Εάν δεν το θυμάστε, είστε ευτυχείς.
Γιατί εγώ που το θυμάμαι, υποφέρω... Και κάθε φορά που περνάω την Κηφισίας ψυχοπλακώνομαι. Και νιώθω οργή. Ακόμα και ντροπή που ζω σ’ αυτή τη χώρα....
Αναφέρομαι στο περίφημο Κέντρο Τύπου των Ολυμπιακών Αγώνων (International Broadcasting Centre). Εκεί στην λεωφόρο Κηφισίας, στο ύψος των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων. Που εγκαινιάσθηκε και λειτούργησε την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων.
Ένα κτίριο – κόσμημα. Επιβλητικό και αντάξιο του Ελληνικού Πνεύματος. Το οποίο φιλοξένησε ανθρώπους, κατά κάποιο τρόπο, του πνεύματος. Δημοσιογράφους, ανταποκριτές, σχολιαστές και γενικά παράγοντες των Μ.Μ.Ε.
Ένα τεράστιο κτίριο, επιβλητικό, καλοφτιαγμένο. Που κόστισε πολλά στον Έλληνα φορολογούμενο. Ένα εκπληκτικό κτίριο, με 40.000 τ.μ. στεγασμένους χώρους, 4.500 τ.μ. γραφεία και υπόγειο γκαράζ 1.400 περίπου θέσεων σε δυο επίπεδα . Που όσοι το είδαν, έμειναν με ανοιχτό το στόμα, από τον θαυμασμό.
Ακόμα και... έμπειροι αθλητικοί παράγοντες, που είχαν δη στο εξωτερικό πολλά τέτοια κτίρια Τύπου, παραδέχτηκαν πως αυτό ήταν το κάτι άλλο. Πολύ πολύ πιο μπροστά από όλα τα άλλα…
Πολλοί δε, ξένοι παρατηρητές, το χαρακτήρισαν, ως την σύγχρονη Ακρόπολη των Ελλήνων. Τόσο από αρχιτεκτονικής και αισθητικής πλευράς, όσο και από πρακτική λειτουργικότητα…Αυτό το κτίριο, που φιλοξένησε τις τηλεοράσεις, τα ραδιόφωνα και τα έντυπα μέσα, όλου του κόσμου.
Με εστιατόρια, χώρους αναψυχής, χώρους ανάπαυσης, αίθουσες συσκέψεων και ένα σωρό άλλα. Ένα Κέντρο Τύπου πλήρες εφοδιασμένο με ψηφιακά μηχανήματα ( κάμερες, κονσόλες, φωτιστικά, ηχοληπτικά, μοντάζ κ.λπ.) που όχι μόνο άγγιζαν, αλλά ξεπερνούσαν την τελειότητα. Μηχανήματα, που τα ζήλεψε και το B.B.C..
Στην συνέντευξη τύπου, που είχε δοθεί τότε, είχαν δηλώσει οι κυβερνητικοί παράγοντες ( Ρουσσόπουλος – Παναγόπουλος ), ότι το τεχνολογικό εκείνο αριστούργημα, θα στέγαζε, μετά την χρήση του, την Ραδιοτηλεόραση της χώρας…
Και όλοι εμείς, που ασχολούμεθα με το αντικείμενο, νοιώσαμε πραγματική αγαλλίαση, που η χώρα θα είχε έναν Ραδιοτηλεοπτικό φορέα, μέσα σε τέτοιο κτίριο.
Γιατί όλα ήταν πραγματικά πλούσια και αρχοντικά. Από τα control rooms και τα στούντιο, μέχρι τις σουίτες μοντάζ και τα γραφεία.
Για μήνες, δούλευαν, εκατοντάδες τεχνικοί, για να επιτύχουν αυτό το τεχνολογικό θαύμα. Οι πιο άριστοι, διαφόρων εργοστασίων που μας είχαν προμηθεύσει τα μηχανήματα. Χιλιάδες μέτρα καλωδίων και οπτικών ινών, είχαν τοποθετηθεί, συνδέοντας όλη την Ελλάδα. Όπου εγίνοντο αθλήματα της Ολυμπιάδας. Χιλιάδες υπερσύγχρονοι υπολογιστές και δορυφορικά μέσα, που έστελναν το σήμα, στα πέρατα της οικουμένης….
Αυτό λοιπόν το κόσμημα, που κόστισε πολλά, απίστευτα πολλά, δισεκατομμύρια έχει μείνει έρμαιο, εκεί επί της Κηφισίας, για να μας θυμίζει την αθλιότητα κάποιων αληταράδων, που αναρριχήθηκαν από το πουθενά, για να πλουτίσει σε βάρος του Ελληνικού λαού.
Που σήμερα κατάντησε, χάρη σ’αυτά τα υποκείμενα και τους ομοίους τους, να ζει στο όριο της φτώχιας.
"Χάρισαν " οι εν λόγω κόρακες, έναντι αδράς υποψιαζόμαστε μίζας, το επιβλητικό αυτό Ολυμπιακό κτίριο σε ένα γνωστό πλουτοκράτη του τόπου ( διάβαζε βδέλλα, που απορροφάει το εναπομείναν πλέον αίμα μας ) για να γίνει σήμερα ένα Golden Hall των πλουσίων.Ένα εμπορικό κέντρο δηλαδή, για ολίγους, αφού σ’αυτό εγκαταστάθηκαν, οι ακριβότερες επιχειρήσεις με τις πλέον επώνυμες φίρμες. Αυτή την τύχη είχε το επιβλητικό Κέντρο Τύπου των Ολυμπιακών αγώνων.
Που αντί, μετά το πέρας τους, να αποδοθεί στον λαό, που το χρηματοδότησε, και να εγκατασταθεί ο Ραδιοτηλεοπτικός του φορέας, μετατράπηκε από το ανεκδιήγητα ανθρωπάκια, σε εμπορικό κέντρο των πλουσίων.
Και για να μην μιλήσει κανείς, από τους ιθύνοντες της ΕΡΤ, τους λάδωσαν με τους μιστούς αυτούς, που σήμερα παρακολουθούμε….Τους 340.000 ευρώ το χρόνο, 280.000 το χρόνο και πάει λέγοντας…Έτσι και οι διακόσιοι, περίπου, καλολαδωμένοι, κάνανε και αυτοί τουμπεκί….
Όσο για τα πανάκριβα μηχανήματα του "Κέντρου Τύπου" , τις οπτικές ίνες, τα εκατοντάδες χιλιάδες μέτρα καλωδίων, τις κάμερες, τις κονσόλες, τις μονταζιέρες και όλους τους ψηφιακούς εξοπλισμούς των στούντιο, τους πούλησαν με….το κιλό!!! Σε επιτήδειους…. ξένους και Έλληνες ενδιαφερόμενους του κλάδου.
Οι οποίοι τα πήραν, όσο θα αγόραζαν ένα τρανσιστοράκι χαλασμένο από το…Μοναστηράκι.
Έτσι πήγε, φίλοι μου και το κτίριο και οι εγκαταστάσεις του…Αυτή η πανάκριβη υψηλή τεχνολογία, που αντιμετωπίστηκε, από τους γνωστούς, προαναφερόμενους μαφιόζους, ως άχρηστο υλικό, από τον ….ΟΔΔΥ.
Την στιγμή που η ΕΡΤ, για να λειτουργήσει ψηφιακά, τα εχρειάζετο όλα αυτά. Τα οποία τώρα θα κληθούμε να ξαναπληρώσουμε, για να γίνει ψηφιακή η ΕΡΤ.
Αυτή την τύχη, είχε όμως και το κτίριο, των 40.000 τ.μ. που "χαρίστηκε" ( όλοι γνωρίζουμε το γνωστό δίδυμο που έκανε κουμάντο εκείνη την εποχή) στον όμιλο Λάτση (στην εταιρεία LAMDA Δομή, θυγατρική της LAMDA Development ) για να στεγάζει εκεί τα μαγαζιά της ελίτ κοινωνίας.
Ποιος ξέρει με τι συμβάσεις, με τι μίζες και με ποιες, κάτω από το τραπέζι, συναλλαγές.
Και το ακόμα πιο θεαματικό είναι ότι κανένας εισαγγελέας δεν έχει ασχοληθεί με αυτό το σκάνδαλο, που αναδύει περισσότερη μπόχα και πολύ πιο σημαντική (μαύρη) οικονομική συναλλαγή και από την "αρπαχτή" του Βατοπεδίου ακόμα.
Και το εύλογο ερώτημα είναι γιατί;
Γιατί; Αυτό το "γιατί" με κάνει να σας τρώω τόσο χρόνο και τόσο χώρο και να καταχρώμαι την γενναιόδωρη φιλοξενία σας.
Ένα παιδί να κλέψει μια τσάντα στον δρόμο, θα κάτσει στο σκαμνί.
Αυτοί (και τους γνωρίζουμε καλά όλοι) που έκλεψαν τις "τσάντες" με το υστέρημα όλων των Ελλήνων γιατί να απολαμβάνουν τώρα τη δική μας μακαριότητα και σιωπή;
Γιατί; Γιατί κύριοι εισαγγελείς; Γιατί;
Α, ρε κακόμοιρε Έλληνα "ραγιά". Απελευθερώθηκες από τα κοράκια του κόσμου, για να σε αφανίσουν τα πεινασμένα "δικά σου" λαμόγια. Και να σε παραδώσουν βορά σε δέκα-δεκαπέντε οικογένειες πλουτοκρατών, που νέμονται τη χώρα…
ΛΥΣΙΑΣ
ΥΓ. Όποιος φίλος θέλει κάποια πρόσθετη πληροφορία, κάποια στοιχεία, ας μας γράψει θέτοντας τα ερωτήματά του και θα απαντήσουμε αμέσως.
Ευχαριστούμε θερμά για την φιλοξενία.
από το kafeneio
Μόλις πάτησε το πόδι του ο Ανδρέας στην Ελλάδα, αισθάνθηκε πως έφτασε στη γη της επαγγελίας. Ο θεός του, ή μάλλον, οι θεοί του, ήταν σαφείς στις εντολές που του έδιναν όταν τον τάιζαν και τον πότιζαν με άφθονο “λίπασμα” για να τον πασάρουν ως εθνοφύλαρχο του – κατ’ αυτούς – ελληνιστάν. Κάθε -σταν είχε άλλωστε και τον φύλαρχό του, που η σκούφια του κρατούσε άλλοτε από τζάκια, κι άλλοτε από κούτσουρα και μάλιστα “νότια”, υγρά.
Αναρτήσεις
