apneagr: ασυμβίβαστο

Το ανέκδοτο της δεοντολογίας στη Βουλή

Μάλλον λαθεύουν οι Ευρωπαίοι. Δεν χρειαζόμαστε οικονομική επιτήρηση. Με τους βουλευτές που έχουμε, μάλλον πολιτική επιτήρηση απαιτείται.

Είναι σίγουρο ότι το έλλειμμα θα ήταν πολύ μικρότερο αν ακολουθούσαμε τις νόρμες της υπόλοιπης Ευρώπης. Οχι θεωρητικά - π.χ. να είμαστε παραγωγικοί, να μη διαλύουμε επιτροπές και οργανισμούς που η χρησιμότητά τους έχει λήξει εδώ και δεκαετίες - αλλά στα πολύ πρακτικά. Αν, για παράδειγμα, εφαρμόζαμε τις αποφάσεις των ευρωπαϊκών δικαστηρίων, θα γλιτώναμε ένα βουνό λεφτά. Για όσους δεν θυμούνται, η λέξη «Κουρουπητός» ήταν παλιά στην Ευρωπαϊκή Ενωση κάτι σαν τα «greek statistics»· μια κοροϊδία προς τα όργανα της Ε.Ε. που μας κόστισε 5,4 εκατομμύρια ευρώ.

Δεν είναι η μόνη περίπτωση που... πληρώσαμε ακριβά τις μικροπολιτικές σκοπιμότητες των κυβερνήσεων και τοπικών φορέων. Σε δεκάδες άλλα ζητήματα, υπουργοί, δήμαρχοι και φορείς κλωθογυρίζουν με τις αποφάσεις ανά χείρας αναβάλλοντας την εφαρμογή τους. Το συζητάνε έτσι, το κουβεντιάζουν αλλιώς κι επειδή φοβούνται το βραχυχρόνιο πολιτικό κόστος, μας φορτώνουν μερικά εκατομμύρια σε πρόστιμα.

Δεν εθελοτυφλούν ξέρουν ότι αργά ή γρήγορα η χώρα θα αναγκαστεί να συμμορφωθεί προς τις αποφάσεις. Απλώς στο ενδιάμεσο κάνουν τη δουλειά τους προστατεύοντας το μικροπολιτικό τους κεφάλαιο. Τα δε φύλακτρα τα πληρώνουμε εμείς οι φορολογούμενοι. Ο,τι έγινε, δηλαδή, σε εθνική κλίμακα με την οικονομία γίνεται σε μικροκλίμακα με μύριες όσες αποφάσεις των ευρωπαϊκών δικαστηρίων.

Υπάρχουν και κάποιες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που δεν μεταφράζονται σε λεφτά, αλλά κοστίζουν περισσότερο. Πλήττουν την αξιοπιστία της χώρας, το έλλειμμα της οποίας (όπως σωστά λέει ο πρωθυπουργός) μας οδήγησε να ζητιανεύουμε τη στήριξη των Ευρωπαίων προκειμένου να δανειστούμε.

Η χώρα μας, για παράδειγμα, έχει καταδικαστεί δύο φορές για το θέμα της βουλευτικής ασυλίας. Παρ' όλα αυτά το πολιτικό μας προσωπικό σφυρίζει αδιάφορα. Πάνε στη Βουλή οι αιτήσεις των εισαγγελικών αρχών για χορήγηση αδείας άσκησης ποινικής δίωξης και οι βουλευτές πάντα ψηφίζουν κατά. Ετσι σήμερα, για μία ακόμη φορά, η Βουλή θα δείξει και θα διδάξει στον ελληνικό λαό το ήθος της. Ζητήθηκε η άρση ασυλίας των κ. Αργύρη Ντινόπουλου (Ν.Δ.) και Κυριάκου Βελόπουλου (ΛΑΟΣ), αλλά το αποτέλεσμα είναι προδικασμένο. Η Επιτροπή Δεοντολογίας (sic) της Βουλής, υπό την προεδρία του κ. Γρηγόρη Νιώτη και απαρτιζόμενη -καλά είναι να θυμόμαστε τα ονόματα- από τους κ. Κωνσταντίνο Σκανδαλίδη (ΠΑΣΟΚ), Δημήτριο Παπουτσή (ΠΑΣΟΚ), Κωνσταντίνο Τζαβάρα (Ν.Δ.), Αντώνιο Σκυλλάκο (ΚΚΕ), Αστέριο Ροντούλη (ΛΑΟΣ) και Βασίλειο Μουλόπουλο (ΣΥΡΙΖΑ), αποφάσισε κατά πλειοψηφία να προτείνει στο σώμα της Βουλής τη μη άρση της ασυλίας και των δύο. Υπενθυμίζεται ότι και οι δύο δεν κατηγορούνται για κάτι που έπραξαν ως βουλευτές: ο κ. Ντινόπουλος κατηγορείται για πράξεις του ως δήμαρχος Βριλησσίων και ο κ. Βελόπουλος μηνύθηκε για μια προσωπική του αντιδικία με κάποιον πολίτη.

Παρ' όλα αυτά η Επιτροπή Δεοντολογίας θεώρησε τις διώξεις «πολιτικές» και μάλιστα, στην «έκθεσή» της προς τους βουλευτές, δεν αναφέρει καν τον λόγο για τον οποίο ζητείται η άρση της ασυλίας.

Γι' αυτό μάλλον λαθεύουν οι Ευρωπαίοι. Δεν χρειαζόμαστε οικονομική επιτήρηση. Με τους βουλευτές που έχουμε, μάλλον πολιτική επιτήρηση απαιτείται.
του Πάσχου Μανδραβέλη

Τον ρόλο του hitman – υπερυπουργού τον είχαμε “μαντέψει” με την ανάληψη των “καθηκόντων” του και τον είχαμε ταυτοποιήσει με το πρώτο του κελάηδισμα στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό. Άρχισε λοιπόν αρκετά νωρίς και τις αναίσχυντες ενέργειες εναντίον των “εχθρών” της σοσιαληστρικής μοναρχίας. Πως;

Μα φυσικά μεθοδεύοντας την εξόντωση της εφημερίδας “Το Παρόν” καταθέτοντας αγωγή για δημοσίευμα προ 15μήνου! Ναι, καλά ακούσατε. Για το δημοσίευμα σχετικά με το βουλευτικό ασυμβίβαστο όταν ο κύριος Πάγκαλος έκανε τη θρυλική εκπομπή στον City FM της κυρίας Αγγελοπούλου.

Εδώ καταρρίπτονται όλοι οι νόμοι της φυσικής. Δεινόσαυρος να ήταν ο αντιπρόεδρος, οπωσδήποτε δεν θα έκανε 15 μήνες να αντιδράσει. Πόσο μάλλον μετά την κατάληξη του city καθώς και των άλλων δραστηριοτήτων της κυρίας Αγγελοπούλου, που άφησαν εκατοντάδες εργαζόμενους μετέωρους, όχι βεβαίως τον κύριο Πάγκαλο.

Αντί λοιπόν να... σιωπήσει ο κύριος Πάγκαλος μετά την οδυνηρή κατάληξη του “ακριβού χόμπυ” ως ελάχιστο δείγμα ντροπής για την παρουσία του και μόνο εκεί, έχει το θράσος να καταθέτει και αγωγή επί τούτου. Εννοείται ότι δεν πείθει κανέναν και οι λόγοι είναι ξεκάθαροι:

Το Παρόν είναι η εφημερίδα που παράγει δημοσιογραφία και ανάλυση. Χωρίς DVD, χωρίς αφιερώματα πορνοβοσκής, με σαφή και γνήσια σοσιαλιστική κατεύθυνση. Μία τέτοια εφημερίδα λοιπόν αυτονόητα μπαίνει στο στόχαστρο του ολιγαρχικού πανίσχυρου μορφώματος της “Νέας Διακυβέρνησης”. Όπως και όλοι που θα αντισταθούν στις μεθοδεύσεις αλλοίωσης της ίδιας της δημοκρατίας.

Το Παρόν παίρνει ξεκάθαρη θέση στο θέμα της ιθαγένειας ενώ στέκεται με ιδεολογική τεκμηρίωση και συνέπεια στις επιταγές του δημοκρατικού σοσιαλισμού που προσπαθούν να μεταλλάξουν οι ψευτοσοσιαλιστές της ευκαιρίας και του αντικοινωνικού αυτισμού. Είναι αυτονόητο ότι θα υπάρξουν και άλλα χτυπήματα αφού ο κύριος Πάγκαλος πραγματικά άγγιξε τον πάτο της ηθικής (ε;) και του πολιτικού διασυρμού με αυτή την ενέργεια.

Δικαίως κάποιοι θα πουν πως αυτή η ενέργεια του Παγκάλου είναι ίνα μπροστά στο χαλί των Ιμίων και της παράδοσης Οτσαλάν. Είναι πταίσμα μπροστά στην κάλυψη του κομματιάσματος αθώων αγροτών και εμπορίας των οργάνων τους όταν ο ίδιος ως επιτελικός της “Ισχυρής Ελλάδας” εκτόξευε μομφές στον …Μιλόσεβιτς.

Θα συμφωνήσουμε. Γνωρίζουμε όμως ότι ο γίγαντας με ψυχή οχιάς κάνει τις παλικαριές του μόνο όταν είναι στα πράγματα. Έτσι, εμείς που αντίθετα ως κακοπροαίρετοι “Δεν έχουμε και απόλυτη εμπιστοσύνη στην Ελληνική δικαιοσύνη” σε ολιγαρχικές περιόδους, οφείλουμε να αντιδράσουμε σε αυτή την νταβατζήδικη μεθόδευση. Όπως άλλωστε είπε κάποτε ένας εκδόταρος,

“Δεν υπάρχουν νταβατζήδες, μόνο καρπαζοεισπράκτορες”.

Είμαστε καρπαζοεισπράκτορες αγαπητοί συμπολίτες;
από olympia την φωτογραφία την τράβηξε ο καφετζής