Θυμηθείτε το... φιλότιμο!

Στην πατρίδα μας, πέρα από τα θαλασσόβρεκτα ακρογιάλια, τον καταγάλανο ουρανό, τα ρομαντικά ηλιοβασιλέματα, υποτίθεται ότι είχαμε (δεν το βάζω σε ενεστώτα) και το μοναδικό στην υφήλιο χαρακτηριστικό γνώρισμα που το ονομάζουμε...φιλότιμο και δεν μεταφράζεται σε άλλη γλώσσα με…τίποτε!

Θα μου πείτε, φίλες και φίλοι αναγνώστες ότι τα ακρογιάλια μας, τις τελευταίες δεκαετίες, μετά τις επιδρομές των συναλλαγματοφόρων ορδών και των ντόπιων επιδρομέων μπορεί να παραμένουν θαλασσόβρεχτα αλλά έχουν εμπλουτισθεί με...

Dum Spiro Spero... Ελλάδα!

Έλεγαν οι Λατίνοι, ή στη δικιά μας ελληνική γλώσσα, «Όσο αναπνέω... ελπίζω!» Και στην Ελλάδα μας, πέρα από τα θαλασσόβρεκτα ακρογιάλια, τον καταγάλανο ουρανό, τα ρομαντικά ηλιοβασιλέματα, υποτίθεται ότι έχουμε και το μοναδικό στην υφήλιο χαρακτηριστικό γνώρισμα που το ονομάζουμε... φιλότιμο και δεν μεταφράζεται σε άλλη γλώσσα με… τίποτε!

Θα σκεφθείτε, φίλες και φίλοι αναγνώστες ότι τα ακρογιάλια μας, τις τελευταίες δεκαετίες, μετά τις επιδρομές των...

Μιζέρια, φτώχεια και αφιλότιμο...

Ότι είμαστε σε κρίση, αυτό είναι γνωστό. Ότι έχουμε εισέλθει σε έναν φαύλο κύκλο μιζέριας και απαισιοδοξίας, είναι ορατό στην καθημερινότητά μας δια του γυμνού οφθαλμού. Αυτό που δεν περιμέναμε είναι ότι σε αυτή τη δύσκολη περίοδο οι Έλληνες δεν θα έβρισκαν έναν κοινό τόπο για να μονοιάσουν και να αντιμετωπίσουν όλοι μαζί την λαίλαπα. Δυστυχώς οι δύσκολες αυτές ώρες δεν ξύπνησαν το φιλότιμο του Έλληνα. Δίχως τιμή, δίχως λόγο, ο δρόμος αυτός είναι αδιέξοδος...

Πάρτε το παράδειγμα της Ιρλανδίας. Εκεί τα νούμερα είναι τραγικότερα από τα δικά μας, αλλά οι αγορές δείχνουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην Οικονομία τους. Ποιος είναι ο λόγος; Από την πρώτη στιγμή που ξέσπασε η κρίση στην Ιρλανδία υπήρξε μία ομόνοια μεταξύ των πολιτικών και των κοινωνικών ομάδων, σε μία προσπάθεια να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά την κρίση. Αυτό και μόνο το γεγονός ήταν αρκετό για να κερδίσει η Ιρλανδία πολύτιμο χρόνο από τις αγορές. Σήμερα τα ιρλανδικά ομόλογα έχουν καλύτερη τιμολόγηση από τα ελληνικά.

Στην Ελλάδα γίνεται συζήτηση μεταξύ των... μεγάλων κομμάτων αν ήταν καλό πράγμα ή όχι το μνημόνιο. Ασφαλώς και δεν ήταν ό,τι καλύτερο. Αλίμονο στο λαό εκείνο που αναγκάζεται να εφαρμόσει τόσο σκληρές πολιτικές. Ωστόσο, οι πολέμιοι του μνημονίου δεν μπορούν να απαντήσουν σε ένα απλό ερώτημα: Ας πούμε ότι η κυβέρνηση δεν κατέφευγε σε αυτή τη λύση. Υπήρχε, άραγε, κάποια άλλη πρόταση στο τραπέζι και την αγνόησε;

Είναι αστείο να βλέπει κανείς τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να είναι λάβροι κατά του μνημονίου. Λες και αυτοί οι βουλευτές δεν συμμετείχαν στην προηγούμενη κυβέρνηση, η οποία και είναι σε έναν μεγάλο βαθμό υπεύθυνη για τη σημερινή μας κατάσταση. Πιστεύουν άραγε ότι θα κερδίσουν κάτι από την πολιτική τους αυτή επιλογή; Πιστεύουν ότι ο λαός έχει κοντή μνήμη;

Θα ήταν πιο χρήσιμοι στην κοινωνία αν προσπαθούσαν να κάνουν ως αντιπολίτευση όλα εκείνα που δεν έκαναν τόσα χρόνια ως κυβέρνηση. Να ελέγχουν σκληρά την κυβέρνηση, αν αυτή δεν κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Να προτείνουν λύσεις και όχι να πουλάνε φθηνό λαϊκισμό.

Γελιούνται όσοι νομίζουν ότι θα κερδίσουν από την χρεοκοπία της χώρας. Έχουν ποντάρει σε λάθος άλογο όσοι ελπίζουν να εισπράξουν τη λαϊκή αγανάκτηση. Ο λαός δεν έχει κοντή μνήμη και θυμάται καλά ότι οι κυβερνήσεις των τελευταίων 30 ετών είναι όλες συνυπεύθυνες για την κατάντια της χώρας. Μην υποτιμούν τους Έλληνες πολίτες και μην παίζουν με την υπομονή τους...
Θανάσης Μαυρίδης στο capital