Της οικουμενικής το κάγκελο

Ψύλλοι στα αυτιά του μπήκανε…βρε πω πω, λέει το παλαιό άσμα το οποίο ταιριάζει απόλυτα με την αναδίπλωση που έκανε ο Κουβέλης ξαφνικά… Τα ποσοστά του ήδη έχουν πέσει στο ναδίρ και καθώς φαίνεται στην επόμενη αναμέτρηση δεν θα μπορεί να παίξει κανέναν πολιτικό ρόλο!

Σκέφτηκε λοιπόν ας κάνω ότι μπορώ, τώρα που με παίρνει! Και τι έγινε μωρέ αναρωτήθηκε ο Πρόεδρος να κάνω και εγώ ένα συμβιβασμό στο όνομα της Εθνικής Σωτήριας με την ταμπέλα όμως του «ισορροπιστή»; Έτσι κι αλλιώς... δεν με συμφέρει να προχωρήσω διαφορετικά!!!

Άλλωστε με την κίνηση αυτή θα...

Αύριο ψηφίζω ΚΟΝΤΡΑ σε όλες τις «μπλόφες»…

Εκλογές 2010: Μήπως «μπλοφάρουν» ΟΛΟΙ;

Τα μεγάλα ψυχοκοινωνικά φαινόμενα, αυτά που με την ολοκλήρωσή μορφοποιούν νέους θεσμούς, δομές και σχήματα είναι δύσκολο, εάν όχι σχεδόν ακατόρθωτο, να τα αξιολογήσουμε την ώρα που βρίσκονται στη δυναμική φάση της εξέλιξής τους. Στην Ελλάδα μας οι μορφοποιήσεις έχουν ήδη ξεκινήσει και νέοι θεσμοί, δομές και σχήματα, άγνωστα μέχρι σήμερα, κρυσταλλώνονται με δραματικό τρόπο στην εποχή της τρόικας και του ΔΝΤ προοδευτικά στο συλλογικό μας υποσυνείδητο!

Το επαναλαμβανόμενο από τα πλέον επίσημα για μια Δημοκρατία όπως η Ελλάδα χείλη, δηλαδή αυτά του κ Πρωθυπουργού, δίλημμα που μπορεί να συνοψισθεί στη φράση «εκλογές εάν ΔΕΝ χρωματιστεί ‘πράσινος’ ο εκλογικός χάρτης το βράδυ της Κυριακής 7ης Νοεμβρίου» έχει φέρει στο προσκήνιο και πάλι τους κλασικούς προβληματισμούς που αφορούν αυτούς και αυτές που τα Κόμματα επιλέγουν και προβάλλουν ώστε εμείς να…»επιλέξουμε» και να τοποθετήσουμε σε «θώκους εξουσίας»!...

Τα πράγματα στις... φετινές εκλογές της Τοπικής (ΔΗΘΕΝ) Αυτοδιοίκησης έχουν αγγίξει τα επίπεδα της φαιδρότητας εάν όχι της χυδαιότητας σε ότι αφορά την ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ των τοπικών κοινωνιών που έχουν το «δικαίωμα» να επιλέξουν ΧΩΡΙΣ την παρέμβαση των Κομμάτων!

ΟΛΟΙ οι ενασχολούμενοι με την Πολιτική αρνούνται την ύπαρξη ΑΜΕΣΗΣ εμπλοκής της Κεντρικής Εξουσίας στις φετινές εκλογές για Περιφερειάρχες και Δημάρχους και υποβαθμίζουν τη σημασία της για να συνεχίσουν τον ερωτικό τους εναγκαλισμό με την εξουσία ή με την προσδοκία κατάκτησής της και τα μύρια όσα...αυτή η σχέση, αποδεδειγμένα από εξεταστικές επιτροπές, αποδίδει!

Η εξουσία είναι ΕΛΙΞΗΡΙΟ ζωής και ΑΦΡΟΔΙΣΙΑΚΟ για όσους την κατέχουν!...

Με όσους περισσότερους φίλους, γνωστούς και άγνωστους συζητώ περιδιαβαίνοντας με τις ομιλίες μου την πατρίδα από άκρου σε άκρο τόσο περισσότερο διαπιστώνων ότι ΟΛΟΙ κουραστήκαμε να ακούμε αυτούς που διατείνονται ότι η πολιτική μας ζωή χαρακτηρίζεται από ... «χρυσές μετριότητες»!

Στα μεγάλο οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά προβλήματα που συσσωρεύθηκαν επί πολλά χρόνια προστίθενται νέα και αντί για λύσεις έχουμε «επιταγές της τρόικα» (δεν αντιλαμβάνονται τα Κυβερνητικά στελέχη ότι κάθε φορά που επικαλούνται την…τρόικα για τις ανάλγητες αποφάσεις τους ουσιαστικά ΑΠΑΞΙΩΝΟΥΝ τον θώκο εξουσίας που κατέχουν;)

Τα χρονίζοντα σημαντικά αιτήματα του λαού όχι μόνο δεν ικανοποιούνται αλλά διογκώνοντα με ταχείς ρυθμούς, και επί πλέον ως έθνος, λαός και κοινωνία απογυμνωμένοι από οράματα και ΕΛΠΙΔΑ βιώνουμε την ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ έχοντας βουλιάξει στο τέλμα της μίζας, της ρεμούλας, της αφιλοτιμίας, του ωχαδερφισμού της ανυποληψίας!...

Δεν ισχυρίζομαι ότι οι νεότεροι πολιτικοί μας ηγέτες μας οδήγησαν εδώ...εκ προθέσεως! Είναι αλήθεια, όμως, ότι έρπουμε πλέον εμείς οι κάποτε υψιπετείς Ελληνες και Ελληνίδες. Νέοι και νέες μέσα στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα αλλά και σε ζωντανές ομιλίες μου σε διάφορες πόλεις της πατρίδας μας μου θέτουν ένα οδυνηρό και αφοπλιστικό ερώτημα «αλήθεια πόσο πρέπει να μας μισείτε για να μας κληροδοτήσετε τον κόσμο που ετοιμάσατε για το δικό μας αύριο;»

Να θυμίσω ότι στην πατρίδα μας, οι γονείς μας και οι παππούδες μας που ήταν δεμένοι με διάφορους τρόπους με τη γη το έλεγαν πεντακάθαρα "Όπου λιγοστεύουν οι ΑΕΤΟΙ και μαζί τους και οι πελαργοί πληθαίνουν τα...ερπετά!"
Τα προβλήματα του 21ου αιώνα οικονομικά, οικολογικά, κοινωνικά, πολιτικά και πληθυσμιακά διογκώνονται με γεωμετρικούς ρυθμούς και συνιστούν τεραστίων διαστάσεων προκλήσεις, που απαιτούν σπουδαίους ανθρώπους στους θώκους της πολιτικής, επιχειρηματικής, θρησκευτικής, ακαδημαϊκής και άλλων τύπων εξουσίας όχι μόνο για να μπορέσουμε άμεσα να τα αντιμετωπίσουν αλλά και και να τα επιλύσουν ώστε να δημιουργηθούν προοπτικές για τις επόμενες γενιές...

Για τους παραπάνω και άλλους ευνόητους και για εσάς λόγους φίλες και φίλοι αναγνώστες ΔΗΛΩΝΩ από το βήμα του blog, δημοσίως, ότι δεν αντιλαμβάνομαι τη λογική των «χρυσών» μετριοτήτων! Από πότε δηλαδή μιά μετριότητα μπορεί να είναι «χρυσή», όπως μερικοί περιγράφουν αυτούς και αυτές που πρυτανεύουν στην πολιτική, οικονομική, πνευματική ζωή του τόπου, όταν η ίδια η έκφταση είναι αντιφατική;

Η Ελλάδα βουλιάζοντας στην εξελισσόμενη δίνη τεραστίων προβλημάτων χρειάζεται Κοινωνική Συναίνεση και Αλληλλεγγύη στον μέγιστο δυνατό βαθμό που θα στηρίζονται με ιστορική συνέπεια, στο ξεχασμένο πλέον πατροπαράδοτο ελληνικό κυμπαρλίκι και φιλότιμο...

Ηγέτες ή μάλλον ΑΕΤΟΥΣ χρειαζόμαστε για να σταματήσουν να μας οδηγούν στον ευτελισμό και την έρπουσα αναξιοπρέπεια της αδιαφάνειας και της διαφθοράς εκείνοι και εκείνες που το κάνουν για να θησαυρίζουν όντας, φοβάμαι, μάλλον επιβήτορες και όχι ικανοί, αυθεντικοί και υπεύθυνοι ηγέτες στους κάθε λογής θώκους της εξουσίας!...

Απορρίπτω τη θέση του κ Παπανδρέου ότι συναίνεσα στις θυσίες στις οποίες με υπέβαλε, δεν με πείθει ο κ Σαμαράς λέγοντας ότι ΔΕΝ φοβάται τις εκλογές και μου προξενεί μεγάλη περιέργεια η εμμονή του κ Καρατζαφέρη που θέλει να συμμετάσχει σε μια ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ Κυβέρνηση…

Αύριο, Κυριακή θα ψάξω να βρω τους ΑΕΤΟΥΣ…
Εφόσον ΔΕΝ υπάρχουν ΑΕΤΟΙ (όπως ήδη έχω διαπιστώσει) τότε ΔΕΝ θα κάνω την ΗΛΙΘΙΑ επιλογή κάποιας δήθεν «χρυσής μετριότητας» αλλά θα ΕΠΙΛΕΞΩ να ψηφίσω ότι πιο ΑΣΧΕΤΟ υπάρχει ανάμεσα στην πληθώρα συνδυασμών!...
Αύριο ψηφίζω ΚΟΝΤΡΑ σε όλες τις «μπλόφες»…

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Τι χώρα θα έχουμε την Δευτέρα;

H ώρα της κρίσης πλησιάζει και το βράδυ της Κυριακής θα φανερωθούν οι προθέσεις τόσο της κυβέρνησης όσο και των υπόλοιπων κομμάτων. Το βασικό, ωστόσο, θέμα δεν είναι αν θα πιάσει η μπλόφα του Γ. Παπανδρέου ή αν δεν είναι πράγματι μπλόφα και είναι ωμός εκβιασμός που θα οδηγήσει στις κάλπες. Το βασικό ζήτημα είναι τι χώρα θα παραδοθεί από τη Δευτέρα, είτε ανακοινωθούν εθνικές εκλογές είτε όχι.

Κι όταν λέμε τι χώρα εννοούμε ξεκάθαρα τι οικονομία. Διότι όπως όλα δείχνουν πλέον μιλάμε για ένα οικονομικό περιβάλλον χειρότερο κι από τον περασμένο Μάρτιο, όταν είμαστε στον προθάλαμο του ΔΝΤ. Μια οικονομία καθημαγμένη με όλους τους δείκτες να δείχνουν προς τη λάθος κατεύθυνση. Μια οικονομία πλήρως αποσταθεροποιημένη που δεν έχει ούτε καν συγκεκριμένη στόχευση.

Τα έσοδα έχουν σταθεροποιηθεί στο 3% όταν ο στόχος ήταν για 13,7%. Ο πληθωρισμός αγγίζει το 6% όταν εκτιμούσαν ότι θα είναι 1,5% – 2%. Η ύφεση είναι μεγαλύτερη απ’ ότι περίμεναν ενώ τίποτε δεν πάει καλά. Ούτε η περαίωση, ούτε οι ημιυπαίθριοι, ούτε οι εισπράξεις ΦΠΑ.

Το τόσο άθλιο οικονομικό κλίμα έχει... ένα ακόμη βαρίδι. Την οικονομική κατάσταση των πολιτών οι οποίοι έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα από τα οικονομικά μέτρα αλλά δε βλέπουν φως στο τούνελ. Έχουν αρχίσει και αντιλαμβάνονται ότι έχουν ειπωθεί πολλά ψέμματα από την πλευρά της κυβέρνησης. Ο κόσμος “κατάπιε” τις περικοπές ελπίζοντας ότι θα είναι μέχρι εκεί και ότι συμβάλει στην ανάσταση της οικονομίας.

Τώρα αντιλαμβάνεται ότι οι κόποι του πάνε χαμένοι και την επαύριο των εκλογών (εθνικών ή αυτοδιοικητικών δεν έχει σημασία) θα κληθεί και πάλι να βάλει το χέρι στην τσέπη. Μοιάζει η οικονομία με ένα μεγάλο πιθάρι που ρουφά τα πάντα αλλά δε γεμίζει ποτέ.

Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, η κυβέρνηση και οι ξένοι έχουν ήδη προαναγγείλει επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου ενώ έχουν αρχίσει να σιγοκουβεντιάζουν για αναδιάρθρωση του χρέους και ελεγχόμενη χρεοκοπία.

Αυτά όλα είναι τα διακυβεύματα που πρέπει να συζητηθούν, κι όχι τι θα αποφασίσει ο Γ. Παπανδρέου αν δεν ξυπνήσει καλά την Κυριακή. Αφήνει πίσω του μια οικονομία διαλυμένη και είτε κληθεί αυτός να τη διαχειριστεί είτε κάποιος ή κάποιοι άλλοι, το πρόβλημα θα παραμένει.

Η χώρα είναι στα πρόθυρα της πτώχευσης με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Πόσο κατεστραμμένη είναι, δύσκολο να το πει κανείς. Όμως, τίποτα δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας. Κι αυτή η εικόνα θα αποτυπωθεί στις 15 Νοεμβρίου μόλις έλθει στην Ελλάδα το κλιμάκιο του ΔΝΤ και θα ζητήσει νέα μέτρα.

Τότε, όποια κι αν είναι η κυβέρνηση θα είναι με το πιστόλι στον κρόταφο.

από το antinews

Μια φορά κι έναν καιρό... ήταν μια ωραία χώρα που την έλεγαν Ελλάδα

Είχε και έναν πρωθυπουργό που εκλέχτηκε με μεγάλη διαφορά από το δεύτερο.
Και βάλθηκε να την τινάξει αυτήν την ηρεμία για να εξοφλήσει το χρέος του προς τους συμμάχους που τον βοήθησαν στην εκλογή του. Αρχικά αρνήθηκε ότι είχε γίνει μέχρι τότε στον τόπο του θαρρείς και ήταν εξωγήινος που τα έβλεπε για πρώτη φορά όλα και ας είχε επίθετο τρίτης γενιάς πρωθυπουργών. Έφταιγε λέει η κακιά ΝΔ. Αυτήν ο λαός επειδή είναι κακιά την είχε ξεχάσει είκοσι χρόνια στον πάγκο και την έβαλε να παίξει στο παρά πέντε μήπως κάτι αλλάξει και μετά πάλι ΠΑΣΟΚ.

Επειδή λοιπόν ο άνθρωπος ήξερε τι έπρεπε να κάνει είπε αρχικά ότι η χώρα θα καταστραφεί από ένα παγόβουνο.
Και τότε ως δια μαγείας οι κερδοσκόποι βάλθηκαν να χρεοκοπήσουν τι χώρα μας αντί να πιστώσουν χρόνο στον καπετάνιο που πάσχιζε να ξεφύγει από το παγόβουνο. Τότε ήταν που ο ελληνικός λαός έμαθε τον καινούριο του εχθρό τα spreads. Πριν τον κυρ καπετάνιο του παγόβουνου η χώρα δανείζονταν σαν χώρα Ευρώπης, μετά φθάσαμε τις χίλιες μονάδες.

Μετά αναγκαστήκαμε κατά τον... καπετάνιο να πάμε στο μνημόνιο με βοηθό τους άλλοτε εχθρούς.
Η προσπάθεια ξεκίνησε με τους κακούς να μας δίνουν πίστωση χρόνου.
Ο ελληνικός λαός πολέμησε γενναία, αν και το μνημόνιο του έπαιρνε πολλά, κρατήθηκε δεν λιποτάχτησε και αυτό το είδαν κάποιοι σοβαροί επενδυτές και ξεκίνησαν να δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης στη χώρα. Τα spreads άρχισαν να πέφτουν στην αρχή αργά αλλά η ολοένα και μεγαλύτερη αντοχή του ελληνικού λαού ενθάρρυνε και άλλους και έπειτα και άλλους. Φθάσαμε σε οριακό σημείο αν τα πράγματα πήγαιναν έτσι η Ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να σκέφτεται την είσοδο στις αγορές και ο ελληνικός λαός την ελευθερία του.

Εκείνη τη στιγμή κάποιοι φοβήθηκαν ότι το παιχνίδι των υψηλών spreads τελείωνε και από εκεί και πέρα ο ελληνικός λαός θα μπορούσε να είναι πάλι δυνατός και να ασκήσει μόνος τα δικαιώματά του.
Τότε ήρθε ο από μηχανής θεός (πρωθυπουργός) και σκέφτηκε τις εκλογές.Το αποτέλεσμα είναι η όλη προσπάθεια να αναιρεθεί και να φτάσουμε στην αρχή.

Όμως τώρα το θεριό ξέρει ότι ο ελληνικός λαός είναι πληγωμένος και πιο ευαίσθητος και θα φέρει τον πανικό εύκολα.
Δεν ξέρει όμως ότι όταν αρνηθήκαμε στους Ιταλούς το έκανε ένας δικτάτορας.
Δεν ξέρει όμως ότι τώρα ξέρουμε και εμείς και είμαστε έτοιμοι να παίξουμε το παιχνίδι του.

Γι αυτό οτιδήποτε είναι να γίνει σε αυτόν τον τόπο είτε λέγεται μνημόνιο είτε χρεωκοπία πρέπει να γίνει ομαδικά. Τότε ναι έχει νόημα ο κόπος μας και είμαστε και σίγουροι για το αποτέλεσμα. Μην αφήνεται το χρόνο να κυλάει αυτοί που μιλάνε σήμερα για χρεοκοπία την ξεχνάν όταν περνάει λίγο θετικός χρόνος και τανάπαλιν.

Ποιος ευθύνεται για τη χρεοκοπία;
Η χρεοκοπία της χώρας το 2010 κατά τη γνώμη μου οφείλεται στις πολιτικές της προηγούμενης κυβέρνησης κατά 80% και κατά 20% στη σύγχυση και τις άστοχες κινήσεις της τωρινής. Η προηγούμενη κυβέρνηση από το 2004 μέχρι το 2008 αύξησε τις δαπάνες για μισθούς στο δημόσιο κατά 80%. Το 2009-09 αντί να πάρει μέτρα έδινε ψεύτικα στοιχεία για το έλλειμμα και έκανε εκλογές.

Φυσικά τώρα οι ευθύνες για τους χειρισμούς εξόδου από την κρίση βαρύνουν την τωρινή κυβέρνηση, ειδικά αν πάμε σε εκλογές ή δεν προχωρήσει τις μεταρρυθμίσεις.

Για το χρεοκοπημένο μοντέλο της ελληνικής οικονομίας που εφαρμόστηκε από την μεταπολίτευση και μετά ευθύνεται κατά 80% ο Ανδρέας Παπανδρέου. Η Ν.Δ. έχει ευθύνες γιατί, αντί να το αλλάξει, βολεύτηκε με αυτό για πελατειακούς λόγους.

Για να κερδηθεί ο πόλεμος δε γίνεται με πρωθυπουργό αυτόν. Θέλουμε οικουμενική κυβέρνηση που θα έχει σα σκοπό μετά από 2-3 χρόνια μνημονίου να μας βγάλει στις αγορές, στην ελευθερία μας.