Το βαρύ πυκνό καλοκαίρι του 2013, πολλοί άνθρωποι που συναντώ, πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους, μεταφέρουν την ίδια αίσθηση: ότι εκ μετράται ο χρόνος της παρούσας κρίσης, ότι βαδίζουμε προς μια κορύφωση. Η κορύφωση έχει ποικίλες καταλήξεις, αναλόγως του συνομιλητή, πάντως όλες είναι δραματικές, οδυνηρές και λυτρωτικές συνάμα.
Ο μέσος Έλληνας συντηρητικός νοικοκύρης, ο πολυζήτητος ψηφοφόρος του μεσαίου χώρου, έχασε πολλά περισσότερα πράγματα απ’ όσα συνήθως χάνει κάποιος από μία οικονομική κρίση. Ίσως επειδή αυτή είναι η μητέρα όλων των κρίσεων. Ίσως, πάλι, επειδή ήταν η πρώτη μεταπολεμική ήττα της μεσαίας τάξης στην Ελλάδα. Η ουσία είναι ότι η ήττα αυτή είναι πολιτική και θα επηρεάσει βαθιά την συμπεριφορά αυτής της σιωπηλής πλειοψηφίας...
Παιδιά που λιποθυμούν από την ασιτία στην τάξη, συσσίτια στα δημόσια σχολεία, νοσοκομεία χωρίς υλικά, δεκαπλασιασμός των αστέγων, τα συσσίτια των εκκλησιών και των δήμων γεμάτα, πραγματικοί άνεργοι πάνω από 1.200.000 και ανεβαίνουν, 100.000 λουκέτα μικρομεσαίων ήδη, και άλλα 60.000 σε αναμονή για το τέλος της χρονιάς. Η ύφεση βαθαίνει στο “επίσημο” 5,1% για το 2011, ενώ οι τιμολογήσεις αγαθών που παράγει το κράτος ανεβαίνουν -φως-νερό-τηλέφωνο. Η έμμεση φορολογία βαραίνει με ΦΠΑ στο 23% και ειδικούς φόρους κατανάλωσης στα όρια του σουρεαλισμού, τόσο που να προκαλεί πληθωρισμό σε μια υφεσιακή οικονομία.
Πριν δυο μέρες βρήκα το χρόνο να δω μια κυριακάτικη εκπομπή που παρακολουθώ μέσω Ίντερνετ. Η εκπομπή ασχολείτο με το ζήτημα του πρόσθετου πακέτου μνημονιακών μέτρων ύψους 26 δισ. που θα υλοποιήσει η κυβέρνηση στην επόμενη τριετία, λόγω αστοχιών στην υλοποίηση του μνημονίου. Ποιών αστοχιών δηλαδή, λόγω της μη υλοποίησης του μνημονίου. Το μόνο κομμάτι που έχει υλοποιήσει η κυβέρνηση αφορά την αύξηση της φορολογίας στα όρια των αντοχών των μικρομεσαίων, ενώ οι ορδές των κομματικών στρατών παραμένουν ανέπαφες μετά τις οριζόντιες περικοπές που ξεπερνούν είτε με την άξαφνη προαγωγή ολόκληρων οργανισμών (!?), είτε με πλαστές υπερωρίες.
Η ραχοκοκαλιά της αστικής κοινωνίας μας είναι η μεσαία τάξη. Χωρίς αμφιβολία η μεσαία τάξη σήκωσε στους ώμους της τη μετάβαση από τη διαλυμένη οικονομία και κοινωνία που παρέδωσαν ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Κατοχή και ο Εμφύλιος, στη μέχρι πρότινος αξιοπρεπή διαβίωση που αξίωνε ο Έλληνας μεσοαστός στην 24η μεγαλύτερη οικονομία παγκοσμίως, την Ελλάδα. 
Μπροστά στο κίνδυνο να «γονατίσουν» βρίσκονται χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες που χρωστούν στο ασφαλιστικό τους ταμείο εν μέσω οικονομικής κρίσης καθώς δεν μπορούν να ανταποκριθούν άμεσα στην καταβολή των εισφορών.
Η κυβέρνηση και το υπουργείο Κοινωνικής Ασφάλισης μαζί με τον ΟΑΕΕ αναζητούν την λύσεις μέσα από δικαστικά μέτρα κατασχέσεις που θα επιτείνουν το πρόβλημα στην αγορά και στις δοκιμαζόμενες μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Η ΓΣΕΒΕΕ έχει... καταθέσει πρόταση, για τη δανειοδότηση των πολύ μικρών και μικρών επιχειρήσεων με επιδότηση επιτοκίου από το ΤΕΜΠΜΕ, αποκλειστικά για την αποπληρωμή χρεών προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία. Το ποσό δεν θα εκταμιεύεται στον δανειζόμενο, αλλά θα μεταφέρεται απευθείας από την Τράπεζα στον φορέα, ώστε να εξασφαλίζεται η πληρωμή των οφειλών. Οι εκπρόσωποι των εμποροβιοτεχνών θεωρούν πως πρέπει να προωθηθεί ανάλογη ρύθμιση και για όσους ασφαλισμένους έχουν διακόψει την επιχειρηματική τους δραστηριότητα και έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τον ΟΑΕΕ, καθώς οι συγκεκριμένοι δεν λαμβάνουν σύνταξη.
Παράλληλα, η ΓΣΕΒΕΕ έχει ζητήσει με επιστολή της προς το υπουργείο Δικαιοσύνης την άρση της προσωποκράτησης για χρέη προς τον Οργανισμό. Μάλιστα, υποστηρίζει πως η μη καταβολή των εισφορών στον ΟΑΕΕ, λόγω της πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης και της οικονομικής δυσχέρειας επιφέρει, πρώτα και κύρια, δυσμενείς επιπτώσεις στους ίδιους τους ασφαλισμένους, όπως διακοπή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, αδυναμία λήψεως σύνταξης, έλλειψη ασφαλιστικής ενημερότητας κλπ.
από το asfalisinet
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
