Πενήντα χρόνια πίσω σε όλα... και ολοταχώς

Η μεταπολίτευση μας οδήγησε στον υπερδανεισμό και στην εντεύθεν αναπάντεχη, αλλά επίπλαστη για τους πολλούς, ευημερία με αντάλλαγμα όχι τόσο την ψήφο μας όσο την ίδια την ψυχή μας. Κι’ έτσι κατακτήσαμε, είπαν, τη Δημοκρατία, το ποθούμενο από τη δεκαετία του '50. Αυτά μας είπαν εκείνοι που ούρλιαζαν από τα μπαλκόνια «για το σοσιαλισμό αγωνιζόμαστε όλοι» ή από το βήμα συνεδρίων «είμαστε σοασιαλιστές και δημοκράτες» για ν’ αποδειχθεί ότι στα παρασκήνια και στ’ ανήλιαγα υπόγεια απεργάζονταν αναιδώς και αναισθήτως τη συντριβή μας στο όνομα της δικής μας νομιμοποίησης και εντολής.

Τελείωσαν οι διδάκτορες με τους δικτάτορες και μας δίδαξαν τη λαμογιά, το σκαπουλάρισμα, τον ωχαδερφισμό, την ιδιοτέλεια, τη μίζα, τη λούφα, το μπαχτσίσι, το ρουσφέτι, τη ρουφιανιά και την καφρίλα. Διψώντας για εξουσία βρέθηκαν άξιοι μιμητές τους οι παλαιοί «δυνάστες», η δεξιά.

Κι’ έτσι πορευόμασταν αμέριμνοι μέχρι που...

Η συναίνεση της κλίκας επετεύχθη!

Η Ελλάδα είναι χωρισμένη σε κλίκες αγαπητέ αναγνώστη. Έχουμε την κλίκα των κομμάτων, των πολιτικών, των φαρμακοποιών, της ΓΕΝΟΠ, των πανεπιστημιακών και πάει λέγοντας.

Όπως η Ιρλανδία και η Σκωτία είναι χωρισμένες σε φατρίες, έτσι η Ελλάδα είναι χωρισμένη σε κλίκες.

Αυτές οι κλίκες νιώθουν τώρα ότι απειλούνται. Βλέπουν ότι τελειώνει η περίοδος της ρεμούλας (της μεταπολίτευσης) και ανησυχούν. Ανησυχούν τόσο πολύ, που είναι ίσως η πρώτη φόρα που σκέπτονται πραγματικά να συνεργαστούν και να συναινέσουν.

Διότι αν δεν συναινέσουν από δω και στο εξής, ίσως...

Παίξτε μπάλα ρε!

Ρώτησα μία μέρα έναν ισχυρό επιχειρηματία που έφυγε νύκτα από το χώρο του ποδοσφαίρου: «Πόσα έχασες»; Πολλά, ήταν η απάντησή του. «Αλλά», συνέχισε, «δεν με πείραξε αυτό. Το πιο ενοχλητικό είναι ότι δεν ξέρω ακόμη που τα ξόδεψα. Δεν μπορείς να φανταστείς τι τύποι κυκλοφορούν εκεί». Δεν μάθατε κάτι νέο. Στην Ελλάδα της ρεμούλας, έχουμε το ποδόσφαιρο και τους παράγοντες που μας αξίζουν...

Η ιστορία ξεκινάει από πολύ παλιά. Το ποδόσφαιρο είναι...

Eίκοσι δύο εκατομμύρια ευρώ για τρεις ιστοσελίδες στο υπουργείο Υποδομών!!!

Ασύλληπτη... ευφυής ρεμούλα... Σύμφωνα με τα όσα αποκάλυψε το Αποκαλυπτικό Δελτίο στο ΕΧΤΡΑ3 δύο μέρες μετά τον 15Αυγουστο δημοσιοποίησαν στην εφημερίδα της κυβερνήσεως συμφωνία της Εταιρίας Κοινωνίας της Πληροφορίας με εταιρία που δεν ανακάλυψαν τα στοιχεία της για 22.000.000 ευρώ!!! για κατασκευή τριών ιστοσελίδων...

Ρε σεις με 22.000.000 ευρώ αγοράζεις την μισή Google!

Μάλιστα η "απάτη" είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να αποκαλούν κάποιες εφαρμογές των site αυτών ως ευφυής... για να δικαιολογήσουν την ρεμούλα...
Ουάου! Αξίζουν θερμά Χειροκροτήματα στον υπερτυχερό.

Η εταιρία που πήρε τη “δουλειά” ανήκει... σε ποιους ; οεο
από το papatzides
Το σχετικό ΦΕΚ στην φωτό.
Διαβάστε το και βγάλτε συμπεράσματα σας... (κάντε κλικ στη φωτό για μεγέθυνση και διαβάστε το κείμενο)
από το taxalia

Δώστε, αν τολμάτε, ονόματα και διευθύνσεις

Θα επανέλθουμε σήμερα στο θέμα των υπαλλήλων της Βουλής. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα ηθικά σκάνδαλα της μεταπολίτευσης με διακομματική βούλα. Στην εποχή του ΔΝΤ, μάλιστα, πιστοποιεί με τον πλέον επίσημο τρόπο γιατί φτάσαμε ως εδώ. Επειδή η χώρα αυτή είναι το βασίλειο της μίζας, της ρεμούλας και της αναξιοκρατίας. Κύριοι βουλευτές, στείλτε τώρα τους κομματικούς σας εγκάθετους, τους φίλους και τους συγγενείς σας στο σπίτι τους. Δεν θέλουμε να τους πληρώνουμε!

Τους φτύνεις και εκείνοι νομίζουν ότι ψιχαλίζει. Το θέμα των υπεράριθμων υπαλλήλων της Βουλής τους έχει ήδη στιγματίσει. Δεν έχουν το θάρρος, δεν έχουν το ανάστημα να σταματήσουν το μέγα αυτό σκάνδαλο. Και περιμένουμε από δαύτους να σώσουν την Ελλάδα; Με τι ηθικό ανάστημα ζητούν από τους Έλληνες πολίτες θυσίες, όταν έχουν εξασφαλίσει στους δικούς τους ανθρώπους μία θέση στον παράδεισο;

Πως θα αντικρύσουν αύριο τα... νέα παιδιά που αφού σπούδασαν, αφού ίδρωσαν στα θρανία και δεν έχασαν το χρόνο τους να περιφέρονται στα κομματικά γραφεία, πρέπει να εξαντλήσουν τις φυσικές και ψυχικές τους αντοχές για να διεκδικήσουν μέσω ΑΣΕΠ μία θέση στο δημόσιο;

Δημοσιεύεστε τώρα τα ονόματα όσων προσελήφθησαν τα τελευταία χρόνια, αναφέρετε ποιος τους προσέλαβε και αν έχουν συγγενική σχέση με βουλευτές. Δώστε μας για τον καθένα, αν τολμάτε, το λόγο για τον οποίον βρίσκεται σήμερα στην υπηρεσία της Βουλής των Ελλήνων. Το θράσος όλων τους είναι τέτοιο που κρύβονται πίσω από το νόμο Σιούφα για να μην κάνουν το παραμικρό, για να μην ανατρέψουν τα «κεκτημένα», να μην άρουν την πρωτοφανή αυτή πρόκληση σε βάρος του ελληνικού λαού. Δεν είναι ότι δεν μπορούν, δεν θέλουν να κάνουν κάτι.

Όταν πρόκειται για τα δικά τους παιδιά έχουμε υπερκομματική συναίνεση. Όταν, όμως, πρόκειται να συζητήσουν για το μέλλον της Ελλάδας υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, τότε ανακαλύπτουν τις όποιες διαφορές τους και αδυνατούν να βρουν μια κοινή γλώσσα για να συνεννοηθούν. Όταν πρόκειται να αλλάξουν οι νόμοι για τον 13ο και τον 14ο μισθό εκατομμυρίων Ελλήνων, αυτό γίνεται με συνοπτικές διαδικασίες. Όταν, όμως, πρόκειται για το νόμο του κυρίου Σιούφα, η πιθανή του αλλαγή ή ακόμη και κατάργησή του αντιμετωπίζεται από το πολιτικό σύστημα σαν να πρόκειται για το Σύνταγμα της χώρας.

Δεν έχουμε κάτι προσωπικό με τους κυρίους και τις κυρίες που προσελήφθησαν από τη Βουλή με 16 μισθούς. Δεν είναι προσωπικό το θέμα. Είναι βαθύτατα πολιτικό. Είναι η πηγή όλων μας των προβλημάτων: Ένα πολιτικό σύστημα που αγόραζε μέχρι σήμερα χρόνο εξαγοράζοντας με διάφορους τρόπους το εκλογικό σώμα. Αυτό το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να μας πείσει για τις αγαθές του προθέσεις, αν πρώτα δεν αποδείξει ότι έχει πάρει το μάθημά του.
Περιμένουμε, λοιπόν, κύριοι βουλευτές έργα.
Τα λόγια τα έχουμε βαρεθεί. (και τα λαμόγια επίσης)
Θανάσης Μαυρίδης στο capital