Φαίνεται ότι στην Ιρλανδία υπάρχει περισσότερο φιλότιμο απ’ ότι στην Ελλάδα. Οι Πράσινοι, μέλος του συνασπισμού της κυβέρνησης του Μπράιαν Κόουεν, αποφάσισσν να αποσυρθούν οδηγώντας ουσιαστικά τον πρωθυπουργό να παραιτηθεί από την ηγεσία του κόμματός του και να πάει σε εκλογές. Μάλιστα, πληροφορίες αναφέρουν ότι οι εκλογές που είχαν προγραμματιστεί για τις 11 Μαρτίου θα επισπευσθούν καθώς η χώρα δεν θα μπορεί να αντέξει την ακυβερνησία.
Θεαματική είναι η ανάκαμψη της ισλανδικής οικονομίας μετά την επιβλητική αντίσταση του λαού της, ο οποίος με δημοψήφισμα συνέτριψε την ψοφοδεή πολιτική της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης που είχε υποκύψει στους ξένους δανειστές και την εξανάγκασε να μην πληρώσει στους ξένους καταθέτες τις οφειλές των ιδιωτικών ισλανδικών τραπεζών, αφήνοντας τες να χρεοκοπήσουν. «Η ύφεση αποδείχθηκε λιγότερο βαθιά από όσο προβλεπόταν», ομολογεί ο Μαρκ Φλάνιγκαν, επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ στην Ισλανδία, δηλώνοντας εντυπωσιασμένος από το γεγονός ότι οι Ισλανδοί κατόρθωσαν να διαφυλάξουν «το πολύτιμο σκανδιναβικό μοντέλο κοινωνικής προστασίας».
Εκεί που το ελληνικό καθεστώς ήταν στριμωγμένο για τα ανομήματά του, αποτέλεσμα των οποίων ήταν να φτάσουμε στο σημερινό χάλι και εκεί που τα παγκόσμια φώτα της δημοσιότητας ήταν στραμμένα στη χώρα μας, μελετώντας το φαινόμενο, της πρωτόγνωρης ανοχής του ελληνικού λαού, στο μαρτύριο που του επιβάλλεται, προέκυψε το πρόβλημα της Ιρλανδίας. Και ενδεχομένως σύντομα της Πορτογαλίας και ίσως και της Ισπανίας.
Αυτές οι εξελίξεις χαροποίησαν το ελληνικό κατεστημένο και...
Την δεκαετία του ’90 ξεκίνησε στην Ιρλανδία το μεγάλο πάρτι των Τραπεζών και μέσα σε δέκα χρόνια οι Ιρλανδοί αγόραζαν το δεύτερο σπίτι τους, το δεύτερο αυτοκίνητο τους και, φυσικά, την ανανέωση των οικιακών εξοπλισμών τους.
Δουλειές υπήρχαν για όλους, το επίδομα ανεργίας έφθανε στα 1.400 ευρώ, ο κατασκευαστικός κλάδος της χώρας -των 4 εκατομμυρίων πολιτών - ήταν εξαπλάσιος της Βρετανίας των 60 εκατ. κατοίκων. Οι Τράπεζες μοίραζαν χρήμα και μάλιστα -εκ των υστέρων- αποδείχθηκε πως δύο χώρες -Βρετανία, Γερμανία- εμπλέκονται στα τοξικά χρέη 149 και 139 δισεκατομμύρια δολάρια αντίστοιχα…
Στο μεγάλο φαγοπότι των Τραπεζών, οι...
Ο μοναδικός τρόπος για να αντιμετωπίσουν η Ελλάδα και η Ιρλανδία τα συσσωρευμένα χρέη τους είναι είτε να τροποποιηθεί η περίοδος αποπληρωμής, είτε το ποσό της αποπληρωμής. Αυτό υποστηρίζει στο πάντα βαρυσήμαντο κύριο άρθρο της η αμερικανική εφημερίδα New York Times. Μολονότι η διεύθυνση της εφημερίδας παραδέχεται ότι ενδεχόμενη αναδιάρθρωση θα προκαλούσε προβλήματα στο τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης, το οποίο είναι εκτεθειμένο σε Ελληνικά και Ιρλανδικά ομόλογα, οι παρενέργειες αυτές είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν.
Αντιθέτως, η αποπληρωμή του...
Η είσοδος της Ιρλανδίας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης δεν σηματοδοτεί απλώς άλλη μια περίπτωση "ατυχήσασας χώρας". Καταδεικνύει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τη συστηματική κρίση ενός οικοδομήματος, του ευρωπαϊκού, πάνω στο οποίο πολλοί επένδυσαν ιδέες και χρήματα. Αποδεικνύεται ότι τα "greek statistics" δεν ήταν η αιτία της ελληνικής κρίσης αλλά το σύμπτωμα μιας βαθύτερης και πολύπλοκης ενδογενούς αδυναμίας να συγκροτηθεί ένα ενιαίο οικοδόμημα με συστατικά στοιχεία τις "διαφορετικότητες" των επί μέρους κρατών.
Η Ελλάδα και ιδίως την...
Ο κ. Άκερμαν παρενέβη για να εκφράσει την δυσαρέσκειά του στην πολιτική Μέρκελ. Το αφεντικό της Deutsche Bank φοβάται -και σωστά- ότι αν η Γερμανία γυρίσει τις πλάτες της στην Ιρλανδία, τη νύφη θα πληρώσουν οι γερμανικές τράπεζες, οι οποίες έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους ιρλανδικά ομόλογα αξίας 183 δισ. ευρώ. Κι έπειτα λέγανε ότι εμείς ήμασταν το πρόβλημα. Ψίχουλα είναι τα δικά μας!
Τα δοχεία επικοινωνούν το ένα με το άλλο και όποιος νομίζει ότι μπορεί να πάρει το βαλιτσάκι του και να φύγει, αυταπατάται. Με άλλα λόγια, θέλοντας και μη, αυτό το χορό θα τον χορέψουμε όλοι μαζί. Τώρα, αν θα είναι ο ...
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
