Αγιοβασιλιάτικες ζοχάδες

Όπως κάθε χρόνο τέτοια μέρα, παραμονή πρωτοχρονιάς, έφυγα αχάραγα από το σπίτι και πήγα να πιω καφέ στο γραφείο μου. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγω τις αγιοβασιλιάτικες ζοχάδες που με πιάνουν με τα πρωτοχρονιάτικα κάλαντα των φάλτσων πιτσιρικάδων.

- Να τα πούμε;
- Πείτε τα!
- "Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, ψηλή μου δεντρολιβανιά..."

Με τις πρώτες λέξεις αρχίζει να πεταρίζει το μάτι μου. "Δεν μπορεί", σκέφτομαι, "με δουλεύει ο πιτσιρικάς. Έναν άντρα ένα κι εξήντα εννιά (με το ζόρι) δεν τον λες με τίποτε ψηλή δεντρολιβανιά, μάλλον κοντοπίθαρο τον λες, παρεκτός και θες να του κάνεις πλάκα...

- "...κι αρχή καλός μας χρόνος, εκκλησιά με τ' άγιο θρόνος..."

Εδώ ξεροκαταπίνω και...

Περί Χριστουγέννων

Ο μύθος των Χριστουγέννων κρατιέται με τη βία απ’ τα παράθυρα και από τις πόρτες, κρεμασμένος σε πανύψηλα κι αφιλόξενα σύγχρονα σκυθρωπά κτίρια. Τον συντηρούν οι δραστηριότητες της αγοράς, τα συμφέροντα των εμπόρων, οι ανελεύθερες κυβερνήσεις —πλην ανατολικών— και οι ακόμη πιο ανελεύθερες θρησκευτικές οργανώσεις, τέλος, οι αστοί και οι εργατικοί, πρόσφατοι μετανάστες στην αστική τάξη, που κατ’ ουσίαν κυβερνάν τον κόσμο μας, και που επιθυμούν θρησκευτικές αιτιολογίες και παραδόσεις για διασκέδαση, απόλαυση κι αμεριμνησία. Ούτε για τα παιδιά δεν έμειναν τα σύμβολα ανέγγιχτα. Κι αυτά ακόμη προσπαθούν να ονειρεύονται μέσα από τις εφιαλτικές ειδικές εκπομπές της τηλεόρασης, κι από ένα σπίτι που...

Να τα πούμε;

Αντικάλαντα…

Σε ποιους -και φέτος- άρχοντες
Τα κάλαντα να πούμε;
Και τα «καλά Χριστούγεννα»
Σε ποιους να ευχηθούμε!

Αφού πια στην πατρίδα μας
Άρχοντες δεν υπάρχουν….
Και στο «έχειν» και το «είναι» μας
Οι τοκογλύφοι άρχουν!…

Κι οι μάγοι τώρα του Χριστού
Πώς να τα βρουν τα ίχνη.
Που το λαμπρό τ’ αστέρι του
Πνίγει η αιθαλομίχλη!…

Tα κάλαντα της κλεφτουριάς...

Καλήν ημέραν, άρχοντες,
Πράσινοι και γαλάζιοι,
Που λούλουδα μας τάζετε
Και βρέχεται χαλάζι…

Που μας χιλιοϋπόσχεσθε
Επίγειους παραδείσους
Κι όλο μας πάτε πιο βαθιά
Στης φτώχειας τις αβύσσου…

Καλήν ημέραν, άρχοντες,
Κλέφτες κι απατεώνες
Χρόνια να κόβει από μας ο Θεός
Και να σας δίνει αιώνες!…

Καλήν ημέραν, άρχοντες,
Με τον «πράσινο φόρο»,
Που το χριστουγεννιάτικο
Μας κλέψατε το δώρο…

Καλήν ημέραν άρχοντες
Κι από καρδιάς σας λέμε
Πως για το κλεφτοκαθεστώς
Εμείς μονάχα φταίμε!

Ληστέψτε μας και... κλέψτε μας!
Σαν το κεχρί αλέστε μας!
Στις φυλακές μαντρώστε μας!
Κι άγρια ξυλοφορτώστε μας!

Κι αν κάνουμε Χριστούγεννα
Με τα στομάχια άδεια
Εμείς φταίμε, που είμαστε
Σαν τ’ άλογα κοπάδια!

Καλήν ημέραν,άρχοντες
Κι όλα σας τα σπασμένα
Πάντα απ’ τον εύπιστο λαό
Θα είναι πληρωμένα!
Παπα-Ηλίας