Οι εκλογές τελείωσαν. Δυστυχώς ο ελληνικός λαός αποφάσισε να συνεχίσει εκ του καναπέ και εκ του καφενείου τον ιδεολογικό του αγώνα.
1 Η εφευρετικότητα των Eλλήνων δημοσίων υπαλλήλων! Είναι επιπόλαιοι όσοι ισχυρίζονται ότι ο Έλληνας είναι ραγιάς και τα δέχεται όλα αδιαμαρτύρητα –του ΔΝΤ συμπεριλαμβανομένου! Κι όμως κύριες και κύριοι, ο πολυμήχανος Οδυσσέας βρήκε τρόπο να συνδυάσει τη λευκή απεργία (ώστε να μην φαίνεται ότι απεργεί και να πληρώνεται) με την οικιακή εργασία και τη διασκέδαση του απλού πολίτη! Πρόχειρο παράδειγμα: Φίλη μου δικηγόρος που πήγε σε μια εφορία στον Πειραιά να κάνει τη δουλειά της τις προάλλες. Με τα πολλά και ρωτώντας έφτασε τελικά στο σχετικό γραφείο και υπέβαλλε την ερώτηση που την ταλαιπωρούσε στην αρμόδια υπάλληλο. Η υπάλληλος της απάντησε...
Στην ψυχοκοινωνική θεωρία η χάραξη ορίων ελευθερίας δράσης και ταυτόχρονα ο προσδιορισμός κάποιων στοιχείων αποδεκτής ατομικής και συλλογικής συμπεριφοράς αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για την ομαλή συμβίωση ατόμων και ομάδων. Το ελληνικό κοινωνικό σύστημα ακολουθούσε το παραπάνω σχήμα στο απώτερο παρελθόν αλλά από τους Σημίτη και Καραμανλή μέχρι και σήμερα, μέρες που χαρακτηρίζονται ως εποχή της «τρόικας», αυτό έχει πάψει να ισχύει!
Υπάρχουν αποδείξεις;
Δεν αποτελεί χειροπιαστή απόδειξη αυτής της... θέσης η συμπεριφορά της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ απέναντι στις πλατειές λαϊκές μάζες; Μιάς δηλαδή Κυβέρνησης που ενώ ευνοεί το κέρδος των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και τη διασφάλιση των κεφαλαίων της διεθνούς ολιγαρχικής φεουδαρχίας, και λειτουργεί με καπιταλιστικές μεθόδους συναλλαγής και συμβίωσης είναι, λέει, κυβέρνηση Σοσιαλιστική προερχόμενη κατ΄όνομα από το κόμμα που ενσάρκωνε, λέει, τη σοσιαλιστική θεωρία της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δικαίωσης του αγώνα των εργαζομένων τάξεων;
Δεν είναι απόδειξη ότι κάπου οι ΚΑΝΟΝΕΣ του παιχνιδιού εμφανέστατα ανατράπηξκαν όταν ο κ Παπανδρέου που είναι ταυτόχρονα Πρόεδρος του σημερινού ΠΑΣΟΚ και της Σοσιαλιστικής Διεθνούς δέχεται με την πλειοψηφία των 157 να ακολουθεί το «μνημόνιο» που συνέταξαν κορυφαία στελέχη του και να ψηφίζει εντός Βουλής, ΟΛΑ όσα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (η ΕΚΤ και η ΕΕ, δηλαδή η περιβόητη πλέον…τρόικα) που ελέγχεται από Αμερικανικά και το Διεθνές Κεφάλαιο μας επέβαλαν!
Οι Έλληνες «τρίβουν τα μάτια τους» καθώς ΔΕΝ πιστεύον αυτά που βλέπουνε, «ξύνουν τα αυτιά τους» καθώς ΔΕΝ πιστεύουν αυτά που ακούνε και αισθάνονται το στομάχι τους να σφίγγεται σαν γροθιά λίγο πριν πραγματωθεί αυτό που έρχεται, δηλαδή το σφίξιμο των πραγματικών γροθιών!...
Είναι δυνατόν να ερμηνευθούν, ψυχοδυναμικά, τέτοια φαινόμενα;
Μία πιθανή, περισσότερο επιστημονική, αξιολόγηση αυτής της ψυχοκοινωνικής κατάστασης, στην οποία δεν χωρούν οι συνήθεις ανόητες «ελληνοπρεπείς δικαιολογίες» μας προσφέρει η θεωρία του Δρα Leon Festinger που θα μπορούσα να την αποδώσω στα ελληνικά ως θεωρία «της γνωστικής ασυμφωνίας» ή της «νοηματικής αντινομίας.»
Σύμφωνα με αυτή ένα άτομο ή μια ολάκερη ομάδα μπορεί να διατηρεί τόσο διανοητικά όσο και συναισθηματικά αντικρουόμενα στοιχεία και να συμπεριφέρεται επηρεαζόμενο από αυτά ακριβώς επειδή οι άνθρωποι έχουμε την ικανότητα να αιτιολογούμε και να διατηρούμε, σε παράλληλη διάταξη και ταυτόχρονα, ασυμβίβαστα δεδομένα εφόσον αυτά ικανοποιούν κάποιες αντικρουόμενες μεν, αλλά θεμελιακές μας ανάγκες, τόσο πραγματικές όσο και συμβολικές.
Τα αντικρουόμενα στοιχεία δεν είναι αντικρουόμενα επειδή το ένα ανάγεται στη λογική και το άλλο στο συναίσθημα, αλλα είναι δύο αντικρουόμενα λογικά ή δύο αντικρουόμενα συναισθηματικά στοιχεία! Για να γίνει κατανοητή η εφαρμογή αυτής της θεωρίας χρειάζεται να δούμε σαν παράδειγμα τα άτομα όχι μόνο κάποιου ανώτερου μορφωτικού επιπέδου π.χ. επιστήμονες, αλλά και τα άτομα συγκεκριμένης επιστημονικής εξειδίκευσης [πχ γιατροί ] τα οποία ενώ γνωρίζουν τις επιπτώσεις του καπνίσματος ...καπνίζουν!
Στην περίπτωση της τρέχουσας ελληνικής πραγματικότητας η θεωρία της "νοηματικής αντινομίας" είναι εκείνη που βοηθά τον Πρωθυπουργό μας, και τους ανθρώπους του ΠΑΣΟΚ να μπορούν να ζούνε συμφιλιωμένοι και προφανώς χωρίς τις «ερινύες» (που οδήγησαν 3 Βουλευτές εκτός ΠΑΣΟΚ) με ΟΛΑ όσα συμβαίνουν στο Κόμμα και την Κυβέρνησή τους...
Αν δούμε λίγο πρακτικά τι έχει συμβεί στην ψυχοσύνθεση του Ελληνα και της Ελληνίδας στα τελευταία χρόνια θα πρέπει να "πάσχουμε" ως επιστήμονες από επικίνδυνο εθελεοτυφλισμό άν δεν διαπιστώσουμε ότι το κύριο πλέον χαρακτηριστικό μας είναι ότι υποφέρουμε σε κάθε επίπεδο διαπροσωπικών αλλά και συλλογικών σχέσεών μας. Δυστυχώς,άν ο λεγόμενος "ωχαδερφισμός μας" ήταν η κλασική αχίλλειος πτέρνα στο πατροπαράδοτό μας φιλότιμο τώρα πιά η "γνωστική ασυμφωνία" τείνει να ισοπεδώσει τα πάντα...
Οπως αποδεικύει η πραγματικότητα οι ΝΕΟΙ έχουν πάψει πιά να σχολούνται με ιδεώδη και ιδεολογίες και με τις κάθε λογής κομματικές φιέστες, και το μόνο που τους απασχολεί είναι το πώς θα "βολευτούν" όταν η ανεργία τους καλπάζει στο σαράντα τοις εκατό!
Οι Συνταξιούχοι μπουκωμένοι απο τις "γνωστικές αντινομίες" και τις "νοηματικές ασυμφωνίες" που τους σερβίρησαν και συνεχίζουν να τους σερβίρουν τα ΔΥΟ Κόμματα εξουσίας και κλεισθήκαν στη μοναξιά της τηλεοπτικής "καναλομανίας" έχοντας πλέον συνειδητοποιήσει ότι ο χρόνος ΔΕΝ επιτρέπει την πολυτέλεια πίστης σε νέες μεγαλόστομες υποσχέσεις,που έτσι κι αλλιώς δεν δίνονται από την παρούσα κυβέρνηση (ίσως και αυτό να απαιτεί ακόμη βαθύτερη ψυχοκοινωνική ανάλυση και αξιολόγηση)!..
Τελικά, ίσως είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ απαραίτητο οι ΕΛΛΗΝΕΣ ως άτομα και ως κοινωνικό σύνολο για να ΕΠΑΝΑΚΤΉΣΟΥΜΕ το αίσθημα ελπίδας και αισιοδοξίας που μας ΕΚΛΕΨΑΝ στις 4 δεκαετίες της Μεταπολίτευσης Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ αφήνοντάς μας στη δεύτερη δεκατία του 21ου αιώνα να σκεφτόμαστε ξανά τη ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΟΛΟΙ μαζί συναινετικά και απαλλαγμένοι από τις ΜΠΛΕ και ΠΡΑΣΙΝΕΣ παρωπίδες δημιουργικά και δυναμικά να ξεπεράσουμε τις αδυναμίες που εδράζονται σε κίβδηλες μικροκομματικές εμπάθειες και συμπάθειες και μαζί τους Πράσινους και Μπλε «δεινόσαυρους" και "βροντόσαυρους" κατάλοιπα του χθες οι οποίοι εξυπηρετώντας ΔΙΚΑ τους συμφέροντα έντεχνα προσδιόριζαν ή ανέτρεπαν τους κανόνες του παιχνιδιου όπως και όποτε τους συνέφερε...
Μέχρι τις 4 Οκτωβρίου του 2009 ως Κυβέρνηση η Ν.Δ. και έκτοτε το ΠΑΣΟΚ επισείοντας τον ΜΠΑΜΠΟΥΛΑ της μέχρι σήμερα ΑΤΙΜΩΡΗΤΗΣ «ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ» αλλάζουν ΤΑΧΥΤΑΤΑ τους κανόνες του παιχνιδιού υπό την περίτεχνη καθοδήγηση της…τρόικας!
του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Ο έφηβος ειναι έφηβος! «Είμαι 16αρης και σας γ…ώ τα λύκεια», τραγουδούσε κάποτε ο Διονύσης Σαββόπουλος και μαζί του όλη η χώρα. Και κυρίως όλοι οι έφηβοι τότε. Σήμερα βέβαια, το τραγούδι του Σαββόπουλου μπορεί να μην είναι «πρώτη μούρη» στο τραγούδι, αλλά οι 16αρηδες έφηβοι είναι σίγουρα!
Ο έφηβος είναι εδώ για να ξεσπάει, για να αμφισβητεί, για να καταρρίπτει μύθους, για να λέει όχι στις αυθεντίες, για να λέει όχι στο νοθευμένο, για να παίρνει ένα ρόπαλο και να ξεσπάει όταν θυμώνει. Όλοι μας υπήρξαμε έφηβοι, και όλοι περίπου κάναμε το ίδιο. Ποιος δεν αμφισβήτησε τον δάσκαλο, τον καθηγητή, τη μαμά και τον μπαμπά; Ποιος δεν τσίριξε μέσα στο σπίτι μόνο και μόνο για να αντιδράσει στο καθιερωμένο, στο καθημερινό, στο μονότονο; Ποιος δεν τόλμησε τη δική του μικρούλα επανάσταση μέσα στο σπίτι αλλά και έξω απ’ αυτό;
Το πρόβλημα είναι μετά την εφηβεία! Αυτό που προκύπτει, αυτό που σ’ ακολουθεί, αυτό που αφήνεις πίσω σου. Τα αποτυπώματα της εφηβείας τα κουβαλάς μαζί σου. Τα σέρνεις μαζί με το κεφάλι σου, που ώρες-ώρες, όταν φτάσεις τα 40 και τα ξεπεράσεις, αρχίζεις και βαραίνεις! Εκεί αναρωτιέσαι, γιατί δεν ξέσπασες τότε κι εσύ μαζί με τους άλλους. Γιατί δεν έκανες κι εσύ τη δική σου επανάσταση. Αλλά είναι αργά στα 40 σου…
Ποιος λοιπόν μισεί τη διευθύντρια; Ποιος μισεί τον δάσκαλο; Ποιος μισεί τον δυσκοίλιο καθηγητή που μας προγκίζει συνέχεια για το τάδε και το δείνα και δεν μας αφήνει στην εφηβική μας ονείρωξη; Να σηκώσει το χέρι!
Έτσι έκανε και... μια 14χρονη μαθήτρια στα Χανιά! 14χρονη ηρωίδα, σήκωσε πρώτη το χέρι ότι μισεί τη διευθύντρια του σχολείου της. Και πήρε πρώτη τη δική της «πέτρα» κι έκανε μια ιστοσελίδα στο Facebook! Με θέμα: «Ναι, κι εγώ μισώ τη διευθύντρια…» Κι έγινε ο χαμός! Κόσμος γέμισε την ιστοσελίδα της. Κι άλλοι συμμαθητές της έτρεξαν να δηλώσουν: «κι εγώ μισώ τη διευθύντρια»! Και έδειχναν εξοργισμένοι! Βέβαια, η 14χρονη μαθήτρια από τα Χανιά εισέπραξε μια περιποιημένη αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος.
Όταν ο έφηβος θυμώσει, εξεγείρεται. Με το δικό του τρόπο! Μπορεί να πάει να πέσει από το πιο ψηλό μπαλκόνι του σχολείου! Μπορεί να πάρει τους δρόμους και να τριγυρνάει στα μαύρα μεσάνυχτα. Μπορεί να πάρει τις σύριγγες και ν’ αρχίσει να τρυπιέται. Μπορεί να αραδιάσει τα κουτάκια μπύρες μπροστά του και να τα μετράει. Μπορεί να πάρει τα πανό και τις πέτρες και να βγει στο δρόμο και να φωνάζει για τον δολοφονημένο Αλέξανδρο! Μπορεί να πάει έξω από το αστυνομικό τμήμα και να αμφισβητήσει με φωνές και λουλούδια την εξουσία. Το έχει αποδείξει ότι μπορεί να το κάνει! Και το χειρότερο; Μπορεί να κρύψει βαθιά μέσα του τον πόνο και να μισήσει. Να πάρει ένα όπλο και να πάει στο σχολείο και ν’ αρχίσει να πυροβολεί!
Όταν ο έφηβος επαναστατεί, το κάνει με το δικό του τρόπο! Και δεν ξέρει πώς να το κάνει. Απλά το κάνει!
Ναι, κι εγώ μισώ τώρα τη διευθύντρια, για την ανάλγητη συμπεριφορά της και όλο το συμβούλιο καθηγητών του σχολείου, που πρότεινε την αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος στην 14χρονη που εξέφρασε τη σκέψη της! Γι’ αυτό δεν είναι ο έφηβος; Για να εκφράζει ελεύθερα τη σκέψη του και να αμφισβητεί;
Τι κρίμα! Διευθύντρια και καθηγητές, δείχνουν ότι στερούνται φαντασίας σ’ αυτό που κάνουν! Τι κρίμα! Όλοι μαζί οι καθηγητές, και η ίδια η διευθύντρια θα έπρεπε να δηλώσουν εξοργισμένοι στην ιστοσελίδα της 14χρονης, ότι «κι εγώ μισώ τη διευθύντρια…»! Δώστε χώρο στον έφηβο να μας αμφισβητήσει! Όλους μας… Για να αποκτήσουμε επιτέλους φαντασία, για να πάμε επιτέλους μπροστά! Να πάψουμε να είμαστε η δυσκοίλια κοινωνία!
Θ.Πολ. στο ΕΩΘΙΝΟΝ
Στερέψαμε από ιδέες. Στερέψαμε από θεωρίες. Καταντήσαμε να παίζουμε στα κασετόφωνα του μυαλού μας λιγδομένες κασέτες με τις ίδιες φωνές, τους ίδιους λόγους, τις ίδιες θεωρίες. Ξέρουμε ήδη που θα κολλήσει η ταινία. Είμαστε έτοιμοι να την ισιώσουμε για να την ξανακούσουμε με την ίδια λαχτάρα και με την ίδια βαρεμάρα.
Καταντήσαμε την ζωή μας αγώνα Ολυμπιακού- Παναθηναϊκού. Φανατιζόμαστε με το τίποτε και υπερασπιζόμαστε τους τραπεζικούς λογαριασμούς των προέδρων με φωνές και κωλοδάχτυλα υψωμένα στον αέρα. Μπαίνουμε σε συγκεκριμένες Θύρες και τσαμπουκαλευόμαστε στον δρόμο άνευ λόγο, άνευ αιτία. Απλά για να έχουμε κάτι να πιστεύουμε. Όμως στερέψαμε.
Στην ουρά σαν τα ζώα προς το σφαγείο. Δεν έχουμε... όρεξη πλέον ούτε να μουγκανίσουμε. Ξεπερνάμε κουβέντες, συμπεριφορές, φασισμούς της καθημερινότητας γιατί πλέον δεν έχει άλλο το σακούλι των πρώην ονείρων μας. Στα ίδια καφέ, στα ίδια σούπερ μάρκετ, στα ίδια μπαρ, στα ίδια θέατρα, στους ίδιους συλλόγους, στις ίδιες ταβέρνες, στα ίδια κόμματα. Στα ίδια και στα ίδια γιατί στερέψαμε.
Δεν γράφουμε πλέον ιστορία, απλά την διαβάζουμε και συχνά-πυκνά πετάμε στην παρέα την τάδε λεπτομέρεια που θα μας κάνει για λίγο ουσιαστικότερους. Κλέβουμε από το παρελθόν, από τις πράξεις άλλων, από τα όνειρα νεκρών για να κρύψουμε πόσο αόρατοι είμαστε για τον δίπλα. Ζούμε με τις ζωές άλλων γιατί στερέψαμε.
Στερέψαμε κι όμως γεννηθήκαμε με την μήτρα του εγκεφάλου μας γόνιμη. Κάποτε δεν ξέρω πότε, είμαστε γόνιμοι. Ξεχάσαμε όμως ότι για να γεννηθεί η συνέχεια έπρεπε να δεχθούμε μέσα μας το ετερώνυμο. Μα εμείς κλείσαμε τα μυαλά μας, κλείσαμε τις ζωές μας, κλείσαμε τις ψυχές μας, κλείσαμε το πάθος μας και στερέψαμε.
γράφει ένας απλός άνθρωπος
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
