Καλώς ήρθατε

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαρφίν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαρφίν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Θυμήθηκαν τους νεκρούς στην Marfin, παραμονές Πρωτομαγιάς!!!

Πριν από ένα χρόνο ακριβώς, κάποιοι αλήτες κουκουλοφόροι πέταξαν μολότοφ, έκαψαν την Marfin στην οδό Σταδίου και τέσσερις άνθρωποι (Οι νεκροί της Marfin είναι ΤΕΣΣΕΡΙΣ και όχι τρεις...), οι τρεις υπάλληλοι της τράπεζας πνίγηκαν από τους καπνούς και πέθαναν μαζί με ένα αγέννητο μωρό που είχε στα σπλάχνα της η άτυχη Αγγελική Παπαθανασοπούλου.

Είναι γνωστή σε όλους η ιστορία, συγκλόνισε το Πανελλήνιο, προκάλεσε την οργή κατά των κουκουλοφόρων, ταυτόχρονα όμως προκάλεσε και το φόβο του κόσμου που ενώ θέλει να διαδηλώσει, φοβάται μην έχει την ίδια τύχη.

Εκείνη η πορεία που κατέληξε στο θάνατο των τριών νέων και ενός εμβρύου, ήταν η πρώτη αυθόρμητη και...

Τα'μαθες μανούλα; Έπιασαν τις συνταξιούχες που γιαούρτωσαν τον Αλαβάνο

Κρατική Ασφάλεια ή αλλιώς η "Ωραία κοιμωμένη"

ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΗN MARFIN
Πίσω από τον πηχιαίο τίτλο της Κρατικής Ασφάλειας Αττικής, κρύβεται το παραμυθάκι με την "Ωραία κοιμωμένη" τη βασιλοπούλα που την καταράστηκε η κακιά μάγισσα επειδή τη ζήλευε, και την καταδίκασε να κοιμάται για 100 χρόνια. Μόνο που στην περίπτωσή μας αυτήν την υπηρεσία δεν την κυνηγούν μάγισσες, αλλά τα φαντάσματα από τους τρεις αθώους νεκρούς υπαλλήλους στην τράπεζα της Marfin της οδού Σταδίου, που τους έπνιξαν σαν τα ποντίκια. Και όσοι σώθηκαν κρεμάστηκαν από το μπαλκόνι του 1ου ορόφου για...

Ναζιστικο-καπιταλιστικά...

Ο φίλος Μάρκος στο μπλογκ "α-εργώδες", σε άρθρο του «ο αριστεροχριστιανισμός και οι νεκροί της Μαρφίν», γράφει, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Υπήρξαν μερικά αριστερο-χριστιανά μπλογκ που δεν βρήκαν για τους ανθρώπους αυτούς (σ.σ. τους νεκρούς, δηλαδή, της Μαρφιν) να ψελλίσουν ούτε δυο ευθείες, ντόμπρες κουβέντες καταδίκης για όσους τους έκαψαν, για όσους τους καθοδήγησαν να τους κάψουν, για όσους επέχαιραν όταν καίγονταν. Άσε που εξέφρασαν τεχνηέντως αμφιβολίες ως προς το κατά πόσο είχαν δει οι “εξεγερμένοι” ότι υπήρχαν άνθρωποι μέσα στην τράπεζα…Η μαρξιστική προπαγάνδα στη χειρότερη εκδοχή της: εδώ η συνταγή μας τη θέλει να σερβίρεται πασπαλισμένη με λίγη άχνη ζάχαρη “κοινωνικού χριστιανισμού“

Ας μου επιτραπεί να κάμω, σχετικά με τα γραφόμενα του φίλου Μάρκου, κάποια σχόλια:

1. Ο χριστιανισμός δεν έχει κανένα λόγο να είναι ούτε αριστερός ούτε δεξιός.
Βασικός πνευματικός και κοινωνικός κανόνας του χριστιανισμού, εδώ και δυο χιλιάδες χρόνια είναι η Δικαιοσύνη.

Αρκεί να επαναλάβουμε, για... μια ακόμη φορά-για όσους δεν το γνωρίζουν, αλλά και όσους διαβάζουν και διδάσκουν το Ευαγγέλιο ανάποδα και εθελοτυφλούν- όσα οι Πράξεις των Αποστόλων (δ, ३२-35) λένε χαρακτηριστικά:

Το πλήθος των χριστιανών είχαν όλοι μια ψυχή και μια καρδιά. Και όχι μόνο! Αλλά και τα υπάρχοντά τους ήταν όλα κοινά. Και φυσικά δεν υπήρχε κανένας φτωχός ανάμεσά τους. Γιατί ο καθένας πρόσφερε ανάλογα με τις δυνάμεις του και έπαιρνε ανάλογα με τις ανάγκες του…

Ήταν μήπως μαρξιστές και αριστεροί οι Απόστολοι και οι πρώτοι χριστιανοί, που ζούσαν με κοινοκτημοσύνη; Και πώς θα ήταν δυνατόν, αφού έζησαν κάπου δεκαοχτώ (18) αιώνες πριν απ’ το Μαρξ και το μαρξισμό!

Και βέβαια ο χριστιανισμός δεν μπορεί να είναι ούτε δεξιός. Αφού ο ίδιος ο Χριστός ξεκαθαρίζει, μια και καλή, αυτό το θέμα, λέγοντας: «Ού δύνασθε δουλεύειν Θεώ και μαμωνά»!


Και αναπόφευκτα όσοι-αντίθετα απ’ το Χριστό- διατείνονται πως μπορούν να είναι και καπιταλιστές και χριστιανοί, είναι απλά απατεώνες και αντίχριστοί. Που ψαρεύουν στα θολά τους αφελείς…

Συνεπώς τα περί χριστιανομαρξισμού είναι όχι μόνο ψευδέστατα, αλλά και εκ του παμπονήρου.

Οι φαρισαίοι του καπιταλισμού-μαυραγορίτες, κερδοσκόποι και τοκογλύφοι-που έχουν βάλει τους λαούς στα κρεματόρια της απληστίας και της αναλγησίας τους, έχουν πετάξει κάθε προσωπείο και προκαλούν απροκάλυπτα το κοινό περί δικαίου πανανθρώπινο αίσθημα.

Και το μόνο, που έχουν να φοβηθούν πια, είναι μήπως οι άνθρωποι πάνω στην έσχατη απελπισία τους θυμηθούν ότι, εκτός απ’ τ’ αδιέξοδα, που αυτοί έχουν επινοήσει, για να τους εξοντώνουν, υπάρχει και το Ευαγγέλιο, που φωνάζει:

Αφού υπάρχει ψωμί και άφθονα περισσεύματα, εσείς γιατί επιμένετε να λιμοκτονείτε, ακολουθώντας τους λύκους, που σας κατασπαράζουν;

Αφού υπάρχει το γάργαρο και κρυστάλλινο νερό της δικαιοσύνης, εσείς γιατί πίνετε τα βουρκονέρια, μέσα στα οποία κάνουν το μπάνιο τους τα γουρούνια της αδικίας…

Αφού υπάρχει μυροβόλος αέρας του Αγίου Πνεύματος, εσείς γιατί προτιμάτε τα ασφυξιογόνα των πάσης φύσεως σαλτιμπάγκων της ρεμούλας και της απάτης;

Αυτά λέει το Ευαγγέλιο και οι φαρισαίοι "καλού κακού" σκορπάνε το μελάνι της κατασυκοφάντησης! Για να παραπλανούν τους εύπιστους...

2. Τα πραγματικά χριστιανικά μπλογκ και τα έντυπα και τα βιβλία αφιερώνουν εκατομμύρια αράδες για όλους όσοι καίγονται απ’ τους οποιουσδήποτε ιεροεξεταστές.

Για τους οποίους τα φασιστικά και καπιταλιστικά μπλογκ, κλπ, δεν ακούνε δε βλέπουν, δε γνωρίζουν και δεν λένε τίποτε. Και ασφαλώς δεν έχουν ούτε λέξη συμπαθείας να αρθρώσουν. Και πολύ περισσότερο να κάμουν πράξη…

Αντίθετα μάλιστα με όλους τους δυνατούς τρόπους ρίχνουνε ξύλα και λάδι και πετρέλαιο στην πυρά, που καίει τους συνανθρώπους τους. Κι αυτοί παραδίπλα τρώνε και πίνουν και ασωτεύουν με τον ιδρώτα και το αίμα των θυμάτων τους. Και απολαμβάνουν το μαρτύριό τους…

3. Ποιοι είναι οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί για τις ανθρωποθυσίες των τεσσάρων υπαλλήλων της Μαρφίν και εκατομμυρίων άλλων!…

Οι ίδιοι, που το 2007 και το 2009 - και τόσες άλλες φορές - έκαψαν τα δάση μας και τους συνανθρώπους μας. Οι ίδιοι, που το 2008 κατάστρεψαν το κέντρο της Αθήνας. Οι ίδιοι, που σε όλα τα μήκη κατά πλάτη τη Γης υπονομεύουν την οικονομική και εθνική και κρατική και ηθική υπόσταση των λαών.

Και που, τώρα δα, σφίγγουν στο δικό μας λαιμό, ολοένα και περισσότερο, τη θηλιά της φτώχειας και της απόγνωσης.

Και με τους οποίους το φασιστικο-καπιταλιστικό κατεστημένο, ντόπιο και διεθνές, βρίσκεται σε αγαστή σύμπνοια και συνεργασία.

4. Και ποια είναι η προσφιλής και συνήθης τακτική τους;

Να παρουσιάζονται υπερασπιστές και υμνητές-πάντοτε, βέβαια, μετά θάνατον- των δικών τους θυμάτων. Όπως έκαναν και οι φαρισαίοι της εποχής του Χριστού:

Φαρισαίοι, τους έλεγε ο Χριστός, αφιερώνετε περίλαμπρα μνημεία στους δίκαιους, που δολοφόνησαν οι πρόγονοί σας. Για να τα χρησιμοποιείτε ως άλλοθι, για να μπορείτε να δολοφονείτε, τώρα, εσείς τους σύγχρονους ομοϊδεάτες τους.

Αλλά οι τωρινοί φαρισαίοι έχουν γίνει, σε σύγκριση με τους φαρισαίους της εποχής του Χριστού, «υιοί γεένης διπλότεροι» εκείνων.

Αφού έχουν το θράσος να καταλογίζουν τα εγκλήματά τους σε άλλους! Και παράλληλα να εγκαλούν κάποιους άλλους , για αναισθησία, επειδή συμβαίνει να έχουν κουραστεί να θρηνούν τους τόσους και τόσους, που οι αιώνιοι φαρισαίοι, μέσα στην πώρωσή τους, δεν κουράστηκαν ξεπαστρεύουν...

Αυτή, φίλε Μάρκο, είναι η «προπαγάνδα στη χειρότερη εκδοχή της». Που μάλιστα η «συνταγή» τη θέλει, όχι απλά «πασπαλισμένη με λίγη άχνη», αλλά θαμμένη σε βουνά ναζιστικο-καπιταλιστικού βούρκου.
Παπα-Ηλίας

Σήμερα είναι η γιορτή της μητέρας και πρέπει να πενθήσουμε...

Εννέα Μαΐου, δεύτερη Κυριακή του Μαΐου και γιορτάζεται η γιορτή της Μητέρας.
Τα μικρά παιδάκια στα σχολεία έχουν φτιάξει ωραία χαρτονάκια με το "είσαι η καλύτερη μαμά του κόσμου" κι οι υπόλοιποι μπορεί να διαβάσουμε καμιά ανάλυση για το μητρικό φίλτρο, την αφοσίωση της μάνας κλπ.

Καλά που υπάρχει κι η 9 Μαΐου, γιατί τις υπόλοιπες 364 μέρες δεν τα ξέραμε αυτά...
Φέτος η εικόνα της μάνας δεν είναι απρόσωπη, δεν είναι αόριστη, δεν είναι η μάνα του καθενός μας. Φέτος η μάνα της Ελλάδας είχε πρόσωπο, το έβγαλαν οι εφημερίδες και τα κανάλια φόρα-παρτίδα, ήταν η εικόνα της χαμογελαστής Αγγελικής, που χάθηκε πνιγμένη στον μαύρο καπνό, κουβαλώντας μέσα της μια ζωή που τρεμόπαιζε...

Κανένας μας δεν θα μάθει ποτέ ποιες ήταν οι τελευταίες της σκέψεις, κανένας μας δεν θα μάθει αν την στιγμή που έπεφτε ακουμπούσε την κοιλιά της, καθώς σκεφτόταν για τελευταία φορά "Παιδί μου..."

Κανένας μας δεν θα θυμάται το όνομά της μετά από λίγα χρόνια, την λέγανε Αγγελική Παπαθανασοπούλου και ήταν 32 χρονών...

Κανένας μας δεν θυμόταν ότι λίγο παραπέρα, στο πολυκατάστημα «Κάπα Μαρούση» στην οδό Πανεπιστημίου πέθαναν 4 άνθρωποι από ασφυξία στα επεισόδια με τις μαθητικές καταλήψεις, επί Κοντογιαννόπουλου, "εξαιτίας πυρκαγιάς που εκδηλώθηκε ύστερα από εκτεταμένα επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας".

Κανένας μας δεν θυμόταν τα ονόματά τους, ήταν ο 32χρονος Περικλής Ρεπάκης, ο 57χρονος Μανόλης Κοντόπουλος, ο 59χρονος Ιωάννης Νεμετζίδης και ένας νεαρός αγνώστων στοιχείων.
Σήμερα περνάμε και αφήνουμε ένα λουλούδι κι ένα δάκρυ στα αποκαΐδια της Σταδίου και γράφουμε μηνύματα στο Facebook, αύριο θα έχουμε ξεχάσει...
Να δούμε ποιος θα δακρύσει για μας τότε...

Σήμερα, 9 Μαΐου είναι η Γιορτή της μητέρας και τούτο δω το blog έχει πένθος...
από to ΚΕΝΤΡΙ

Λαμόγια - κοράκια... και λινάτσες δημοσιοκάφροι... Αφήστε ήσυχους τους νεκρούς της Μαρφίν!

Ας απεργούσε ακόμα το σωματείον της ΕΣΗΕΑ να είχαμε κόσμια ενημέρωση ..από τα ξένα ΜΜΕ

Ρε λαμόγια ...οι άνθρωποι αυτοί είχαν αξιοπρέπεια ...και δεν γούσταραν τις φάτσες σας και τα μικρόφωνά σας ...Δεν μπορεί η κάθε λινάτσα μεσημεριανατζού ...ο κάθε χλεμπούρας της δήθεν πρωινής ενημέρωσης ....που βγήκε από το περίπτερό του ...και έγινε δημοσιογράφος, γιατί τον έσπρωξαν κάποιοι ...ή η κάθε ποντικομαμή που εκτελούσε χρέη κλητήρα σε υπόγεια πολιτικού κόμματος ...και τον προήγαγαν εις την δημοσιογραφία , γιατί είχε σάλιο και έκανε θελήματα ...να ξεφτιλίζουν την μνήμη ανθρώπων, που όταν αυτοί κάνουν τα bollywoodιανά show δήθεν ενημέρωσης , με Κανέλλιδες ...και άλλους γραφικούς, ήταν στην δουλειά τους..

Άρχισαν να στήνουν εμετικά και γλοιώδη θέματα τύπου ρεπορτάζ ...για να συγκινήσουν και να πάρουν τηλεθέαση και κλικς με νεκρολαγνείες ...
Ρε Λαμόγια ξέρετε τι είναι είδηση, τι είναι ρεπορτάζ ....Δείτε ρε κάφροι, που ξέρετε μόνο να γλύφεται ...πως γίνεται το ρεπορτάζ...το Βίντεο του reuters!

H είδηση ....οπτικοποιείται από ένα και μοναδικό σοκαριστικό πλάνο σε σχέση με το τραγικό συμβάν, για να δείξει την τραγικότητα του συμβάντος ...Την γυναίκα που έχει φθάσει στην πόρτα αλλά δεν τα καταφέρνει ! Εδώ τελειώνει και το θέμα...Ούτε αν κρατούσε την κοιλιά της η έγκυος ...ούτε το καμένο παπούτσι ....ούτε το ξέσπασμα του άντρα της νεκρής έξω από το κτήριο που βρήκε τραγικό θάνατο η γυναίκα του...Αυτά είναι προσωπικά στοιχεία μιας τραγωδίας και ο δημοσιογράφος που είναι δημοσιογράφος , ψυχρός μεν παρατηρητής των γεγονότων...δεν μπαίνει γιατί δεν είναι ρεπορτάζ ! Εκεί σταματάει ο ρόλος του!

Βέβαια στην Ελλάδα από τους λεγόμενους δημοσιογράφους κοινός κάφρους ...εκεί αρχίζει η είδηση!

Εξισώνουν ένα τόσο τραγικό γεγονός και το δράμα οικογενειών και ανθρώπων με "ρεπορτάζ" λες και αναφέρονται στο βρακί της μπουμπούκας...που το έχουμε εδώ στο blog να σπάμε την μονοτονία!
από τους Παπατζήδες

«Γράμμα σ' ένα παιδί που δεν γεννήθηκε ποτέ»

Μικρέ μου ή μικρή μου (τι ήσουν άραγε;) θα ερχόσουν στον κόσμο κάπου εκεί το φθινόπωρο, ένα σκληρό -όπως προβλέπεται- φθινόπωρο για την Ελλάδα.
(Ποιο καταραμένο άθροισμα στιγμών, συγκυριών και συμπτώσεων σου στέρησε τη ζωή; Πόσα χρόνια και από τι χτιζόταν το μίσος που σε αφάνισε; Τι σόι άνθρωποι είναι αυτοί που καίνε ανθρώπους; Νόμιζα ότι με τα κρεματόρια είχαμε τελειώσει.)

Μικρέ μου ή μικρή μου, θα ήθελα να σου πω για ο,τι δεν θα γνωρίσεις, δεν σε άφησαν να γνωρίσεις...

Έχουμε μπει σε μια σκοτεινή στενωπό χωρίς κανείς να είναι ακόμη σε θέση να “δει” τι μας επιφυλάσσει το μέλλον. Κινούμενη άμμος η χώρα, κινούμενη άμμος και όσα συμβαίνουν έξω από αυτήν. Αν ερχόσουν στον κόσμο θα μάθαινες τι είναι τα συναισθήματα, τι κάνει τους ανθρώπους να είναι άνθρωποι.

Θα μάθαινες τι είναι ο φόβος -πόσο φοβήθηκε άραγε η μανούλα σου παλεύοντας με τον καπνό και τη φωτιά;- Θα μάθαινες τι είναι αγωνία , τι είναι η αγανάκτηση, η οργή και ο θυμός , πώς νιώθουν χιλιάδες άνθρωποι στην Ελλάδα όλοι εκείνοι που φώναζαν το δίκιο τους ανεβαίνοντας αργά και συντεταγμένα το δρόμο που απέκτησε τελικά τη δική του ιστορία, τη δική σου ιστορία.

Η πραγματικότητα μας έχει ξεπεράσει. Τώρα... βλέπουμε καθαρά ότι «ο Βασιλιάς είναι γυμνός». Αν ζούσατε εσύ και η μανούλα σου, θα σου διάβαζε το παραμύθι και θα γελούσες όπως όλα τα παιδιά όταν το πρωτακούν. Εμείς τώρα το συνειδητοποιήσαμε αλλά δεν μπορούμε να γελάσουμε, γιατί δεν είμαστε πια παιδιά. Η κοινωνία μας ωριμάζει απότομα, άγρια, βίαια και αυτό δύσκολα μπορεί κανείς να το αντέξει.

Αν ερχόσουν στον κόσμο, θα μάθαινες και για την πολιτική. Όλοι είπαν λόγια συμπάθειας για ο,τι σας συνέβη -είμαι βέβαιη ότι ήταν ειλικρινή- αλλά γρήγορα ξαναμίλησαν τη γλώσσα που ξέρουν: «εσύ φταις, όχι εσύ φταις...» Δεν έχουν καταλάβει ότι η πραγματικότητα μας υπερβαίνει; Υπερβαίνει κόμματα και παρατάξεις. Δεν χωρούν πολιτικαντισμοί τύπου «χρειάζονταν τα μέτρα αλλά θα καταψηφίσω τα μέτρα τα οποία όμως δεσμεύομαι να τηρήσω». Ναι , μικρέ μου ή μικρή μου, έτσι μιλούν οι πολιτικοί στην Ελλάδα.

Θα μάθαινες ακόμη ότι υπάρχουν και αριστερές δυνάμεις που σαν να πέτρωσε η καρδιά τους: το μόνο που βρήκαν να πουν για τη μολότοφ που σε χάλασε ήταν κάτι ψελλίσματα περί οδυνηρού συμβάντος για να ασχοληθούν αμέσως με την προστασία της τιμής και της υπόληψης του κόμματός τους. Αλλά και ο κύριος στον οποίον ανήκει η τράπεζα που έγινε τάφος σας, μιάμιση γραμμή αφιέρωσε σε σας, ίσα ίσα να βγει από την υποχρέωση. Μετά είπε τον δικό του καημό.

Μικρέ μου ή μικρή μου, όλα είναι μπερδεμένα, καθένας νομίζει ότι κραδαίνει την αλήθεια του και αυτή αρκεί. Αν ερχόσουν στον κόσμο, θα αποκτούσες και εσύ τη δική σου αλήθεια αλλά μπορεί και μακάρι να μεγάλωνες σε μια Ελλάδα που θα πίστευε και θα μπορούσε να υπερασπιστεί τη συλλογικότητα. Οι πολιτικοί για τους πολίτες και οι πολίτες για την κοινωνία.

Ήθελα πάντως να σου πω ότι ξέρω πολύ κόσμο που λυπήθηκε αληθινά για ο,τι σου συνέβη, για ο,τι συνέβη στη μανούλα σου και στους συναδέλφους της. Τώρα είναι Άνοιξη, μια εποχή που δεν θα γνωρίσεις. Κρίμα! Γιατί ακόμη και στην καμένη από τις μολότοφ και τα χημικά Αθήνα όλο και κάποια νεραντζιά αφήνει το άρωμά της....
Έτσι μυρίζει η ζωή, μικρό μου και αυτή πάντα θα νικάει.

Ελπίζω...





της Μαρίας Χούκλη στο
protagon

Οι νεκροί είναι ΤΕΣΣΕΡΙΣ και όχι τρεις...

Το μοναδικό πρωτοσέλιδο εφημερίδας που είναι αληθινό. Οι νεκροί είναι ΤΕΣΣΕΡΙΣ και όχι τρεις και το goal το γράφει γιατί σέβεται την ζωή ενός έμβρυο τεσσάρων μηνών.

Προφανώς οι άλλες πολιτικές εφημερίδες αλλά και οι αθλητικές δεν ξέρουν ότι ένα έμβρυο τεσσάρων μηνών είναι ανθρώπινη ζωή και τους ευχόμαστε ΠΟΤΕ να μην βρεθούν στην δυσάρεστη θέση να χάσουν μια τέτοια ανθρώπινη ζωή.

Αχ ρε Αγγελική Παπαθανασοπούλου εκεί... πάνω που είσαι θα μας βλέπεις όλους και θα γελάς. Σεβασμός στον άνθρωπο σου λέει ο άλλος.

Related Posts with Thumbnails