Οκτώ λόγοι για να φύγετε για το χωριό σας...

Υπάρχουν οκτώ λόγοι για να φύγει κανείς από την Αθήνα ή τις άλλες μεγάλες πόλεις και να επιστρέψει στο χωριό του. Αν και εφόσον έχει ρίζες σε ένα χωριό. Ένα κεραμίδι για να μην βρέχεται κι ένα χωράφι για να μην πεινάει. Αν δεν έχει ρίζες, δεν πρέπει πάλι να απελπίζεται. Αν εγκαταλείψουν την Αθήνα οι «άλλοι», ίσως μείνει λίγη γη για πατάτες και κρεμμύδια...

Πρώτος λόγος: Οι άνθρωποι βιώνουν την κρίση με μεγαλύτερη ένταση στις πόλεις και αυτό προκαλεί έντονο στρες με σοβαρό κίνδυνο για την υγεία τους.

Δεύτερος λόγος: Όσοι είναι άνεργοι και μεγάλης ηλικίας έχουν αντικειμενικό πρόβλημα να βρουν άμεσα εργασία στην πόλη, ακόμη κι αν ξεπεράσουμε ως χώρα την κρίση σε σχετικά σύντομο χρόνο. Στην καλύτερη των περιπτώσεων θα χρειαστούμε αρκετά χρόνια για να καταφέρουμε να αντιστρέψουμε την κατάσταση στον εργασιακό τομέα.

Τρίτος λόγος: Στην Ελλάδα της ΟΝΕ καταφέραμε να...

Ντροπή κα Κατσέλη

Το άκουσα χθες το πρωί και δεν το πίστευα, ότι μπορεί να το είπε.

Καλεσμένη στην εκπομπή του Mega Σαββατοκύριακο ήταν η υπουργός Λούκα Κατσέλη.

Σε ερώτηση των δημοσιογράφων και για την δεινή οικονομική που βρίσκεται ο ελληνικός λαός και πως θα μπορέσουν οι συνταξιούχοι να αντιμετωπίσουν την επιβίωσή τους τότε εκείνη δήλωσε με συντετριμμένο και συγκαταβατικό ύφος ότι δυσκολίες αντιμετωπίζει όλος ο ελληνικός λαός. Και με ερώτηση απαντά στους εμβρόντητους οικοδεσπότες της εκπομπής:

"Ξέρετε πως η κρίση πλήττει και την δική μου οικογένεια;. Εγώ και ο σύζυγός μου, πολιτικοί και οι δύο, χάνουμε 25.000 ευρώ το χρόνο."

Τι έσοδα έχετε κα Κατσέλη; 200.000 ευρώ;

Και πώς... τολμάτε να συγκρίνεστε με τους φουκαράδες που θα είναι άνεργοι, συνταξιούχοι ή εργαζόμενοι των 500 ευρώ;
Έχετε ακούσει κάτι για ΤΣΙΠΑ;
ΝΤΡΟΠΗ!!!
από τον Ακτιβιστή

Ελλάς υπό ξένη κατοχή εν καιρώ ειρήνης!

Ποιος θα το περίμενε ότι θα ξεπουλούσαν την πατρίδα μας και θα την υποδούλωναν στους ξένους σε καιρό ειρήνης; Ότι χωρίς να πέσει ούτε μια τουφεκιά θα υπέγραφαν συνθηκολόγηση με τους ξένους δυνάστες που κατέλυσαν την εθνική μας ανεξαρτησία;

Πόσο ταπείνωσαν και εξευτέλισαν αυτόν τον υπερήφανο λαό που έδωσε διαχρονικά το παρών σε όλα τα πεδία των μαχών και αντιστάθηκε ηρωικά σε κάθε ξένο κατακτητή.
Ποιος είναι υπεύθυνος για τη σημερινή ξεφτίλα; Δεν είναι ούτε ένας, ούτε δυο. Είναι αρκετοί. Είναι εκείνοι που προετοίμασαν τον ερχομό του νέου ξένου κατακτητή. Οι ντόπιοι συνεργάτες του που υπονόμευαν εκ των έσω τη χώρα. Όλο αυτό το αληταριό που ρήμαξε το λαό μας, χτυπώντας τις αξίες και τον πολιτισμό του και προπαγανδίζοντας από τα ξεπουλημένα ΜΜΕ το πρότυπο του ξεφτιλισμένου νεοραγιά. Έμπασαν μέσα στα σπίτια μας με τα κανάλια της αλητείας ότι πιο δυσώδες και πιο χαμερπές και μας το παρουσίασαν ως κάτι το φυσιολογικό.

Είναι οι ξεφτιλισμένοι πολιτικάντηδες που... ξεπούλησαν τα ιερά και τα όσια και τα πέταξαν στα σκυλιά, επέβαλαν τον κομματισμό και διέλυσαν τη δημόσια διοίκηση, για να λεηλατήσουν μαζί με τα πάσης φύσης λαμόγια το χρήμα και τον πλούτο του ελληνικού λαού. Άφησαν ασύδοτους τους εγκληματίες και τους εμπόρους ναρκωτικών να δολοφονούν τη νεολαία μας. Άφησαν απροστάτευτα τα σύνορα για να μπουκάρουν στην Ελλάδα από παντού οι λαθρομετανάστες και να πετάξουν τους Έλληνες εργάτες στην ανεργία και να τους οδηγήσουν στην πείνα.

Εισερχόμαστε σε μια περίοδο κατοχής με άλλο προσωπείο. Ο εχθρός αυτή τη φορά δεν έρχεται με τανκς και αεροπλάνα. Είναι πολύ πιο ύπουλος τώρα.
Καθήκον όλων των Ελλήνων να οργανώσουν την πάλη και την αντίσταση τους προσαρμοσμένη στη σημερινή πραγματικότητα.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΩΡΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΝΤΟΠΙΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥΣ
Ν.Γ.
από το ΛΕΥΤΕΡΙΑ

Είμαστε η μοναδική χώρα, που δανειστήκαμε τα περισσότερα από την Ε.Ε, με συνθήκες ΔΝΤ!!!

Τι συνέβη χθες με διαφορά λίγων ωρών!!!

Το πακέτο-δάνειο ενώ στο μεγαλύτερο ποσοστό του χρηματοδοτείται από την Ε.Ε, οι "αποικιοκρατικοί"όροι που το διέπουν είναι του ΔΝΤ.
Πακέτο 440 δις ευρώ.. σεβόμενο τις Εθνικές συνταγματικές απαιτήσεις!!!
Μέσω ενός ειδικού "οχήματος", που θα είναι εγγυημένο σε "pro rata basis" και θα έχει διάρκεια ζωής 3 χρόνια, σεβόμενο τις εθνικές συνταγματικές απαιτήσεις των χωρών, θα διατεθούν μέχρι 440 δις ευρώ.
Μέσα σε λίγες μόνο ώρες πάρθηκαν δυο αποφάσεις για το ίδιο ακριβώς θέμα, αλλά με τελείως διαφορετικούς όρους!!!
Εμείς ως χώρα μέλος της Ευρωζώνης χθές πήραμε δάνειο όπως προαναφέραμε με τους "αποικιοκρατικούς" όρους του ΔΝΤ. Ενώ μόλις μετά από λίγες ώρες ΟΛΕΣ οι άλλες χώρες της Ε.Ε και με την δική μας υπογραφή θα μπορούν να δανειστούν, με βάση τις εθνικές συνταγματικές απαιτήσεις των.

Εδώ όμως εγείρονται τα εξής ερωτήματα:
- Δεν μπορούσαμε να περιμένουμε μέχρι χθες και μετά να πάμε στη Βουλή το μνημόνιο;
- Δεν ξέραμε τι θα αποφάσιζε η Επιτροπή;
- Γιατί εμείς ενώ αυτά που υπογράψαμε για τις υπόλοιπες χώρες, δεν τα απαιτήσαμε στην συμφωνία μας με το ΔΝΤ;
- Μπορούμε να δανειστούμε από την Ευρωπαϊκή πλατφόρμα;
- Αν ΝΑΙ γιατί δεν ακυρώνουμε την συμφωνία με το ΔΝΤ;
- Αν ΟΧΙ, τότε αυτό πως λέγεται ;;;;
από το Έχω μάτια και βλέπω

Αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση...

Στις κρίσεις, λένε, ο καθένας παίρνει τη θέση που του αρμόζει. Όχι τόσο από ιδεολογική σκοπιά, όσο από κοινωνική. Από τη σκοπιά του στενού ή ευρύτερου συμφέροντός του. Αυτό άρχισε πια να συμβαίνει και στην ελληνική πολιτική σκηνή υπό το βάρος της δομικής κρίσης, η οποία συμπαρασύρει στη δίνη της όχι μόνο την οικονομία, αλλά και την κοινωνία και την πολιτική απειλώντας όχι απλώς τον ελληνικό λαό, αλλά την ύπαρξη της χώρας. Τώρα πλέον ο κάθε κατεργάρης τρέχει – ο καθένας με την ταχύτητά του – να λάβει τη θέση του στον... πάγκο που του αναλογεί.

Στην Ελλάδα, λοιπόν, επί χρόνια πολλοί παράγοντες του πολιτικού συστήματος μπορούσαν να πατούν σε δύο και... τρεις βάρκες.

1. Το ΠΑΣΟΚ μπορούσε να... λέγεται σοσιαλιστικό και ταυτοχρόνως να γκρεμίζει την όποια παραγωγικότητα είχε η οικονομία, να παίρνει όλο και σκληρότερα αντιλαϊκά και αντικοινωνικά μέτρα, να αποτελεί τον πιο αξιόπιστο φορέα διάλυσης της κοινωνικής συνοχής την ώρα που μετέτρεπε την οικονομία σε πεδίο ασφαλούς δραστηριοποίησης των πιο συγκεντρωτικών καρτέλ.

Την ίδια ώρα είχε την ικανότητα, μοιράζοντας δανεικά λεφτά, να εξαγοράζει την ψήφο των Ελλήνων πουλώντας επί πιστώσει «μεγάλα οράματα», φούμαρα περί «εθνικής ανεξαρτησίας» «λαϊκής κυριαρχίας», «ισχυρής Ελλάδας», «μεγάλων έργων», «ανάπτυξης», αλλά από την άλλη να βάζει την Τουρκία σε ρόλο συνδιαχειρίστριας του Αιγαίου.

Όμως η ώρα του λογαριασμού ήρθε και πλέον ο γιος του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ ομολογεί ότι η εθνική κυριαρχία παραχωρείται, ότι το κράτος έχει πτωχεύσει, ότι τα προηγούμενα χρόνια όλοι ζούσαν «πάνω από τις δυνατότητές τους» και ταυτόχρονα διακηρύσσει ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τον εφιάλτη της υπαγωγής στο ΔΝΤ.

Ο δρόμος προς την εκποίηση της χώρας και την κοινωνική καταστροφή είναι πλέον ορθάνοιχτος – και η πύλη της Κολάσεως άνοιξε διάπλατα για να μας χωρέσει όλους.

2. Η Ν.Δ., αφ’ ότου ο ιδρυτής της την «κοπάνησε» λίγο πριν από την επέλευση του ΠΑΣΟΚ για να καταλάβει τον προεδρικό θώκο – με την ελπίδα να ξεχαστεί ο ρόλος του πριν από τη χούντα και να κατοχυρώσει τον μανδύα του «εθνάρχη» – κατάφερε, στα μικρά χρονικά διαστήματα που κατείχε την εξουσία, να καταγραφεί ως συνώνυμο της διαφθοράς, της ανικανότητας και της επιτάχυνσης της καταστροφής.

* Μιλούσε για κάθαρση, όταν κάθε της κίνηση έζεχνε σκάνδαλο.

* Διακήρυσσε τον φιλελευθερισμό την ώρα που δεν ήταν τίποτε άλλο από ένα ακόμη κρατικοδίαιτο και παρασιτικό εξάμβλωμα, το οποίο απομυζούσε το κράτος ακόμη και όταν κυβερνούσε το... ΠΑΣΟΚ – επαρκής απόδειξη η συνενοχή της στο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, το οποίο γι’ αυτόν τον λόγο ποτέ δεν διερεύνησε.

3. Ο Καρατζαφέρης, αν και γνήσιο πολιτικό παιδί του Μητσοτάκη, μπορούσε να ψαρεύει στα θολά νερά του νεοφασισμού – την ώρα μάλιστα που φιλοδοξούσε να... ανανεώσει ή και να διαδεχτεί τη Ν.Δ. ως η «αυθεντική» έκφραση της κεντροδεξιάς!

* Το έπαιζε «πατριωτικό» κόμμα ακόμη κι όταν έκανε απροκάλυπτο άνοιγμα και δήλωση υποταγής στην Ουάσιγκτον. Ακόμη κι όταν έδειχνε βιαστικός τον δρόμο προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αποτελώντας τον πολιορκητικό κριό του Παπανδρέου.

* Πουλούσε «ανατροπή» την ώρα που διεκδικούσε πάση θυσία να συγκυβερνήσει με... οποιονδήποτε.

* Διεκδικούσε τον κεντροδεξιό χώρο ενώ ταυτοχρόνως έστηνε αποσπάσματα τρομοκράτησης μεταναστών στον Άγιο Παντελεήμονα.

4. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερνε να συστεγάζει ανανεωτικούς «εκσυγχρονιστές» με σημιτικές... απολήξεις, πρώην (αν όχι και νυν) κομμουνιστές, απολίτικους οικολογούντες, ό,τι είχε απομείνει από το παλαιό ΚΚΕ εσωτερικού και υπολείμματα ενός τεθνεώτος αριστερισμού, ο οποίος, ανέστιος, έψαχνε επί χρόνια πολιτική στέγη.

Ένα απίστευτο μείγμα αντιμαχόμενων πολιτικών και ιδεολογικών αντιφάσεων, το οποίο εμφάνιζε πάντα εσωτερικές διαιρέσεις ακόμη και μεταξύ των ίδιων των «τάσεών» του. Απλώς δεν το πλήρωνε διότι το πολυσυλλεκτικό του «εμπόρευμα», παρ' ότι δεν εμφάνιζε καμιά ιδεολογική ή πολιτική συνοχή, επιβίωνε και γινόταν ελκτικό σε όσους χρειαζόταν για να παραμένει στη Βουλή.

Η κορωνίδα των αντιφάσεών του ήταν ότι, ακόμη και την ώρα που διεκδικούσε να υποκαταστήσει το ΠΑΣΟΚ, προτιμούσε να παίζει στο αδιέξοδο γήπεδο της «εξέγερσης» του Δεκεμβρίου του 2008, από την οποία τα μόνα κερδισμένα ήταν τα Εξάρχεια.

5. Το ΚΚΕ, μετά τη διάλυση του ανατολικού μπλοκ, παρ' ότι γλίτωσε την εξαφάνιση επιτυγχάνοντας όχι μόνο την επιβίωση αλλά και την πρωτοκαθεδρία του στον χώρο της Αριστεράς, παρέμενε «ακίνητο», χωρίς ούτε μια νέα επεξεργασία, ούτε ένα νέο οραματικό στοιχείο, με αποκλειστικό στόχο την περιφρούρηση του «μαγαζιού».

* Αν και το μόνο αριστερό κόμμα με σοβαρή διείσδυση στο εργατικό και αγροτικό στοιχείο, προτίμησε στο ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης να σπαταλήσει ένα συνέδριο για να λύσει τα εσωκομματικά του με άξονα την αποκατάσταση του... Στάλιν.

* Την ώρα που ήταν (και είναι) κατά της Ε.Ε. συνέχιζε να έχει κεντρικά συνθήματα του είδους «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά» (των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων), ενώ ταυτοχρόνως στον επερχόμενο θάνατο του αγροτικού κόσμου συνέχισε να «απαντά» με την εμμονή σε επιζήμιες καλλιέργειες που κανένας πια δεν θέλει.

* Η μόνη «δημιουργική» αντίφασή του ήταν πως, παρ' ότι «κουβαλάει» στην πλάτη τον πατροπαράδοτο «διεθνισμό» του, όλα τα τελευταία χρόνια έχει υιοθετήσει σοβαρές θέσεις στα εθνικά θέματα αποκομίζοντας ως έπαθλο αμέτρητες ψήφους από μη κομμουνιστές και ταυτοχρόνως αποτελώντας το μόνο σοβαρό ανάχωμα στην περαιτέρω ανέλιξη του Καρατζαφέρη και του κόμματός του.

Πολλά όμως από τα μέχρι χθες αυτονόητα έχουν αρχίσει να κλονίζονται επικίνδυνα, ενώ η είσοδος του ΔΝΤ στη χώρα προοιωνίζεται τα χειρότερα για ολόκληρο το πολιτικό σκηνικό.

Ήδη από χθες άρχισε η αντίστροφη μέτρηση: Οι τρεις διαρροές του ΠΑΣΟΚ (και οι διαγραφές των Δημαρά, Σακοράφα, Οικονόμου) στην ψηφοφορία στη Βουλή για την κύρωση της συμφωνίας με το ΔΝΤ και τα επίσημα όργανα της Ε.Ε., η διαγραφή της Μπακογιάννη ύστερα από την υπερψήφιση των άγριων μέτρων και τη ρήξη με τον Σαμαρά, αλλά και η παρ’ ολίγον ανταρσία των 11 της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΛΑΟΣ, που λέγεται ότι θέλησαν να καταψηφίσουν τα μέτρα, εγκαινίασαν τη νέα εποχή.

Χωρίς τίποτε να είναι σαφές, αυτός είναι ο πρόλογος μιας νέας εποχής ζυμώσεων και ανατροπών. Αύριο η συνέχεια...
από το Ανεμογκάστρι το σκίτσο είναι του Γιάννη Ιωάννου

Ο νόμος είναι νεκρός...

Έχει διαπιστώσει από το 2000 ο Γερμανός φιλόσοφος Γιούργκεν Χάμερμπας «Σήμερα τα κράτη βρίσκονται ενταγμένα μέσα στις αγορές, περισσότερο απ ότι οι εθνικές οικονομίες μέσα στα κρατικά σύνορα». Με πιο απλά λόγια, οι αγορές κάνουν κουμάντο και όχι οι κυβερνήσεις, όπως προσφάτως συνειδητοποιήσαμε με την ανάληψη της τύχης της χώρας από το ΔΝΤ.

Τα media παίζοντας το ρόλο τους δίνουν αγώνα τις τελευταίες μέρες για να μας πείσουν ότι «οι θυσίες μας δεν θα πάνε χαμένες», αφού—όπως μας λένε– το ΔΝΤ και οι Ευρωπαίοι Εταίροι αποφάσισαν να ανοίξουν το πουγκί τους και να μας εφοδιάσουν με τα απαραίτητα 120 δισεκατομμύρια ευρώ για να επιβιώσουμε την επόμενη τριετία. Πρόκειται όμως —όπως αποδεικνύουν οι αριθμοί στους οποίους θα αναφερθούμε παρακάτω—για τεράστιο ψέμα. Η αλήθεια είναι πως η ελληνική κυβέρνηση παραδέχτηκε την ήττα της στον πόλεμο με τις «αγορές» και υπέγραψε την άνευ όρων παράδοσή της.

Μπορεί να μην το... έχουμε αντιληφθεί, αλλά βρισκόμαστε στη μέση ενός μεγάλου πολέμου. Για την ακρίβεια ήδη μας προσμετρούν – την Ελλάδα, την οικονομία, την πολιτική της σκηνή και την κοινωνία της— ως την πρώτη μεγάλη απώλεια. «Χαθήκαμε»– κι αυτό οφείλεται στην ανικανότητα, την ιδιοτέλεια και την υποτέλεια των κυβερνώντων μας τα τελευταία 30 χρόνια— με το που ξεκίνησαν οι πρώτες εχθροπραξίες του μεγάλου πολέμου χωρίς να ρίξουμε ούτε μια τουφεκιά, έτσι, για την τιμή των όπλων…

Ο μεγάλος πόλεμος, που κατέστρεψε την Ελλάδα και απειλεί την ζώνη του ευρώ αποτυπώνεται στους παρακάτω κολοσσιαίους αριθμούς: Τα 9 δισεκατομμύρια ευρώ είναι τα χρήματα που θα λάβει η Αθήνα από το ΔΝΤ και τις χώρες της ζώνης του Ευρώ για να ξεπληρώσει μέχρι τις 19 Μάιου το ομόλογο που εξέδωσε δέκα χρόνια πριν. Σύμφωνα με το πακέτο σωτηρίας η Ελλάδα θα λάβει από τον ίδιο μηχανισμό 120 δις ευρώ την επόμενη τριετία. Τα χρήματα αυτά στο σύνολό τους θα διατεθούν για την εξόφληση παλαιότερων δανείων. Θα πρέπει να υπογραμμίσουμε μάλιστα ότι ο πακτωλός των χρημάτων δεν προσφέρετε τζάμπα. Έχει επιτόκιο που κατά μέσο όρο υπολογίζεται σε 5%. Με αυτό το επιτόκιο και με δεδομένη την ύφεση στην ελληνική οικονομία λόγω των πρωτοφανών μέτρων λιτότητας, (μείωση κατανάλωσης, μείωση επενδύσεων, ανεργία κλπ) μετά το τέλος της τριετίας, το ελληνικό χρέος, όπως εκτιμούν οι αναλυτές, θα αυξηθεί! Σήμερα είναι 300 δισεκατομμύρια, στο τέλος της τριετίας θα είναι γύρω στα 400 με 450 δισεκατομμύρια Ευρώ! Καθώς μέσα στην τριετία διάσωσης αναμένονται αρνητικοί ρυθμοί ανάπτυξης(περισσότερο από-5%) η εκτίμηση των ειδικών είναι ότι η ανεργία (επίσημη) θα εκτιναχθεί στο 20%.

Σε αυτήν ακριβώς την τριετία της «διάσωσης», προγραμματίζεται να εκποιηθεί (ως ανταποδοτικό όφελος) υπέρ των δανειστών μας κάθε σημαντικός πόρος που έχει απομείνει στη χώρα: τουριστική εκμετάλλευση, ψαρότοποι στο Αιγαίο, αιολικά πάρκα, ορυκτός πλούτος, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΟΠΑΠ και πάει λέγοντας… Στο τέλος της τριετίας δηλαδή, η Ελλάδα θα έχει μεγαλύτερο χρέος, μεγαλύτερη ανεργία, ασύλληπτη φτώχια και εκποιημένες τις παραγωγικές της δυνατότητες και προοπτικές. Τι διαφορετικό άραγε θα είχε συμβεί αν η χώρα είχε ηττηθεί στο πεδίο της μάχης ενός «πραγματικού» πολέμου;

Η Ελλάδα έχασε, αλλά ο πόλεμος συνεχίζεται, αφού και οι 27 χώρες της ΕΕ το 2009 εμφάνισαν έλλειμμα στους προϋπολογισμούς τους: Ελλάδα 13,6%. Ιρλανδία 14,3%. Βρετανία 11,5%. Ισπανία 11,2%. Πορτογαλία 9%.Γερμανία 3,3% (ή 79 δισ ευρώ). Το συνολικό δημόσιο χρέος στην Ευρωζώνη το 2009 έφτασε στα 8,7 τρισεκατομμύρια ευρώ! Η συμμετοχή της Ελλάδας σε αυτό το χρέος είναι 3,1%. Για να αποκτήσουμε μια αίσθηση της παγκόσμιας παράνοιας, καλό είναι να έχουμε κατά νου ότι το έλλειμμα του αμερικανικού προϋπολογισμού είναι 11% (δηλαδή 1,7 τρισεκατομμύρια δολάρια) και το τους 12,5 τρισεκατομμύρια!!!

Ο Ζαν Ζιγκλέρ στο σπουδαίο του βιβλίο «η ιδιωτικοποίηση του κόσμου και οι νέοι κοσμοκράτες» (2004, Σύγχρονοι ορίζοντες), συνοψίζει τον νέο μεσαίωνα στον οποίο εισέρχεται ο κόσμος μας: «Η ιδιωτικοποίηση του κόσμου εξασθενίζει τη ρυθμιστική ικανότητα των κρατών. Θέτει υπό κηδεμονία τα κοινοβούλια και τις κυβερνήσεις Στερεί από τη σημασία τους τις περισσότερες εκλογικές αναμετρήσεις και σχεδόν όλες τις λαϊκές ψήφους. Απογυμνώνει από τη ρυθμιστική τους εξουσία όλους τους δημόσιους θεσμούς. Σκοτώνει το νόμο».
από τον Σκακιστή

Πωλείται...

Να διαθέσουμε τους εαυτούς μας προς πώληση. Να μην βάλουμε απλά πλάτη αλλά να πουληθούμε όλοι μας και μαζί με μας και η γη που πατάμε. Να δώσουμε ακόμη και το «πριγκηπικό» μας αίμα για την επόμενη μέρα που έρχεται , όπως λένε κάτι μικροί πολιτικοί αυτού του τόπου. Και που το έχουμε αυτό το αίμα τι έγινε; Κερδίσαμε τίποτε μέχρι σήμερα πέρα από συναισθηματισμούς και δάκρυα συγκίνησης σε μέρες μνήμης και μέρες εθνικής παλιγγενεσίας; Τι κέρδισε η προηγούμενη γενιά στα Μακρονήσια και τι η προηγούμενη από αυτή λέγοντας ένα ΟΧΙ; Τίποτα. Μόνο ένα μετάλλιο πάνω σε μία ψυχή που δε λέει να βγει ακόμη. Ούτε με πείνες, ούτε με εξορίες, ούτε με φακέλωμα, ούτε με προσβολές. Απίστευτη ψυχή η ελληνική και στο παζάρι του κόσμου σίγουρα θα «πιάσει» κάτι παραπάνω.

Και γιατί να μη πουληθούμε; Τουλάχιστον αυτή την... φορά θα είναι για ιερό σκοπό και όχι για ένα ρουσφέτι και μια εξυπηρέτηση. Θα είναι για την σωτήρια μιας χώρας που δεν της έλαχε μέρα φωτεινή κι ας έχει πάντα ήλιο. Ποια χωράφια να κρατήσεις ακόμη; Αυτά που στενάζουν με την απούλητη σοδειά, που ο μεσάζοντας τα κοστολογεί όχι βάση του ιδρώτα σου αλλά βάση της ζήτησης; Για ποιες θάλασσες; Για αυτές που ημέτεροι και υμέτεροι έκαναν βόθρο κοιτώντας μόνο το δικό τους μίζερο και κατάπτυστο πορτοφόλι; Για ποια Παιδεία; Αυτή που στενάζει δεκαετίες χρόνια, που στερεί το χαμόγελο των παιδιών και σπρώχνει τα όνειρά τους προς το σίγουρο μεροκάματο. Για ποιες πατρίδες; Για αυτές που στενάζουν στο μπετόν και στις αίθουσες μειοδοτικών διαγωνισμών για εκτρώματα παγκόσμιου φήμης; Για ποια ποτάμια; Για αυτά που τα στρίμωξαν εις το όνομα τις δήθεν προόδου και ενέργειας; Για ποιους προγόνους; Για αυτούς που ξεπουλήθηκαν από την ίδια τους την πατρίδα και πέθαναν μην έχοντας δει το όνειρο της άλλης μέρα να πραγματοποιείται;

Να πουληθούμε όλοι και όλα. Να βάλουν μία τεράστια ζυγαριά και από τη μια να μπει το ποσό που ζητά ο άρχοντας για να ξεπλύνει τα «ξεπλυμένα» δεκαετιών και από την άλλη να μπούμε όλοι εμείς . Να δούμε τι βάρος τέλος πάντων έχει η υπομονή και οι αρχές που κουβαλάμε. Να δούμε αν θα γείρει έστω και λίγο προς την δική μας μεριά η ζυγαριά. Να νιώσουμε βαρύτεροι έστω και μια φορά στην ζωή μας. Μια φορά πολύτιμοι για αυτή εδώ την χώρα που όλο μας πονά και όλο την χαϊδεύουμε.

Τίποτε να μην πάρουμε μαζί μας. Να μην είμαστε καν πρόσφυγες για εκεί που θα πάμε. Να είμαστε πουλημένοι και να καμαρώνουμε που για μια φορά δεν τους αφήσαμε να μας ξεπουλήσουν.

Μόνο να μας δώσουν πίσω οι έμποροι των ονείρων μας, που κάνουν παιχνίδια στα στρογγυλά τραπέζια –χρόνια τώρα-, την χαμένη μας αξιοπρέπεια. Να μας επιστρέψουν, και χωρίς τόκο την κάθε φορά που ματώναμε για ιδεολογίες και οράματα. Την κάθε Κυριακή της ζωής μας που στηνόμαστε στις ουρές μπροστά από μία κάλπη κάνοντας το δικό μας δικαίωμα χρέος του εκλεγμένου. Αυτού του ίδιου εκλεγμένου που σήμερα έρχεται να μας πει ότι οι προηγούμενες γενιές φταίνε ξεχνώντας ότι και οι προηγούμενες γενιές για τα ίδια χώματα «φτύσαν αίμα».

Να ξημερώσει μια μέρα που να μην έχουμε αυτή την θηλιά της υποχρέωσης να λεγόμαστε Έλληνες. Αυτό το βαρύ φορτίο που μας έχει κάνει από τα γεννοφάσκια μας να μπαίνουμε στην πρώτη γραμμή αφήνοντας στην ασφάλεια του διοικητηρίου τους δειλούς να πίνουν στην υγεία του ηρωικού μας θανάτου. Να κοιτάμε πέρα από τον ορίζοντα και να λέμε «να από εκεί ερχόμαστε».

Να πουληθούμε και να πούμε σε αυτούς που θέλουν να ζουν με δάνεια ότι σε δανεική πατρίδα δε μιλάς για εξόφληση. Σε δανεική πατρίδα δεν μπαίνουν τα δικά σου όνειρα για διακόσμηση. Στα γραμμάτια που βάζουν τις υπογραφές με μελάνη την ζωή σου να ξέρεις ότι η αξιοπρέπεια σου στο τέλος θα «διαμαρτυρηθεί». Για τα έντοκα δάνεια με εγγυητή το μέλλον σου, θα «βγει στο σφυρί» η περηφάνια σου. Να πουληθούμε αξιοπρεπώς, αφού δε μπορέσαμε δυστυχώς να πράξουμε ελληνοπρεπώς.
γράφει ένας απλός άνθρωπος

Ποιοι τρίβουν τα χέρια για ελληνική χρεοκοπία...

Αν οι αγορές μοιάζουν με θέατρο σκιών τότε αυτό που βλέπουμε εσχάτως, πρέπει να είναι η τελευταία πράξη του λαϊκού δράματος ο «Μέγας Αλέξανδρος και ο καταραμένος όφις».

Έμεινε μόνος ο Καραγκιόζης απέναντι στο θηρίο;

Οι αγορές μετά την προσφυγή στο μηχανισμό ΔΝΤ και ΕΝΤ συνέχισαν τις πιέσεις παίζοντας το σενάριο, ότι ο ευρωπαϊκός μηχανισμός δεν είναι σαφής ούτε σίγουρος. Αφορμή γι’ αυτό αποτελούν οι διφορούμενες δηλώσεις των Γερμανών πολιτικών λόγω της πίεσης της κοινής γνώμης ενόψει των εκλογών της 9ης Μαΐου.

Ένα ερώτημα που κυκλοφορεί ευρέως είναι το τι θα πράξει η Άγκελα Μέρκελ αν στις εκλογές της Βάδης Βυτεμβέργης υποστεί μια συντριπτική ήττα; Θα εκταμιεύσει τα 8-9 δισ. παίζοντας το πολιτικό της μέλλον κορώνα γράμματα.

Άρα, συμπεραίνουν οι... διάφοροι «αναλυταράδες» δεξιά και αριστερά, η Άγκέλα δεν θα βάλει το χέρι στην τσέπη, κάποιοι άλλοι Ευρωπαίοι θα την ακολουθήσουν και η Ελλάδα επειδή δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα με τα λεφτά του ΔΝΤ μόνο, θα κηρύξει στάση πληρωμών, ή αναδιαπραγμάτευση, ή επιμήκυνση. Τι σημαίνουν αυτά είναι γνωστό. Όσοι όμως δεν τα ξέρουν, ας δούνε εδώ: Τα τρία σχέδια της χρεοκοπίας...

Η αλήθεια είναι ότι όντως οι δηλώσεις των Γερμανών πολιτικών είναι διφορούμενες. Είναι κατανοητό αυτό. Αλήθεια είναι ότι πάσχουν και από πολιτική και οικονομική μυωπία.

Οι Γερμανοί είχαν απόλυτο δίκιο όταν δεν εμπιστεύονταν ότι το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να επιβάλει καμιά μεταρρύθμιση λόγω πελατειακής διάβρωσης και διαφθοράς. Άργησαν να καταλάβουν όμως ότι το ελληνικό πρόβλημα, έτσι που ήρθαν τα πράγματα, είναι ένα πρόβλημα πιο «δικό» τους και από τα δικά τους.

Ευθύς εξ αρχής αυτής της κρίσης, η άποψη της στήλης όπως και πολλών άλλων ήταν ότι όλοι είναι καταδικασμένοι να σώσουν την Ελλάδα. Όταν λέμε όλοι εννοούμε πρώτη και καλύτερη τη Γερμανία, μετά την Ευρώπη και την Αμερική με την Κίνα. Όλοι αυτοί έχουν να χάσουν πολύ περισσότερα από τα 300 ψωρο δισ. που είναι το ελληνικό χρέος.

Δυστυχώς άφησαν το πρόβλημα και διογκώθηκε οι Γερμανοί και στη συνέχεια αυτοπαγιδεύθηκαν στο συρμό που διαμορφώθηκε στην κοινή γνώμη. Οι Αμερικάνοι που είναι πιο ευέλικτοι και έμπειροι έχουν καταλάβει τις διαστάσεις του προβλήματος και με τις τελευταίες δηλώσεις ζητούν από τους Ευρωπαίους να μαζέψουν το θέμα.

Τι φοβούνται οι αγορές…
Οι αγορές παίζουν και δοκιμάζουν αντοχές. Αυτό δεν αποκλείει το ενδεχόμενο το σύστημα να σπάσει μπροστά στις πιέσεις. Το παγκόσμιο κρατικό χρέος μοιάζει με «μαύρη τρύπα» μεγέθους ποδοσφαιρικού γηπέδου και το ελληνικό με μέγεθος μπάλας ποδοσφαίρου. Μια κατάρρευση της Ελλάδας απειλεί με ανεξέλεγκτες καταστάσεις αν μεταλαμπαδευτεί...

Οι αγορές εναντίον της πολιτικής;
Όσοι βλέπουν τα πράγματα υπό συνομωσιολογικά πρίσματα θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι έχουμε μια απειλή αναμέτρησης αγορών και πολιτικής. Εκεί θα χώραγε και η επίθεση της αμερικάνικης επιτροπής κεφαλαιαγοράς στης Goldman Sachs…

Στο παρελθόν όσες φορές αναμετρήθηκαν η πολιτική εξουσία με τους διαχειριστές του πλούτου, η πρώτη βγήκε σχεδόν πάντα νικητής.

(Π.χ. Όταν χρειάστηκε η ρωμαϊκή αυτοκρατορία το χρυσάφι των παγανιστικών ναών, έκανε το χριστιανισμό επίσημη θρησκεία και σύλησε χιλιάδες ναούς της πρώην επίσημης θρησκείας.

Ο Φίλιππος ο Ωραίος της Γαλλίας στην προσπάθεια να βρει χρήματα για το ταμείο δεν δίστασε να παλουκώσει και να κάψει τους πιο διακεκριμένους τραπεζίτες της εποχής που δεν ήταν άλλοι από το τάγμα των Ιπποτών του Ναού. Έτσι φτιάχτηκε ο μύθος ότι αυτοί που γλίτωσαν οργάνωσαν έτσι το μηχανισμός ελέγχου που να μην είναι εκτεθειμένοι… Όσα δεν φτάνει η αλεπού…

Ο μεγιστάνας Χοντορόφσκι δεν κατάλαβε πότε βρέθηκε στη φυλακή και η εταιρεία του στο ρωσικό κράτος. Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα, και ας πιστεύει το αντίθετο η λαϊκή σοφία ότι το χρήμα είναι που ελέγχει ασφυκτικά και αδιαμφισβήτητα την πολιτική εξουσία.)

Το πιθανότερο σενάριο
Μια χρεωκοπία μοιάζει με μια αναγκαστική προσγείωση αεροπλάνου. Μπορεί να συρθεί με τη κοιλιά και οι ζημιές να είναι λίγες μπορεί και να τσακιστεί σκορπώντας τον όλεθρο.

Εκ τούτου αυτό που μου μοιάζει με πιθανότερο είναι, ακόμη και στην περίπτωση που θα έχουνε πολιτικές εξελίξεις στην Γερμανία, (π.χ. κυβέρνηση Χριστιανοδημοκρατών Σοσιαλδημοκρατών πάλι…) η Γερμανία και η Ευρώπη θα καλύψει την Ελλάδα, η Ελλάδα θα κάνει τις μεταρρυθμίσεις και παραπάνω από αυτές που θα χρειαστούν και μετά το ΕΝΤ μόλις ηρεμήσουν τα πράγματα, θα τεθεί επί τάπητος η περαιτέρω οικονομική ενοποίηση της ΕΕ. Έτσι θα γλυτώσουμε και εμείς από τους Αλογοσκούφηδες και τους λοιπούς.. (Τον τελευταίο δεν βλέπω να γλυτώνει εύκολα μετά τη συγνώμη Σαμαρά από το ελληνικό λαό..)

Το άλλο σενάριο είναι το χάος… Και το ελληνικό χάος σε αυτή τη περίπτωση θα μοιάζει ακατάστατη γκαρσονιέρα μπροστά στο Zero Point. Βλέπε: Ποιοι φοβούνται μια ελληνική κατάρρευση...

Κανένα δεν μοιάζει να συμφέρει μια ελληνική χρεοκοπία αυτή τη στιγμή γιατί κανένας δεν νιώθει σίγουρος για τις αντοχές του.

Ο ίδιος παραμένω στο σενάριο ότι το σύστημα θα επανέλθει σε ισορροπία και θα ξεπεράσει τα προβλήματα χωρίς κατάρρευση.

Ακριβώς γιατί δεν βλέπω να το απειλεί κανένας, πέραν των συνήθων γραφικών… (Αλέκα-Αλέκων)… Μάλιστα με τα όπλα της δεκαετίας του 20 και τον ανθρωποδιώχτη της σοβιετικής κατάρρευσης στη καμπούρα τους.
του Κώστα Στούπα στο capital

Τα τρία σχέδια της χρεoκοπίας...

Ο καλύτερος μπούσουλας στις καταιγίδες δεν είναι το θυμικό αλλά η κοινή λογική, το θάρρος και η επιμονή. Οι αγορές χτες έπαιξαν ξανά το σενάριο της χρεoκοπίας. Τι σημαίνει όμως χρεoκοπία της Ελλάδας με τα νέα δεδομένα; Ποιος κερδίζει και ποιος χάνει από αυτήν σε ποιο πεδίο και γιατί;

Σε απλά λόγια μια χρεοκοπία μοιάζει με ανώμαλη προσγείωση και συντριβή ενός αεροσκάφους, όπου και αυτοί που θα βγουν ζωντανοί από τα συντρίμμια δεν θα τολμούν να κλείσουν μάτι στην υπόλοιπη ζωή τους.

Υπάρχουν περίπου τρεις τρόποι να χρεοκοπήσει ένα κράτος σήμερα.

1) Γενική στάση πληρωμών...

2) Επαναδιαπραγμάτευση χρέους. Όπερ, σαν χρωστάμε 300 δισ. ευρώ αλλά επειδή δεν έχουμε, διαλέξτε μεταξύ 200 δισ. ή τίποτα (Γενική στάση πληρωμών). Τα 200 θα πουν οι πιστωτές, αλλά άλλη φορά μην έρθετε για δανεικά.

3) Επειδή βρισκόμαστε σε στενότητα, τα επόμενα πέντε χρόνια, αναβάλουμε τις πληρωμές κεφαλαίων για κάποια ομόλογα για τα οποία όμως συνεχίζουμε να πληρώνουμε τόκους. Όπως ακριβώς όταν έχουμε ένα δάνειο που πρέπει να το επιστρέψουμε τώρα και λόγω αδυναμίας η τράπεζα μας δίνει παράταση.

Από τα παραπάνω... σενάρια ανάλογα της περίπτωσης χάνουν:

Όσοι έχουν ελληνικά ομόλογα στα χέρια τους. Υπολογίζεται ότι περί τα 150 δισ. έχουν γαλλικές και γερμανικές τράπεζες και οι μετοχές τους λογικά θα έπρεπε να πέφτουν μαζί με τις ελληνικές όλο αυτό τον καιρό. Η Deutsche Bank χθες ήταν πάνω και με υψηλό τα 60 ευρώ φέτος βρίσκεται στα 55 ευρώ.

Οι ελληνικές τράπεζες έχουν περί τα 45 δισ. ομόλογα του ελληνικού κράτους όταν όλες μαζί αθροίζουν 30 δισ. ευρώ ίδια κεφάλαια. Οποιοδήποτε από τρία σενάρια σημαίνει μεγαλύτερη ή μικρότερη αρνητική θέση. Άρα, κατάρρευση και χωρίς κράτος να στηρίξει αυτός είναι ένα από τους λόγους που προκαλεί την φυγή των καταθέσεων.

Ασφαλιστικά Ταμεία: Τόσο τα υγιή όσο και τα χρεοκοπημένα έχουν τα λεφτά των ασφαλισμένων σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, τραπεζικές μετοχές, και καταθέσεις. Όπερ, στα περισσότερα από τα τρία σενάρια θα καταρρεύσουν και αυτά και θα σταματήσουν να πληρώνουν.

Μετοχές: Ούτως ή άλλως πολλές εταιρείες δεν θα βγουν από την κρίση. Αν υπάρξει και ελληνική κατάρρευση ο αριθμός θα αυξηθεί κατακόρυφα. Ήδη, φαίνονται ποιες όσο και να πιεστούν οι τιμές τους θα υπάρχουν και μετά από 10 χρόνια. Αυτές αποτελούν ευκαιρίες.

Καταθέσεις: Με την προσφυγή στο ΔΝΤ-ΕΝΤ υπάρχει εγγύηση αποφυγής χρεοκοπίας για τα επόμενα χρόνια. Αν δεν... καταρρεύσει το σύστημα, το πάγωμα είναι μια πιθανότητα. Αλλά αν καταρρεύσει η Ελλάδα το πιο πιθανό είναι να υπάρξει ντόμινο, οπότε και οι τράπεζες-καταφύγια δεν ξέρω πόσο ασφαλείς θα είναι. Σε παγκόσμια κατάρρευση η τιμή του χρυσού θα μετρηθεί σε δεκάδες χιλιάδες...

Μαυραγορίτες: Σε περίπτωση χρεοκοπίας κάποιοι περιμένουν να αγοράσουν ακίνητα και χρυσό αντί πινακίου φακής και δοχείου ελαιολάδου...

Πολιτική
Στη χρεοκοπία ποντάρουν οι μαϊντανοί της άκρας αριστεράς και της άκρας δεξιάς. Θεωρούν ότι μέσα στην απόγνωση του ο κόσμος θα γίνει δεκτικός σε μεσαιωνικά μηνύματα, ολοκληρωτικές ουτοπικές λύσεις που οριοθετούνται εναντίον το κεφαλαίου, των ξένων, των αλλοθρήσκων κλπ.

Καθώς όμως αμφότερα τα άκρα δεν διακρίνονται για την ευφυΐα τους, δεν λογαριάζουν ότι οι κοινωνίες έχουν νωπή τη μνήμη της Σοβιετίας και του ναζισμού, οπότε δύσκολα θα ενδώσει όπως τη δεκαετία του ΄30 στα μηνύματά τους.
του Κώστα Στούπα στο capital

Τα υπόλοιπα είναι αέρας...

Ποτέ δεν κατάλαβα τι ακριβώς είναι το δημόσιο χρέος ή το έλλειμμα. Μια ζωή άσχετος με την οικονομία. Αν μου πεις ότι το δολάριο είναι 1,40 ευρώ και μετά με ρωτήσεις πόσα δολάρια είναι 100 ευρώ, θα μπλοκάρω. Λιγότερα ή περισσότερα;
Τελικά όμως και να μην θέλεις μαθαίνεις. Και εγώ αυτό που έμαθα είναι το χρέος είναι το ποσοστό ανευθυνότητας μιας γενιάς προς στην επόμενη. Το πόσο αδιάφορος είναι ένας γονιός για τον κόσμο στον οποίο θα ζήσει το παιδί του. Αν ενώσεις όλους αυτούς τους γονείς μαζί, φτιάχνεις το χρέος μιας ολόκληρης χώρας. El resto es aire, λέμε στην πατρίδα μου. Τα υπόλοιπα είναι αέρας.

Σκέψου το: έχεις το σπιτάκι σου και ζεις by far πάνω από αυτά που βγάζεις. Δάνεια, κάρτες, ταξίδια, αυτοκίνητα για τα παιδιά, λεφτά για τη Δωρεάν παιδεία και υγεία και πάει λέγοντας. Και κάθε μήνα που έρχεται η κάρτα, βλέπεις δύο κουτάκια στο χαρτί: το κάτω δεξιά με το συνολικό ποσό που χρωστάς και το πάνω δεξιά με την ελάχιστη καταβολή. «Τι καλή που είναι η τράπεζα» λες. Σου επιτρέπει να ζεις με δανεικά -εσύ, η γυναίκα και τα δύο σου καλό/κωλόπαιδα- για πολλά χρόνια.

Στην τελική, τι είναι η... ελάχιστη καταβολή; Και να μην έχεις -που λέει ο λόγος- θα τσοντάρεις από τη σύνταξη της γριάς από την οποία έτσι κι αλλιώς πληρώνεις κοινόχρηστα και το Hondos Center της κόρης και του γιου (ιδίως του γιου). Σε κάθε σπίτι και μια γριά. Στα Τρίκαλα Κορινθίας το λένε part of the furniture. Έχεις το σύνθετο, τον χρυσό καναπέ, την LCD full screen (με το σεμέν) και δίπλα η γριά. Ηθικό αυτουργό του σεμέν. Ακόμα και εκείνοι που σου λένε «μαζέψου με τα έξοδα», ακούγονται γραφικοί στα αφτιά σου. «Έλα μωρέ. Έχει ο θεός», απαντάς. Και αυτός ο θεός, ΜΙΑ φορά δεν άνοιξε το στόμα του να σου πει «βρε μανίτσα μου, και εγώ με την ελάχιστη καταβολή ζω».

Και όταν η γριά -40 χρόνια χήρα από τον συμμοριτοπόλεμο- πάει να βρει τον γέρο της, δεν έχεις να πληρώσεις ούτε την ελάχιστη καταβολή. Αλλά κάτι πρέπει να κάνεις, γιατί τα καλλυντικά στο Hondos Center ακριβαίνουν. Και κάποια μέρα στην πόρτα εμφανίζονται οι δοσάδες και ζητούν τα λεφτά τους. Και τι κάνεις; Δεν ανοίγεις; Θα την σπάσουν.
Αν το δεις σε μεγέθυνση, αυτό συμβαίνει σε όλη τη χώρα. Ήρθαν οι δοσάδες και ζητάνε τα λεφτά τους. El resto es aire.

Ο δοσάς (γνωστός και ως κερδοσκόπος) τα λεφτά του θέλει να πάρει. Σου λέει κάτσε εσύ να το συζητάς μέρες, ίσως και αιώνες: ποιος φταίει, ποιος έκλεψε, πόσο θα δουλέψεις, αν θα έχεις τη δικτατορία του προλεταριάτου ή δημοκρατικό σοσιαλισμό ή στρατιωτική δικτατορία. Τα λεφτά εμένα μπορείς να μου τα δώσεις;

Και εκεί εμφανίζεται ο κύριος με το παπιγιόν. Πάρε εδώ τα λεφτά σου, λέει στον δοσά και θα τα βρούμε εμείς με τον κύριο. Τη χώρα ολόκληρη.
Και εκεί αρχίζουν τα δάκρυα. Και τα κροκοδείλια μαζί. Ειδικά τα τελευταία. «Τι να κάνουμε έτσι όπως τα έκαναν οι προηγούμενοι», η επωδός. «Τι από όσα λέει ο κύριος με το παπιγιόν δεν πρέπει να κάνουμε από μόνοι μας» αναρωτιέται ο άλλος. Έλα ντε. Σου είπε ποτέ κανένας να δημιουργήσεις προσδοκία στη μισή Ελλάδα ότι πρέπει να διοριστεί στο Δημόσιο; Ότι ο άλλος μπορεί να πάρει σύνταξη στα 50; Τώρα το θυμήθηκες;

Δεν ξέρω πόσο πιο φτωχός θα γίνεις. Εγώ έτσι κι αλλιώς, έχω φέρει τη συνταγή από την Argentina. Με ελάχιστα ζούσα, με ελάχιστα θα ζω. Πάντα έλεγα ότι δεν θα με πείραζε να θεωρούμαι φτωχός πολίτης ενός πλούσιου κράτους: που θα δίνει καλές συντάξεις, θα έχει καλά νοσοκομεία και καλούς μισθούς. Κανένα πρόβλημα. Τουλάχιστον να ξέρω πού πατάω.

Αλλά ούτε καν αυτό. Το μόνο που ήξερες είναι να κοροϊδεύεις τον Γερμανό που ψώνιζε μία τομάτα, δύο πιπεριές και ένα πορτοκάλι. Να σε δω τώρα και εσένα να ψωνίζεις ένα αγγούρι.
Έτσι που λες. Για ένα τέτοιο κράτος, κανείς ποτέ δεν έκανε κάτι. Ούτε οι μεγάλοι που κυβερνούν, ούτε βέβαια τα ελεεινά ανθρωπάκια που παριστάνουν τους οργισμένους επαναστάτες.

Έναν βασικό όρο πρέπει να μας βάλει ο κύριος με το παπιγιόν: να κλείσουμε οριστικά την τηλεόραση. Να σβήσουν στην ασημαντότητά τους όλοι αυτοί οι τιμητές των πάντων.
Και να μάθουμε να θυμώνουμε σωστά. Κάπου το διάβασα και μου άρεσε. Ούτε αυτό δεν μάθαμε να κάνουμε.
To πάρτι με δανεικά τελείωσε. Ο κύριος με το παπιγιόν έκανε τη δουλειά του. Άσε τη μουσική να παίζει και φέρε τη σκούπα. Μην βγάζεις το μέικ απ. Λεφτά για Hondos Center δεν υπάρχουν.
El resto es aire (Τα υπόλοιπα είναι αέρας).
από τον apos

Ελλάς: "Ότι προαιρείσθε"

Μπήκαμε στη νέα εποχή της επαιτείας και των εράνων για την εθνική ανασυγκρότηση. Ο πρωθυπουργός περιφέρεται από πρωτεύουσα εις πρωτεύουσα προκειμένου να εξασφαλίσει την βοήθεια των μέχρι σήμερα Ευρωπαίων συνεταίρων μας. Διατείνεται ( και καλώς πράττει) ότι δεν θέλει οικονομική βοήθεια αλλά πολιτική στήριξη: «Η Ελλάδα δεν ζητά ούτε μια δεκάρα από τους Γερμανούς φορολογούμενους» δηλώνει.

Όλα τα ΜΜΕ όμως, σε Ελλάδα και εξωτερικό, έχουν μετατρέψει την χώρα σε ζήτουλα, αναμένοντας από την Μέρκελ να προχωρήσει σε οικονομική βοήθεια, για να μπορέσουμε να καλύψουμε τις άμεσες ταμειακές ανάγκες μας. Και εμμέσως πλην σαφώς την μέμφονται γιατί αργεί να την ανακοινώσει.

Έχουμε όμως και... κάποιους πολιτικούς που πρωτοτυπούν, κινούμενοι προς τον ίδιο σκοπό. Έτσι ο Φίλιππος Πετσάλνικος, Πρόεδρος Βουλής των Ελλήνων, καλεί τους Έλληνες να βοηθήσουν την χώρα:

«Η Ελλάδα δεν έχει μόνο τους φοροφυγάδες και τους εισφοροδιαφεύγοντες. Η Ελλάδα έχει πάρα πολλούς ανθρώπους με ευαισθησίες και φιλότιμο, οι οποίοι καθημερινά με ρωτούν πώς μπορούν να βοηθήσουν με τις όποιες δυνάμεις τους, από το υστέρημά τους ή από το περίσσευμά τους, αλλά δεν ξέρουν πώς να βοηθήσουν. Γι αυτό θεωρώ ότι θα ήταν θετικό να δημιουργηθεί ένα Ταμείο Στήριξης της Ελλάδας με την εθελοντική προσφορά της κοινωνίας και των πολιτών. Είναι ενδεικτική η ευαισθησία και η διάθεση προσφοράς των συμπατριωτών μας Ελλήνων της διασποράς». (Η Ελλάδα δεν έχει μόνο μακάκες κ. Πετσάλνικε γι αυτό αν δεν κανονίστε να φέρετε πίσω τα κλεμμένα και να μπει κανένα λαμόγιο μέσα αυτό εδώ θα πάρετε από τους Έλληνες!!!)

Περιμένουμε και την Εκκλησία να δείξει παρόμοιο εθνικό πατριωτισμό με τον Πρόεδρο και να ανοίξει το πουγκί της και να δώσει το κατιτίς της για την σωτηρία της πατρίδας. Ή να βγάλει και δεύτερο δίσκο ζητώντας 50λεπτα από το σεπτόν εκκλησίασμα, για τη ανόρθωση της πατρίδος.

Άντε να κάνουμε και ένα τηλεμαραθώνιο με οικοδεσπότες τις μεγάλες Ελληνικές προσωπικότητες του Πνεύματος, της Πολιτικής και του Θεάματος (συμπληρώστε τα ονόματα...) που θα ευαισθητοποιήσουν τους φουκαράδες συμπατριώτες μας ώστε να ενισχυθεί η εθνική προσπάθεια.

Η σκέψη να συνεισφέρουν, με δημεύσεις και αναγκαστικές κατασχέσεις της περιουσίας τους, οι κλέφτες και αμαρτωλοί των τελευταίων 36 χρόνων δεν μας περνάει καθόλου από το μυαλό.

Αυτοί προορίζονται για μεγάλοι Εθνικοί Ευεργέτες.

Άντε συνέλληνες, ας βάλουμε πλάτη ή ακόμη και κ@λ@, για να βοηθήσουμε κι εμείς τις θεάρεστες και πατριωτικές αυτές πρωτοβουλίες.
από τον Ακτιβιστή