Αυτό που θα μείνει στο τέλος είναι η πίκρα γιατί δεν είπαμε: “Σκάστε, ρε”. Θα μείνει μισοτελειωμένη η πρόταση που χρόνια το κεφάλι μας φτιάχνει και χωράει όλα αυτά που καταπίναμε και καταπίνουμε λεπτό το λεπτό, μέρα με την μέρα: “ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ!”. Θα αποχωρήσουμε από το σανίδι της θεατρικής παράστασης “Η Ελλάδα που φεύγει” και δεν θα έχουμε δώσει το απόλυτο του ρόλου μας κλείνοντας το έργο με μία γροθιά στα μούτρα αυτών που φτύνουν σε τάφους, που απειλούν τις ζωές μας, που νομίζουν ότι το ύψος της θέσης τους είναι ψηλότερο από το βάθος της υπομονής μας.Δώσαμε τόπο στην οργή σε εποχές που...




