apneagr: επάγγελμα

Η παρούσα κυβέρνηση, αφού συνειδητά, μας έβαλε σε τριμερή κατοχή, ούτε καν μονομερή, με αφορμή το μνημόνιο οδηγεί την χώρα σε μια ισοπέδωση του ελληνικού λαού και όχι των ντόπιων καρτέλ με βήμα ταχύ!

Έχουν γράφει αρκετά για, μισθούς ,συντάξεις, απολύσεις και άλλα ,εδώ όμως θα αναφερθώ για τον μύθο των κλειστών επαγγελμάτων!
Εδώ και αρκετό καιρό, ο πράσινος μιντιακός στρατός ,με αφορμή τους φορτηγατζήδες ,έχουν αναλάβει εργολαβικά να μας απελευθερώσουν από τον οχθρό!
Ποία είναι η αλήθεια τελικά;

Όλα αυτά τα "κλειστά επαγγέλματα" είναι ήδη διπλασία από τον μέσο όρο της ΕΥΡΩΠΗΣ!
Αν πας, μέχρι την ΕΥΕΛΠΊΔΩΝ (ΔΙΚΑΣΤΉΡΙΑ), θα δεις την πληθώρα των δικηγόρων ,που ψάχνουν πελάτη ,την τελευταία στιγμή! Πόσο κλειστό είναι ένα επάγγελμα όταν υπάρχει πληθώρα δικηγόρων;
Στην γειτονιά μου έχει παράρτημα ΙΚΑ!
Πρόσεξε τώρα. Δίπλα του έχει φαρμακείο, απέναντι το ίδιο , σε ακτίνα δε λιγότερο από 1 χιλιόμετρο άλλα τρία! Είναι κλειστό;

Πόσα ταξί έχει ΑΘΗΝΑ;
Περισσεύουν ήδη και... το βλέπεις στις πιάτσες! Μηχανικοί κ.λ.π!
Τα παραδείγματα είναι πολλά .
Και σε μια αγορά ήδη μικρή σε σχέση με την ΕΥΡΩΠΗ αλλά και με την επερχόμενη συρρίκνωση θα επιδεινώσει ακόμη την παραπαίουσα αγορά!
Γιατί το κάνουν όμως;

Θέλουν, με αφορμή το μνημόνιο ,δημιουργία νέων καρτέλ μέσω εταιρειών αλλά USA, διότι οι άνθρωποι είναι αμερικανόφιλοι!
Καρτέλ, που θα διαλύσουν την μικρομεσαία οικογένεια, που ζει από τέτοια επαγγέλματα και θα την παραδώσει σε νέες οικογένειες!
Θέλουν να εφαρμόσουν αμερικάνικο μοντέλο, όπου τα καρτέλ, τράπεζες, πετρέλαια, αλυσίδες τροφίμων θα κονομάνε εις βάρος μας!
Το δε παραμύθι περί τιμών δεν ισχύει και το ξέρουμε!
Έτσι ο μιντιακός στρατός θα εντείνει την παραπληροφόρηση για να σε πείσει ότι όλα γίνονται για το καλό σου!
Άπλα μην τον πιστεύεις!

Υ.Γ. Και μην ξεχνάς ότι ο ΓΑΠ και η παρέα του είναι υπέρ της παγκοσμιοποίησης!
Νίκος Δ. Καράς
από το Ε.Μ.ΠΡΟ.Σ. για ανάπτυξη

Κλειστό επάγγελμα σημαίνει εγγυημένη ελάχιστη αμοιβή, προστασία από τον ανταγωνισμό. Θα μπορούσε να αποτελεί μια διευρυμένη εκδοχή δημοσιοϋπαλληλίας. Και στις δυο περιπτώσεις το κόστος των προνομίων το επιμερίζεται η υπόλοιπη κοινωνία.

Παλαιότερα, μέχρι την είσοδο στην ΕΟΚ, είχαμε «κλειστούς» βιομηχάνους. Αρκεί να είχε κάποιος μπάρμπα στην Κορώνη (την εκάστοτε εξουσία) και εξασφάλιζε δάνεια (θαλασσοδάνεια) από τις κρατικά ελεγχόμενες τράπεζες και ήλεγχαν σχεδόν απόλυτα την αγορά για να στήσει επιχείρηση.

Οι δασμοί που υπήρχαν στα εισαγόμενα εξασφάλιζαν πελατεία για τα πολύ φθηνότερα, αλλά και ακόμη χειρότερης ποιότητας προϊόντα των βιομηχάνων του «γλυκού νερού» της εποχής εκείνης. Ήταν η εποχή που τα εισαγόμενα ήταν σύμβολο επίδειξης κοινωνικής ευημερίας για κάποιον.

Μετά άνοιξαν οι αγορές, οι περισσότεροι επιχειρηματίες του «γλυκού νερού» πήραν ότι είχαν κερδίσει ή ότι είχε απομείνει από τα θαλασσοδάνεια, τα πήγαν στην Ελβετία και στις περισσότερες επιχειρήσεις του θερμοκηπίου μπήκε λουκέτο.

Όσες επιχειρήσεις έμειναν εξελίχθηκαν για... να μπορούν να αντεπεξέλθουν στο διεθνή ανταγωνισμό. Σε κάποιους κλάδους όπως τα τσιμέντα τα καταφέραμε μια χαρά, σε κάποιους άλλους όπως η κλωστοϋφαντουργία τα πράγματα εξελίχθηκαν άσχημα. Τώρα όμως εν μέσω παγκοσμιοποίησης χρειάζεται να επαναπροσδιορίσουμε τους στόχους με βάση τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα...

Δυστυχώς η επιστροφή στο παρελθόν, που λόγω απόστασης φαίνεται ειδυλλιακή, δεν είναι λύση. Εξάλλου το να περιμένουμε στην εποχή του ipad να σταματήσει η παγκοσμιοποίηση είναι σαν να περιμένουμε να σταματήσει η γη να κατέβουμε.

Ακόμη και η Κούβα αποφασίζει να ανοίξει χαραμάδα σε κάποια επαγγέλματα. Στη χώρα του Φιντέλ όλα τα επαγγέλματα είναι κλειστά. Το κράτος ρυθμίζει τα πάντα. Άπαντες έχουν δουλειά και πληρώνονται βρέξει χιονίσει με περίπου 10 ευρώ το μήνα οι χαμηλόμισθοι και με 15 οι μηχανικοί, γιατροί κλπ. Λαμβάνουν ακόμη κατά κεφαλήν ένα κιλό φασόλια, ένα κιλό ρύζι, εκατό γραμ. καφέ, ένα τέταρτο κοτόπουλο, λίγο χοιρινό το μήνα με δελτίο. Το ηλεκτρικό είναι δωρεάν αλλά και μέσα στην Αβάνα έχει λίγες ώρες τη μέρα.

Τα υπόλοιπα στη μαύρη αγορά που υπάρχει γύρω από την τουριστική βιομηχανία όπου οι τιμές είναι ίδιες με τις δικές μας. Πως τα βγάζουν πέρα; «Πως να πείσω τις κόρες μου 16 και 12 ετών ότι πρέπει να σπουδάσουν, όταν βλέπουν ότι στο πεζοδρόμιο μπορούν να βγάλουν σε ένα βράδυ τρία και τέσσερα μηνιάτικα» μου είχε πει μια ντόπια την τελευταία φορά που βρέθηκα στη Αβάνα τον περασμένο Χειμώνα.

Μια άλλη ανθηρή βιομηχανία είναι τα λαθραία πούρα καθώς οι περισσότεροι τουρίστες δεν ξεχωρίζουν από τη γεύση, τους πουλάνε ότι να ΄ναι για γνωστές μάρκες σε φθηνότερες τιμές. Σε εμένα έτυχε και από επίσημο μαγαζί, το κουτί που πήρα να είναι προσεκτικά παραβιασμένο. Όταν το έδειξα στον αρμόδιο απλά το πήρε και μου έδωσε ένα άλλο. Δεν έχω πειστεί ακόμη ότι εκείνα τα Μοντεκρίστο είναι αυτά που ξέρω. Προφανώς στον εισαγωγέα της Ευρώπης δεν περνάνε οι αλχημείες που περνάνε στου τουρίστες.

Λοιπόν, το Reuters έγραψε ότι το καθεστώς της Κούβας αποφάσισε να μειώσει την παρουσία του κράτους σε διάφορους μη στρατηγικής σημασίας τομείς όπως π.χ. τα κουρεία, όπου ο κουρέας θα έχει ευχέρεια να κινηθεί εντός ενός πλαισίου προκαθορισμένων τιμών. Αν θυμάμαι καλά και ο Γκορμπατσόφ μια χαραμάδα πήγε να ανοίξει, αλλά η πίεση ήταν τέτοια που τα σχέδια ανατράπηκαν...

Το ενδιαφέρον σε αυτή την περίπτωση είναι ότι Κούβα και Ελλάδα πραγματοποιούν μεταρρυθμίσεις προς την ίδια κατεύθυνση την ίδια ακριβώς περίοδο. Ανοίγουν κλειστά επαγγέλματα και μειώνουν την παρουσία του κράτους στην οικονομική δραστηριότητα.

Ίσως η Κούβα είναι η μοναδική περίπτωση στον κόσμο που είμαστε μπροστά σε επίπεδο μεταρρυθμίσεων.
του Κώστα Στούπα στο Capital