Τα χρόνια των παχιών αγελάδων πέρασαν. Καιρός είναι τώρα να σφίξουμε τα ζωνάρια.
Όλοι γνωρίζαμε πως η λαμογιά, ο «ωχαδερφισμός» και γενικά η «φιλοσοφία» του Καραγκιόζη που είχε υιοθετήσει ο λαός μας, ως τρόπο ζωής, είχε ημερομηνία λήξης. Αυτή η ημερομηνία δείχνει να ήρθε ή τουλάχιστον να πλησιάζει.
Στον καιρό των παχιών αγελάδων κανείς στη χώρα αυτή δεν έδινε δυάρα για όσα τραγελαφικά συνέβαιναν γύρω μας. Καμιά ιδιαίτερη σημασία στην κατάφορη περιφρόνηση για την ευταξία, την νομιμότητα, τον πολιτισμό. Ο χαβαλές και η κατεργαριά είχαν αντικαταστήσει την εργατικότητα και το φιλότιμο, με συνέπεια να κοιτάει ο ένας τον άλλον καχύποπτα «φυλάγοντας τα πλάγια του», όπως έλεγε η μυτιληνιά η γιαγιά μου, και να έχουμε μετατρέψει τον τόπο αυτό σε «καραγκιόζ μπερντέ»!
Τώρα όμως που... ήρθαν οι δύσκολες μέρες (και άλλες ποιο δύσκολες ακολουθούν όπως όλα δείχνουν), τα πράγματα αλλάζουν. Ήρθε ο καιρός να πληρώσουμε τις ζημιές που προκάλεσαν οι λάθος επιλογές μας.
Η παραοικονομία μπορεί να χάρισε σε κάμποσους κατεργάρηδες την ευκαιρία να ζήσουν στη χλιδή, όπως και σε άλλους ο νεποτισμός, που έστειλαν στη Βουλή τους «δικούς τους» για να προωθήσουν τα ευνοϊκά γι αυτούς νομοσχέδια. Τώρα όμως, που έχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι -πράγμα αναμενόμενο- και η επιβίωση των λαών εξαρτάται από την αυτοπειθαρχία και τη δημοσιονομική πολιτική που ακολούθησαν οι χώρες τους στα χρόνια που πέρασαν, μήπως θα τη γλυτώσουν οι κατεργάρηδες και οι «κουμπάροι»;
Τώρα που οι πολιτικοί της χώρας καλούνται να πάρουν τόσο σοβαρές αποφάσεις και να διαχειριστούν το μέλλον της χώρας, τόσο στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής όσο και στον τομέα της οικονομίας, τώρα μένουν όλοι οι «ξύπνιοι» με τα κλοπιμαία στα χέρια δίχως να μπορούν να βρουν κλεπταποδόχους.
Οι νεοδιαμορφωμένες αξίες της πιάτσας γίνονται παρωχημένες και οι παραδοσιακές αξίες της εργατικότητας και της συνέπειας, αρχίζουν να βγαίνουν πάλι από τα ντουλάπια της λήθης και χαρά σ’αυτούς που τις είχαν φυλάξει.
Αυτοί που σύντομα θα πεινάσουν και θα κοιτάξουν να γεμίσουν την κοιλιά τους με ό,τι βρουν, είναι τα golden boys της παράνομης χλιδής, οι ορντινάντσες τους και οι αυλικοί τους. Οι τίμιοι και εργατικοί άνθρωποι επιβιώνουν σε όλες τις συνθήκες, διότι γνωρίζουν το μυστικό, το οποίο είναι: ΝΑ ΑΡΚΟΥΝΤΕ ΣΤΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ (Θουκιδίδης)!
Γι’ αυτούς ο λογαριασμός θα είναι ποιο μικρός και το μέλλον όχι τόσο δυσοίωνο.
από το Alkimos archive
Το μόνο σίγουρο είναι ότι με τα όσα γίνονται γύρω μας, δεν υπάρχει περίπτωση να πλήξουμε στο μέλλον με την κωμική πασαρέλα της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Κλέφτες, απατεώνες, ρήτορες, κηπουροί, γλάστρες, αφισοκολλητές και παντός είδους γραφικοί, ενώθηκαν πλέον κάτω από τη νέα παντιέρα της "συναίνεσης" και της διακαούς ανάγκης "να σωθεί ο τόπος". Όλος ο ελληνικός χαβαλές του παραλογισμού ενώθηκε και έδωσε όρκο υπό την πρωθυπουργία ενός τραπεζίτη(!), που κατά άλλους μεν εκπροσωπεί την Τrilateral Commission και τους Έλληνες νταβατζήδες, κατά άλλους δε τον από Μηχανής Θεό που θα σώσει την παράσταση.
Αναρτήσεις
