Καλή Ανάσταση Ζορμπάδες

Η υποκρισία της «Ανάστασης»

«Όσο υπάρχουν άνθρωποι που αδικούνται και βασανίζονται ο Χριστός ξανασταυρώνεται».
Έτσι έγραφε μια αφίσα που με σπουδή κνίτη ξεκολλούσαν οι θρησκευόμενοι της γειτονιάς μου, οι οποίοι, προφανώς, πιστεύουν ότι η ανάσταση του Κυρίου έγινε για να ανταλλάσουμε ψοφοδεείς ευχές και να βαρυστομαχιάζουμε κάθε άνοιξη.

Ας είμαστε έντιμοι ετούτες τις ημέρες. Μια αργία κοντά στις άλλες είναι και το παραθεωρημένο Πάσχα μας, αφού οι περισσότεροι είμαστε αμέτοχοι στο αναστάσιμο, στο χαροποιόν πένθος του. Επετειακά λιβανισμένοι κι...

Αργεί πολύ η Ανάσταση

Η ισοδυναμία των δύο «στρατοπέδων» θα βαθύνει περισσότερο τον διχασμό της ελληνικής κοινωνίας.

Το Πάσχα έρχεται δίχως Ανάσταση για τους Έλληνες τα τελευταία χρόνια: 2010, 2011, 2012… Αντιθέτως, ο λαός μας σταυρώνεται και ξανασταυρώνεται σε μια ατέλειωτη πορεία προς έναν όλο και πιο κακοτράχαλο Γολογθά, ζώντας μια Μεγάλη Παρασκευή που δεν δείχνει να έχει τέλος. Φέτος όμως η κατάσταση έχει μια σοβαρή ιδιομορφία. Ο ελληνικός λαός θα ερωτηθεί μέσω των πρόωρων βουλευτικών εκλογών αν θέλει να συνεχίσει να σηκώνει τον σταυρό του Μνημονίου.

Οτιδήποτε και αν ψηφίσει με οποιοδήποτε κριτήριο, θα...

Καλή (Επ)Ανάσταση

Εκλογές ανάστασης ή αυτοκτονίας;

«Σήμερον κρεμάται επί ξύλου»! ακούσαμε στη χθεσινοβραδινή ακολουθία των Παθών του Χριστού.

Ποια όμως σχέση μπορεί να έχει το «σήμερον» αυτό με τα γεγονότα, που συνέβησαν εδώ και δυο, περίπου, χιλιάδες χρόνια;

Την απάντηση μας τη δίνει ο ίδιος Χριστός, που μας λέει πως το «σήμερον» αυτό έχει διαχρονική επικαιρότητα. Αφού και σήμερα, όπως και σε κάθε εποχή και σε κάθε τόπο, σταυρώνονται οι «ελάχιστοι αδελφοί» του:

Τα εκατομμύρια των ανθρώπων, που δεινοπαθούν και πεθαίνουν απ’ τη σκλαβιά, τη φτώχεια, την αρρώστια, τους πολέμους, την πείνα…

Ο Έλληνας, το Πάσχα και η Ανάσταση ενός λαού

Έλληνας, το «φαινόμενο»! Από τα βάθη της ιστορίας μέχρι σήμερα, ο Έλληνας υπήρξε και αναδείχθηκε ως εκείνος που γέννησε τον πολιτισμό, τις επιστήμες, την πολιτική. Μα περισσότερα από όλα γέννησε το «μέτρο». Ο λαός που απέκτησε φίλους, μα και πολύ ισχυρούς εχθρούς. Και περιδιάβηκε ο λαός αυτός την ιστορία, άλλοτε λαμπρυνόμενος και άλλοτε καταισχυνόμενος, μα πάντοτε αγωνιζόμενος…

Κοιτώντας στις άκρες της γης και περιδιαβαίνοντάς την, βλέπουμε κάποιες χώρες κλεισμένες σε βουνά, άλλες σε ατελείωτες πεδιάδες κι άλλες στην ποδιά μεγάλων θαλασσών. Σε όλες υπάρχει ένα...

Η Ανάσταση δεν θα έρθει, αν... δεν γκρεμίσουμε αυτό που μας σκότωσε

Είμαστε μια χώρα μικρή, χωρίς σχεδόν να παράγει τίποτα, άσχετα με το τι θα μπορούσαμε. Ταυτόχρονα όμως συμβαίνει το εξής περίεργο. Έχουμε από τους πλουσιότερους (αναλογικά) επιχειρηματίες στον κόσμο και από τους πλουσιότερους και δυσανάλογα ακριβά αμειβόμενους πολιτικούς. Επιπλέον, κοντά στους πιο πάνω συντηρείται και ένας κρατικοδίαιτος κομματικός εσμός, ανεξαρτήτως κομμάτων και αρωμάτων. Όλος αυτός ο πλούτος για το ολιγαρχικό καθεστώς προέρχεται από τα κρατικά ταμεία, τα οποία τροφοδοτούνται από επαχθή κρατικά δάνεια, τα οποία εμείς τώρα θα εξοφλήσουμε, από φόρους και από επιδοτήσεις της Ε.Ε.

Αυτό το κρατικοδίαιτο καθεστώς γνωρίζει πολύ καλά πως, οποιοδήποτε «εθνικό γρατζούνισμα» ή οικονομική κατάρρευση, θα...

Πάσχα χωρίς Ανάσταση

Ατελείωτη Μεγάλη Παρασκευή θυμίζει η χώρα. Πάσχα χωρίς Ανάσταση θα είναι το φετινό για τους Ελληνες. Πολλές, πολλές δεκαετίες είχε να ζήσει η Ελλάδα τόσο ζοφερό Πάσχα. Μισθοί και συντάξεις λεηλατήθηκαν και έχουν ήδη πέσει μέσα σε λίγους μήνες στα επίπεδα που βρίσκονταν σχεδόν πριν από μια δεκαετία - στα επίπεδα του 2003, διαπίστωσε ακόμη και η Τράπεζα της Ελλάδος.

Μέχρι τα τέλη Δεκέμβρη οι δημόσιοι υπάλληλοι είχαν κατά μέσο όρο χάσει το 13,5% των αποδοχών τους, ενώ...

Το φετινό Πάσχα των Ελλήνων δεν έχει Ανάσταση, έχει κατάθλιψη

Όπου και να γυρίσεις το βλέμμα σου σκυθρωπές φάτσες κατεβασμένα χαμόγελα.
Άνθρωποι της διπλανής πόρτας που δεν ξέρουν που πατούν και που πηγαίνουν, φορτωμένοι με τα προβλήματα της καθημερινότητας τους , την ανεργία το αβέβαιο μέλλον αυτόν και τον παιδιών τους.
Άξιζε τέτοια τύχη στους Έλληνες;
Πως μπορεί ένα περιφερόμενο κουστούμι όπως λέει και ο Χάρρυ Κλύνν να βυθίζει την Ελλάδα σε Εθνική κατάθλιψη, το αξίζουμε γαμώτο;...

Έλληνα πως ανέχεσαι να ζούμε στον ζυγό μιας κυβέρνησης δοσίλογων και υποταγμένων ανδρείκελων σε ξένους και ντόπιους νταβατζήδες και να μην αντιδράς ὀπως ξέρεις στους αιώνες;
Το φετινό Πάσχα των Ελλήνων δεν έχει Ανάσταση, έχει κατάθλιψη.
Η επίθεση είναι σκληρή, φαίνεται ότι είναι...

Χρόνια Πολλά...

Καλή Ανάσταση και Καλή Λευτεριά...
Και μην το παρακάνετε με το κρέας.

Προτιμήστε γιαούρτι.
Είναι πιο υγιεινό και κάνει καλό και στα νεύρα, αρκεί να πιάσει στόχο.

Η ανάσταση των Ελλήνων αργεί... αλλά θα έρθει...

Πάσχα κατάθλιψης. Γι αυτούς, την συντριπτική πλειοψηφία των συμπατριωτών μας, που θα βιώσουν εν ζωή το Πάσχα την προσομοίωση του θανάτου. Σε τι τέλος πάντων μπορεί να διέφερε στην πράξη αυτός πλην του γεγονότος πως θα τους είχε απαλλάξει ευεργετικά από την μιζέρια τους εντός της οποίας είναι ζωσμένοι πνιγηρά, θα σκεφτούν κάποιοι...

Πιθανόν και από τις ενοχές τους για την ισχαιμία τους να φανούν αντάξιοι των υποχρεώσεών τους απέναντι στα αγαπημένα τους πρόσωπα, θα πρόσθετα εγώ. Κι όμως. Θα...

Νεο-δυνάστες, ασύστολοι

Μία ιλαροτραγική είδηση, αποτύπωμα γελοίου προοδευτισμού, διέσχισε χθες τον αέρα. Η διεύθυνση του δημοτικού ραδιοσταθμού «Αθήνα 9,84» -έλεγε η είδηση- προέτρεψε τους δημοσιογράφους και τους παραγωγούς του σταθμού να μη λένε «Καλό Πάσχα» και «Καλή Ανάσταση»!

Να αρκούνται στο «Χρόνια Πολλά», κι αυτό με φειδώ...

Ο Γιώργος Καμίνης, ο δήμαρχος του 12% (επί του συνόλου των Αθηναίων) ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕ πραξικοπηματικά κάθε μετάδοση Λειτουργίας της Μεγάλης Εβδομάδας και της αναστάσιμης Λειτουργίας από το ραδιοφωνικό σταθμό του Δήμου (9.84).

Τι να πεις, τώρα, γι' αυτή την απίθανη χορωδία της ιλαρότητος, για...

Πονηριές που δρομολογούν την “Ανάσταση”...

Το ότι το ΠΑΣΟΚ διατηρούσε και διατηρεί άριστες σχέσεις με τον κρατικοδίαιτο συνδικαλισμό, είναι γνωστό σε όλους. Το ότι εξέθρεψε, στήριξε με το αζημίωτο και γιγάντωσε τα διαπλεκόμενα ΜΜ"Ε" των ποικιλώνυμων εργολάβων και άλλων επιχειρηματιών, είναι επίσης γνωστό. Το ότι και το ίδιο βοηθήθηκε σε όλα τα επίπεδα της κομματικής του ανέλιξης από τους παραπάνω, είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση. Γιατί λοιπόν, το δικό μας διεστραμμένο μυαλό, να μη σκεφτεί, για μια ακόμα φορά διεστραμμένα και να μην υποθέσει, πως πίσω από την τετραήμερη απεργία των ΜΜ"Ε", κρύβεται το ΠΑΣΟΚ, ο ΓΑΠ και η περί αυτόν κλειστή επικοινωνιακή ομάδα;;;

Θα σας αναφέρω δύο μόνο λόγους που συνηγορούν προς την κατεύθυνση αυτή...

Καλό Πάσχα

Μακάρι η Ανάσταση να μην αργήσει πολύ...

Χρόνια Πολλά

Η υποκρισία της «Ανάστασης»

«Όσο υπάρχουν άνθρωποι που αδικούνται και βασανίζονται ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Έτσι έγραφε μια αφίσα που με σπουδή κνίτη ξεκολλούσαν οι θρησκευόμενοι της γειτονιάς μου, οι οποίοι, προφανώς, πιστεύουν ότι η ανάσταση του Κυρίου έγινε για να ανταλλάσουμε ψοφοδεείς ευχές και να βαρυστομαχιάζουμε κάθε άνοιξη.

Ας είμαστε έντιμοι ετούτες τις ημέρες. Μια αργία κοντά στις άλλες είναι και το παραθεωρημένο Πάσχα μας, αφού οι περισσότεροι είμαστε αμέτοχοι στο αναστάσιμο, στο χαροποιόν πένθος του. Επετειακά λιβανισμένοι κι ανυποψίαστα δυστυχισμένοι, ξοδεύουμε αστόχαστα τις ανάλατες ημέρες μας με έγνοιες του συρμού και του διασυρμού, παντελώς άσχετες με τον εθελούσιο θάνατο του Θεού.

Σε αντίθεση όμως μ’ εμάς που... πανηγυρίζουμε με κροτίδες τους μικρούς καθημερινούς θανάτους μας, θυμάμαι την ολιγογράμματη γιαγιά μου, άνθρωπο απονήρευτο, που νήστευε όλη την Σαρακοστή. Νηστεία αληθινή. Όχι faux. Ελιά και παξιμάδι. Έπιανε το στασίδι της στην εκκλησιά, στόλιζε τον επιτάφιο με λουλούδια από τον μικρό της κήπο κι έκλαιγε τον Εσταυρωμένο, τον «πρωτότοκο των νεκρών», με μια ειλικρινή, ολόκαρδη και διόλου γλυκανάλατη θλίψη. Μια θλίψη που την επλάτυνε τόσο όσο η ανυπόκριτος συντριβή της να χωράει όλη την απελπισία του κόσμου. Με όλες τις σκοτούρες που είχε η χαροκαμένη ζωή της, βλαστήμια δεν την άκουσα ποτέ να ξεστομίζει. «Έχει ο Θεός», έλεγε. Κι είχε –τουλάχιστον για όποιον, σαν εκείνη, καταδεχόταν τα πλούτη της εντίμου πενίας του.

Πολύ φοβούμαι πως σήμερα αυτά που «έχει ο Θεός» δεν τα θέλουμε. Προτιμούμε το σφαχτό από το σφάγιο! Όσο για την «Εκκλησία του Χριστού» αυτή μάλλον δεν πολυλογαριάζει την συντριβή των γιαγιάδων μας κι αναπαύεται στην βολική αυταπάτη της «επικρατούσης θρησκείας». Μια θρησκείας που σκιάζεται το μικρό ποίμνιο γραιών και χάνεται μες στην πολύ συνάφεια της εκάστοτε πολιτείας. Κοντολογίς αφήνει τα μαρμαρένια αλώνια και διασύρεται στα σαλόνια. Όμως μια εκκλησία που δεν μαρτυρά, μάλλον, εκκλησία δεν είναι.

Η πόρνη κι ο ληστής συγχωρέθηκαν. Οι υποκριτές πολύ φοβάμαι όχι. Κι απ’ αυτούς τους άσωτους, δεν εξαιρώ ούτε την μεγαλόστομη αφεντιά μου –εκτός κι αν αξιωθούμε μιαν Ανάσταση χωρίς εκπτώσεις και κυρίως χωρίς εισαγωγικά. Μιαν Ανάσταση δηλαδή χωρίς αδικημένους και βασανισμένους.

Ω γλυκύ μου έαρ

γλυκύτατόν μου τέκνον

πού έδυ σου το κάλλος;
από το περιοδικό manifesto