αλλά εσείς συνεχίζετε να το στέλνετε. Γιατί να ξοδεύετε χαρτί και ταχυδρομικά χωρίς λόγο;» , είπα.
«Δεν πειράζει για το χαρτί», μου λέει, «δεν είναι θέμα αυτό αλλά, αφού επιμένεις, τηλεφώνησε αύριο που θα είναι η κοπέλα να της το πεις γιατί εγώ δε μπορώ να μπω στο κομπιούτερ και να σβήσω το όνομα από τη λίστα.»
--«Εσείς δε μπορείτε να σημειώσετε το όνομα και να της το πείτε; Εγώ εξυπηρέτηση σας κάνω, κι εσείς μου αναθέτετε πρόσθετη δουλειά; Έχω κι άλλες δουλειές και μπορεί να το ξεχάσω. Σας παρακαλώ γράψτε το όνομα.»
--«Όχι δε γράφω τίποτα, να ξανατηλεφωνήσετε αύριο», απάντησε αγενέστατα ο τεμπέλαρος.
Είχα φουντώσει από την αγανάκτηση και σκέφτηκα να μην ξανασχοληθώ με το θέμα. Έτσι την επομένη δεν τηλεφώνησα. Όμως τη μεθεπόμενη ευαισθητοποιήθηκα και πάλι - είμαι αδιόρθωτη - και τηλεφώνησα, για ν’ αντιμετωπίσω ένα είδος ιεράς εξέτασης. Ποια είμαι, τι συγγένεια είχα με το μακαρίτη, πώς ξέρω ότι πέθανε, ποιο είναι το τηλέφωνό μου, αριθμός ταυτότητας, διεύθυνση και δε συμμαζεύεται. Στο Καφριστάν, πάει κανείς να κάνει το καλό και ταλαιπωρείται αφάνταστα, ενώ συχνά βρίσκει και το μπελά του.
Ας έλθω τώρα στο χειρότερο. Προπαραμονή Χριστουγέννων ήρθε στο όνομα του συχωρεμένου ένα ακόμη ειδοποιητήριο για να πληρώσει τα τέλη κυκλοφορίας του 2010. Δεν θυμάμαι συγκεκριμένα να είχα εξοργιστεί έτσι στο παρελθόν, αλλά εικάζω ότι το ίδιο ειδοποιητήριο θα είχε έρθει και πέρυσι το Δεκέμβριο, και πρόπερσι, και αντιπρόπερσι, και κατά πάσα πιθανότητα το επέστρεψα, όπως και άλλα ειδοποιητήρια για φόρους, με την ένδειξη “απεβίωσε”. Προφανώς, όμως, ουδείς στην εφορία ασχολείται με επιστροφές αλληλογραφίας και πάνε κατ’ ευθείαν στον κάλαθο των αχρήστων.
Αναρωτιέμαι λοιπόν και διαρρηγνύω τα ιμάτιά μου: Όταν κάποιος δεν πληρώνει τέλη κυκλοφορίας μια χρονιά, δεν πληρώνει δεύτερη χρονιά, δεν πληρώνει τρίτη, τότε δεν έχει κάποιες συνέπειες; Όταν κυκλοφορεί κάποιος χωρίς σήμα τελών κυκλοφορίας και τον πιάσει η Τροχαία, δεν πληρώνει πρόστιμο; Εδώ τι μέτρα πήραν και τι έκαναν για ένα αυτοκίνητο που στην εφορία εμφανίζεται να μην έχει πληρώσει τέλη κυκλοφορίας για τρία χρόνια; Τίποτα προφανώς! Απλά συνεχίζουν να στέλνουν ειδοποιητήρια.
Η απορία μου είχε φτάσει στο κατακόρυφο και έκανα κάτι που δεν το έχω κάνει ποτέ. «Συγχώρα με, μακαρίτη», είπα μέσα μου, «αλλά θα το κάνω το κρίμα, μπας και απαλλαγείς κι εσύ από το κυνηγητό της εφορίας κι εγώ από την ταλαιπωρία να ενημερώνω δεξιά αριστερά ότι έχεις πεθάνει.» Βασικά ήθελα να δω αν τα τέλη κυκλοφορίας ήταν αθροιστικά, συμπεριλαμβάνοντας και τις προηγούμενες χρονιές που δεν είχαν πληρωθεί. Δεν ήταν όμως! Ήταν μόνο τα τέλη του 2010: Τέλη κυκλοφορίας 202.00€, και περιβαλλοντικά τέλη 150€. Σύνολο 352 ευρώ. Holy Cow! Αναφώνησα. Κανείς στο εφοριακό μπάχαλο δε γνωρίζει ότι για τρείς συνεχείς χρονιές τα τέλη κυκλοφορίας δεν είχαν πληρωθεί; Ή μήπως συμβαίνει τίποτα χειρότερο;
Τι έτι χρείαν έχομε μαρτύρων ότι το φοροεισπρακτικό σύστημα είναι σε πλήρη διάλυση; Τι έτι χρείαν έχομε μαρτύρων ότι στο Ελλαδιστάν κανείς δεν ξέρει ποιος ζει, ποιος πεθαίνει; Και ποιος εγγυάται ότι μέσα σε τούτο το μπάχαλο οι συντάξεις πολλών αποθαμένων ίσως συνεχίζουν για χρόνια να κατατίθενται στον ίδιο τραπεζικό λογαριασμό, αφού μόνο κατά σύμπτωση γνωρίζουν οι αρμόδιοι ποιοι έχουν πεθάνει;
Τέλος, τι έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων ότι τούτη η χώρα με τον υπέεεροχο λαό της έχει μόνο παρελθόν αλλά δεν έχει μέλλον;
από Μαρία Σεφέρου
Να βράσω τη Δημοκρατία σας!
Άλλο ρήμα ήθελα να βάλω στον τίτλο, αλλά είπα, μέρες που είναι, ας μην παρεκτραπώ. Άλλωστε ο αναγνώστης μπορεί να το αντικαταστήσει φωναχτά μ’ εκείνο που τον εκφράζει καλύτερα… Π.χ., “να λιβανίσω τη Δημοκρατία σας”, “να φτύσω τη Δημοκρατία σας”, “να χ@@ω τη Δημοκρατία σας”, ή το άλλο που έχει σχέση με την απαξιωμένη γενετήσια λειτουργία, άκρως δημοφιλές ρήμα στη χώρα των βαρβάτων Ελληναράδων.
Μαζεύτηκαν, λοιπόν, επ’ ευκαιρία της κατάθεσης ενός ακόμη προϋπολογισμού πείνας, όπως είναι το δημοκρατικό έθιμο στο Ελλαδιστάν, οι τριακόσιοι βολευτές στο ελληνικό κυνοβούλιο για να σκυλοκαυγαδίσουν και πάλι για το ποιος φταίει πιο πολύ και ποιος μας αγαπάει περισσότερο! Μη συγχύζεστε, βρε πατριώτες, το ξέρουμε ότι όοοολοι μας αγαπάτε, κι όοολοι για το “καλλιτερόοοοτερο” αγωνίζεστε αλτρουιστικά, άσχετο τώρα αν εμείς ο αχάριστος λαός δεν καταλαβαίνουμε τις “θυσίες” που κάνετε για λογαριασμό μας, αποδεχόμενοι ως “αποζημίωση” για τους κόπους σας το εξευτελιστικό ποσόν των 7.000€, συν τα τυχερά σας…
Λοιπόν, παίδες Ελλήνων, για να σοβαρευτούμε τώρα, εγώ θα έβρισκα ανάπαυση στην ψυχή μου μόνο εάν όοολοι όσοι υπήρξαν βολευτές ή υπουργοί της μεταπολίτευσης είχαν εξοριστεί εκτός Ελλάδας – διότι οι φυλακές δεν τους χωράνε – αφού είχαν δημευτεί οι περιουσίες που έκαναν ως βολευτές ή υπουργοί. Διότι για τη σημερινή εξαθλίωση της Ελλάδας, για την επαπειλούμενη πτώχευσή της, για το κοινωνικό χάος που επικρατεί γύρω μας, για τη διαφθορά σε όλους τους τομείς και ιδιαίτερα στον κρατικό Λεβιάθαν, ΤΟΥΣ ΘΕΩΡΩ ΟΛΟΥΣ ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ, είτε λόγω εγκληματικών πράξεων, είτε λόγω εγκληματικών παραλείψεων, είτε λόγω απύθμενης βλακείας, είτε λόγω καλπάζουσας αποχαύνωσης!!!
Κι ενώ ερίζουν για το... ποιος μας αγαπάει περισσότερο και για το αν το έλλειμμα είναι 12.7 δισ. ευρώ κατά το ΠΑΣΟΚ, ή 11 δισ. ευρώ κατά τη ΝΔ, εγώ αναρωτιέμαι πόσο άραγε είναι το έλλειμμα φαιάς ουσίας στον κούφιο τους εγκέφαλο, πόσο είναι το έλλειμμα ήθους στο χαρακτήρα τους, πόσο είναι το έλλειμμα συναίσθησης των ευθυνών όλων τους, και πόσο είναι το έλλειμμα επίγνωσης της τραγικής πραγματικότητας στην οποία έχει περιέλθει η χώρα εξ αιτίας όλων τους.
Αντί να ομονοήσουν μπας και όλοι μαζί βρουν κάποια λύση για ν’ αποφύγει η χώρα τη στάση πληρωμών, αποδίδονται και πάλι σε αντεγκλήσεις του τύπου «εσείς φταίτε, κι όχι εμείς», «εσείς διαλύσατε την οικονομία, κι όχι εμείς», «είστε ψεύτες», «παραποιείτε τα νούμερα», και άλλα παιδαριώδη που μου απαγορεύουν να ελπίζω για έξοδο από το σκοτεινό τούνελ. Αλίμονο στους φτωχούς, όμως, διότι οι κηφήνες έχουν κάνει τη μπάζα τους και δεν ιδρώνει τ’ αυτί τους από χρεοκοπίες και πτωχεύσεις.
Είπε στη Βουλή, μεταξύ άλλων, ο Υπουργός Οικονομίας στις 20-12-2009, κατά τη συζήτηση για τον προυπολογισμό: «Σε αυτές τις συνθήκες δεν μπορούν να χορηγούνται αυξήσεις σε μισθούς 4.000 ευρώ, 5.000 ευρώ και 7.000 ευρώ στο δημόσιο, ούτε να συντηρούνται προνόμια και μισθολόγια golden boys σε δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς. Αυτές είναι οι προτεραιότητές μας. Αυτές είναι οι επιλογές μας. Για εμάς δεν υπάρχουν εύκολα και δύσκολα μέτρα. Υπάρχουν άδικες και δίκαιες πολιτικές.»
Μη μας εμπαίζετε κύριε Παπακωνσταντίνου, σας παρακαλώ, σας ικετεύω! Μη μιλάτε για σκοινί του κρεμασμένου το σπίτι. Μη μιλάτε για άδικες και δίκαιες πολιτικές όταν η ψευτοδημοκρατία μας έχει θεμελιωθεί πάνω σε αδικίες. Τι νομίζετε ότι σκέπτεται ο συνταξιούχος των 500€ ή ο μισθωτός των 700€ όταν σας ακούει; Βαυκαλίζεστε με την ιδέα ότι το περί δικαίου αίσθημα του υποσιτιζόμενου ικανοποιείται όταν ο απολαμβάνων δεκαπλάσιο μισθό δε θα πάρει αύξηση 1,5%; Γιατί να υπάρχουν τέτοιοι προκλητικοί μισθοί στο δημόσιο, και μάλιστα σε μια χρεοκοπημένη χώρα; Μη μιλάτε λοιπόν για “δίκαιες πολιτικές” εκεί που δεν υπάρχουν. Σας παρακαλώ, μη μας κοροϊδεύετε άλλο.
Και για νάχουμε καλό ρώτημα, γιατί η κ. Κατσέλη, προτού ζεστάνει ακόμη την υπουργική της καρέκλα, κατάργησε τη φορολόγηση των σκαφών αναψυχής που είχε επιβάλλει η προηγούμενη κυβέρνηση; Κι αυτό στις “δίκαιες πολιτικές” σας εντάσσεται; Και γιατί καταργήσατε την εισφορά για την ταχτοποίηση των ημιυπαίθριων, καταγγέλλοντας την ως “εισπρακτικό μέτρο”; Πώς τα λέτε αυτά χωρίς να κοκκινίζετε; Ηλίθιους μας περνάτε; Δηλαδή όλες οι άλλες εισφορές-χαράτσια που επιβάλλετε εσείς (αυξήσεις τελών κυκλοφορίας, διόδια, κλπ.) δεν είναι εισπρακτικά μέτρα; Επικαλεστήκατε τη φτηνή δικαιολογία ότι στο διάστημα που ίσχυε η διάταξη για τους ημιυπαίθριους τα έσοδα δεν ήταν άξια λόγου. Μα πώς να ήταν περισσότερα, κύριε Παπακωνσταντίνου; Τη στιγμή που εσείς είχατε βγει στα μπαλκόνια και βροντοφωνάζατε ότι θα καταργήσετε το μέτρο όταν θα γινόσασταν κυβέρνηση, γιατί να πήγαιναν να πληρώσουν οι έχοντες παρανόμως κλείσει τους ημιυπαίθριους;
Αλήθεια, πού ακούστηκε μια νέα κυβέρνηση, εν μέσω οικονομικής κρίσης, να παγώνει για έξι μήνες ένα μέτρο που θα τις έφερνε έσοδα; Αυτό εννοούσε ο κ. Παπανδρέου όταν φώναζε «Κάντε στην πάντα για να περάσει η Ελλάδα»; Δηλαδή πώς θα περάσει όταν παγώνετε διατάξεις της προηγούμενης κυβέρνησης και διακόπτετε τη συνέχεια του κράτους; Πάγωμα σημαίνει γύψος, σημαίνει πισωγύρισμα! Δεν το καταλαβαίνετε αυτό; Ή μήπως τόσο μεγάλη είναι η κομματική σας μισαλλοδοξία που έχετε τυφλωθεί και δε βλέπετε; Κρίμα στην “περιβαλλοντολόγο” υπουργό κυρία Μπιρμπίλη. Περίμενα κάτι καλύτερο απ’ αυτήν.
Και τι θα κάνετε άραγε σε έξι μήνες; Θα τα γκρεμίσετε; Χα, χα, χα, άρχισα τα ανέκδοτα. Θα τα νομιμοποιήσετε; Μα το απαγόρευσε το Συμβούλιο Επικρατείας. Θα τα αφήσετε όπως έχουν; Μα τότε επιβραβεύετε την παρανομία και την ασυδοσία. Έχει συνειδητοποιήσει η κυρία Μπιρμπίλη ότι μεταξύ των αυθαιρέτων υπάρχουν και οι υποστέγιοι χώροι που έχουν μετατραπεί και πουληθεί από τους εργολάβους ως δωμάτια, με αποτέλεσμα στις ταράτσες των πολυκατοικιών στις επαρχιακές πόλεις να μη μπορεί κανείς να εγκαταστήσει ηλιακό θερμοσίφωνα; Δεν είναι έγκλημα σε μια χώρα που λούζεται από τον ήλιο 360 μέρες το χρόνο οι πενόμενοι Έλληνες ν’ ανάβουν τον ηλεκτρικό θερμοσίφωνα για να πλυθούν; Αυτή την “πράσινη ανάπτυξη” είχατε επαγγελθεί; Γκρεμίστε, τουλάχιστον, τους παράνομους υποστέγιους ΑΜΕΣΩΣ! Και βάλτε τσουχτερά πρόστιμα και τέλος διατήρησης στους ημιυπαίθριους ΤΩΡΑ! Αλλιώς θα είστε χειρότεροι από τους προηγούμενους…
Ας επιστρέψω όμως στη Βουλή και στις σκυλομαχίες. Είπε λοιπόν για πολλοστή φορά ο κ. Παπακωνσταντίνου ότι η κυβέρνηση της ΝΔ είχε παραλάβει το 2004 μια ανθηρή οικονομία και την ξεπάτωσε. Και ερωτώ εγώ η αφελής: Αφού η οικονομία ήταν ανθηρή επί Σημίτη, τότε γιατί έφυγε νύχτα παραδίδοντας το δαχτυλίδι της διαδοχής στο Γιωργάκη – 'Γιωργάκης' εθεωρείτο τότε, ντε – για να μην καταποντιστεί το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2004; Κι αφού όλα ήταν ανθηρά το 2004, γιατί ο λαός διαολόστειλε το ΠΑΣΟΚ και επανέφερε την “επάρατη” Δεξιά στην εξουσία; Βλάκας είναι ο λαός; Και εάν ήταν βλάκας τότε, τι σας λέει ότι δεν ήταν βλάκας και στις 4 Οκτωβρίου του 2009 που επανέφερε το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία;
Έστω, όμως, ότι ο λαός είναι βλάκας και δεν ξέρει τι κάνει κάθε φορά που στήνονται οι κάλπες. Εσείς στο ΠΑΣΟΚ που είσαστε έξυπνοι, γιατί πετάξατε στον κάλαθο των αχρήστων τους αρχιτέκτονες του οικονομικού θαύματος, Σημίτη και Παπαντωνίου; Απλούς συλλογισμούς κάνω, δε λέω τίποτα εξυπνάδες. Συλλογισμούς, που αν είχατε την τσίπα να τους κάνατε κι εσείς δε θα κομπάζατε σήμερα στη Βουλή αλλά θα ήσασταν σεμνός και απολογητικός και για τις δικές σας βαριές αμαρτίες, μεταξύ των οποίων μέγιστη ήταν η καλοστημένη ληστεία του λαού μέσω του Χρηματιστηρίου...
Όσο για τους βουλευτές και πρώην υπουργούς της ΝΔ, αυτοί όντως δε δικαιούνται να ομιλούν. Μόνο να απολογούνται δικαιούνται. Πού έχει άραγε κρυφτεί εκείνος ο ανεκδιήγητος χαζοχαρούμενος Γ. Αλογοσκούφης; Αυτός δε θάπρεπε να είναι στη φυλακή ως κύριος υπεύθυνος για τη χρεοκοπία της Ελλάδας; Πολλές φορές αναρωτιέμαι γιατί σε ιδιωτική επιχείρηση όταν κάποιος προκαλεί ζημιά πρέπει να πληρώσει τα σπασμένα ενώ στην πολιτική απλά παίρνει τη σκούφια του και φεύγει σαν κύριος, αφήνοντας πίσω του καμένη γη, σα να μην τρέχει τίποτε. Γι΄ αυτό, παίδες, είπα να "βράσω" τη δημοκρατία τους. Θα μου πεις είτε τη βράσω είτε δεν τη βράσω αυτοί μας έχουν βράσει προ πολλού και, από το πολύ βράσιμο, κοντεύουν ν’ αποκολληθούν τα οστά από τις σάρκες μας.
Διασκεδάστε το όμως, παίδες, διότι απολαμβάνουμε “δημοκρατία”, κι έτσι εγώ είμαι ελεύθερη να γράφω τις μπαρούφες που γράφω, ενώ εκείνοι τους οποίους οργισμένη ξεφωνίζω είναι ελεύθεροι να με γράφουν στ’ άγραφα, όπως και το κάνουν συστηματικά και “δημοκρατικά”. Λίγο τόχεις αυτό το “προνόμιο”; Κατά τ’ άλλα, έχω μια αμυδρή ελπίδα για τις επόμενες γενιές που θα είναι μειοψηφία στη χώρα μας. Όταν κάποτε με νομοτελειακή ακρίβεια οι Μουσουλμάνοι θα είναι πλειοψηφία και θα κυβερνάνε την Ελλάδα, θα μπορέσουν επιτέλους και οι Έλληνες ν’ απολαύσουν την “ευνομία” και την “ανάπτυξη” που απολαμβάνουν στις χώρες τους οι πολίτες, π.χ., του Πακιστάν, του Αφγανιστάν, της Σομαλίας, ή στην καλύτερη περίπτωση της Αλβανίας.
Πού θα πάει; Θα συμβεί κι αυτό, διότι οι Eλληνόπαιδες είναι καλά παιδιά και αποφεύγουν να γεννοβολάνε. Έχουν, όμως, αναθέσει την τεκνοποιία σε άλλες φιλοξενούμενες φυλές που είναι παραγωγικές. Υπομονή, Eλληνόπαιδες, σε καμιά πενηνταριά χρόνια – πολλά είπα – ο στόχος σας θα έχει επιτευχθεί. Μέχρι τότε, ψηλά-χαμηλά θα επιβιώσετε. Μεταξύ “δια βίου μάθησης”, Ιντερνέτ, καταλήψεων, καφετέριας, night club και γα@@@@ού, ο χρόνος θα κυλήσει, κι ας είναι καλά ο μπαμπάς που είχε κάνει το σκ@@ό του παξιμάδι ώστε να μη σας λείψει τίποτα.
Νάστε καλά και καλή ανάνηψη από την εθνική υπνηλία.
από Μαρία Σεφέρου
Πρώτο τραπέζι πίστα
Τι να πρωτοαναφέρω από τα ευτράπελα της φραπεδοχώρας, τι να πρωτοθυμηθώ από όσα είδα και κατέγραψα αυτό το καλοκαίρι. Παραμένω πιστός λοιπόν, σε μια αρχή που έχω ο ίδιος εισαγάγει, πως αν αυτά που ακούω και βλέπω στην πολιτική σκηνή της χώρας και στις ειδήσεις των 8 δεν συνάδουν με αυτά που βίωσα ο ίδιος σε επίπεδο καθημερινότητας, τότε οι πολιτικές, οι ιδεολογίες και οι ειδησεογραφίες είναι λανθασμένες. Είναι το επονομαζόμενο "βαρόμετρο του γείτονα". Αν ο γείτονας με τη ζωή του δεν αντανακλά το πρόβλημα του Ασφαλιστικού, των stage, της φοροδιαφυγής, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα ούτε στο Ασφαλιστικό, ούτε στην αγορά εργασίας, και όλα νόμιμα και ηθικά. Ζωή και θεωρία πρέπει να συμβαδίζουν.
Βρήκα λοιπόν τη Θεία μου την Αγαθή, που πήγε στην Παιδαγωγική Ακαδημία για δύο χρόνια, έγινε δασκάλα στα είκοσι, διορίστηκε στα 21, και δεκαπέντε χρόνια μετά, λόγω του ότι ήταν μητέρα με παιδί, πήρε σύνταξη στα 36! Η δυναμική θεία, είναι σήμερα περίπου 86 χρόνων και βρίσκεται σε σύνταξη για 50 χρόνια! Με κάλεσε μάλιστα και για ποτάκι στην πισίνα, όπου ήπιαμε αλατισμένες μαργαρίτες με λεμόνι, και παίξαμε και μια παρτίδα τένις! Μια αληθινή σοσιαλιστική κοινωνία πρέπει να νοιάζεται για τους συνταξιούχους της.
Το ξετίναξε το ασφαλιστικό ταμείο η Θεία Αγαθή, και δεν είναι βέβαια η μόνη. Ένας άλλος τυπάκος που ξέρω στη γενέτειρα, βρέθηκε με μια Αντιστασιακή σύνταξη σε πολύ μικρή ηλικία (μοίραζε τότε συντάξεις το ΠΑΣΟΚ), και όταν τον ρώτησα τι είδους αντίσταση έκανε, αφού την εποχή του Εμφυλίου ήταν 8 χρόνων, μου απάντησε με το γνωστό νεοελληνικό στυλάκι – «μετέφερα αντάρτικα μηνύματα στο βρακάκι μου». Ο αλανιάρης τύπος είναι μέλος της Αριστεράς και της Προόδου, και ηγείται σήμερα τον επαρχιακό αγώνα κατά των μπλε διορισμών!
Μεγάλη η καψούρα του Έλληνα και για την σύνταξη (και δη την πρόωρη αναπηρική). Κυκλώματα γιατρών στην επαρχία σου εγκρίνουν ό,τι θέλεις και γουστάρεις, από σπασμένο δόντι, μέχρι αναπηρία μεγίστου βαθμού. Ξέρω αναπήρους που τρέχουν μαραθώνιο, κάνουν κολύμπι, ασχολούνται με το Bodybuilding. Για μια εξέταση ματιών που χρειάστηκα (για δίπλωμα), πήγα σε ένα τοπικό γιατρό, έδωσα 50 ευρώ στη γραμματέα του, εκείνη μου υπέγραψε όλα τα ιατρικά χαρτιά, και έφυγα αγάς. Ο γιατρός, ήταν διακοπές στην Κέρκυρα. Το παλικάρι ήταν και εκλεγμένο μέλος της Ελληνικής Βουλής με την ΝΔ!
Ακόμα μεγαλύτερη η καψούρα να παίρνεις τη σύνταξη των άλλων που έχουν πεθάνει. Όταν το απίθανο ελληνικό κράτος νομοθέτησε κάποτε την αυτόματη κατάθεση των συντάξεων σε τραπεζικό λογαριασμό (κόβοντας έτσι την διαπλοκή του τοπικού ταχυδρόμου που ήθελε μπουρμπουάρ για να παραδώσει στον συνταξιούχο την αλληλογραφία), βρέθηκαν, θυμάμαι, 55 χιλιάδες περιπτώσεις ανθρώπων που δεν εμφανίστηκαν σε καμία τράπεζα για να ανοίξουν λογαριασμό. Ήταν τα Περήφανα Γηρατειά που είχαν αποδημήσει πριν χρόνια, και την σύνταξη των οποίων λυμαίνονταν οι Τιμημένοι τους απόγονοι.
Σε σχετική φάση, βρίσκεται και ένας άλλος γείτονας, ο οποίος συλλέγει δύο έξτρα συντάξεις, μία της πεθαμένης μητέρας του (έχει πεθάνει το 2006, και μία ενός ανάπηρου αδελφού του, τον οποίον έχει ξεφορτωθεί σε κάποιο μοναστήρι. Μαζί μ’ αυτά, ο αλανιάρης γείτονας παίρνει και κάποια κρατικά κουπόνια για δωρεάν βενζίνα που δικαιούται ο ανάπηρος αδελφός του, ο οποίος βέβαια δεν διαθέτει καν αυτοκίνητο. Τα κουπόνια χρησιμοποιούνται σήμερα στο καινούργιο καμπινάτο σκάφος για θαλασσινές εξορμήσεις με αιθέριες καλλίγραμμες καλλονές.
Η επόμενη θύμηση, άλλος γείτονας, ο κύριος Καίσαρας, μια βουκολική επαρχιακή περσόνα, ηλιοκαμένος και κατακόκκινος, με δέρμα τεντωμένο σαν λάστιχο αυτοκινήτου και κάτασπρα ηλεκτρισμένα μαλλιά. Ο κύριος Καίσαρας, μόνιμα ντυμένος με φανέλα άσπρη, λινό παντελόνι με γυρισμένα μπατζάκια και ψαράδικη σαγιοναρίτσα, βγήκε σε αναπηρική σύνταξη πριν τα 50 του (είχε λέει εργατικό ατύχημα στο πόδι), και σήμερα είναι 95 χρόνων. Αραχτός με θέα τη θάλασσα, παρακολουθεί το 902 για να δει πως πάνε οι αγώνες, κλάνει συνέχεια από πλήξη, και είναι λέει, αγανακτισμένος με την κατάσταση στην οικονομία!
Πενήντα χρόνια αραλίκι ο κύριος Καίσαρας, περνά τον καιρό του καταναλώνοντας δύο μπουκάλια ουίσκι την εβδομάδα, καπνίζοντας απανωτά στριφτά και κάνοντας και τοπικό ψαρεματάκι. Απο την εποχή που πήρε σύνταξη, το Ασφαλιστικό του Ταμείο του έχει αλλάξει τρεις φορές όνομα, το πόδι του περιέργως έγινε καλά, και ο ίδιος, γνωστός επίσης και με τον παρατσούκλι «ο Παιδαράς», εκλείθει πέρυσι από τον διευθυντή του τοπικού υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας να παραλάβει κάποια τιμητική κονκάρδα. Ήταν ο παλιότερος πελάτης της Εθνικής Τράπεζας! Δεν ξέρω πότε ιδρύθηκε η Εθνική, οι γείτονες πάντως λένε πως ο Παιδαράς βγήκε στην σύνταξη με διάταγμα του Καποδίστρια.
Και κάθε φορά που ακούω για προγράμματα stage, θυμάμαι τον νεαρό γείτονα Άκη που δουλεύει στο ΙΚΑ στεϊτζής. Ο μεγάλος Άκης κάθε πρωί στις 11.30, επέστρεφε από τη δουλειά του για να ασχοληθεί με σέρφινγ, φραπεδιλίκι, και διάφορες άλλες γκομενοδουλειές. Το πρόβλημά του ήταν ότι δεν είχε λεφτά να αγοράσει ένα καλοκαιρινό jetski, και το όνειρό του ήταν να γίνει σχεδιαστής αυτοκινήτων, αλλά δεν υπήρχε λόγος να κυνηγήσει τέτοιο όνειρο αφού κάποια στιγμή (ήταν θέμα χρόνου), θα γινόταν δημόσιος υπάλληλος. Τον ρώτησα αν έχει κάποιο βιογραφικό να μου δώσει για μια δουλειά που ήξερα οτι άνοιγε. Δεν το είχε ακόμα σε ηλεκτρονική μορφή μου είπε (σε τι το είχε;), αλλά αν ήταν καλή περίπτωση και επιμένω (!), να το γράψει. Θα χρειαζόταν και email; - με ρώτησε. Τι να το κάνεις το ίντερνετ όταν υπάρχει το Κράτος.
Ένα μήνα αργότερα, με προτροπές της μάνας του, και στο δικό μου laptop, o μέγας Άκης έφτιαξε σάτρα πάρτα το βιογραφικό, αλλά οι ατυχίες της ζωής τον χτύπησαν και πάλι. Τα τρία ίντερνετ καφέ που επισκέφτηκε, δεν μπορούσαν να τυπώσουν το βιογραφικό γιατί οι εκτυπωτές είχαν ξεμείνει από μελάνι! Έτσι χάσαμε τη δουλειά. Αλλά ούτε εκεί υπήρχε πρόβλημα, η μητέρα του είχε 20 χιλιάδες ευρώ έτοιμα για λάδωμα, για να τον πάρουν υπάλληλο σε τράπεζα. Η μητέρα του λοιπόν έδωσε τα λεφτά, η κυβέρνηση άλλαξε, ο διορισμός κόλλησε, ο λαδωμένος την κοπάνισε, και τώρα μαθαίνω πως ο νεαρός Άκης σπάστηκε χοντρά γιατί έπρεπε να κατεβάσει τις προσδοκίες του από μηχανοκίνητο jetski σε απλό χειροκίνητο κανό. Άντε να βγάλεις τώρα γκόμενα, στεϊτζής που βαράει και κουπί!
Αυτά έδειξε το καλοκαιρινό μου βαρόμετρο. Συμπέρασμα: Είμαστε στα σκατά μέχρι τα μπούνια, αλλά η λαϊκή βάση ευδαιμονίζετε πρώτο τραπέζι πίστα στην εικονική κοσμάρα της, αυτοσχεδιάζοντας με χολυγουντιανού επιπέδου λούφα και παραλλαγή. Οι συμπαθείς γείτονες, το στατιστικό μου δείγμα, έχουν ήδη πάρει την απόφαση ότι δεν χρειαζόμαστε πολιτικές και οικονομικές λύσεις για το μέλλον. Ούτε βέβαια και κοινωνικό φιλελευθερισμό, ή κάποιου είδους επανάσταση που είναι και κουραστική. Η στρατηγική φαίνεται να είναι ο Αυτοσχεδιασμός και το λαδάτο οικογενειακό και πελατειακό δίκτυο.
Καταστρεφόμαστε; Δύσκολη ερώτηση. Πιστεύω πως η ΕΕ θα μας σώσει γιατί κάπου πρέπει να πάνε κι αυτοί διακοπές. Η φτώχεια στην Ελλάδα αντέχεται άλλωστε περισσότερο από την κρύα Δανία, τρώμε καλύτερο φαΐ από τους βόρειους, αγνό κρασάκι και λάδι καθαρό, και ο μεσογειακός Θεός του ήλιου, της θάλασσας και του χαβαλέ θα μας συντηρήσει και στο μέλλον ελαφρώς ή βαρέως αναισθητοποιημένους.
από locus-editorium

