![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjch5Bfl3ylQSkGiht70H-bLv8VZKl5E7QeZMqp2vSOrnB1uARC_aEhyphenhyphenC_UOrm5F10ZvCTDm0E-nkcgwHuYUWhWsJwzzojx2wJN10FD8ZyYV9FynhVvhDoP38zP8INTFwwx6c-mWSOOWosh/s320/%CE%BC%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%BF+%CF%87%CF%81%CE%B7%CE%BC%CE%B1.png)
Η τροπολογία για το αφορολόγητο και χωρίς παραστατικά 2% του τζίρου των εκδοτικών επιχειρήσεων αναδεικνύει μεγάλα ελλείμματα στο πολιτικό και μιντιακό μας σύστημα.
Aκόμη και στα νηπιαγωγεία διδάσκεται ότι ένα λάθος συν ένα λάθος δεν μας κάνει κάτι σωστό. Μας κάνει δύο λάθη.
Υπ' αυτήν την έννοια, είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς την εξήγηση της κυβέρνησης για την κατάθεση της τροπολογίας του 2% για τις επιχειρήσεις των ΜΜΕ, μια τροπολογία που χαρακτηρίστηκε νομοθέτηση ξεπλύματος μαύρου χρήματος. «Υπήρξαν ενδείξεις ότι η ρύθμιση είχε τη συμφωνία τουλάχιστον του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης», είπε ο υφυπουργός Oικονομικών, «το οποίο και ως κυβέρνηση είχε νομοθετήσει όλες τις σχετικές παρατάσεις από τη δεκαετία του 1980 μέχρι και σήμερα. Εφ' όσον, όμως, διαπιστώνουμε ότι δεν υπάρχει αυτή η συμφωνία, η κυβέρνηση αποσύρει τη συγκεκριμένη διάταξη».
Κατ' αρχάς η... πολιτική δεν μπορεί ποτέ να χαράσσεται με ενδείξεις. Κατά δεύτερον, υπάρχει ένα ερώτημα: ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο; Το ΠΑΣΟΚ ή η κυβέρνηση; Αν, δηλαδή, η τροπολογία ήταν ορθή, έπρεπε να υπερψηφιστεί παρά τις αντιδράσεις του ΠΑΣΟΚ. Αν ήταν λάθος, δεν έπρεπε καν να κατατεθεί. Οι ευρύτερες συναινέσεις στην παρανομία δεν παράγουν νομιμότητα. Απλώς παράγουν μεγαλύτερη σε έκταση παρανομία. Η περιπέτεια της τροπολογίας του 2% αναδεικνύει μεγαλύτερα ελλείμματα από τα πολλά εκατομμύρια που θα στοίχιζε στον κρατικό προϋπολογισμό. Αναδεικνύει για μία ακόμη φορά το έλλειμμα στη διαφανή νομοθέτηση. Μια χαριστική διάταξη για έναν κλάδο της οικονομίας κατατέθηκε εκ κρυπτώ -παραμονή Πρωτομαγιάς- και σε γλώσσα που όχι μόνο δεν την καταλαβαίνουν οι πολίτες, αλλά μπερδεύει και έμπειρους κοινοβουλευτικούς: «Η ισχύς των διατάξεων της παραγράφου 2 του άρθρου 31 του Κ. Φ. Ε., όπως ισχύει, παρατείνεται για τις επιχειρήσεις των περιπτώσεων γ΄ και δ΄ της ίδιας παραγράφου, από τότε που έληξε μέχρι την 31.12.2001».
Διαβάζοντας το παραπάνω ένας πολίτης σίγουρα θα έχει δύο ερωτήματα: 1) «Ορίστε; Τι στην ευχή σημαίνει αυτό;» 2) «Πόσες άλλες τέτοιες τροπολογίες περνούν νύχτα και δεν τις παίρνει είδηση κανείς;» Πρέπει να σημειώσουμε ότι η ελληνική οικονομία βρίσκεται σ' αυτό το χάλι διότι μυριάδες τέτοιες τροπολογίες για την εξυπηρέτηση ειδικών συμφερόντων κατατρώγουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Αυτές οι τροπολογίες λειτουργούν σαν τους τερμίτες· δεν τους αντιλαμβάνεσαι παρά μόνον όταν καταρρεύσει το σπίτι. Κι αυτό συνέβη με την οικονομία μας...
medium
0 μας είπαν την γνώμη τους, εσύ;:
Δημοσίευση σχολίου