Τα κροκοδείλια δάκρυα της μπουρζουαζίας για την φτώχεια

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον διαβάσαμε στο Έθνος του Σαββάτου ένα μεγάλο αφιέρωμα για τους νεόπτωχους της Ελλάδας. Για τις διαλυμένες κοινωνικές δομές, για ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε, που κοιμούνται στο δρόμο, που βρίσκονται στα όρια της αυτοκτονίας. Είναι μια εικόνα που για τα μέσα ενημέρωσης «πουλάει» αυτές τις… άγιες μέρες. Κάθε φορά που έρχονται τα Χριστούγεννα αρέσκεται ο κόσμος να κάνει φιλανθρωπίες, έτσι για να σώσει την ψυχή του για όλη την υπόλοιπη χρονιά.

Έτσι και μεγάλες εφημερίδες όπως το Έθνος του Μπόμπολα, του εθνικού εργολάβου δηλαδή, κάνει κάθε χρόνο τέτοια εποχή αφιερώματα στους φτωχούς.

Απλά φέτος έχει άλλη διάσταση η...

Τα παιδιά του λαού...

Τι τραγούδι αφιέρωσε του Αυτιά ο Αντύπας;...
Ξέρετε με τι μεροκάματο ξεκίνησε να δουλεύει αυτό το παιδί;

Στο ρητορικό αυτό ερώτημα, απάντησε ο ίδιος ο Αυτιάς με δέος: Πενήντα δραχμές!

Ο Αντύπας για να τον ευχαριστήσει του αφιέρωσε την φοβερή επιτυχία..."Πωλείται όπως είναι επιπλωμένο".

Δαγκώθηκε η Ποντικομαμή.
Λένε τέτοια τραγούδια, τέτοιο καιρό στο ALTER;...
από το nonews-news

E ρε φτώχεια καταραμένη...

Αρνητική αίσθηση προκάλεσε δήλωση του Νίκου Χατζηνικολάου που έκανε από την ραδιοφωνική εκπομπή του...

Είπε:
"Δεν είμαι πλούσιος και έχω πάρει σπίτι με δάνειο το οποίο ακόμα δεν έχω αποπληρώσει. Άλλοι είναι οι πλούσιοι που κρύβονται πίσω από media και έχουν οικόπεδα από το Βατοπαίδι και άλλα κτήματα που πήραν από Μητρόπολη".

Ρε Νικόλα, σε λίγο θα μας... πεις ότι κάνεις και τον επαίτη για να ζήσεις... Ξεχνάς φαίνεται ότι ο κόσμος δεν είναι χαζός και βλέπει... Μην προκαλείς με τις δηλώσεις σου την στιγμή που καλπάζει η ανεργία και η φτώχεια...
από το TreloKouneli

Γιατί δεν πάνε στην Ελβετία οι καρχαρίες και τα λαμόγια;

Εκεί που στέλνουν, εκεί όπου "τοποθετούν" τα λεφτά που "κερδίζουν" εδώ πέρα, σε τα μας, ντε. Εκεί να πάνε και να πληρώνουν τα μαλλιοκέφαλα τους όταν περνούν τα σύνορα κατά δω λέμε. Άλλη λύση σοβαρή δεν βρίσκω!

Να είμαστε εμείς κι εμείς και να δούμε πώς θα τα βγάλουμε πέρα. Δεν γίνεται μια χώρα να είναι φτωχή με κατοίκους πάμπλουτους και να τρέχει να δανείζεται (να εκλιπαρεί για δάνεια, καλύτερα) από ξένους και τα λαμόγια να περιμένουν με το στόμα ανοιχτό για τον επόμενο μεζέ. Κακά τα ψέμματα, αλλά όποιο μέτρο και να βγει στην αγορά θα ωφελήσει πρώτα και κύρια τους ίδιους και τους ίδιους - εκείνους που τους γνωρίζουμε πολύ καλά.

Ο "ανώνυμος" φτωχούλης λαουτζίκος δεν μπορεί, δεν αντέχει πλέον, τά'φτυσε δλδ, να ταΐζει τους αχόρταγους φαγάνες. ΑΜΑΝ ΠΙΑ και ΟΥΦΦΦ

ΣΗΜ.1. Πριν από... καμιά 20ρια χρονάκια, είχα γνωρίσει μια κυρία διευθύντρια υποκαταστήματος κρατικής τράπεζας ΑΠΟ όπου εισέπραττα τις αμοιβές μου ως μηχανικός, που μου πρότεινε να "βγάζω τα ΛΕΦΤΑ μου στην Ελβετία" όπως έκανε εκείνη. Μου εξήγησε ότι θα πληρώνω ελάχιστα, γιατί μπορούσε να με εντάξει στο "κομβόι χρημάτων" με το οποίο κάθε μήνα πήγαιναν ομαδικά οι μισθοί των υπαλλήλων της τράπεζας αυτής (υποθέτω και άλλων τραπεζών) σε Ελβετικές τράπεζες. Φυσικά, θα της έδινα κι αυτης ένα ποσοστούλι - εννοείται. Φυσικά αρνήθηκα κι έπαψα να τη κάνω παρέα - εννοείται πάλι. Άλλωστε, ποτέ δεν μου περίσσευαν χρήματα, ρευστό, πώς το λένε.

ΣΗΜ.2. Φυσικά, δεν εννοώ ότι η κυρία αυτή ανήκει στα λαμόγια και στους καρχαρίες, αλλά, όσο νά'ναι, το πράγμα δείχνει την ύπαρξη προσώπων που "γνώριζαν τα κόλπα" και αφού τα γνώριζαν και τα διαφήμιζαν κιόλας, μου είναι δύσκολο να πιστέψω πως οι πολιτικοί μας άρχοντες είχαν μεσάνυχτα...
Κάνω λάθος;
από Rodia

Kάποιοι κανονομονάνοι...

Τα συντάγματα ποιος φκιάνει;
Κάποιοι κανονομονάνοι…
Και τα άρθρα τους τι λένε;
Ο, τι οι αφεντάδες θένε…

Παριστάνουν τους αρχόντους
Ως καθ’ όλα σεβαστούς
Και τους δίνουν ασυλίες
Κι αστρονoμικούς μισθούς!
Και με του λαού το φόρο
Δίνουν σκανδαλώδη bonus
Στα παιδιά του libro d’oro!

Πονηρές νομοθεσίες
Κι άδικες μισθοδοσίες
Κι άλλα τέτοια ληστρικά,
Όταν να τα παίρνουν θένε
Τα μεγάλ’ αφεντικά,
Νόμιμα όλα τα λένε
Κι άκρως συνταγματικά!…

Αλλά, όταν να... επιστρέψουν
Από τα κλεμμένα κάτι,
Θα τους πουν, κάποιαν απάτη
Νομική θα επιστρατέψουν
σαλτιμπάγκοι νομικοί
Και φαρδιά πλατιά θα πούνε,
Χωρίς διόλου να ντραπούνε,
Πως παράνομη τη βρίσκουν
Την επιστροφή κλεμμένων
Κι αντισυνταγματική…

Κι έτσι πού το δίκιο να ’βρει
Η μαύρη φτωχολογιά;
Όταν νόμιμη σε όλα
Είναι πάντα η λαμογιά!…
Κι όταν με τις ασυλίες
Και με τις παραγραφές
Πάντα «λάδι» τηνε βγάζουν
Οι αναρχικές αρχές….
από τον Παπα-Ηλία