Καλησπέρα σας,
Νομίζω ότι αξίζει να βοηθήσουμε την νεαρή φοιτήτρια με την πτυχιακή της...
Μια πρωτοποριακή συσκευή λέιζερ, η οποία «εξολοθρεύει» τους καρκινικούς όγκους των πνευμόνων εκπέμποντας ακτίνες με ενέργεια ισοδύναμη με αυτήν 70 φούρνων μικροκυμάτων(!), χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στη Βρετανία από έναν Έλληνα γιατρό, τον επικεφαλής του Θωρακοχειρουργικού Τμήματος στο Βασιλικό Νοσοκομείο Μπρόμπτον στο Λονδίνο κ. Γ. Λαδά.
Ο κ. Λαδάς πραγματοποιούσε επί έτη «συμβατικές» επεμβάσεις αφαίρεσης μεταστατικών όγκων των πνευμόνων, μια διαδικασία που είναι χρονοβόρος (μπορεί να διαρκέσει έως και 12 ώρες) και απαιτεί αρκετό χρόνο ανάρρωσης. Η νέα μέθοδος, η οποία ονομάζεται «λέιζερ των πνευμόνων», μειώνει τον χρόνο της επέμβασης στο μισό, ενώ εξασφαλίζει και πολύ μικρότερη διάρκεια ανάρρωσης για τους ασθενείς.
Αν και το συγκεκριμένο λέιζερ μπορεί να εφαρμοστεί και σε επιλεγμένους πρωτογενείς όγκους του πνεύμονα, χρησιμοποιείται συνήθως σε δευτερογενείς όγκους. Και αυτό διότι, όταν γίνεται αφαίρεση πρωτογενούς όγκου, τις περισσότερες φορές χρειάζεται να αφαιρεθεί μεγάλο τμήμα του πάσχοντος οργάνου.
Η ακτίνα του λέιζερ περνά μέσα από... έναν κύλινδρο από γυαλί ο οποίος είναι καλυμμένος με πλαστικό. Στην άκρη του κυλίνδρου μια συσκευή που μοιάζει με στυλό επιτρέπει στον ειδικό να «στοχεύει» με το λέιζερ ακριβώς το σημείο που επιθυμεί. Όταν «κλειδωθεί» ο στόχος, η συσκευή στέλνει την ακτίνα ισχύος 70.000 watt ανά τετραγωνικό εκατοστό, κάτι που προκαλεί παραγωγή πολύ υψηλών θερμοκρασιών. Με τον τρόπο αυτόν «εξατμίζονται» όγκοι με μέγεθος σχεδόν όσο αυτό ενός γραμματοσήμου. «Όταν η ακτίνα λέιζερ εφαρμόζεται στο σημείο του όγκου, ο καρκινικός ιστός μετατρέπεται σε καπνό και αέριο και εξαφανίζεται» εξήγησε ο δρ Λαδάς στη βρετανική εφημερίδα «Daily Μail».
Εκτός όμως από την «εξάτμιση» του όγκου, η «καυτή» μέθοδος προσφέρει και άλλο ένα σημαντικό όφελος. Μετά την αφαίρεση των όγκων «σφραγίζει» τους περιβάλλοντες ιστούς, με αποτέλεσμα να μην εμφανίζεται αιμορραγία. Ο κ. Λαδάς έχει ήδη πραγματοποιήσει 45 επεμβάσεις (τρεις εξ αυτών αφορούσαν πρωτογενείς όγκους) με χρήση της μεθόδου με εκπληκτικά αποτελέσματα..
γράφει το Βήμα
Σχόλιο apneagr: Αυτή είναι η άλλη Ελλάδα και οι άλλοι Έλληνες... η ελεύθερη Ελλάδα, οπού διαπρέπουν οι Έλληνες μακρυά από την Βαλκανο-Ταλιμπανία. Σε ελεύθερες χώρες οπού η πρωτοβουλία, η καινοτομία, η έρευνα, η αξία, δεν περνά μέσα από την ισότητα στην αθλιότητα και τον μηδενισμό...
Όπου τα Πανεπιστήμια και τα Πολυτεχνεία δεν είναι Στάλινγκραντ και επαρχίες της ερυθράς καμπουτσέας...
Λίγες σύντομες σκέψεις για να μην το πολυκουράζομαι.
To Bαρόμετρο της Public Issue έκανε λέει άλλη μια έρευνα (την 82η!) και διαπίστωσε τα εξής:
Οι πολίτες δείχνουν αδιαφορία για τα πολιτικά πράγματα! Παρ΄ όλα αυτά 82% είναι δυσαρεστημένοι από τη Δημοκρατία!
Επίσης ένα ανάλογο ποσοστό 80% δεν είναι αισιόδοξο για την εξέλιξη της κρίσης, δηλαδή δείχνει απογοήτευση. (Δυσαρεστημένοι και απογοητευμένοι όσο δεν λέγεται αλλά αδιαφορούν. Ραγιάδες δηλαδή...)
Όμως για στάσου, παρακάτω το Βαρόμετρο βλέπει ότι 52% ενδιαφέρονται για την πολιτική! Τώρα πως γίνεται 82% να αδιαφορεί για τις πολιτικές εξελίξεις ενώ 52% ενδιαφέρεται για την πολιτική... δεν το καταλαβαίνει το φτωχό μυαλό μου. Το αντίθετο θα ήταν πολύ πιο λογικό.
Μόνο 19% είναι ικανοποιημένο από την κυβέρνηση. Παρ΄όλα αυτά ο ΓΑΠ είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός με 49%!
Και πάμε στα γρήγορα στην... πρόθεση ψήφου, η οποία όμως αναφέρεται ως "εκτίμηση της εκλογικής επιρροής" που μου ακούγεται λίγο μπερδεμένο.
Εδώ λοιπόν το ΠΑΣΟΚ παίρνει 44%!!!! και η ΝΔ 27%!!!
Διαβάζεις τώρα το 82% των απογοητευμένων από την Δημοκρατία, το 80% των απαισιόδοξων, το 19% μόνο που είναι ικανοποιημένο από την κυβέρνηση (σιγά να μην είναι και τόσο), και μετά σκέφτεσαι και όλες τις άλλες πρόσφατες δημοσκοπήσεις που δεν δίνουν ούτε 50% και στους 2 μεγάλους μαζί (27% ΠΑΣΟΚ+20% ΝΔ περίπου) και σκέφτεσαι δικαιολογημένα ποιο Ταμείο να πληρώνει τις "έρευνες" αυτού του είδους. Ποιος ξέρει. Μπορεί το μεγάλο του ΔΝΤ...Εκτός αν η έρευνα έγινε στα γραφεία των 2 κομμάτων, άντε και στην ενδιάμεση διαδρομή από το ένα στο άλλο.
Πάντως το κακό είναι ότι πολλοί τους πιστεύουν! Μάλιστα μετά τους αριθμούς εμφανίζονται και οι γνωστοί έγκυροι αναλυτές που "μεταφράζουν" τα αποτελέσματα και η πολτοποίηση της σκέψης έρχεται και δένει.
Παρά την μετωπική σύγκρουση με κάθε λογική το μέσον τηλεόραση κάνει δουλειά, πείθει! Η τέλος πάντων κλονίζει την πίστη πολλών που περιμένουν την λαϊκή αντίδραση και καλά κάνουν.
Κι ύστερα κάποιοι δήθεν ανησυχούν ότι απειλείται η βιωσιμότητα της Ιδ.Τηλεόρασης με την έκτακτη φορολόγηση της διαφήμισης. Ελάτε τώρα, όλο και κάποιος σπόνσορας θα βρεθεί να στηρίξει τέτοιο Θεάρεστο έργο.
Ένα τελευταίο σχόλιο.
Ακόμη κι αν ήταν έτσι όπως λέει το Βαρόμετρο τα πράγματα, έχω να πω πως οι αντιδράσεις δεν ξεκινούν ποτέ από τις όποιες σιωπηλές πλειοψηφίες. Έρχονται από την απελπισία αυτών που δεν αντέχουν άλλο ακόμα κι αν αυτοί είναι λίγοι (που δεν είναι βέβαια καθόλου λίγοι).Γιατί βέβαια όταν κάποιος βλέπει τη ζωή του και το μέλλον του να γκρεμίζεται, καθόλου δεν ενδιαφέρεται για το τι λέει το Βαρόμετρο της Public Issue ή η σιωπηλή πλειοψηφία. Στη Δημοκρατία υπάρχουν και έχουν δικαίωμα στη ζωή όλοι και βέβαια και οι μειοψηφίες.Δεν υπάρχουν ούτε περισσευούμενοι πολίτες, ούτε αναλώσιμοι άνθρωποι.
Πόσο μάλλον όταν δεν είναι καθόλου μα καθόλου μειοψηφίες, που φυσικά δεν έχουν άλλο δρόμο από το να διεκδικήσουν και να πάρουν πίσω τις ζωές τους με κάθε τρόπο.
από τον Γιώργο Σαρρή
Πριν μερικά χρόνια, ρώτησα τον τότε Γ.Γ. Έρευνας και Τεχνολογίας σε μια ημερίδα για την καινοτομία ποιο είναι το εθνικό μας σύστημα καινοτομίας στην πατρίδα μας. Η απάντηση που έλαβα με ξάφνιασε αλλά και με προκάλεσε: «δεν έχουμε, αλλά άμα θέλεις βρες ποιο είναι και στη συνέχεια να το γράψεις…»
Μετά από μερικά χρόνια έρευνας και την διαπίστωση ότι τίποτα δεν είχε γίνει και γραφτεί στο μεταξύ διάστημα, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το Εθνικό μας Σύστημα Καινοτομίας είναι: «η παντελής απουσία ενός συστήματος!!!».
Η έννοια των ‘συστημάτων καινοτομίας’ αποτελεί μια νέα προσέγγιση στη μελέτη της καινοτομίας, της επιχειρηματικότητας και της ανταγωνιστικότητας, η οποία άρχισε να αναδύεται στη διεθνή βιβλιογραφία του μάνατζμεντ τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Η ανάπτυξη εθνικών συστημάτων καινοτομίας αποτέλεσε και αποτελεί το στόχο των περισσοτέρων αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων οικονομιών που προσπαθούν να ενδυναμώσουν τις βιομηχανικές και οικονομικές τους επιδόσεις. Η έννοια των συστημάτων καινοτομίας μεταφέρει την άποψη ότι οι καινοτομίες δεν αποτελούν μεμονωμένα, ξεχωριστά φαινόμενα μέσα σε μία εταιρεία, αλλά δημιουργούνται από την αλληλεπίδραση διαφόρων οντοτήτων, πρωταγωνιστών και δομών.
Για να κατανοήσουμε την... ανταγωνιστικότητα αλλά και τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα συγκεκριμένων επιχειρήσεων και επιχειρηματικών τομέων μιας χώρας, πρέπει να ερευνήσουμε το σύστημα καινοτομίας της. Ιδρύματα, αρχές, φορείς, πανεπιστήμια, διοικήσεις, ερευνητικά κέντρα δημόσια και ιδιωτικά τόσο σε τοπικό, περιφερειακό όσο και σε εθνικό επίπεδο επηρεάζουν την μεταφορά γνώσης και πληροφοριών, έχουν επιπτώσεις στην απόδοση και στις καινοτομικές ικανότητες των επιχειρήσεων. Οι θεσμοί, η κοινωνική οργάνωση, το πολιτικό και νομικό σύστημα κάθε χώρας, η ιστορικές της καταβολές και η οικονομική της οργάνωση θα διαμορφώσουν τελικά το εθνικό σύστημα καινοτομίας και ανταγωνιστικότητας της χώρας.
Από τα τέλη του 19ου αιώνα οι πολιτικές ανάπτυξης και οργάνωσης της οικονομίας της Ελλάδος (αναρωτιέμαι γιατί ξαφνιαζόμαστε όταν διαπιστώνουμε ότι η νοοτροπία παραμένει η ίδια και σήμερα) στηρίζονταν σε επενδύσεις με στόχο το γρήγορο κέρδος (εμπόριο και ελαφριά βιοτεχνία, εισαγωγές και εξαγωγές) χωρίς το κόστος και τον μακροχρόνιο σχεδιασμό που απαιτεί η βαριά βιομηχανία, ο τομέας του τουρισμού και ο αγροτικός τομέας, και κατ’ επέκταση η δημιουργία μιας ανταγωνιστικής οικονομίας σε βάθος χρόνου.
Στις ανεπτυγμένες οικονομίες της Δύσης οι χιλιάδες μικρές και μεσαίες βιοτεχνικές, βιομηχανικές και αγροτικές επιχειρήσεις αναδιοργανώθηκαν σε επιχειρηματικές συστάδες (business clusters) ώστε η κάθε μια να αποτελεί κομμάτι της αλυσίδας αξίας ενός επιχειρηματικού τομέα ή να συμπληρώνει τις μεγάλες επιχειρήσεις. Οι αναπτυγμένες οικονομίες αλλά και οι χώρες που εφάρμοζαν σωστές πολιτικές και στρατηγικές ανάπτυξης δημιούργησαν ισχυρές βιομηχανίες γύρω από την φαρμακοβιομηχανία, τα βαριά μέταλλα, τις τηλεπικοινωνιακές και πληροφοριακές τεχνολογίες, την αυτοκινητοβιομηχανία, την πολεμική βιομηχανία, τις ηλεκτρικές συσκευές. Χώρες σαν την Ιταλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία έδωσαν ιδιαίτερη έμφαση σε επιχειρηματικούς τομείς όπως ο τουρισμός, η κλωστοϋφαντουργία, η βιομηχανία επίπλων, ενώ χώρες όπως η Δανία και η Σουηδία επένδυσαν μεταξύ άλλων στον αγροτικό τομέα, τις βίο-καλλιέργειες κ.α. Για να οργανώσουν τις οικονομίες τους, πανεπιστήμια, κράτος και επιχειρήσεις (μικρομεσαίες και πολυεθνικές), ερευνητικά εργαστήρια (δημόσια και ιδιωτικά), φορείς, συνδικάτα και επιμελητήρια εργάστηκαν και συνεργάστηκαν με κοινό στόχο και σκοπό οι οικονομίες τους να είναι ανταγωνιστικές και καινοτόμες!!!
Η αποτυχία της Ελλάδος να δημιουργήσει ένα εθνικό σύστημα καινοτομίας παρόμοιο με αυτό των αναπτυγμένων οικονομιών είναι το αποτέλεσμα των ‘εσφαλμένων’ πολιτικών από σχεδόν όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων πέντε και πλέον δεκαετιών, του ασταθούς πολιτικού περιβάλλοντος, της έλλειψης κλίματος και κουλτούρας συνεργασίας μεταξύ των επιχειρήσεων, των επιχειρήσεων και του κράτους, της μυωπικής ιδιοσυγκρασίας του έλληνα επιχειρηματία που αναζητά το γρήγορο κέρδος μέσω πολιτικών επαφών και ελάχιστης προσπάθειας, αλλά και γενικά της έλλειψης μακροχρόνιου στρατηγικού σχεδιασμού ανάπτυξης.
Το εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας από την αναγέννηση του ελληνικού κράτους μέχρι και σήμερα είναι σε μια συνεχής διαδικασία αλλαγών και αναπροσαρμογών που τελικά δεν καταφέρνουν τίποτα άλλο από το να το αποδυναμώνουν και να το αποπροσανατολίζουν από τις σύγχρονες τάσεις της εποχής. Τα ελληνικά ΑΕΙ και ΑΤΕΙ και τα ερευνητικά εργαστήρια που λειτουργούν μέσα σ’ αυτά δεν συνδέθηκαν ποτέ με τις πραγματικές ανάγκες των ελληνικών επιχειρήσεων, λόγω ‘πεπαλαιωμένων’ αντιλήψεων, νόμων και μιας περιρρέουσας ατμόσφαιρας που κατορθώνει να επιβάλλει την άποψη ότι (σε αντίθεση με ότι συμβαίνει σε ολόκληρο τον υπόλοιπο πλανήτη) δεν πρέπει να συνδεθεί η εκπαίδευση με την παραγωγή (αγορά)!
Ο δημόσιος τομέας της χώρας εξακολουθεί να γιγαντώνεται με δραματικούς για την πορεία της οικονομίας μας ρυθμούς, και με επίμονες προσπάθειες όλων των κυβερνήσεων να επιδοτούν χρεοκοπημένες δημόσιες επιχειρήσεις και φορείς που αποτελούν τροχοπέδη για την ανάπτυξη της χώρας. Τα μεγάλα έργα υποδομής έχουν καθυστερήσει ανεπίτρεπτα, την στιγμή που ακόμη και η πάλαι ποτέ ενωμένη Γιουγκοσλαβία, που μετά τον πρόσφατο πόλεμο, διαμελίστηκε και απαξιώθηκε οικονομικά, έχει σήμερα σύγχρονο δίκτυο αυτοκινητοδρόμων για να την συνδέουν με την αναπτυγμένη Ευρώπη, ενώ εμείς ακόμη «σκάβουμε» στο πέταλο του Μαλιακού και στα «ΚΛΕΙΣΤΑ» πλέον Τέμπη.
Επιπρόσθετα, οι δείκτες για την διαφάνεια και την διαφθορά κατατάσσουν την χώρα μας σε περίοπτες θέσεις, αποτρέποντας ουσιαστικά σοβαρές επιχειρήσεις να επενδύσουν στην Ελλάδα, ενώ ταυτόχρονα οι αλλεπάλληλες απεργίες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και οι «στάσεις εργασίας» που παραλύουν ολόκληρο τον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα δημιουργούν χάος και ανυπολόγιστες ζημίες εκατομμυρίων σε επιχειρήσεις και φυσικά αποδυναμώνουν ακόμη περισσότερο την οικονομική ζωή της χώρας μας και τις πιθανότητες για ξένες επενδύσεις. Τελικά, όπως παρατηρεί και η Ευρωπαϊκή Ένωση τα 3 κοινοτικά πλαίσια στήριξης και αναδιάρθρωσης της Ελληνικής οικονομίας οδηγήθηκαν σε λάθος κατευθύνσεις.
Το εθνικό σύστημα καινοτομίας της χώρας μας είναι η απουσία συστήματος!
Στην τρέχουσα οικονομική κρίση γίνεται φανερό και στον πιο αδαή Έλληνα πολίτη ότι το σύστημα της Ελλάδος είναι, τελικά, η ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ συστήματος!
Πολιτικές και οικονομικές εξαγγελίες για ψηφοθηρικούς λόγους, πυροσβεστικά μέτρα για να καλύψουμε κάποιες από τις μαύρες τρύπες, και τώρα ξαφνικά άκουσον, άκουσον και μια χώρα που θα ‘παίζει λαχείο’ με τις αποδείξεις για μερικά ευρώ… Οφείλουμε να αλλάξουμε, εμείς οι νέοι άνθρωποι, νοοτροπίες και συμπεριφορές που οδήγησαν την χώρα σε οικονομικό τέλμα. Οφείλουμε να δημιουργήσουμε έστω και τώρα μέσα στην συγκυρία της παγκόσμιας ύφεσης την νοοτροπία αλλαγής του προβλήματος σε πρόκληση οικοδομώντας μια οικονομική στρατηγική με επί μέρους τακτικές κινήσεις που θα μας οδηγήσει στην ποθητή ευημερία και ανάπτυξη.
Για όσους ενδιαφερθούν ακαδημαϊκά τους πληροφορώ ότι εγώ στο μεταξύ έγραψα στα αγγλικά Piperopoulos, P. (2009) ‘Economics, business and society in Greece: towards a national innovation system’, International Journal of Economics and Business Research, Vol. 1, No. 3, pp.277–290.
Και στα ελληνικά το βιβλίο μου με τίτλο «Επιχειρηματικότητα, Καινοτομία
και Business Clusters» σελ. 292, Αθήνα, 2008, εκδόσεις Α.ΣΤΑΜΟΥΛΗ.
Του ΠΑΝΟΥ Γ. ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Λέκτορα Πανεπιστημίου Μακεδονίας
Σας γράφω αυτό το mail γιατί πολύς ντόρος γίνετε τώρα τελευταία για τις δημοσκοπήσεις (κυρίως τις πολιτικές).
Λοιπόν εγώ και η γυναίκα μου (και τον τελευταίο χρόνο και τα δυο ανήλικα παιδιά μου) εδώ και δυο με τρία χρόνια παίρνουμε μέρος σε δημοσκοπήσεις- έρευνες επί πληρωμή.
Πως γίνετε...
Μέσω κάποιας γνωστής ξεκινήσαμε στην αρχή με μια "έρευνα-δημοσκόπηση" τον μήνα, αλλά σιγά - σιγά δικτυωθήκαμε και τώρα παίρνουμε μέρος σε δυο με τρεις την εβδομάδα.
Οι "έρευνες-δημοσκοπήσεις" αφορούν κυρίως καταναλωτικά αγαθά(90%) και λιγότερο πολιτικά κόμματα. Όταν λοιπόν... υπάρχει κάποια "έρευνα-δημοσκόπηση" μας παίρνει τηλέφωνο κάποια κυρία και μας εξηγεί το τι πρέπει να απαντήσουμε στο ερωτηματολόγιο που θα μας δώσουν.
Π.χ. σήμερα το απόγευμα "παίζει" μια έρευνα στην αρχή της Μιχαλακοπούλου που αφορά υπηρεσίες internet και σταθερής τηλεφωνίας, θα πρέπει να απαντήσω ότι έχω σύνδεση dsl (αλήθεια) και τις τελευταίες μέρες επισκέφτηκα κάποια αλυσίδα καταστήματος και ρώτησα για Double play που ενδιαφέρομαι βρήκα την προσφορά συμφέρουσα και ότι μέσα στις γιορτές θα προχωρήσω στην αγορά (ψέμα) και πολλά άλλα .
Συνήθως πριν να απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο προβάλουν κάτι (διαφήμιση), η κάποιος υπεύθυνος φροντίζει να σε πείσει(χωρίς μεγάλη δυσκολία) για τα πλεονεκτήματα του προϊόντος.
Υπάρχει καφές (και σε μερικές και σάντουιτς) διαρκεί περίπου δυο με τρεις ώρες και η αμοιβή σου είναι από 25-35 ευρώ περίπου, εκτός τις έρευνες για τσιγάρα που η αμοιβή φτάνει και ξεπερνά τα 50 ευρώ (δοκιμάζεις τσιγάρα).
Στις έρευνες που γίνονται για λογαριασμό μεγάλων super market κάποιες φορές σε πληρώνουν με δωροεπιταγές.
Έρευνες αγοράς γίνονται για οτιδήποτε πουλιέται η αγοράζετε πάντα με στημένες απαντήσεις για να πάρει ο πελάτης-εταιρία (που ενδιαφέρεται για να προωθήσει κάποιο προϊόν) από τη εταιρεία που διενεργεί για λογαριασμό του την έρευνα.
Και ερχόμαστε τώρα στις πολιτικές έρευνες, η τελευταία που πήρα μέρος ήταν στην περιοχή του Συντάγματος πριν από είκοσι μέρες περίπου γινόταν για κόμμα που είναι στην βουλή και έπρεπε να απαντήσω ότι στις τελευταίες εκλογές ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ (για να χτυπηθεί ο δικομματισμούς) και στις προηγούμενες ΝΔ, αν θα ψήφιζα σήμερα θα ψήφιζα ΠΑΣΟΚ, έχω ψηφίσει κάποτε ΚΚΕ, ότι είμαι απογοητευμένος από την κυβέρνηση και άλλα πολλά τέτοια δηλαδή πιάστω τ'αυγό και κούρευτω.
Οι απαντήσεις είναι πολλές και συγκεκριμένες γιαυτό κρατάω σημειώσεις που τις βγάζω σαν σκονάκι για να μην μπερδευτώ...
Βγάζουμε ένα καλό "μαύρο" δεύτερο εισόδημα και έτσι όλοι είμαστε ευχαριστημένοι...
Αυτή είναι η αλήθεια για τις "έρευνες-δημοσκοπήσεις" και όσοι τις πιστεύεται κάνετε μεγάλο λάθος...
Σχόλιο apneagr: Η φωτογραφία από τα ΝΕΑ είναι τυχαία.
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
