Η Κυβέρνηση απλά δεν υπάρχει

Όσο περνούν οι μέρες το κενό (gap) στην διακυβέρνηση της Ελλάδας γίνεται πιο εμφανές.

Η διάλυση των θεσμών επιταχύνεται.

Οι τρεις εξουσίες μοιάζουν τόσο συρρικνωμένες θεσμικά, που πλέον τις αναζητάς με μεγεθυντικό φακό.

Η Εκτελεστική παραπαίει σε αντιπαλότητες και προσωπικές φιλοδοξίες.

Η Νομοθετική απαξιώθηκε νωρίς, με την ψήφιση του Μνημονίου της δήθεν σωτηρίας.

Η Δικαστική έχει χάσει εκτός από την όραση και τις υπόλοιπες αισθήσεις.

Τα πρόσωπα που στελεχώνουν τους θεσμούς είναι πια...

Έκλεισαν και τον αιγιαλό οι υπέρμαχοι της "πράσινης ανάπτυξης"!

Μάλλον αυτά εννοούσαν ως πράσινη ανάπτυξη. Οι πράσινοι να αναπτύσσονται και οι άλλοι να πάνε να πνιγούν (στην κυριολεξία).

Σύμφωνα με την αποκάλυψη του Κόντρα channel η κυρία Μαργαρίτα Παπανδρέου, μητέρα του νυν πρωθυπουργού διαθέτει βίλα στην Κορινθία που έχει φτάσει μέχρι τον αιγιαλό με περίφραξη μπερντέ.

Κράτος – καραγκιόζης, με τους...

Όταν ο ΓΑΠ είδε το GAP

Το λεωφορείο μας (όνομα και πράμα) έχει άδεια στο όνομα Ελλάδα. Πέρυσι, 4 Οκτώβρη υπόγραψε συμφωνητικό για 4 χρόνια, ένας νέος οδηγός. Χαρές και πανηγύρια τότε. Ο τύπος φαινόταν μια χαρά. Ακμαίος, κεφάτος, είχε κι εμπειρία από ποδήλατο, (εμ δεν προσέχαμε) και λέγαμε, δε μπορεί θάχει καρατσεκάρει μηχανή, λάδια, καύσιμα, υγρά φρένων, θάχει βγάλει και την πορεία της διαδρομής στο χάρτη.

Και μέσα σε λίγους μήνες, από κει που νομίζαμε ότι ήμασταν καβάλα σε καταλυτικό τελευταίας τεχνολογίας να μην πω υβριδικό, άρχισε η μηχανή να καπνίζει (πριν την απαγόρευση!). Είπανε στην αρχή, εντάξει μάλλον έχουμε πιάσει τα χιλιόμετρα για σέρβις, αλλά αμέσως έπιασε φωτιά! Η λιμουζίνα μας βγήκε σακαράκα.

Κακή συντήρηση ο προηγούμενος παιδιά και επιπλέον δεν είναι καν καταλυτικό, λάθος στοιχεία στην άδεια οδήγησης, τα λάστιχα φθαρμένα, καίει τα άντερά του κι από πάνω καύσιμα γιοκ. Κατεβείτε να σπρώξετε.

Καλά να περάσουμε τη μηχανή ένα... ρεκτιφιέ βρε αδερφέ, αλλά πως θα πάμε παρακάτω; Με τούτα και με κείνα αρχίσανε να τσοντάρουν οι επιβάτες και να πληρώνουμε για χρυσό το καύσιμο. Εν ολίγοις μας αλλάξανε τα πετρέλαια κι άρχισε η γκρίνια.

Μέχρις εδώ οι επιβάτες, το εμπεδώσαμε. Κάναμε και μια στάση στη Θεσσαλονίκη, είπανε όλοι τα απωθημένα τους, προχωράμε παραπέρα.

Στο πρόγραμμα -στο χρόνο πάνω- ήταν να περάσει το λεωφορείο και από το χωριό του Καλλικράτη. Ένα τοπικό πανηγύρι. Ούτε ασήμαντο, ούτε γκράντε και μιλάμε ήταν πολύ καιρό στο πρόγραμμα. Πάρα πολύ καιρό! Κι εδώ βγήκε το πρόβλημα. Ούτε ένας συνοδηγός δικός του δε βρέθηκε να σταθεί στο πόδι του. Να τον αλλάξει τόσο δα για μια βάρδια. Ίσα να πάει στο χωριό να βγάλει την υποχρέωση. Κι ας μην κατέβει. Αλλά ούτε μαντήλι δεν κούνησαν να πούνε είμαστε κι εμείς εδώ. Γιατί; Γιατί κάνανε τα χούγια του ποιητή! Σαν πας στο πηγαιμό για Καλλικράτη να εύχεσαι να είναι μακρύς ο δρόμος.

Τόσο μακρύς που η γκρίνια των αλλωνών, έπιασε τόπο. Ορίστε τον βλέπετε; Μας φέρνει από τα κατσάβραχα και μας ταλαιπωρεί; Θα το τσακίσει το λεωφορείο. Υπάρχει κι άλλος δρόμος. Βρε δεν υπήρχε άλλος, αυτός και πολύ μας είναι. Όχι, υπάρχει!

Όλοι μας έχουμε πέσει σε αυτούς τους ξύπνιους που θεωρούν ότι υπάρχει πάντα ένας καλύτερος δρόμος κι έχει κάνει λάθος ο οδηγός. Και ξέρετε ποιο είναι το χειρότερο; Ότι μπορεί και νάχουν δίκιο, αλλά έτσι και είχαν αυτοί το τιμόνι, μία από τα ίδια! Πάντως βρήκανε χρόνο κι ευκαιρία και τον σκάψανε ένα λάκκο, πριν τη στάση του Καλλικράτη.

Και εκεί που στριφογύριζε ο δικός μας το τιμόνι βλέπει μπροστά του το χαντάκι. Κάτι δημοσκοπήσεις λειψές, κάτι γκρίνιες από τους συνοδηγούς που περιμένουν στη γωνία διαβάζοντας ποίηση.

Πατάει φρένο. Στυλώνει τα πόδια. Φέρτε τσάπες, φέρτε τα κανάλια. Σας το λέω, ή μου το μπαζώνετε, ή δεν ξέρω κι εγώ τι. Δηλαδή; Τον ρωτάνε οι έμπειροι δημοσιογράφοι. Αυτό που σας λέω... Μπορεί και να. Μεγάλη σαφήνεια.

Μωρέ, άντε και θα σκάσεις ένα λάστιχο. Σιγά. Ούτε το πρώτο ούτε το τελευταίο. Κάθε φορά αυτή τη δουλειά θα κάνουμε; Τίποτε αυτός. Μουλάρωσε και λογικά δεν ήθελε να πάει στο πανηγύρι του χωριού με τα νταούλια της γκρίνιας. Κι έπιασε εκεί να εξηγήσει τα ανεξήγητα. Ναι, ο οδηγός κινδυνολόγησε και έθεσε διλήμματα. Το θέμα δεν είναι αν φάνηκε να σύρει και να εκβιάζει καταστάσεις. Το θέμα είναι αν ξέρει κάτι που δεν ξέρουμε. Η ζωή έχει διλήμματα ούτως ή άλλως, όπως και οι δρόμοι σταυροδρόμια. Γιατί να είναι εκβιασμός αν κάτι ξέρει παραπάνω; Παιδιά αν πάμε από εδώ, τραβάμε για τον γκρεμό, ή θα χάσουμε πολύτιμο χρόνο και θα ξεμείνουμε κι από καύσιμο. Το είπε, αλλά δεν το εξήγησε. Μπορεί και να μην μπορούσε.

Το πρόβλημα είναι ότι όσοι κοιτάνε από μακριά (πχ. οι αγορές) διαβάζουν τις εξελίξεις με άλλο σκεπτικό. Αν για να αποφύγεις μια αυτοδιοικητική ήττα, ένα μικρό GAP δηλαδή, αποφασίζεις να μιλήσεις στο λαό, φαίνεται ότι υπερβάλλεις, δείχνει ότι κάτι σε προβληματίζει, δείχνεις ότι μπορεί να είσαι ευάλωτος. Αν -και το χειρότερο- η εμφάνιση σου σε τέτοιες συνθήκες δείχνει έναν άνθρωπο κουρασμένο έως υποτονικό, κάτι τέτοιο προσδιορίζει τα όρια σου και ενδεχομένως αποκαλύπτει ότι μπορεί και να φοβάσαι. Και την αδυναμία και το φόβο κανείς μακροπρόθεσμα δεν τα επιβραβεύει.

Οι περισσότεροι επιβάτες δε θέλουν να μπουν σε άλλο λεωφορείο. Δε βλέπουν άλλο τζιμάνι οδηγό. Θέλουν όμως να ακούσουν τον πρωθυπουργό να τους φωνάξει πειστικά από τη θέση του οδηγού για να τους πει ότι υπάρχει θέση στο λεωφορείο της ελπίδας. Σε αυτό το σημείο επικοινωνιακά ο ΓΑΠ δεν ήταν πειστικός. Περισσότερο τρόμαξε, αλλά ακόμα κι έτσι δεν θα χάσει βραχυπρόθεσμα. Δεν ξέρω αν θα κερδίσει. Ο φόβος ότι, άμα λοξοδρομήσουμε μπορεί και να πέσουμε στο γκρεμό, είναι μάλλον ισχυρότερος, από την υποψία ότι ίσως υπάρχει και άλλος λιγότερο κακοτράχαλος δρόμος. Κι αυτό ίσως συγκρατήσει τη ψήφο διαμαρτυρίας στις 7 Νοεμβρίου.
Μετά;


του Μάνου Σιφονιού συγγραφέα - επικοινωνιολόγου στο capital

Προσωπικά σήμερα χαίρομαι...

Σήμερα χαίρομαι, γιατί όταν έγραφα εδώ και καιρό πως η δημοκρατία (η κάκιστη για να είμαστε ειλικρινείς) με την επιβολή του μνημονίου μετατράπηκε σε ιδιότυπη χούντα... πως εδώ και πολύ καιρό η χώρα πάσχει από σοβαρή έλλειψη δημοκρατίας... για την γκαιμπελική στήριξη που προσφέρουν τα ΜΜ"Ε" στον δικό μας Αβερέλ... για την ανάγκη ενός εθνικού νομίσματος... και για το γεγονός ότι θα αντιμετωπίσουμε πρόβλημα επιβίωσης και όχι διαβίωσης... χαρακτηρίστηκα από κάποιους ένθερμους ζηλωτές του σύγχρονου GAPικού σοσιαλισμού ως γραφικός, λαϊκιστής και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο...

Σήμερα και επ' αφορμής της δημοκρατικότατης monobate εμφάνισης που θα κάνει ο Γιώργος των τραπεζιτών, ο GAP του IMF, ο βραβευμένος για τις επιδόσεις του υπέρ της Γερμανικής Οικονομίας Giorgo, παρατηρώ ότι πλέον ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει την καταστροφή που έρχεται για την χώρα μας με βάσει το πείραμα του μνημονίου και τον μονόδρομο απόψεων "ή ευρώ ή χρεοκοπία" κλπ...

Πρέπει, επιτέλους, να καταλάβουμε ότι... τα πράγματα είναι σοβαρά, πως οι λύσεις είναι απλές, άλλα... προϋποθέτουν "τσάγαλα" στο να ληφθούν οι αποφάσεις και γενναιότητα στην εφαρμογή τους.

Από την άλλη, πάλι, ελπίζω ότι οι περισσότεροι θα πάνε να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ! Ναι, αλήθεια σας λέω. Σήμερα, η ψήφος σε αυτό το πράγμα που λέγεται κυβέρνηση, μοιάζει πολύ με τιμωρία. Έτσι θα συνεχίσει ο δικός μας Αβερέλ το πείραμα που του ανάθεσαν, ο κόσμος θα εξαγριωθεί ακόμα περισσότερο και επιτέλους θα διαολοστείλει την πολιτική οικογενειοκρατία μια και καλή... Οριστικά και αμετάκλητα από όλους τους πολιτικούς χώρους...
Ίσως δούμε, επιτέλους, να κυβερνάει και κανένας φιλόπατρις, που να είναι "άγνωστος", χωρίς πολιτικά τζάκια, μπατζάκια και καλοριφέρ, που να είναι όντως έξυπνος και δημιουργικός και όλα αυτά για την ανάπτυξη της χώρας και την ευημερία των πολιτών με ισονομία και δικαιοσύνη...

Ίσως, έχουμε φτάσει στο σημείο εκείνο που πρέπει να φτάσουμε στο μηδέν (γιατί εκεί μας οδηγούν -κατ' εντολήν ή λόγω βλακείας, θα σας γελάσω) για να πατήσουμε γερά και να σηκωθούμε προς τα επάνω. Αρκεί να το κάνουμε γρήγορα... Γιατί υπάρχουν κάποιοι που καιροφυλακτούν να πάρουν από το χώμα μας, από την ιστορία μας, από την (όση απέμεινε) αξιοπρέπειά μας...

ΥΓ: Ο φιλόσοφος Αντισθένης συμβούλευε τους Αθηναίους να ανακηρύξουν με την ψήφο τους τα γαϊδούρια σε άλογα.
Και όταν του είπαν ότι κάτι τέτοιο είναι έξω από κάθε λογική, ο Αντισθένης παρατήρησησε: "Μήπως και στρατηγούς δεν αναδεικνύετε άντρες απλώς με την ψήφο σας και χωρίς να έχουν πάρει καμία απολύτως εκπαίδευση;"

ΥΓ2: Οι πολιτικοί μας άρχοντες συνεχίζουν να κάνουν αυτό που έκαναν πάντα, δυστυχώς. Δεν τους σκιάζει φοβέρα καμμιά. για τη συγκρότηση των εκλογικών συνεργείων αυτές τις μέρες πρόκειται να δαπανηθεί κοντά στο 1 δισ. €. Εις υγείαν των κορόιδων...

Κωνσταντίνος

Ο Εφιάλτης

Η χώρα από ημερών τελεί υπό ξένη κατοχή του ΔΝΤ. Του λοιπού η χούντα Παπανδρέου, ουδεμία δημοκρατική νομιμοποίηση έχει και όλες της οι πράξεις είναι άκυρες. Ο G.A.P εξηπάτησε τον Ελληνικό λαό με απανωτά και τερατώδη ψεύδη. Ούτε κοινός απατεώνας!!

Αυτός κατέστησε τη χώρα «βληματοδόχη» των διεθνών κερδοσκόπων και έγινε κεκράχτης του ΔΝΤ. Δεν μπορεί να εξηγηθεί η ταχύτητα με την οποία κατρακύλησε η χώρα ως εδώ. Κανείς ως τώρα δεν μας εξήγησε με αριθμούς πότε και πως έγινε το κακό. Κανείς δεν μας είπε ποιες είναι ο εναλλακτικές λύσεις . Μας φλόμωσαν στα ψέματα και χάσαμε την εμπιστοσύνη μας. Τώρα υπάρχει δυσαρμονία μεταξύ της χούντας G.A.P και του λαού. Η χούντα Παπανδρέου έχει αυτοαναιρεθεί διότι συνεργάζεται με τους ξένους εισβολείς για να μας περάσει τα πιο σκληρά και αντιλαϊκά μέτρα και την απώλεια μέρους της εθνικής μας κυριαρχίας και της ακεραιότητος της πατρίδος...

Μια χώρα μπορείς να την υποτάξεις, είτε με τα όπλα, είτε οικονομικά . Ο Ανδρέας Παπανδρέου έμαθε τους Έλληνες να ζουν με δανεικά, ενώ παράλληλα διέδωσε την διαφθορά και συναλλαγή στο δημόσιο βίο. Οι κυβερνήσεις που επακολούθησαν (Μητσοτάκη, Σημίτη και Καραμανλή) χρέωσαν δυσβάστακτα τη χώρα με την δημιουργική λογιστική και με την χαλάρωση των ελέγχων, πράγμα που ενίσχυσε την φοροδιαφυγή, φοροκλοπή, διαπλοκή με αποτέλεσμα την κατακόρυφη αύξηση του δημοσίου και ιδιωτικού χρέους . Τη χαριστική βολή έδωσε το «μεγάλο φαγοπότι»:

1) Των Ολυμπιακών Αγώνων που ακόμη και σήμερον δεν γνωρίζουμε το κόστος (μεταξύ 12 και 30 δις ;)

2) Η φούσκα του Χρηματιστηρίου που χάθηκαν περί τα 34 τρις. δραχμές

3) Τα δομημένα ομόλογα των Ασφαλιστικών Ταμείων με την δημιουργική λογιστική
και με την τοποθέτηση τους σε τίτλους-φούσκες του Χρηματιστηρίου.

4) Οι χαριστικές αναθέσεις έργων στα τρωκτικά της εξουσίας και τους «εθνικούς προμηθευτές» με τις μίζες φυσικά.

Με την αλόγιστη σπατάλη γαλουχήθηκαν οι νέοι να ξοδεύουν πέραν των δυνάμεων τους, χωρίς να εργάζονται (Κολωνακίου, Εξαρχείων, συνοικιών τις πρωινές ώρες κλπ) Η χώρα δεν μπόρεσε να ανταγωνισθεί τους εταίρους στην ΕΟΚ και Ευρωζώνη. Δεν μπόρεσε να προσαρμοσθεί στην παγκοσμιοποίηση και στην ανέλιξη της Κίνας στο προσκήνιο ως «το παγκόσμιο εργοστάσιο». Για να ανταγωνιστεί η πλούσια Δύση τη φτωχή Κίνα πρέπει να προσαρμόσει το βιοτικό επίπεδο του Δυτικού σε αυτό του Κινέζου εργαζόμενου. Φταίει βέβαια και το νεοφιλελεύθερο δόγμα που προβλέπει κοινωνίες των 2/3 ( 1/3 πλούσιοι και 2/3 φτωχοί) με εξαφάνιση της μεσαίας τάξης . Τώρα η αναλογία αυτή έχει γίνει δυσμενέστερη για τους φτωχούς.

Η κατάρρευση της Ελληνικής παραγωγικής βάσεως
Άρχισε με τα πανωτόκια που έβαλαν οι Τράπεζες , με νόμο της Ν.Δ το 1977. Τότε έγιναν προβληματικές βιομηχανίες και οι πρώτες κρατικοποιήσεις . Το 1981 το ΠΑΣΟΚ θέλησε να τις εξυγιάνει ανεπιτυχώς . Προς τούτο προέβη σε βαρύτατο δανεισμό , αλλά στην πραγματικότητα δημιούργησε «μαύρες τρύπες». Δυστυχώς το χορό της ξέφρενης χρέωσης και της ‘ντόλτσε βίτα’ με δανεικά συνέχισαν με συνέπεια όλες οι μετέπειτα κυβερνήσεις (Πασοκικές και Νεοδημοκρατικές).

Το πολιτικό-οικονομικό σύστημα ήταν δέσμιο του δόγματος της σπατάλης και της κομματικής κραιπάλης και συναλλαγής , για την αναπαραγωγή του. Έτσι πορεύθηκε η χώρα κατά την μεταπολίτευση και κατόρθωσε το ακατόρθωτο: Να αφανίσει τις πλουτοπαραγωγικές πηγές (Γεωργία, Κτηνοτροφία, Βιομηχανία, Βιοτεχνία, Εμπόριο) και κάθε επιχειρηματική και παραγωγική πρωτοβουλία. Έκτοτε έκλεισαν ή έφυγαν οι περισσότερες επιχειρήσεις και μάλιστα τις χρηματοδοτούσε το κράτος για την μετεγκατάσταση τους στα Βαλκάνια. Το εθνικό εισόδημα ανέβαινε πλασματικά, κυρίως από τα κονδύλια της ΕΟΚ. Αλλά κι’ αυτή η ανάπτυξη εσπαταλάτο σε έργα βιτρίνας , κλοπές και κατανάλωση. Για την πτώση του συστήματος ευθύνονται σοβαρώς και τα κόμματα της Αριστεράς καθώς και οι Συνδικαλιστικές ηγεσίες (καταχρηστικές απεργίες, υπέρμετρες διεκδικήσεις, καταλήψεις, διαμαρτυρίες, χαλάρωση θεσμών, απειθαρχία στο νόμο κλπ). Η κατάσταση επιδεινώθηκε και από την δράση των κρατικοδίαιτων τρομοκρατικών οργανώσεων , των αναρχικών και κουκουλοφόρων στο κέντρο της Αθήνας.

Επίθεση χαμηλής εντάσεως
Εδώ και χρόνια η χώρα δεχόταν ύποπτες επιθέσεις «χαμηλής εντάσεως» από τα ίδια σκοτεινά κέντρα που μας στοίχισαν σοβαρές υλικές ζημίες. Τα πουλημένα ΜΜΕ, που παραπληροφορούν συστηματικά το λαό, μας κατηγορούσαν σαν ‘συνωμοσιολόγους’ , ευφάνταστους, εθνικιστές κ.α, όταν γράφαμε ότι ήταν συνωμοσία, ήτοι:

1) κάτω από τη ζώνη, κατά την διάρκεια προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων (διεθνής εκστρατεία των ΜΜΕ, κρατική και μη-κρατική τρομοκρατία).

2) Κάψιμο της Πελοποννήσου, της Αττικής, συμπεριλαμβανομένης και της Αρχαίας Ολυμπίας.

3) Επιβολή του Σχεδίου Ανάν για την καταστροφή της Κύπρου(ευτυχώς ανεπιτυχής)

4) Ανακήρυξη από τις ΗΠΑ των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» - Συνέχιση προκλήσεων από τα Σκόπια με την γνωστή απολυτρωτική τους πολιτική.

5) Τα Δεκεμβριανά επεισόδια (2008) που κατεστράφη το κέντρο των Αθηνών.

6) Ανεπιτυχής προσπάθεια των ΗΠΑ να εντάξουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ (διάσκεψη Βουκουρεστίου) με το όνομα "Δημοκρατία της Μακεδονίας".

7) Πίεση και απειλές για την ματαίωση υπογραφής της συμφωνίας του Ρωσικού αγωγού Μπουργκάς -Αλεξανδρούπολη.

8) Εισβολή 4-5 εκατ. λαθρομεταναστών από Τουρκία για την αλλοίωση της Ελληνικής κοινωνίας σε πολυπολιτισμική και πολυεθνική . Καταστροφή του κέντρου της Αθήνας , κατακόρυφη αύξηση του εγκλήματος και επιβάρυνση της οικονομίας (υγεία, παιδεία, ασφάλεια, πρόνοια, εγκληματικότητα κλπ).

9) Δράση 5φαλαγγιτών και πρακτόρων οι οποίοι πραγματοποιούν ‘ Ψυχολογικές Επιχειρήσεις μεγάλης εντάσεως’. Σκοπός τους η αμφισβήτηση της ελληνικότητας, της ιστορίας , η αλλαγή των συνόρων μας, η αλλοίωση της εθνικής συνείδησης, της εθνικής ταυτότητος, η εξασθένηση της εθνικής μας συνοχής, της μνήμης και η μεταβολή μας σε πολυεθνικό μαζοπολτό. Και εν πολλοίς το επέτυχαν με την αδρανοποίηση της νεολαίας μας. Τα κόμματα εξουσίας όλο αυτό τον καιρό δανείζονταν υπερμέτρως και αφρόνως και ανέχθηκαν τα πάντα. Συνεργάσθηκαν ή επέτρεψαν τη δράση γνωστών ολιγαρχών, διαπλεκομένων κέντρων, ληστών του δημοσίου χρήματος και μαφιόζων. Συνεργάσθηκαν στην ξέφρενη σπατάλη, διαρπαγή, καταδολίευση του δημόσιου πλούτου και στην διάλυση του κρατικού μηχανισμού, ακόμη και των σωμάτων ασφαλείας. Χαλάρωσαν την επαγρύπνηση της άμυνας στον ευαίσθητο χώρο του Αιγαίου-Θράκης και ευνόησαν την λαθρομετανάστευση. Και ενώ η οικονομία κατέρρεε αυτοί συναγωνίζονταν εναλλάξ ποιός θα διορίσει τους πιο πολλούς και θα κάνει τις φανταχτερότερες σπατάλες, ταξίδια και άσκοπες επιδείξεις πλούτου και χλιδής.

Ο λαός βλέποντας όλη αυτή τη σπατάλη δεν πίστευε ορισμένες μεμονωμένες φωνές που μιλούσαν για πτώση και καταστροφή. Τους θεωρούσε καταστροφολόγους. Όλα έβαιναν καλώς, του έλεγαν τα διαπλεκόμενα και ένοχα κανάλια των αργυρώνητων παπαγάλων και των λωποδυτών καναλαρχών. Έτσι βραδέως αλλά σταθερώς η χώρα ανοχύρωτη και χωρίς αντιστάσεις διολίσθησε στα χέρια των κερδοσκόπων, της Goldman Sachs, των Headge Funds, του Soros της CIA , Mossad, ΜΙΤ και των ξένων κέντρων εξουσίας. Η ελληνοτουρκική προσέγγιση κατέληξε σε νέα-οθωμανοκρατία. Όμως τη μεγαλύτερη ευθύνη φέρει προσωπικά ο αμερικανοτραφής αμερικανοεβραίος Γ.Α.Π ο οποίος έκανε το παν για να φέρει τη χώρα στην Αμερικανοκρατία μέσω του ΔΝΤ. Αυτός πρέπει να συλληφθεί και καταδικασθεί για εγκλήματα εσχάτης προδοσίας. Και πιστέψετε με ότι δεν θα αργήσει η μέρα.

Ο σατανικός ρόλος του G.A.P
Η κυρία επίθεση κατά της Ελλάδος και της Ελληνικής οικονομίας αρχίζει με την εκλογική νίκη της 4/10/2009. Έκτοτε όλες οι κινήσεις, δηλώσεις, κινδυνολογίες , ενέργειες, παραλείψεις, ταξίδια, άγουν στο συμπέρασμα ότι ο G.A.P έπαιξε το ρόλο του «μαγνήτη» για το ΔΝΤ. Κανένα παράγοντα της Πολιτείας δεν διαβουλεύθηκε. Όλα με μυστική διπλωματία και στο σκοτάδι. Χωρίς να ηττηθούμε σε πόλεμο υπέστημεν καταστροφή ισάξια αυτής του Β! Π.Π . Ποιος έφταιξε; Όχι φυσικά ο λαός που τον καρατομούν και τον καλούν να πληρώσει, ενώ οι υπεύθυνοι μένουν στο απυρόβλητο; Μας έριξαν στο ΔΝΤ σαν να ήταν μονόδρομος. Χωρίς να εξετάσουν άλλες διεξόδους, λ. χ προς Ρωσία και Κίνα που λέγεται ότι ήσαν εις θέση να σώσουν την οικονομία μας .

Όλα τα αγνόησε: τον Ελληνικό λαό, το κοινοβούλιο ακόμη και το κυβερνητικό συμβούλιο. Γιατί δεν έλαβε αμέσως μέτρα; Γιατί δεν δανειζόταν τον Ιανουάριο που ήσαν χαμηλά τα spreads; Γιατί ενώ έβλεπε τη φωτιά δεν την έσβησε αλλά έριχνε λάδι; (Τιτανικός, βουλιάζουμε, οικονομία στην εντατική κλπ) Αυτός συνειδητά προσκάλεσε τους κερδοσκόπους σε πάρτι και οικονόμησαν στα στοιχήματα της Wall Street, με την εμπλοκή του ΔΝΤ.

Τώρα εξηγούνται πολλές ακατάληπτες δηλώσεις του για ανατροπές και αλλαγές των πάντων, για παράδοση της εθνικής μας κυριαρχίας, για πολυεθνικές κοινωνίες κλπ. Τώρα εξηγείται η βιασύνη του να υπογράψει τον Ελληνοκτόνο νόμο «περί Ιθαγένειας» και τον «Καλλικράτη» που και οι δύο αποσκοπούν στο διαμελισμό της χώρας. Σιωπή για τα σκάνδαλα της χειραγωγήσεως του χρηματιστηρίου επί 6μηνον, σιωπή για το σκάνδαλο των ομολόγων με τα spreads (χειραγώγηση από Οκτώβριο ως τον Απρίλιο) σιωπή για το τι συζήτησε με τον πρόεδρο της Goldman Sachs στο Πεντελικό! Σιωπή για την συνάντηση στις 18/4 με τον George Soros

Το ΔΝΤ δεν είναι τεχνοκρατικό όργανο
Η εισβολή του ΔΝΤ δεν είναι τεχνοκρατική, όπως μας την παρουσιάζουν οι ψεύτες και κλέφτες πολιτικοί μας και ΜΜΕ(με εξαιρέσεις). Είναι καθαρά πολιτική ενέργεια και σκοπό έχει :

1) Τον πολιτικό –οικονομικό έλεγχο της χώρας επ’ αόριστον, έως ότου ανορθωθεί. Επειδή όμως είναι αστρονομικό το χρέος και εκτιμάται ότι δύσκολα θα βγούμε από αυτό, το ΔΝΤ και η Αμερικανοκρατία(=διεθνής Σιωνισμός και Εβραιοκρατία) θα μας διαφεντεύουν ...

2) Την λύση των εκκρεμών εθνικών μας θεμάτων (ξεπούλημα Κύπρου, Αιγαίου, Μακεδονίας και Ηπείρου στους γείτονες μας).

3) έλεγχο και η εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών (Πετρέλαιο, Ορυκτά) και των λοιπών πόρων της πατρίδος μας.

4) Την αλλοίωση του πληθυσμού της χώρας με αλλοεθνείς. Τούτο θα έχει ολέθριες συνέπειες για την επιβίωση της φυλής μας.

5) Την στρατηγική χρησιμοποίηση της χώρας για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου και την στήριξη του Ισραήλ.

6) Την αναβίωση της νέας Οθωμανοκρατίας με την δημιουργία οιωνοί άτυπης συνομοσπονδίας με την Τουρκία(=προτεκτοράτο).

7) Την διάλυση της Ε. Ε και η πτώση του Ευρώ. Είναι κι’ αυτός ένας εκ των αντικειμενικών στόχων του G.A.P.

Ήδη οι συνωμότες κατά της Ευρώπης αποκαλύπτονται. Η επίθεση επεκτείνεται στην Πορτογαλία και Ισπανία. Ο μεγάλος του γένους κ. Μίκης Θεοδωράκης άφησε για λίγο τη σιωπή του και εκφράζει τον βαθύτατο προβληματισμό του για τους κινδύνους που απειλούν άμεσα την πατρίδα μας και τον Ελληνισμό. Αυτές τις κρίσιμες ώρες της ντόπιας και ξένης επίθεσης και κατοχής πρέπει να διατηρήσουμε την εθνική μας ομοψυχία, συνοχή, σύνεση και αποφασιστικότητα. Το παρόν πολιτικό σύστημα έχει σαπίσει και πρέπει να το αντικαταστήσουμε με νέο. Ακόμη και τον τρόπο σκέψεως μας. Προτεραιότητα έχει η άμεση αντικατάσταση της παρούσης προδοτικής ξενοκίνητης χούντας G.A.P με μια Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας για να προχωρήσει σε ριζικές αλλαγές. Όσο οι υπεύθυνοι της καταστροφής μένουν ατιμώρητοι δεν μπορεί να εξυγιανθεί η χώρα και θα βυθίζεται στον όλεθρο.

Τέλος η παρούσα κρίση θέτει ενώπιον όλων μας το έλλειμμα του τρόπου σκέψεως του Έλληνα και της ανάγκης να επανεύρουμε τον χαμένο εδώ και 17 αιώνες εαυτόν μας. Με το «γνώθι σ’αυτόν» (Αυτογνωσία). Πρέπει αφού καταδικάσουμε τον εφιάλτη και εθνοπροδότη πρωθυπουργό μας και το σάπιο πολιτικό μας σύστημα να αναζητήσουμε να βρούμε τον χαμένο εαυτόν μας, σαν Έλληνες και σαν υπεύθυνοι πολίτες, ώστε να μην επιτρέψουμε άλλη καταστροφή.
γράφει ο Αμφικτύων (Υποστράτηγος ε. α Κωνσταντίνος Χρ. Κωνσταντινίδης, μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών)

Όταν η ανευθυνότητα «παντρεύεται» με την προκλητικότητα

Είναι πραγματικά εξοργιστικό εν μέσω της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης στην μεταπολεμική περίοδο, να επικρατεί ο άκρατος «ωχαδερφισμός» και ο πολιτικός αριβισμός.
Όταν εκατομμύρια πολίτες αυτής της χώρας υπομένουν κάτω από τον ζυγό της οικονομικής κρίσης, όταν ο Πρωθυπουργός και οι υπουργοί παραμένουν στις θέσεις τους στερώντας από τους εαυτούς τους το δικαίωμα των διακοπών, είναι ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟ ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να συμπεριφέρεται με τέτοια ανευθυνότητα και αβδηριτισμό.

Ο κ.Γ. Παπανδρέου με την... στάση του αποδεικνύει περίτρανα ότι είναι ένα πολιτικό κατασκεύασμα των ΜΜ"Ε", που καμιά σχέση δεν έχει με τους όρους και τις έννοιες που οφείλει να έχει ένας άνθρωπος ο οποίος θέλει (;) να κυβερνήσει την Ελλάδα. Δηλαδή τις έννοιες Ευφυΐα, Αντίληψη, Υπευθυνότητα,Εργατικότητα.

Μέχρις στιγμής , πέραν των συνεχών αρνήσεων άσκησης σοβαρής πολιτικής( το γνωστό «ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΑ»), ο κ. Παπανδρέου μας απασχολεί:
α) με το ατύχημά του με το ποδήλατο, όταν εν κινήσει θέλησε να...βάλει το χέρι του στην αλυσίδα (ευφυΐα..),
β) με το ...ατύχημα με το κανό του, όταν υπερεκτίμησε τις σωματικές και αντιληπτικές ικανότητες του και ...παρασύρθηκε στα ανοικτά ( αντίληψη...),
γ) όταν προφασιζόμενος τον ασθενή δεν παρουσιάζεται σε επίσημες πολιτικές διεργασίες προκειμένου την ίδια ώρα να ...ασκηθεί στο γυμναστήριο (υπευθυνότητα...) και δ) όταν μέσα στην πρωτόγνωρη, δραματική και βαθιά οικονομική κρίση προτιμά τις διακοπές , τα μπάνια του και το μαύρισμα του (εργατικότητα.....).

Εάν με τέτοιες συμπεριφορές νοιώθει ότι είναι ικανός να κυβερνήσει την χώρα μας, σίγουρα πρόκειται περί εγκληματικής ψευδαίσθησης.
Ο ελληνικός λαός σε μια περίοδο καθοριστικής σημασίας, όπου οι περιστάσεις δεν επιτρέπουν τίποτα άλλο πέραν από σταθερότητα, αλλά και δύναμη φυγής προς τα εμπρός, ΑΠΑΙΤΕΙ σύνεση,εργατικότητα, σοβαρότητα και αποφασιστικότητα. ΑΠΑΙΤΕΙ πολιτικές και πολιτικούς ευθύνης, που να επιβεβαιώνονται στην πράξη.

Ένας πολιτικός ευθύνης δεν έχει διλήμματα ανάμεσα...στην υπευθυνότητα και την ανευθυνότητα,... τις δύσκολες αποφάσεις και τον εύκολο λαϊκισμό,...την εργατικότητα και την φυγοπονία.

Ένας πολιτικός ευθύνης αυτό το δύσκολο καλοκαίρι για όλους μας, όπου το διακύβευμα ακροβατεί μεταξύ του περιορισμού των συνεπειών της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και των λύσεων μεγάλων εθνικών ζητημάτων, αν μη τι άλλο παρευρίσκεται στις πολιτικές επάλξεις και όχι στις.... ξαπλώστρες στα διάφορα τουριστικά θέρετρα.
από politis-gr