Οι μέρες που περνάμε έχουν ξεκάθαρο άρωμα συντέλειας. Στα προηγούμενα δυο χρόνια έκλεισε το 25% των ελληνικών επιχειρήσεων. Κάποιοι βουλευτές και μετέπειτα αξιωματούχοι της κυβερνήσεως είπαν πως αυτοί που έκλεισαν δεν θα έπρεπε να ήσαν ανοιχτοί εξαρχής, πως δεν μπορούμε να έχουμε τόσα ρουχάδικα, τόσες καφετέριες, τόσα τυροπιτάδικα.
Παρακολουθώντας σήμερα τις ειδήσεις, άκουσα ότι οι Γερμανοί θα μας στείλουν κλιμάκιο ειδικών, που θα οργανώσει τον δημόσιο τομέα της χώρας μας, και θα τον κάνει πιο ορθολογικό.
Γεια σου Ελληναρά a.k.a Homo Ellinarus Cafrus Frapedius...
Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση, εν πολλοίς ορθά, αποφάσισε το τέλος του ασύλου που, αφού εκφυλίστηκε με τα χρόνια και έπαψε να υφίσταται ο αρχικός λόγος ύπαρξής του, βρήκε μπροστά του και μια ευρύτατη συναίνεση και τελείωσε. Την ίδια ώρα, λοιπόν, η ίδια κυβέρνηση συζητάει τη δημιουργία ενός άλλου ασύλου. Το ονομάζουνε «ειδικές οικονομικές ζώνες».
Διαβάζω συνεχώς για τι θα πρέπει να γίνει για να επιτευχθεί ανάπτυξη, αλλά όλοι αυτοί που παπαγαλίζουν τι θα πρέπει να γίνει, δεν αντιλαμβάνονται ότι η ανάπτυξη δεν μπορεί να γίνει με τα λόγια, με τις ευχές και προπάντων, δεν μπορεί να γίνει με κεντρικό σχεδιασμό.
Στην Ελλάδα λειτουργεί το πλέον ρατσιστικό καθεστώς της Ευρώπης και της υφηλίου ολόκληρης. Δεν μιλάμε για ρατσιστικές διακρίσεις που άπτονται των καλών τρόπων ή απλά του λεκτικού χλευασμού, αλλά για ένα καθεστώς στα πρότυπα του απαρτχάιντ...
Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τη μαγική συνταγή που χρησιμοποιεί το ΔΝΤ σε κάθε χώρα που μπαίνει, επομένως και στην Ελλάδα. Η μαγική συνταγή συνίσταται στην υποτίμηση του νομίσματος η οποία εκ των πραγμάτων θα οδηγήσει σε μείωση των τιμών και έτσι η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας θα αυξηθεί προκειμένου να υπάρξει ανάπτυξη.
Σε χώρες δε που δε μπορούν να...
Η ελευθερία είναι σκλαβιά, γράφει κάπου ο Τζωρτζ Όργουελ στο 1984, στα κεφάλαια που περιγράφει πως το ολοκληρωτικό καθεστώς απονευρώνει τα μυαλά των υπηκόων διαστρέφοντας τις λέξεις από την έννοιά τους.
Μην το θωρείτε υπερβολή, οι άνθρωποι αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο μέσα από παραστάσεις που χτίζουμε στο μυαλό μας με λέξεις. Όταν διαστρέφονται οι έννοιες επέρχεται η σύγχυση, το χάος και ο ολοκληρωτισμός...
Στο δια ταύτα...
Οι υπουργοί οικονομίας της προηγούμενης κυβέρνησης έκαναν την απογραφή δήθεν για να αποκτήσουν την πραγματική εικόνα της κατάστασης και να βελτιώσουν την δημοσιονομική κατάσταση της χώρας. Όχι μόνο δεν τη βελτίωσαν αλλά στην κρίσιμη περίοδο 2008-09 με τα ψεύτικα στοιχεία που έστελναν στην Eurostat έκαναν το απίθανο σενάριο της χρεοκοπίας πραγματικότητα...
Ο νυν υπουργός οικονομικών και η... παρούσα κυβέρνηση διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους εναντίον της φοροδιαφυγής. Πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις μας φέρναν μια περαίωση. Όπερ, στα λόγια τι με φυλακίσεις απείλησαν τους φοροφυγάδες, τι με λουκέτα τις επιχειρήσεις που δεν κόβουν αποδείξεις, αλλά στην πράξη δικαίωσαν τους απατεώνες και έδωσαν το δικαίωμα σε αυτούς που φοροκλέβουν τώρα να ελπίζουν...
Μπροστά στις οθόνες η κυβέρνηση εμφανίζει μια εικόνα ανθρώπων που διασχίζουν την υφήλιο από άκρη σε άκρη για να προσελκύσουν επενδύσεις που θα λύσουν το πρόβλημα της ανεργίας και με τον φορολογικό νόμο της περασμένης Άνοιξης απειλούν να εκδιώξουν και τις τελευταίες μεγάλες επιχειρήσεις που έχουν μείνει στην Ελλάδα... Να μην μιλήσουμε για τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά που ζει και βασιλεύει...
Στα πράσα πιάστηκε ο «αδιάφθορος» συνδικαλιστής εφοριακός να λαδώνεται και αφέθηκε ελεύθερος χάριν κάποιας ερμηνείας του γράμματος του νόμου...
Όταν κάνεις μεταρρύθμιση δεν πρέπει να φροντίσεις πρώτα τα γράμματα του νόμου. Αν θέλεις να κόψεις με το μαχαίρι τη διαφορά αντί για γενικόλογες διακηρύξεις δεν πρέπει να τιμωρήσεις 50-100 διεφθαρμένους παραδειγματικά, να τους δημεύσεις τις περιουσίες και κάθε εβδομάδα να φωνάζεις τα κανάλια, αντί να ακούν τις διακηρύξεις, να βλέπουν οι άλλοι ότι όντως είναι στη φυλακή...
Όλα αυτά μαρτυρούν ότι δεν υπάρχει αξιόπιστο σχέδιο σωτηρίας γιατί η πολιτική ηγεσία, συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης, είναι ρηχή σαν ξερο-χείμαρρος τον Αύγουστο.
Εκτός από ρηχή είναι τόσο εφησυχασμένη και βολεμένη με πελατειακό πλέγμα που δύσκολα μπορεί να απογαλακτιστεί και να γυρίσει εναντίον του.
Η κατάσταση αυτή δεν είναι τυχαία. Η πολιτική ηγεσία κάθε εποχής είναι κατ΄ εικόνα και ομοίωση της κοινωνίας.
γράφει ο Κώστας Στούπας στο capital
Το τελευταίο δωδεκάμηνο αρκετές δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ Ελλήνων ανελήφθησαν από τις ελληνικές τράπεζες και φυγαδεύτηκαν στο εξωτερικό.
Τώρα η κυβέρνηση διαρρέει στον τύπο ιστορίες με καταλόγους Ελλήνων που έχουν καταθέσεις στο εξωτερικό των οποίων θα ζητηθεί το πόθεν έσχες, προκειμένου να φοβίσει πολλούς εξ αυτών να τα επιστρέψουν...
Εν προκειμένω η ιστορία μοιάζει να επαναλαμβάνεται. Αυτό που δεν ξέρω ακόμη είναι αν αυτή τη φορά επαναλαμβάνεται σαν φάρσα ή σαν τραγωδία.
Το 1981 όταν το σημερινό κυβερνών κόμμα ήρθε για πρώτη φορά στην εξουσία οι κεφαλαιούχοι και οι νοικοκυραίοι του τόπου είχαν θορυβηθεί τόσο που έβγαζαν τα κεφάλαιά τους στο εξωτερικό κρυφά. Τότε απαγορευόταν ρητώς να εξάγει κάποιος συνάλλαγμα...
Ήταν η εποχή που... ο τότε τσάρος της οικονομίας Αρσένης με τη ντουντούκα στο χέρι παρέδιδε όλες τις μεγάλες βιομηχανίες στους πρασινοφρουρούς με χρηματοδότη του πάρτι που ακολούθησε τον κρατικό προϋπολογισμό δηλ. τους φορολογούμενους...
Ο ΓΑΠ ξεκίνησε με τον ίδιο μηχανισμό, σημειολογικά δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το υπουργείο που ονόμασε οικονομίας το έδωσε στη σύζυγο του τότε τσάρου της οικονομίας. Το θαύμα του ελληνικού σοσιαλισμού το ‘83 κράτησε 3-4 χρόνια πέρυσι 3-4 εβδομάδες, όσο δηλ. ακούγαμε εκείνα τα αμίμητα ότι θα επανακρατικοποιήσουν τον ΟΤΕ και τον ΟΛΠ...
Η σοσιαλμανία μοιάζει με τις αγκυλώσεις της εφηβείας, εύκολα μεταστρέφονται αλλά όσο διαρκούν δεν φείδονται του πάθους...
Η κυβέρνηση κάνει ένα αγώνα δρόμου άνευ προηγουμένου να προσελκύσει στη χώρα ξένες μεγάλες επενδύσεις. Η αλήθεια είναι ότι προχωράει αρκετά καλά με τις περιπτώσεις του Κατάρ και των Κινέζων για το Θριάσιο. Αν πετύχει να κάμψει τις δυσκολίες της ελληνικής γραφειοκρατίας ίσως καταφέρει να προσελκύσει 5-10 δισ. ευρώ.
Είναι ένα πολύ σημαντικό ποσό και πιστώνεται μεγάλο μέρος αυτής της επιτυχίας. Αν δεν αλλάξει τάχιστα όμως το νόμο για την φορολόγηση των επιχειρήσεων αρκετές μεγάλες ελληνικές πολυεθνικές θα μεταναστεύσουν.
Το αποτέλεσμα είναι για κάθε ένα δισ. που θα προσελκύει με κόπο να διώχνει τρία με ευκολία.
Η κατάσταση θα γίνει ακόμη πιο τραγική αν εφαρμόσει από το νέο χρόνο το σχέδιο για την φορολόγηση των χρηματιστηριακών κερδών.
Εκτός από την φορολόγηση 20% για κεφαλαιακά κέρδη που αποκτήθηκαν εντός δωδεκαμήνου θα φορολογεί και τα υπόλοιπα κέρδη στην κλίμακα. Αυτό σημαίνει ότι σε πολλές περιπτώσεις η φορολόγηση θα είναι κοντά στο 45%.
Φανταστείτε π.χ. κάποιο που από κακό timing στην αρχή του 2008 αγόρασε 100 ευρώ μετοχές της τάδε εταιρείας. Στο τέλος του χρόνου τα πούλησε στα 30 ευρώ για να αγοράσει την δείνα που πίστεψε ότι θα πήγαινε καλύτερα. Και όντως η δείνα από το Μάρτη του 2009 μέχρι τον Οκτώβρη ανέβηκε 200%.
Με τις κινήσεις αυτές ονομαστικά ο άνθρωπος θα είχε καταφέρει τα 100 ευρώ να τα κάνει 90. Μετά φόρων όμως τα 60 ευρώ που έβγαλε τη δεύτερη χρονιά θα φορολογηθούν με 20% μείον δώδεκα ευρώ συν την φορολογησή τους στην κλίμακα... Είναι ζήτημα αν καταφέρει να κρατήσει τα 35 ευρώ από τα 60 του κέρδους...
Αυτό ισχύει βέβαια για τους «ιθαγενείς». Δεν ισχύει για το 50-60% των συναλλασσομένων που είναι ξένοι. Οι βασικοί μέτοχοι όταν θα δουν ότι υπάρχει η προοπτική να βγουν κέρδη από το χρηματιστήριο θα φροντίσουν τα κεφάλαιά τους να εμφανιστούν μέσω εξωτερικού.
Το ίδιο θα κάνουν και οι περισσότεροι μικρομέτοχοι που διατηρούν ένα χαρτοφυλάκιο. Θα ανοίξουν ένα κωδικό στην Κύπρο και θα αγοράζουν και θα πουλάνε ελληνικές μετοχές μέσω αυτού. Επειδή μάλιστα τα ξένα χρηματιστήρια δεν έχουν φορολογία κεφαλαιακών κερδών για ξένους επενδυτές, για να αποφύγουν το 20% θα προτιμούν τις ξένες μετοχές.
Το σχέδιο για τη φορολόγηση των εσόδων από το χρηματιστήριο όχι μόνο δεν θα προσφέρει έσοδα στα κρατικά ταμεία, αλλά θα αφαιρέσει από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα αρκετά δισ. ευρώ.
Όταν θάχουν φύγει έξω θα χρειαστεί πολύ περισσότερος χρόνος και κόπος για να ξαναμαζευτούν. Επειδή ο νόμος για τις χρηματιστηριακές συναλλαγές δεν έχει εφαρμοστεί ακόμη καλό είναι να προλάβουν να τον αλλάξουν επί το ηπιότερο...
Επειδή είναι νέοι και δεν γνωρίζουν, ας ρωτήσουν τους παλιότερους. Αν υπάρχει μια ισχυρή παράμετρος ώθησης της αναπτυξιακής προσπάθειας αυτή είναι μέσω της αναδιανομής των ωφελειών με τον μηχανισμό διάχυσης και πολλαπλασιασμού του κοινωνικού πλούτου που ακούει στο όνομα κεφαλαιαγορά...
Αν δεν είχε φροντίσει ο Ομπάμα και η Fed να βρεθεί ο S&P 500 σε δώδεκα μήνες στις 1.200 μονάδες θα μετρούσαμε κομμένα δάχτυλα στο σκοτάδι τώρα...
Παλεύουν εδώ και μήνες, αναζητώντας το φως στα σκοτάδια της γραφειοκρατίας, προκειμένου να λειτουργήσει η Σχολή Τυφλών, η μοναδική στη Βόρεια Ελλάδα για άτομα με προβλήματα όρασης. Έχουν κατέβει στους δρόμους, υπέβαλαν υπομνήματα, συναντήθηκαν με υπουργούς, αλλά ακόμα το χρέος του ενός εκατομμυρίου ευρώ σε εργαζόμενους και προμηθευτές, παραμένει, με αποτέλεσμα η Σχολή, λίγες μέρες πριν από την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, την προσεχή Δευτέρα, να είναι κλειστή.
Μέλη του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών-Περιφερειακή Ένωση Κεντρικής Μακεδονίας, συναντήθηκαν το πρωί με τους υφυπουργούς Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Χρήστο Αηδόνη και Μιχάλη Τιμοσίδη και τούς μετέφεραν τις αγωνίες και τους προβληματισμούς τους για το μέλλον της Σχολής. Όπως είπε... στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η πρόεδρος του Συνδέσμου, Ελένη Καρυπίδου, οι υφυπουργοί υποσχέθηκαν να ενημερώσουν τον υπουργό Ανδρέα Λοβέρδο, προκειμένου να διευθετηθεί το θέμα.
«Περιμένουμε άμεση αντίδραση γι΄ αυτό και τούς δώσαμε χρονικό περιθώριο μέχρι την προσεχή Δευτέρα, οπότε και ξεκινά η νέα σχολική χρονιά», επισήμανε η κ.Καρυπίδου, προειδοποιώντας για δυναμικές κινητοποιήσεις.
Πάντως, σήμερα, στις 5 το απόγευμα, δεκάδες άνθρωποι με προβλήματα όρασης και οι οικογένειές τους κατεβαίνουν για άλλη μια φορά στους δρόμους, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της Ένωσης Τυφλών Βορείου Ελλάδος «Ο Λουδοβίκος Μπράιγ» και διεκδικώντας το αυτονόητο, το δικαίωμα στη μάθηση.
«Τον Ιούνιο, η τότε υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Φώφη Γεννηματά, είχε δεσμευτεί ότι η Σχολή θα ανοίξει τον Σεπτέμβριο αλλά σήμερα το μέλλον είναι αβέβαιο για τους εργαζόμενους και τα παιδιά που θα παρακολουθούσαν τα προγράμματα» ανέφερε σε συνέντευξη τύπου η Ελένη Καρυπίδου, πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών-Περιφερειακή Ένωση κεντρικής Μακεδονίας. Μάλιστα, ο Σύλλογος γονέων και κηδεμόνων μαθητών και μαθητριών της Σχολής Τυφλών βορείου Ελλάδος, με τη συνδρομή του Συλλόγου εργαζομένων του ιδρύματος, προχωρά σε κατάληψη του Ιδρύματος, τη Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου, ζητώντας την καταβολή των δεδουλευμένων των εργαζομένων, που παραμένουν απλήρωτοι επί 9 μήνες και την οριστική λύση για τη βιωσιμότητα του ιδρύματος. Τα παιδιά και ιδίως όσα είναι από επαρχία, θα παραμείνουν δυστυχώς σπίτια τους μέχρι να γίνει η εκταμίευση των χρημάτων που απαιτούνται για τη λειτουργία του ιδρύματος, που υποστηρίζει περίπου 250 άτομα.» ανέφερε ο Χρήστος Κεσόγλου από την Εθνική Συνομοσπονδία ατόμων με αναπηρία και Εθνική συνομοσπονδία τυφλών.
Η Σχολή Τυφλών
Το Ίδρυμα της Σχολής Τυφλών στη Θεσσαλονίκη παρέχει προγράμματα εκπαίδευσης, κατάρτισης, κοινωνικής προστασίας και ένταξης σε άτομα με προβλήματα όρασης. Σήμερα, λειτουργεί με τη νομική μορφή Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου και εξυπηρετεί, με τις εκπαιδευτικές και προνομιακές υπηρεσίες του, πάνω από 300 άτομα της μισής χώρας. Στον παραπάνω αριθμό περιλαμβάνονται, εκτός από τους εξωτερικούς και άτομα που διαμένουν ως οικότροφοι στη Σχολή, όπως και άτομα που έχασαν πρόσφατα την όρασή τους.
από το infoblog
Στα πάνω από σαράντα χρόνια που κάνω ρεπορτάζ και έρευνες στο χώρο της οικονομίας δεν πήρα πειστική απάντηση στο ερώτημα μου τι χρειάζονται οι εκ των προτέρων δέκα και περισσότερες άδειες που εφοδιάζεται μια επιχείρηση προκειμένου να λειτουργήσει νόμιμα.
Οποιαδήποτε επιχείρηση. Από τον φούρνο και το εργαστήριο ζαχαροπλαστικής της γειτονιάς μέχρι το τσιμεντάδικο και το ναυπηγείο.
Ξεκαθαρίζω δε από την αρχή ότι ποτέ δεν υποστήριξα και δεν πρόκειται να υποστηρίξω ότι πρέπει να καταργηθούν οι εργοστασιακές ή οι άλλες επιχειρησιακές άδειες και η χώρα να γίνει ξέφραγο αμπέλι.
Υποστηρίζω όμως ότι η... εμμονή στην εκ των προτέρων χορήγηση των νομίμων εργοστασιακών αδειών δεν έχει καμιά άλλη εξήγηση, εκτός από την βλακώδη νοοτροπία του «επαγγελματία» γραφειοκράτη (στην καλύτερη περίπτωση) ή την σκοπιμότητα του διεφθαρμένου υπαλλήλου (στην χειρότερη).
Ας δούμε πως έχουν τα πράγματα. Για να δημιουργήσεις σήμερα μια βιοτεχνία μικρή ή μεσαία ή και μια βιομηχανία μεσαία ή μεγάλη πρέπει εκ των προτέρων να εφοδιαστείς εκτός από τις οικοδομικές άδειες (για τις οποίες περνάς μαύρες περιπέτειες) και τις εξής εργοστασιακές άδειες. Άδεια σκοπιμότητας λειτουργίας της συγκεκριμένης βιοτεχνίας ή του μεγάλου εργοστασίου.
Προσέξτε τι γίνεται εδώ. Ο συγκεκριμένος υπάλληλος της νομαρχίας (παλαιότερα του υπουργείου Βιομηχανίας) θα κρίνει αν είναι σκόπιμο για την οικονομία να ιδρυθεί η συγκεκριμένη επιχείρηση... Λες και ο επιχειρηματίας είναι ηλίθιος και περιμένει να αναγνωρισθεί η επιχειρηματική διορατικότητα του από τον εκάστοτε υπάλληλο.
Εάν και όποτε πάρεις την άδεια σκοπιμότητας είναι σαν να μην έχεις τίποτε στα χέρια σου. Γιατί θα χρειαστεί να ακολουθήσει η άδεια εγκαταστάσεως των μηχανημάτων στο συγκεκριμένο εργοστάσιο. Αλλά και πάλι δεν είσαι νόμιμος. Γιατί μετά την άδεια εγκαταστάσεως θα πρέπει να ακολουθήσει η άδεια λειτουργίας του εργοστασίου.
Συνολικός χρόνος εκδόσεως των αδειών (χωρίς λάδωμα της μηχανής) 15-20 μήνες.
Τώρα είσαι νόμιμος μεν αλλά δεν είσαι ήσυχος. Γιατί η άδεια λειτουργίας του εργοστασίου έχει ημερομηνία λήξεως. Και μέχρι να λήξει, καμία υπηρεσία κανενός υπουργείου δεν σου εγγυάται την αξία της μπροστά στην πιθανή αντίρρηση του Δημάρχου της περιοχής να λειτουργεί το συγκεκριμένο εργοστάσιο. Πρόκειται για κίνδυνο εμφανέστατα υπαρκτό μιας και σε κάθε εκλογική περίοδο οι εκστρατείες των υποψηφίων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν ως βασικό πρόγραμμα (πολλές φορές και με την υποστήριξη και των υπουργείων που εξέδωσαν τις άδειες) το ξήλωμα των εργοστασίων για να εξασφαλιστούν ψήφοι όλων των παρατάξεων.
Βεβαίως στις παραπάνω άδειες πρέπει να προστεθούν και περιβαλλοντικές μελέτες και περιβαλλοντικές άδειες. Αλλά και εδώ ακόμη και αν πρόκειται για εργαστήριο που θα κάνει φασόν κουμπότρυπες...
Προσέξτε τώρα που εστιάζεται το πρόβλημα. Κανείς σε αρμόδια δημόσια υπηρεσία δεν μπορεί να υποδείξει υπεύθυνα στον υποψήφιο βιοτέχνη ή βιομήχανο που μπορεί να ιδρύσει το εργοστάσιό του και με ποιες προδιαγραφές ώστε να ξενοιάσει για όλα τα χρόνια της λειτουργία του. Οι υπηρεσίες δέχονται την κάθε αίτηση επιχειρηματία και το «παζάρι», είτε αυτό είναι διοικητικά νόμιμο, είτε έχει την σκοπιμότητα της συναλλαγής, αρχίζει πάνω στην συγκεκριμένη αίτηση.
Εκεί είναι που «παίζουν» και τα διάφορα συστήματα της διαφθοράς όπως είναι το γνωστό «γρηγορόσημο» για να σπρωχτεί η υπόθεση. Η ανάθεση της υπόθεσης των αδειών σε «ειδικό γραφείο» που έχουν συστήσει με δικό τους κύκλωμα οι υπάλληλοι. Το «λάδωμα» ώστε οι έλεγχοι να γίνουν εξ αποστάσεως...
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να λειτουργούν σήμερα μόνο στο Λεκανοπέδιο της Αττικής πάνω από 5.000 επιχειρήσεις χωρίς να έχουν έστω και μία νόμιμη άδεια γιατί «κόλλησαν» στο σύστημα.
Είναι συνεπώς δεδομένη η αποτυχία του σημερινού συστήματος ενώ έχουμε ανάγκη την αναθέρμανση της οικονομίας εδώ και τώρα.
Διερωτώμαι λοιπόν (έχοντας υπόψη μου εφαρμοσμένα παραδείγματα σε πολλές αναπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες αλλά και πρόσφατα παραδείγματα από την Βουλγαρία και την Τουρκία ακόμη) τι θα συμβεί αν ο επιχειρηματίας στήσει (ασφαλώς στην ιδιόκτητη έκταση του) το εργοστάσιό του με όρους και προϋποθέσεις που θα τον εφοδιάσουν οι αρμόδιες υπηρεσίες. Και μόνο όταν, κατόπιν ελέγχου, διαπιστωθεί ότι όλα έχουν στηθεί σύμφωνα με τις προδιαγραφές που του παραδόθηκαν θα παραλάβει στο γραφείο του μία και μόνη εργοστασιακή άδεια απεριόριστης ισχύος.
Υπολογίζω ότι αυτό που θα συμβεί θα είναι το γκρέμισμα του σημερινού οικοδομήματος της συναλλαγής και της διαφθοράς στην κρατική μηχανή. Και επίσης θα δικαιωθούν οι φόβοι (όπως μου τους είχε εκφράσει) παλαιά «καραβάνα» του πρώην υπουργείου Βιομηχανίας ότι: « Χωρίς γραφειοκρατία και πολύπλοκες έστω και άχρηστες άδειες χάνουμε και το κύρος μας και την σημασία της θέσης μας».
Να λοιπόν γιατί ακόμη και τα νομοσχέδια που ετοιμάζονται από το υπουργείο Οικονομίας για την απλοποίηση των διαδικασιών αφήνουν εντελώς άθικτη την φιλοσοφία του σημερινού συστήματος. Να δίνουμε δηλαδή τις άδειες εκ των προτέρων για να αρχίζει νωρίς το «παζάρι». Γιατί αν στηθεί το εργοστάσιο και μάλιστα σύμφωνα με τις υποδείξεις άντε να ζητήσεις λαδώματα και γρηγορόσημα.
του Γιώργου Κράλογλου στο capital
Καταθέσεις στις τράπεζες που πλησιάζουν τα 400δις €.
Σπατάλη, διαφθορά και κακοδιαχείριση που έχουν ανυπολόγιστο κόστος (είναι θέμα ότι δεν μπορεί καν να υπολογιστεί - ότι δεν υπάρχουν τα απαραίτητα μεγέθη/μηχανισμοί). Ολυμπιακή πριν, ΟΣΕ τώρα και πληθώρα άλλων εταιρειών και φορέων - θύματα βιασμού από προηγούμενες κυβερνήσεις και αυτούς που τις ψήφισαν.
Κτίρια νοικιασμένα από το δημόσιο, ενώ αφήνει τα δικά του να μαραζώνουν.
Ιδιωτική περιουσία που επίσης κάθεται και μαραζώνει.
Τίποτα από όλα αυτά, δεν έχει, ούτε μπορεί να μπει σε μία ορθή βάση μέσα στην πραγματική οικονομία και να αποδώσει. Όπως δεν μπορεί και το ανθρώπινο κεφάλαιο. Το κράτος ήταν λάφυρο, όχι από την Μεταπολίτευση και μετά, αλλά από ιδρύσεως του.
Υδροκέφαλο και... συγκεντρωτικό δεν ανέχεται οτιδήποτε έξω από αυτό. Και κάνει ότι μπορεί για να το πατάξει με διαδικασίες, γραφειοκρατεία, αλητοκρατία και “ρυθμίσεις” νομοθετικού περιεχομένου.
Χθες, ήρθε το τίμημα. Η κηδεμονία μας, από αυτούς που κοίταζαν το καλό της χώρας τους και όχι της ομάδας/κλίκας/κουμπαριάς τους. Δεν είναι το ΔΝΤ το θέμα, κι όποιος επικεντρώνει σε αυτό είναι ή αφελής ή φυγόπονος. Οι άλλες χώρες στην ευρύτερη οικογένεια του Ευρώ είναι το πρόβλημα. Δεν είναι το θέμα το πόσες ώρες δουλεύουμε (που είναι πολλές), αλλά τι δουλειά κάνουμε. Με ποιο τρόπο και με τι στόχο.
Τα λεφτά είναι ακόμα εδώ, αλλά φαινόμαστε ανίκανοι να τα διαχειριστούμε. Είμαστε σαν την τρελή κληρονόμο που τίθεται σε κηδεμονία "για το καλό της". Και είναι βέβαιο ότι οι κηδεμόνες θα της πάρουν και τις κάλτσες.
Αν ανασκουμπωθούμε, μπορούμε ακόμα να βγούμε από την επαχθέστατη και επίπονη κηδεμονία πολύ σύντομα. Αν όχι, θα λέμε κάποτε υπήρχε μία Ελλάδα. Και την πουλήσαμε. Από τεμπελιά. Ο κόπος δεν είναι σε αυτό που κάνεις μηχανικά και καταναγκαστικά. Κόπο θέλουν οι δύσκολες αποφάσεις που εν τέλει σε απελευθερώνουν. Γιατί αυτές σε καίνε στο πετσί σου - στην στόφα σου.
από τον Πολίτη
Η Ευρώπη θα δώσει τα λεφτά, φοβούμενη ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει η μπαρουταποθήκη του τραπεζικού συστήματος. Το ΔΝΤ θα προσφέρει την... τεχνογνωσία του, για να εξασφαλίσουν οι πιστωτές τα λεφτά τους. Το ερώτημα είναι τι θα κάνουμε εμείς. Πόσο αποφασισμένοι είμαστε να γυρίσουμε σελίδα. Αυτά που μπορούμε να κάνουμε μόνοι μας είναι πιο σημαντικά απ’ όσα μέτρα μας επιβάλλει η διεθνής επιτροπεία.
Τα προβλήματα τα ξέρουμε όλοι. Η Ελλάδα είναι το άντρο της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς. Είναι η μοναδική ίσως χώρα στον κόσμο που στα λεξικά της βρίσκεται η λέξη «γρηγορόσημο». Οι μεγάλοι ηγέτες, λοιπόν, υπήρξαν μεγάλοι επειδή επινόησαν ένα όραμα και δούλεψαν σκληρά για να το υλοποιήσουν. Ο κ. Παπανδρέου έχει την ευκαιρία να περάσει στην Ιστορία ως ο αναμορφωτής της Ελλάδας. Χρειάζεται, όμως, να κηρύξει τον πόλεμο κατά της διαφθοράς και της γραφειοκρατίας. Κι όταν μιλάμε για πόλεμο, μιλάμε για πόλεμο.
Ας κτίσουν νέες φυλακές! Αν χρειαστεί ας... εφαρμόσουν και τον μουσουλμανικό νόμο: Όποιος κλέβει να του κόβονται τα χέρια. Όταν η χώρα κινδυνεύει, δεν χωράνε ευγένειες και διαβουλεύσεις.
Αν θέλουν μπορούν να αλλάξουν όλη τη νομοθεσία της χώρας μέσα σε μία βραδιά, έτσι ώστε να τιμωρούνται σκληρά και παραδειγματικά οι επίορκοι. Όποιος κι αν είναι αυτός, όποιο επώνυμο κι αν φέρει, η θέση των κλεφτών είναι στην φυλακή.
Πολλοί από εμάς πιστεύουν ότι το ΔΝΤ θα κάνει αντί για μας την «βρώμικη δουλειά». Κάνουμε λάθος αν τελικά πιστεύουμε κάτι τέτοιο. Το ΔΝΤ και οι Ευρωπαίοι μας χαρίζουν χρόνο. Το πώς εμείς θα αξιοποιήσουμε, αν αξιοποιήσουμε αυτό τον χρόνο, είναι ένα θέμα που αφορά αποκλειστικά και μόνο εμάς. Εμείς θα αποφασίσουμε ποιο είναι το μέλλον μας και εμείς θα το οικοδομήσουμε.
Στο χέρι μας είναι αν θα εισέλθουμε σε μία βαθιά ύφεση που θα στραγγαλίσει και τον τελευταίο Έλληνα, για να πάρουν οι δανειστές μας τα λεφτά τους ή αν θα αρπάξουμε την ευκαιρία από τα μαλλιά για να φτιάξουμε μία νέα μεγάλη Ελλάδα.
Η Κύπρος κατόρθωσε να αναπτυχθεί αφήνοντας πίσω της τα συντρίμμια που της άφησε η τουρκική βαρβαρότητα του 1974. Η Γερμανία είναι σήμερα και πάλι μία μεγάλη, παγκόσμια δύναμη, παρά το γεγονός ότι η χώρα ισοπεδώθηκε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Δεν έχει τελειώσει η Ιστορία με την Ελλάδα. Έχει να γράψει και άλλα κεφάλαια, αρκεί να το θελήσουμε εμείς.
Πόλεμο στη διαφθορά, στην ευνοιοκρατία, στη γραφειοκρατία, στην ανεπάρκεια του κομματικού κράτους. Κι από την άλλη ένα Εθνικό Συμβόλαιο, να συμφωνήσουμε όλοι μαζί για όλα αυτά που μας ενώνουν.
Κύριε Παπανδρέου, έχετε την πρωτοβουλία των κινήσεων. Σε σας έλαχε ο κλήρος, εσείς πρέπει να αποδείξετε ότι είστε αντάξιος της πρόσκλησης που σας έχει γίνει να οδηγήσετε το λαό αυτής της χώρας στη γη της επαγγελίας. Πάρτε πρωτοβουλίες, κηρύξτε μία ειρηνική επανάσταση, αλλάξτε τα όλα. Ο κόσμος θα σας ακολουθήσει. Δώστε του εσείς το παράδειγμα. Μειώστε τον αριθμό των βουλευτών, στείλτε στα σπίτια τους όσους υπουργούς δεν μπορούν να σας ακολουθήσουν. Αλλάξτε τα όλα κύριε Παπανδρέου και η Ιστορία θα είναι μαζί σας γενναιόδωρη.
Θανάσης Μαυρίδης στο capital
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
