Το μνημόνιο και ο έρωτας δεν κρύβονται

Εδώ και 30 χρόνια, κάθε εκλογές, ένα μεγάλο μέρος των συμπολιτών μας ταλαιπωρούνταν με το δίλημμα, “ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ;”.

Τώρα και για πρώτη φορά μπορούν επιτέλους να ηρεμήσουν! Δεν υπάρχει πλέον δίλημμα αφού το ντέρμπι των αιωνίων έγινε φιλικό για φιλανθρωπικό σκοπό. Θα παίξουν για να συγκεντρωθούν χρήματα για τους τραπεζίτες και τα παιδιά και τα εγγόνια τους.

Πλέον μπορεί να ψηφίσει κανείς ότι θέλει από τα δύο. Αν το επέτρεπε το εκλογικό σύστημα θα άθροιζαν στο τέλος και τους ψήφους μαζί. Αλλά για να μην αδικηθεί κανείς η πρόταση μας σε όσους θέλουν να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ είναι να βάλουν στο φάκελο και τα δύο ψηφοδέλτια μαζί.

Μόνο προσοχή...

Ισονομία, Ισοκρατία, Ισηγορία και η σημερινή αστειότητα

Οι τρεις βασικές αρχές που χαρακτήριζαν την αληθινή έννοια της αθηναϊκής δημοκρατίας, όπως όλοι γνωρίζετε, ήταν η Ισονομία, η Ισοκρατία και η Ισηγορία. Ισχύουν άραγε αυτές οι αρχές στο σημερινό πολιτικό σύστημα της Ελλάδας;

Σε ότι αφορά την Ισονομία, δηλαδή την ισότητα όλων απέναντι στους νόμους και την ίση και δίκαιη μεταχείριση όλων από την δικαιοσύνη, αλλά και τον τρόπο που κατασκευάζονται οι νόμοι και ποιών τα συμφέροντα εξυπηρετούν, δεν θα ασχοληθούμε καθόλου. Την αρχή αυτή την ζει ο καθένας καθημερινά στο πετσί του και επομένως δεν υπάρχει λόγος σχολιασμού.

Ισοκρατία σημαίνει ότι η ψήφος όλων των πολιτών έχει την...

Να γιατί μας έχουν βάλει το μαχαίρι στον λαιμό

Μια ιστορία κυκλοφορεί στην πιάτσα σχετικά με τις διαπραγματεύσεις που κάνει η τρόικα στην Ελλάδα και την αντιμετώπιση που έχει από κάποιους κουτοπόνηρους υπουργούς που πιστεύουν ότι έτσι θα διασώσουν το πολιτικό τους προφίλ και δεν θα στραφεί ο κόσμος εναντίον τους.

Δεν έχει σημασία το όνομα του υπουργού αλλά η ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή:

Έχει, λοιπόν, το τεχνικό κλιμάκιο της τρόικας συζητήσεις με υπουργό, υφυπουργό και άλλους υπηρεσιακούς παράγοντες. Μεταξύ των μελών της τρόικας βρίσκεται και κάποιος ο οποίος γνωρίζει άψογα ελληνικά, κάτι που όμως αγνοεί ο υπουργός. Όταν, λοιπόν, η τρόικα απαιτεί κάτι, ο υπουργός γυρνά στον υφυπουργό του και του λέει: Πες τους ότι θα το κάνουμε και μετά να πάνε να γα…

Το φασιστικό γονίδιο

Αν και δεν έχει αποδειχτεί επιστημονικά ότι οι ιδεολογικές αντιλήψεις εγγράφονται στο DNA των φορέων τους, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θεόδωρος Πάγκαλος φαίνεται ότι πιστεύει πως τα «πολιτικά γονίδια» κληροδοτούνται: δήλωση του Πάγκαλου στο mega:«κι εμείς διορίζαμε αλλά η Νέα Δημοκρατία έχει τη φαυλότητα στο DNA της».

Θα …τολμήσουμε να διαφωνήσουμε με τον «κολοσσό» της σύγχρονης πολιτικής σκέψης, γιατί θεωρούμε ότι αυτή η άποψη εκτός από αντιεπιστημονική είναι βαθιά αντιδραστική. Θα συμφωνεί κι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης φανταζόμαστε ότι δεν έχει καμία ευθύνη για τις πράξεις του δικτάτορα και μέγιστου μιζαδόρου της ελληνικής προπολεμικής πολιτικής σκηνής παππού του.

Ο Θόδωρος Πάγκαλος, από τη στιγμή μάλιστα που δεν… κληρονόμησε κανένα τμήμα της κινητής ή ακίνητης περιουσίας που δημιούργησε ο παππούς και συνονόματος του από τις συμβάσεις - ξεπούλημα της χώρας - τις οποίες κατά δεκάδες υπέγραψε, προφανώς δεν έχει κανένα λόγο να απολογείται για τον πρόγονό του. Έχει, ωστόσο, να δώσει λόγο για τις δικές του πράξεις και εξηγήσεις για τα δικά του λόγια, καθώς είναι σημαίνον στέλεχος του πολιτικού προσωπικού που οδήγησε τη χώρα στο σημερινό της χάλι.

Επιπλέον, o Πάγκαλος, είναι αντιπρόεδρος της σημερινής κυβέρνησης η οποία με τις επιλογές της (πράξεις και παραλήψεις) έχει οδηγήσει τη χώρα στο ΔΝΤ και έχει προσκαλέσει σε πάρτι τους απανταχού στην υφήλιο κερδοσκόπους η οποίοι όχι μόνο κερδίζουν 16% το χρόνο «επενδύοντας» σε βραχυπρόθεσμα (τρίμηνης διάρκειας) ομόλογα του ελληνικού δημοσίου αλλά είναι έτοιμοι να αγοράσουν σε εξευτελιστική τιμή οτιδήποτε από τη δημόσια περιουσία προετοιμάζεται για ξεπούλημα. Επειδή όλα αυτά, όπως διδάσκει η πλούσια, σε τέτοιου είδους ξεπουλήματα, ιστορία της χώρας, δε γίνονται χωρίς αντάλλαγμα, αντιστάθμισμα, προμήθεια, μίζα, ποσοστό (διαλέξετε όποια λέξη θέλετε, το ίδιο σημαίνει) θα περίμενε κανείς τουλάχιστον σιωπή…
Αντί σιωπής (και περισυλλογής, ίσως) ο Θεόδωρος Πάγκαλος, κάνει ότι μπορεί για να καλλιεργήσει την (φασιστική) αντίληψη περί της συλλογικής ευθύνης. Θεωρεί, ότι πίσω από αυτήν την αντίληψη μπορεί να κρυφτεί, αυτός και τα (πολιτικά) συνεταιράκια του, που κυβέρνησαν μεταπολιτευτικά τη χώρα ως εξής:

● Αποβιομηχάνισαν (κρατικοδίαιτες βιομηχανίες, κρατικοποιήσεις, προβληματικές, λουκέτα) τη χώρα μεταβάλλοντας τους εργάτες της ελληνικής βιομηχανίας σε δημοσίους υπαλλήλους.
● Απορύθμισαν την αγροτική παραγωγή μετατρέποντας πάμπολλους αγρότες σε δημοσίους υπαλλήλους και τους υπόλοιπους σε γκαρσόνια ή εξαρτημένους από τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις.
● Καλλιέργησαν από τη δεκαετία του 1980 το δόγμα ότι «ο λαός θέλει κατανάλωση» και επιχείρησαν να του την προσφέρουν με δανεικά εκτοξεύοντας το χρέος.
●Λίγα χρόνια αργότερα, μετέτρεψαν το εσωτερικό δραχμικό χρέος σε εξωτερικό και μάλιστα σε σκληρό νόμισμα (ευρώ) βάζοντας τα θεμέλια της χρεοκοπίας.
● Αρνήθηκαν επί τρεισήμισι δεκαετίες να δημιουργήσουν ένα παραγωγικό Δημόσιο, επιλέγοντας αντιθέτως να μοιράσουν σε διαπλεκόμενους (νταβατζήδες, εθνικούς προμηθευτές) τον κοινωνικό πλούτο.

Οι παραπάνω επιλογές των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων εκτός του ότι οικοδόμησαν την σύγχρονη ελληνική μπανανία του ΔΝΤ, δεν έγιναν με το αζημίωτο. Είναι, πράγματι, δύσκολο να δει κανείς τις περιουσίες (ικανές να θρέψουν πολλές μελλοντικές γενιές) που δημιουργήθηκαν . Οι επαγγελματίες κλέφτες άλλωστε ξεχωρίζουν από τους ερασιτέχνες, ακριβώς επειδή έχουν την ικανότητα να «εξαφανίζουν» τα κλοπιμαία. Αυτά, (τα κλοπιμαία) θα καταγραφούν «ξαφνικά» κάποια στιγμή στο μέλλον σαν κληρονομιές στα «πόθεν έσχες» κάποιων «εκλεκτών» επιγόνων της μεταπολιτευτικής κυβερνητικής γενιάς…

Για να μεταβιβαστούν με ασφάλεια οι πολιτικές κληρονομιές (και οι αστρονομικές περιουσίες) που δημιουργήθηκαν αυτά τα τελευταία τριανταπέντε χρόνια, είναι απαραίτητο να τη «βγάλει καθαρή» το σύστημα που κυβέρνησε τον τόπο. Η καλλιέργεια της (φασιστικής) λογικής περί συλλογικής ευθύνης (όλοι μαζί τα φάγαμε) , στην οποία επιδίδεται ως ειδήμων ο Θεόδωρος Πάγκαλος έχει ακριβώς αυτόν το στόχο: Να υποδείξει έναν «εχθρό» , τον υπεύθυνο της χρεοκοπίας του τόπου. Στην προκειμένη περίπτωση, η αρχή έχει γίνει από τους Δημοσίους Υπαλλήλους.

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, σημαιοφόρος σε αυτή την «φασιστική τακτική» επίθεση, γνωρίζει πολύ καλά πως προσφέρει εξέχουσα υπηρεσία προς δύο κατευθύνσεις: πρώτον απενοχοποιεί την (πολιτική) διακομματική κυβερνητική του παρεούλα –μεταξύ των οποίων υπάρχουν πολλοί που μπήκαν στην πολιτική ξεβράκωτοι και σήμερα κυκλοφορούν μόνο με ελικόπτερα. Και δεύτερον τηρεί κατά γράμμα τις εντολές των «αφεντικών» του εποπτών από το ΔΝΤ, οι οποίοι την τρέχουσα περίοδο κυβερνούν αυτοπροσώπως τη χώρα.

Για να το πούμε με πιο απλά λόγια οι βολές του Πάγκαλου κατά των δημοσίων υπαλλήλων μας προειδοποιούν ότι ήρθε η ώρα να δούμε και στην Ελλάδα ό,τι βλέπουμε σε όλες τις χώρες που «κυβερνά… ασάλιωτα» το ΔΝΤ: δραστική μείωση του Δημοσίου (με απολύσεις) και μεταφορά του κόστους της λειτουργίας των υπηρεσιών πρόνοιας και κοινωνικής πολιτικής στις πλάτες των εργαζομένων πολιτών…

Είναι περιττό να σημειώσουμε ότι για να επιτελεστεί μια τέτοια ολοκληρωτική επίθεση κατά των εργαζομένων του τόπου, των μισθωτών και των συνταξιούχων, απαιτούνται «φασιστικές πρακτικές». Παλαιότερα, την εποχή του Πάγκαλου (παππού) τα πράγματα ήταν απλούστερα: Ο στρατός έδενε την κοινωνία. Στην εποχή του σημερινού Πάγκαλου (ας μην το πάρει προσωπικά, εμείς δε πιστεύουμε ούτε στην οικογενειακή ούτε στη συλλογική ευθύνη) για το «δέσιμο» χρησιμοποιούνται πιο σικ μηχανισμοί, όπως τα «μεγάλα media».
Το (φασιστικό) γονίδιο, άλλωστε, για να εκπληρώσει την αποστολή του, θα πρέπει να εξελιχθεί…
από τον σκακιστή

Συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ κυκλοφορούν αφίσα κατά Πάγκαλου

Δείγμα της αγανάκτησης που υπάρχει ανάμεσα και στους υπαλλήλους των ΟΤΑ. ΠΑΣΚΕ - ΟΤΑ ΠΡΟΣ ΠΑΓΚΑΛΟ: ΡΕ ΧΟΝΤΡΕΕΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ ΦΑΓΑΤΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ...

Οξύτατη κριτική στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Θόδωρο Πάγκαλο για τις δηλώσεις σύμφωνα με τις οποίες «τα φάγαμε όλοι μαζί τα λεφτά» ασκεί με «παγκαλικού» ύφους αφίσα που θα συζητηθεί, η ΠΑΣΚΕ ΟΤΑ.

Η αφίσα, δείγμα της αγανάκτησης που υπάρχει ανάμεσα στους εργαζόμενους και στους ΟΤΑ για τις δηλώσεις του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, είναι χωρισμένη σε δύο μέρη:

- Στο πάνω υπάρχει μια φωτογραφία του... κ. Πάγκαλου και είναι γραμμένο το εξής σλόγκαν: «Ρε χοντρέεε. Δεν τα φάγαμε μαζί. Μόνοι σας τα φάγατε…»

- Στο κάτω μέρος της αφίσας υπάρχει μια φωτογραφία της Βουλής και το εξής σλόγκαν: «Εμείς πληρώνουμε το λογαριασμό.»

από το aftodioikisi

Ο Πάγκαλος έχει… δίκαιο!!!

Ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης έχει απόλυτο δίκαιο σε όσα υποστηρίζει για το από κοινού φαγοπότι και τις ευθύνες αμφοτέρων.

Σκεφτήκατε ποτέ τις βασικές αρχές της διοικητικής επιστήμης;

Κάθε σύστημα έχει ένα στόχο. Η επίτευξη του οποίου επιτυγχάνεται με την οργάνωση και την αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων και την ενδελεχή παρακολούθηση κάθε σταδίου έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η αξιολόγηση, ο επανακαθορισμός και η ολοκλήρωση με την επίτευξη των στόχων.

Βασική αρχή λοιπόν είναι ο καταμερισμός αρμοδιοτήτων, η διάχυση βαθμίδων εξουσίας και η ανάλωση των πόρων έτσι ώστε να επιτευχθεί η επίτευξη του στόχου του συστήματος.

Οπότε εάν δούμε το... κοινωνικό σύνολο ως ένα σύστημα με διακριτή διάρθρωση και διαβάθμιση είναι απόλυτα ορθή η διατύπωση του διαχωρισμού παραγωγής, προώθησης και κατανάλωσης.

Είναι λογικό η διοίκηση του συστήματος, όπως γίνεται σε όλα τα επιχειρησιακά, κοινωνικά και άλλα συστήματα, να επιμερίζει την οικονομική δαπάνη του συστήματος, στην πλειοψηφία, εμείς την παραγωγή και οι από πάνω την κατανάλωση.

Αν δε σκεφτούμε και την πυραμίδα του Maslow όπου :

1. Φυσιολογικές/Βασικές Ανάγκες
2. Ανάγκες Ασφάλειας
3. Ανάγκες Κοινωνικής Αποδοχής
4. Ανάγκες Αυτοεκτίμησης
5. Ανάγκες Αυτοπραγμάτωσης

ορίζουν την παρακίνηση και καθορίζουν την συμπεριφορά ατόμου, ομάδας συνόλου, επιβεβαιώνει άλλη μια φορά το δίκαιο του ανθρώπου.

Θα πρέπει δε να είμαστε και ευχαριστημένοι καθώς ο εν λόγω κύριος βρίσκεται στο πρώτο στάδιο και απλά τρώει.

Φανταστείτε τι θα ακούγαμε αν είχε εξελιχθεί;

Σε τελική ανάλυση δεν εξαίρεσε κανέναν, ούτε και την ίδια του την κόρη. Οπότε πως κατηγορούμαι κάποιον που καν δεν αυτοεξαιρείται; Που καταλογίζει και στα ίδια του τα παιδιά ευθύνες;

Επειδή τον ψηφίζαμε τόσα χρόνια;

Αυτός δεν έχει ομολογήσει πλειστάκις τις ευθύνες της διαχειριστικής ομάδας; (δεν κάνει το παιδί για πρωθυπουργός, το ΠΑΣΟΚ κατέστρεψε τη χώρα 2000 – 2004 κλπ κλπ κλπ)

Οπότε η δική μας επιβράβευση δεν διογκώνει τη συνολική φαυλότητα;

Ποτέ δεν είναι αργά όμως να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας και να τα διορθώσουμε

Δεν θα ξανά είναι υποψήφιος;

Δεν είναι η σύζυγός του στις προσεχείς εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης;

Ας αναγνωρίσουμε το από κοινού φαγοπότι (αριστερά στην φωτό) και ας στείλουμε για …αγρανάπαυση

Ποτέ δεν είναι αργά για αυτοαξιολόγηση και επιδιόρθωση των αστοχιών…

Ας σταματήσουμε να είμαστε Ιθαγενείς και ας γίνουμε μια φορά στη ζωή μας πολίτες.

γράφει ο Ιθαγενής στο το antinews

Στο κράτος δικαίου ο Ανώτερος Λειτουργός πρέπει να διακρίνεται από τα "αξιακά" πλεονεκτήματα και όχι από τα μισθολογικά χαρακτηριστικά

Μου είναι αδύνατον να δεχθώ και να αποδεχθώ εν όψει της τρομακτικής ύφεσης που διαφαίνεται στο Ελληνικό ορίζοντα, και των εφιαλτικών προβλημάτων που γεννώνται στους Έλληνες πολίτες, την ερμηνεία και τον συσχετισμός που δόθηκε από ανώτατο δικαστικό, με άρθρο του στον τοπικό μας τύπο, όσον αφορά τα άρθρα 26 & 87 παρ.1 του Συντάγματος.

Ο ισχυρισμός δηλαδή ότι για να είναι ισοδύναμες οι τρεις λειτουργίες του κράτους δικαίου πρέπει τα όργανα τους να έχουν και ίση μισθολογική μεταχείριση, θεωρώ και ας μου επιτραπεί να εκφράσω την άποψη ότι ουδόλως διαφέρει από την ανιστόρητη θέση του «ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό». Προκαλούμαι ως πολίτης να δεχθώ το 2010, την υπεροπτική άποψη ότι οι δικαστές δεν είναι “απλοί” υπάλληλοι της διοίκησης,(με την έννοια της μισθολογικής μεταχείρισης ) ,καθότι αποτελεί κοινό μυστικό ότι δεν διαθέτει ούτε η δικαστική εξουσία την έξωθεν καλή μαρτυρία ,δηλαδή ο πολίτης σήμερα θεωρεί ανώτερο λειτουργό αυτόν που διαθέτει ήθος και έχει αξίες μετρήσιμες και όχι αυτόν που ο νόμος ορίζει, και αυτή η δυσαρμονία προκαλεί μια σύγχυση εξίσου με την ύφεση επικίνδυνη.

Αρνούμαι ως... πολίτης αυτού του Νομού να συμμερισθώ απόψεις και θέσεις παρωχημένες, πολιτικά δηλητηριασμένες, τοποθετήσεις ακραίες για την πολιτική εξουσία ,(χωρίς ίχνος ενδοιασμού )και εν τέλει θέσεις οι οποίες δεν συνάδουν με το γενικότερο κλίμα πολιτικού προβληματισμού ,και μάλιστα σήμερα περισσότερο από ποτέ καθότι ο πολιτικός προβληματισμός αποτελεί με βεβαιότητα μονόδρομο για πολιτικό παρεμβατισμό όσον αφορά το πλάτεμα και το βάθεμα της Δημοκρατίας .

Πιστεύω ακράδαντα και νομιμοποιούμαι ως πολίτης να σχολιάσω ένα κείμενο το οποίο κατά την άποψη μου αδικεί τον αναγνώστη, καθότι σκοπός της παρέμβασης στον τύπο είναι πέρα από την κουραστική πια διαπίστωση ,η αμφίδρομη σχέση ανάμεσα στον γράφοντα και τον αναγνώστη. Είναι κοινός τόπος ότι δεν μπορεί να απασχολεί την κοινωνία το περιεχόμενο που δίνει ο οποιοσδήποτε στο πως προσδιορίζει την έννοια της «ανωτερότητας» κάποιων λειτουργών του κράτους δικαίου. Είναι κοινή διαπίστωση σήμερα ότι αυτήν την «ανωτερότητα» ο απλός πολίτης την αντιλαμβάνεται ως ανωτερότητα χαρακτήρα και ήθους και μόνο, και σε καμιά των περιπτώσεων δεν την συνδυάζει με μισθολογικές εξομοιώσεις.

Με λύπη μου παρατηρώ ότι ο πολίτης βάλλεται από πληροφορία διαπιστωτική και κατά συνέπεια μη παραγωγική , με αποτέλεσμα να μην μπορεί να σταχυολογήσει έστω μία θετική και σύγχρονη άποψη σε πρόσφατο άρθρο ,στον τοπικό τύπο, το οποίο κατά την άποψη μου ήταν άστοχο, με άσχετο προς το κείμενο τίτλο αφού αυτό που ήθελε να καταλήξει ήταν οι αμοιβές των δικαστικών, ένα θέμα που σήμερα εξοργίζει πολύ περισσότερο τους νέους ανθρώπους καθότι με απόλυτη σαφήνεια σήμερα πιστεύει ο κόσμος ότι η δικαστική εξουσία δεν οριοθετεί απλά την σημαντικότητά της με το όριο των αμοιβών της αλλά συναγωνίζεται σε παρόμοια τερτίπια πολιτικής διαφθοράς την αντίστοιχη κυβερνητική εξουσία.

Δικαιούμαι ως σύγχρονος πολίτης αλλά και αναγνώστης και λάτρης του έντυπου τύπου να κρίνω κείμενο του οποιοδήποτε, όταν αυτό δημοσιεύεται, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αμφισβητώ την ελευθερία του καθενός να γράφει ότι θέλει και των εφημερίδων να δημοσιεύουν αυτά που επίσης επιλέγουν, χωρίς ποτέ να προσβάλλω τον γράφοντα έστω κι αν τα γραφόμενα του προσβάλλουν άλλες λειτουργίες κι άλλες κατηγορίες ανθρώπων και λειτουργών της διοίκησης. Ιδιαιτέρως κείμενα τα οποία γράφονται εκ του ασφαλούς, αναφέρονται σε θέματα που η κοινωνία τα έχει σηματοδοτήσει τελεσίδικα στην συνείδηση της, θέματα τα οποία παρακάμπτονται από τον νέο άνθρωπο για τον οποίο δεν υπάρχει λειτουργία του κράτους δικαίου που να μην προσβάλει και το κράτος και την έννοια του δικαίου. Πάνω σε αυτή την προοπτική η κοινωνία χρειάζεται θέσεις και όχι διαπιστώσεις κύριοι και της δικαστικής εξουσίας που υπεροπτικά κρίνετε τα πάντα και διαπιστώνετε για όλους πλην του οίκου σας.

Ως άνθρωπο που βιώνω τα προβλήματα που γέννησε μια κατάσταση την οποία δημιούργησαν «επίορκοι λειτουργοί»,από όλες τις με υψηλές αμοιβές εξουσίες του κράτους δικαίου με τιποτένια χαρακτηριστικά, κατά το παρελθόν ,θα περίμενα όχι επισημάνσεις που κάνουν οι «απλοί άνθρωποι», αλλά αναφορές που να γνωστοποιούν στο ευρύ κοινό τις ενέργειες ενός εκάστου για να μη φτάσουμε στο σημερινό αδιέξοδο μιας σαπισμένης κοινωνίας , μιας διαλυμένης οικονομίας και το χειρότερο και πιο επικίνδυνο μιας απαξιωμένης θέσης για την πολιτική.

Οι αμοιβές σας σήμερα κύριοι όλων των «ανώτερων λειτουργιών» του κράτους διακυβεύτηκαν δυστυχώς από εσάς τους ίδιους,(με φωτεινές εξαιρέσεις) γιατί ξεπεράσατε κάθε όριο ανεντιμότητας, υποκριτικής , και φαυλότητας , και είναι το τελευταίο που ενδιαφέρει τον πολίτη, το μέλλον του οποίου εσείς οι «ανώτεροι λειτουργοί» του κράτους δικαίου φροντίσατε να είναι αβέβαιο και ίσως οδυνηρό.

Η κατάσταση αποδεικνύει ότι την κοινή γνώμη την στρέψατε εναντίον σας από καιρό οι ίδιοι, οι αυτό χαρακτηριζόμενοι ανώτεροι λειτουργοί.
Ρωτήστε τους πολίτες τι άποψη έχουν για αυτά που λέτε και γράφετε.

(οι παρεμβάσεις στον τύπο πρέπει να προκαλούν μια αμφίδρομη σχέση ανάμεσα στον γράφοντα και τον αναγνώστη, άλλως αυτοικανοποιούν μόνο τον πρώτο)
του Χρήστου Παπαδημητρίου Κοινωνιολόγου
από το Epirus-Ellas