Το Eλληνικό όνειρο

Μια φορά κι έναν καιρό κάπου στην δεκαετία του 50 στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού μια χώρα πάλευε για την κατάκτηση του «Αμερικανικού ονείρου». Όνειρο βασισμένο σε χιλιάδες παγκόσμιους εφιάλτες που με το πέρασμα των δεκαετιών αποδείχθηκε ότι ήταν απλά ένα κατασκεύασμα που σαγήνευσε εκατομμύρια ανθρώπους και τελικά τους απογοήτευσε.

Στην δεκαετία του ’80 στην από εδώ μεριά του Ατλαντικού, μία «ανεξάρτητη» χώρα δημιουργούσε το δικό της όνειρο. Δεν απείχε πολύ από αυτό το...

Διαγραφή του χρέους και επιστροφή σε εθνικό νόμισμα...

Η ιδέα που είχε ο κ. Στρος Καν και δεν πρόλαβε να την καλλιεργήσει, για την οριστική διαγραφή του ελληνικού χρέους, δεν είναι τελικά για πέταμα. Μέχρι τώρα, από αυτό εδώ το blog, υποστηρίξαμε με θέρμη την λύση για μια αναδιάρθρωση του χρέους με «κούρεμα» τουλάχιστον κατά 50% και ταυτόχρονη παραμονή στο ΕΥΡΩ.

Ήδη, ακόμα και αυτή τη στιγμή που μιλάμε η λύση αυτή δεν είναι πλέον αποδοτική. Ο μικρός παραγωγικός ιστός της οικονομίας μας, καταρρέει. Η ανεργία αυξάνει δραματικά και στην ανεργία του ιδιωτικού τομέα θα προστεθεί σε λίγο και...

Μέχρι το τέρμα...

Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι μέσα στους παγετώνες της Εποχής των Αλαζόνων. Στέκονται όλοι σε μια στάση λεωφορείου κι ας γνωρίζουν ότι η γραμμή «Ελπίδα-Όνειρο» έχει καταργηθεί προ πολλού. Έχουν την περίεργη εμμονή να βγαίνουν από το σπίτι τους και να μην κρατούν ποτέ ομπρέλα ακόμα και αν το σύστημα βρέχει τόσο άδικο που σε τρυπάει μέχρι το μεδούλι. Πάντα στην μια τους τσέπη έχουν το εισιτήριο, που χρόνια ένας εισπράκτορας της Εντιμότητας δεν βρέθηκε να τους το ακυρώσει.

Όλοι στην ίδια στάση χωρίς υπόστεγο στέκονται αμίλητοι κοιτώντας τα λεωφορεία άλλων γραμμών να περνούν κάθε λεπτό αιώνες τώρα. Η γραμμή που έχει την περισσότερη κινητικότητα είναι η...

Έχει ένα όνειρο…

Για την ακρίβεια έχει πολλά όνειρα.

Αλλά κυρίως το όνειρο Έλληνες και μετανάστες εργαζόμενοι να δουλεύουν χωρίς δικαιώματα.

Απλώς κάποιος πρέπει να είναι κάτω από τον Έλληνα εργαζόμενο για να νομίζει ότι δεν είναι στον πάτο.

Το σύγχρονο Ελληνικό όνειρο

Είμαστε μια χώρα εξ ολοκλήρου ΛΑΘΡΑΙΑ...!

Όπως με το κύκλωμα των λαθραίων τσιγάρων... Οι τύποι είχαν στήσει ολόκληρο εργοστάσιο κατασκευής τσιγάρων, μπροστά στα μάτια της Αστυνομίας, της Εφορίας, της Πολιτείας. Με τη συμμετοχή και αστυνομικών, οι τύποι παρήγαγαν τσιγάρα παράνομα, τα εξήγαγαν παράνομα, προφανώς με τη συνδρομή τελωνειακών, νοίκιαζαν αποθήκες, έκαναν εισαγωγή πρώτων υλών, όλα αυτά παράνομα, χωρίς ποτέ να σταματήσει κάποιος έστω ένα φορτηγό τους! Να τους κάνει έναν υποτυπώδη έλεγχο! Δείγμα ότι στη σύγχρονη Ελλάδα, ο καθένας μπορεί να κάνει Ο,ΤΙ ΤΟΥ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ...

Οι ίδιοι άνθρωποι ξεκαθάριζαν λογαριασμούς τους με ...πιστολίδι, ενώ η Ασφάλεια έκανε αναφορές για ...άσκοπους πυροβολισμούς!
Οι ίδιοι άνθρωποι ήθελαν να γίνουν μεγάλοι ΚΑΠΝΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ... Οδηγούσαν τζιπάρες και Τζάγκουαρ, ξόδευαν σε γυναίκες, μπουζούκια και ξενοδοχεία, λάδωναν, τρομοκρατούσαν, κι όλα αυτά δίπλα μας... Μπροστά στην πόρτα μας... Όχι κρυφά.

Εδώ βρίσκεται το παράδοξο... Οι άνθρωποι αυτοί δεν ήταν οι γνωστοί τύποι του υποκόσμου. Ήταν μπροστά στα μάτια μας, άνθρωποι κανονικοί... Που απλώς...ξόδευαν πάρα πολλά λεφτά... Γιατί ...έβγαζαν πάρα πολλά λεφτά.

Στην πραγματικότητα, η σπείρα της λαθραίας παρασκευής τσιγάρων απλώς βίωνε το ...ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ... Αυτό δηλαδή του γρήγορου πλουτισμού, πίσω από την πλάτη της Εφορίας, της άκρατης χλιδής, του λουλουδοπόλεμου στα μπουζούκια και της φιγούρας.

Ένα όνειρο που βιώνει όλη η χώρα... Γιατί, το βλέπει μπροστά της συνέχεια... Γιατί, η σπείρα των λαθραίων τσιγάρων είναι ένα ελάχιστο κομμάτι της τεράστιας απάτης που συμβαίνει σήμερα στη χώρα... Με τους χιλιάδες «επιχειρηματίες» που άλλο δείχνουν κι άλλο είναι... Με τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας, που απλώς βγάζουν μια περιουσία σε μια μέρα.

Αυτούς ζήλεψε η χώρα και θέλησε να κάνει το ίδιο και στην Ευρώπη...
Όπου όμως μας άρπαξαν από το γιακά και μας κάθισαν στο σκαμνί...
Γιατί, οι πολιτικοί μας είναι το ίδιο απατεώνες με εμάς τους ίδιους... Είμαστε ίδιοι...
Μοιάζουμε...
Γι αυτό ταιριάζουμε.

από τον δημολόγο

Πανανθρώπινα όνειρα του ύπνου

Οι άνθρωποι ανέκαθεν προβληματίσθηκαν με το φαινόμενο του ύπνου και των ονείρων και όπως γνωρίζουμε Βιβλικές μαρτυρίες και ιστορικά δεδομένα καταμαρτυρούν ότι σε πολλούς λαούς επικρατούσε η αντίληψη πως στη διάρκεια του ύπνου η ψυχή μας ταξιδεύει και τα όνειρα δεν είναι τίποτε άλλο από τις εικόνες που καταγράφει η...ταξιδιάρα μας ψυχή. Μια άλλη άποψη πρέσβευε ότι στα όνειρά μας έρχονται θεοί και δαίμονες για να μας προειδοποιήσουν για επικείμενες χαρές, λύπες και κινδύνους ή να μας βασανίσουν για πράξεις και παραλείψεις μας.

Πέρα από το προφανές νόημα κάθε ονείρου υπάρχει, ψυχοδυναμικά, και ο λανθάνων συμβολισμός που συνήθως εκφράζει υποσυνείδητες αναζητήσεις και συγκρούσεις μας ή και κάποια προβλήματα της προσωπικότητάς μας. Να σημειώσουμε εδώ ότι τόσο οι συγκεκριμένες παραστάσεις όσο και τα συναισθήματα που διακατέχουν το άτομο την ώρα που βλέπει το όνειρο αποτελούν σημαντικά στοιχεία που πρέπει να αναφέρουμε στον ψυχολόγο για να τον βοηθήσουμε να ερμηνεύσει με μεγαλύτερη επιτυχία τα όνειρα που είδαμε.

Συχνά μας εκπλήσσει το γεγονός όταν σε... συζητήσεις διαπιστώνουμε πως κάποια όνειρα που είδαμε τα έχουν δεί και άλλα όχι μόνο συγγενικά και φιλικά μας πρόσωπα αλλά και άγνωστοί μας. Προφανώς αυτό που αγνοούμε είναι η ύπαρξη κάποιων «πανανθρώπινων τύπων ονείρων» ο συμβολισμός των οποίων έχει αρκετά ενδιαφέρουσες πτυχές. Σήμερα θα σας παρουσιάσω 5 μεγάλες κατηγορίες πανανθρώπινων ονείρων παρέχοντας και κάποιες γενικές ερμηνείες για το περιεχόμενό τους.

1. Στα «όνειρα κίνησης» έχουμε το αίσθημα ότι πετάμε ή ότι πέφτουμε και διαπιστώνουμε ότι όνειρα «πτήσης ή πτώσης» είναι κοινά σε πολλούς λαούς της γής. Στα όνειρα πτήσης έχουμε ξαφνικά το αίσθημα ότι βρισκόμαστε στον αέρα, ότι πετάμε πάνω από τη γή, ή ότι πασχίζουμε να ανυψωθούμε κουνώντας με χαρακτηριστικούς τρόπους τα χέρια μας και τα πόδια μας. Τα όνειρα πτήσης συμβολιζουν ποικίλες επιθυμίες που κυμαίνονται από την υποσυνείδητη ανάγκη φυγής απο μιά δυσάρεστη ή αγχογενή και στρεσογόνο πραγματικότητα, την εξύψωσή μας πάνω από άτμα ή καταστάσεις που μας απειλούν. Συχνά ερμηνεύονται και ως όνειρα διαπίστωσης στο στάδιο του ύπνου της ψυχοσεξουαλικής ή και της ψυχοκοινωνική μας ανωτερότητας απέναντι σε συγκεκριμένα πρόσωπα ή καταστάσεις. Στα όνειρα πτώσης συνήθως διακατεχόμαστε από έντονα συναισθήματα φόβου και άγχους. Τα όνειρα πτώσης συμβολίζουν κάποια υποκειμενική μας εκτίμηση ότι πραγματικά πέφτουμε με τη συμπεριφορά και τις πράξεις μας ως άτομα ή αισθανόμαστε ότι χάνουμε τον έλεγχο καταστάσεων ή προσώπων. Εξ άλλου όνειρα στα οποία βλέπουμε ότι άλλα πρόσωπα πέφτουν συνήθως συμβολίζουν τις υποσυνείδητες επιθυμίες μας ή και τις ευχές μας για την ψυχοκοινωνική ή οικονομική πτώση των άλλων ή ακόμη και για την καταστροφή τους.

2. Τα όνειρα που σχετίζονται με το στόμα μας και με τα δόντια μας παίρνουν διάφορες μορφές. Το άτομο ονειρεύεται ότι κάποιο δόντι πονά ή πάλι κάποιο δόντι του έσπασε ή ξαφνικά ανακαλύπτει ότι έχασε όλα τα δόντια μένοντας....τσιφούτης και άλλα σχετικά. Σε γενικές γραμμές μπορούμε να πούμε ότι τα όνειρα αυτά εκφράζουν καταπιεσμένα συναισθήματα ενοχής, απωθημένες ψυχοσεξουαλικές διαταραχές, συναισθήματα φυγής από συγκεκριμένα πρόσωπα και καταστάσεις και ίσως υποσυνείδητη ευχή για τιμωρία ή καταστροφή κάποιων προσώπων.

3. Τα όνειρα της καθυστέρησης σχετίζονται με την αργοπορία μας ή την καθυστέρησή μας. Σε αυτά τα όνειρα αισθανόμαστε ότι τρέχουμε αλλά δεν προλαβαίνουμε το λεωφορείο ή το τραίνο, ότι δεν καταφέρνουμε να φτάσουμε έγκαιρα σε κάποιο πάρτυ ή ότι φτάνουμε εκεί όπου είμαστε καλεσμένοι αλλά η γιορτή έχει τελειώσει και, τελικά, ενώ προσπαθούμε να τρέξουμε τα πόδια μας φαίνονται κολλημένα στη γή. Συνήθως αυτά τα όνειρα συμβολίζουν την επιθυμία μας να πραγματοποιήσουμε κάποιο σκοπό ενώ ταυτόχρονα στην πραγμάτωση συνυπάρχει και κάποιος φόβος με αποτέλεσμα το άτομο να βρίσκεται παγιδευμένο σε κατάσταση νευρωσικής αδράνειας, ή ριζωμένο στη γή.

4. Σε όνειρα που σχετίζονται με εξετάσεις, με διαγωνίσματα ή ανακρίσεις σε αστυνομικά τμήματα και σε αίθουσες δικαστηρίων το κυρίαρχο υποσυνείδητο κίνητρο φαίνεται να είναι κάποιες ενοχές για πράξεις, σκέψεις ή επιθυμίες που διαχέονται από έντονα συναισθήματα άγχους ή φόβου. Τέτοια όνειρα συμπτίπτουν συχνά με επικείμενες μεγάλες αποφάσεις της ζωής μας ή έρχονται λίγο πριν κάποια μεγάλα γεγονότα (π.χ πανελλήνιες εξετάσεις ).

5. Στα όνειρα γύμνιας, όπου βλέπουμε τον εαυτό μας γυμνό και δεν μπορούμε να καλυφτούμε ή χάσαμε τα ρούχα μας, η συνήθης ερμηνεία είναι ότι διακατεχόμαστε από έντονα συναισθήματα ντροπής και εξωτερικεύουμε βαθειά απωθημένες ψυχοσεξουαλικές επιθυμίες και συγκρούσεις που μπορεί να σχετίζονται με πρόσωπα προστατευόμενα από δυνατά ταμπού ή ακόμη και με αμφιταλαντεύσεις που στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο αφορούν στην σεξουαλική μας ταυτότητα.

Ψυχολόγοι, Κοινωνιολόγοι, Ανθρωπολόγοι, και Ψυχίατροι συχνά δεχόμαστε ερωτήματα σχετιζόμενα με τα "προφητικά" όνειρα. Δυστυχώς δεν υπάρχει επαρκής επιστημονικά τεκμηριωμένη επιβεβαίωη για όνειρα αυτού του είδους. Πάντως σε προσεκτικές διερευνήσεις των δεδομένων ονείρων αυτού του τύπου ανακαλύπτουμε ότι το «προφητικό» όνειρο, θετικό ή αρνητικό, ευχάριστο ή δυσάρεστο επηρέασε τόσο πολύ τη συμπεριφορά μας την επόμενη μέρα ώστε οι ίδιοι φροντίσαμε έστω και σε υποσυνείδητο επίπεδο (επιβεβαιώνοντας την θεωρία της αυταπόδεικτης προφητείας) να το αποδείξουμε και πολύ ή λίγο...σωστό!

Της Νατάσσας Πιπεροπούλου - Κωνσταντάρα, Διδάκτορος Ψυχολογίας

Ζεις στην Ελλάδα και νιώθεις πνιγμένος

Ζεις σε μια από τις δυσκολότερες οικονομικές συγκυρίες που έχει βιώσει η χώρα σου τα τελευταία χρόνια . Η αβεβαιότητα, η αδιαφορία προς τους πολιτικούς θεσμούς, η αγανάκτηση είναι τα στοιχεία που σε κυριεύουν.

Είσαι νέος, σπουδάζεις αρκετά χρόνια με σκοπό να πάρεις το πτυχίο σου με σκοπό να βγεις στην αγορά και να βρεις μια δουλειά κοντά στο αντικείμενο σου (εάν είναι αυτό που επέλεξες συνειδητά). Λες ότι κουράζεσαι γιατί όντως κουράζεσαι. Εάν βρεθεί κάποιο mediako μέσο θα πεις ότι πεθαίνεις από την κούραση.. Γιατί σ' αρέσει να υπερβάλλεις. Μεταξύ μας τώρα: Σ' αρέσει... και έμενα μ'αρέσει. 'Εάν έχεις την επιλογή θα προσπαθήσεις να κάνεις και ένα master για να βελτιώσεις λίγο τις πιθανότητες σου. Βγαίνεις στην αγορά και διαπιστώνεις ότι αν όχι όλα, μεγάλο ποσοστό δουλεύει με μέσο. Δουλειά που θα βρεις; Πως θα ζήσεις; Πότε θα ανεξαρτητοποιηθείς; Δεν ζεις καλά, ζεις περιορισμένα...

Αν βρεθεί κάποιο mediako μέσο θα πεις ότι υποφέρεις... Γιατί σ' αρέσει να υπερβάλλεις. Και θα ακουστείς! Γιατί και στα Media αρέσει να υπερβάλλεις. Το μέλλον αβέβαιο και σκοτεινό. Αυτοί που έζησαν πριν από σένα, σε χρέωσαν. Σου έδωσαν ένα δωράκι για να τους θυμάσαι όταν πια δεν θα είναι εδώ...

Δεν είσαι πια νέος. Έχεις δουλέψει σε όλων των ειδών τις δουλειές. Έχεις παλέψει, έχεις αγωνιστεί. Βλέπεις την σύνταξη να πλησιάζει, και την περιμένεις με λαχτάρα. Μια ζωή πληρώνεις εισφορές στο ΙΚΑ για αυτή την στιγμή που θα μπορέσεις να ξεκουραστείς. Και ξαφνικά σου λένε ό,τι ξέρεις φιλαράκο πρέπει να δουλέψεις κι άλλο... Δεν φτάνουν τα λεφτά, χρειάζεται κι άλλο, κι άλλο. Μέσα σου βράζεις. Αδικείσαι. Βλέπεις ευθύνες παντού. Παντού; Παντού εκτός από σένα. Γιατί σ' αρέσει να απαλλάσσεις τον εαυτό σου από ευθύνες. Αισθάνεσαι πιο ήρεμος έτσι.

Σου λένε ότι οι φόροι που πληρώνεις θα αυξηθούν. Αισθάνεσαι αδικημένος. Αισθάνεσαι ότι δεν δούλευες μια ζωή για να τα δώσεις σε αυτούς. Σε αυτούς που σου δείχνουν τόσο σεβασμό, όσο σεβασμό δείχνεις κι εσύ στον Πακιστανό που σου πλένει το παράθυρο... Κι αυτός βασανίζεται, έτσι δεν είναι; Προτιμάς να μην το σκέφτεσαι όμως. Προτεραιότητα για σένα έχει η καθαριότητα των τζαμιών του καινούργιου σου αυτοκινήτου. Κι αν σε ρωτήσουν, θα πεις ότι αυτοί και οι πολιτικοί φταίνε για όλα. Δεν είναι έτσι. Σ' αρέσει όμως να υπερβάλλεις και να μετακυλάς ευθύνες. Από μικρό σου άρεσε. Το ξέρεις! Απλά το έχεις ξεχάσει. Έχεις επιλέξει να το ξεχάσεις. Έχεις επιλέξει να μην πληρώσεις όσα σου αναλογούν γιατί στο κάτω κάτω δεν είσαι κορόιδο. Άλλοι φταίνε, γιατί να πληρώσεις εσύ την λυπητερή; Σκέφτεσαι ότι ένας Κούκος δεν φέρνει την άνοιξη. Αυτό που δεν σκέφτεσαι όμως είναι ότι όλοι οι κούκοι σαν και σένα ακριβώς έτσι σκέφτονται....

Ζεις στην Ελλάδα και νιώθεις πνιγμένος. Είσαι υπερήφανος για την ιστορία της, σχεδόν ποτέ για το παρών της. Ίσως με ελάχιστες εξαιρέσεις, όλοι οι προκάτοχοι σου το ίδιο με σένα να ένοιωθαν. Επικεντρώνεσαι στα άσχημα, επικεντρώνεσαι στις αδικίες. Ίσως να μην μπορείς να κάνεις αλλιώς. Ίσως και να μπορείς. Γύρω σου σκοτάδι, μικρές ηλιαχτίδες φωτός σε διαπερνούν, όμως πια σπάνια και αυτές. Νιώθεις απελπισμένος. Νιώθεις ότι η Ελλάδα σκοτώνει τα παιδιά της, ότι πότε δεν σου δωσε τις ευκαιρίες που έπρεπε, ενώ εσύ ήσουν πάντοτε σωστός απέναντι της. Όμως δεν μπορείς χωρίς αυτή, την νιώθεις κομμάτι σου και παραπάνω από κομμάτι σου. Νιώθεις να κυλά στις φλέβες σου.

Όταν την βλέπεις να διαπρέπει, συγκινείσαι... Νιώθεις την καρδιά σου να χτυπάει δυνατά και να φουσκώνει από υπερηφάνεια, δακρύζεις. Το ξέρω ότι δακρύζεις. Και γω δακρύζω. Θυμάσαι τότε, ότι η Ελλάδα είναι το μέρος που μεγάλωσες, το μέρος που ζεις και περικλείει όλες τις αναμνήσεις σου. Εκεί που έπαιζες σα παιδάκι, εκεί που με την παρέα σου έκανες ότι τρέλα σου ερχόταν και ζούσες σαν να μην υπάρχει αύριο. Ένιωθες ευτυχισμένος, γεμάτος, σα να μη υπάρχει κανένα πρόβλημα που να μπορεί να διαβρώσει αυτό το συναίσθημα. Εκεί δεν ερωτεύτηκες για πρώτη φορά; Εκεί δεν έκλαψες για αυτόν το έρωτα; Δεν κάθισες ποτέ σε μια παραλία, παρατηρώντας το κύμα να σκάει, ονειρευόμενος το μέλλον; Το έκανες. Όμως το 'χεις ξεχάσει.

Ο Ήλιος πια δεν φωτίζει τη καρδιά σου, απλά σου κάνει κοκκινίλες και εγκαύματα. Έχεις επιλέξει να το βλέπεις έτσι, γιατί ξεχνάς. Και σ΄ αρέσει να υπερβάλλεις, το είπαμε αυτό. Δεν πρέπει όμως. Γιατί το ξέρεις. Όλοι μας το ξέρουμε : Πάντα θα έχεις ένα υστερόγραφο γι' αυτήν που θα λέει:
P.S. I love you.
από το glenti

Ακήρυχτος πόλεμος

Ω νεότητα
Πληρωμή του ήλιου
Αιμάτινη στιγμή
Που αχρηστεύει το θάνατο.
[Οδυσσέας Ελύτης]
---------------------------------------------
Λέω, σαν τούτη τη νέα γενιά
δεν θα θελα νάμαι
μόνο την ικμάδα της
όχι την τύχη της νάχω
Δίχως πυξίδα, μόλις και μετά βίας
ένα ''όνειρο'', μια ''δουλίτσα''
[από δουλεία-δουλειά-''δουλίτσα'']
Λέω, δε ζηλεύω το κορίτσι απέναντι
με τα δροσερά μάτια
στο βάθος τους κρύβουν
το φόβο, αν αύριο θαχει
τα προς το ζειν
Μάθανε την ανασφάλεια από τα θρανία
για αυτό τα σπάνε
μάθανε την απόγνωση
με το έβγα στη ζωή
για αυτό τα απεγνωσμένα
πρόσωπα
Λέω, κοιτάζοντας τα μισοκοιμισμένα πρόσωπα
στο τρόλεϊ
ξύπνησες χαράματα,γυρνάς σούρουπο
για ένα κομμάτι ψωμί
που στο άψε-σβήσε μπορεί να στο στερήσουν
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τραγωδία
από το να βλέπεις τα νιάτα και να μη λες
αυτοί θα ζήσουν καλύτερα από μας
Κι αυτοί το ξέρουν
Και με... το πρώτο σπίρτο ανάβουν φωτιές
μέχρι τον ουρανό-πυρπολούν την ψυχή τους
Λέω, είναι έγκλημα να σου χουν κόψει τα φτερά
πριν ακόμα δοκιμάσεις να πετάς
να σου τσακίζουν την ψυχή
πριν αρχίσει να ονειρεύεται
Από παντού έρχεται και σε κατακλύζει
η απελπισία του ανέργου, με το χαρτζιλίκι
του πατέρα
η θλίψη της πολύωρης σαχλαμάρας στην καφετέρια
να κοροϊδέψεις το χρόνο
ας δούμε μέχρι αύριο
ας δούμε ξανά τις αγγελίες
ας πάμε στο γνωστό πολιτευτάκια
ας τους στείλουμε όλους στο διάολο
Λέω, πρέπει να είναι κανείς
ολιγοφρενής, εκ γενετής ηλίθιος
για να μην αφουγκράζεται
το ποδοβολητό
του, όχι μακρινού, μέλλοντος
το άγριο γιουρούσι
των ''αόρατων'', των εγκλωβισμένων
των ανονείρωτων
των τρελών κοριτσιών και αγοριών
που φρουμάζουν στα παιδικά τους δωμάτια
στα 30,με τη θλίψη και την οργή
στα μάτια
Λέω, άκου,''όπου νάναι θα σημάνουν οι καμπάνες''
για έναν ακήρυχτο πόλεμο
[μακάρι να είχε κηρυχθεί]
ίσως οι παράβλεπες απώλειες να ήταν μικρότερες.

[έγραψε η pentanostimi, υπό την επήρεια του πνεύματος των Χριστουγέννων, του 2009]