Καλησπέρα σας,
Νομίζω ότι αξίζει να βοηθήσουμε την νεαρή φοιτήτρια με την πτυχιακή της...
Ο Παναγής Γερμενής σπουδάζει στην Τουρκία. Μας έστειλε μία επιστολή που πραγματικά μας έκανε να μελαγχολήσουμε. Ο Παναγής περιγράφει την κατάσταση που επικρατεί στη γειτονική μας χώρα, δίνοντας μία διαφορετική εικόνα από τα στερεότυπα που έχουμε υπόψη μας. Διαβάστε προσεκτικά τι γράφει ο φίλος μας και έπειτα πάμε για καφέ. Καφέ πικρό, της παρηγοριάς...
Είναι παγκοίνως γνωστό ότι η λέξη «παιδεία» είναι παράγωγο του αρχαίου ρήματος «παιδεύω», δηλαδή διδάσκω, εκπαιδεύω. Η λέξη παιδεία αφορά τόσο στην νοητική και ψυχική καλλιέργεια ενός ανθρώπου, όσο και την κουλτούρα, την πνευματική καλλιέργεια, την διάπλαση της προσωπικότητας του και την ανάπτυξη του ήθους του. Καταλυτικής σημασία σ’ όλη αυτή την διαδικασία έχει η εκπαίδευση στις διάφορες βαθμίδες της! Και εδώ θα εστιάσω την προσοχή μου σήμερα. Στην ελληνική παιδεία και ειδικότερα στα Ελληνικά Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα τα οποία υπηρέτησα για περισσότερα από 4 χρόνια, από την θέση του διδάσκοντα με το Π.Δ. 407 (συμβασιούχου Λέκτορα) αλλά και σαν εκλεγμένος Λέκτορας του Μάνατζμεντ με έμφαση στην Επιχειρηματικότητα και την Καινοτομία στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
Στα 4 χρόνια της παρουσίας μου ως μέλος ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Μακεδονίας προσπάθησα να ανοίξω τις πνευματικές πύλες του τμήματός μου στην επιχειρηματική κοινότητα. Να φέρω μέσα στο αμφιθέατρο επιχειρηματίες που θα μετέφεραν στους φοιτητές μέσα από διαλέξεις και παρουσιάσεις τις γνώσεις τους για το τι συμβαίνει στον πραγματικό κόσμο. Δυστυχώς όμως δυναστεύει ακόμη η αντίληψη ότι ο επιχειρηματικός κόσμος απαγορεύεται να έχει πρόσβαση στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα. Η αγορά πρέπει να κρατηθεί μακριά από τον ιερό χώρο της εκπαίδευσης.
Φυσικά, αν αναρωτηθήκατε αν... συμβαίνει και αλλού στον κόσμο αυτό…σας λέω κατηγορηματικά όχι! αποτελεί ακόμη μια παγκόσμια πρωτοτυπία των ελληνικών Πανεπιστήμιων. Όπως επίσης και οι χιλιάδες άνεργοι φοιτητές μετά την ολοκλήρωση των πτυχίων που έχουν συνήθως ελάχιστη σχέση με το τι πραγματικά ζητάει η αγορά. Και εδώ κάπου λέμε ζήτω η βάση του 0.9 που επανήλθε πανηγυρικά στις φετινές εισαγωγικές εξετάσεις και τα παιδιά που την πέτυχαν και από 13 Σεπτεμβρίου θα προσέλθουν να εγγραφούν σε τμήματα των ΑΕΙ και ΑΤΕΙ!
Προσπάθησα ταυτόχρονα να εισάγω στις σχολές διοίκησης επιχειρήσεων τις έννοιες της επιχειρηματικότητας, της καινοτομίας και των επιχειρηματικών συστάδων, με απώτερο στόχο να καλλιεργηθεί στην ψυχοσύνθεση των φοιτητών μας η δημιουργικότητα και η επιχειρηματική δράση. Να στρέψουμε, επιτέλους, τους φοιτητές μακριά από το δημόσιο και τους αλλεπάλληλους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ!
Οι πόρτες της ελληνικής ακαδημαϊκής κοινότητας είναι ερμητικά κλειστές. Δεν υπάρχει χώρος για επιχειρηματικότητα και καινοτομία. Για την διδασκαλία σύγχρονων μαθημάτων. Υπάρχει απλά αρνητισμός και απίστευτη γραφειοκρατία που μετατρέπει κάθε καλή πρόθεση σε Γολγοθά ετών. Η διδασκαλία μέσα στο Πανεπιστημιακά μας Ιδρύματα (αν εξαιρέσουμε την χρήση projector powerpoint slide, αντί για τις παλαιού τύπου διαφάνειες και τα επιδιασκόπια) θυμίζει λίγο πολύ την δεκαετία του ‘80. Ο καθηγητής παραμένει ο ‘απόλυτος’ άρχοντας και οι ‘γενικές συνελεύσεις’ ο νόμος και η τάξη. Καμία και επιμένω καμία προσπάθεια να δημιουργήσουμε σύγχρονα φοιτητικό-κεντρικά συστήματα μάθησης, συστήματα διάχυσης γνώσεων και όχι στείρας και αντιπαραγωγικής αποστήθισης και φόβου, συστήματα που βλέπουν τον φοιτητή σαν τον αυριανό επαγγελματία και τον καθηγητή σαν τον δάσκαλο που θα τον βοηθήσει να αναπτύξει τις γνώσεις και τις δυνατότητες του.
Με άλλα λόγια, θα το πω όσο πικρό και εάν ακουστεί, τα ΑΕΙ και τα Ανώτατα πλέον ΤΕΙ παραμένουν ως εξεταστικά κέντρα, που λειτουργούν όποτε οι καθηγητές αποφασίσουν οι ίδιοι να κάνουν μάθημα (και όχι οι υποψήφιοι διδάκτορες και βοηθοί τους) ή όποτε οι φοιτητές αποφασίσουν να έρθουν στα αμφιθέατρα.
Υπάρχει Ελληνική παιδεία τελικά; Υπάρχει!
Είναι αυτή ακριβώς η παιδεία που φέρνει στην εξουσία τα τελευταία 30 χρόνια τους πολιτικούς που κυβερνούν την Ελλάδα και την έφεραν (ουσιαστικά και όχι με την ωραιοποιημένη εικόνα των πολιτικών ψεμάτων δήθεν ένα βήμα πριν) αλλά ΜΕΣΑ στην ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ! Είναι ακριβώς αυτό το σύστημα που πολύ έντεχνα δημιούργησαν ίσως ασυνείδητα (ίσως και συνειδητά) με στόχο να κάνουν τον μαθητή/φοιτητή αδιάφορο για την εκπαίδευση, αδιάφορο για την Ελλάδα, αδιάφορο για την καλλιέργεια και την ανάπτυξη του πνεύματός του. Μετατρέψανε μια ολόκληρη γενιά σε παρτάκιδες, φραπεδάκιδες και ξενυχτό-μπουζουκόβιους για να μπορούνε οι κυβερνόντες και τα ΜΜ"Ε" να κάνουν το πάρτι της ζωής τους και να κατακλέψουν τα χρήματα της Ευρώπης και της Ελλάδας… Μια ολόκληρη γενιά φοιτητών που έμαθε να γλεντάει γύρω από το Πανεπιστήμιο, να το βλέπει να καίγεται, να τελεί υπό ΚΑΤΑΛΗΨΗ πάμπολες φορές στην τηλεόραση και να σκέφτεται «αύριο δεν θα έχουμε μάθημα…οπότε πάμε για καφέ», έμαθε να κλέβει με κάθε τρόπο για να περάσει τα μαθήματα και να βάζει ρήτρα για το δημοκρατικό 5άρι…να πάρω ένα πτυχίο 10 χρόνια το παιδεύω!
Και εκεί μέσα άνθησε ο «κακός» Έλληνας καθηγητής. Αδιάφορος για έρευνα και δημοσιεύσεις, αδιάφορος για τον φοιτητή του, αδιάφορος για το Πανεπιστήμιο γενικότερα. Ο φόβος και ο τρόμος στις εξετάσεις. Πίσω από αυτόν για άλλη μια φορά φροντιστήρια (που φροντίζουν το ‘δωρεάν’ της ελληνικής παιδείας). Ο Έλληνας καθηγητής που βρίσκεται ξαφνικά να ελέγχει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ερευνητικών προγραμμάτων που μοιράζονται με τους γνωστούς «διαφανείς» τρόπους στα γνωστά πάντα άτομα, για να γίνουν έρευνες που σπανίως βλέπουν το φώς της δημοσιότητας και πολύ περισσότερο που σχεδόν ποτέ δεν έχουν καμία ακαδημαϊκή αξία. Και πριν βιαστείτε να με κατηγορήσετε, σας προτρέπω να ψάξατε τα τελευταία 20 χρόνια τι ποσοστό Ελλήνων και Ελληνίδων καθηγητών, ακόμη και πρωτοβάθμιων, έχουν δημοσιεύσει άρθρα στα κορυφαία διεθνή επιστημονικά περιοδικά όλων των κλάδων…Θα ξαφνιαστείτε…επειδή τα ποσοστά αποτελούν όνειδος για όλους εμάς του περισσότερους από 20,000 καθηγητές Πανεπιστημίων και ΤΕΙ! Πολύ δυσάρεστο!
Αν ψάξουμε να βρούμε τα αίτια της οικονομικής κατάρρευσης της χώρας μας, πρέπει να ξεκινήσουμε από την πνευματική κατάρρευση αυτού του τόπου. Δεν θέλω να συμπεριλάβω όλους τους ακαδημαϊκούς και τους φοιτητές στην παραπάνω πολύ σύντομη ανάλυση μου, καθότι υπάρχουν και λαμπρές εξαιρέσεις, που δυστυχώς το σύστημα τις πολεμά με κάθε τρόπο και σε κάθε βήμα και της εγχώριας εξέλιξής τους (γίνεται ο νέος απειλή για τους υψηλόβαθμους) και της διεθνούς καταξίωσής τους.
Βλέποντας και βιώνοντας την κατάσταση που σας περιγράφω αποφάσισα το καλοκαίρι που μόλις τελείωσε να παραιτηθώ από την θέση μου ως Λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και να συνεχίσω την καριέρα μου στην Αγγλία και στο Business School του Πανεπιστημίου του Newcastle ως λέκτορας.
Επέστρεψα στην χώρα που πέρασα όλη την φοιτητική μου ζωή και απέκτησα όλα τα πτυχία μου για να βρεθώ και πάλι σε ένα πλαίσιο «παιδείας» που διαπίστωσα τα τελευταία 4 χρόνια ότι λείπει από την χώρα μας. Στην σύντομη θητεία μου στο νέο Πανεπιστήμιο όπου με προσέλαβαν, εδώ και ένα μήνα περίπου, νιώθω ακόμη μεγαλύτερη απογοήτευση για το πώς καταφέραμε και μετατρέψαμε την περήφανη Ελλάδα, εάν όχι τον σημαντικότερο (για να μην κατηγορηθώ για εθνοκεντρισμό) σίγουρα έναν από τους 2-3 σημαντικότερους και αρχαιότερους πολιτισμούς στον κόσμο, σε μια οικονομία και κοινωνία που έχει απλώσει το χέρι και ζητάει ελεημοσύνη για να επιβιώσει.
Έχω πολλά να πω, τα οποία δεν είναι έκφραση πικρίας καθότι ΚΑΝΕΙΣ δεν με έδιωξε από την Ελλάδα πέραν των προβλημάτων που αναφέρω, και οφείλω να πω ότι ίσως ακούγεται παράξενη η απόφασή μου να παραιτηθώ από μία επίζηλη θέση νεαρού μέλους ΔΕΠ σε ελληνικό Πανεπιστήμιο, αλλά δεν θέλω να γίνω κουραστικός. Σας υπόσχομαι ότι στο προσεχές διάστημα θα σας μεταφέρω, ως ανταποκριτής από το εξωτερικό, τι συμβαίνει στον ανεπτυγμένο δυτικό-ευρωπαϊκό κόσμο στον οποίο ανήκουμε επίσημα εδώ και 30 χρόνια και πως μπορούμε και εμείς, στην Παιδεία μας και μέσα από αυτήν, να γίνουμε επιτέλους Ευρωπαίοι!…
Του Πάνου Γ. Πιπερόπουλου,
Λέκτορα του Πανεπιστημίου του Newcastle, UK
Αγαπητό blog,
Σου στέλνω email αγανακτησμένος έπειτα από τα όσα έχουν συμβεί στις πρυτανικές εκλογές του αρχαιότερου πανεπιστημίου της χώρας, του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Για σήμερα, Δευτέρα, είχαν προγραμματιστεί οι - ήδη μία φορά αναβληθείσες - πρυτανικές εκλογές του ΕΚΠΑ.
Η πρώτη αναβολή έγινε έπειτα από καταγγελίες του Προέδρου του Τμήματος της Νομικής, κ. Φορτσάκη και υποψήφιου πρύτανη, για νοθεία στους εκλογικούς καταλόγους των υποψήφιων διδακτόρων της Ιατρικής. Η καταγγελία έπιασε τόπο, καθώς ο κατάλογος των 10.000 ψηφοφόρων περιορίστηκε αισθητά στις 4.500 περίπου!!!!!!
Να παρατηρήσω ένα... μάλλον .... τυχαίο γεγονός: Ο Πρόεδρος της Ιατρικής, κ. Στεφανάδης είναι, επίσης, υποψήφιος πρύτανης!!!!!!!
Έπειτα από διάφορες αντεγκλήσεις, απαράδεκτες για μέλη Δ.Ε.Π., οι εκλογές ορίστηκαν για τη Δευτέρα και την Τρίτη, 7 & 8 Ιουνίου.
Σήμερα, λοιπόν, Δευτέρα, όταν επιχείρηθηκε να ξεκινήσει η διαδικασία, μέλη της αριστερής παράταξης των ΕΑΑΚ εισέβαλαν σε όλα τα εκλογικά κέντρα που βρίσκονταν στο κέντρο της Αθήνας και άρπαξαν - στην κυριολεξία - τις κάλπες. Αποτέλεσμα αυτού να μην ψηφίσουν οι φοιτητές της Νομικής, του Οικονομικού, του Πολιτικού, των ΕΜΜΕ, του Παιδαγωγικού και των Νηπιαγωγών.
Και ας πούμε ότι ώς εδώ, έχουμε ψιλοαναμενόμενες συμπεριφορές ... Μας έχουν συνηθίσει οι αριστερές παρατάξεις σε καταφένστατες καταπατήσεις του δικαιώματος του εκλέγειν ...
Η συνέχεια όμως της ημέρας αποδείχθηκε πολύ χειρότερη ....
Προς το τέλος της διαδικασίας, εντεταλμένοι "φοιτητές", που φημολογείται ότι στήριχαν τον κ. Στεφανάδη, διαβλέποντας ότι το αποτέλεσμα για αυτούς δεν είναι πολύ θετικό (ο Στεφανάδης είχε μεγάλη δυναμική σε αυτές τις κάλπες στο φοιτητικό), έκαναν έφοδο στη Φιλοσοφική Σχολή και άρπαξαν τις κάλπες που ψήφιζαν οι εκεί φοιτητές!!!!!!!!!!!!
Να τονίσουμε ότι στη Φιλοσοφική, μεγάλη δυναμική είχε αναπτύξει ο έτερος υποψήφιος Πρύτανης και Κοσμήτορας της Φιλοσοφικής, κ. Πελεγρίνης.
Δεδομένου ότι οι κ.κ. Στεφανάδης και Πελεγρίνης είναι τα μεγάλα φαβορί των εκλογών αντιλαμβάνονται όλοι το παιχνίδι που έχει παιχτεί ...
Η βασική διαφορά στις αρπαγές των καλπών είναι ότι αυτοί που έκαναν τη δουλειά στην Αθήνα, είναι δηλωμένα μέλη των ΕΑΑΚ που ουσιαστικά είχαν από τις προηγούμενες μέρες δείξει τις προθέσεις τους, ενώ οι άλλοι, στη Φιλοσοφική, ανήκουν, σύμφωνα με μαρτυρίες, στο σκληρό πυρήνα των υποστηρικτών του Στεφανάδη.
Αλήθεια, έτσι ονειρεύεται να διοικήσει το Πανεπιστήμιο ο Πρόεδρος της Ιατρικής;; Με νοθεία (βλέπε κατάλογοι) και βία (βλέπε αρπαγή καλπών);;;;;;;;;;;;;;
Ένας αγανακτισμένος φοιτητής της Νομικής
Γιάννης Παπαδόπουλος
Αποζημίωση ύψους 300.000 ευρώ επιδίκασε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης στον Κύπριο σπουδαστή Αυγουστίνο Δημητρίου για την γνωστή ως υπόθεση «ζαρντινιέρα».
Το θύμα της αστυνομικής βίας ωστόσο, σε λίγες μέρες πρόκειται να βρεθεί στο εδώλιο του κατηγορουμένου για την κατηγορία της αντίστασης κατά της αρχής, ύστερα από σχετική μήνυση που κατέθεσαν εναντίον του οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση αστυνομικοί, οι οποίοι τον κατηγορούν επίσης ότι το βράδυ της «ζαρντινιέρας» συμμετείχε σε επεισόδια μέσα στο ΑΠΘ καθώς και ότι γρονθοκόπησε τους αστυνομικούς που προσπάθησαν να τον συλλάβουν στην Πλατεία Συντριβανίου.
Ο άτυχος Κύπριος φοιτητής Αυγουστίνος Δημητρίου είχε... υποβάλει αγωγή κατά του ελληνικού Δημοσίου, διεκδικώντας αποζημίωση 1 εκατ. ευρώ για ηθική βλάβη. Στο κείμενο της αγωγής του ανέφερε, μεταξύ άλλων: «Όλα τελείωσαν για μένα εκείνο το βράδυ της 17ης Νοεμβρίου του 2006. Βίωσα τον θάνατο και τον βιώνω κάθε μέρα. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τον φόβο και τον πανικό μου. Μου έχουν καταστρέψει τη ζωή».
Στο δικαστικό φάκελο συμπεριλήφθηκαν, επίσης, φωτογραφίες και δημοσιεύματα από το επεισόδιο, καθώς και ιατρικά πορίσματα, τα οποία πιστοποιούσαν τη βλάβη που έχει υποστεί η σωματική και ψυχική του υγεία.
η συνέχεια εδώ>>
Το Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης ήταν πάντα ναρκοπέδιο για τους σκληρούς μουλάδες της θεοκρατικής ηγεσίας. Και ιδού τώρα το αγλάισμα της φοιτητικής διανόησης στο Ιράν, ο ιδιοφυής Μαχμούντ Βαχίντνια, νικητής της Ολυμπιάδας Μαθηματικών, διαλογίζεται πίσω από τα σίδερα της φυλακής. Το έγκλημά του; Τόλμησε να αναρωτηθεί δημοσίως γιατί δεν μπορεί κανείς να επικρίνει τον ανώτατο πνευματικό ηγέτη αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ.
Πριν περίπου μια... εβδομάδα, οι Φρουροί της Επανάστασης εισέβαλαν στην κατοικία του και τον συνέλαβαν, απειλώντας τους έκπληκτους γονείς του με «σοβαρά μέτρα» αν τολμούσαν να αποκαλύψουν το περιστατικό. Παρά την υπόσχεση ότι ο νέος θα επέστρεφε σε μία ώρα, η τύχη του αγνοείται ακόμη.
Την προηγουμένη της σύλληψης, 28η Οκτωβρίου, ο Αλί Χαμενεΐ πραγματοποίησε την παραδοσιακή ετήσια συνάντησή του με τις ακαδημαϊκές αρχές του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης. Στο μεγάλο αμφιθέατρο δέχτηκε ερωτήσεις από τους φοιτητές. Κάποια στιγμή πήρε το μικρόφωνο και ο Μαχμούντ Βαχίντνια και μίλησε σαν καταπέλτης.
Με το θάρρος της αίγλης του υπέβαλε ερωτήσεις που κανένας άλλος δεν θα τολμούσε: «Εχετε το αλάθητο;.. Γιατί δεν επιτρέπετε να σας επικρίνουν; Το ραδιόφωνο και η τηλεόραση, που βρίσκονται υπό τον έλεγχό σας, δείχνουν την αληθινή εικόνα του Ιράν και του κόσμου ή μήπως μεταδίδουν απλώς μια στημένη παρωδία;».
Τη νεκρική σιγή που έπεσε στο αμφιθέατρο διέκοψαν κάποια απονενοημένα χειροκροτήματα που πήγαν να ζωηρέψουν, αλλά πνίγηκαν από τις κραυγές διαμαρτυρίας των εγκαθέτων. Με έκδηλη αμηχανία ο κορυφαίος σιίτης κληρικός μάσησε κάποιες κουβέντες και εμφανώς εκνευρισμένος αποχώρησε πρόωρα ξεχνώντας να κανοναρχήσει την καθιερωμένη προσευχή.
Παρά το κλίμα καχυποψίας και αβεβαιότητας που επικρατεί ακόμη και στους συντηρητικούς κύκλους του Ιράν, ο υπέρτατος αρχηγός ένιωσε την ανάγκη να απαντήσει στον φοιτητή με ανάρτηση στην ιστοσελίδα του: «Κάθε κριτική είναι ευμενώς αποδεκτή και γνωρίζω πολύ καλά ότι υπάρχουν πολλά παράπονα στη χώρα...».
Η έναρξη της ακαδημαϊκής χρονιάς στα τέλη Σεπτεμβρίου έδωσε το έναυσμα για έκφραση παραπόνων στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια, ενώ η επίσκεψη επισήμων στους ακαδημαϊκούς χώρους έχει γίνει μόνιμη αφορμή για ζωηρές φοιτητικές διαμαρτυρίες.
από Απολίτιστο στέκι
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
