Παρακολουθώντας σήμερα τις ειδήσεις, άκουσα ότι οι Γερμανοί θα μας στείλουν κλιμάκιο ειδικών, που θα οργανώσει τον δημόσιο τομέα της χώρας μας, και θα τον κάνει πιο ορθολογικό.
Η επόμενη μέρα...
Μετά την ολοκλήρωση των περιφερειακών εκλογών θα ανακοινωθεί το έλλειμμα του 2010 που θα είναι πάνω από 9% και μακριά από τους στόχους. Περιθώρια για άλλους φόρους δεν υπάρχουν, το λένε και ίδιοι οι σοσιαλίζοντες κυβερνητικοί πλέον, οπότε η μόνη λύση που απομένει είναι η μείωση των δαπανών...
Αυτό που έπρεπε δηλ. να ξεκινήσει να γίνεται χρόνια πριν ή έστω δώδεκα μήνες πριν, θα γίνει τώρα υπό το κράτος του πανικού.
Ο υπουργός των οικονομικών το ξεκαθάρισε στη συνέντευξη στο CNN όπου δήλωσε πως η κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει την περικοπή μισθών και συντάξεων, αλλά και την αύξηση των φορολογικών βαρών, καθώς η οικονομία και κυρίως οι επιχειρήσεις βρίσκονται σε μια κατάσταση που δεν μπορούν να αντέξουν νέους φόρους, προαναγγέλλοντας περικοπές κρατικών δαπανών... Τουτέστιν άδειασμα της «καρότσας»...
Το ελληνικό τρίκυκλο...
Η ελληνική πραγματικότητα μοιάζει με... ένα σαράβαλο φορτηγό σαν εκείνα τα παραφορτωμένα στην Ινδία και το Πακιστάν, που όμως έχει ακινητοποιηθεί στην ερημιά από βενζίνη. Μόνο που το δικό μας, λόγω παράδοσης και μεγέθους, είναι τρίκυκλο...
Το όχημά μας εκτός από υπερφορτωμένο, έχει τρύπια καρμπυρατέρ, ο κινητήρας λόγω κακής ρύθμισης καίει περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται για την ομαλή του λειτουργία. Κατά συνέπεια, από το καύσιμο που φεύγει από το ντεπόζιτο, το μισό είτε δεν φτάνει στον κινητήρα είτε δεν χρειάζεται για τη λειτουργία του τελευταίου.
Αν φωνάξουμε έναν μηχανικό το πρώτο που θα κοιτάξει είναι να διορθώσει ή να αλλάξει καρμπυρατέρ που είναι τρύπια και χάνουν καύσιμο, μετά να ρυθμίσει τον κινητήρα να δουλεύει με κανονικό μείγμα.
Κάποιοι επιτήδειοι από τους επιβάτες που έχουν τρυπήσει τα σωληνάκια και γεμίζουν κουβάδες και κονσερβοκούτια με καύσιμα, είναι επόμενο να φωνάξουν εναντίον του μηχανικού, εστιάζοντας και διογκώνοντας κάθε λάθος κίνηση που κάνει.
Θα τον πούνε π.χ. ανίκανο και μαστροχαλαστή γιατί δεν μπόρεσε να συμμαζέψει το φορτηγό της Αργεντινής, αποσιωπώντας τις περιπτώσεις της Ρωσίας, της Βραζιλίας και της γειτονικής Τουρκίας που πέρνα δίπλα με ταχύτητα πνίγοντας το δικό μας τσούρμο στον κουρνιαχτό της σκόνης. Θα πουν ακόμη επίτηδες γνωματεύει τόσο μεγάλη τη ζημιά, για να μας το αγοράσει τζάμπα...
Λαθρεπιβάτες...
Αλλά και τα καρμπυρατέρ να επισκευαστούν, αν δεν αδειάσει η καρότσα για να μπορούν να γίνουν μεταφορές είναι δύσκολο να βρεθούν χρήματα για καύσιμα.
Ο οδηγός λοιπόν θα πρέπει να βρει μια λύση με το φορτίο. Αν η καρότσα του φορτηγού μας είναι γεμάτη με συνοδηγούς και φορτοεκφορτωτές, δεν θα υπάρχει χώρος να μεταφέρει προϊόντα, να έχει έσοδα και να αγοράσει καύσιμα.
Φυσικό είναι οι φορτοεκφορτωτές που θα χάσουν τη βολή τους να διαμαρτύρονται και να προτείνουν μέσω των εκπροσώπων τους να πετάξουμε τους προφυλακτήρες που όντως έχουν βάρος (Εθνική άμυνα...) ή να προκρίνουν ότι η λύση είναι να διαπραγματευτούμε με το βενζινάδικο να μας αναδιαρθρώσει τα χρέη και να συνεχίσει να μας προμηθεύει με καύσιμα.
Όπως εύκολα μπορεί να καταλάβει και ο μέσος άνθρωπος, όλα αυτά δεν είναι παρά προφάσεις να αποφύγουμε να πάρουμε επώδυνες αποφάσεις.
Το πρόβλημα είναι ότι διαλύσαμε τη μηχανή με τη διαφθορά και παραφορτώσαμε το φορτηγό. Αν δεν τα επισκευάσουμε το «τρίκυκλο» η Ελλάς δεν θα ξανακινηθεί...
Αφού διορθώσουμε τα καρμπυρατέρ και τη μηχανή και μειώσουμε το φορτίο τότε μπορούμε να πάμε στο βενζινάδικο και να επιδιώξουμε μια συμφωνία να συνεχίσει να μας προμηθεύει καύσιμα για τις μετακινήσεις, με βάση μια ρύθμιση των παλιών χρεών μας.
Το να ζητάμε να διαπραγματευτούμε μια ρύθμιση με το βενζινάδικο πριν επιδιορθώσουμε τις διαρροές και την κακή καύση είναι δώρο άδωρο.
Δώρο, άδωρο είναι να δαιμονοποιούμε το μηχανικό ή να εφευρίσκουμε διάφορες συνομωσίες όπως π.χ. το διεθνές κεφάλαιο ή κάποια καρτέλ έχουν κάνει δολιοφθορές και γι’ αυτό μείναμε στην μέση της ερημιάς, προκειμένου έναντι πινακίου φακής να μας αρπάξουν το τρίκυκλο που μέσα κρύβει ένα ισχυρό τριαξονικό.
Δεν χρειάζεται κάποιος να είναι ειδικός για να δει ότι το τρίκυκλο είναι διαλυμένο και οι φορτοεκφορτωτές περισσότεροι από τους πελάτες ή τους επιβάτες πολλά χρόνια τώρα... Απλά μας δάνειζαν και το φορτηγό έκανε διαδρομές στην άγονη γραμμή...
Σιγά-σιγά αρχίζει και γίνεται αντιληπτή αυτή η κατάσταση από μεγαλύτερο μέρος της κοινής γνώμης. Αυτό θα βοηθήσει και τους πολιτικούς να σχεδιάσουν και να επιταχύνουν την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων...
Κατ’ αυτή την έννοια το 2011 αναμένεται πολύ πιο ενδιαφέρον για τις μεταρρυθμίσεις απ’ ό,τι το 2010 που ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον απ’ ό,τι ολόκληρη η τελευταία δεκαετία. Αυτό πιστεύω θα βρει κάποια αντανάκλαση και στη χρηματιστηριακή αγορά.
Από πέρυσι η στήλη το επαναλαμβάνει για μείωση του δημοσίου και άρση της μονιμότητας, όχι γιατί αρέσκεται στην αναταραχή, αλλά γιατί τα δεδομένα μαθηματικά οδηγούν εκεί.
Κώστας Στούπας στο capital
Ή πρόκειται περί γκαφατζήδων ολκής ή πρόκειται περί αδίστακτων επαγγελματιών που ετοιμάζουν μεγάλα δεινά για τον τόπο. Και το ένα και το άλλο είναι άκρως επικίνδυνα.
Αυτό προκύπτει από τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου, Γ. Πεταλωτή σε ερώτηση για το τι σκέφτεται να κάνει η κυβέρνηση σχετικά με τους δημοσίους υπαλλήλους, κι αν έχει κάποιο σχέδιο για απολύσεις. «Όποια απόφαση έχουμε την ανακοινώνουμε, τους στόχους μας τους τηρούμε απαρέγκλιτα» είπε ο κ. Πεταλωτής.
Ωστόσο σε προηγούμενη ερώτηση αν η κυβέρνηση εκλαμβάνει την ψήφο των πολιτών ως λευκή επιταγή για να προχωρήσει σε απολύσεις στο δημόσιο ο κ. Πεταλωτής απάντησε «δεν μιλάμε για απολύσεις και δεν υπάρχει καμία λευκή επιταγή. Είναι μακριά από εμάς η αντίληψη αυτή για την ψήφο του πολίτη».
Καταλαβαίνοντας ότι... άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο για απολύσεις στο Δημόσιο, ο κ. Πεταλωτής προσπάθησε το απόγευμα να το μαζέψει καθώς τα δημοσιογραφικά γραφεία είχαν πάρει φωτιά. Το ζήτημα είναι ότι στην κυβέρνηση έχουν κάποια κρυφή ατζέντα, κάποιο μυστικό σχέδιο που θέλουν να φέρουν σε πέρας σύντομα και αφορά απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων. Υπενθυμίζεται ότι κατά καιρούς έχουν δεσμευτεί ότι δεν θα υπάρξουν απομακρύνσεις υπαλλήλων από τον δημόσιο τομέα.
από το antinews
Επισκέφτηκα πρόσφατα τη Σαντορίνη. Ωραίο νησί, δεν είχα ξαναπάει. Η Καλντέρα, το ηλιοβασίλεμα στην Οία, ο περίπατος στα γραφικά σοκάκια. Κι ακόμη ο Λευτέρης! Ναι, ο μάγκας, ο μερακλής ο Λευτέρης. Έχει μία ταβερνούλα σε ένα γραφικό λιμανάκι. Φοβερή ταβέρνα. Ψάρι φρέσκο, περιποιημένα πιάτα, καμία σχέση με τα τουριστικά που «γδύνουν» τον πελάτη. Ο Λευτέρης δεν είναι μόνο επιχειρηματίας. Είναι και κάτι άλλο. Σωστά το μαντέψατε!
Ο Λευτέρης είναι ταυτόχρονα και δημόσιος υπάλληλος. Είναι από εκείνους που δούλευαν στην παλιά Ολυμπιακή και περιμένει εδώ και μήνες την μετάταξή του. Βέβαια, ο μισθός «πέφτει» κανονικά. Κάθε 1η και 15η του μηνός. Τον ρώτησα αν αισθάνεται άνετα με αυτή την κατάσταση. «Και τι να κάνω», μου απάντησε. «Να γυρίζω στους καφενέδες»;
Κάπου εκεί ένιωσα τύψεις. Δίκιο έχει ο άνθρωπος. Δεν φταίει αυτός. Φταίνε εκείνοι που τους «ξέχασαν». Δημόσιοι υπάλληλοι στα αζήτητα. Μόνο που κάθονται και πληρώνονται. Δηλαδή, κάθονται και τους πληρώνουμε.
Φανταζόμαστε ότι δεν... περιμένουν στην κυβέρνηση να τελειώσει πρώτα η απογραφή για να καταλήξουν που θα μετατάξουν τον Λευτέρη. Σε αυτή την περίπτωση ο φίλος μας ο Λευτεράκης μπορεί να περιμένει για πολύ ακόμη. Αλλά ο μισθός «πέφτει».
Κι εγώ το ίδιο θα έκανα στην θέση του. Δεν θα έλεγα «δεν τον θέλω τον μισθό». Θα κοίταζα να κάνω και κάτι άλλο για να έχω στο μεταξύ μία εναλλακτική. Είναι ο νόμος της αυτοσυντήρησης. Η επιβίωση είναι το ζητούμενο και μάλιστα στις μέρες του ΔΝΤ.
Όπως έλεγε και μία γνωστή ατάκα σε παλιά ελληνική ταινία, «το θέμα είναι να τρυπώσεις. Έτσι και τρυπώσεις»... Τρύπωσε ο Λευτέρης πριν από χρόνια στην Ολυμπιακή και τώρα την βρίσκει την άκρη.
Πάντως, φίλε Λευτέρη, το μαγαζί σου δεν «παίζεται». Είμαι βέβαιος ότι ίσως και να είχες καλύτερη τύχη στην ζωή σου αν είχες αποφασίσει να ασχοληθείς από την αρχή με την ταβέρνα και όχι με την Ολυμπιακή ή με οποιαδήποτε άλλη δημόσια υπηρεσία. Βλέπεις, Λευτέρη, το δημόσιο μας «έφαγε» όλους. Μας πρόσφερε την «σιγουριά» και σε αντάλλαγμα σκοτώσαμε την επιχειρηματικότητα και μαζί με αυτή και αυτή την έρμη την Ελλάδα...
Θανάσης Μαυρίδης στο capital
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
